{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3237582"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3237582","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"«Απόψεις και εμπειρίες ατόμων με αναπηρία αναφορικά με τη συμμετοχή τους σε θεατρικές ομάδες: ζητήματα συμμετοχής και καλλιτεχνικής έκφρασης σε αναπηρικές και μη θεατρικές ομάδες»","abstract":"Στην παρούσα έρευνα εξετάζονται οι απόψεις και οι εμπειρίες ανάπηρων ηθοποιών αναφορικά με το ζήτημα της συμμετοχής τους και της καλλιτεχνικής τους έκφρασης, στο επαγγελματικό πεδίο της θεατρικής τέχνης. Δεδομένης της κοινωνικής καταπίεσης, οι αγώνες των ηθοποιών με αναπηρίες, αποδεικνύονται περίπλοκοι και συνεχείς, διεκδικώντας το αναφαίρετο δικαίωμα τους στην εκπαίδευση, στην σκηνική ένταξη και στην ορατότητα της αναπηρίας στην Τέχνη. Η δημιουργική έκφραση, αναντίρρητα, μέσω του οχήματος των Τεχνών, ενώνει τους ανθρώπους ανεξάρτητα από τις σωματικές ή διανοητικές τους ικανότητες και ενισχύει τις δεξιότητες με τις οποίες μπορούν να αντιληφθούν την πραγματικότητα και να επιβιώσουν μέσα σε αυτήν, χωρίς να είναι αόρατοι, αλλά με διάθεση χειραφέτησης και αποδοχής της ετερότητας τους. Το Κίνημα Ανάπηρων καλλιτεχνών και οι ενταξιακές θεατρικές ομάδες , δίνουν μάχη στις μέρες μας , ενάντια στην αναπαράσταση συμβατικών και κανονιστικών προτύπων και στην αντικειμενοποίηση των σωμάτων. Η διερεύνηση της εν λόγω εργασίας, αναμοχλεύει και προσεγγίζει τις περιοχές της θεατρικής τέχνης που αποσκοπούν στην κοινωνική αλλαγή, στην καλλιτεχνική εκείνη ενασχόληση, που φέρει τον κοινωνικό μετασχηματισμό μέσω της συλλογικοποίησης. Η θεωρητική επισκόπηση του κοινωνικού και καταφατικού μοντέλου, καθώς και η μελέτη των θεατρικών ειδών που βρίσκονται κάτω από την ομπρέλα του Εφαρμοσμένου Θεάτρου, επιζητούν την ενδυνάμωση μέσω της πράξης του αναστοχασμού και της κοινωνικοπολιτικής ευαισθητοποίησης. Η αναπηρική κουλτούρα συνενώνει άτομα με κοινά πολιτισμικά και κοινωνικά εμπόδια, τονίζοντας την ανάγκη επανοηματοδότησης των δυνάμεων που μας περιβάλλουν. Πρόκειται για μία ποιοτική έρευνα με ημιδομημένες συνεντεύξεις με δέκα (10) ηθοποιούς με αναπηρία, ακολουθώντας τη μέθοδο δειγματοληψίας της χιονοστιβάδας. Η ανάλυση των ευρημάτων πραγματοποιήθηκε μέσω της θεματικής ανάλυσης περιεχομένου. Στα βασικά ευρήματα της έρευνας, εντοπίζονται οι διεκδικήσεις των ερευνητικών υποκειμένων με στόχο την άρση του αποκλεισμού τους από την εισαγωγή τους σε Δραματικές σχολές της χώρας και οι μειωμένες ευκαιρίες λόγω έλλειψης «κανονικότητας». Η πλειονότητα εξ’ αυτών, αναγνωρίζει την Τέχνη του Θεάτρου ως ένα δημοκρατικό μέσο που αντιτίθεται στα στερεότυπα και στην παραγωγή υποπροϊόντων της θορυβώδους κοινωνίας του θεάματος, διανοίγοντας έτσι το διάλογο σχετικά με το ποιο θέατρο μας αφορά και γιατί. Η έρευνα υπογραμμίζει την αναγκαιότητα δημιουργίας μιας νέας γλώσσας που μετατοπίζεται από το υπάρχον πατερναλιστικό, καλλιτεχνικό σύστημα που επικρατεί προς μια ενταξιακή, καλλιτεχνική θεατρική πραγματικότητα.","abstract_html":"Στην παρούσα έρευνα εξετάζονται οι απόψεις και οι εμπειρίες ανάπηρων ηθοποιών αναφορικά με το ζήτημα της συμμετοχής τους και της καλλιτεχνικής τους έκφρασης, στο επαγγελματικό πεδίο της θεατρικής τέχνης. Δεδομένης της κοινωνικής καταπίεσης, οι αγώνες των ηθοποιών με αναπηρίες, αποδεικνύονται περίπλοκοι και συνεχείς, διεκδικώντας το αναφαίρετο δικαίωμα τους στην εκπαίδευση, στην σκηνική ένταξη και στην ορατότητα της αναπηρίας στην Τέχνη. Η δημιουργική έκφραση, αναντίρρητα, μέσω του οχήματος των Τεχνών, ενώνει τους ανθρώπους ανεξάρτητα από τις σωματικές ή διανοητικές τους ικανότητες και ενισχύει τις δεξιότητες με τις οποίες μπορούν να αντιληφθούν την πραγματικότητα και να επιβιώσουν μέσα σε αυτήν, χωρίς να είναι αόρατοι, αλλά με διάθεση χειραφέτησης και αποδοχής της ετερότητας τους. Το Κίνημα Ανάπηρων καλλιτεχνών και οι ενταξιακές θεατρικές ομάδες , δίνουν μάχη στις μέρες μας , ενάντια στην αναπαράσταση συμβατικών και κανονιστικών προτύπων και στην αντικειμενοποίηση των σωμάτων. Η διερεύνηση της εν λόγω εργασίας, αναμοχλεύει και προσεγγίζει τις περιοχές της θεατρικής τέχνης που αποσκοπούν στην κοινωνική αλλαγή, στην καλλιτεχνική εκείνη ενασχόληση, που φέρει τον κοινωνικό μετασχηματισμό μέσω της συλλογικοποίησης. Η θεωρητική επισκόπηση του κοινωνικού και καταφατικού μοντέλου, καθώς και η μελέτη των θεατρικών ειδών που βρίσκονται κάτω από την ομπρέλα του Εφαρμοσμένου Θεάτρου, επιζητούν την ενδυνάμωση μέσω της πράξης του αναστοχασμού και της κοινωνικοπολιτικής ευαισθητοποίησης. Η αναπηρική κουλτούρα συνενώνει άτομα με κοινά πολιτισμικά και κοινωνικά εμπόδια, τονίζοντας την ανάγκη επανοηματοδότησης των δυνάμεων που μας περιβάλλουν. Πρόκειται για μία ποιοτική έρευνα με ημιδομημένες συνεντεύξεις με δέκα (10) ηθοποιούς με αναπηρία, ακολουθώντας τη μέθοδο δειγματοληψίας της χιονοστιβάδας. Η ανάλυση των ευρημάτων πραγματοποιήθηκε μέσω της θεματικής ανάλυσης περιεχομένου. Στα βασικά ευρήματα της έρευνας, εντοπίζονται οι διεκδικήσεις των ερευνητικών υποκειμένων με στόχο την άρση του αποκλεισμού τους από την εισαγωγή τους σε Δραματικές σχολές της χώρας και οι μειωμένες ευκαιρίες λόγω έλλειψης «κανονικότητας». Η πλειονότητα εξ’ αυτών, αναγνωρίζει την Τέχνη του Θεάτρου ως ένα δημοκρατικό μέσο που αντιτίθεται στα στερεότυπα και στην παραγωγή υποπροϊόντων της θορυβώδους κοινωνίας του θεάματος, διανοίγοντας έτσι το διάλογο σχετικά με το ποιο θέατρο μας αφορά και γιατί. Η έρευνα υπογραμμίζει την αναγκαιότητα δημιουργίας μιας νέας γλώσσας που μετατοπίζεται από το υπάρχον πατερναλιστικό, καλλιτεχνικό σύστημα που επικρατεί προς μια ενταξιακή, καλλιτεχνική θεατρική πραγματικότητα.","abstract_has_math":false,"creators":["ΔΕΡΕΜΠΕΟΓΛΟΥ ΜΑΡΙΑ"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T06:19:58Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","English","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3237582"],"render_values":[{"text":"uoadl:3237582","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3237582","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3237582","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3237582","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΔΕΡΕΜΠΕΟΓΛΟΥ ΜΑΡΙΑ"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","English","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3237582","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3237582"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στην παρούσα έρευνα εξετάζονται οι απόψεις και οι εμπειρίες ανάπηρων ηθοποιών αναφορικά με το ζήτημα της συμμετοχής τους και της καλλιτεχνικής τους έκφρασης, στο επαγγελματικό πεδίο της θεατρικής τέχνης. Δεδομένης της κοινωνικής καταπίεσης, οι αγώνες των ηθοποιών με αναπηρίες, αποδεικνύονται περίπλοκοι και συνεχείς, διεκδικώντας το αναφαίρετο δικαίωμα τους στην εκπαίδευση, στην σκηνική ένταξη και στην ορατότητα της αναπηρίας στην Τέχνη. Η δημιουργική έκφραση, αναντίρρητα, μέσω του οχήματος των Τεχνών, ενώνει τους ανθρώπους ανεξάρτητα από τις σωματικές ή διανοητικές τους ικανότητες και ενισχύει τις δεξιότητες με τις οποίες μπορούν να αντιληφθούν την πραγματικότητα και να επιβιώσουν μέσα σε αυτήν, χωρίς να είναι αόρατοι, αλλά με διάθεση χειραφέτησης και αποδοχής της ετερότητας τους. Το Κίνημα Ανάπηρων καλλιτεχνών και οι ενταξιακές θεατρικές ομάδες , δίνουν μάχη στις μέρες μας , ενάντια στην αναπαράσταση συμβατικών και κανονιστικών προτύπων και στην αντικειμενοποίηση των σωμάτων. Η διερεύνηση της εν λόγω εργασίας, αναμοχλεύει και προσεγγίζει τις περιοχές της θεατρικής τέχνης που αποσκοπούν στην κοινωνική αλλαγή, στην καλλιτεχνική εκείνη ενασχόληση, που φέρει τον κοινωνικό μετασχηματισμό μέσω της συλλογικοποίησης. Η θεωρητική επισκόπηση του κοινωνικού και καταφατικού μοντέλου, καθώς και η μελέτη των θεατρικών ειδών που βρίσκονται κάτω από την ομπρέλα του Εφαρμοσμένου Θεάτρου, επιζητούν την ενδυνάμωση μέσω της πράξης του αναστοχασμού και της κοινωνικοπολιτικής ευαισθητοποίησης. Η αναπηρική κουλτούρα συνενώνει άτομα με κοινά πολιτισμικά και κοινωνικά εμπόδια, τονίζοντας την ανάγκη επανοηματοδότησης των δυνάμεων που μας περιβάλλουν. Πρόκειται για μία ποιοτική έρευνα με ημιδομημένες συνεντεύξεις με δέκα (10) ηθοποιούς με αναπηρία, ακολουθώντας τη μέθοδο δειγματοληψίας της χιονοστιβάδας. Η ανάλυση των ευρημάτων πραγματοποιήθηκε μέσω της θεματικής ανάλυσης περιεχομένου. Στα βασικά ευρήματα της έρευνας, εντοπίζονται οι διεκδικήσεις των ερευνητικών υποκειμένων με στόχο την άρση του αποκλεισμού τους από την εισαγωγή τους σε Δραματικές σχολές της χώρας και οι μειωμένες ευκαιρίες λόγω έλλειψης «κανονικότητας». Η πλειονότητα εξ’ αυτών, αναγνωρίζει την Τέχνη του Θεάτρου ως ένα δημοκρατικό μέσο που αντιτίθεται στα στερεότυπα και στην παραγωγή υποπροϊόντων της θορυβώδους κοινωνίας του θεάματος, διανοίγοντας έτσι το διάλογο σχετικά με το ποιο θέατρο μας αφορά και γιατί. Η έρευνα υπογραμμίζει την αναγκαιότητα δημιουργίας μιας νέας γλώσσας που μετατοπίζεται από το υπάρχον πατερναλιστικό, καλλιτεχνικό σύστημα που επικρατεί προς μια ενταξιακή, καλλιτεχνική θεατρική πραγματικότητα.","The present study examines the opinions and experiences of disabled actors are examined regarding the issue of their participation and their artistic expression, in the professional field of Art of the Theater. Given the social oppression, the struggles of actors with disabilities prove to be complex and continuous, claiming their inalienable right to education, stage inclusion and the visibility of disabilities in general, in Art. Creative expression, undeniably, through the vehicle of the Arts, unite people regardless of their physical or mental abilities and enhance the skills with which they can perceive reality and survive within it, without to be invisible, but with a mood of emancipation and acceptance of their otherness. The Movement of Disabled Artists and inclusive theater groups are currently fighting against the representation of conventional and normative standards and the objectification of bodies. The investigation of this work disturbs and approaches the areas of theatrical art that aim at social change, that artistic occupation that brings about social transformation through collectivization. The theoretical overview of the social and affirmative model, as well as the study of theatrical genres under the umbrella of Applied Theatre, seek empowerment through the act of reflection and socio-political awareness. Disability culture unites people with shared cultural and social barriers, emphasizing the need to re-signal the forces that surround us. It is a qualitative research with semi-structured interviews with ten (10) disabled actors, following the snowball sampling method. The analysis of the findings was carried out through thematic content analysis. In the main findings of the research, the claims of the research subjects are identified with the aim of removing their exclusion from admission to Drama schools in the country and the reduced opportunities due to lack of \"normality\". The majority of them recognize the Art of Theater as a democratic medium that opposes the stereotypes and the production of byproducts of the noisy society of the spectacle, thus opening the dialogue about which theater concerns us and why. The research highlights the necessity of creating a new language that shifts from the existing paternalistic, prevailing artistic system towards an inclusive, artistic theatrical reality."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["«Απόψεις και εμπειρίες ατόμων με αναπηρία αναφορικά με τη συμμετοχή τους σε θεατρικές ομάδες: ζητήματα συμμετοχής και καλλιτεχνικής έκφρασης σε αναπηρικές και μη θεατρικές ομάδες»"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΔΕΡΕΜΠΕΟΓΛΟΥ ΜΑΡΙΑ"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Στην παρούσα έρευνα εξετάζονται οι απόψεις και οι εμπειρίες ανάπηρων ηθοποιών αναφορικά με το ζήτημα της συμμετοχής τους και της καλλιτεχνικής τους έκφρασης, στο επαγγελματικό πεδίο της θεατρικής τέχνης. Δεδομένης της κοινωνικής καταπίεσης, οι αγώνες των ηθοποιών με αναπηρίες, αποδεικνύονται περίπλοκοι και συνεχείς, διεκδικώντας το αναφαίρετο δικαίωμα τους στην εκπαίδευση, στην σκηνική ένταξη και στην ορατότητα της αναπηρίας στην Τέχνη. Η δημιουργική έκφραση, αναντίρρητα, μέσω του οχήματος των Τεχνών, ενώνει τους ανθρώπους ανεξάρτητα από τις σωματικές ή διανοητικές τους ικανότητες και ενισχύει τις δεξιότητες με τις οποίες μπορούν να αντιληφθούν την πραγματικότητα και να επιβιώσουν μέσα σε αυτήν, χωρίς να είναι αόρατοι, αλλά με διάθεση χειραφέτησης και αποδοχής της ετερότητας τους. Το Κίνημα Ανάπηρων καλλιτεχνών και οι ενταξιακές θεατρικές ομάδες , δίνουν μάχη στις μέρες μας , ενάντια στην αναπαράσταση συμβατικών και κανονιστικών προτύπων και στην αντικειμενοποίηση των σωμάτων. Η διερεύνηση της εν λόγω εργασίας, αναμοχλεύει και προσεγγίζει τις περιοχές της θεατρικής τέχνης που αποσκοπούν στην κοινωνική αλλαγή, στην καλλιτεχνική εκείνη ενασχόληση, που φέρει τον κοινωνικό μετασχηματισμό μέσω της συλλογικοποίησης. Η θεωρητική επισκόπηση του κοινωνικού και καταφατικού μοντέλου, καθώς και η μελέτη των θεατρικών ειδών που βρίσκονται κάτω από την ομπρέλα του Εφαρμοσμένου Θεάτρου, επιζητούν την ενδυνάμωση μέσω της πράξης του αναστοχασμού και της κοινωνικοπολιτικής ευαισθητοποίησης. Η αναπηρική κουλτούρα συνενώνει άτομα με κοινά πολιτισμικά και κοινωνικά εμπόδια, τονίζοντας την ανάγκη επανοηματοδότησης των δυνάμεων που μας περιβάλλουν. Πρόκειται για μία ποιοτική έρευνα με ημιδομημένες συνεντεύξεις με δέκα (10) ηθοποιούς με αναπηρία, ακολουθώντας τη μέθοδο δειγματοληψίας της χιονοστιβάδας. Η ανάλυση των ευρημάτων πραγματοποιήθηκε μέσω της θεματικής ανάλυσης περιεχομένου. Στα βασικά ευρήματα της έρευνας, εντοπίζονται οι διεκδικήσεις των ερευνητικών υποκειμένων με στόχο την άρση του αποκλεισμού τους από την εισαγωγή τους σε Δραματικές σχολές της χώρας και οι μειωμένες ευκαιρίες λόγω έλλειψης «κανονικότητας». Η πλειονότητα εξ’ αυτών, αναγνωρίζει την Τέχνη του Θεάτρου ως ένα δημοκρατικό μέσο που αντιτίθεται στα στερεότυπα και στην παραγωγή υποπροϊόντων της θορυβώδους κοινωνίας του θεάματος, διανοίγοντας έτσι το διάλογο σχετικά με το ποιο θέατρο μας αφορά και γιατί. Η έρευνα υπογραμμίζει την αναγκαιότητα δημιουργίας μιας νέας γλώσσας που μετατοπίζεται από το υπάρχον πατερναλιστικό, καλλιτεχνικό σύστημα που επικρατεί προς μια ενταξιακή, καλλιτεχνική θεατρική πραγματικότητα.","The present study examines the opinions and experiences of disabled actors are examined regarding the issue of their participation and their artistic expression, in the professional field of Art of the Theater. Given the social oppression, the struggles of actors with disabilities prove to be complex and continuous, claiming their inalienable right to education, stage inclusion and the visibility of disabilities in general, in Art. Creative expression, undeniably, through the vehicle of the Arts, unite people regardless of their physical or mental abilities and enhance the skills with which they can perceive reality and survive within it, without to be invisible, but with a mood of emancipation and acceptance of their otherness. The Movement of Disabled Artists and inclusive theater groups are currently fighting against the representation of conventional and normative standards and the objectification of bodies. The investigation of this work disturbs and approaches the areas of theatrical art that aim at social change, that artistic occupation that brings about social transformation through collectivization. The theoretical overview of the social and affirmative model, as well as the study of theatrical genres under the umbrella of Applied Theatre, seek empowerment through the act of reflection and socio-political awareness. Disability culture unites people with shared cultural and social barriers, emphasizing the need to re-signal the forces that surround us. It is a qualitative research with semi-structured interviews with ten (10) disabled actors, following the snowball sampling method. The analysis of the findings was carried out through thematic content analysis. In the main findings of the research, the claims of the research subjects are identified with the aim of removing their exclusion from admission to Drama schools in the country and the reduced opportunities due to lack of \"normality\". The majority of them recognize the Art of Theater as a democratic medium that opposes the stereotypes and the production of byproducts of the noisy society of the spectacle, thus opening the dialogue about which theater concerns us and why. The research highlights the necessity of creating a new language that shifts from the existing paternalistic, prevailing artistic system towards an inclusive, artistic theatrical reality."],"dc:identifier":["uoadl:3237582","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3237582"],"dc:language":["Ελληνικά","English","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["«Απόψεις και εμπειρίες ατόμων με αναπηρία αναφορικά με τη συμμετοχή τους σε θεατρικές ομάδες: ζητήματα συμμετοχής και καλλιτεχνικής έκφρασης σε αναπηρικές και μη θεατρικές ομάδες»"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:19:58Z"}