{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3237242"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3237242","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο ρόλος του οξειδωτικού στρες στην επαγόμενη από την υψηλή ωσμωμοριακότητα αυξορρύθμιση του καναλιού CLCA2 σε κύτταρα του μεσοσπονδύλιου δίσκου","abstract":"Οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι είναι ινοχόνδρινες δομές μεταξύ διαδοχικών σπονδύλων της σπονδυλικής στήλης. Καθένας από αυτούς αποτελείται από τον ινώδη δακτύλιο στην περιφέρεια και τον πηκτοειδή πυρήνα στο κέντρο. Ο μεσοσπονδύλιος δίσκος χαρακτηρίζεται από ένα ιδιαίτερο φυσικοχημικό περιβάλλον εξαιτίας ενός συνδυασμού παραγόντων που συμβάλλουν στην εκφύλισή του. Ειδικότερα, οι μηχανικές πιέσεις και η σύσταση της εξωκυττάριας μήτρας δημιουργούν υπερωσμωτικές συνθήκες στον πηκτοειδή πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου με τις τιμές ωσμωμοριακότητας να κυμαίνονται μεταξύ 400 και 550 mOsm/kg H2O. Τα κύτταρα του πηκτοειδούς πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου αποκρίνονται στο υπερωσμωτικό στρες μεταβάλλοντας την έκφραση διαφόρων γονιδίων. Ένα από αυτά είναι και το γονίδιο clca2 που κωδικοποιεί ένα ενεργοποιούμενο από ασβέστιο κανάλι χλωρίου, το οποίο έχει δειχθεί ότι υπερεκφράζεται σε βόεια κύτταρα πηκτοειδούς πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου σε υπερωσμωτικές συνθήκες. Μελέτες σε διαφορετικά κυτταρικά συστήματα έχουν δείξει από τη μία πλευρά ότι ο CLCA2 αυξορρυθμίζεται επίσης σε περιπτώσεις οξειδωτικού στρες και από την άλλη πλευρά ότι το υπερωσμωτικό στρες οδηγεί και σε οξειδωτικό στρες. Για τους παραπάνω λόγους, σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η διερεύνηση της πιθανής συσχέτισης μεταξύ του οξειδωτικού στρες που επάγεται από το υπερωσμωτικό στρες και της επαγόμενης από την υψηλή ωσμωμοριακότητα αυξορρύθμισης του καναλιού CLCA2 σε βόεια και ανθρώπινα κύτταρα πηκτοειδούς πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου. Αρχικά μελετήθηκε αν τα κύτταρα πηκτοειδούς πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου που χρησιμοποιήθηκαν στην παρούσα εργασία αποκρίνονται στην υψηλή ωσμωμοριακότητα. Η επισήμανση των ινιδίων ακτίνης του κυτταροσκελετού με φαλλοϊδίνη ήταν ενδεικτική της μείωσης του όγκου τόσο των βόειων όσο και των ανθρώπινων κυττάρων μετά από την έκθεσή τους σε υπερωσμωτικές συγκριτικά με τις ισοωσμωτικές συνθήκες. Επιπλέον, η υψηλή ωσμωμοριακότητα οδήγησε σε ενεργοποίηση της κινάσης του στρες p38 MAPK, με την ίδια μάλιστα κινητική στα δύο κυτταρικά συστήματα, όπως φάνηκε από τη μεταβολή του προτύπου φωσφορυλίωσής της κατά την ανάλυση Western. Στη συνέχεια, εξετάστηκε η επίδραση του ωσμωτικού στρες στη βιωσιμότητα και τον πολλαπλασιασμό κυττάρων πηκτοειδούς πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου με τη δοκιμασία ΜΤΤ. Διαπιστώθηκε ότι η αύξηση της ωσμωμοριακότητας μέχρι και τα 550 mOsm/kg H2O ασκεί αντιπολλαπλασιαστική δράση τόσο στα βόεια όσο και στα ανθρώπινα κύτταρα, ενώ τιμές ίσες και υψηλότερες από 600 mOsm/kg H2O είναι κυτταροτοξικές. Η αναστολή του κυτταρικού πολλαπλασιασμού κατά την καλλιέργεια κυττάρων πηκτοειδούς πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου σε θρεπτικό μέσο ωσμωμοριακότητας 550 mOsm/kg H2O επιβεβαιώθηκε επίσης μετά από επισήμανση των βόειων κυττάρων με τη χρωστική Crystal Violet. Ακολούθως, διερευνήθηκε με Real-Time PCR η κινητική της έκφρασης του γονιδίου clca2 μετά από έκθεση των κυττάρων πηκτοειδούς πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου στα 550 mOsm/kg H2Ο. Τα αποτελέσματά μας έδειξαν μια χρονο-εξαρτώμενη αυξορρύθμιση του γονιδίου τόσο στα βόεια όσο και στα ανθρώπινα κύτταρα. Στη συνέχεια μελετήθηκε το ενδεχόμενο επαγωγής οξειδωτικού στρες από την υψηλή ωσμωμοριακότητα στα κύτταρα πηκτοειδούς πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου. Τα ευρήματα της δοκιμασίας DCFH-DA κατέδειξαν ότι οι τιμές ωσμωμοριακότητας 550 και 600 mOsm/kg H2O αυξάνουν τα ενδοκυτταρικά επίπεδα ROS σε σχέση με τις ισοωσμωτικές συνθήκες τόσο στα βόεια όσο και στα ανθρώπινα κύτταρα πηκτοειδούς πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου, ενώ η ανάλυση της γονιδιακής έκφρασης με Real-Time PCR αποκάλυψε την αυξορρύθμιση του γονιδίου ho-1, που συμμετέχει στην αντιοξειδωτική απόκριση, μετά από έκθεση των κυττάρων στη μη κυτταροτοξική τιμή ωσμωμοριακότητας των 550 mOsm/kg H2O. Επιπλέον, δείχθηκε η αυξορρύθμιση του γονιδίου cox-2, ενός σημαντικού για τη φλεγμονή γονιδίου, σε συνθήκες υψηλής ωσμωμοριακότητας. Προκειμένου να διερευνηθεί αν το γονίδιο clca2 επάγεται στα κύτταρα πηκτοειδούς πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου από το οξειδωτικό στρες, τα κύτταρα επωάστηκαν με H2O2, το οποίο οδήγησε στην υπερέκφραση του clca2. Με αυτό το δεδομένο, στη συνέχεια εξετάστηκε το ενδεχόμενο η επαγόμενη από την υψηλή ωσμωμοριακότητα αυξορρύθμιση του γονιδίου clca2 να διαμεσολαβείται από το αναπτυσσόμενο σε αυτές τις συνθήκες οξειδωτικό στρες. Για το σκοπό αυτό, βόεια και ανθρώπινα κύτταρα πηκτοειδούς πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου επωάστηκαν με τον αντιοξειδωτικό παράγοντα NAC πριν από έκθεσή τους σε υπερωσμωτικές συνθήκες. Παρατηρήθηκε ότι η NAC οδήγησε σε άρση της επαγόμενης από το υπερωσμωτικό στρες αυξορρύθμισης του γονιδίου clca2 σε μεγάλο βαθμό και στα δύο κυτταρικά συστήματα. Για την περαιτέρω μελέτη της εμπλοκής του οξειδωτικού στρες στην επαγόμενη από την υψηλή ωσμωμοριακότητα αυξορρύθμιση του γονιδίου clca2, εξετάστηκε η επίδραση της σουλφοραφάνης, ενός ενεργοποιητή του μεταγραφικού παράγοντα Nrf2 που ρυθμίζει την αντιοξειδωτική απόκριση. Η προεπώαση τόσο των βόειων όσο και των ανθρώπινων κυττάρων πηκτοειδούς πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου με σουλφοραφάνη ελάττωσε την υπερέκφραση του clca2 στις υπερωσμωτικές συνθήκες, ενισχύοντας την υπόθεση εμπλοκής του οξειδωτικού στρες στη ρύθμιση της έκφρασης του γονιδίου clca2. Επιπρόσθετα, το οξειδωτικό στρες πιθανώς να συμμετέχει και στην έκφραση του γονιδίου cox-2, καθώς η σουλφοραφάνη ανέστειλε μερικώς την επαγόμενη από το υπερωσμωτικό στρες υπερέκφρασή του. Στη συνέχεια, δείχτηκε ότι η αποσιώπηση του γονιδίου Nrf2 με τη χρήση ειδικού μορίου siRNA ενίσχυσε την επαγόμενη από την υψηλή ωσμωμοριακότητα αυξορρύθμιση των γονιδίων clca2 και cox-2 σε κύτταρα πηκτοειδούς πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου. Ο μεταγραφικός παράγοντας Nrf2 φάνηκε πως κατέχει σημαντικό ρόλο στην απόκριση των κυττάρων στην υψηλή ωσμωμοριακότητα, καθώς τα καρκινικά κύτταρα Α549 που χαρακτηρίζονται από συνεχή ενεργοποίηση του Nrf2 παρουσίασαν υψηλότερη ανθεκτικότητα στην κυτταροτοξική τιμή ωσμωμοριακότητας των 600 mOsm/kg H2O από τα κύτταρα του μεσοσπονδύλιου δίσκου. Η σημασία του Nrf2 στην αντιμετώπιση του υπερωσμωτικού στρες αποδείχτηκε και στον μεσοσπονδύλιο δίσκο, καθώς η αποσιώπησή του ευαισθητοποίησε τα κύτταρα πηκτοειδούς πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου στις υπερωσμωτικές συνθήκες. Συμπερασματικά, στην παρούσα διπλωματική εργασία δείχθηκε ότι η υψηλή ωσμωμοριακότητα στη μη κυτταροτοξική τιμή των 550 mOsm/kg H2O, η οποία παρατηρείται υπό φυσιολογικές συνθήκες στον οργανισμό, αναστέλλει τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων πηκτοειδούς πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου και οδηγεί σε υπερέκφραση των γονιδίων clca2 και cox-2. Επιπρόσθετα, απέδειξε ότι η υπερωσμωμοριακότητα προκαλεί οξειδωτικό στρες, το οποίο ελέγχει σε κάποιο βαθμό την επαγωγή της έκφρασης του clca2 σε αυτές τις συνθήκες. Τέλος, σε συμφωνία με τα παραπάνω, αποκαλύφθηκε ότι ο μεταγραφικός παράγοντας Nrf2 συμμετέχει στη ρύθμιση της έκφρασης του γονιδίου clca2 σε υπερωσμωτικές συνθήκες και η απουσία του μειώνει την ανθεκτικότητα των κυττάρων πηκτοειδούς πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου στην υψηλή ωσμωμοριακότητα.","abstract_html":"Οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι είναι ινοχόνδρινες δομές μεταξύ διαδοχικών σπονδύλων της σπονδυλικής στήλης. Καθένας από αυτούς αποτελείται από τον ινώδη δακτύλιο στην περιφέρεια και τον πηκτοειδή πυρήνα στο κέντρο. Ο μεσοσπονδύλιος δίσκος χαρακτηρίζεται από ένα ιδιαίτερο φυσικοχημικό περιβάλλον εξαιτίας ενός συνδυασμού παραγόντων που συμβάλλουν στην εκφύλισή του. Ειδικότερα, οι μηχανικές πιέσεις και η σύσταση της εξωκυττάριας μήτρας δημιουργούν υπερωσμωτικές συνθήκες στον πηκτοειδή πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου με τις τιμές ωσμωμοριακότητας να κυμαίνονται μεταξύ 400 και 550 mOsm/kg H2O. Τα κύτταρα του πηκτοειδούς πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου αποκρίνονται στο υπερωσμωτικό στρες μεταβάλλοντας την έκφραση διαφόρων γονιδίων. Ένα από αυτά είναι και το γονίδιο clca2 που κωδικοποιεί ένα ενεργοποιούμενο από ασβέστιο κανάλι χλωρίου, το οποίο έχει δειχθεί ότι υπερεκφράζεται σε βόεια κύτταρα πηκτοειδούς πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου σε υπερωσμωτικές συνθήκες. Μελέτες σε διαφορετικά κυτταρικά συστήματα έχουν δείξει από τη μία πλευρά ότι ο CLCA2 αυξορρυθμίζεται επίσης σε περιπτώσεις οξειδωτικού στρες και από την άλλη πλευρά ότι το υπερωσμωτικό στρες οδηγεί και σε οξειδωτικό στρες. Για τους παραπάνω λόγους, σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η διερεύνηση της πιθανής συσχέτισης μεταξύ του οξειδωτικού στρες που επάγεται από το υπερωσμωτικό στρες και της επαγόμενης από την υψηλή ωσμωμοριακότητα αυξορρύθμισης του καναλιού CLCA2 σε βόεια και ανθρώπινα κύτταρα πηκτοειδούς πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου. Αρχικά μελετήθηκε αν τα κύτταρα πηκτοειδούς πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου που χρησιμοποιήθηκαν στην παρούσα εργασία αποκρίνονται στην υψηλή ωσμωμοριακότητα. Η επισήμανση των ινιδίων ακτίνης του κυτταροσκελετού με φαλλοϊδίνη ήταν ενδεικτική της μείωσης του όγκου τόσο των βόειων όσο και των ανθρώπινων κυττάρων μετά από την έκθεσή τους σε υπερωσμωτικές συγκριτικά με τις ισοωσμωτικές συνθήκες. Επιπλέον, η υψηλή ωσμωμοριακότητα οδήγησε σε ενεργοποίηση της κινάσης του στρες p38 MAPK, με την ίδια μάλιστα κινητική στα δύο κυτταρικά συστήματα, όπως φάνηκε από τη μεταβολή του προτύπου φωσφορυλίωσής της κατά την ανάλυση Western. Στη συνέχεια, εξετάστηκε η επίδραση του ωσμωτικού στρες στη βιωσιμότητα και τον πολλαπλασιασμό κυττάρων πηκτοειδούς πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου με τη δοκιμασία ΜΤΤ. Διαπιστώθηκε ότι η αύξηση της ωσμωμοριακότητας μέχρι και τα 550 mOsm/kg H2O ασκεί αντιπολλαπλασιαστική δράση τόσο στα βόεια όσο και στα ανθρώπινα κύτταρα, ενώ τιμές ίσες και υψηλότερες από 600 mOsm/kg H2O είναι κυτταροτοξικές. Η αναστολή του κυτταρικού πολλαπλασιασμού κατά την καλλιέργεια κυττάρων πηκτοειδούς πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου σε θρεπτικό μέσο ωσμωμοριακότητας 550 mOsm/kg H2O επιβεβαιώθηκε επίσης μετά από επισήμανση των βόειων κυττάρων με τη χρωστική Crystal Violet. Ακολούθως, διερευνήθηκε με Real-Time PCR η κινητική της έκφρασης του γονιδίου clca2 μετά από έκθεση των κυττάρων πηκτοειδούς πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου στα 550 mOsm/kg H2Ο. Τα αποτελέσματά μας έδειξαν μια χρονο-εξαρτώμενη αυξορρύθμιση του γονιδίου τόσο στα βόεια όσο και στα ανθρώπινα κύτταρα. Στη συνέχεια μελετήθηκε το ενδεχόμενο επαγωγής οξειδωτικού στρες από την υψηλή ωσμωμοριακότητα στα κύτταρα πηκτοειδούς πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου. Τα ευρήματα της δοκιμασίας DCFH-DA κατέδειξαν ότι οι τιμές ωσμωμοριακότητας 550 και 600 mOsm/kg H2O αυξάνουν τα ενδοκυτταρικά επίπεδα ROS σε σχέση με τις ισοωσμωτικές συνθήκες τόσο στα βόεια όσο και στα ανθρώπινα κύτταρα πηκτοειδούς πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου, ενώ η ανάλυση της γονιδιακής έκφρασης με Real-Time PCR αποκάλυψε την αυξορρύθμιση του γονιδίου ho-1, που συμμετέχει στην αντιοξειδωτική απόκριση, μετά από έκθεση των κυττάρων στη μη κυτταροτοξική τιμή ωσμωμοριακότητας των 550 mOsm/kg H2O. Επιπλέον, δείχθηκε η αυξορρύθμιση του γονιδίου cox-2, ενός σημαντικού για τη φλεγμονή γονιδίου, σε συνθήκες υψηλής ωσμωμοριακότητας. Προκειμένου να διερευνηθεί αν το γονίδιο clca2 επάγεται στα κύτταρα πηκτοειδούς πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου από το οξειδωτικό στρες, τα κύτταρα επωάστηκαν με H2O2, το οποίο οδήγησε στην υπερέκφραση του clca2. Με αυτό το δεδομένο, στη συνέχεια εξετάστηκε το ενδεχόμενο η επαγόμενη από την υψηλή ωσμωμοριακότητα αυξορρύθμιση του γονιδίου clca2 να διαμεσολαβείται από το αναπτυσσόμενο σε αυτές τις συνθήκες οξειδωτικό στρες. Για το σκοπό αυτό, βόεια και ανθρώπινα κύτταρα πηκτοειδούς πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου επωάστηκαν με τον αντιοξειδωτικό παράγοντα NAC πριν από έκθεσή τους σε υπερωσμωτικές συνθήκες. Παρατηρήθηκε ότι η NAC οδήγησε σε άρση της επαγόμενης από το υπερωσμωτικό στρες αυξορρύθμισης του γονιδίου clca2 σε μεγάλο βαθμό και στα δύο κυτταρικά συστήματα. Για την περαιτέρω μελέτη της εμπλοκής του οξειδωτικού στρες στην επαγόμενη από την υψηλή ωσμωμοριακότητα αυξορρύθμιση του γονιδίου clca2, εξετάστηκε η επίδραση της σουλφοραφάνης, ενός ενεργοποιητή του μεταγραφικού παράγοντα Nrf2 που ρυθμίζει την αντιοξειδωτική απόκριση. Η προεπώαση τόσο των βόειων όσο και των ανθρώπινων κυττάρων πηκτοειδούς πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου με σουλφοραφάνη ελάττωσε την υπερέκφραση του clca2 στις υπερωσμωτικές συνθήκες, ενισχύοντας την υπόθεση εμπλοκής του οξειδωτικού στρες στη ρύθμιση της έκφρασης του γονιδίου clca2. Επιπρόσθετα, το οξειδωτικό στρες πιθανώς να συμμετέχει και στην έκφραση του γονιδίου cox-2, καθώς η σουλφοραφάνη ανέστειλε μερικώς την επαγόμενη από το υπερωσμωτικό στρες υπερέκφρασή του. Στη συνέχεια, δείχτηκε ότι η αποσιώπηση του γονιδίου Nrf2 με τη χρήση ειδικού μορίου siRNA ενίσχυσε την επαγόμενη από την υψηλή ωσμωμοριακότητα αυξορρύθμιση των γονιδίων clca2 και cox-2 σε κύτταρα πηκτοειδούς πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου. Ο μεταγραφικός παράγοντας Nrf2 φάνηκε πως κατέχει σημαντικό ρόλο στην απόκριση των κυττάρων στην υψηλή ωσμωμοριακότητα, καθώς τα καρκινικά κύτταρα Α549 που χαρακτηρίζονται από συνεχή ενεργοποίηση του Nrf2 παρουσίασαν υψηλότερη ανθεκτικότητα στην κυτταροτοξική τιμή ωσμωμοριακότητας των 600 mOsm/kg H2O από τα κύτταρα του μεσοσπονδύλιου δίσκου. Η σημασία του Nrf2 στην αντιμετώπιση του υπερωσμωτικού στρες αποδείχτηκε και στον μεσοσπονδύλιο δίσκο, καθώς η αποσιώπησή του ευαισθητοποίησε τα κύτταρα πηκτοειδούς πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου στις υπερωσμωτικές συνθήκες. Συμπερασματικά, στην παρούσα διπλωματική εργασία δείχθηκε ότι η υψηλή ωσμωμοριακότητα στη μη κυτταροτοξική τιμή των 550 mOsm/kg H2O, η οποία παρατηρείται υπό φυσιολογικές συνθήκες στον οργανισμό, αναστέλλει τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων πηκτοειδούς πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου και οδηγεί σε υπερέκφραση των γονιδίων clca2 και cox-2. Επιπρόσθετα, απέδειξε ότι η υπερωσμωμοριακότητα προκαλεί οξειδωτικό στρες, το οποίο ελέγχει σε κάποιο βαθμό την επαγωγή της έκφρασης του clca2 σε αυτές τις συνθήκες. Τέλος, σε συμφωνία με τα παραπάνω, αποκαλύφθηκε ότι ο μεταγραφικός παράγοντας Nrf2 συμμετέχει στη ρύθμιση της έκφρασης του γονιδίου clca2 σε υπερωσμωτικές συνθήκες και η απουσία του μειώνει την ανθεκτικότητα των κυττάρων πηκτοειδούς πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου στην υψηλή ωσμωμοριακότητα.","abstract_has_math":false,"creators":["Λουκά Κωνσταντίνα","Louka Konstantina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T06:19:56Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3237242"],"render_values":[{"text":"uoadl:3237242","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3237242","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3237242","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3237242","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Λουκά Κωνσταντίνα","Louka Konstantina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3237242","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3237242"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι είναι ινοχόνδρινες δομές μεταξύ διαδοχικών σπονδύλων της σπονδυλικής στήλης. Καθένας από αυτούς αποτελείται από τον ινώδη δακτύλιο στην περιφέρεια και τον πηκτοειδή πυρήνα στο κέντρο. Ο μεσοσπονδύλιος δίσκος χαρακτηρίζεται από ένα ιδιαίτερο φυσικοχημικό περιβάλλον εξαιτίας ενός συνδυασμού παραγόντων που συμβάλλουν στην εκφύλισή του. Ειδικότερα, οι μηχανικές πιέσεις και η σύσταση της εξωκυττάριας μήτρας δημιουργούν υπερωσμωτικές συνθήκες στον πηκτοειδή πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου με τις τιμές ωσμωμοριακότητας να κυμαίνονται μεταξύ 400 και 550 mOsm/kg H2O. Τα κύτταρα του πηκτοειδούς πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου αποκρίνονται στο υπερωσμωτικό στρες μεταβάλλοντας την έκφραση διαφόρων γονιδίων. Ένα από αυτά είναι και το γονίδιο clca2 που κωδικοποιεί ένα ενεργοποιούμενο από ασβέστιο κανάλι χλωρίου, το οποίο έχει δειχθεί ότι υπερεκφράζεται σε βόεια κύτταρα πηκτοειδούς πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου σε υπερωσμωτικές συνθήκες. Μελέτες σε διαφορετικά κυτταρικά συστήματα έχουν δείξει από τη μία πλευρά ότι ο CLCA2 αυξορρυθμίζεται επίσης σε περιπτώσεις οξειδωτικού στρες και από την άλλη πλευρά ότι το υπερωσμωτικό στρες οδηγεί και σε οξειδωτικό στρες. Για τους παραπάνω λόγους, σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η διερεύνηση της πιθανής συσχέτισης μεταξύ του οξειδωτικού στρες που επάγεται από το υπερωσμωτικό στρες και της επαγόμενης από την υψηλή ωσμωμοριακότητα αυξορρύθμισης του καναλιού CLCA2 σε βόεια και ανθρώπινα κύτταρα πηκτοειδούς πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου. Αρχικά μελετήθηκε αν τα κύτταρα πηκτοειδούς πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου που χρησιμοποιήθηκαν στην παρούσα εργασία αποκρίνονται στην υψηλή ωσμωμοριακότητα. Η επισήμανση των ινιδίων ακτίνης του κυτταροσκελετού με φαλλοϊδίνη ήταν ενδεικτική της μείωσης του όγκου τόσο των βόειων όσο και των ανθρώπινων κυττάρων μετά από την έκθεσή τους σε υπερωσμωτικές συγκριτικά με τις ισοωσμωτικές συνθήκες. Επιπλέον, η υψηλή ωσμωμοριακότητα οδήγησε σε ενεργοποίηση της κινάσης του στρες p38 MAPK, με την ίδια μάλιστα κινητική στα δύο κυτταρικά συστήματα, όπως φάνηκε από τη μεταβολή του προτύπου φωσφορυλίωσής της κατά την ανάλυση Western. Στη συνέχεια, εξετάστηκε η επίδραση του ωσμωτικού στρες στη βιωσιμότητα και τον πολλαπλασιασμό κυττάρων πηκτοειδούς πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου με τη δοκιμασία ΜΤΤ. Διαπιστώθηκε ότι η αύξηση της ωσμωμοριακότητας μέχρι και τα 550 mOsm/kg H2O ασκεί αντιπολλαπλασιαστική δράση τόσο στα βόεια όσο και στα ανθρώπινα κύτταρα, ενώ τιμές ίσες και υψηλότερες από 600 mOsm/kg H2O είναι κυτταροτοξικές. Η αναστολή του κυτταρικού πολλαπλασιασμού κατά την καλλιέργεια κυττάρων πηκτοειδούς πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου σε θρεπτικό μέσο ωσμωμοριακότητας 550 mOsm/kg H2O επιβεβαιώθηκε επίσης μετά από επισήμανση των βόειων κυττάρων με τη χρωστική Crystal Violet. Ακολούθως, διερευνήθηκε με Real-Time PCR η κινητική της έκφρασης του γονιδίου clca2 μετά από έκθεση των κυττάρων πηκτοειδούς πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου στα 550 mOsm/kg H2Ο. Τα αποτελέσματά μας έδειξαν μια χρονο-εξαρτώμενη αυξορρύθμιση του γονιδίου τόσο στα βόεια όσο και στα ανθρώπινα κύτταρα. Στη συνέχεια μελετήθηκε το ενδεχόμενο επαγωγής οξειδωτικού στρες από την υψηλή ωσμωμοριακότητα στα κύτταρα πηκτοειδούς πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου. Τα ευρήματα της δοκιμασίας DCFH-DA κατέδειξαν ότι οι τιμές ωσμωμοριακότητας 550 και 600 mOsm/kg H2O αυξάνουν τα ενδοκυτταρικά επίπεδα ROS σε σχέση με τις ισοωσμωτικές συνθήκες τόσο στα βόεια όσο και στα ανθρώπινα κύτταρα πηκτοειδούς πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου, ενώ η ανάλυση της γονιδιακής έκφρασης με Real-Time PCR αποκάλυψε την αυξορρύθμιση του γονιδίου ho-1, που συμμετέχει στην αντιοξειδωτική απόκριση, μετά από έκθεση των κυττάρων στη μη κυτταροτοξική τιμή ωσμωμοριακότητας των 550 mOsm/kg H2O. Επιπλέον, δείχθηκε η αυξορρύθμιση του γονιδίου cox-2, ενός σημαντικού για τη φλεγμονή γονιδίου, σε συνθήκες υψηλής ωσμωμοριακότητας. Προκειμένου να διερευνηθεί αν το γονίδιο clca2 επάγεται στα κύτταρα πηκτοειδούς πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου από το οξειδωτικό στρες, τα κύτταρα επωάστηκαν με H2O2, το οποίο οδήγησε στην υπερέκφραση του clca2. Με αυτό το δεδομένο, στη συνέχεια εξετάστηκε το ενδεχόμενο η επαγόμενη από την υψηλή ωσμωμοριακότητα αυξορρύθμιση του γονιδίου clca2 να διαμεσολαβείται από το αναπτυσσόμενο σε αυτές τις συνθήκες οξειδωτικό στρες. Για το σκοπό αυτό, βόεια και ανθρώπινα κύτταρα πηκτοειδούς πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου επωάστηκαν με τον αντιοξειδωτικό παράγοντα NAC πριν από έκθεσή τους σε υπερωσμωτικές συνθήκες. Παρατηρήθηκε ότι η NAC οδήγησε σε άρση της επαγόμενης από το υπερωσμωτικό στρες αυξορρύθμισης του γονιδίου clca2 σε μεγάλο βαθμό και στα δύο κυτταρικά συστήματα. Για την περαιτέρω μελέτη της εμπλοκής του οξειδωτικού στρες στην επαγόμενη από την υψηλή ωσμωμοριακότητα αυξορρύθμιση του γονιδίου clca2, εξετάστηκε η επίδραση της σουλφοραφάνης, ενός ενεργοποιητή του μεταγραφικού παράγοντα Nrf2 που ρυθμίζει την αντιοξειδωτική απόκριση. Η προεπώαση τόσο των βόειων όσο και των ανθρώπινων κυττάρων πηκτοειδούς πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου με σουλφοραφάνη ελάττωσε την υπερέκφραση του clca2 στις υπερωσμωτικές συνθήκες, ενισχύοντας την υπόθεση εμπλοκής του οξειδωτικού στρες στη ρύθμιση της έκφρασης του γονιδίου clca2. Επιπρόσθετα, το οξειδωτικό στρες πιθανώς να συμμετέχει και στην έκφραση του γονιδίου cox-2, καθώς η σουλφοραφάνη ανέστειλε μερικώς την επαγόμενη από το υπερωσμωτικό στρες υπερέκφρασή του. Στη συνέχεια, δείχτηκε ότι η αποσιώπηση του γονιδίου Nrf2 με τη χρήση ειδικού μορίου siRNA ενίσχυσε την επαγόμενη από την υψηλή ωσμωμοριακότητα αυξορρύθμιση των γονιδίων clca2 και cox-2 σε κύτταρα πηκτοειδούς πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου. Ο μεταγραφικός παράγοντας Nrf2 φάνηκε πως κατέχει σημαντικό ρόλο στην απόκριση των κυττάρων στην υψηλή ωσμωμοριακότητα, καθώς τα καρκινικά κύτταρα Α549 που χαρακτηρίζονται από συνεχή ενεργοποίηση του Nrf2 παρουσίασαν υψηλότερη ανθεκτικότητα στην κυτταροτοξική τιμή ωσμωμοριακότητας των 600 mOsm/kg H2O από τα κύτταρα του μεσοσπονδύλιου δίσκου. Η σημασία του Nrf2 στην αντιμετώπιση του υπερωσμωτικού στρες αποδείχτηκε και στον μεσοσπονδύλιο δίσκο, καθώς η αποσιώπησή του ευαισθητοποίησε τα κύτταρα πηκτοειδούς πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου στις υπερωσμωτικές συνθήκες. Συμπερασματικά, στην παρούσα διπλωματική εργασία δείχθηκε ότι η υψηλή ωσμωμοριακότητα στη μη κυτταροτοξική τιμή των 550 mOsm/kg H2O, η οποία παρατηρείται υπό φυσιολογικές συνθήκες στον οργανισμό, αναστέλλει τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων πηκτοειδούς πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου και οδηγεί σε υπερέκφραση των γονιδίων clca2 και cox-2. Επιπρόσθετα, απέδειξε ότι η υπερωσμωμοριακότητα προκαλεί οξειδωτικό στρες, το οποίο ελέγχει σε κάποιο βαθμό την επαγωγή της έκφρασης του clca2 σε αυτές τις συνθήκες. Τέλος, σε συμφωνία με τα παραπάνω, αποκαλύφθηκε ότι ο μεταγραφικός παράγοντας Nrf2 συμμετέχει στη ρύθμιση της έκφρασης του γονιδίου clca2 σε υπερωσμωτικές συνθήκες και η απουσία του μειώνει την ανθεκτικότητα των κυττάρων πηκτοειδούς πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου στην υψηλή ωσμωμοριακότητα.","Intervertebral discs are fibrocartilaginous structures that lie between the adjacent vertebral bodies of the spinal column. Each intervertebral disc consists of the peripheral annulus fibrosus and the central nucleus pulposus. The intervertebral disc is characterized by an unusual physicochemical environment, being the result of a combination of stressful conditions that ultimately contribute to its degeneration. Osmotic fluctuations are routinely faced by intervertebral disc cells – especially by those of the inner nucleus pulposus –, due to the composition of the extracellular matrix itself, as well as due to the prevailing mechanical forces, with extracellular osmolality values measured in vivo ranging from 400 to 550 mOsm/kg H2O. The hyperosmotic stress response of the nucleus pulposus cells involves changes in the expression of various genes, including clca2. This gene, which encodes a calcium-activated chloride channel, has been reported to be overexpressed in bovine nucleus pulposus cells of the intervertebral disc under hyperosmotic conditions. Existing bibliography in other cellular models refers to the oxidative stress-induced CLCA2 upregulation, while hyperosmolality (or hypertonicity, used hereby as equivalent terms) has been also reported to trigger oxidative stress. Thus, here we aimed to assess the possibility of an association between the hyperosmolalityinduced oxidative stress and the hypertonicity-induced clca2 upregulation in bovine and human nucleus pulposus cells of the intervertebral disc. We first examined whether nucleus pulposus intervertebral disc cells used in the current study are responsive towards high osmolality. Labeling of actin cytoskeleton with phalloidin was indicative of cellular shrinkage in both bovine and human cells after their exposure to hyperosmotic conditions. In addition, high osmolality activated via phosphorylation the stressinduced p38 MAPK, following the same kinetics in both bovine and human cells, as shown by Western blot analysis. We then investigated the effect of osmotic stress on the viability and proliferation of nucleus pulposus cells using the MTT assay. We showed that values up to 550 mOsm/kg H2O exert an antiproliferative effect on both bovine and human nucleus pulposus intervertebral disc cells, whereas values equal or higher than 600 mOsm/kg H2O are cytotoxic. Hyperosmolalityinduced cell cycle delay was also confirmed by microscopic observation after staining of the cells with Crystal Violet. Next, we examined clca2 gene expression kinetics in nucleus pulposus cells treated with 550 mOsm/kg H2O. Results of Real-Time PCR analysis experiments pinpointed to a timedependent upregulation of the particular gene at the transcriptional level in both bovine and human nucleus pulposus cells. Then, we investigated whether hypertonicity provokes oxidative stress in nucleus pulposus intervertebral disc cells. DCFH-DA analysis revealed an increase in intracellular ROS levels after treatment with 550 and 600 mOsm/kg H2O, compared to isosmotic conditions in both bovine and human nucleus pulposus cells. Additionally, ho-1, a gene involved in the oxidative stress response, was upregulated in nucleus pulposus cells exposed to the non-cytotoxic value of 550 mOsm/kg H2O. Moreover, cox-2, a key gene implicated in the inflammatory response, was also upregulated in high osmolality-treated nucleus pulposus cells. In order to study whether oxidative stress induces clca2 expression in the intervertebral disc, nucleus pulposus cells were treated with H2O2, which indeed led to clca2 upregulation. Based on this finding, we further examined whether the hyperosmolality-induced clca2 overexpression is mediated by the oxidative stress caused by high osmolality. To answer this question, bovine and human nucleus pulposus cells were pretreated with the antioxidative agent NAC before their exposure to hyperosmotic stress. NAC abrogated high osmolality-induced upregulation of clca2 in both bovine and human cells to a great extent. To further investigate the implication of oxidative stress in the hyperosmotic stress-induced upregulation of clca2, we used sulforaphane, an activator of Nrf2, the main transcription factor regulating cellular oxidative stress response. Pretreatment of bovine and human nucleus pulposus intervertebral disc cells with sulforaphane reduced the high-osmolality-induced increase of clca2 expression levels, reinforcing our hypothesis of the implication of oxidative stress in clca2 gene expression regulation. Moreover, we demonstrated that oxidative stress may also be involved in the regulation of cox-2 expression, since sulforaphane lowered the observed enhanced cox-2 mRNA levels in high osmolality-treated cells. We next showed that siRNA-mediated Nrf2 knockdown further increased the already elevated by hyperosmotic stress clca2 and cox-2 mRNA levels. The transcription factor Nrf2 seemed to be important in cellular responses towards hyperosmotic stress given that A549 cancer cells – characterized by the constitutive activation of Nrf2, – were more resistant to the cytotoxic value of 600 mOsm/kg H2O than intervertebral disc cells. This finding was confirmed in Nrf2-deficient nucleus pulposus intervertebral disc cells that became more vulnerable to hyperosmotic stress. In conclusion, in the current study, we showed that non-cytotoxic values of high osmolality are antiproliferative and lead to clca2 and cox-2 upregulation in nucleus pulposus intervertebral disc cells. Additionally, we established that hypertonicity induces oxidative stress, which in turn regulate, at least to some degree, the clca2 overexpression under these conditions. We also provided evidence that the transcription factor Nrf2 is implicated in the regulation of clca2 expression under hyperosmotic stress. Finally, we demonstrated that Nrf2 deficiency attenuates nucleus pulposus cells’ resistance to high osmolality."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο ρόλος του οξειδωτικού στρες στην επαγόμενη από την υψηλή ωσμωμοριακότητα αυξορρύθμιση του καναλιού CLCA2 σε κύτταρα του μεσοσπονδύλιου δίσκου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Λουκά Κωνσταντίνα","Louka Konstantina"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι είναι ινοχόνδρινες δομές μεταξύ διαδοχικών σπονδύλων της σπονδυλικής στήλης. Καθένας από αυτούς αποτελείται από τον ινώδη δακτύλιο στην περιφέρεια και τον πηκτοειδή πυρήνα στο κέντρο. Ο μεσοσπονδύλιος δίσκος χαρακτηρίζεται από ένα ιδιαίτερο φυσικοχημικό περιβάλλον εξαιτίας ενός συνδυασμού παραγόντων που συμβάλλουν στην εκφύλισή του. Ειδικότερα, οι μηχανικές πιέσεις και η σύσταση της εξωκυττάριας μήτρας δημιουργούν υπερωσμωτικές συνθήκες στον πηκτοειδή πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου με τις τιμές ωσμωμοριακότητας να κυμαίνονται μεταξύ 400 και 550 mOsm/kg H2O. Τα κύτταρα του πηκτοειδούς πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου αποκρίνονται στο υπερωσμωτικό στρες μεταβάλλοντας την έκφραση διαφόρων γονιδίων. Ένα από αυτά είναι και το γονίδιο clca2 που κωδικοποιεί ένα ενεργοποιούμενο από ασβέστιο κανάλι χλωρίου, το οποίο έχει δειχθεί ότι υπερεκφράζεται σε βόεια κύτταρα πηκτοειδούς πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου σε υπερωσμωτικές συνθήκες. Μελέτες σε διαφορετικά κυτταρικά συστήματα έχουν δείξει από τη μία πλευρά ότι ο CLCA2 αυξορρυθμίζεται επίσης σε περιπτώσεις οξειδωτικού στρες και από την άλλη πλευρά ότι το υπερωσμωτικό στρες οδηγεί και σε οξειδωτικό στρες. Για τους παραπάνω λόγους, σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η διερεύνηση της πιθανής συσχέτισης μεταξύ του οξειδωτικού στρες που επάγεται από το υπερωσμωτικό στρες και της επαγόμενης από την υψηλή ωσμωμοριακότητα αυξορρύθμισης του καναλιού CLCA2 σε βόεια και ανθρώπινα κύτταρα πηκτοειδούς πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου. Αρχικά μελετήθηκε αν τα κύτταρα πηκτοειδούς πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου που χρησιμοποιήθηκαν στην παρούσα εργασία αποκρίνονται στην υψηλή ωσμωμοριακότητα. Η επισήμανση των ινιδίων ακτίνης του κυτταροσκελετού με φαλλοϊδίνη ήταν ενδεικτική της μείωσης του όγκου τόσο των βόειων όσο και των ανθρώπινων κυττάρων μετά από την έκθεσή τους σε υπερωσμωτικές συγκριτικά με τις ισοωσμωτικές συνθήκες. Επιπλέον, η υψηλή ωσμωμοριακότητα οδήγησε σε ενεργοποίηση της κινάσης του στρες p38 MAPK, με την ίδια μάλιστα κινητική στα δύο κυτταρικά συστήματα, όπως φάνηκε από τη μεταβολή του προτύπου φωσφορυλίωσής της κατά την ανάλυση Western. Στη συνέχεια, εξετάστηκε η επίδραση του ωσμωτικού στρες στη βιωσιμότητα και τον πολλαπλασιασμό κυττάρων πηκτοειδούς πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου με τη δοκιμασία ΜΤΤ. Διαπιστώθηκε ότι η αύξηση της ωσμωμοριακότητας μέχρι και τα 550 mOsm/kg H2O ασκεί αντιπολλαπλασιαστική δράση τόσο στα βόεια όσο και στα ανθρώπινα κύτταρα, ενώ τιμές ίσες και υψηλότερες από 600 mOsm/kg H2O είναι κυτταροτοξικές. Η αναστολή του κυτταρικού πολλαπλασιασμού κατά την καλλιέργεια κυττάρων πηκτοειδούς πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου σε θρεπτικό μέσο ωσμωμοριακότητας 550 mOsm/kg H2O επιβεβαιώθηκε επίσης μετά από επισήμανση των βόειων κυττάρων με τη χρωστική Crystal Violet. Ακολούθως, διερευνήθηκε με Real-Time PCR η κινητική της έκφρασης του γονιδίου clca2 μετά από έκθεση των κυττάρων πηκτοειδούς πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου στα 550 mOsm/kg H2Ο. Τα αποτελέσματά μας έδειξαν μια χρονο-εξαρτώμενη αυξορρύθμιση του γονιδίου τόσο στα βόεια όσο και στα ανθρώπινα κύτταρα. Στη συνέχεια μελετήθηκε το ενδεχόμενο επαγωγής οξειδωτικού στρες από την υψηλή ωσμωμοριακότητα στα κύτταρα πηκτοειδούς πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου. Τα ευρήματα της δοκιμασίας DCFH-DA κατέδειξαν ότι οι τιμές ωσμωμοριακότητας 550 και 600 mOsm/kg H2O αυξάνουν τα ενδοκυτταρικά επίπεδα ROS σε σχέση με τις ισοωσμωτικές συνθήκες τόσο στα βόεια όσο και στα ανθρώπινα κύτταρα πηκτοειδούς πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου, ενώ η ανάλυση της γονιδιακής έκφρασης με Real-Time PCR αποκάλυψε την αυξορρύθμιση του γονιδίου ho-1, που συμμετέχει στην αντιοξειδωτική απόκριση, μετά από έκθεση των κυττάρων στη μη κυτταροτοξική τιμή ωσμωμοριακότητας των 550 mOsm/kg H2O. Επιπλέον, δείχθηκε η αυξορρύθμιση του γονιδίου cox-2, ενός σημαντικού για τη φλεγμονή γονιδίου, σε συνθήκες υψηλής ωσμωμοριακότητας. Προκειμένου να διερευνηθεί αν το γονίδιο clca2 επάγεται στα κύτταρα πηκτοειδούς πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου από το οξειδωτικό στρες, τα κύτταρα επωάστηκαν με H2O2, το οποίο οδήγησε στην υπερέκφραση του clca2. Με αυτό το δεδομένο, στη συνέχεια εξετάστηκε το ενδεχόμενο η επαγόμενη από την υψηλή ωσμωμοριακότητα αυξορρύθμιση του γονιδίου clca2 να διαμεσολαβείται από το αναπτυσσόμενο σε αυτές τις συνθήκες οξειδωτικό στρες. Για το σκοπό αυτό, βόεια και ανθρώπινα κύτταρα πηκτοειδούς πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου επωάστηκαν με τον αντιοξειδωτικό παράγοντα NAC πριν από έκθεσή τους σε υπερωσμωτικές συνθήκες. Παρατηρήθηκε ότι η NAC οδήγησε σε άρση της επαγόμενης από το υπερωσμωτικό στρες αυξορρύθμισης του γονιδίου clca2 σε μεγάλο βαθμό και στα δύο κυτταρικά συστήματα. Για την περαιτέρω μελέτη της εμπλοκής του οξειδωτικού στρες στην επαγόμενη από την υψηλή ωσμωμοριακότητα αυξορρύθμιση του γονιδίου clca2, εξετάστηκε η επίδραση της σουλφοραφάνης, ενός ενεργοποιητή του μεταγραφικού παράγοντα Nrf2 που ρυθμίζει την αντιοξειδωτική απόκριση. Η προεπώαση τόσο των βόειων όσο και των ανθρώπινων κυττάρων πηκτοειδούς πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου με σουλφοραφάνη ελάττωσε την υπερέκφραση του clca2 στις υπερωσμωτικές συνθήκες, ενισχύοντας την υπόθεση εμπλοκής του οξειδωτικού στρες στη ρύθμιση της έκφρασης του γονιδίου clca2. Επιπρόσθετα, το οξειδωτικό στρες πιθανώς να συμμετέχει και στην έκφραση του γονιδίου cox-2, καθώς η σουλφοραφάνη ανέστειλε μερικώς την επαγόμενη από το υπερωσμωτικό στρες υπερέκφρασή του. Στη συνέχεια, δείχτηκε ότι η αποσιώπηση του γονιδίου Nrf2 με τη χρήση ειδικού μορίου siRNA ενίσχυσε την επαγόμενη από την υψηλή ωσμωμοριακότητα αυξορρύθμιση των γονιδίων clca2 και cox-2 σε κύτταρα πηκτοειδούς πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου. Ο μεταγραφικός παράγοντας Nrf2 φάνηκε πως κατέχει σημαντικό ρόλο στην απόκριση των κυττάρων στην υψηλή ωσμωμοριακότητα, καθώς τα καρκινικά κύτταρα Α549 που χαρακτηρίζονται από συνεχή ενεργοποίηση του Nrf2 παρουσίασαν υψηλότερη ανθεκτικότητα στην κυτταροτοξική τιμή ωσμωμοριακότητας των 600 mOsm/kg H2O από τα κύτταρα του μεσοσπονδύλιου δίσκου. Η σημασία του Nrf2 στην αντιμετώπιση του υπερωσμωτικού στρες αποδείχτηκε και στον μεσοσπονδύλιο δίσκο, καθώς η αποσιώπησή του ευαισθητοποίησε τα κύτταρα πηκτοειδούς πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου στις υπερωσμωτικές συνθήκες. Συμπερασματικά, στην παρούσα διπλωματική εργασία δείχθηκε ότι η υψηλή ωσμωμοριακότητα στη μη κυτταροτοξική τιμή των 550 mOsm/kg H2O, η οποία παρατηρείται υπό φυσιολογικές συνθήκες στον οργανισμό, αναστέλλει τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων πηκτοειδούς πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου και οδηγεί σε υπερέκφραση των γονιδίων clca2 και cox-2. Επιπρόσθετα, απέδειξε ότι η υπερωσμωμοριακότητα προκαλεί οξειδωτικό στρες, το οποίο ελέγχει σε κάποιο βαθμό την επαγωγή της έκφρασης του clca2 σε αυτές τις συνθήκες. Τέλος, σε συμφωνία με τα παραπάνω, αποκαλύφθηκε ότι ο μεταγραφικός παράγοντας Nrf2 συμμετέχει στη ρύθμιση της έκφρασης του γονιδίου clca2 σε υπερωσμωτικές συνθήκες και η απουσία του μειώνει την ανθεκτικότητα των κυττάρων πηκτοειδούς πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου στην υψηλή ωσμωμοριακότητα.","Intervertebral discs are fibrocartilaginous structures that lie between the adjacent vertebral bodies of the spinal column. Each intervertebral disc consists of the peripheral annulus fibrosus and the central nucleus pulposus. The intervertebral disc is characterized by an unusual physicochemical environment, being the result of a combination of stressful conditions that ultimately contribute to its degeneration. Osmotic fluctuations are routinely faced by intervertebral disc cells – especially by those of the inner nucleus pulposus –, due to the composition of the extracellular matrix itself, as well as due to the prevailing mechanical forces, with extracellular osmolality values measured in vivo ranging from 400 to 550 mOsm/kg H2O. The hyperosmotic stress response of the nucleus pulposus cells involves changes in the expression of various genes, including clca2. This gene, which encodes a calcium-activated chloride channel, has been reported to be overexpressed in bovine nucleus pulposus cells of the intervertebral disc under hyperosmotic conditions. Existing bibliography in other cellular models refers to the oxidative stress-induced CLCA2 upregulation, while hyperosmolality (or hypertonicity, used hereby as equivalent terms) has been also reported to trigger oxidative stress. Thus, here we aimed to assess the possibility of an association between the hyperosmolalityinduced oxidative stress and the hypertonicity-induced clca2 upregulation in bovine and human nucleus pulposus cells of the intervertebral disc. We first examined whether nucleus pulposus intervertebral disc cells used in the current study are responsive towards high osmolality. Labeling of actin cytoskeleton with phalloidin was indicative of cellular shrinkage in both bovine and human cells after their exposure to hyperosmotic conditions. In addition, high osmolality activated via phosphorylation the stressinduced p38 MAPK, following the same kinetics in both bovine and human cells, as shown by Western blot analysis. We then investigated the effect of osmotic stress on the viability and proliferation of nucleus pulposus cells using the MTT assay. We showed that values up to 550 mOsm/kg H2O exert an antiproliferative effect on both bovine and human nucleus pulposus intervertebral disc cells, whereas values equal or higher than 600 mOsm/kg H2O are cytotoxic. Hyperosmolalityinduced cell cycle delay was also confirmed by microscopic observation after staining of the cells with Crystal Violet. Next, we examined clca2 gene expression kinetics in nucleus pulposus cells treated with 550 mOsm/kg H2O. Results of Real-Time PCR analysis experiments pinpointed to a timedependent upregulation of the particular gene at the transcriptional level in both bovine and human nucleus pulposus cells. Then, we investigated whether hypertonicity provokes oxidative stress in nucleus pulposus intervertebral disc cells. DCFH-DA analysis revealed an increase in intracellular ROS levels after treatment with 550 and 600 mOsm/kg H2O, compared to isosmotic conditions in both bovine and human nucleus pulposus cells. Additionally, ho-1, a gene involved in the oxidative stress response, was upregulated in nucleus pulposus cells exposed to the non-cytotoxic value of 550 mOsm/kg H2O. Moreover, cox-2, a key gene implicated in the inflammatory response, was also upregulated in high osmolality-treated nucleus pulposus cells. In order to study whether oxidative stress induces clca2 expression in the intervertebral disc, nucleus pulposus cells were treated with H2O2, which indeed led to clca2 upregulation. Based on this finding, we further examined whether the hyperosmolality-induced clca2 overexpression is mediated by the oxidative stress caused by high osmolality. To answer this question, bovine and human nucleus pulposus cells were pretreated with the antioxidative agent NAC before their exposure to hyperosmotic stress. NAC abrogated high osmolality-induced upregulation of clca2 in both bovine and human cells to a great extent. To further investigate the implication of oxidative stress in the hyperosmotic stress-induced upregulation of clca2, we used sulforaphane, an activator of Nrf2, the main transcription factor regulating cellular oxidative stress response. Pretreatment of bovine and human nucleus pulposus intervertebral disc cells with sulforaphane reduced the high-osmolality-induced increase of clca2 expression levels, reinforcing our hypothesis of the implication of oxidative stress in clca2 gene expression regulation. Moreover, we demonstrated that oxidative stress may also be involved in the regulation of cox-2 expression, since sulforaphane lowered the observed enhanced cox-2 mRNA levels in high osmolality-treated cells. We next showed that siRNA-mediated Nrf2 knockdown further increased the already elevated by hyperosmotic stress clca2 and cox-2 mRNA levels. The transcription factor Nrf2 seemed to be important in cellular responses towards hyperosmotic stress given that A549 cancer cells – characterized by the constitutive activation of Nrf2, – were more resistant to the cytotoxic value of 600 mOsm/kg H2O than intervertebral disc cells. This finding was confirmed in Nrf2-deficient nucleus pulposus intervertebral disc cells that became more vulnerable to hyperosmotic stress. In conclusion, in the current study, we showed that non-cytotoxic values of high osmolality are antiproliferative and lead to clca2 and cox-2 upregulation in nucleus pulposus intervertebral disc cells. Additionally, we established that hypertonicity induces oxidative stress, which in turn regulate, at least to some degree, the clca2 overexpression under these conditions. We also provided evidence that the transcription factor Nrf2 is implicated in the regulation of clca2 expression under hyperosmotic stress. Finally, we demonstrated that Nrf2 deficiency attenuates nucleus pulposus cells’ resistance to high osmolality."],"dc:identifier":["uoadl:3237242","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3237242"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Ο ρόλος του οξειδωτικού στρες στην επαγόμενη από την υψηλή ωσμωμοριακότητα αυξορρύθμιση του καναλιού CLCA2 σε κύτταρα του μεσοσπονδύλιου δίσκου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:19:56Z"}