{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3237187"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3237187","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διερεύνηση των παραγόντων διαμόρφωσης της ταυτότητας των μελών οικογενειών με μέλη που φέρουν αναπηρία","abstract":"Η οικογένεια, ως σύστημα σχέσεων και ως βασικός μηχανισμός αναπαραγωγής και κοινωνικοποίησης των ανθρώπων, διαδραματίζει αναμφισβήτητα τον πιο σημαντικό ρόλο τόσο στη διαμόρφωση της ταυτότητας των μελών της όσο και στη διαμόρφωση των στάσεων και αντιλήψεων που τα μέλη της θα ενστερνιστούν και τελικά θα αναπαράγουν. Η κυριαρχία της ιατροκατευθυνόμενης προσέγγισης της αναπηρίας εντός της κοινωνίας, σε συνδυασμό με τη θέση και τον ρόλο του οικογενειακού θεσμού επιτάσσουν τη διερεύνηση της σχέσης του θεσμού αυτού με το βίωμα της αναπηρίας, προκειμένου να επιτευχθεί η κατανόηση και η εμβάθυνση στους τρόπους εκείνους μέσω των οποίων η ίδια η οικογένεια με αναπηρία συντηρεί τη μισαναπηρική κουλτούρα, ενώ την ίδια στιγμή βάλλεται από αυτήν και υφίσταται κοινωνικό αποκλεισμό. Η θέαση του βιώματος της αναπηρίας εντός του οικογενειακού πλαισίου, θα συμβάλει σημαντικά στην ενδυνάμωση του αγώνα ενάντια στην κοινωνία που κατηγοριοποιεί, διαχωρίζει, εκμεταλλεύεται και αποκλείει συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες, όπως αυτές των αναπήρων, καθώς η εν λόγω ανάλυση αφενός συμπεριλαμβάνει τα ίδια τα καταπιεσμένα άτομα και αφετέρου εντάσσει στους κόλπους της έναν από τους βασικότερους μηχανισμούς του κράτους, τον οικογενειακό θεσμό. Με βάση τους παραπάνω προβληματισμούς, η παρούσα ποιοτική έρευνα ερμηνευτικής προσέγγισης επιχειρεί μέσα από το εργαλείο της ημι-δομημένης συνέντευξης να διερευνήσει τους παράγοντες εκείνους που επηρεάζουν καθοριστικά στη διαμόρφωση της ταυτότητας των μελών οικογενειών όπου υπάρχει αναπηρία. Το θεωρητικό υπόβαθρο της έρευνας στηρίζεται στην κοινωνιολογική προσέγγιση της αναπηρίας, ενώ ο απώτερος σκοπός της παρουσιάζεται διττός: από τη μία, επιδιώκει να αποτελέσει εκείνο το πεδίο όπου θα ακουστούν οι φωνές των ίδιων των εμπλεκόμενων και εν προκειμένω των ίδιων των ανάπηρων και των οικογενειών τους, και από την άλλη, να αναδείξει τους φραγμούς και τους περιορισμούς που εγείρονται στα εκάστοτε οικογενειακά πλαίσια. Έτσι, μέσα από την ανάδειξη των πολλαπλών διαστάσεων της καταπίεσης που δύναται να βιώσει ένα άτομο μέσα στο κυρίαρχο κοινωνικό και πολιτικό σύστημα, το παρόν εγχείρημα διερευνά αφενός τους τρόπους που η διαμόρφωση της ταυτότητας γίνεται αντιληπτή και συνειδητή από τα υποκείμενα και αφετέρου, το οικογενειακό σύστημα, με στόχο τη χειραφέτηση, ενδυνάμωση και συσπείρωση των υποκειμένων για την ανάληψη πολιτικού λόγου και δράσης. Για τους σκοπούς αυτούς, η έρευνα περιλαμβάνει εννέα συμμετέχοντες από τους οποίους δυο είναι αδερφές του ανάπηρου μέλους, τρεις είναι μητέρες, δυο πατέρες και δυο είναι ανάπηροι στη θέση του τέκνου. Μέσα από τις αφηγήσεις και τα βιώματα των συμμετεχόντων και συμμετεχουσών, το ενδιαφέρον επικεντρώθηκε στο βίωμα της αναπηρίας και την εννοιολογική προσέγγιση της, στην περιγραφή της ταυτότητας τους και στις αντιλήψεις τους αναφορικά με το πώς τα υπόλοιπα μέλη τους/τις περιγράφουν, στις οικογενειακές σχέσεις που αναπτύσσουν καθώς και στις απόψεις τους ως προς τους παράγοντες που καθορίζουν τη διαμόρφωση τους. Από την ανάλυση των ευρημάτων, όπως προέκυψε μέσα από τη θεματική ανάλυση περιεχομένου, επιβεβαιώθηκε σε μεγάλο βαθμό η δύναμη των κυρίαρχων ιατρικών μοντέλων στη διαμόρφωση των απόψεων και των στάσεων ως προς το βίωμα της αναπηρίας. Ταυτόχρονα, διαπιστώθηκε πως τόσο τα μέλη οικογενειών όσο και οι ίδιοι οι ανάπηροι παρουσιάζουν μια θετική και αρνητική ταυτότητα, ενώ οι οικογενειακές σχέσεις που αναπτύσσουν δεν παρουσιάζουν σημαντικές διαφορές σε σύγκριση με τις οικογένειες όπου δεν υπάρχει αναπηρία. Τέλος, το βίωμα της αναπηρίας, η ταυτότητα του φύλου, η κοινωνική τάξη και ο οικονομικός παράγοντας καθώς και το ίδιο το οικογενειακό περιβάλλον αποδείχθηκαν ως οι σημαντικότεροι παράγοντες που καθορίζουν τη διαμόρφωση της ταυτότητάς τους.","abstract_html":"Η οικογένεια, ως σύστημα σχέσεων και ως βασικός μηχανισμός αναπαραγωγής και κοινωνικοποίησης των ανθρώπων, διαδραματίζει αναμφισβήτητα τον πιο σημαντικό ρόλο τόσο στη διαμόρφωση της ταυτότητας των μελών της όσο και στη διαμόρφωση των στάσεων και αντιλήψεων που τα μέλη της θα ενστερνιστούν και τελικά θα αναπαράγουν. Η κυριαρχία της ιατροκατευθυνόμενης προσέγγισης της αναπηρίας εντός της κοινωνίας, σε συνδυασμό με τη θέση και τον ρόλο του οικογενειακού θεσμού επιτάσσουν τη διερεύνηση της σχέσης του θεσμού αυτού με το βίωμα της αναπηρίας, προκειμένου να επιτευχθεί η κατανόηση και η εμβάθυνση στους τρόπους εκείνους μέσω των οποίων η ίδια η οικογένεια με αναπηρία συντηρεί τη μισαναπηρική κουλτούρα, ενώ την ίδια στιγμή βάλλεται από αυτήν και υφίσταται κοινωνικό αποκλεισμό. Η θέαση του βιώματος της αναπηρίας εντός του οικογενειακού πλαισίου, θα συμβάλει σημαντικά στην ενδυνάμωση του αγώνα ενάντια στην κοινωνία που κατηγοριοποιεί, διαχωρίζει, εκμεταλλεύεται και αποκλείει συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες, όπως αυτές των αναπήρων, καθώς η εν λόγω ανάλυση αφενός συμπεριλαμβάνει τα ίδια τα καταπιεσμένα άτομα και αφετέρου εντάσσει στους κόλπους της έναν από τους βασικότερους μηχανισμούς του κράτους, τον οικογενειακό θεσμό. Με βάση τους παραπάνω προβληματισμούς, η παρούσα ποιοτική έρευνα ερμηνευτικής προσέγγισης επιχειρεί μέσα από το εργαλείο της ημι-δομημένης συνέντευξης να διερευνήσει τους παράγοντες εκείνους που επηρεάζουν καθοριστικά στη διαμόρφωση της ταυτότητας των μελών οικογενειών όπου υπάρχει αναπηρία. Το θεωρητικό υπόβαθρο της έρευνας στηρίζεται στην κοινωνιολογική προσέγγιση της αναπηρίας, ενώ ο απώτερος σκοπός της παρουσιάζεται διττός: από τη μία, επιδιώκει να αποτελέσει εκείνο το πεδίο όπου θα ακουστούν οι φωνές των ίδιων των εμπλεκόμενων και εν προκειμένω των ίδιων των ανάπηρων και των οικογενειών τους, και από την άλλη, να αναδείξει τους φραγμούς και τους περιορισμούς που εγείρονται στα εκάστοτε οικογενειακά πλαίσια. Έτσι, μέσα από την ανάδειξη των πολλαπλών διαστάσεων της καταπίεσης που δύναται να βιώσει ένα άτομο μέσα στο κυρίαρχο κοινωνικό και πολιτικό σύστημα, το παρόν εγχείρημα διερευνά αφενός τους τρόπους που η διαμόρφωση της ταυτότητας γίνεται αντιληπτή και συνειδητή από τα υποκείμενα και αφετέρου, το οικογενειακό σύστημα, με στόχο τη χειραφέτηση, ενδυνάμωση και συσπείρωση των υποκειμένων για την ανάληψη πολιτικού λόγου και δράσης. Για τους σκοπούς αυτούς, η έρευνα περιλαμβάνει εννέα συμμετέχοντες από τους οποίους δυο είναι αδερφές του ανάπηρου μέλους, τρεις είναι μητέρες, δυο πατέρες και δυο είναι ανάπηροι στη θέση του τέκνου. Μέσα από τις αφηγήσεις και τα βιώματα των συμμετεχόντων και συμμετεχουσών, το ενδιαφέρον επικεντρώθηκε στο βίωμα της αναπηρίας και την εννοιολογική προσέγγιση της, στην περιγραφή της ταυτότητας τους και στις αντιλήψεις τους αναφορικά με το πώς τα υπόλοιπα μέλη τους/τις περιγράφουν, στις οικογενειακές σχέσεις που αναπτύσσουν καθώς και στις απόψεις τους ως προς τους παράγοντες που καθορίζουν τη διαμόρφωση τους. Από την ανάλυση των ευρημάτων, όπως προέκυψε μέσα από τη θεματική ανάλυση περιεχομένου, επιβεβαιώθηκε σε μεγάλο βαθμό η δύναμη των κυρίαρχων ιατρικών μοντέλων στη διαμόρφωση των απόψεων και των στάσεων ως προς το βίωμα της αναπηρίας. Ταυτόχρονα, διαπιστώθηκε πως τόσο τα μέλη οικογενειών όσο και οι ίδιοι οι ανάπηροι παρουσιάζουν μια θετική και αρνητική ταυτότητα, ενώ οι οικογενειακές σχέσεις που αναπτύσσουν δεν παρουσιάζουν σημαντικές διαφορές σε σύγκριση με τις οικογένειες όπου δεν υπάρχει αναπηρία. Τέλος, το βίωμα της αναπηρίας, η ταυτότητα του φύλου, η κοινωνική τάξη και ο οικονομικός παράγοντας καθώς και το ίδιο το οικογενειακό περιβάλλον αποδείχθηκαν ως οι σημαντικότεροι παράγοντες που καθορίζουν τη διαμόρφωση της ταυτότητάς τους.","abstract_has_math":false,"creators":["Καλτεριμτζή-Σινούρη Κατερίνα","katerinasin Aikaterini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T06:19:56Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3237187"],"render_values":[{"text":"uoadl:3237187","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3237187","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3237187","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3237187","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καλτεριμτζή-Σινούρη Κατερίνα","katerinasin Aikaterini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3237187","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3237187"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η οικογένεια, ως σύστημα σχέσεων και ως βασικός μηχανισμός αναπαραγωγής και κοινωνικοποίησης των ανθρώπων, διαδραματίζει αναμφισβήτητα τον πιο σημαντικό ρόλο τόσο στη διαμόρφωση της ταυτότητας των μελών της όσο και στη διαμόρφωση των στάσεων και αντιλήψεων που τα μέλη της θα ενστερνιστούν και τελικά θα αναπαράγουν. Η κυριαρχία της ιατροκατευθυνόμενης προσέγγισης της αναπηρίας εντός της κοινωνίας, σε συνδυασμό με τη θέση και τον ρόλο του οικογενειακού θεσμού επιτάσσουν τη διερεύνηση της σχέσης του θεσμού αυτού με το βίωμα της αναπηρίας, προκειμένου να επιτευχθεί η κατανόηση και η εμβάθυνση στους τρόπους εκείνους μέσω των οποίων η ίδια η οικογένεια με αναπηρία συντηρεί τη μισαναπηρική κουλτούρα, ενώ την ίδια στιγμή βάλλεται από αυτήν και υφίσταται κοινωνικό αποκλεισμό. Η θέαση του βιώματος της αναπηρίας εντός του οικογενειακού πλαισίου, θα συμβάλει σημαντικά στην ενδυνάμωση του αγώνα ενάντια στην κοινωνία που κατηγοριοποιεί, διαχωρίζει, εκμεταλλεύεται και αποκλείει συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες, όπως αυτές των αναπήρων, καθώς η εν λόγω ανάλυση αφενός συμπεριλαμβάνει τα ίδια τα καταπιεσμένα άτομα και αφετέρου εντάσσει στους κόλπους της έναν από τους βασικότερους μηχανισμούς του κράτους, τον οικογενειακό θεσμό. Με βάση τους παραπάνω προβληματισμούς, η παρούσα ποιοτική έρευνα ερμηνευτικής προσέγγισης επιχειρεί μέσα από το εργαλείο της ημι-δομημένης συνέντευξης να διερευνήσει τους παράγοντες εκείνους που επηρεάζουν καθοριστικά στη διαμόρφωση της ταυτότητας των μελών οικογενειών όπου υπάρχει αναπηρία. Το θεωρητικό υπόβαθρο της έρευνας στηρίζεται στην κοινωνιολογική προσέγγιση της αναπηρίας, ενώ ο απώτερος σκοπός της παρουσιάζεται διττός: από τη μία, επιδιώκει να αποτελέσει εκείνο το πεδίο όπου θα ακουστούν οι φωνές των ίδιων των εμπλεκόμενων και εν προκειμένω των ίδιων των ανάπηρων και των οικογενειών τους, και από την άλλη, να αναδείξει τους φραγμούς και τους περιορισμούς που εγείρονται στα εκάστοτε οικογενειακά πλαίσια. Έτσι, μέσα από την ανάδειξη των πολλαπλών διαστάσεων της καταπίεσης που δύναται να βιώσει ένα άτομο μέσα στο κυρίαρχο κοινωνικό και πολιτικό σύστημα, το παρόν εγχείρημα διερευνά αφενός τους τρόπους που η διαμόρφωση της ταυτότητας γίνεται αντιληπτή και συνειδητή από τα υποκείμενα και αφετέρου, το οικογενειακό σύστημα, με στόχο τη χειραφέτηση, ενδυνάμωση και συσπείρωση των υποκειμένων για την ανάληψη πολιτικού λόγου και δράσης. Για τους σκοπούς αυτούς, η έρευνα περιλαμβάνει εννέα συμμετέχοντες από τους οποίους δυο είναι αδερφές του ανάπηρου μέλους, τρεις είναι μητέρες, δυο πατέρες και δυο είναι ανάπηροι στη θέση του τέκνου. Μέσα από τις αφηγήσεις και τα βιώματα των συμμετεχόντων και συμμετεχουσών, το ενδιαφέρον επικεντρώθηκε στο βίωμα της αναπηρίας και την εννοιολογική προσέγγιση της, στην περιγραφή της ταυτότητας τους και στις αντιλήψεις τους αναφορικά με το πώς τα υπόλοιπα μέλη τους/τις περιγράφουν, στις οικογενειακές σχέσεις που αναπτύσσουν καθώς και στις απόψεις τους ως προς τους παράγοντες που καθορίζουν τη διαμόρφωση τους. Από την ανάλυση των ευρημάτων, όπως προέκυψε μέσα από τη θεματική ανάλυση περιεχομένου, επιβεβαιώθηκε σε μεγάλο βαθμό η δύναμη των κυρίαρχων ιατρικών μοντέλων στη διαμόρφωση των απόψεων και των στάσεων ως προς το βίωμα της αναπηρίας. Ταυτόχρονα, διαπιστώθηκε πως τόσο τα μέλη οικογενειών όσο και οι ίδιοι οι ανάπηροι παρουσιάζουν μια θετική και αρνητική ταυτότητα, ενώ οι οικογενειακές σχέσεις που αναπτύσσουν δεν παρουσιάζουν σημαντικές διαφορές σε σύγκριση με τις οικογένειες όπου δεν υπάρχει αναπηρία. Τέλος, το βίωμα της αναπηρίας, η ταυτότητα του φύλου, η κοινωνική τάξη και ο οικονομικός παράγοντας καθώς και το ίδιο το οικογενειακό περιβάλλον αποδείχθηκαν ως οι σημαντικότεροι παράγοντες που καθορίζουν τη διαμόρφωση της ταυτότητάς τους.","The family, as a system of relationships and as a basic mechanism of human reproduction and socialization, undoubtedly plays the most important role both in shaping the identity of its members as well as shaping the attitudes and perceptions that its members will embrace and will ultimately reproduce. The predominance of the clinical and medical discourse of disability within society, combined with the position and role of the family institution, require the investigation of the relation of this institution with the experience of disability, in order to understand and delve deeper into the ways through which the disabled family itself preserves the disablism, while at the same time is being attacked by it and is experiencing social exclusion. Viewing the experience of disability within the family context will significantly contribute to the strengthening of the struggle against the society that categorizes, discriminates, exploits and excludes specific social groups, such as those of the disabled, as the aforementioned analysis includes on the one hand the oppressed people themselves and on the other hand one of the basic state mechanisms, the family institution. Based on the above concerns, the present qualitative research, having an interpretive approach attempts, through the tool of the semi-structured interview, to investigate those factors that have a decisive influence on the formation of the identity of family members where there is a disability. The theoretical background of the present research is grounded on the sociological approach to disability, while its ultimate purpose is twofold: on the one hand, it seeks to constitute the field where the voices of those involved, and in the case at hand the disabled persons themselves along with their families, will be heard and on the other hand, to highlight the barriers and limitations that arise in each family context. Thus, by highlighting the multiple dimensions of oppression that a person may experience within the dominant social and political system, this research explores both the ways in which identity formation is perceived and is conscious by the subjects and the family system, aiming towards emancipating, empowering and rallying the subjects to undertake political speech and action. For these purposes, the research includes nine participants among of which two are sisters of the disabled family member, three are mothers, two are fathers, while two participants are disabled in the position of the child. Through the narratives and experiences of the participants, the interest was focused on the experience of disability and its conceptual approach, on the description of their identity and their perceptions regarding how other members describe them, on the family relationships that develop as well as in their views as to the factors that determine their formation. From the analysis of the findings, as emerged through thematic content analysis, the power of dominant medical models in shaping views and attitudes towards the experience of disability was largely confirmed. At the same time, it was found that both family members and the disabled themselves present a positive and negative identity, while the family relationships that they develop do not show significant differences compared to families without disability. Finally, the experience of disability, gender identity, social class and the economic factor as well as the family environment itself proved to be the most important factors that determine the formation of their identity."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διερεύνηση των παραγόντων διαμόρφωσης της ταυτότητας των μελών οικογενειών με μέλη που φέρουν αναπηρία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καλτεριμτζή-Σινούρη Κατερίνα","katerinasin Aikaterini"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Η οικογένεια, ως σύστημα σχέσεων και ως βασικός μηχανισμός αναπαραγωγής και κοινωνικοποίησης των ανθρώπων, διαδραματίζει αναμφισβήτητα τον πιο σημαντικό ρόλο τόσο στη διαμόρφωση της ταυτότητας των μελών της όσο και στη διαμόρφωση των στάσεων και αντιλήψεων που τα μέλη της θα ενστερνιστούν και τελικά θα αναπαράγουν. Η κυριαρχία της ιατροκατευθυνόμενης προσέγγισης της αναπηρίας εντός της κοινωνίας, σε συνδυασμό με τη θέση και τον ρόλο του οικογενειακού θεσμού επιτάσσουν τη διερεύνηση της σχέσης του θεσμού αυτού με το βίωμα της αναπηρίας, προκειμένου να επιτευχθεί η κατανόηση και η εμβάθυνση στους τρόπους εκείνους μέσω των οποίων η ίδια η οικογένεια με αναπηρία συντηρεί τη μισαναπηρική κουλτούρα, ενώ την ίδια στιγμή βάλλεται από αυτήν και υφίσταται κοινωνικό αποκλεισμό. Η θέαση του βιώματος της αναπηρίας εντός του οικογενειακού πλαισίου, θα συμβάλει σημαντικά στην ενδυνάμωση του αγώνα ενάντια στην κοινωνία που κατηγοριοποιεί, διαχωρίζει, εκμεταλλεύεται και αποκλείει συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες, όπως αυτές των αναπήρων, καθώς η εν λόγω ανάλυση αφενός συμπεριλαμβάνει τα ίδια τα καταπιεσμένα άτομα και αφετέρου εντάσσει στους κόλπους της έναν από τους βασικότερους μηχανισμούς του κράτους, τον οικογενειακό θεσμό. Με βάση τους παραπάνω προβληματισμούς, η παρούσα ποιοτική έρευνα ερμηνευτικής προσέγγισης επιχειρεί μέσα από το εργαλείο της ημι-δομημένης συνέντευξης να διερευνήσει τους παράγοντες εκείνους που επηρεάζουν καθοριστικά στη διαμόρφωση της ταυτότητας των μελών οικογενειών όπου υπάρχει αναπηρία. Το θεωρητικό υπόβαθρο της έρευνας στηρίζεται στην κοινωνιολογική προσέγγιση της αναπηρίας, ενώ ο απώτερος σκοπός της παρουσιάζεται διττός: από τη μία, επιδιώκει να αποτελέσει εκείνο το πεδίο όπου θα ακουστούν οι φωνές των ίδιων των εμπλεκόμενων και εν προκειμένω των ίδιων των ανάπηρων και των οικογενειών τους, και από την άλλη, να αναδείξει τους φραγμούς και τους περιορισμούς που εγείρονται στα εκάστοτε οικογενειακά πλαίσια. Έτσι, μέσα από την ανάδειξη των πολλαπλών διαστάσεων της καταπίεσης που δύναται να βιώσει ένα άτομο μέσα στο κυρίαρχο κοινωνικό και πολιτικό σύστημα, το παρόν εγχείρημα διερευνά αφενός τους τρόπους που η διαμόρφωση της ταυτότητας γίνεται αντιληπτή και συνειδητή από τα υποκείμενα και αφετέρου, το οικογενειακό σύστημα, με στόχο τη χειραφέτηση, ενδυνάμωση και συσπείρωση των υποκειμένων για την ανάληψη πολιτικού λόγου και δράσης. Για τους σκοπούς αυτούς, η έρευνα περιλαμβάνει εννέα συμμετέχοντες από τους οποίους δυο είναι αδερφές του ανάπηρου μέλους, τρεις είναι μητέρες, δυο πατέρες και δυο είναι ανάπηροι στη θέση του τέκνου. Μέσα από τις αφηγήσεις και τα βιώματα των συμμετεχόντων και συμμετεχουσών, το ενδιαφέρον επικεντρώθηκε στο βίωμα της αναπηρίας και την εννοιολογική προσέγγιση της, στην περιγραφή της ταυτότητας τους και στις αντιλήψεις τους αναφορικά με το πώς τα υπόλοιπα μέλη τους/τις περιγράφουν, στις οικογενειακές σχέσεις που αναπτύσσουν καθώς και στις απόψεις τους ως προς τους παράγοντες που καθορίζουν τη διαμόρφωση τους. Από την ανάλυση των ευρημάτων, όπως προέκυψε μέσα από τη θεματική ανάλυση περιεχομένου, επιβεβαιώθηκε σε μεγάλο βαθμό η δύναμη των κυρίαρχων ιατρικών μοντέλων στη διαμόρφωση των απόψεων και των στάσεων ως προς το βίωμα της αναπηρίας. Ταυτόχρονα, διαπιστώθηκε πως τόσο τα μέλη οικογενειών όσο και οι ίδιοι οι ανάπηροι παρουσιάζουν μια θετική και αρνητική ταυτότητα, ενώ οι οικογενειακές σχέσεις που αναπτύσσουν δεν παρουσιάζουν σημαντικές διαφορές σε σύγκριση με τις οικογένειες όπου δεν υπάρχει αναπηρία. Τέλος, το βίωμα της αναπηρίας, η ταυτότητα του φύλου, η κοινωνική τάξη και ο οικονομικός παράγοντας καθώς και το ίδιο το οικογενειακό περιβάλλον αποδείχθηκαν ως οι σημαντικότεροι παράγοντες που καθορίζουν τη διαμόρφωση της ταυτότητάς τους.","The family, as a system of relationships and as a basic mechanism of human reproduction and socialization, undoubtedly plays the most important role both in shaping the identity of its members as well as shaping the attitudes and perceptions that its members will embrace and will ultimately reproduce. The predominance of the clinical and medical discourse of disability within society, combined with the position and role of the family institution, require the investigation of the relation of this institution with the experience of disability, in order to understand and delve deeper into the ways through which the disabled family itself preserves the disablism, while at the same time is being attacked by it and is experiencing social exclusion. Viewing the experience of disability within the family context will significantly contribute to the strengthening of the struggle against the society that categorizes, discriminates, exploits and excludes specific social groups, such as those of the disabled, as the aforementioned analysis includes on the one hand the oppressed people themselves and on the other hand one of the basic state mechanisms, the family institution. Based on the above concerns, the present qualitative research, having an interpretive approach attempts, through the tool of the semi-structured interview, to investigate those factors that have a decisive influence on the formation of the identity of family members where there is a disability. The theoretical background of the present research is grounded on the sociological approach to disability, while its ultimate purpose is twofold: on the one hand, it seeks to constitute the field where the voices of those involved, and in the case at hand the disabled persons themselves along with their families, will be heard and on the other hand, to highlight the barriers and limitations that arise in each family context. Thus, by highlighting the multiple dimensions of oppression that a person may experience within the dominant social and political system, this research explores both the ways in which identity formation is perceived and is conscious by the subjects and the family system, aiming towards emancipating, empowering and rallying the subjects to undertake political speech and action. For these purposes, the research includes nine participants among of which two are sisters of the disabled family member, three are mothers, two are fathers, while two participants are disabled in the position of the child. Through the narratives and experiences of the participants, the interest was focused on the experience of disability and its conceptual approach, on the description of their identity and their perceptions regarding how other members describe them, on the family relationships that develop as well as in their views as to the factors that determine their formation. From the analysis of the findings, as emerged through thematic content analysis, the power of dominant medical models in shaping views and attitudes towards the experience of disability was largely confirmed. At the same time, it was found that both family members and the disabled themselves present a positive and negative identity, while the family relationships that they develop do not show significant differences compared to families without disability. Finally, the experience of disability, gender identity, social class and the economic factor as well as the family environment itself proved to be the most important factors that determine the formation of their identity."],"dc:identifier":["uoadl:3237187","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3237187"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["Διερεύνηση των παραγόντων διαμόρφωσης της ταυτότητας των μελών οικογενειών με μέλη που φέρουν αναπηρία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:19:56Z"}