{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3234123"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3234123","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Die Wiederentdeckung der antiken Mythen \"Medea\" und \"Philoktet\": Heiner Müller \"Verkommenes Ufer Medematerial Landschaft mit Argonauten\" - Vassilis Ziogas \"Μήδεια\" UND \"Φιλοκτήτης\"","abstract":"Γιατί ο θεσμός του μύθου είναι πάντα σύγχρονος; Γιατί οι μυθικές φιγούρες (Μήδεια, Αντιγόνη, Φιλοκτήτης, Οδυσσέας) έχουν αποκρυσταλλωθεί και η υπόσταση τους κορυφώνεται στο μεταπολεμικό Θέατρο; Αρχίζοντας από τον Heiner Müller και την διασκευή της Τραγωδίας του Σοφοκλή Φιλοκτήτης, η οποία στόχευε στην ανάδειξη του πολιτικού παραδόξου, και καταλήγοντας στον Φιλοκτήτη του Ζιώγα κατανοούμε πως η θεματολογία (απάτη, πολιτικό συμφέρον, εργαλειοποίηση του ατόμου) είναι μονίμως επίκαιρη. Η Μήδεια από την άλλη, η οποία εκπροσωπεί την αρετή με θηλυκό πρόσημο εναντιώνεται στον Ιάσωνα, ο οποίος συμβαδίζει με τον καιροσκοπισμό και τον κίβδηλο ιδεαλισμό. Σαφώς θα μπορούσαμε να ανακαλύψουμε την διακειμενικότητα που διέπει τα τέσσερα έργα. Το μυθικό σύμβολο Φιλοκτήτης αναδεικνύει την χειραγωγούμενη αστυνομοκρατούμενη εξουσία. Η Μήδεια από την άλλη η οποία στέκεται μπροστά από ένα παλίμψηστο ερμηνειών έχει ως ακλόνητο έρεισμα την έννοια της ελευθερίας. Κατορθώνει να καταρρίψει κάθε κανόνα Δυισμού κυριαρχώντας ως άφυλλο και απαλλαγμένο από κάθε σύμβαση ον.","abstract_html":"Γιατί ο θεσμός του μύθου είναι πάντα σύγχρονος; Γιατί οι μυθικές φιγούρες (Μήδεια, Αντιγόνη, Φιλοκτήτης, Οδυσσέας) έχουν αποκρυσταλλωθεί και η υπόσταση τους κορυφώνεται στο μεταπολεμικό Θέατρο; Αρχίζοντας από τον Heiner Müller και την διασκευή της Τραγωδίας του Σοφοκλή Φιλοκτήτης, η οποία στόχευε στην ανάδειξη του πολιτικού παραδόξου, και καταλήγοντας στον Φιλοκτήτη του Ζιώγα κατανοούμε πως η θεματολογία (απάτη, πολιτικό συμφέρον, εργαλειοποίηση του ατόμου) είναι μονίμως επίκαιρη. Η Μήδεια από την άλλη, η οποία εκπροσωπεί την αρετή με θηλυκό πρόσημο εναντιώνεται στον Ιάσωνα, ο οποίος συμβαδίζει με τον καιροσκοπισμό και τον κίβδηλο ιδεαλισμό. Σαφώς θα μπορούσαμε να ανακαλύψουμε την διακειμενικότητα που διέπει τα τέσσερα έργα. Το μυθικό σύμβολο Φιλοκτήτης αναδεικνύει την χειραγωγούμενη αστυνομοκρατούμενη εξουσία. Η Μήδεια από την άλλη η οποία στέκεται μπροστά από ένα παλίμψηστο ερμηνειών έχει ως ακλόνητο έρεισμα την έννοια της ελευθερίας. Κατορθώνει να καταρρίψει κάθε κανόνα Δυισμού κυριαρχώντας ως άφυλλο και απαλλαγμένο από κάθε σύμβαση ον.","abstract_has_math":false,"creators":["Mάμαλη Μαρία","Mamali Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T06:19:22Z","subjects":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"languages":["Γερμανικά","Ελληνικά","Deutsche","English","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3234123"],"render_values":[{"text":"uoadl:3234123","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3234123","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3234123","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3234123","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Mάμαλη Μαρία","Mamali Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Γερμανικά","Ελληνικά","Deutsche","English","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3234123","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3234123"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Γιατί ο θεσμός του μύθου είναι πάντα σύγχρονος; Γιατί οι μυθικές φιγούρες (Μήδεια, Αντιγόνη, Φιλοκτήτης, Οδυσσέας) έχουν αποκρυσταλλωθεί και η υπόσταση τους κορυφώνεται στο μεταπολεμικό Θέατρο; Αρχίζοντας από τον Heiner Müller και την διασκευή της Τραγωδίας του Σοφοκλή Φιλοκτήτης, η οποία στόχευε στην ανάδειξη του πολιτικού παραδόξου, και καταλήγοντας στον Φιλοκτήτη του Ζιώγα κατανοούμε πως η θεματολογία (απάτη, πολιτικό συμφέρον, εργαλειοποίηση του ατόμου) είναι μονίμως επίκαιρη. Η Μήδεια από την άλλη, η οποία εκπροσωπεί την αρετή με θηλυκό πρόσημο εναντιώνεται στον Ιάσωνα, ο οποίος συμβαδίζει με τον καιροσκοπισμό και τον κίβδηλο ιδεαλισμό. Σαφώς θα μπορούσαμε να ανακαλύψουμε την διακειμενικότητα που διέπει τα τέσσερα έργα. Το μυθικό σύμβολο Φιλοκτήτης αναδεικνύει την χειραγωγούμενη αστυνομοκρατούμενη εξουσία. Η Μήδεια από την άλλη η οποία στέκεται μπροστά από ένα παλίμψηστο ερμηνειών έχει ως ακλόνητο έρεισμα την έννοια της ελευθερίας. Κατορθώνει να καταρρίψει κάθε κανόνα Δυισμού κυριαρχώντας ως άφυλλο και απαλλαγμένο από κάθε σύμβαση ον.","Warum ist die Institution des Mythos immer zeitgemäß? Warum haben sich die mythischen Figuren (Medea, Antigone, Philoctetes, Odysseus) herauskristallisiert und ihre Existenz kulminiert im Theater der Nachkriegszeit? Angefangen bei Heiner Müller und seiner Adaption von Sophokles' Tragödie Philoktet, die darauf abzielte, das politische Paradoxon hervorzuheben, bis hin zu Ziogas' Philoktet, verstehen wir, dass die Themen (Täuschung, politisches Interesse, Instrumentalisierung des Individuums) immer wieder aktuell sind. Medea hingegen, die die Tugend mit einem weiblichen Aspekt repräsentiert, steht Jason gegenüber, der mit Opportunismus und quixotischem Idealismus einhergeht. Die Intertextualität, die den vier Werken zugrunde liegt, lässt sich klar erkennen. Das mythische Symbol von Philoktet verdeutlicht die manipulative Polizeimacht. Medea hingegen, die vor einem Palimpsest von Interpretationen steht, hat als festes Fundament den Begriff der Freiheit. Sie schafft es, jede Regel des Abendlandes zu zerstören, indem sie als geschlechtloses Wesen frei von jeder Konvention regiert."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Die Wiederentdeckung der antiken Mythen \"Medea\" und \"Philoktet\": Heiner Müller \"Verkommenes Ufer Medematerial Landschaft mit Argonauten\" - Vassilis Ziogas \"Μήδεια\" UND \"Φιλοκτήτης\""]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Mάμαλη Μαρία","Mamali Maria"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Γιατί ο θεσμός του μύθου είναι πάντα σύγχρονος; Γιατί οι μυθικές φιγούρες (Μήδεια, Αντιγόνη, Φιλοκτήτης, Οδυσσέας) έχουν αποκρυσταλλωθεί και η υπόσταση τους κορυφώνεται στο μεταπολεμικό Θέατρο; Αρχίζοντας από τον Heiner Müller και την διασκευή της Τραγωδίας του Σοφοκλή Φιλοκτήτης, η οποία στόχευε στην ανάδειξη του πολιτικού παραδόξου, και καταλήγοντας στον Φιλοκτήτη του Ζιώγα κατανοούμε πως η θεματολογία (απάτη, πολιτικό συμφέρον, εργαλειοποίηση του ατόμου) είναι μονίμως επίκαιρη. Η Μήδεια από την άλλη, η οποία εκπροσωπεί την αρετή με θηλυκό πρόσημο εναντιώνεται στον Ιάσωνα, ο οποίος συμβαδίζει με τον καιροσκοπισμό και τον κίβδηλο ιδεαλισμό. Σαφώς θα μπορούσαμε να ανακαλύψουμε την διακειμενικότητα που διέπει τα τέσσερα έργα. Το μυθικό σύμβολο Φιλοκτήτης αναδεικνύει την χειραγωγούμενη αστυνομοκρατούμενη εξουσία. Η Μήδεια από την άλλη η οποία στέκεται μπροστά από ένα παλίμψηστο ερμηνειών έχει ως ακλόνητο έρεισμα την έννοια της ελευθερίας. Κατορθώνει να καταρρίψει κάθε κανόνα Δυισμού κυριαρχώντας ως άφυλλο και απαλλαγμένο από κάθε σύμβαση ον.","Warum ist die Institution des Mythos immer zeitgemäß? Warum haben sich die mythischen Figuren (Medea, Antigone, Philoctetes, Odysseus) herauskristallisiert und ihre Existenz kulminiert im Theater der Nachkriegszeit? Angefangen bei Heiner Müller und seiner Adaption von Sophokles' Tragödie Philoktet, die darauf abzielte, das politische Paradoxon hervorzuheben, bis hin zu Ziogas' Philoktet, verstehen wir, dass die Themen (Täuschung, politisches Interesse, Instrumentalisierung des Individuums) immer wieder aktuell sind. Medea hingegen, die die Tugend mit einem weiblichen Aspekt repräsentiert, steht Jason gegenüber, der mit Opportunismus und quixotischem Idealismus einhergeht. Die Intertextualität, die den vier Werken zugrunde liegt, lässt sich klar erkennen. Das mythische Symbol von Philoktet verdeutlicht die manipulative Polizeimacht. Medea hingegen, die vor einem Palimpsest von Interpretationen steht, hat als festes Fundament den Begriff der Freiheit. Sie schafft es, jede Regel des Abendlandes zu zerstören, indem sie als geschlechtloses Wesen frei von jeder Konvention regiert."],"dc:identifier":["uoadl:3234123","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3234123"],"dc:language":["Γερμανικά","Ελληνικά","Deutsche","English","Greek"],"dc:subject":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"dc:title":["Die Wiederentdeckung der antiken Mythen \"Medea\" und \"Philoktet\": Heiner Müller \"Verkommenes Ufer Medematerial Landschaft mit Argonauten\" - Vassilis Ziogas \"Μήδεια\" UND \"Φιλοκτήτης\""],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:19:22Z"}