{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3237675"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3237675","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Επίδραση των αντιδιαβητικών φαρμάκων στα επίπεδα της αρτηριακής πίεσης-Ανασκόπηση","abstract":"Η υπέρταση και ο διαβήτης χαρακτηρίζονται από διαφορετικές παθοφυσιολογίες, αλλά εμφανίζουν κοινά αίτια καθώς και οι δυο νόσοι σχετίζονται με τον ανθυγιεινό τρόπο ζωής, μειωμένη σωματική δραστηριότητα, τη παχυσαρκία αλλά και γενετικούς παράγοντες. Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία προβλέπεται ότι ο συνολικός αριθμός των ατόμων με διαβήτη θα αυξηθεί από 171 εκατομμύρια το 2000 σε 366 εκατομμύρια έως το 2030 ενώ ο αριθμός των ενηλίκων με υπέρταση προβλέπεται να αυξηθεί κατά 60 % σε σύνολο 1,56 δισεκατομμυρίων ανθρώπων μέχρι το 2025. Για την αντιμετώπιση της υπέρτασης σε ασθενείς με διαβήτη εκτός από την αλλαγή του τρόπου ζωής οσον αφορά στην διατροφή και την άσκηση, υπάρχουν διάφορες κατηγορίες φαρμάκων όπως τα θειαζιδικά διουρητικά, τα διουρητικά αγκύλης, οι αδρενεργικοί αναστολείς α και β, οι αναστολείς διαύλων ασβεστίου, οι αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης καθώς και οι αναστολείς των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης. Σύμφωνα με τη βιβλιογραφία υπάρχει ισχυρή συσχέτιση μεταξύ της μείωσης της αρτηριακή πίεση και των καρδιαγγειακών συμβαμάτων καθώς και της θνησιμότητας. Επιπλέον, φαίνεται ότι κάποιοι αντιδιαβητικοί παράγοντες μπορούν να επιφέρουν μειώσεις τόσο στη συστολική όσο και στη διαστολική αρτηριακή πίεση, γεγονός που θα μπορούσε να οδηγήσει σε χαμηλότερο κίνδυνο καρδιαγγειακής θνησιμότητας ιδιαίτερα σε έναν πληθυσμό με ήδη υψηλό καρδιαγγειακό κίνδυνο. Σε άτομα με διαβήτη και αρτηριακή υπέρταση, η χορήγηση αντιδιαβητικών φαρμάκων που μειώνουν την αρτηριακή πίεση θα μπορούσε να αποτελεί μια προτιμώμενη θεραπευτική επιλογή. Στην παρούσα εργασία πραγματοποιείται μια βιβλιογραφική ανασκόπη που στοχεύει στην καταγραφή των αντιδιαβητικών φαρμάκων που φαίνεται να έχουν επίδραση στην αρτηριακή υπέρταση.","abstract_html":"Η υπέρταση και ο διαβήτης χαρακτηρίζονται από διαφορετικές παθοφυσιολογίες, αλλά εμφανίζουν κοινά αίτια καθώς και οι δυο νόσοι σχετίζονται με τον ανθυγιεινό τρόπο ζωής, μειωμένη σωματική δραστηριότητα, τη παχυσαρκία αλλά και γενετικούς παράγοντες. Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία προβλέπεται ότι ο συνολικός αριθμός των ατόμων με διαβήτη θα αυξηθεί από 171 εκατομμύρια το 2000 σε 366 εκατομμύρια έως το 2030 ενώ ο αριθμός των ενηλίκων με υπέρταση προβλέπεται να αυξηθεί κατά 60 % σε σύνολο 1,56 δισεκατομμυρίων ανθρώπων μέχρι το 2025. Για την αντιμετώπιση της υπέρτασης σε ασθενείς με διαβήτη εκτός από την αλλαγή του τρόπου ζωής οσον αφορά στην διατροφή και την άσκηση, υπάρχουν διάφορες κατηγορίες φαρμάκων όπως τα θειαζιδικά διουρητικά, τα διουρητικά αγκύλης, οι αδρενεργικοί αναστολείς α και β, οι αναστολείς διαύλων ασβεστίου, οι αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης καθώς και οι αναστολείς των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης. Σύμφωνα με τη βιβλιογραφία υπάρχει ισχυρή συσχέτιση μεταξύ της μείωσης της αρτηριακή πίεση και των καρδιαγγειακών συμβαμάτων καθώς και της θνησιμότητας. Επιπλέον, φαίνεται ότι κάποιοι αντιδιαβητικοί παράγοντες μπορούν να επιφέρουν μειώσεις τόσο στη συστολική όσο και στη διαστολική αρτηριακή πίεση, γεγονός που θα μπορούσε να οδηγήσει σε χαμηλότερο κίνδυνο καρδιαγγειακής θνησιμότητας ιδιαίτερα σε έναν πληθυσμό με ήδη υψηλό καρδιαγγειακό κίνδυνο. Σε άτομα με διαβήτη και αρτηριακή υπέρταση, η χορήγηση αντιδιαβητικών φαρμάκων που μειώνουν την αρτηριακή πίεση θα μπορούσε να αποτελεί μια προτιμώμενη θεραπευτική επιλογή. Στην παρούσα εργασία πραγματοποιείται μια βιβλιογραφική ανασκόπη που στοχεύει στην καταγραφή των αντιδιαβητικών φαρμάκων που φαίνεται να έχουν επίδραση στην αρτηριακή υπέρταση.","abstract_has_math":false,"creators":["Νικολοπούλου Τριαντάφυλλη","Nikolopoulou Triantafylli"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T06:19:58Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3237675"],"render_values":[{"text":"uoadl:3237675","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3237675","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3237675","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3237675","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Νικολοπούλου Τριαντάφυλλη","Nikolopoulou Triantafylli"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3237675","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3237675"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η υπέρταση και ο διαβήτης χαρακτηρίζονται από διαφορετικές παθοφυσιολογίες, αλλά εμφανίζουν κοινά αίτια καθώς και οι δυο νόσοι σχετίζονται με τον ανθυγιεινό τρόπο ζωής, μειωμένη σωματική δραστηριότητα, τη παχυσαρκία αλλά και γενετικούς παράγοντες. Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία προβλέπεται ότι ο συνολικός αριθμός των ατόμων με διαβήτη θα αυξηθεί από 171 εκατομμύρια το 2000 σε 366 εκατομμύρια έως το 2030 ενώ ο αριθμός των ενηλίκων με υπέρταση προβλέπεται να αυξηθεί κατά 60 % σε σύνολο 1,56 δισεκατομμυρίων ανθρώπων μέχρι το 2025. Για την αντιμετώπιση της υπέρτασης σε ασθενείς με διαβήτη εκτός από την αλλαγή του τρόπου ζωής οσον αφορά στην διατροφή και την άσκηση, υπάρχουν διάφορες κατηγορίες φαρμάκων όπως τα θειαζιδικά διουρητικά, τα διουρητικά αγκύλης, οι αδρενεργικοί αναστολείς α και β, οι αναστολείς διαύλων ασβεστίου, οι αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης καθώς και οι αναστολείς των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης. Σύμφωνα με τη βιβλιογραφία υπάρχει ισχυρή συσχέτιση μεταξύ της μείωσης της αρτηριακή πίεση και των καρδιαγγειακών συμβαμάτων καθώς και της θνησιμότητας. Επιπλέον, φαίνεται ότι κάποιοι αντιδιαβητικοί παράγοντες μπορούν να επιφέρουν μειώσεις τόσο στη συστολική όσο και στη διαστολική αρτηριακή πίεση, γεγονός που θα μπορούσε να οδηγήσει σε χαμηλότερο κίνδυνο καρδιαγγειακής θνησιμότητας ιδιαίτερα σε έναν πληθυσμό με ήδη υψηλό καρδιαγγειακό κίνδυνο. Σε άτομα με διαβήτη και αρτηριακή υπέρταση, η χορήγηση αντιδιαβητικών φαρμάκων που μειώνουν την αρτηριακή πίεση θα μπορούσε να αποτελεί μια προτιμώμενη θεραπευτική επιλογή. Στην παρούσα εργασία πραγματοποιείται μια βιβλιογραφική ανασκόπη που στοχεύει στην καταγραφή των αντιδιαβητικών φαρμάκων που φαίνεται να έχουν επίδραση στην αρτηριακή υπέρταση.","Hypertension and diabetes are characterized by different pathophysiology, but they have common causes as both diseases are associated with unhealthy lifestyle, reduced physical activity, obesity and genetic factors. Statisticspredictthat the totalnumber of peoplewithdiabeteswillincreasefrom 171 million in 2000 to 366 millionby 2030 while the number of adults with hypertension is projected to increase by 60% to a total of 1.56 billionpeopleby 2025 For the treatment of hypertension in patientswithdiabetes in addition to lifestyle changes in diet and exercise, there are several classes of drugs such as thiazide diuretics, loop diuretics, adrenergic cblockers a and b, calcium channel blockers, angiotensin converting enzyme inhibitors as well as angiotensin receptor blockers. According to the literature there is a strong correlation between the reduction of blood pressure and cardiovascular events as well a smortality. In addition, it appears that some antidiabetic agents may cause reductions in both systolic and diastolic blood pressure, which could lead to a lower risk of cardiovascular mortality, especially in a population with an already high cardiovascular risk. In people with diabetes and high blood pressure, taking antihypertensive drugs that lower blood pressure could be a preferred treatment option. In the present work, a literature review is carried out that aims to record the antidiabetic drugs that seem to have ane ffect on hypertension."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Επίδραση των αντιδιαβητικών φαρμάκων στα επίπεδα της αρτηριακής πίεσης-Ανασκόπηση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Νικολοπούλου Τριαντάφυλλη","Nikolopoulou Triantafylli"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Η υπέρταση και ο διαβήτης χαρακτηρίζονται από διαφορετικές παθοφυσιολογίες, αλλά εμφανίζουν κοινά αίτια καθώς και οι δυο νόσοι σχετίζονται με τον ανθυγιεινό τρόπο ζωής, μειωμένη σωματική δραστηριότητα, τη παχυσαρκία αλλά και γενετικούς παράγοντες. Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία προβλέπεται ότι ο συνολικός αριθμός των ατόμων με διαβήτη θα αυξηθεί από 171 εκατομμύρια το 2000 σε 366 εκατομμύρια έως το 2030 ενώ ο αριθμός των ενηλίκων με υπέρταση προβλέπεται να αυξηθεί κατά 60 % σε σύνολο 1,56 δισεκατομμυρίων ανθρώπων μέχρι το 2025. Για την αντιμετώπιση της υπέρτασης σε ασθενείς με διαβήτη εκτός από την αλλαγή του τρόπου ζωής οσον αφορά στην διατροφή και την άσκηση, υπάρχουν διάφορες κατηγορίες φαρμάκων όπως τα θειαζιδικά διουρητικά, τα διουρητικά αγκύλης, οι αδρενεργικοί αναστολείς α και β, οι αναστολείς διαύλων ασβεστίου, οι αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης καθώς και οι αναστολείς των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης. Σύμφωνα με τη βιβλιογραφία υπάρχει ισχυρή συσχέτιση μεταξύ της μείωσης της αρτηριακή πίεση και των καρδιαγγειακών συμβαμάτων καθώς και της θνησιμότητας. Επιπλέον, φαίνεται ότι κάποιοι αντιδιαβητικοί παράγοντες μπορούν να επιφέρουν μειώσεις τόσο στη συστολική όσο και στη διαστολική αρτηριακή πίεση, γεγονός που θα μπορούσε να οδηγήσει σε χαμηλότερο κίνδυνο καρδιαγγειακής θνησιμότητας ιδιαίτερα σε έναν πληθυσμό με ήδη υψηλό καρδιαγγειακό κίνδυνο. Σε άτομα με διαβήτη και αρτηριακή υπέρταση, η χορήγηση αντιδιαβητικών φαρμάκων που μειώνουν την αρτηριακή πίεση θα μπορούσε να αποτελεί μια προτιμώμενη θεραπευτική επιλογή. Στην παρούσα εργασία πραγματοποιείται μια βιβλιογραφική ανασκόπη που στοχεύει στην καταγραφή των αντιδιαβητικών φαρμάκων που φαίνεται να έχουν επίδραση στην αρτηριακή υπέρταση.","Hypertension and diabetes are characterized by different pathophysiology, but they have common causes as both diseases are associated with unhealthy lifestyle, reduced physical activity, obesity and genetic factors. Statisticspredictthat the totalnumber of peoplewithdiabeteswillincreasefrom 171 million in 2000 to 366 millionby 2030 while the number of adults with hypertension is projected to increase by 60% to a total of 1.56 billionpeopleby 2025 For the treatment of hypertension in patientswithdiabetes in addition to lifestyle changes in diet and exercise, there are several classes of drugs such as thiazide diuretics, loop diuretics, adrenergic cblockers a and b, calcium channel blockers, angiotensin converting enzyme inhibitors as well as angiotensin receptor blockers. According to the literature there is a strong correlation between the reduction of blood pressure and cardiovascular events as well a smortality. In addition, it appears that some antidiabetic agents may cause reductions in both systolic and diastolic blood pressure, which could lead to a lower risk of cardiovascular mortality, especially in a population with an already high cardiovascular risk. In people with diabetes and high blood pressure, taking antihypertensive drugs that lower blood pressure could be a preferred treatment option. In the present work, a literature review is carried out that aims to record the antidiabetic drugs that seem to have ane ffect on hypertension."],"dc:identifier":["uoadl:3237675","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3237675"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Επίδραση των αντιδιαβητικών φαρμάκων στα επίπεδα της αρτηριακής πίεσης-Ανασκόπηση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:19:58Z"}