{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3239383"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3239383","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Classical Pedimental Compositions: the 5th-century Post-Parthenonian Pediments and their Meanings","abstract":"Η διπλωματική μεταπτυχιακή εργασία εξετάζει τις αετωματικές συνθέσεις από το δεύτερο μισό του 5ου αι. π.Χ. Στόχος της είναι να αναδείξει την επιρροή που είχαν οι αετωματικές συνθέσεις του Παρθενώνα (ολοκληρωμένες το 432 π.Χ.) σε άλλα αετώματα, κυρίως Αττικά. Η διπλωματική αναφέρεται επίσης σε άλλα αρχιτεκτονικά μέλη με γλυπτή διακόσμηση (μετόπες, ζωφόρους, και ακρωτήρια) ώστε να περιγραφεί ο γλυπτός διάκοσμος κάθε ναού. Η Εισαγωγή παρουσιάζει γενικές αρχές των αετωματικών συνθέσεων. Το Κεφάλαιο 1 περιληπτικά παρουσιάζει την κατάσταση της αρχαιολογικής έρευνας σχετικά με το θέμα. Το Κεφάλαιο 2 παρουσιάζει Αρχαϊκά και Πρώιμα Κλασικά αετώματα, την εξέλιξη των αρχαϊκών (6ος αιώνας π.Χ.) αετωμάτων μέχρι την εδραίωση των συνθέσεων της κλασικής εποχής (5ος αιώνας π.Χ.). Το Κεφάλαιο 3 είναι αφιερωμένο στο αέτωμα του Παρθενώνα: ιστορία, ερμηνείες και προβλήματα. Το Κεφάλαιο 4 αποτελεί το κύριως σώμα της διπλωματικής εργασίας, παρουσιάζοντας, συζητώντας και αναλύοντας το Ηφαιστείο, τον ναό της Αθηνάς Παλληνίδος (αργότερα γνωστός ως ναός του Άρη), τον ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο, τον ναό της Αθηνάς Νίκης και τον ναό της Ήρας στο Άργος. Επίσης, το κεφάλαιο περιέχει περιληπτική αναφορά στον ναό της Νεμέσεως στο Ραμνούντα, στα Προπύλαια της Ακρόπολης των Αθηνών, και τον ναό του Απόλλωνα Επικουρίου στις Βάσσες. Το τελευταίο κεφάλαιο εντοπίζει τα κοινά στοιχεία μεταξύ των ναών που εξετάζονται παραπάνω, αναφέρεται στο πως οι αετωματικές συνθέσεις του Παρθενώνα επηρέασαν όχι μόνο άλλες αετωματικές συνθέσεις αλλά και πως επηρέασαν γενικότερα την τέχνη της γλυπτικής μέσα από τις καινοτομίες που εισήγαγαν στην αφήγηση, απόδοση και αναπαράσταση.","abstract_html":"Η διπλωματική μεταπτυχιακή εργασία εξετάζει τις αετωματικές συνθέσεις από το δεύτερο μισό του 5ου αι. π.Χ. Στόχος της είναι να αναδείξει την επιρροή που είχαν οι αετωματικές συνθέσεις του Παρθενώνα (ολοκληρωμένες το 432 π.Χ.) σε άλλα αετώματα, κυρίως Αττικά. Η διπλωματική αναφέρεται επίσης σε άλλα αρχιτεκτονικά μέλη με γλυπτή διακόσμηση (μετόπες, ζωφόρους, και ακρωτήρια) ώστε να περιγραφεί ο γλυπτός διάκοσμος κάθε ναού. Η Εισαγωγή παρουσιάζει γενικές αρχές των αετωματικών συνθέσεων. Το Κεφάλαιο 1 περιληπτικά παρουσιάζει την κατάσταση της αρχαιολογικής έρευνας σχετικά με το θέμα. Το Κεφάλαιο 2 παρουσιάζει Αρχαϊκά και Πρώιμα Κλασικά αετώματα, την εξέλιξη των αρχαϊκών (6ος αιώνας π.Χ.) αετωμάτων μέχρι την εδραίωση των συνθέσεων της κλασικής εποχής (5ος αιώνας π.Χ.). Το Κεφάλαιο 3 είναι αφιερωμένο στο αέτωμα του Παρθενώνα: ιστορία, ερμηνείες και προβλήματα. Το Κεφάλαιο 4 αποτελεί το κύριως σώμα της διπλωματικής εργασίας, παρουσιάζοντας, συζητώντας και αναλύοντας το Ηφαιστείο, τον ναό της Αθηνάς Παλληνίδος (αργότερα γνωστός ως ναός του Άρη), τον ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο, τον ναό της Αθηνάς Νίκης και τον ναό της Ήρας στο Άργος. Επίσης, το κεφάλαιο περιέχει περιληπτική αναφορά στον ναό της Νεμέσεως στο Ραμνούντα, στα Προπύλαια της Ακρόπολης των Αθηνών, και τον ναό του Απόλλωνα Επικουρίου στις Βάσσες. Το τελευταίο κεφάλαιο εντοπίζει τα κοινά στοιχεία μεταξύ των ναών που εξετάζονται παραπάνω, αναφέρεται στο πως οι αετωματικές συνθέσεις του Παρθενώνα επηρέασαν όχι μόνο άλλες αετωματικές συνθέσεις αλλά και πως επηρέασαν γενικότερα την τέχνη της γλυπτικής μέσα από τις καινοτομίες που εισήγαγαν στην αφήγηση, απόδοση και αναπαράσταση.","abstract_has_math":false,"creators":["Baptista Peixoto Gabriel"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T06:20:01Z","subjects":["Αρχαιολογία","Archaeology"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3239383"],"render_values":[{"text":"uoadl:3239383","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3239383","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3239383","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3239383","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Baptista Peixoto Gabriel"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Αρχαιολογία","Archaeology"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3239383","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3239383"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η διπλωματική μεταπτυχιακή εργασία εξετάζει τις αετωματικές συνθέσεις από το δεύτερο μισό του 5ου αι. π.Χ. Στόχος της είναι να αναδείξει την επιρροή που είχαν οι αετωματικές συνθέσεις του Παρθενώνα (ολοκληρωμένες το 432 π.Χ.) σε άλλα αετώματα, κυρίως Αττικά. Η διπλωματική αναφέρεται επίσης σε άλλα αρχιτεκτονικά μέλη με γλυπτή διακόσμηση (μετόπες, ζωφόρους, και ακρωτήρια) ώστε να περιγραφεί ο γλυπτός διάκοσμος κάθε ναού. Η Εισαγωγή παρουσιάζει γενικές αρχές των αετωματικών συνθέσεων. Το Κεφάλαιο 1 περιληπτικά παρουσιάζει την κατάσταση της αρχαιολογικής έρευνας σχετικά με το θέμα. Το Κεφάλαιο 2 παρουσιάζει Αρχαϊκά και Πρώιμα Κλασικά αετώματα, την εξέλιξη των αρχαϊκών (6ος αιώνας π.Χ.) αετωμάτων μέχρι την εδραίωση των συνθέσεων της κλασικής εποχής (5ος αιώνας π.Χ.). Το Κεφάλαιο 3 είναι αφιερωμένο στο αέτωμα του Παρθενώνα: ιστορία, ερμηνείες και προβλήματα. Το Κεφάλαιο 4 αποτελεί το κύριως σώμα της διπλωματικής εργασίας, παρουσιάζοντας, συζητώντας και αναλύοντας το Ηφαιστείο, τον ναό της Αθηνάς Παλληνίδος (αργότερα γνωστός ως ναός του Άρη), τον ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο, τον ναό της Αθηνάς Νίκης και τον ναό της Ήρας στο Άργος. Επίσης, το κεφάλαιο περιέχει περιληπτική αναφορά στον ναό της Νεμέσεως στο Ραμνούντα, στα Προπύλαια της Ακρόπολης των Αθηνών, και τον ναό του Απόλλωνα Επικουρίου στις Βάσσες. Το τελευταίο κεφάλαιο εντοπίζει τα κοινά στοιχεία μεταξύ των ναών που εξετάζονται παραπάνω, αναφέρεται στο πως οι αετωματικές συνθέσεις του Παρθενώνα επηρέασαν όχι μόνο άλλες αετωματικές συνθέσεις αλλά και πως επηρέασαν γενικότερα την τέχνη της γλυπτικής μέσα από τις καινοτομίες που εισήγαγαν στην αφήγηση, απόδοση και αναπαράσταση.","The thesis revolves around pedimental compositions from the second half of the fifth century BCE. It aims to assess the impact the Parthenon pediments (concluded in 432 BCE) had on other, but especially Attic, pediments. The thesis also circles around other architectural sculpted supports (i.e., metopes, friezes, and acroteria) in order to find the sculptural program of a temple. The \"Introduction\" presents general concepts of pedimental compositions. Chapter 1 briefly discusses the history of research in pedimental compositions. Chapter 2 presents \"Archaic and Early Classical\" compositions, this chapter details the developments in the Archaic (or 6th century) pediments until the establishment of the Classical (or 5th century) composition. Chapter 3 is devoted to the Parthenon composition: its history, interpretations, and problems. Chapter 4 composes the main body of the dissertation, presenting, discussing, and analyzing the Hephaisteion, the temple of Athena Pallenis (later became the Temple of Ares), the temple of Poseidon at Sounion, the temple of Athena Nike, and the Peloponnesian temple of Hera near Argos (this chapter includes a brief discussion in the temple of Nemesis at Rhamnus, the Propylaia at the Athenian Acropolis, and the temple of Apollo Epikourios at Bassai). The final chapter of \"Final Remarks\" links more closely the temples mentioned above, and reveals how the Parthenonian compositions heavily influenced not just the pedimental frame, but also the other plastic arts, employing new narrative tools to achieve new senses of representational space."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Classical Pedimental Compositions: the 5th-century Post-Parthenonian Pediments and their Meanings"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Baptista Peixoto Gabriel"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Η διπλωματική μεταπτυχιακή εργασία εξετάζει τις αετωματικές συνθέσεις από το δεύτερο μισό του 5ου αι. π.Χ. Στόχος της είναι να αναδείξει την επιρροή που είχαν οι αετωματικές συνθέσεις του Παρθενώνα (ολοκληρωμένες το 432 π.Χ.) σε άλλα αετώματα, κυρίως Αττικά. Η διπλωματική αναφέρεται επίσης σε άλλα αρχιτεκτονικά μέλη με γλυπτή διακόσμηση (μετόπες, ζωφόρους, και ακρωτήρια) ώστε να περιγραφεί ο γλυπτός διάκοσμος κάθε ναού. Η Εισαγωγή παρουσιάζει γενικές αρχές των αετωματικών συνθέσεων. Το Κεφάλαιο 1 περιληπτικά παρουσιάζει την κατάσταση της αρχαιολογικής έρευνας σχετικά με το θέμα. Το Κεφάλαιο 2 παρουσιάζει Αρχαϊκά και Πρώιμα Κλασικά αετώματα, την εξέλιξη των αρχαϊκών (6ος αιώνας π.Χ.) αετωμάτων μέχρι την εδραίωση των συνθέσεων της κλασικής εποχής (5ος αιώνας π.Χ.). Το Κεφάλαιο 3 είναι αφιερωμένο στο αέτωμα του Παρθενώνα: ιστορία, ερμηνείες και προβλήματα. Το Κεφάλαιο 4 αποτελεί το κύριως σώμα της διπλωματικής εργασίας, παρουσιάζοντας, συζητώντας και αναλύοντας το Ηφαιστείο, τον ναό της Αθηνάς Παλληνίδος (αργότερα γνωστός ως ναός του Άρη), τον ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο, τον ναό της Αθηνάς Νίκης και τον ναό της Ήρας στο Άργος. Επίσης, το κεφάλαιο περιέχει περιληπτική αναφορά στον ναό της Νεμέσεως στο Ραμνούντα, στα Προπύλαια της Ακρόπολης των Αθηνών, και τον ναό του Απόλλωνα Επικουρίου στις Βάσσες. Το τελευταίο κεφάλαιο εντοπίζει τα κοινά στοιχεία μεταξύ των ναών που εξετάζονται παραπάνω, αναφέρεται στο πως οι αετωματικές συνθέσεις του Παρθενώνα επηρέασαν όχι μόνο άλλες αετωματικές συνθέσεις αλλά και πως επηρέασαν γενικότερα την τέχνη της γλυπτικής μέσα από τις καινοτομίες που εισήγαγαν στην αφήγηση, απόδοση και αναπαράσταση.","The thesis revolves around pedimental compositions from the second half of the fifth century BCE. It aims to assess the impact the Parthenon pediments (concluded in 432 BCE) had on other, but especially Attic, pediments. The thesis also circles around other architectural sculpted supports (i.e., metopes, friezes, and acroteria) in order to find the sculptural program of a temple. The \"Introduction\" presents general concepts of pedimental compositions. Chapter 1 briefly discusses the history of research in pedimental compositions. Chapter 2 presents \"Archaic and Early Classical\" compositions, this chapter details the developments in the Archaic (or 6th century) pediments until the establishment of the Classical (or 5th century) composition. Chapter 3 is devoted to the Parthenon composition: its history, interpretations, and problems. Chapter 4 composes the main body of the dissertation, presenting, discussing, and analyzing the Hephaisteion, the temple of Athena Pallenis (later became the Temple of Ares), the temple of Poseidon at Sounion, the temple of Athena Nike, and the Peloponnesian temple of Hera near Argos (this chapter includes a brief discussion in the temple of Nemesis at Rhamnus, the Propylaia at the Athenian Acropolis, and the temple of Apollo Epikourios at Bassai). The final chapter of \"Final Remarks\" links more closely the temples mentioned above, and reveals how the Parthenonian compositions heavily influenced not just the pedimental frame, but also the other plastic arts, employing new narrative tools to achieve new senses of representational space."],"dc:identifier":["uoadl:3239383","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3239383"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Αρχαιολογία","Archaeology"],"dc:title":["Classical Pedimental Compositions: the 5th-century Post-Parthenonian Pediments and their Meanings"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:20:01Z"}