{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3233001"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3233001","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ακρωτηριασμός κάτω άκρου, πρόσθετο μέλος, μετρήσεις και ασυμμετρίες που προκύπτουν από τον ακρωτηριασμό","abstract":"Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν να ερευνήσει τυχόν ασυμμετρίες που έχουν προκύψει σε ακρωτηριασμένα άτομα τα οποία μετά από τον ακρωτηριασμό τους ασχολήθηκαν με τον αθλητισμό έχοντας πρόσθετο μέλος , διερευνώντας την κάμψη και την έκταση της άρθρωσης του ισχίου τόσο στο υγιές όσο και στο ακρωτηριασμένο άκρο όπως επίσης και την σχέση αυτών με την κάμψη αλλά και την έκταση του κορμού στο ισοκινητικό δυναμόμετρο. Έξι άνδρες αθλητές αξιολογήθηκαν σε ισοκινητικό δυναμόμετρο σε 2 διαφορετικές γωνιακές ταχύτητες (60ο /s και 180ο /s). Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν ότι το ακρωτηριασμένο άκρο υπολείπεται συγκριτικά με το υγιές σε δύναμη τόσο στην κάμψη όσο και στην έκταση. Πιο συγκεκριμένα φάνηκε να υπάρχει μικρή ασυμμετρία τόσο στην δύναμη όσο και στην ροπή ανάμεσα στα δυο άκρα της τάξεως περίπου του 13%. Η μεγαλύτερη διαφορά που παρατηρήθηκε ανάμεσα στα δύο άκρα ήταν στην μέση ισχύ της κάμψης κατά 13% σε γωνιακή ταχύτατα 180ο /s και με p=0,03 με το ακρωτηριασμένο άκρο να υπολείπεται έναντι του υγιούς. Δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές στην αναλογία καμπτηρών - εκτεινόντων του ισχίου στο υγιές και στο ακρωτηριασμένο άκρο. Στα αποτελέσματα της έρευνας βρέθηκε επίσης ότι το ratio (αναλογία) των μυϊκών ομάδων των καμπτήρων και των εκτεινόντων του κορμού έπειτα από ισοκινητική αξιολόγηση να συσχετίζεται κατά κύριο λόγο τόσο με την μέση ισχύ της κάμψης στο υπολειπόμενο άκρο σε γωνιακή ταχύτατα 60ο /s με r=0,886 και p=0,019 όσο και με την ροπή στην κάμψη επίσης στο υπολειπόμενο άκρο με r=0,886 και p=0,019. Ακόμα συσχέτιση σε μικρότερο βαθμό βρέθηκε τόσο στην μέση ισχύ της κάμψης στο υγιές άκρο σε γωνιακή ταχύτητα 60ο /s και 180ο /s με p=0,037 όπως όμως και στην έκταση. Το ratio καμπτηρών εκτεινόντων μυών του κορμού βρέθηκε να ισούται με 0.51 που μας υποδεικνύει μικρές τιμές των καμπτηρών μυών του κορμού. Κάνοντάς μας κατανοητό ότι ένας αδύναμος μυϊκά κορμός σε αυτά τα άτομα πιστεύται ότι διακόπτει την μεταφορά ενέργειας στο υπόλοιπο σώμα και συγκεκριμένα στα κάτω άκρα με συνέπεια να επιφέρει μειωμένη αθλητική επίδοση. Είναι πολύ σημαντικό επίσης να μειωθούν τα ελλείματα μεταξύ των δυο άκρων και να προληφθεί η μυϊκή ατροφία όσο τον δυνατόν πιο σύντομα ξεκινώντας άμεσα ένα πρόγραμμα αποκατάστασης. Συμπερασματικά η σταθερότητα του κορμού, η ισορροπία, και η δύναμη δεν πρέπει να αγνοούνται από τον σχεδιασμό ενός προγράμματος προπόνησης σε ακρωτηριασμένους αθλητές.","abstract_html":"Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν να ερευνήσει τυχόν ασυμμετρίες που έχουν προκύψει σε ακρωτηριασμένα άτομα τα οποία μετά από τον ακρωτηριασμό τους ασχολήθηκαν με τον αθλητισμό έχοντας πρόσθετο μέλος , διερευνώντας την κάμψη και την έκταση της άρθρωσης του ισχίου τόσο στο υγιές όσο και στο ακρωτηριασμένο άκρο όπως επίσης και την σχέση αυτών με την κάμψη αλλά και την έκταση του κορμού στο ισοκινητικό δυναμόμετρο. Έξι άνδρες αθλητές αξιολογήθηκαν σε ισοκινητικό δυναμόμετρο σε 2 διαφορετικές γωνιακές ταχύτητες (60ο /s και 180ο /s). Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν ότι το ακρωτηριασμένο άκρο υπολείπεται συγκριτικά με το υγιές σε δύναμη τόσο στην κάμψη όσο και στην έκταση. Πιο συγκεκριμένα φάνηκε να υπάρχει μικρή ασυμμετρία τόσο στην δύναμη όσο και στην ροπή ανάμεσα στα δυο άκρα της τάξεως περίπου του 13%. Η μεγαλύτερη διαφορά που παρατηρήθηκε ανάμεσα στα δύο άκρα ήταν στην μέση ισχύ της κάμψης κατά 13% σε γωνιακή ταχύτατα 180ο /s και με p=0,03 με το ακρωτηριασμένο άκρο να υπολείπεται έναντι του υγιούς. Δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές στην αναλογία καμπτηρών - εκτεινόντων του ισχίου στο υγιές και στο ακρωτηριασμένο άκρο. Στα αποτελέσματα της έρευνας βρέθηκε επίσης ότι το ratio (αναλογία) των μυϊκών ομάδων των καμπτήρων και των εκτεινόντων του κορμού έπειτα από ισοκινητική αξιολόγηση να συσχετίζεται κατά κύριο λόγο τόσο με την μέση ισχύ της κάμψης στο υπολειπόμενο άκρο σε γωνιακή ταχύτατα 60ο /s με r=0,886 και p=0,019 όσο και με την ροπή στην κάμψη επίσης στο υπολειπόμενο άκρο με r=0,886 και p=0,019. Ακόμα συσχέτιση σε μικρότερο βαθμό βρέθηκε τόσο στην μέση ισχύ της κάμψης στο υγιές άκρο σε γωνιακή ταχύτητα 60ο /s και 180ο /s με p=0,037 όπως όμως και στην έκταση. Το ratio καμπτηρών εκτεινόντων μυών του κορμού βρέθηκε να ισούται με 0.51 που μας υποδεικνύει μικρές τιμές των καμπτηρών μυών του κορμού. Κάνοντάς μας κατανοητό ότι ένας αδύναμος μυϊκά κορμός σε αυτά τα άτομα πιστεύται ότι διακόπτει την μεταφορά ενέργειας στο υπόλοιπο σώμα και συγκεκριμένα στα κάτω άκρα με συνέπεια να επιφέρει μειωμένη αθλητική επίδοση. Είναι πολύ σημαντικό επίσης να μειωθούν τα ελλείματα μεταξύ των δυο άκρων και να προληφθεί η μυϊκή ατροφία όσο τον δυνατόν πιο σύντομα ξεκινώντας άμεσα ένα πρόγραμμα αποκατάστασης. Συμπερασματικά η σταθερότητα του κορμού, η ισορροπία, και η δύναμη δεν πρέπει να αγνοούνται από τον σχεδιασμό ενός προγράμματος προπόνησης σε ακρωτηριασμένους αθλητές.","abstract_has_math":false,"creators":["Ντελλής Σπυρίδων","Ntellis Spyridon"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T06:19:22Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3233001"],"render_values":[{"text":"uoadl:3233001","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3233001","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3233001","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3233001","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ντελλής Σπυρίδων","Ntellis Spyridon"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3233001","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3233001"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν να ερευνήσει τυχόν ασυμμετρίες που έχουν προκύψει σε ακρωτηριασμένα άτομα τα οποία μετά από τον ακρωτηριασμό τους ασχολήθηκαν με τον αθλητισμό έχοντας πρόσθετο μέλος , διερευνώντας την κάμψη και την έκταση της άρθρωσης του ισχίου τόσο στο υγιές όσο και στο ακρωτηριασμένο άκρο όπως επίσης και την σχέση αυτών με την κάμψη αλλά και την έκταση του κορμού στο ισοκινητικό δυναμόμετρο. Έξι άνδρες αθλητές αξιολογήθηκαν σε ισοκινητικό δυναμόμετρο σε 2 διαφορετικές γωνιακές ταχύτητες (60ο /s και 180ο /s). Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν ότι το ακρωτηριασμένο άκρο υπολείπεται συγκριτικά με το υγιές σε δύναμη τόσο στην κάμψη όσο και στην έκταση. Πιο συγκεκριμένα φάνηκε να υπάρχει μικρή ασυμμετρία τόσο στην δύναμη όσο και στην ροπή ανάμεσα στα δυο άκρα της τάξεως περίπου του 13%. Η μεγαλύτερη διαφορά που παρατηρήθηκε ανάμεσα στα δύο άκρα ήταν στην μέση ισχύ της κάμψης κατά 13% σε γωνιακή ταχύτατα 180ο /s και με p=0,03 με το ακρωτηριασμένο άκρο να υπολείπεται έναντι του υγιούς. Δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές στην αναλογία καμπτηρών - εκτεινόντων του ισχίου στο υγιές και στο ακρωτηριασμένο άκρο. Στα αποτελέσματα της έρευνας βρέθηκε επίσης ότι το ratio (αναλογία) των μυϊκών ομάδων των καμπτήρων και των εκτεινόντων του κορμού έπειτα από ισοκινητική αξιολόγηση να συσχετίζεται κατά κύριο λόγο τόσο με την μέση ισχύ της κάμψης στο υπολειπόμενο άκρο σε γωνιακή ταχύτατα 60ο /s με r=0,886 και p=0,019 όσο και με την ροπή στην κάμψη επίσης στο υπολειπόμενο άκρο με r=0,886 και p=0,019. Ακόμα συσχέτιση σε μικρότερο βαθμό βρέθηκε τόσο στην μέση ισχύ της κάμψης στο υγιές άκρο σε γωνιακή ταχύτητα 60ο /s και 180ο /s με p=0,037 όπως όμως και στην έκταση. Το ratio καμπτηρών εκτεινόντων μυών του κορμού βρέθηκε να ισούται με 0.51 που μας υποδεικνύει μικρές τιμές των καμπτηρών μυών του κορμού. Κάνοντάς μας κατανοητό ότι ένας αδύναμος μυϊκά κορμός σε αυτά τα άτομα πιστεύται ότι διακόπτει την μεταφορά ενέργειας στο υπόλοιπο σώμα και συγκεκριμένα στα κάτω άκρα με συνέπεια να επιφέρει μειωμένη αθλητική επίδοση. Είναι πολύ σημαντικό επίσης να μειωθούν τα ελλείματα μεταξύ των δυο άκρων και να προληφθεί η μυϊκή ατροφία όσο τον δυνατόν πιο σύντομα ξεκινώντας άμεσα ένα πρόγραμμα αποκατάστασης. Συμπερασματικά η σταθερότητα του κορμού, η ισορροπία, και η δύναμη δεν πρέπει να αγνοούνται από τον σχεδιασμό ενός προγράμματος προπόνησης σε ακρωτηριασμένους αθλητές.","As we have seen in other studies, various asymmetries are observed in amputated athletes in the lower extremities. The purpose of this study was to investigate any asymmetries that have occurred in amputated individuals who after their amputation engaged in sports having an additional limb, investigating the flexion and extension of the hip joint in both the healthy and the amputated and their relationship to the flexion and the torso extension in the isokinetic dynamometer. Six male athletes were evaluated on an isokinetic dynamometer at 2 different angular velocities (60o / s and 180o / s). The results of the study showed that the amputated limb lags behind the healthy limb in strength both in flexion and extension. More specifically, there appeared to be a slight asymmetry in both force and torque between the two ends of the order of about 13%. The largest difference observed between the two extremities was at the mean flexural strength by 13% at an angular velocity of 180o / s and with p = 0.03 with the amputated limb lagging behind the healthy one. No significant differences were observed in the proportion of flexors extending the hip except at 180o with the ratio at the amputated limb being equal to 0.93 and suggesting a deficit in the extensor muscles of the hip. The results of the research also found that the ratio (ratio) of the muscle groups of the flexors and the torso extensions after isokinetic evaluation to be correlated mainly with both the average flexural strength at the remaining end at an angular velocity of 60o / s with r = 0.886 and p = 0.019 as well as with the bending moment also at the remaining end with r = 0.886 and p = 0.019. Even a lesser correlation was found both in the mean flexural strength at the healthy end at angular velocities of 60 ° / s and 180 ° / s with p = 0.037 but also in extent. The ratio of flexors of the trunk muscles was found to be equal to 0.51 which indicates small values of the flexors of the torso and the abdominal muscles. Understanding that a weak muscular torso in these individuals is believed to interrupt the transfer of energy to the rest of the body and specifically to the lower extremities resulting in reduced athletic performance, as it is also understood that it is very important to reduce deficits between the two limbs and to prevent muscle atrophy as soon as possible by starting a rehabilitation program immediately. Core stability, balance, and strength should not be overlooked when designing a training program for crippled athletes."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ακρωτηριασμός κάτω άκρου, πρόσθετο μέλος, μετρήσεις και ασυμμετρίες που προκύπτουν από τον ακρωτηριασμό"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ντελλής Σπυρίδων","Ntellis Spyridon"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν να ερευνήσει τυχόν ασυμμετρίες που έχουν προκύψει σε ακρωτηριασμένα άτομα τα οποία μετά από τον ακρωτηριασμό τους ασχολήθηκαν με τον αθλητισμό έχοντας πρόσθετο μέλος , διερευνώντας την κάμψη και την έκταση της άρθρωσης του ισχίου τόσο στο υγιές όσο και στο ακρωτηριασμένο άκρο όπως επίσης και την σχέση αυτών με την κάμψη αλλά και την έκταση του κορμού στο ισοκινητικό δυναμόμετρο. Έξι άνδρες αθλητές αξιολογήθηκαν σε ισοκινητικό δυναμόμετρο σε 2 διαφορετικές γωνιακές ταχύτητες (60ο /s και 180ο /s). Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν ότι το ακρωτηριασμένο άκρο υπολείπεται συγκριτικά με το υγιές σε δύναμη τόσο στην κάμψη όσο και στην έκταση. Πιο συγκεκριμένα φάνηκε να υπάρχει μικρή ασυμμετρία τόσο στην δύναμη όσο και στην ροπή ανάμεσα στα δυο άκρα της τάξεως περίπου του 13%. Η μεγαλύτερη διαφορά που παρατηρήθηκε ανάμεσα στα δύο άκρα ήταν στην μέση ισχύ της κάμψης κατά 13% σε γωνιακή ταχύτατα 180ο /s και με p=0,03 με το ακρωτηριασμένο άκρο να υπολείπεται έναντι του υγιούς. Δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές στην αναλογία καμπτηρών - εκτεινόντων του ισχίου στο υγιές και στο ακρωτηριασμένο άκρο. Στα αποτελέσματα της έρευνας βρέθηκε επίσης ότι το ratio (αναλογία) των μυϊκών ομάδων των καμπτήρων και των εκτεινόντων του κορμού έπειτα από ισοκινητική αξιολόγηση να συσχετίζεται κατά κύριο λόγο τόσο με την μέση ισχύ της κάμψης στο υπολειπόμενο άκρο σε γωνιακή ταχύτατα 60ο /s με r=0,886 και p=0,019 όσο και με την ροπή στην κάμψη επίσης στο υπολειπόμενο άκρο με r=0,886 και p=0,019. Ακόμα συσχέτιση σε μικρότερο βαθμό βρέθηκε τόσο στην μέση ισχύ της κάμψης στο υγιές άκρο σε γωνιακή ταχύτητα 60ο /s και 180ο /s με p=0,037 όπως όμως και στην έκταση. Το ratio καμπτηρών εκτεινόντων μυών του κορμού βρέθηκε να ισούται με 0.51 που μας υποδεικνύει μικρές τιμές των καμπτηρών μυών του κορμού. Κάνοντάς μας κατανοητό ότι ένας αδύναμος μυϊκά κορμός σε αυτά τα άτομα πιστεύται ότι διακόπτει την μεταφορά ενέργειας στο υπόλοιπο σώμα και συγκεκριμένα στα κάτω άκρα με συνέπεια να επιφέρει μειωμένη αθλητική επίδοση. Είναι πολύ σημαντικό επίσης να μειωθούν τα ελλείματα μεταξύ των δυο άκρων και να προληφθεί η μυϊκή ατροφία όσο τον δυνατόν πιο σύντομα ξεκινώντας άμεσα ένα πρόγραμμα αποκατάστασης. Συμπερασματικά η σταθερότητα του κορμού, η ισορροπία, και η δύναμη δεν πρέπει να αγνοούνται από τον σχεδιασμό ενός προγράμματος προπόνησης σε ακρωτηριασμένους αθλητές.","As we have seen in other studies, various asymmetries are observed in amputated athletes in the lower extremities. The purpose of this study was to investigate any asymmetries that have occurred in amputated individuals who after their amputation engaged in sports having an additional limb, investigating the flexion and extension of the hip joint in both the healthy and the amputated and their relationship to the flexion and the torso extension in the isokinetic dynamometer. Six male athletes were evaluated on an isokinetic dynamometer at 2 different angular velocities (60o / s and 180o / s). The results of the study showed that the amputated limb lags behind the healthy limb in strength both in flexion and extension. More specifically, there appeared to be a slight asymmetry in both force and torque between the two ends of the order of about 13%. The largest difference observed between the two extremities was at the mean flexural strength by 13% at an angular velocity of 180o / s and with p = 0.03 with the amputated limb lagging behind the healthy one. No significant differences were observed in the proportion of flexors extending the hip except at 180o with the ratio at the amputated limb being equal to 0.93 and suggesting a deficit in the extensor muscles of the hip. The results of the research also found that the ratio (ratio) of the muscle groups of the flexors and the torso extensions after isokinetic evaluation to be correlated mainly with both the average flexural strength at the remaining end at an angular velocity of 60o / s with r = 0.886 and p = 0.019 as well as with the bending moment also at the remaining end with r = 0.886 and p = 0.019. Even a lesser correlation was found both in the mean flexural strength at the healthy end at angular velocities of 60 ° / s and 180 ° / s with p = 0.037 but also in extent. The ratio of flexors of the trunk muscles was found to be equal to 0.51 which indicates small values of the flexors of the torso and the abdominal muscles. Understanding that a weak muscular torso in these individuals is believed to interrupt the transfer of energy to the rest of the body and specifically to the lower extremities resulting in reduced athletic performance, as it is also understood that it is very important to reduce deficits between the two limbs and to prevent muscle atrophy as soon as possible by starting a rehabilitation program immediately. Core stability, balance, and strength should not be overlooked when designing a training program for crippled athletes."],"dc:identifier":["uoadl:3233001","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3233001"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ακρωτηριασμός κάτω άκρου, πρόσθετο μέλος, μετρήσεις και ασυμμετρίες που προκύπτουν από τον ακρωτηριασμό"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:19:22Z"}