{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3239356"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3239356","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΣΤΗ ΤΑΙΝΙΑ “Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ”","abstract":"Είναι πλέον κοινώς αποδεκτό ότι ζούμε σε μία ιδιαίτερα εκκοσμικευμένη εποχή, όπου κάθε αναφορά στον Θεό και στους λειτουργούς του αντιμετωπίζεται επιεικώς με καχυποψία- στη χειρότερη δε των περιπτώσεων με απαξίωση και εμπαιγμό. Το ιδιαίτερο δεν έγκειται τόσο στην άρνηση (και την περιφρόνηση) του Θεού και της Εκκλησίας, αλλά στην κατά κάποιο τρόπο υποκατάσταση του Θεού με εικόνες και συναισθήματα και ταυτίσεις με τα επικοινωνιακά μηνύματα των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης (ΜΜΕ). Από τη μία, φαίνεται ότι ο Θεός (η πίστη και η δογματική αναφορά, αλλά και η ασκητική παρακολούθηση της Εκκλησίας) απομακρύνονται από την κοινωνία και από την άλλη, παρατηρείται ένας διάχυτος συναισθηματισμός και μία ταύτιση με ιερές μορφές όπως αυτές προβάλλονται στην κοινωνία. Η διαμεσολάβηση των εμπειριών μέσω των ΜΜΕ παρέχει μία ευκαιριακή υπαρξιακή πληρότητα στο σύγχρονο άτομο, όμως αυτή η πληρότητα είναι παροδική και σε μεγάλο βαθμό ευκαιριακή. Τα μηνύματα πάντως μεταδίδονται αι διαμορφώνουν έναν νέο «δημόσιο χώρο» επικοινωνίας που οφείλουμε να τον προσέξουμε και να τον αναλύσουμε. Μία βασική επίπτωση είναι ότι οι όποιες ασυμμετρίες ανάμεσα στους πομπούς και τους δέκτες των μηνυμάτων μειώνονται σε μεγάλο βαθμό λόγω της δυνατότητας που έχει πλέον ο λήπτης του μηνύματος (ακροατής ή θεατής) να προχωρήσει στην αποκωδικοποίηση και στην επανερμηνεία του συγκεκριμένου μηνύματος. Συμμετέχει και ο ίδιος στην παραγωγή του νοήματος για την ατομική του ταυτότητα και την ατομική του ύπαρξη. Αφορμή για την επεξεργασία του θέματος της παρούσης εργασίας ήταν η επικοινωνιακή, και μάλιστα θεολογικά επικοινωνιακή, δυναμική της κινηματογραφικής απεικόνισης της ζωής του Αγίου Νεκταρίου, μίας σύγχρονης μορφής αγιότητας της Ορθόδοξης Εκκλησίας, όπως αυτή πραγματοποιήθηκε σε μία διεθνή παραγωγή και άρχισε να προβάλλεται με τον τίτλο «Ο άνθρωπος του Θεού» (σε σκηνοθεσία της Yelena Popovic) από τα τέλη Αυγούστου 2021. Η αφορμή αυτή ήταν καταλυτική, διότι για πρώτη φορά μία ταινία στον κινηματογράφο που έχει ως θέμα της μία μορφή της ορθόδοξης αγιότητας δημιουργεί τόσο μεγάλη συζήτηση, με επιχειρήματα υπέρ και κατά της ταινίας και των επιδράσεων που αυτή ασκεί στο κοινό που μαζικά προσήλθε για να την παρακολουθήσει. Ειπώθηκαν και ακούστηκαν πολλά τα οποία τελικά έθεσαν το ζήτημα της θεολογικής επικοινωνίας του μηνύματος της ζωής του Αγίου Νεκταρίου στο ευρύ κοινό.","abstract_html":"Είναι πλέον κοινώς αποδεκτό ότι ζούμε σε μία ιδιαίτερα εκκοσμικευμένη εποχή, όπου κάθε αναφορά στον Θεό και στους λειτουργούς του αντιμετωπίζεται επιεικώς με καχυποψία- στη χειρότερη δε των περιπτώσεων με απαξίωση και εμπαιγμό. Το ιδιαίτερο δεν έγκειται τόσο στην άρνηση (και την περιφρόνηση) του Θεού και της Εκκλησίας, αλλά στην κατά κάποιο τρόπο υποκατάσταση του Θεού με εικόνες και συναισθήματα και ταυτίσεις με τα επικοινωνιακά μηνύματα των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης (ΜΜΕ). Από τη μία, φαίνεται ότι ο Θεός (η πίστη και η δογματική αναφορά, αλλά και η ασκητική παρακολούθηση της Εκκλησίας) απομακρύνονται από την κοινωνία και από την άλλη, παρατηρείται ένας διάχυτος συναισθηματισμός και μία ταύτιση με ιερές μορφές όπως αυτές προβάλλονται στην κοινωνία. Η διαμεσολάβηση των εμπειριών μέσω των ΜΜΕ παρέχει μία ευκαιριακή υπαρξιακή πληρότητα στο σύγχρονο άτομο, όμως αυτή η πληρότητα είναι παροδική και σε μεγάλο βαθμό ευκαιριακή. Τα μηνύματα πάντως μεταδίδονται αι διαμορφώνουν έναν νέο «δημόσιο χώρο» επικοινωνίας που οφείλουμε να τον προσέξουμε και να τον αναλύσουμε. Μία βασική επίπτωση είναι ότι οι όποιες ασυμμετρίες ανάμεσα στους πομπούς και τους δέκτες των μηνυμάτων μειώνονται σε μεγάλο βαθμό λόγω της δυνατότητας που έχει πλέον ο λήπτης του μηνύματος (ακροατής ή θεατής) να προχωρήσει στην αποκωδικοποίηση και στην επανερμηνεία του συγκεκριμένου μηνύματος. Συμμετέχει και ο ίδιος στην παραγωγή του νοήματος για την ατομική του ταυτότητα και την ατομική του ύπαρξη. Αφορμή για την επεξεργασία του θέματος της παρούσης εργασίας ήταν η επικοινωνιακή, και μάλιστα θεολογικά επικοινωνιακή, δυναμική της κινηματογραφικής απεικόνισης της ζωής του Αγίου Νεκταρίου, μίας σύγχρονης μορφής αγιότητας της Ορθόδοξης Εκκλησίας, όπως αυτή πραγματοποιήθηκε σε μία διεθνή παραγωγή και άρχισε να προβάλλεται με τον τίτλο «Ο άνθρωπος του Θεού» (σε σκηνοθεσία της Yelena Popovic) από τα τέλη Αυγούστου 2021. Η αφορμή αυτή ήταν καταλυτική, διότι για πρώτη φορά μία ταινία στον κινηματογράφο που έχει ως θέμα της μία μορφή της ορθόδοξης αγιότητας δημιουργεί τόσο μεγάλη συζήτηση, με επιχειρήματα υπέρ και κατά της ταινίας και των επιδράσεων που αυτή ασκεί στο κοινό που μαζικά προσήλθε για να την παρακολουθήσει. Ειπώθηκαν και ακούστηκαν πολλά τα οποία τελικά έθεσαν το ζήτημα της θεολογικής επικοινωνίας του μηνύματος της ζωής του Αγίου Νεκταρίου στο ευρύ κοινό.","abstract_has_math":false,"creators":["Τσόρβας Παρασκευάς-Ισίδωρος","Tsorvas Paraskevas-Isidoros"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T06:20:01Z","subjects":["Θρησκεία","Religion"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3239356"],"render_values":[{"text":"uoadl:3239356","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3239356","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3239356","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3239356","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τσόρβας Παρασκευάς-Ισίδωρος","Tsorvas Paraskevas-Isidoros"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θρησκεία","Religion"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3239356","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3239356"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Είναι πλέον κοινώς αποδεκτό ότι ζούμε σε μία ιδιαίτερα εκκοσμικευμένη εποχή, όπου κάθε αναφορά στον Θεό και στους λειτουργούς του αντιμετωπίζεται επιεικώς με καχυποψία- στη χειρότερη δε των περιπτώσεων με απαξίωση και εμπαιγμό. Το ιδιαίτερο δεν έγκειται τόσο στην άρνηση (και την περιφρόνηση) του Θεού και της Εκκλησίας, αλλά στην κατά κάποιο τρόπο υποκατάσταση του Θεού με εικόνες και συναισθήματα και ταυτίσεις με τα επικοινωνιακά μηνύματα των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης (ΜΜΕ). Από τη μία, φαίνεται ότι ο Θεός (η πίστη και η δογματική αναφορά, αλλά και η ασκητική παρακολούθηση της Εκκλησίας) απομακρύνονται από την κοινωνία και από την άλλη, παρατηρείται ένας διάχυτος συναισθηματισμός και μία ταύτιση με ιερές μορφές όπως αυτές προβάλλονται στην κοινωνία. Η διαμεσολάβηση των εμπειριών μέσω των ΜΜΕ παρέχει μία ευκαιριακή υπαρξιακή πληρότητα στο σύγχρονο άτομο, όμως αυτή η πληρότητα είναι παροδική και σε μεγάλο βαθμό ευκαιριακή. Τα μηνύματα πάντως μεταδίδονται αι διαμορφώνουν έναν νέο «δημόσιο χώρο» επικοινωνίας που οφείλουμε να τον προσέξουμε και να τον αναλύσουμε. Μία βασική επίπτωση είναι ότι οι όποιες ασυμμετρίες ανάμεσα στους πομπούς και τους δέκτες των μηνυμάτων μειώνονται σε μεγάλο βαθμό λόγω της δυνατότητας που έχει πλέον ο λήπτης του μηνύματος (ακροατής ή θεατής) να προχωρήσει στην αποκωδικοποίηση και στην επανερμηνεία του συγκεκριμένου μηνύματος. Συμμετέχει και ο ίδιος στην παραγωγή του νοήματος για την ατομική του ταυτότητα και την ατομική του ύπαρξη. Αφορμή για την επεξεργασία του θέματος της παρούσης εργασίας ήταν η επικοινωνιακή, και μάλιστα θεολογικά επικοινωνιακή, δυναμική της κινηματογραφικής απεικόνισης της ζωής του Αγίου Νεκταρίου, μίας σύγχρονης μορφής αγιότητας της Ορθόδοξης Εκκλησίας, όπως αυτή πραγματοποιήθηκε σε μία διεθνή παραγωγή και άρχισε να προβάλλεται με τον τίτλο «Ο άνθρωπος του Θεού» (σε σκηνοθεσία της Yelena Popovic) από τα τέλη Αυγούστου 2021. Η αφορμή αυτή ήταν καταλυτική, διότι για πρώτη φορά μία ταινία στον κινηματογράφο που έχει ως θέμα της μία μορφή της ορθόδοξης αγιότητας δημιουργεί τόσο μεγάλη συζήτηση, με επιχειρήματα υπέρ και κατά της ταινίας και των επιδράσεων που αυτή ασκεί στο κοινό που μαζικά προσήλθε για να την παρακολουθήσει. Ειπώθηκαν και ακούστηκαν πολλά τα οποία τελικά έθεσαν το ζήτημα της θεολογικής επικοινωνίας του μηνύματος της ζωής του Αγίου Νεκταρίου στο ευρύ κοινό.","It is now commonly accepted that we live in a highly secularized age, where any reference to God and his ministers is indulgently met with suspicion - at worst, with disparagement and reproach. The special thing lies not so much in the denial (and contempt) of God and the Church, but in some way replacing God with images and feelings and identifications with the communicative messages of the Mass Media. On the one hand, it seems that God (faith and doctrinal reference, but also the ascetic following of the Church) are moving away from society and on the other hand, there is a pervasive emotionalism and an identification with holy figures as they are projected in society. The mediation of experiences through media provides an opportunistic existential fulfillment to the modern individual, but this fulfillment is transitory and largely opportunistic. However, the messages are transmitted and form a new \"public space\" of communication that we must pay attention to and analyze. A key implication is that any asymmetries between senders and receivers of messages are greatly reduced due to the ability that the receiver of the message (listener or viewer) now has to proceed with the decoding and reinterpretation of the particular message. He himself participates in the production of meaning for his individual identity and individual existence. The reason for the elaboration of the subject of this paper was the communicative, and even theologically communicative, dynamics of the cinematic depiction of the life of Saint Nektarios, a modern form of holiness of the Orthodox Church, as it was carried out in an international production and began to be shown under the title \"The Man of God\" (directed by Yelena Popovic) from the end of August 2021. This occasion was a catalyst, because for the first time a film in the cinema that has as its subject a form of orthodox holiness creates so much debate, with arguments for and against the film and the effects it exerts on the audience that flocked to watch it. Much was said and heard which finally raised the question of the theological communication of the message of the life of Saint Nektarios to the general public."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΣΤΗ ΤΑΙΝΙΑ “Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ”"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τσόρβας Παρασκευάς-Ισίδωρος","Tsorvas Paraskevas-Isidoros"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Είναι πλέον κοινώς αποδεκτό ότι ζούμε σε μία ιδιαίτερα εκκοσμικευμένη εποχή, όπου κάθε αναφορά στον Θεό και στους λειτουργούς του αντιμετωπίζεται επιεικώς με καχυποψία- στη χειρότερη δε των περιπτώσεων με απαξίωση και εμπαιγμό. Το ιδιαίτερο δεν έγκειται τόσο στην άρνηση (και την περιφρόνηση) του Θεού και της Εκκλησίας, αλλά στην κατά κάποιο τρόπο υποκατάσταση του Θεού με εικόνες και συναισθήματα και ταυτίσεις με τα επικοινωνιακά μηνύματα των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης (ΜΜΕ). Από τη μία, φαίνεται ότι ο Θεός (η πίστη και η δογματική αναφορά, αλλά και η ασκητική παρακολούθηση της Εκκλησίας) απομακρύνονται από την κοινωνία και από την άλλη, παρατηρείται ένας διάχυτος συναισθηματισμός και μία ταύτιση με ιερές μορφές όπως αυτές προβάλλονται στην κοινωνία. Η διαμεσολάβηση των εμπειριών μέσω των ΜΜΕ παρέχει μία ευκαιριακή υπαρξιακή πληρότητα στο σύγχρονο άτομο, όμως αυτή η πληρότητα είναι παροδική και σε μεγάλο βαθμό ευκαιριακή. Τα μηνύματα πάντως μεταδίδονται αι διαμορφώνουν έναν νέο «δημόσιο χώρο» επικοινωνίας που οφείλουμε να τον προσέξουμε και να τον αναλύσουμε. Μία βασική επίπτωση είναι ότι οι όποιες ασυμμετρίες ανάμεσα στους πομπούς και τους δέκτες των μηνυμάτων μειώνονται σε μεγάλο βαθμό λόγω της δυνατότητας που έχει πλέον ο λήπτης του μηνύματος (ακροατής ή θεατής) να προχωρήσει στην αποκωδικοποίηση και στην επανερμηνεία του συγκεκριμένου μηνύματος. Συμμετέχει και ο ίδιος στην παραγωγή του νοήματος για την ατομική του ταυτότητα και την ατομική του ύπαρξη. Αφορμή για την επεξεργασία του θέματος της παρούσης εργασίας ήταν η επικοινωνιακή, και μάλιστα θεολογικά επικοινωνιακή, δυναμική της κινηματογραφικής απεικόνισης της ζωής του Αγίου Νεκταρίου, μίας σύγχρονης μορφής αγιότητας της Ορθόδοξης Εκκλησίας, όπως αυτή πραγματοποιήθηκε σε μία διεθνή παραγωγή και άρχισε να προβάλλεται με τον τίτλο «Ο άνθρωπος του Θεού» (σε σκηνοθεσία της Yelena Popovic) από τα τέλη Αυγούστου 2021. Η αφορμή αυτή ήταν καταλυτική, διότι για πρώτη φορά μία ταινία στον κινηματογράφο που έχει ως θέμα της μία μορφή της ορθόδοξης αγιότητας δημιουργεί τόσο μεγάλη συζήτηση, με επιχειρήματα υπέρ και κατά της ταινίας και των επιδράσεων που αυτή ασκεί στο κοινό που μαζικά προσήλθε για να την παρακολουθήσει. Ειπώθηκαν και ακούστηκαν πολλά τα οποία τελικά έθεσαν το ζήτημα της θεολογικής επικοινωνίας του μηνύματος της ζωής του Αγίου Νεκταρίου στο ευρύ κοινό.","It is now commonly accepted that we live in a highly secularized age, where any reference to God and his ministers is indulgently met with suspicion - at worst, with disparagement and reproach. The special thing lies not so much in the denial (and contempt) of God and the Church, but in some way replacing God with images and feelings and identifications with the communicative messages of the Mass Media. On the one hand, it seems that God (faith and doctrinal reference, but also the ascetic following of the Church) are moving away from society and on the other hand, there is a pervasive emotionalism and an identification with holy figures as they are projected in society. The mediation of experiences through media provides an opportunistic existential fulfillment to the modern individual, but this fulfillment is transitory and largely opportunistic. However, the messages are transmitted and form a new \"public space\" of communication that we must pay attention to and analyze. A key implication is that any asymmetries between senders and receivers of messages are greatly reduced due to the ability that the receiver of the message (listener or viewer) now has to proceed with the decoding and reinterpretation of the particular message. He himself participates in the production of meaning for his individual identity and individual existence. The reason for the elaboration of the subject of this paper was the communicative, and even theologically communicative, dynamics of the cinematic depiction of the life of Saint Nektarios, a modern form of holiness of the Orthodox Church, as it was carried out in an international production and began to be shown under the title \"The Man of God\" (directed by Yelena Popovic) from the end of August 2021. This occasion was a catalyst, because for the first time a film in the cinema that has as its subject a form of orthodox holiness creates so much debate, with arguments for and against the film and the effects it exerts on the audience that flocked to watch it. Much was said and heard which finally raised the question of the theological communication of the message of the life of Saint Nektarios to the general public."],"dc:identifier":["uoadl:3239356","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3239356"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θρησκεία","Religion"],"dc:title":["Η ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΣΤΗ ΤΑΙΝΙΑ “Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ”"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:20:01Z"}