{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3237414"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3237414","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Φαρμακευτική αγωγή στην παιδική υπέρταση - Ανασκόπηση","abstract":"Η Αρτηριακή Υπέρταση είναι ένα παγκόσμιο πρόβλημα υγείας .Αποτελεί την κύρια αιτία καρδιαγγειακής νοσηρότητας και θνητότητας και αφορά όχι μόνο τους ενήλικες αλλά και άτομα νεότερης ηλικίας. Παρόλο που η υπέρταση απευθύνεται σε όλο το φάσμα των ηλικιών , η υπέρταση σε παιδιά και εφήβους δεν έχει επαρκώς μελετηθεί. Οι πρόσφατα μάλιστα ενημερωμένες κλινικές κατευθυντήριες οδηγίες έχουν επισημάνει τα κενά στην κατανόηση και τη διαχείριση της παιδιατρικής υπέρτασης. Αν και παλαιότερα η υπέρταση στα παιδιά θεωρούνταν συνήθως δευτεροπαθής οφειλόμενη σε νεφρικά, αγγειακά ή ενδοκρινικά αίτια, τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια σημαντική αύξηση της πρωτοπαθούς ΑΥ ιδίως σε εφήβους η οποία φαίνεται να σχετίζεται άμεσα με την επιδημία της παιδικής παχυσαρκίας. Το γεγονός αυτό καθιστά την ανάγκη χρήσης των αντιυπερτασικών φαρμάκων όλο και μεγαλύτερη. Λόγω έλλειψης μεγάλων, καλά σχεδιασμένων παιδιατρικών κλινικών δοκιμών ασφάλειας και αποτελεσματικότητας, τα μέχρι έως τώρα δεδομένα σχετικά με την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια των περισσότερων φαρμάκων που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της παιδικής ΑΥ , η δοσολογία και η σχέση κινδύνου/οφέλους αυτών βασίζονται σε δεδομένα από μελέτες σε υπερτασικούς ενήλικες. Αυτή η πρακτική ωστόσο δεν είναι βέλτιστη καθώς τα παιδιά παρουσιάζουν σημαντικές διαφορές στην φυσιολογία και στη φαρμακοκινητική των φαρμάκων ενώ παράλληλα η χρήση των μη καλά μελετημένων φαρμάκων στα παιδιά ενδέχεται όχι μόνο να αυξάνει τον κίνδυνο ανεπιθύμητων ενεργειών αλλά μπορεί να οδηγήσει και σε μια υποβέλτιστη αποτελεσματικότητα. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και ο άγνωστος κίνδυνος της παρατεταμένης έκθεσης στις αντιυπερτασικές θεραπείες. Έτσι η επιλογή της φαρμακευτικής θεραπείας στη παιδιατρική ΑΥ παραμένει ακόμα μια πρόκληση. Στη παρούσα ανασκόπηση γίνεται αρχικά , μια περιγραφή της Παιδικής και Εφηβικής υπέρτασης , του επιπολασμού της , της κλινικής της σημασίας της και της μέχρις ως τώρα υπάρχουσας φαρμακευτικής και μη- θεραπείας όπως επίσης και των επιδράσεών της με την πάροδο του χρόνου στην καρδιαγγειακή υγεία και της συσχέτισής της με την εκδήλωση υπέρτασης στην ενήλικο ζωή, και στη συνέχεια επικεντρωνόμαστε στη φαρμακευτική θεραπεία της ΑΥ κάνοντας μια σύνθεση των αποτελεσμάτων των πιο πρόσφατων κλινικών μελετών αντιυπερτασικών φαρμάκων που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία της παιδικής και εφηβικής υπέρτασης εστιάζοντας στο σχεδιασμό της κάθε κλινικής μελέτης και στα τελικά σημεία, τη δοσολογία , την ασφάλεια, την αποτελεσματικότητα και τις ειδικές ενδείξεις του κάθε φαρμάκου. Μέχρι στιγμής ,από τα περισσότερα δεδομένα που βρέθηκαν ,γίνεται εμφανής η προτίμηση στη χρήση των νεότερων αντιυπερτασικών φαρμάκων ( αναστολέων του RAAS) αλλά και των αναστολέων διαύλων ασβεστίου (CCB) ως καταλληλότερων για τη θεραπεία της παιδιατρικής υπέρτασης ενώ αρκετά κενά φάνηκαν να υπάρχουν για τα υπόλοιπα αντιυπερτασικά φάρμακα ,και κυρίως για τους β-αναστολείς και τα διουρητικά. Τέλος ελλιπή ήταν και τα στοιχεία σχετικά με το μακροπρόθεσμο προφίλ ασφάλειας όλων των αντιυπερτασικών φαρμάκων στα παιδιά και τονίζεται η ανάγκη για περαιτέρω κλινικές δοκιμές που θα βοηθήσουν στη καθοδήγηση μιας πιο ασφαλής και αποτελεσματικής συνταγογράφησης αντιυπερτασικών φαρμάκων στον παιδιατρικό πληθυσμό.","abstract_html":"Η Αρτηριακή Υπέρταση είναι ένα παγκόσμιο πρόβλημα υγείας .Αποτελεί την κύρια αιτία καρδιαγγειακής νοσηρότητας και θνητότητας και αφορά όχι μόνο τους ενήλικες αλλά και άτομα νεότερης ηλικίας. Παρόλο που η υπέρταση απευθύνεται σε όλο το φάσμα των ηλικιών , η υπέρταση σε παιδιά και εφήβους δεν έχει επαρκώς μελετηθεί. Οι πρόσφατα μάλιστα ενημερωμένες κλινικές κατευθυντήριες οδηγίες έχουν επισημάνει τα κενά στην κατανόηση και τη διαχείριση της παιδιατρικής υπέρτασης. Αν και παλαιότερα η υπέρταση στα παιδιά θεωρούνταν συνήθως δευτεροπαθής οφειλόμενη σε νεφρικά, αγγειακά ή ενδοκρινικά αίτια, τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια σημαντική αύξηση της πρωτοπαθούς ΑΥ ιδίως σε εφήβους η οποία φαίνεται να σχετίζεται άμεσα με την επιδημία της παιδικής παχυσαρκίας. Το γεγονός αυτό καθιστά την ανάγκη χρήσης των αντιυπερτασικών φαρμάκων όλο και μεγαλύτερη. Λόγω έλλειψης μεγάλων, καλά σχεδιασμένων παιδιατρικών κλινικών δοκιμών ασφάλειας και αποτελεσματικότητας, τα μέχρι έως τώρα δεδομένα σχετικά με την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια των περισσότερων φαρμάκων που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της παιδικής ΑΥ , η δοσολογία και η σχέση κινδύνου/οφέλους αυτών βασίζονται σε δεδομένα από μελέτες σε υπερτασικούς ενήλικες. Αυτή η πρακτική ωστόσο δεν είναι βέλτιστη καθώς τα παιδιά παρουσιάζουν σημαντικές διαφορές στην φυσιολογία και στη φαρμακοκινητική των φαρμάκων ενώ παράλληλα η χρήση των μη καλά μελετημένων φαρμάκων στα παιδιά ενδέχεται όχι μόνο να αυξάνει τον κίνδυνο ανεπιθύμητων ενεργειών αλλά μπορεί να οδηγήσει και σε μια υποβέλτιστη αποτελεσματικότητα. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και ο άγνωστος κίνδυνος της παρατεταμένης έκθεσης στις αντιυπερτασικές θεραπείες. Έτσι η επιλογή της φαρμακευτικής θεραπείας στη παιδιατρική ΑΥ παραμένει ακόμα μια πρόκληση. Στη παρούσα ανασκόπηση γίνεται αρχικά , μια περιγραφή της Παιδικής και Εφηβικής υπέρτασης , του επιπολασμού της , της κλινικής της σημασίας της και της μέχρις ως τώρα υπάρχουσας φαρμακευτικής και μη- θεραπείας όπως επίσης και των επιδράσεών της με την πάροδο του χρόνου στην καρδιαγγειακή υγεία και της συσχέτισής της με την εκδήλωση υπέρτασης στην ενήλικο ζωή, και στη συνέχεια επικεντρωνόμαστε στη φαρμακευτική θεραπεία της ΑΥ κάνοντας μια σύνθεση των αποτελεσμάτων των πιο πρόσφατων κλινικών μελετών αντιυπερτασικών φαρμάκων που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία της παιδικής και εφηβικής υπέρτασης εστιάζοντας στο σχεδιασμό της κάθε κλινικής μελέτης και στα τελικά σημεία, τη δοσολογία , την ασφάλεια, την αποτελεσματικότητα και τις ειδικές ενδείξεις του κάθε φαρμάκου. Μέχρι στιγμής ,από τα περισσότερα δεδομένα που βρέθηκαν ,γίνεται εμφανής η προτίμηση στη χρήση των νεότερων αντιυπερτασικών φαρμάκων ( αναστολέων του RAAS) αλλά και των αναστολέων διαύλων ασβεστίου (CCB) ως καταλληλότερων για τη θεραπεία της παιδιατρικής υπέρτασης ενώ αρκετά κενά φάνηκαν να υπάρχουν για τα υπόλοιπα αντιυπερτασικά φάρμακα ,και κυρίως για τους β-αναστολείς και τα διουρητικά. Τέλος ελλιπή ήταν και τα στοιχεία σχετικά με το μακροπρόθεσμο προφίλ ασφάλειας όλων των αντιυπερτασικών φαρμάκων στα παιδιά και τονίζεται η ανάγκη για περαιτέρω κλινικές δοκιμές που θα βοηθήσουν στη καθοδήγηση μιας πιο ασφαλής και αποτελεσματικής συνταγογράφησης αντιυπερτασικών φαρμάκων στον παιδιατρικό πληθυσμό.","abstract_has_math":false,"creators":["Πολίτη Βασιλική","Politi Vasiliki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T06:19:56Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3237414"],"render_values":[{"text":"uoadl:3237414","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3237414","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3237414","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3237414","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πολίτη Βασιλική","Politi Vasiliki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3237414","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3237414"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η Αρτηριακή Υπέρταση είναι ένα παγκόσμιο πρόβλημα υγείας .Αποτελεί την κύρια αιτία καρδιαγγειακής νοσηρότητας και θνητότητας και αφορά όχι μόνο τους ενήλικες αλλά και άτομα νεότερης ηλικίας. Παρόλο που η υπέρταση απευθύνεται σε όλο το φάσμα των ηλικιών , η υπέρταση σε παιδιά και εφήβους δεν έχει επαρκώς μελετηθεί. Οι πρόσφατα μάλιστα ενημερωμένες κλινικές κατευθυντήριες οδηγίες έχουν επισημάνει τα κενά στην κατανόηση και τη διαχείριση της παιδιατρικής υπέρτασης. Αν και παλαιότερα η υπέρταση στα παιδιά θεωρούνταν συνήθως δευτεροπαθής οφειλόμενη σε νεφρικά, αγγειακά ή ενδοκρινικά αίτια, τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια σημαντική αύξηση της πρωτοπαθούς ΑΥ ιδίως σε εφήβους η οποία φαίνεται να σχετίζεται άμεσα με την επιδημία της παιδικής παχυσαρκίας. Το γεγονός αυτό καθιστά την ανάγκη χρήσης των αντιυπερτασικών φαρμάκων όλο και μεγαλύτερη. Λόγω έλλειψης μεγάλων, καλά σχεδιασμένων παιδιατρικών κλινικών δοκιμών ασφάλειας και αποτελεσματικότητας, τα μέχρι έως τώρα δεδομένα σχετικά με την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια των περισσότερων φαρμάκων που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της παιδικής ΑΥ , η δοσολογία και η σχέση κινδύνου/οφέλους αυτών βασίζονται σε δεδομένα από μελέτες σε υπερτασικούς ενήλικες. Αυτή η πρακτική ωστόσο δεν είναι βέλτιστη καθώς τα παιδιά παρουσιάζουν σημαντικές διαφορές στην φυσιολογία και στη φαρμακοκινητική των φαρμάκων ενώ παράλληλα η χρήση των μη καλά μελετημένων φαρμάκων στα παιδιά ενδέχεται όχι μόνο να αυξάνει τον κίνδυνο ανεπιθύμητων ενεργειών αλλά μπορεί να οδηγήσει και σε μια υποβέλτιστη αποτελεσματικότητα. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και ο άγνωστος κίνδυνος της παρατεταμένης έκθεσης στις αντιυπερτασικές θεραπείες. Έτσι η επιλογή της φαρμακευτικής θεραπείας στη παιδιατρική ΑΥ παραμένει ακόμα μια πρόκληση. Στη παρούσα ανασκόπηση γίνεται αρχικά , μια περιγραφή της Παιδικής και Εφηβικής υπέρτασης , του επιπολασμού της , της κλινικής της σημασίας της και της μέχρις ως τώρα υπάρχουσας φαρμακευτικής και μη- θεραπείας όπως επίσης και των επιδράσεών της με την πάροδο του χρόνου στην καρδιαγγειακή υγεία και της συσχέτισής της με την εκδήλωση υπέρτασης στην ενήλικο ζωή, και στη συνέχεια επικεντρωνόμαστε στη φαρμακευτική θεραπεία της ΑΥ κάνοντας μια σύνθεση των αποτελεσμάτων των πιο πρόσφατων κλινικών μελετών αντιυπερτασικών φαρμάκων που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία της παιδικής και εφηβικής υπέρτασης εστιάζοντας στο σχεδιασμό της κάθε κλινικής μελέτης και στα τελικά σημεία, τη δοσολογία , την ασφάλεια, την αποτελεσματικότητα και τις ειδικές ενδείξεις του κάθε φαρμάκου. Μέχρι στιγμής ,από τα περισσότερα δεδομένα που βρέθηκαν ,γίνεται εμφανής η προτίμηση στη χρήση των νεότερων αντιυπερτασικών φαρμάκων ( αναστολέων του RAAS) αλλά και των αναστολέων διαύλων ασβεστίου (CCB) ως καταλληλότερων για τη θεραπεία της παιδιατρικής υπέρτασης ενώ αρκετά κενά φάνηκαν να υπάρχουν για τα υπόλοιπα αντιυπερτασικά φάρμακα ,και κυρίως για τους β-αναστολείς και τα διουρητικά. Τέλος ελλιπή ήταν και τα στοιχεία σχετικά με το μακροπρόθεσμο προφίλ ασφάλειας όλων των αντιυπερτασικών φαρμάκων στα παιδιά και τονίζεται η ανάγκη για περαιτέρω κλινικές δοκιμές που θα βοηθήσουν στη καθοδήγηση μιας πιο ασφαλής και αποτελεσματικής συνταγογράφησης αντιυπερτασικών φαρμάκων στον παιδιατρικό πληθυσμό.","Arterial Hypertension is a global health problem. It is the main cause of cardiovascular morbidity and mortality and affects not only adults but also younger people. Although hypertension affects the entire age spectrum, hypertension in children and adolescents has not been adequately studied. Even recently updated clinical guidelines have highlighted gaps in the understanding and management of pediatric hypertension. Although in the past hypertension in children was usually considered secondary due to renal, vascular or endocrine causes, in recent years there has been a significant increase in primary hypertension especially in adolescents which seems to be directly related to the epidemic of childhood obesity. This fact makes the need to use antihypertensive drugs even greater. Due to a lack of large, well-designed pediatric clinical trials, data on the efficacy and safety of most drugs used to treat childhood hypertension, their dosage, and their risk/benefit ratio are based on data from similar studies in hypertensive adults. This practice, however, is not optimal as children present significant differences in the physiology and pharmacokinetics of drugs and at the same time the use of poorly studied drugs in children may not only increase the risk of adverse effects but may also lead to suboptimal efficacy. Of particular interest is the unknown risk of prolonged exposure to antihypertensive treatments. Thus, the choice of drug therapy in pediatric hypertension remains a challenge. In the present review , starting with a description of child and adolescent hypertension, its prevalence, its clinical significance and the up to now existing pharmaceutical and non-pharmaceutical treatment as well as its effects over time on cardiovascular health and its association with the manifestation of hypertension in adulthood, and then we focus on the drug treatment of hypertension by making a synthesis of the results of the most recent clinical studies of antihypertensive drugs used in the treatment of childhood and adolescent hypertension focusing on the design of each clinical study and the final signs, dosage, safety, effectiveness and specific indications of each drug. So far, from most of the data found, the preference for the use of latest antihypertensive drugs (RAAS inhibitors) and calcium channel blockers (CCB) as more suitable for the treatment of pediatric hypertension is evident, while several gaps seemed to exist for the other antihypertensive drugs, and mainly for beta-blockers and diuretics. Finally, there has been a lack of data on the long-term safety profile of all antihypertensive drugs in children and therefore there is a strong need for further clinical trials in order to make drug prescription for children and adolescents safer and more effective."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Φαρμακευτική αγωγή στην παιδική υπέρταση - Ανασκόπηση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πολίτη Βασιλική","Politi Vasiliki"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Η Αρτηριακή Υπέρταση είναι ένα παγκόσμιο πρόβλημα υγείας .Αποτελεί την κύρια αιτία καρδιαγγειακής νοσηρότητας και θνητότητας και αφορά όχι μόνο τους ενήλικες αλλά και άτομα νεότερης ηλικίας. Παρόλο που η υπέρταση απευθύνεται σε όλο το φάσμα των ηλικιών , η υπέρταση σε παιδιά και εφήβους δεν έχει επαρκώς μελετηθεί. Οι πρόσφατα μάλιστα ενημερωμένες κλινικές κατευθυντήριες οδηγίες έχουν επισημάνει τα κενά στην κατανόηση και τη διαχείριση της παιδιατρικής υπέρτασης. Αν και παλαιότερα η υπέρταση στα παιδιά θεωρούνταν συνήθως δευτεροπαθής οφειλόμενη σε νεφρικά, αγγειακά ή ενδοκρινικά αίτια, τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια σημαντική αύξηση της πρωτοπαθούς ΑΥ ιδίως σε εφήβους η οποία φαίνεται να σχετίζεται άμεσα με την επιδημία της παιδικής παχυσαρκίας. Το γεγονός αυτό καθιστά την ανάγκη χρήσης των αντιυπερτασικών φαρμάκων όλο και μεγαλύτερη. Λόγω έλλειψης μεγάλων, καλά σχεδιασμένων παιδιατρικών κλινικών δοκιμών ασφάλειας και αποτελεσματικότητας, τα μέχρι έως τώρα δεδομένα σχετικά με την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια των περισσότερων φαρμάκων που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της παιδικής ΑΥ , η δοσολογία και η σχέση κινδύνου/οφέλους αυτών βασίζονται σε δεδομένα από μελέτες σε υπερτασικούς ενήλικες. Αυτή η πρακτική ωστόσο δεν είναι βέλτιστη καθώς τα παιδιά παρουσιάζουν σημαντικές διαφορές στην φυσιολογία και στη φαρμακοκινητική των φαρμάκων ενώ παράλληλα η χρήση των μη καλά μελετημένων φαρμάκων στα παιδιά ενδέχεται όχι μόνο να αυξάνει τον κίνδυνο ανεπιθύμητων ενεργειών αλλά μπορεί να οδηγήσει και σε μια υποβέλτιστη αποτελεσματικότητα. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και ο άγνωστος κίνδυνος της παρατεταμένης έκθεσης στις αντιυπερτασικές θεραπείες. Έτσι η επιλογή της φαρμακευτικής θεραπείας στη παιδιατρική ΑΥ παραμένει ακόμα μια πρόκληση. Στη παρούσα ανασκόπηση γίνεται αρχικά , μια περιγραφή της Παιδικής και Εφηβικής υπέρτασης , του επιπολασμού της , της κλινικής της σημασίας της και της μέχρις ως τώρα υπάρχουσας φαρμακευτικής και μη- θεραπείας όπως επίσης και των επιδράσεών της με την πάροδο του χρόνου στην καρδιαγγειακή υγεία και της συσχέτισής της με την εκδήλωση υπέρτασης στην ενήλικο ζωή, και στη συνέχεια επικεντρωνόμαστε στη φαρμακευτική θεραπεία της ΑΥ κάνοντας μια σύνθεση των αποτελεσμάτων των πιο πρόσφατων κλινικών μελετών αντιυπερτασικών φαρμάκων που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία της παιδικής και εφηβικής υπέρτασης εστιάζοντας στο σχεδιασμό της κάθε κλινικής μελέτης και στα τελικά σημεία, τη δοσολογία , την ασφάλεια, την αποτελεσματικότητα και τις ειδικές ενδείξεις του κάθε φαρμάκου. Μέχρι στιγμής ,από τα περισσότερα δεδομένα που βρέθηκαν ,γίνεται εμφανής η προτίμηση στη χρήση των νεότερων αντιυπερτασικών φαρμάκων ( αναστολέων του RAAS) αλλά και των αναστολέων διαύλων ασβεστίου (CCB) ως καταλληλότερων για τη θεραπεία της παιδιατρικής υπέρτασης ενώ αρκετά κενά φάνηκαν να υπάρχουν για τα υπόλοιπα αντιυπερτασικά φάρμακα ,και κυρίως για τους β-αναστολείς και τα διουρητικά. Τέλος ελλιπή ήταν και τα στοιχεία σχετικά με το μακροπρόθεσμο προφίλ ασφάλειας όλων των αντιυπερτασικών φαρμάκων στα παιδιά και τονίζεται η ανάγκη για περαιτέρω κλινικές δοκιμές που θα βοηθήσουν στη καθοδήγηση μιας πιο ασφαλής και αποτελεσματικής συνταγογράφησης αντιυπερτασικών φαρμάκων στον παιδιατρικό πληθυσμό.","Arterial Hypertension is a global health problem. It is the main cause of cardiovascular morbidity and mortality and affects not only adults but also younger people. Although hypertension affects the entire age spectrum, hypertension in children and adolescents has not been adequately studied. Even recently updated clinical guidelines have highlighted gaps in the understanding and management of pediatric hypertension. Although in the past hypertension in children was usually considered secondary due to renal, vascular or endocrine causes, in recent years there has been a significant increase in primary hypertension especially in adolescents which seems to be directly related to the epidemic of childhood obesity. This fact makes the need to use antihypertensive drugs even greater. Due to a lack of large, well-designed pediatric clinical trials, data on the efficacy and safety of most drugs used to treat childhood hypertension, their dosage, and their risk/benefit ratio are based on data from similar studies in hypertensive adults. This practice, however, is not optimal as children present significant differences in the physiology and pharmacokinetics of drugs and at the same time the use of poorly studied drugs in children may not only increase the risk of adverse effects but may also lead to suboptimal efficacy. Of particular interest is the unknown risk of prolonged exposure to antihypertensive treatments. Thus, the choice of drug therapy in pediatric hypertension remains a challenge. In the present review , starting with a description of child and adolescent hypertension, its prevalence, its clinical significance and the up to now existing pharmaceutical and non-pharmaceutical treatment as well as its effects over time on cardiovascular health and its association with the manifestation of hypertension in adulthood, and then we focus on the drug treatment of hypertension by making a synthesis of the results of the most recent clinical studies of antihypertensive drugs used in the treatment of childhood and adolescent hypertension focusing on the design of each clinical study and the final signs, dosage, safety, effectiveness and specific indications of each drug. So far, from most of the data found, the preference for the use of latest antihypertensive drugs (RAAS inhibitors) and calcium channel blockers (CCB) as more suitable for the treatment of pediatric hypertension is evident, while several gaps seemed to exist for the other antihypertensive drugs, and mainly for beta-blockers and diuretics. Finally, there has been a lack of data on the long-term safety profile of all antihypertensive drugs in children and therefore there is a strong need for further clinical trials in order to make drug prescription for children and adolescents safer and more effective."],"dc:identifier":["uoadl:3237414","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3237414"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Φαρμακευτική αγωγή στην παιδική υπέρταση - Ανασκόπηση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:19:56Z"}