{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3237264"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3237264","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη επίπτωσης κατάθλιψης, άγχους, κόπωσης και συναφών ψυχοπαθολογικών εκδηλώσεων σε ασθενείς με πολλαπλή σκλήρυνση","abstract":"Εισαγωγή: Η πολλαπλή σκλήρυνση είναι μια απομυελινωτική νόσος του κεντρικού νευρικού συστήματος που πέραν των τυπικών κινητικών και αισθητικών συμπτωμάτων ενδέχεται να επηρεάσει και την ψυχική σφαίρα με συχνότερη την εκδήλωση κατάθλιψης. Επιπλέον, η κόπωση που αποτελεί συχνό σύμπτωμα της νόσου, αποτελεί βασικό παράγοντα ανικανότητας ως προς την εργασία, ενώ επηρεάζει, όπως και η κατάθλιψη, την ποιότητα ζωής. Τόσο η κατάθλιψη, όσο και η μειωμένη λειτουργικότητα και ανεξαρτησία του ατόμου αποτελούν παράγοντες κινδύνου για αυτοκτονικότητα σε ασθενείς με σκλήρυνση. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι α) η ποσοτικοποίηση με τη χρήση κλιμάκων σε ασθενείς με πολλαπλή σκλήρυνση της βαρύτητας καταθλιπτικής και αγχώδους συμπτωματολογίας, της κόπωσης (σωματικής και νοητικής), της ημερήσιας υπνηλίας, των διαταραχών ύπνου και της αυτοκτονικότητας & β) η σύγκριση τόσο ασθενών μεταξύ τους ανάλογα με τον υπότυπο νόσου στις ανωτέρω μεταβλητές, όσο και η σύγκριση ασθενών και υγιών ως προς τη βαρύτητα καταθλιπτικής και αγχώδους συμπτωματολογίας. Μέθοδος: Εξωτερικοί και νοσηλευόμενοι ασθενείς (Ν=54) με πολλαπλή σκλήρυνση κατηγοριοποιήθηκαν σε δύο ομάδες αναλόγως της μορφής της νόσου (διαλείπουσα ή προϊούσα) και έγινε στη συνέχεια διενέργεια MMSE & MINI 7.0.2. Τους χορηγήθηκαν οι κλίμακες BDI-ΙΙ, HADS, SBQ-R, AIS (8-item), ESS, FSS & FSMC. Η ομάδα ελέγχου απαρτίζεται από 55 υγιείς και τους χορηγήθηκαν οι κλίμακες BDI-II & HADS. Αποτελέσματα: Οι ασθενείς με πολλαπλή σκλήρυνση εμφάνισαν στατιστικά σημαντική υψηλότερη βαθμολογία στην BDI-II (p=0,001). Η υποομάδα των ασθενών με διαλείπουσα μορφή νόσου εμφάνισε στατιστικά σημαντική υψηλότερη βαθμολογία στα λήμματα της κλίμακας HADS που αφορούν το άγχος και στην SBQ-R συγκριτικά με την υποομάδα με προϊούσα μορφή (p=0,033 & p=0,037 αντίστοιχα). Αντιθέτως, οι ασθενείς με προϊούσα μορφή είχαν στατιστικά σημαντικές υψηλότερες βαθμολογίες στις κλίμακες FSS & στα λήμματα της σωματικής κόπωσης της FSMC συγκριτικά με τους ασθενείς με διαλείπουσα μορφή. Τέλος, φαίνεται να υπάρχει ισχυρή στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ σωματικής και νοητικής κόπωσης σε ασθενείς με σκλήρυνση Συζήτηση: Στην παρούσα μελέτη φάνηκε ότι οι ασθενείς με σκλήρυνση παρουσιάζουν υψηλότερη βαρύτητα καταθλιπτικής συμπτωματολογίας συγκριτικά με το γενικό πληθυσμό, εύρημα συμβατό με άλλες μελέτες. Επιπλέον, η μεγαλύτερη βαρύτητα αγχώδους συμπτωματολογίας σε ασθενείς με υποτροπιάζουσα μορφή συγκριτικά με αυτούς με προϊούσα μορφή αντικατοπτρίζει ενδεχομένως το υψηλότερο άγχος για την έκβαση της υγείας και την επικείμενη υποτροπή των νεότερων κατά κανόνα ασθενών αυτής της κατηγορίας. Συμπερασματικά, οι κλινικοί που ασχολούνται με τη θεραπεία ασθενών με πολλαπλή σκλήρυνση πρέπει να είναι σε θέση να ανιχνεύσουν ενδεχόμενη ψυχιατρική συμπτωματολογία, η οποία έχει φανεί πως αν δε θεραπευτεί έγκαιρα, ενδέχεται να επηρεάσει την ποιότητα ζωής των ασθενών αυτών.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η πολλαπλή σκλήρυνση είναι μια απομυελινωτική νόσος του κεντρικού νευρικού συστήματος που πέραν των τυπικών κινητικών και αισθητικών συμπτωμάτων ενδέχεται να επηρεάσει και την ψυχική σφαίρα με συχνότερη την εκδήλωση κατάθλιψης. Επιπλέον, η κόπωση που αποτελεί συχνό σύμπτωμα της νόσου, αποτελεί βασικό παράγοντα ανικανότητας ως προς την εργασία, ενώ επηρεάζει, όπως και η κατάθλιψη, την ποιότητα ζωής. Τόσο η κατάθλιψη, όσο και η μειωμένη λειτουργικότητα και ανεξαρτησία του ατόμου αποτελούν παράγοντες κινδύνου για αυτοκτονικότητα σε ασθενείς με σκλήρυνση. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι α) η ποσοτικοποίηση με τη χρήση κλιμάκων σε ασθενείς με πολλαπλή σκλήρυνση της βαρύτητας καταθλιπτικής και αγχώδους συμπτωματολογίας, της κόπωσης (σωματικής και νοητικής), της ημερήσιας υπνηλίας, των διαταραχών ύπνου και της αυτοκτονικότητας &amp; β) η σύγκριση τόσο ασθενών μεταξύ τους ανάλογα με τον υπότυπο νόσου στις ανωτέρω μεταβλητές, όσο και η σύγκριση ασθενών και υγιών ως προς τη βαρύτητα καταθλιπτικής και αγχώδους συμπτωματολογίας. Μέθοδος: Εξωτερικοί και νοσηλευόμενοι ασθενείς (Ν=54) με πολλαπλή σκλήρυνση κατηγοριοποιήθηκαν σε δύο ομάδες αναλόγως της μορφής της νόσου (διαλείπουσα ή προϊούσα) και έγινε στη συνέχεια διενέργεια MMSE &amp; MINI 7.0.2. Τους χορηγήθηκαν οι κλίμακες BDI-ΙΙ, HADS, SBQ-R, AIS (8-item), ESS, FSS &amp; FSMC. Η ομάδα ελέγχου απαρτίζεται από 55 υγιείς και τους χορηγήθηκαν οι κλίμακες BDI-II &amp; HADS. Αποτελέσματα: Οι ασθενείς με πολλαπλή σκλήρυνση εμφάνισαν στατιστικά σημαντική υψηλότερη βαθμολογία στην BDI-II (p=0,001). Η υποομάδα των ασθενών με διαλείπουσα μορφή νόσου εμφάνισε στατιστικά σημαντική υψηλότερη βαθμολογία στα λήμματα της κλίμακας HADS που αφορούν το άγχος και στην SBQ-R συγκριτικά με την υποομάδα με προϊούσα μορφή (p=0,033 &amp; p=0,037 αντίστοιχα). Αντιθέτως, οι ασθενείς με προϊούσα μορφή είχαν στατιστικά σημαντικές υψηλότερες βαθμολογίες στις κλίμακες FSS &amp; στα λήμματα της σωματικής κόπωσης της FSMC συγκριτικά με τους ασθενείς με διαλείπουσα μορφή. Τέλος, φαίνεται να υπάρχει ισχυρή στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ σωματικής και νοητικής κόπωσης σε ασθενείς με σκλήρυνση Συζήτηση: Στην παρούσα μελέτη φάνηκε ότι οι ασθενείς με σκλήρυνση παρουσιάζουν υψηλότερη βαρύτητα καταθλιπτικής συμπτωματολογίας συγκριτικά με το γενικό πληθυσμό, εύρημα συμβατό με άλλες μελέτες. Επιπλέον, η μεγαλύτερη βαρύτητα αγχώδους συμπτωματολογίας σε ασθενείς με υποτροπιάζουσα μορφή συγκριτικά με αυτούς με προϊούσα μορφή αντικατοπτρίζει ενδεχομένως το υψηλότερο άγχος για την έκβαση της υγείας και την επικείμενη υποτροπή των νεότερων κατά κανόνα ασθενών αυτής της κατηγορίας. Συμπερασματικά, οι κλινικοί που ασχολούνται με τη θεραπεία ασθενών με πολλαπλή σκλήρυνση πρέπει να είναι σε θέση να ανιχνεύσουν ενδεχόμενη ψυχιατρική συμπτωματολογία, η οποία έχει φανεί πως αν δε θεραπευτεί έγκαιρα, ενδέχεται να επηρεάσει την ποιότητα ζωής των ασθενών αυτών.","abstract_has_math":false,"creators":["Νάτσης Βασίλειος","Natsis Vasileios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T06:19:56Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3237264"],"render_values":[{"text":"uoadl:3237264","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3237264","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3237264","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3237264","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Νάτσης Βασίλειος","Natsis Vasileios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3237264","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3237264"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η πολλαπλή σκλήρυνση είναι μια απομυελινωτική νόσος του κεντρικού νευρικού συστήματος που πέραν των τυπικών κινητικών και αισθητικών συμπτωμάτων ενδέχεται να επηρεάσει και την ψυχική σφαίρα με συχνότερη την εκδήλωση κατάθλιψης. Επιπλέον, η κόπωση που αποτελεί συχνό σύμπτωμα της νόσου, αποτελεί βασικό παράγοντα ανικανότητας ως προς την εργασία, ενώ επηρεάζει, όπως και η κατάθλιψη, την ποιότητα ζωής. Τόσο η κατάθλιψη, όσο και η μειωμένη λειτουργικότητα και ανεξαρτησία του ατόμου αποτελούν παράγοντες κινδύνου για αυτοκτονικότητα σε ασθενείς με σκλήρυνση. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι α) η ποσοτικοποίηση με τη χρήση κλιμάκων σε ασθενείς με πολλαπλή σκλήρυνση της βαρύτητας καταθλιπτικής και αγχώδους συμπτωματολογίας, της κόπωσης (σωματικής και νοητικής), της ημερήσιας υπνηλίας, των διαταραχών ύπνου και της αυτοκτονικότητας & β) η σύγκριση τόσο ασθενών μεταξύ τους ανάλογα με τον υπότυπο νόσου στις ανωτέρω μεταβλητές, όσο και η σύγκριση ασθενών και υγιών ως προς τη βαρύτητα καταθλιπτικής και αγχώδους συμπτωματολογίας. Μέθοδος: Εξωτερικοί και νοσηλευόμενοι ασθενείς (Ν=54) με πολλαπλή σκλήρυνση κατηγοριοποιήθηκαν σε δύο ομάδες αναλόγως της μορφής της νόσου (διαλείπουσα ή προϊούσα) και έγινε στη συνέχεια διενέργεια MMSE & MINI 7.0.2. Τους χορηγήθηκαν οι κλίμακες BDI-ΙΙ, HADS, SBQ-R, AIS (8-item), ESS, FSS & FSMC. Η ομάδα ελέγχου απαρτίζεται από 55 υγιείς και τους χορηγήθηκαν οι κλίμακες BDI-II & HADS. Αποτελέσματα: Οι ασθενείς με πολλαπλή σκλήρυνση εμφάνισαν στατιστικά σημαντική υψηλότερη βαθμολογία στην BDI-II (p=0,001). Η υποομάδα των ασθενών με διαλείπουσα μορφή νόσου εμφάνισε στατιστικά σημαντική υψηλότερη βαθμολογία στα λήμματα της κλίμακας HADS που αφορούν το άγχος και στην SBQ-R συγκριτικά με την υποομάδα με προϊούσα μορφή (p=0,033 & p=0,037 αντίστοιχα). Αντιθέτως, οι ασθενείς με προϊούσα μορφή είχαν στατιστικά σημαντικές υψηλότερες βαθμολογίες στις κλίμακες FSS & στα λήμματα της σωματικής κόπωσης της FSMC συγκριτικά με τους ασθενείς με διαλείπουσα μορφή. Τέλος, φαίνεται να υπάρχει ισχυρή στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ σωματικής και νοητικής κόπωσης σε ασθενείς με σκλήρυνση Συζήτηση: Στην παρούσα μελέτη φάνηκε ότι οι ασθενείς με σκλήρυνση παρουσιάζουν υψηλότερη βαρύτητα καταθλιπτικής συμπτωματολογίας συγκριτικά με το γενικό πληθυσμό, εύρημα συμβατό με άλλες μελέτες. Επιπλέον, η μεγαλύτερη βαρύτητα αγχώδους συμπτωματολογίας σε ασθενείς με υποτροπιάζουσα μορφή συγκριτικά με αυτούς με προϊούσα μορφή αντικατοπτρίζει ενδεχομένως το υψηλότερο άγχος για την έκβαση της υγείας και την επικείμενη υποτροπή των νεότερων κατά κανόνα ασθενών αυτής της κατηγορίας. Συμπερασματικά, οι κλινικοί που ασχολούνται με τη θεραπεία ασθενών με πολλαπλή σκλήρυνση πρέπει να είναι σε θέση να ανιχνεύσουν ενδεχόμενη ψυχιατρική συμπτωματολογία, η οποία έχει φανεί πως αν δε θεραπευτεί έγκαιρα, ενδέχεται να επηρεάσει την ποιότητα ζωής των ασθενών αυτών.","Introduction: Multiple sclerosis (MS) is a demyelinating disease of the central nervous system that, in addition to the typical motor and aesthetic symptoms, may also exhibit psychiatric symptomatology, with depression being the most frequent manifestation. In addition, fatigue, which is a frequent symptom of MS, is a key factor in inability to work, while it affects, like depression, the quality of life. Both depression and reduced functioning and independence of the individual are risk factors for suicidality in patients with MS. The purpose of the present study is a) to quantify using scales the severity of depressive and anxiety symptoms, fatigue (physical and mental), daytime sleepiness, sleep disorders and suicidality in patients with multiple sclerosis & b) to compare both patients among themselves depending on the subtype of the disease in the above variables, as well as the comparison of patients and healthy individuals in terms of the severity of depressive and anxiety symptoms. Method: Both outpatients and inpatients (N=54) with MS were categorized into two groups according to the subtype of the disease (intermittent or progressive) and MMSE & MINI 7.0.2 was then performed. They were administered the BDI-II, HADS, SBQ-R, AIS (8-item), ESS, FSS & FSMC scales. The control group consisted of 55 healthy subjects and was administered the BDI-II & HADS scales. Results: Multiple sclerosis patients showed a statistically significant higher score on the BDI-II (p=0.001). The subgroup of patients with the intermittent subtype showed a statistically significant higher score on the anxiety items of the HADS scale and on the SBQ-R compared to the subgroup with a progressive form (p=0.033 & p=0.037 respectively). In contrast, patients with progressive form had statistically significant higher scores on FSS scales & physical fatigue items of FSMC compared to patients with intermittent form. Finally, there appears to be a strong statistically significant correlation between physical and mental fatigue in MS patients. Discussion: In the present study, it was shown that patients with multiple sclerosis present a higher severity of depressive symptoms compared to the general population, a finding compatible with other studies. In addition, the greater severity of anxious symptomatology in patients with a recurrent form compared to those with a progressive form may reflect the higher anxiety about health outcome and impending relapse of the typically younger patients in this category. In conclusion, clinicians dealing with the treatment of patients with multiple sclerosis must remain cautious for the detection of potential psychiatric symptomatology, which, if not treated in time, may affect the quality of life of these patients."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη επίπτωσης κατάθλιψης, άγχους, κόπωσης και συναφών ψυχοπαθολογικών εκδηλώσεων σε ασθενείς με πολλαπλή σκλήρυνση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Νάτσης Βασίλειος","Natsis Vasileios"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η πολλαπλή σκλήρυνση είναι μια απομυελινωτική νόσος του κεντρικού νευρικού συστήματος που πέραν των τυπικών κινητικών και αισθητικών συμπτωμάτων ενδέχεται να επηρεάσει και την ψυχική σφαίρα με συχνότερη την εκδήλωση κατάθλιψης. Επιπλέον, η κόπωση που αποτελεί συχνό σύμπτωμα της νόσου, αποτελεί βασικό παράγοντα ανικανότητας ως προς την εργασία, ενώ επηρεάζει, όπως και η κατάθλιψη, την ποιότητα ζωής. Τόσο η κατάθλιψη, όσο και η μειωμένη λειτουργικότητα και ανεξαρτησία του ατόμου αποτελούν παράγοντες κινδύνου για αυτοκτονικότητα σε ασθενείς με σκλήρυνση. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι α) η ποσοτικοποίηση με τη χρήση κλιμάκων σε ασθενείς με πολλαπλή σκλήρυνση της βαρύτητας καταθλιπτικής και αγχώδους συμπτωματολογίας, της κόπωσης (σωματικής και νοητικής), της ημερήσιας υπνηλίας, των διαταραχών ύπνου και της αυτοκτονικότητας & β) η σύγκριση τόσο ασθενών μεταξύ τους ανάλογα με τον υπότυπο νόσου στις ανωτέρω μεταβλητές, όσο και η σύγκριση ασθενών και υγιών ως προς τη βαρύτητα καταθλιπτικής και αγχώδους συμπτωματολογίας. Μέθοδος: Εξωτερικοί και νοσηλευόμενοι ασθενείς (Ν=54) με πολλαπλή σκλήρυνση κατηγοριοποιήθηκαν σε δύο ομάδες αναλόγως της μορφής της νόσου (διαλείπουσα ή προϊούσα) και έγινε στη συνέχεια διενέργεια MMSE & MINI 7.0.2. Τους χορηγήθηκαν οι κλίμακες BDI-ΙΙ, HADS, SBQ-R, AIS (8-item), ESS, FSS & FSMC. Η ομάδα ελέγχου απαρτίζεται από 55 υγιείς και τους χορηγήθηκαν οι κλίμακες BDI-II & HADS. Αποτελέσματα: Οι ασθενείς με πολλαπλή σκλήρυνση εμφάνισαν στατιστικά σημαντική υψηλότερη βαθμολογία στην BDI-II (p=0,001). Η υποομάδα των ασθενών με διαλείπουσα μορφή νόσου εμφάνισε στατιστικά σημαντική υψηλότερη βαθμολογία στα λήμματα της κλίμακας HADS που αφορούν το άγχος και στην SBQ-R συγκριτικά με την υποομάδα με προϊούσα μορφή (p=0,033 & p=0,037 αντίστοιχα). Αντιθέτως, οι ασθενείς με προϊούσα μορφή είχαν στατιστικά σημαντικές υψηλότερες βαθμολογίες στις κλίμακες FSS & στα λήμματα της σωματικής κόπωσης της FSMC συγκριτικά με τους ασθενείς με διαλείπουσα μορφή. Τέλος, φαίνεται να υπάρχει ισχυρή στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ σωματικής και νοητικής κόπωσης σε ασθενείς με σκλήρυνση Συζήτηση: Στην παρούσα μελέτη φάνηκε ότι οι ασθενείς με σκλήρυνση παρουσιάζουν υψηλότερη βαρύτητα καταθλιπτικής συμπτωματολογίας συγκριτικά με το γενικό πληθυσμό, εύρημα συμβατό με άλλες μελέτες. Επιπλέον, η μεγαλύτερη βαρύτητα αγχώδους συμπτωματολογίας σε ασθενείς με υποτροπιάζουσα μορφή συγκριτικά με αυτούς με προϊούσα μορφή αντικατοπτρίζει ενδεχομένως το υψηλότερο άγχος για την έκβαση της υγείας και την επικείμενη υποτροπή των νεότερων κατά κανόνα ασθενών αυτής της κατηγορίας. Συμπερασματικά, οι κλινικοί που ασχολούνται με τη θεραπεία ασθενών με πολλαπλή σκλήρυνση πρέπει να είναι σε θέση να ανιχνεύσουν ενδεχόμενη ψυχιατρική συμπτωματολογία, η οποία έχει φανεί πως αν δε θεραπευτεί έγκαιρα, ενδέχεται να επηρεάσει την ποιότητα ζωής των ασθενών αυτών.","Introduction: Multiple sclerosis (MS) is a demyelinating disease of the central nervous system that, in addition to the typical motor and aesthetic symptoms, may also exhibit psychiatric symptomatology, with depression being the most frequent manifestation. In addition, fatigue, which is a frequent symptom of MS, is a key factor in inability to work, while it affects, like depression, the quality of life. Both depression and reduced functioning and independence of the individual are risk factors for suicidality in patients with MS. The purpose of the present study is a) to quantify using scales the severity of depressive and anxiety symptoms, fatigue (physical and mental), daytime sleepiness, sleep disorders and suicidality in patients with multiple sclerosis & b) to compare both patients among themselves depending on the subtype of the disease in the above variables, as well as the comparison of patients and healthy individuals in terms of the severity of depressive and anxiety symptoms. Method: Both outpatients and inpatients (N=54) with MS were categorized into two groups according to the subtype of the disease (intermittent or progressive) and MMSE & MINI 7.0.2 was then performed. They were administered the BDI-II, HADS, SBQ-R, AIS (8-item), ESS, FSS & FSMC scales. The control group consisted of 55 healthy subjects and was administered the BDI-II & HADS scales. Results: Multiple sclerosis patients showed a statistically significant higher score on the BDI-II (p=0.001). The subgroup of patients with the intermittent subtype showed a statistically significant higher score on the anxiety items of the HADS scale and on the SBQ-R compared to the subgroup with a progressive form (p=0.033 & p=0.037 respectively). In contrast, patients with progressive form had statistically significant higher scores on FSS scales & physical fatigue items of FSMC compared to patients with intermittent form. Finally, there appears to be a strong statistically significant correlation between physical and mental fatigue in MS patients. Discussion: In the present study, it was shown that patients with multiple sclerosis present a higher severity of depressive symptoms compared to the general population, a finding compatible with other studies. In addition, the greater severity of anxious symptomatology in patients with a recurrent form compared to those with a progressive form may reflect the higher anxiety about health outcome and impending relapse of the typically younger patients in this category. In conclusion, clinicians dealing with the treatment of patients with multiple sclerosis must remain cautious for the detection of potential psychiatric symptomatology, which, if not treated in time, may affect the quality of life of these patients."],"dc:identifier":["uoadl:3237264","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3237264"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μελέτη επίπτωσης κατάθλιψης, άγχους, κόπωσης και συναφών ψυχοπαθολογικών εκδηλώσεων σε ασθενείς με πολλαπλή σκλήρυνση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:19:56Z"}