{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3237258"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3237258","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διεγχειρητικές και μετεγχειρητικές αρρυθμίες ασθενών υποβαλλόμενων σε μη καρδιοχειρουργική επέμβαση","abstract":"Εισαγωγή:Η αρρυθμία και ειδικά η συχνότητα εμφάνισης μετεγχειρητικής κολπικής μαρμαρυγής σε μη καρδιοθωρακική χειρουργική επέμβαση είναι χαμηλότερη από ό,τι στην καρδιοθωρακική χειρουργική και κυμαίνεται από 12%–19% για χειρουργική επέμβαση στην κοιλιακή χώρα και έως 4,8% μετά από ολικές αρθροπλαστικές. Η μετεγχειρητική κολπική μαρμαρυγή αναπτύσσεται μεταξύ 1ης και 4ης ημέρας μετά την επέμβαση και συχνά θεωρείται αυτοπεριοριζόμενη κατάσταση. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η εκτίμηση της συχνότητας και του είδους της αρρυθμίας σε ασθενείς που υποβάλλονται σε επεμβάσεις κοιλίας, όπως και σε ορθοπεδικές επεμβάσεις. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 151 άτομα τα οποία είχαν υποβληθεί σε χειρουργικές επεμβάσεις πεπτικού και ορθοπεδικές σε ένα επαρχιακό νοσοκομείο. Πρόκειται για συγχρονική μελέτη με δείγμα ευκολίας. Τα στοιχεία συλλέχθηκαν από τους φακέλους των ασθενών και από τους ίδιους τους ασθενείς. Εφαρμόστηκε η στατιστική δοκιμασία x2-test και το επίπεδο σημαντικότητας τέθηκε στο 0,05. Αποτελέσματα: Το μεγαλύτερο ποσοστό, 60%, ήταν γυναίκες και στο 55,3% η εισαγωγή στο νοσοκομείο ήταν επείγουσα. Το 67,3% είχε ηλικία >των 65 ετών. Το 52,7% είχε υποβληθεί σε χειρουργικές επεμβάσεις κοιλίας και το 47,3% ορθοπεδικής. Συνοδά νοσήματα είχε το 80% του δείγματος, με την αρτηριακή υπέρταση να αναφέρεται στο 85,1%, τον σακχαρώδη διαβήτη στο 27,5% και την κολπική μαρμαρυγή στο 33,1%. Μετεγχειρητικά, αρρυθμία κατά τη νοσηλεία παρουσίασε το 29,3% και από αυτές κολπική μαρμαρυγή είχε το 54,5%, φλεβοκομβική ταχυκαρδία το 36,4%, υπερκοιλιακή ταχυκαρδία το 6,8% και βραδυκαρδία το 2,3%. Ένας ασθενής, 0,7%, παρουσίασε ΟΕΜ. Ίαση παρατηρήθηκε στο 88,7%, βελτίωση στο 8,7% και θάνατος στο 2,7%. Συχνότερα, μετεγχειρητικές επιπλοκές και κολπική μαρμαρυγή εμφάνισαν οι ασθενείς ηλικίας >των 80 ετών(p<0,001), (p=0,012), αντίστοιχα, οι ασθενείς που είχαν υποβληθεί σε ορθοπεδικές επεμβάσεις, (p=0,001), (p=0,007), που υποβάλλονταν σε αντιπηκτική αγωγή, (p<0,001), (p=0,004), ομοίως και οι συμμετέχοντες που ανέφεραν στο ατομικό τους ιστορικό καρδιολογικό πρόβλημα, (p=0,058), (p=0,008), αντίστοιχα. Συμπέρασμα: Οι μετεγχειρητικές επιπλοκές και η μετεγχειρητική κολπική μαρμαρυγή συχνότερα σχετίζονται με την ηλικία, τη σοβαρότητα και το είδος των συνοδών νοσημάτων και το είδος της επέμβασης. Απαιτείται σχολαστικός προεγχειρητικός, διεγχειρητικός και μετεγχειρητικός έλεγχος για την πρόληψη και αντιμετώπιση τόσο των αρρυθμιών όσο και όλων των επιπλοκών.","abstract_html":"Εισαγωγή:Η αρρυθμία και ειδικά η συχνότητα εμφάνισης μετεγχειρητικής κολπικής μαρμαρυγής σε μη καρδιοθωρακική χειρουργική επέμβαση είναι χαμηλότερη από ό,τι στην καρδιοθωρακική χειρουργική και κυμαίνεται από 12%–19% για χειρουργική επέμβαση στην κοιλιακή χώρα και έως 4,8% μετά από ολικές αρθροπλαστικές. Η μετεγχειρητική κολπική μαρμαρυγή αναπτύσσεται μεταξύ 1ης και 4ης ημέρας μετά την επέμβαση και συχνά θεωρείται αυτοπεριοριζόμενη κατάσταση. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η εκτίμηση της συχνότητας και του είδους της αρρυθμίας σε ασθενείς που υποβάλλονται σε επεμβάσεις κοιλίας, όπως και σε ορθοπεδικές επεμβάσεις. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 151 άτομα τα οποία είχαν υποβληθεί σε χειρουργικές επεμβάσεις πεπτικού και ορθοπεδικές σε ένα επαρχιακό νοσοκομείο. Πρόκειται για συγχρονική μελέτη με δείγμα ευκολίας. Τα στοιχεία συλλέχθηκαν από τους φακέλους των ασθενών και από τους ίδιους τους ασθενείς. Εφαρμόστηκε η στατιστική δοκιμασία x2-test και το επίπεδο σημαντικότητας τέθηκε στο 0,05. Αποτελέσματα: Το μεγαλύτερο ποσοστό, 60%, ήταν γυναίκες και στο 55,3% η εισαγωγή στο νοσοκομείο ήταν επείγουσα. Το 67,3% είχε ηλικία &gt;των 65 ετών. Το 52,7% είχε υποβληθεί σε χειρουργικές επεμβάσεις κοιλίας και το 47,3% ορθοπεδικής. Συνοδά νοσήματα είχε το 80% του δείγματος, με την αρτηριακή υπέρταση να αναφέρεται στο 85,1%, τον σακχαρώδη διαβήτη στο 27,5% και την κολπική μαρμαρυγή στο 33,1%. Μετεγχειρητικά, αρρυθμία κατά τη νοσηλεία παρουσίασε το 29,3% και από αυτές κολπική μαρμαρυγή είχε το 54,5%, φλεβοκομβική ταχυκαρδία το 36,4%, υπερκοιλιακή ταχυκαρδία το 6,8% και βραδυκαρδία το 2,3%. Ένας ασθενής, 0,7%, παρουσίασε ΟΕΜ. Ίαση παρατηρήθηκε στο 88,7%, βελτίωση στο 8,7% και θάνατος στο 2,7%. Συχνότερα, μετεγχειρητικές επιπλοκές και κολπική μαρμαρυγή εμφάνισαν οι ασθενείς ηλικίας &gt;των 80 ετών(p&lt;0,001), (p=0,012), αντίστοιχα, οι ασθενείς που είχαν υποβληθεί σε ορθοπεδικές επεμβάσεις, (p=0,001), (p=0,007), που υποβάλλονταν σε αντιπηκτική αγωγή, (p&lt;0,001), (p=0,004), ομοίως και οι συμμετέχοντες που ανέφεραν στο ατομικό τους ιστορικό καρδιολογικό πρόβλημα, (p=0,058), (p=0,008), αντίστοιχα. Συμπέρασμα: Οι μετεγχειρητικές επιπλοκές και η μετεγχειρητική κολπική μαρμαρυγή συχνότερα σχετίζονται με την ηλικία, τη σοβαρότητα και το είδος των συνοδών νοσημάτων και το είδος της επέμβασης. Απαιτείται σχολαστικός προεγχειρητικός, διεγχειρητικός και μετεγχειρητικός έλεγχος για την πρόληψη και αντιμετώπιση τόσο των αρρυθμιών όσο και όλων των επιπλοκών.","abstract_has_math":false,"creators":["Κοκμοτού Ευθυμία","Kokmotou Efthymia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T06:19:56Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3237258"],"render_values":[{"text":"uoadl:3237258","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3237258","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3237258","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3237258","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κοκμοτού Ευθυμία","Kokmotou Efthymia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3237258","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3237258"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή:Η αρρυθμία και ειδικά η συχνότητα εμφάνισης μετεγχειρητικής κολπικής μαρμαρυγής σε μη καρδιοθωρακική χειρουργική επέμβαση είναι χαμηλότερη από ό,τι στην καρδιοθωρακική χειρουργική και κυμαίνεται από 12%–19% για χειρουργική επέμβαση στην κοιλιακή χώρα και έως 4,8% μετά από ολικές αρθροπλαστικές. Η μετεγχειρητική κολπική μαρμαρυγή αναπτύσσεται μεταξύ 1ης και 4ης ημέρας μετά την επέμβαση και συχνά θεωρείται αυτοπεριοριζόμενη κατάσταση. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η εκτίμηση της συχνότητας και του είδους της αρρυθμίας σε ασθενείς που υποβάλλονται σε επεμβάσεις κοιλίας, όπως και σε ορθοπεδικές επεμβάσεις. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 151 άτομα τα οποία είχαν υποβληθεί σε χειρουργικές επεμβάσεις πεπτικού και ορθοπεδικές σε ένα επαρχιακό νοσοκομείο. Πρόκειται για συγχρονική μελέτη με δείγμα ευκολίας. Τα στοιχεία συλλέχθηκαν από τους φακέλους των ασθενών και από τους ίδιους τους ασθενείς. Εφαρμόστηκε η στατιστική δοκιμασία x2-test και το επίπεδο σημαντικότητας τέθηκε στο 0,05. Αποτελέσματα: Το μεγαλύτερο ποσοστό, 60%, ήταν γυναίκες και στο 55,3% η εισαγωγή στο νοσοκομείο ήταν επείγουσα. Το 67,3% είχε ηλικία >των 65 ετών. Το 52,7% είχε υποβληθεί σε χειρουργικές επεμβάσεις κοιλίας και το 47,3% ορθοπεδικής. Συνοδά νοσήματα είχε το 80% του δείγματος, με την αρτηριακή υπέρταση να αναφέρεται στο 85,1%, τον σακχαρώδη διαβήτη στο 27,5% και την κολπική μαρμαρυγή στο 33,1%. Μετεγχειρητικά, αρρυθμία κατά τη νοσηλεία παρουσίασε το 29,3% και από αυτές κολπική μαρμαρυγή είχε το 54,5%, φλεβοκομβική ταχυκαρδία το 36,4%, υπερκοιλιακή ταχυκαρδία το 6,8% και βραδυκαρδία το 2,3%. Ένας ασθενής, 0,7%, παρουσίασε ΟΕΜ. Ίαση παρατηρήθηκε στο 88,7%, βελτίωση στο 8,7% και θάνατος στο 2,7%. Συχνότερα, μετεγχειρητικές επιπλοκές και κολπική μαρμαρυγή εμφάνισαν οι ασθενείς ηλικίας >των 80 ετών(p<0,001), (p=0,012), αντίστοιχα, οι ασθενείς που είχαν υποβληθεί σε ορθοπεδικές επεμβάσεις, (p=0,001), (p=0,007), που υποβάλλονταν σε αντιπηκτική αγωγή, (p<0,001), (p=0,004), ομοίως και οι συμμετέχοντες που ανέφεραν στο ατομικό τους ιστορικό καρδιολογικό πρόβλημα, (p=0,058), (p=0,008), αντίστοιχα. Συμπέρασμα: Οι μετεγχειρητικές επιπλοκές και η μετεγχειρητική κολπική μαρμαρυγή συχνότερα σχετίζονται με την ηλικία, τη σοβαρότητα και το είδος των συνοδών νοσημάτων και το είδος της επέμβασης. Απαιτείται σχολαστικός προεγχειρητικός, διεγχειρητικός και μετεγχειρητικός έλεγχος για την πρόληψη και αντιμετώπιση τόσο των αρρυθμιών όσο και όλων των επιπλοκών.","Introduction: The incidence of arrhythmia and especially the incidence of postoperative atrial fibrillation in non-cardiothoracic surgery is lower than in cardiothoracic surgery, ranging from 12%-19% for abdominal surgery and up to 4.8% after total joint replacement. Postoperative atrial fibrillation develops between the 1st and 4th day after surgery and is often considered a self-limiting condition. Aim: The aim of this study was to assess the frequency and type of arrhythmia in patients undergoing abdominal surgery as well as orthopaedic surgery. Material and Methods: 151 subjects who had undergone digestive and orthopedic surgeries in a provincial hospital were the sample of the study. This was a synchronic study with convenience sample. Data were collected from patient records and from the patients themselves. The x2-test statistic was applied and the significance level was set at 0.05. Results: The largest proportion, 60%, were women and 55.3% of the hospital admissions were emergency. 67.3% were aged >65 years. 52.7% had undergone abdominal surgery and 47.3% orthopaedic surgery. Comorbidities were present in 80% of the sample, with arterial hypertension reported in 85.1%, diabetes mellitus in 27.5% and atrial fibrillation in 33.1%. Postoperatively, arrhythmia during hospitalization was present in 29.3% and of these atrial fibrillation was present in 54.5%, sinus tachycardia in 36.4%, supraventricular tachycardia in 6.8% and bradycardia in 2.3%. One patient, 0.7%, had an OEM. Ischemia was observed in 88.7%, improvement in 8.7% and death in 2.7%. Postoperative complications and atrial fibrillation were more frequent in patients aged >80 years (p<0.001), (p=0.012), respectively, patients who had undergone orthopedic surgery, (p=0.001), (p=0.007), who were undergoing anticoagulation, (p<0.001), (p=0.004), similarly, and participants who reported a cardiac problem in their personal history, (p=0.058), (p=0.008), respectively. Conclusion: Postoperative complications and postoperative atrial fibrillation were most frequently associated with age, severity and type of comorbidities and type of surgery. Meticulous preoperative, intraoperative and postoperative monitoring is required to prevent and treat both arrhythmias and all complications."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διεγχειρητικές και μετεγχειρητικές αρρυθμίες ασθενών υποβαλλόμενων σε μη καρδιοχειρουργική επέμβαση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κοκμοτού Ευθυμία","Kokmotou Efthymia"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Εισαγωγή:Η αρρυθμία και ειδικά η συχνότητα εμφάνισης μετεγχειρητικής κολπικής μαρμαρυγής σε μη καρδιοθωρακική χειρουργική επέμβαση είναι χαμηλότερη από ό,τι στην καρδιοθωρακική χειρουργική και κυμαίνεται από 12%–19% για χειρουργική επέμβαση στην κοιλιακή χώρα και έως 4,8% μετά από ολικές αρθροπλαστικές. Η μετεγχειρητική κολπική μαρμαρυγή αναπτύσσεται μεταξύ 1ης και 4ης ημέρας μετά την επέμβαση και συχνά θεωρείται αυτοπεριοριζόμενη κατάσταση. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η εκτίμηση της συχνότητας και του είδους της αρρυθμίας σε ασθενείς που υποβάλλονται σε επεμβάσεις κοιλίας, όπως και σε ορθοπεδικές επεμβάσεις. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 151 άτομα τα οποία είχαν υποβληθεί σε χειρουργικές επεμβάσεις πεπτικού και ορθοπεδικές σε ένα επαρχιακό νοσοκομείο. Πρόκειται για συγχρονική μελέτη με δείγμα ευκολίας. Τα στοιχεία συλλέχθηκαν από τους φακέλους των ασθενών και από τους ίδιους τους ασθενείς. Εφαρμόστηκε η στατιστική δοκιμασία x2-test και το επίπεδο σημαντικότητας τέθηκε στο 0,05. Αποτελέσματα: Το μεγαλύτερο ποσοστό, 60%, ήταν γυναίκες και στο 55,3% η εισαγωγή στο νοσοκομείο ήταν επείγουσα. Το 67,3% είχε ηλικία >των 65 ετών. Το 52,7% είχε υποβληθεί σε χειρουργικές επεμβάσεις κοιλίας και το 47,3% ορθοπεδικής. Συνοδά νοσήματα είχε το 80% του δείγματος, με την αρτηριακή υπέρταση να αναφέρεται στο 85,1%, τον σακχαρώδη διαβήτη στο 27,5% και την κολπική μαρμαρυγή στο 33,1%. Μετεγχειρητικά, αρρυθμία κατά τη νοσηλεία παρουσίασε το 29,3% και από αυτές κολπική μαρμαρυγή είχε το 54,5%, φλεβοκομβική ταχυκαρδία το 36,4%, υπερκοιλιακή ταχυκαρδία το 6,8% και βραδυκαρδία το 2,3%. Ένας ασθενής, 0,7%, παρουσίασε ΟΕΜ. Ίαση παρατηρήθηκε στο 88,7%, βελτίωση στο 8,7% και θάνατος στο 2,7%. Συχνότερα, μετεγχειρητικές επιπλοκές και κολπική μαρμαρυγή εμφάνισαν οι ασθενείς ηλικίας >των 80 ετών(p<0,001), (p=0,012), αντίστοιχα, οι ασθενείς που είχαν υποβληθεί σε ορθοπεδικές επεμβάσεις, (p=0,001), (p=0,007), που υποβάλλονταν σε αντιπηκτική αγωγή, (p<0,001), (p=0,004), ομοίως και οι συμμετέχοντες που ανέφεραν στο ατομικό τους ιστορικό καρδιολογικό πρόβλημα, (p=0,058), (p=0,008), αντίστοιχα. Συμπέρασμα: Οι μετεγχειρητικές επιπλοκές και η μετεγχειρητική κολπική μαρμαρυγή συχνότερα σχετίζονται με την ηλικία, τη σοβαρότητα και το είδος των συνοδών νοσημάτων και το είδος της επέμβασης. Απαιτείται σχολαστικός προεγχειρητικός, διεγχειρητικός και μετεγχειρητικός έλεγχος για την πρόληψη και αντιμετώπιση τόσο των αρρυθμιών όσο και όλων των επιπλοκών.","Introduction: The incidence of arrhythmia and especially the incidence of postoperative atrial fibrillation in non-cardiothoracic surgery is lower than in cardiothoracic surgery, ranging from 12%-19% for abdominal surgery and up to 4.8% after total joint replacement. Postoperative atrial fibrillation develops between the 1st and 4th day after surgery and is often considered a self-limiting condition. Aim: The aim of this study was to assess the frequency and type of arrhythmia in patients undergoing abdominal surgery as well as orthopaedic surgery. Material and Methods: 151 subjects who had undergone digestive and orthopedic surgeries in a provincial hospital were the sample of the study. This was a synchronic study with convenience sample. Data were collected from patient records and from the patients themselves. The x2-test statistic was applied and the significance level was set at 0.05. Results: The largest proportion, 60%, were women and 55.3% of the hospital admissions were emergency. 67.3% were aged >65 years. 52.7% had undergone abdominal surgery and 47.3% orthopaedic surgery. Comorbidities were present in 80% of the sample, with arterial hypertension reported in 85.1%, diabetes mellitus in 27.5% and atrial fibrillation in 33.1%. Postoperatively, arrhythmia during hospitalization was present in 29.3% and of these atrial fibrillation was present in 54.5%, sinus tachycardia in 36.4%, supraventricular tachycardia in 6.8% and bradycardia in 2.3%. One patient, 0.7%, had an OEM. Ischemia was observed in 88.7%, improvement in 8.7% and death in 2.7%. Postoperative complications and atrial fibrillation were more frequent in patients aged >80 years (p<0.001), (p=0.012), respectively, patients who had undergone orthopedic surgery, (p=0.001), (p=0.007), who were undergoing anticoagulation, (p<0.001), (p=0.004), similarly, and participants who reported a cardiac problem in their personal history, (p=0.058), (p=0.008), respectively. Conclusion: Postoperative complications and postoperative atrial fibrillation were most frequently associated with age, severity and type of comorbidities and type of surgery. Meticulous preoperative, intraoperative and postoperative monitoring is required to prevent and treat both arrhythmias and all complications."],"dc:identifier":["uoadl:3237258","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3237258"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Διεγχειρητικές και μετεγχειρητικές αρρυθμίες ασθενών υποβαλλόμενων σε μη καρδιοχειρουργική επέμβαση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:19:56Z"}