{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3233706"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3233706","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Γενετική διερεύνηση βαρηκοΐας","abstract":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η αίσθηση της ακοής διαδραματίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της ομιλίας και του λόγου, στην εκπαιδευτική διαδικασία, στην κοινωνικοποίηση και γενικότερα στην ομαλή ψυχοκινητική ανάπτυξη του ανθρώπου. Παρόλα αυτά, η βαρηκοΐα (ή απώλεια ακοής) αποτελεί την τέταρτη πιο συχνή αιτία αναπηρίας παγκοσμίως. Σήμερα περίπου το 20% του πληθυσμού ζει με βαρηκοΐα, ενώ παγκοσμίως 34 εκατομμύρια παιδιά βιώνουν κάποιου βαθμού απώλεια ακοής. Η αιτιολογία της βαρηκοΐας ποικίλει, όμως περίπου το 60% των περιπτώσεων συγγενούς βαρηκοΐας είναι γενετικής αιτιολογίας. Η διάγνωση και η διαχείριση της παιδιατρικής βαρηκοΐας έχουν αλλάξει δραστικά τα τελευταία 30 χρόνια. Η εξέλιξη της ιατρικής και η ανάπτυξη νέων τεχνολογιών, όπως η αλληλούχηση νέας γενιάς, επιτρέπουν την έγκαιρη διάγνωση της βαρηκοΐας με στόχο την παροχή κατάλληλης γενετικής συμβουλευτικής μέσω της οποίας θα εξασφαλιστεί η καλύτερη δυνατή ποιότητα ζωής για τον ασθενή και την οικογένειά του. ΣΚΟΠΟΣ: Η κατανόηση της λειτουργίας της ακοής, η αναγνώριση των τύπων της βαρηκοΐας και η ανάλυση των αιτιολογικών παραγόντων που οδηγούν στην απώλεια ακοής, εστιάζοντας στις συνδρομικές και μη συνδρομικές μορφές της βαρηκοΐας που όμως εμφανίζουν μεγάλη συχνότητα στον γενικό πληθυσμό και προκαλούν σοβαρές επιπτώσεις. Ο προσδιορισμός των διαθέσιμων μεθόδων γενωμικής ανάλυσης και η σημασία της έγκαιρης και έγκυρης διάγνωσης στην έκβαση της υγείας των ασθενών. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Πρόκειται για μια μελέτη βιβλιογραφικής ανασκόπησης (literature search/review) για την εκπόνηση της οποίας χρησιμοποιήθηκαν ως βασικές μηχανές αναζήτησης πληροφοριών οι: Google, Pubmed και GeneReviews. Λήφθηκαν πληροφορίες από επίσημες ιστοσελίδες, όπως: https://www.omim.org/, https://www.ncbi.nlm.nih.gov/ και για την αναζήτηση άρθρων μελετήθηκαν ηλεκτρονικά περιοδικά επιστημονικού περιεχομένου, όπως: Orphanet Journal of Rare Diseases, American Journal of Medical Genetics, International Journal of Pediatric Otorhinolaryngology, Elsevier, Clinical Genetics, International Journal of Molecular Sciences. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η συγγενής βαρηκοΐα συναντάται σε 1-3 ανά 1000 γεννήσεις. Η βαρηκοΐα κατατάσσεται σε τρείς τύπους:(1) Νευροαισθητήρια βαρηκοΐα, (2) Βαρηκοΐα αγωγιμότητας και (3) Μικτού τύπου. Σήμερα γνωρίζουμε περισσότερα από 400 σύνδρομα που συνοδεύονται από βαρηκοΐα, όπως για παράδειγμα τα σύνδρομα CHARGE, Treacher Collins, Usher, Stickler, Pendred, και αποτελούν το 30% των περιπτώσεων βαρηκοϊας γενετικής αιτιολογίας. Επίσης, έχουν συσχετιστεί πάνω από 100 γονίδια με την εμφάνιση βαρηκοΐας που όμως δεν ανήκει στα πλαίσια κάποιου συνδρόμου, όπως η μη συνδρομική αυτοσωμική υπολειπόμενη βαρηκοΐα DFNB4 και DFNB1A, και αποτελούν το 70% των περιπτώσεων. Οι γενετικοί παράγοντες που ευθύνονται για την απώλεια της ακοής είναι ιδιαίτερα ετερογενείς, ωστόσο η εφαρμογή στοχευμένης έγκαιρης γενετικής διάγνωσης, μέσω ανάλυσης του DNA αξιοποιώντας μεθόδους όπως η αλληλούχηση γονιδίων κατά Sanger και η αλληλούχηση νέας γενιάς, είναι εφικτή στις περισσότερες περιπτώσεις και κρίνεται απαραίτητη καθώς προσφέρει προγνωστικές πληροφορίες, και λειτουργεί ως πυλώνας για τη παροχή ακριβούς και εξατομικευμένης γενετικής συμβουλευτικής. ΣΥΜΠΕΡΆΣΜΑΤΑ: Παρά την μεγάλη συχνότητα που εμφανίζουν οι διαταραχές της ακοής στον πληθυσμό και τις προόδους που έχουν σημειώσει οι κλάδοι της ιατρικής και της βιολογίας αλλά και τα τεχνολογικά επιτεύγματα των τελευταίων χρόνων, υπάρχουν ακόμα άγνωστοι γενετικοί τόποι και αδιευκρίνιστοι παθογενετικοί μηχανισμοί. Αυτά σε συνδυασμό με την μεγάλη φαινοτυπική και γονοτυπική ετερογένεια που χαρακτηρίζουν τις περιπτώσεις γενετικής βαρηκοΐας τονίζουν την ανάγκη για περαιτέρω μελέτες που θα εμπλουτίσουν τις γνώσεις της επιστημονικής κοινότητας και θα σταθούν αρωγός στην ανάπτυξη μεθόδων που θα έχουν ως στόχο την ολιστική και εξατομικευμένη διαχείριση των ασθενών και των οικογενειών τους.","abstract_html":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η αίσθηση της ακοής διαδραματίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της ομιλίας και του λόγου, στην εκπαιδευτική διαδικασία, στην κοινωνικοποίηση και γενικότερα στην ομαλή ψυχοκινητική ανάπτυξη του ανθρώπου. Παρόλα αυτά, η βαρηκοΐα (ή απώλεια ακοής) αποτελεί την τέταρτη πιο συχνή αιτία αναπηρίας παγκοσμίως. Σήμερα περίπου το 20% του πληθυσμού ζει με βαρηκοΐα, ενώ παγκοσμίως 34 εκατομμύρια παιδιά βιώνουν κάποιου βαθμού απώλεια ακοής. Η αιτιολογία της βαρηκοΐας ποικίλει, όμως περίπου το 60% των περιπτώσεων συγγενούς βαρηκοΐας είναι γενετικής αιτιολογίας. Η διάγνωση και η διαχείριση της παιδιατρικής βαρηκοΐας έχουν αλλάξει δραστικά τα τελευταία 30 χρόνια. Η εξέλιξη της ιατρικής και η ανάπτυξη νέων τεχνολογιών, όπως η αλληλούχηση νέας γενιάς, επιτρέπουν την έγκαιρη διάγνωση της βαρηκοΐας με στόχο την παροχή κατάλληλης γενετικής συμβουλευτικής μέσω της οποίας θα εξασφαλιστεί η καλύτερη δυνατή ποιότητα ζωής για τον ασθενή και την οικογένειά του. ΣΚΟΠΟΣ: Η κατανόηση της λειτουργίας της ακοής, η αναγνώριση των τύπων της βαρηκοΐας και η ανάλυση των αιτιολογικών παραγόντων που οδηγούν στην απώλεια ακοής, εστιάζοντας στις συνδρομικές και μη συνδρομικές μορφές της βαρηκοΐας που όμως εμφανίζουν μεγάλη συχνότητα στον γενικό πληθυσμό και προκαλούν σοβαρές επιπτώσεις. Ο προσδιορισμός των διαθέσιμων μεθόδων γενωμικής ανάλυσης και η σημασία της έγκαιρης και έγκυρης διάγνωσης στην έκβαση της υγείας των ασθενών. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Πρόκειται για μια μελέτη βιβλιογραφικής ανασκόπησης (literature search/review) για την εκπόνηση της οποίας χρησιμοποιήθηκαν ως βασικές μηχανές αναζήτησης πληροφοριών οι: Google, Pubmed και GeneReviews. Λήφθηκαν πληροφορίες από επίσημες ιστοσελίδες, όπως: https://www.omim.org/, https://www.ncbi.nlm.nih.gov/ και για την αναζήτηση άρθρων μελετήθηκαν ηλεκτρονικά περιοδικά επιστημονικού περιεχομένου, όπως: Orphanet Journal of Rare Diseases, American Journal of Medical Genetics, International Journal of Pediatric Otorhinolaryngology, Elsevier, Clinical Genetics, International Journal of Molecular Sciences. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η συγγενής βαρηκοΐα συναντάται σε 1-3 ανά 1000 γεννήσεις. Η βαρηκοΐα κατατάσσεται σε τρείς τύπους:(1) Νευροαισθητήρια βαρηκοΐα, (2) Βαρηκοΐα αγωγιμότητας και (3) Μικτού τύπου. Σήμερα γνωρίζουμε περισσότερα από 400 σύνδρομα που συνοδεύονται από βαρηκοΐα, όπως για παράδειγμα τα σύνδρομα CHARGE, Treacher Collins, Usher, Stickler, Pendred, και αποτελούν το 30% των περιπτώσεων βαρηκοϊας γενετικής αιτιολογίας. Επίσης, έχουν συσχετιστεί πάνω από 100 γονίδια με την εμφάνιση βαρηκοΐας που όμως δεν ανήκει στα πλαίσια κάποιου συνδρόμου, όπως η μη συνδρομική αυτοσωμική υπολειπόμενη βαρηκοΐα DFNB4 και DFNB1A, και αποτελούν το 70% των περιπτώσεων. Οι γενετικοί παράγοντες που ευθύνονται για την απώλεια της ακοής είναι ιδιαίτερα ετερογενείς, ωστόσο η εφαρμογή στοχευμένης έγκαιρης γενετικής διάγνωσης, μέσω ανάλυσης του DNA αξιοποιώντας μεθόδους όπως η αλληλούχηση γονιδίων κατά Sanger και η αλληλούχηση νέας γενιάς, είναι εφικτή στις περισσότερες περιπτώσεις και κρίνεται απαραίτητη καθώς προσφέρει προγνωστικές πληροφορίες, και λειτουργεί ως πυλώνας για τη παροχή ακριβούς και εξατομικευμένης γενετικής συμβουλευτικής. ΣΥΜΠΕΡΆΣΜΑΤΑ: Παρά την μεγάλη συχνότητα που εμφανίζουν οι διαταραχές της ακοής στον πληθυσμό και τις προόδους που έχουν σημειώσει οι κλάδοι της ιατρικής και της βιολογίας αλλά και τα τεχνολογικά επιτεύγματα των τελευταίων χρόνων, υπάρχουν ακόμα άγνωστοι γενετικοί τόποι και αδιευκρίνιστοι παθογενετικοί μηχανισμοί. Αυτά σε συνδυασμό με την μεγάλη φαινοτυπική και γονοτυπική ετερογένεια που χαρακτηρίζουν τις περιπτώσεις γενετικής βαρηκοΐας τονίζουν την ανάγκη για περαιτέρω μελέτες που θα εμπλουτίσουν τις γνώσεις της επιστημονικής κοινότητας και θα σταθούν αρωγός στην ανάπτυξη μεθόδων που θα έχουν ως στόχο την ολιστική και εξατομικευμένη διαχείριση των ασθενών και των οικογενειών τους.","abstract_has_math":false,"creators":["Λιοδάκη Αναστασία","Liodaki Anastasia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T06:19:22Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3233706"],"render_values":[{"text":"uoadl:3233706","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3233706","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3233706","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3233706","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Λιοδάκη Αναστασία","Liodaki Anastasia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3233706","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3233706"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η αίσθηση της ακοής διαδραματίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της ομιλίας και του λόγου, στην εκπαιδευτική διαδικασία, στην κοινωνικοποίηση και γενικότερα στην ομαλή ψυχοκινητική ανάπτυξη του ανθρώπου. Παρόλα αυτά, η βαρηκοΐα (ή απώλεια ακοής) αποτελεί την τέταρτη πιο συχνή αιτία αναπηρίας παγκοσμίως. Σήμερα περίπου το 20% του πληθυσμού ζει με βαρηκοΐα, ενώ παγκοσμίως 34 εκατομμύρια παιδιά βιώνουν κάποιου βαθμού απώλεια ακοής. Η αιτιολογία της βαρηκοΐας ποικίλει, όμως περίπου το 60% των περιπτώσεων συγγενούς βαρηκοΐας είναι γενετικής αιτιολογίας. Η διάγνωση και η διαχείριση της παιδιατρικής βαρηκοΐας έχουν αλλάξει δραστικά τα τελευταία 30 χρόνια. Η εξέλιξη της ιατρικής και η ανάπτυξη νέων τεχνολογιών, όπως η αλληλούχηση νέας γενιάς, επιτρέπουν την έγκαιρη διάγνωση της βαρηκοΐας με στόχο την παροχή κατάλληλης γενετικής συμβουλευτικής μέσω της οποίας θα εξασφαλιστεί η καλύτερη δυνατή ποιότητα ζωής για τον ασθενή και την οικογένειά του. ΣΚΟΠΟΣ: Η κατανόηση της λειτουργίας της ακοής, η αναγνώριση των τύπων της βαρηκοΐας και η ανάλυση των αιτιολογικών παραγόντων που οδηγούν στην απώλεια ακοής, εστιάζοντας στις συνδρομικές και μη συνδρομικές μορφές της βαρηκοΐας που όμως εμφανίζουν μεγάλη συχνότητα στον γενικό πληθυσμό και προκαλούν σοβαρές επιπτώσεις. Ο προσδιορισμός των διαθέσιμων μεθόδων γενωμικής ανάλυσης και η σημασία της έγκαιρης και έγκυρης διάγνωσης στην έκβαση της υγείας των ασθενών. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Πρόκειται για μια μελέτη βιβλιογραφικής ανασκόπησης (literature search/review) για την εκπόνηση της οποίας χρησιμοποιήθηκαν ως βασικές μηχανές αναζήτησης πληροφοριών οι: Google, Pubmed και GeneReviews. Λήφθηκαν πληροφορίες από επίσημες ιστοσελίδες, όπως: https://www.omim.org/, https://www.ncbi.nlm.nih.gov/ και για την αναζήτηση άρθρων μελετήθηκαν ηλεκτρονικά περιοδικά επιστημονικού περιεχομένου, όπως: Orphanet Journal of Rare Diseases, American Journal of Medical Genetics, International Journal of Pediatric Otorhinolaryngology, Elsevier, Clinical Genetics, International Journal of Molecular Sciences. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η συγγενής βαρηκοΐα συναντάται σε 1-3 ανά 1000 γεννήσεις. Η βαρηκοΐα κατατάσσεται σε τρείς τύπους:(1) Νευροαισθητήρια βαρηκοΐα, (2) Βαρηκοΐα αγωγιμότητας και (3) Μικτού τύπου. Σήμερα γνωρίζουμε περισσότερα από 400 σύνδρομα που συνοδεύονται από βαρηκοΐα, όπως για παράδειγμα τα σύνδρομα CHARGE, Treacher Collins, Usher, Stickler, Pendred, και αποτελούν το 30% των περιπτώσεων βαρηκοϊας γενετικής αιτιολογίας. Επίσης, έχουν συσχετιστεί πάνω από 100 γονίδια με την εμφάνιση βαρηκοΐας που όμως δεν ανήκει στα πλαίσια κάποιου συνδρόμου, όπως η μη συνδρομική αυτοσωμική υπολειπόμενη βαρηκοΐα DFNB4 και DFNB1A, και αποτελούν το 70% των περιπτώσεων. Οι γενετικοί παράγοντες που ευθύνονται για την απώλεια της ακοής είναι ιδιαίτερα ετερογενείς, ωστόσο η εφαρμογή στοχευμένης έγκαιρης γενετικής διάγνωσης, μέσω ανάλυσης του DNA αξιοποιώντας μεθόδους όπως η αλληλούχηση γονιδίων κατά Sanger και η αλληλούχηση νέας γενιάς, είναι εφικτή στις περισσότερες περιπτώσεις και κρίνεται απαραίτητη καθώς προσφέρει προγνωστικές πληροφορίες, και λειτουργεί ως πυλώνας για τη παροχή ακριβούς και εξατομικευμένης γενετικής συμβουλευτικής. ΣΥΜΠΕΡΆΣΜΑΤΑ: Παρά την μεγάλη συχνότητα που εμφανίζουν οι διαταραχές της ακοής στον πληθυσμό και τις προόδους που έχουν σημειώσει οι κλάδοι της ιατρικής και της βιολογίας αλλά και τα τεχνολογικά επιτεύγματα των τελευταίων χρόνων, υπάρχουν ακόμα άγνωστοι γενετικοί τόποι και αδιευκρίνιστοι παθογενετικοί μηχανισμοί. Αυτά σε συνδυασμό με την μεγάλη φαινοτυπική και γονοτυπική ετερογένεια που χαρακτηρίζουν τις περιπτώσεις γενετικής βαρηκοΐας τονίζουν την ανάγκη για περαιτέρω μελέτες που θα εμπλουτίσουν τις γνώσεις της επιστημονικής κοινότητας και θα σταθούν αρωγός στην ανάπτυξη μεθόδων που θα έχουν ως στόχο την ολιστική και εξατομικευμένη διαχείριση των ασθενών και των οικογενειών τους.","BACKGROUND: The sense of hearing plays a very important role in speech development, in the educational process, in socialization and in the normal psychomotor development of a child. However, hearing loss constitutes the fourth most common cause of disability worldwide. To date, about 20% of the population lives with hearing loss, while 34 million children worldwide experience some degree of hearing loss. The etiology of hearing loss varies, yet about 60% of congenital hearing loss cases are due to genetic causes. The diagnosis and management of pediatric hearing loss have undergone dramatic changes over the past 30 years. The developments in the field of medicine and the breakthrough in new technologies, such as the Next generation sequencing allow the early diagnosis of hearing loss with the aim of providing appropriate genetic counseling that will assure the best possible quality of life for the patient and his family. AIM: Understanding the function of hearing, identifying the types of hearing loss and analyzing the etiological factors that lead to hearing loss, focusing on the syndromic cases of hearing loss that occur most frequently in the general population and cause serious consequences. The identification of the available methods of genetic analysis and the importance of early and valid diagnosis in the outcome of patient’s health. METHODOLOGY: This is a literature search / review study for which Google, Pubmed and GeneReviews were used as the main information search engines. Information was obtained from official websites, such as: https://www.omim.org/, https://www.ncbi.nlm.nih.gov/ and for the search of articles were studied electronic journals of scientific content, such as: Orphanet Journal of Rare Diseases, American Journal of Medical Genetics, International Journal of Pediatric Otorhinolaryngology, Elsevier, Clinical Genetics, International Journal of Molecular Sciences. RESULTS: Clinically significant hearing loss occurs in 1-3 per 1000 births. Hearing loss is classified into three types: (1) Sensorineural hearing loss, (2) Conductive and (3) Mixed hearing loss. To this day we know of more than 400 syndromes that cause hearing problems, such as the CHARGE, Treacher Collins, Usher, Stickler and Pendred syndromes, which account for 30% of hearing-impaired genetic causes. On the other hand, more than 100 genes have been associated with the occurrence of hearing loss that do not correlate with a syndrome, such as the non-syndromic autosomal recessive hearing loss DFNB4 and DFNB1A and constitute 70% of the cases. The genetic factors responsible for hearing loss are highly heterogeneous, however the application of early genetic diagnostics, through DNA analysis using methods such as Sanger sequencing and New generation sequencing, is possible in most cases and is necessary as it provides prognostic information and acts as a pillar for providing accurate and personalized genetic counseling. CONCLUSIONS: Despite the high frequency of hearing disorders in the population and the advances made in the fields of medicine and biology, as well as the technological progress of recent years, there are still unknown genetic sites and unclear pathogenetic mechanisms. All this, in combination with the great phenotypic and genotypic heterogeneity that characterize the cases of genetic hearing loss, emphasize the need for further studies that will enrich the knowledge of the scientific community and will assist in the development of methods aiming at the provision of holistic and individualized care to patiens and their families."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Γενετική διερεύνηση βαρηκοΐας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Λιοδάκη Αναστασία","Liodaki Anastasia"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η αίσθηση της ακοής διαδραματίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της ομιλίας και του λόγου, στην εκπαιδευτική διαδικασία, στην κοινωνικοποίηση και γενικότερα στην ομαλή ψυχοκινητική ανάπτυξη του ανθρώπου. Παρόλα αυτά, η βαρηκοΐα (ή απώλεια ακοής) αποτελεί την τέταρτη πιο συχνή αιτία αναπηρίας παγκοσμίως. Σήμερα περίπου το 20% του πληθυσμού ζει με βαρηκοΐα, ενώ παγκοσμίως 34 εκατομμύρια παιδιά βιώνουν κάποιου βαθμού απώλεια ακοής. Η αιτιολογία της βαρηκοΐας ποικίλει, όμως περίπου το 60% των περιπτώσεων συγγενούς βαρηκοΐας είναι γενετικής αιτιολογίας. Η διάγνωση και η διαχείριση της παιδιατρικής βαρηκοΐας έχουν αλλάξει δραστικά τα τελευταία 30 χρόνια. Η εξέλιξη της ιατρικής και η ανάπτυξη νέων τεχνολογιών, όπως η αλληλούχηση νέας γενιάς, επιτρέπουν την έγκαιρη διάγνωση της βαρηκοΐας με στόχο την παροχή κατάλληλης γενετικής συμβουλευτικής μέσω της οποίας θα εξασφαλιστεί η καλύτερη δυνατή ποιότητα ζωής για τον ασθενή και την οικογένειά του. ΣΚΟΠΟΣ: Η κατανόηση της λειτουργίας της ακοής, η αναγνώριση των τύπων της βαρηκοΐας και η ανάλυση των αιτιολογικών παραγόντων που οδηγούν στην απώλεια ακοής, εστιάζοντας στις συνδρομικές και μη συνδρομικές μορφές της βαρηκοΐας που όμως εμφανίζουν μεγάλη συχνότητα στον γενικό πληθυσμό και προκαλούν σοβαρές επιπτώσεις. Ο προσδιορισμός των διαθέσιμων μεθόδων γενωμικής ανάλυσης και η σημασία της έγκαιρης και έγκυρης διάγνωσης στην έκβαση της υγείας των ασθενών. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Πρόκειται για μια μελέτη βιβλιογραφικής ανασκόπησης (literature search/review) για την εκπόνηση της οποίας χρησιμοποιήθηκαν ως βασικές μηχανές αναζήτησης πληροφοριών οι: Google, Pubmed και GeneReviews. Λήφθηκαν πληροφορίες από επίσημες ιστοσελίδες, όπως: https://www.omim.org/, https://www.ncbi.nlm.nih.gov/ και για την αναζήτηση άρθρων μελετήθηκαν ηλεκτρονικά περιοδικά επιστημονικού περιεχομένου, όπως: Orphanet Journal of Rare Diseases, American Journal of Medical Genetics, International Journal of Pediatric Otorhinolaryngology, Elsevier, Clinical Genetics, International Journal of Molecular Sciences. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η συγγενής βαρηκοΐα συναντάται σε 1-3 ανά 1000 γεννήσεις. Η βαρηκοΐα κατατάσσεται σε τρείς τύπους:(1) Νευροαισθητήρια βαρηκοΐα, (2) Βαρηκοΐα αγωγιμότητας και (3) Μικτού τύπου. Σήμερα γνωρίζουμε περισσότερα από 400 σύνδρομα που συνοδεύονται από βαρηκοΐα, όπως για παράδειγμα τα σύνδρομα CHARGE, Treacher Collins, Usher, Stickler, Pendred, και αποτελούν το 30% των περιπτώσεων βαρηκοϊας γενετικής αιτιολογίας. Επίσης, έχουν συσχετιστεί πάνω από 100 γονίδια με την εμφάνιση βαρηκοΐας που όμως δεν ανήκει στα πλαίσια κάποιου συνδρόμου, όπως η μη συνδρομική αυτοσωμική υπολειπόμενη βαρηκοΐα DFNB4 και DFNB1A, και αποτελούν το 70% των περιπτώσεων. Οι γενετικοί παράγοντες που ευθύνονται για την απώλεια της ακοής είναι ιδιαίτερα ετερογενείς, ωστόσο η εφαρμογή στοχευμένης έγκαιρης γενετικής διάγνωσης, μέσω ανάλυσης του DNA αξιοποιώντας μεθόδους όπως η αλληλούχηση γονιδίων κατά Sanger και η αλληλούχηση νέας γενιάς, είναι εφικτή στις περισσότερες περιπτώσεις και κρίνεται απαραίτητη καθώς προσφέρει προγνωστικές πληροφορίες, και λειτουργεί ως πυλώνας για τη παροχή ακριβούς και εξατομικευμένης γενετικής συμβουλευτικής. ΣΥΜΠΕΡΆΣΜΑΤΑ: Παρά την μεγάλη συχνότητα που εμφανίζουν οι διαταραχές της ακοής στον πληθυσμό και τις προόδους που έχουν σημειώσει οι κλάδοι της ιατρικής και της βιολογίας αλλά και τα τεχνολογικά επιτεύγματα των τελευταίων χρόνων, υπάρχουν ακόμα άγνωστοι γενετικοί τόποι και αδιευκρίνιστοι παθογενετικοί μηχανισμοί. Αυτά σε συνδυασμό με την μεγάλη φαινοτυπική και γονοτυπική ετερογένεια που χαρακτηρίζουν τις περιπτώσεις γενετικής βαρηκοΐας τονίζουν την ανάγκη για περαιτέρω μελέτες που θα εμπλουτίσουν τις γνώσεις της επιστημονικής κοινότητας και θα σταθούν αρωγός στην ανάπτυξη μεθόδων που θα έχουν ως στόχο την ολιστική και εξατομικευμένη διαχείριση των ασθενών και των οικογενειών τους.","BACKGROUND: The sense of hearing plays a very important role in speech development, in the educational process, in socialization and in the normal psychomotor development of a child. However, hearing loss constitutes the fourth most common cause of disability worldwide. To date, about 20% of the population lives with hearing loss, while 34 million children worldwide experience some degree of hearing loss. The etiology of hearing loss varies, yet about 60% of congenital hearing loss cases are due to genetic causes. The diagnosis and management of pediatric hearing loss have undergone dramatic changes over the past 30 years. The developments in the field of medicine and the breakthrough in new technologies, such as the Next generation sequencing allow the early diagnosis of hearing loss with the aim of providing appropriate genetic counseling that will assure the best possible quality of life for the patient and his family. AIM: Understanding the function of hearing, identifying the types of hearing loss and analyzing the etiological factors that lead to hearing loss, focusing on the syndromic cases of hearing loss that occur most frequently in the general population and cause serious consequences. The identification of the available methods of genetic analysis and the importance of early and valid diagnosis in the outcome of patient’s health. METHODOLOGY: This is a literature search / review study for which Google, Pubmed and GeneReviews were used as the main information search engines. Information was obtained from official websites, such as: https://www.omim.org/, https://www.ncbi.nlm.nih.gov/ and for the search of articles were studied electronic journals of scientific content, such as: Orphanet Journal of Rare Diseases, American Journal of Medical Genetics, International Journal of Pediatric Otorhinolaryngology, Elsevier, Clinical Genetics, International Journal of Molecular Sciences. RESULTS: Clinically significant hearing loss occurs in 1-3 per 1000 births. Hearing loss is classified into three types: (1) Sensorineural hearing loss, (2) Conductive and (3) Mixed hearing loss. To this day we know of more than 400 syndromes that cause hearing problems, such as the CHARGE, Treacher Collins, Usher, Stickler and Pendred syndromes, which account for 30% of hearing-impaired genetic causes. On the other hand, more than 100 genes have been associated with the occurrence of hearing loss that do not correlate with a syndrome, such as the non-syndromic autosomal recessive hearing loss DFNB4 and DFNB1A and constitute 70% of the cases. The genetic factors responsible for hearing loss are highly heterogeneous, however the application of early genetic diagnostics, through DNA analysis using methods such as Sanger sequencing and New generation sequencing, is possible in most cases and is necessary as it provides prognostic information and acts as a pillar for providing accurate and personalized genetic counseling. CONCLUSIONS: Despite the high frequency of hearing disorders in the population and the advances made in the fields of medicine and biology, as well as the technological progress of recent years, there are still unknown genetic sites and unclear pathogenetic mechanisms. All this, in combination with the great phenotypic and genotypic heterogeneity that characterize the cases of genetic hearing loss, emphasize the need for further studies that will enrich the knowledge of the scientific community and will assist in the development of methods aiming at the provision of holistic and individualized care to patiens and their families."],"dc:identifier":["uoadl:3233706","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3233706"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Γενετική διερεύνηση βαρηκοΐας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:19:22Z"}