{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3241122"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3241122","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Deflationary considerations on Scientific Realism","abstract":"Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να διερευνηθεί η σχέση του Επιστημονικού Ρεαλισμού με τη συσταλτική θεώρηση για την αλήθεια. Από μια συσταλτική οπτική, η αλήθεια θεωρείται ότι είναι κάποιο είδος ιδιότητας που δεν έχει τίποτα περισσότερο να πει από κάτι πολύ τετριμμένο, συγκεκριμένα ότι: η πρόταση \"p\" είναι αληθής αν και μόνο αν p. Δηλαδή, δεν υπάρχει βαθύτερη φύση και μεταφυσικό πλαίσιο για να γίνει μια συζήτηση για την αλήθεια. Η αλήθεια θεωρείται πως είναι μια ιδιότητα μόνο με μια απολύτως λογική έννοια. Οι περισσότεροι επιστημονικοί ρεαλιστές υποστηρίζουν ότι μια θεωρία αντιστοιχίας της αλήθειας είναι προϋπόθεση για τον επιστημονικό ρεαλισμό προκειμένου να δοθεί επαρκής περιγραφή του τρόπου με τον οποίο οι επιστημονικές θεωρίες μπορούν να μεταφέρουν γνώση για τον ανεξάρτητο από το μυαλό κόσμο γύρω μας. Ωστόσο η βιβλιογραφία δεν είναι πολύ σαφής σχετικά με το γιατί έχουν έτσι τα πράγματα. Μια φιλοδοξία αυτής της μελέτης είναι να αποσαφηνίσει τους λόγους που ένας επιστημονικός ρεαλιστής πρέπει να υποστηρίξει για μια ουσιώδη έννοια της αλήθειας, αντί για μια συσταλτική που καθιστά την αλήθεια μη-ουσιώδη ιδιότητα. Ο ισχυρισμός που θα υποστηριχθεί εδώ είναι ότι, με μια πρώτη ματιά, η συσταλτική θεώρηση δεν αποτελεί κρίσιμη απειλή κατά του επιστημονικού ρεαλισμού. Η σημασιολογική και γνωσιολογική θέση φαίνεται ότι μπορούν να ενσωματωθούν στο αφήγημα ενός πιθανού εκλεπτυσμένου συνδυασμού του επιστημονικού ρεαλισμού με τη συσταλτική θεώρηση της αλήθειας, αλλά υπάρχουν μεταφυσικά ζητήματα που πρέπει να αντιμετωπιστούν. Αυτή η περιγραφή του επιστημονικού ρεαλισμού θα πρέπει να τον καθιστά πρωτίστως ένα μεταφυσικό δόγμα, προκειμένου να ενσωματωθούν επαρκώς τα άλλα δύο συστατικά του επιστημονικού ρεαλισμού. Το θέμα που εξετάζεται είναι αν αυτή η συσταλτική περιγραφή του επιστημονικού ρεαλισμού μπορεί πραγματικά να συλλάβει τη μεταφυσική συνιστώσα του επιστημονικού ρεαλισμού. Η τελική δοκιμασία για να κριθεί κάτι τέτοιο είναι να εξεταστεί αν αντιστέκεται στην πρόκληση του επαληθευσιοκρατικού αντιρεαλισμού, δηλαδή του αντιρεαλισμού που έχουν προωθήσει φιλόσοφοι όπως ο Dummett, ο Putnam και άλλοι. Θα υποστηριχθεί ότι για να ανταποκριθεί ο συσταλτικός επιστημονικός ρεαλιστής στην επαληθευσιοκρατική πρόκληση απαιτείται να δεσμευτεί σε μια μη επιστημική περιγραφή αποδοχής, εφόσον η μη επιστημική έννοια αλήθειας έχει ήδη απορριφθεί. Αυτή η έννοια αποδοχής υποστηρίζεται ότι θα πρέπει να βασίζεται σε μια θεωρία του σημασίας με βάση τη χρήση της γλώσσας. Τέλος, τίθενται αμφιβολίες για τη δυνατότητα αλλά και την επάρκεια ενός τέτοιου συνδυασμού (Επιστημονικός Ρεαλισμός + Αποπληθωρισμός για την Αλήθεια + Θεωρία Χρήσης του Νοήματος) που πιθανώς ισχυροποιούνται όταν επανεξετάζουμε ορισμένες ήδη διατυπωμένες αντιρρήσεις έναντι της συσταλτικής θεώρησης. Φαίνεται ότι παρότι μια συσταλτική περιγραφή του επιστημονικού ρεαλισμού είναι πράγματι δυνατή χάρη σε μια κρίσιμη εννοιολογικής στροφή από τη μη-επιστημική αλήθεια στη μη-επιστημική αποδοχή, παραμένει αβοήθητη απέναντι στα ήδη διατυπωμένα επιχειρήματα υπέρ μιας ουσιούδως έννοιας αλήθειας. Τέλος, ακόμη κι αν τα προβλήματα αυτά είναι δυνατόν να ξεπεραστούν, δημιουργούνται αμφιβολίες και για την επάρκεια του συσταλτικού επιστημονικού ρεαλισμού ως προς τις εργαλειοκρατικές προκλήσεις μιας και δε φαίνεται πως μπορεί να διαθέτει μια αρκετά στέρεα άποψη για τις θεωρητικές αρετές της επιστήμης.","abstract_html":"Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να διερευνηθεί η σχέση του Επιστημονικού Ρεαλισμού με τη συσταλτική θεώρηση για την αλήθεια. Από μια συσταλτική οπτική, η αλήθεια θεωρείται ότι είναι κάποιο είδος ιδιότητας που δεν έχει τίποτα περισσότερο να πει από κάτι πολύ τετριμμένο, συγκεκριμένα ότι: η πρόταση &quot;p&quot; είναι αληθής αν και μόνο αν p. Δηλαδή, δεν υπάρχει βαθύτερη φύση και μεταφυσικό πλαίσιο για να γίνει μια συζήτηση για την αλήθεια. Η αλήθεια θεωρείται πως είναι μια ιδιότητα μόνο με μια απολύτως λογική έννοια. Οι περισσότεροι επιστημονικοί ρεαλιστές υποστηρίζουν ότι μια θεωρία αντιστοιχίας της αλήθειας είναι προϋπόθεση για τον επιστημονικό ρεαλισμό προκειμένου να δοθεί επαρκής περιγραφή του τρόπου με τον οποίο οι επιστημονικές θεωρίες μπορούν να μεταφέρουν γνώση για τον ανεξάρτητο από το μυαλό κόσμο γύρω μας. Ωστόσο η βιβλιογραφία δεν είναι πολύ σαφής σχετικά με το γιατί έχουν έτσι τα πράγματα. Μια φιλοδοξία αυτής της μελέτης είναι να αποσαφηνίσει τους λόγους που ένας επιστημονικός ρεαλιστής πρέπει να υποστηρίξει για μια ουσιώδη έννοια της αλήθειας, αντί για μια συσταλτική που καθιστά την αλήθεια μη-ουσιώδη ιδιότητα. Ο ισχυρισμός που θα υποστηριχθεί εδώ είναι ότι, με μια πρώτη ματιά, η συσταλτική θεώρηση δεν αποτελεί κρίσιμη απειλή κατά του επιστημονικού ρεαλισμού. Η σημασιολογική και γνωσιολογική θέση φαίνεται ότι μπορούν να ενσωματωθούν στο αφήγημα ενός πιθανού εκλεπτυσμένου συνδυασμού του επιστημονικού ρεαλισμού με τη συσταλτική θεώρηση της αλήθειας, αλλά υπάρχουν μεταφυσικά ζητήματα που πρέπει να αντιμετωπιστούν. Αυτή η περιγραφή του επιστημονικού ρεαλισμού θα πρέπει να τον καθιστά πρωτίστως ένα μεταφυσικό δόγμα, προκειμένου να ενσωματωθούν επαρκώς τα άλλα δύο συστατικά του επιστημονικού ρεαλισμού. Το θέμα που εξετάζεται είναι αν αυτή η συσταλτική περιγραφή του επιστημονικού ρεαλισμού μπορεί πραγματικά να συλλάβει τη μεταφυσική συνιστώσα του επιστημονικού ρεαλισμού. Η τελική δοκιμασία για να κριθεί κάτι τέτοιο είναι να εξεταστεί αν αντιστέκεται στην πρόκληση του επαληθευσιοκρατικού αντιρεαλισμού, δηλαδή του αντιρεαλισμού που έχουν προωθήσει φιλόσοφοι όπως ο Dummett, ο Putnam και άλλοι. Θα υποστηριχθεί ότι για να ανταποκριθεί ο συσταλτικός επιστημονικός ρεαλιστής στην επαληθευσιοκρατική πρόκληση απαιτείται να δεσμευτεί σε μια μη επιστημική περιγραφή αποδοχής, εφόσον η μη επιστημική έννοια αλήθειας έχει ήδη απορριφθεί. Αυτή η έννοια αποδοχής υποστηρίζεται ότι θα πρέπει να βασίζεται σε μια θεωρία του σημασίας με βάση τη χρήση της γλώσσας. Τέλος, τίθενται αμφιβολίες για τη δυνατότητα αλλά και την επάρκεια ενός τέτοιου συνδυασμού (Επιστημονικός Ρεαλισμός + Αποπληθωρισμός για την Αλήθεια + Θεωρία Χρήσης του Νοήματος) που πιθανώς ισχυροποιούνται όταν επανεξετάζουμε ορισμένες ήδη διατυπωμένες αντιρρήσεις έναντι της συσταλτικής θεώρησης. Φαίνεται ότι παρότι μια συσταλτική περιγραφή του επιστημονικού ρεαλισμού είναι πράγματι δυνατή χάρη σε μια κρίσιμη εννοιολογικής στροφή από τη μη-επιστημική αλήθεια στη μη-επιστημική αποδοχή, παραμένει αβοήθητη απέναντι στα ήδη διατυπωμένα επιχειρήματα υπέρ μιας ουσιούδως έννοιας αλήθειας. Τέλος, ακόμη κι αν τα προβλήματα αυτά είναι δυνατόν να ξεπεραστούν, δημιουργούνται αμφιβολίες και για την επάρκεια του συσταλτικού επιστημονικού ρεαλισμού ως προς τις εργαλειοκρατικές προκλήσεις μιας και δε φαίνεται πως μπορεί να διαθέτει μια αρκετά στέρεα άποψη για τις θεωρητικές αρετές της επιστήμης.","abstract_has_math":false,"creators":["Κατρανίδης Βλαδίμηρος","Katranidis Vladimiros"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:20:01Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3241122"],"render_values":[{"text":"uoadl:3241122","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3241122","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3241122","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3241122","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κατρανίδης Βλαδίμηρος","Katranidis Vladimiros"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3241122","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3241122"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να διερευνηθεί η σχέση του Επιστημονικού Ρεαλισμού με τη συσταλτική θεώρηση για την αλήθεια. Από μια συσταλτική οπτική, η αλήθεια θεωρείται ότι είναι κάποιο είδος ιδιότητας που δεν έχει τίποτα περισσότερο να πει από κάτι πολύ τετριμμένο, συγκεκριμένα ότι: η πρόταση \"p\" είναι αληθής αν και μόνο αν p. Δηλαδή, δεν υπάρχει βαθύτερη φύση και μεταφυσικό πλαίσιο για να γίνει μια συζήτηση για την αλήθεια. Η αλήθεια θεωρείται πως είναι μια ιδιότητα μόνο με μια απολύτως λογική έννοια. Οι περισσότεροι επιστημονικοί ρεαλιστές υποστηρίζουν ότι μια θεωρία αντιστοιχίας της αλήθειας είναι προϋπόθεση για τον επιστημονικό ρεαλισμό προκειμένου να δοθεί επαρκής περιγραφή του τρόπου με τον οποίο οι επιστημονικές θεωρίες μπορούν να μεταφέρουν γνώση για τον ανεξάρτητο από το μυαλό κόσμο γύρω μας. Ωστόσο η βιβλιογραφία δεν είναι πολύ σαφής σχετικά με το γιατί έχουν έτσι τα πράγματα. Μια φιλοδοξία αυτής της μελέτης είναι να αποσαφηνίσει τους λόγους που ένας επιστημονικός ρεαλιστής πρέπει να υποστηρίξει για μια ουσιώδη έννοια της αλήθειας, αντί για μια συσταλτική που καθιστά την αλήθεια μη-ουσιώδη ιδιότητα. Ο ισχυρισμός που θα υποστηριχθεί εδώ είναι ότι, με μια πρώτη ματιά, η συσταλτική θεώρηση δεν αποτελεί κρίσιμη απειλή κατά του επιστημονικού ρεαλισμού. Η σημασιολογική και γνωσιολογική θέση φαίνεται ότι μπορούν να ενσωματωθούν στο αφήγημα ενός πιθανού εκλεπτυσμένου συνδυασμού του επιστημονικού ρεαλισμού με τη συσταλτική θεώρηση της αλήθειας, αλλά υπάρχουν μεταφυσικά ζητήματα που πρέπει να αντιμετωπιστούν. Αυτή η περιγραφή του επιστημονικού ρεαλισμού θα πρέπει να τον καθιστά πρωτίστως ένα μεταφυσικό δόγμα, προκειμένου να ενσωματωθούν επαρκώς τα άλλα δύο συστατικά του επιστημονικού ρεαλισμού. Το θέμα που εξετάζεται είναι αν αυτή η συσταλτική περιγραφή του επιστημονικού ρεαλισμού μπορεί πραγματικά να συλλάβει τη μεταφυσική συνιστώσα του επιστημονικού ρεαλισμού. Η τελική δοκιμασία για να κριθεί κάτι τέτοιο είναι να εξεταστεί αν αντιστέκεται στην πρόκληση του επαληθευσιοκρατικού αντιρεαλισμού, δηλαδή του αντιρεαλισμού που έχουν προωθήσει φιλόσοφοι όπως ο Dummett, ο Putnam και άλλοι. Θα υποστηριχθεί ότι για να ανταποκριθεί ο συσταλτικός επιστημονικός ρεαλιστής στην επαληθευσιοκρατική πρόκληση απαιτείται να δεσμευτεί σε μια μη επιστημική περιγραφή αποδοχής, εφόσον η μη επιστημική έννοια αλήθειας έχει ήδη απορριφθεί. Αυτή η έννοια αποδοχής υποστηρίζεται ότι θα πρέπει να βασίζεται σε μια θεωρία του σημασίας με βάση τη χρήση της γλώσσας. Τέλος, τίθενται αμφιβολίες για τη δυνατότητα αλλά και την επάρκεια ενός τέτοιου συνδυασμού (Επιστημονικός Ρεαλισμός + Αποπληθωρισμός για την Αλήθεια + Θεωρία Χρήσης του Νοήματος) που πιθανώς ισχυροποιούνται όταν επανεξετάζουμε ορισμένες ήδη διατυπωμένες αντιρρήσεις έναντι της συσταλτικής θεώρησης. Φαίνεται ότι παρότι μια συσταλτική περιγραφή του επιστημονικού ρεαλισμού είναι πράγματι δυνατή χάρη σε μια κρίσιμη εννοιολογικής στροφή από τη μη-επιστημική αλήθεια στη μη-επιστημική αποδοχή, παραμένει αβοήθητη απέναντι στα ήδη διατυπωμένα επιχειρήματα υπέρ μιας ουσιούδως έννοιας αλήθειας. Τέλος, ακόμη κι αν τα προβλήματα αυτά είναι δυνατόν να ξεπεραστούν, δημιουργούνται αμφιβολίες και για την επάρκεια του συσταλτικού επιστημονικού ρεαλισμού ως προς τις εργαλειοκρατικές προκλήσεις μιας και δε φαίνεται πως μπορεί να διαθέτει μια αρκετά στέρεα άποψη για τις θεωρητικές αρετές της επιστήμης.","In this Thesis we shall try to discover the relationship between Scientific Realism and Deflationism. From a deflationary point of view, truth is considered to be some kind of property that has nothing more to say than something very trivial, namely that: “p” is true iff p. That is, there is not any deeper nature and metaphysical framework to have a debate about truth, as long as it is considered to be a property only in a absolutely logical sense. Most scientific realists hold that a correspondence theory of truth is a prerequisite for scientific realism in order to give an adequate account of how scientific theories can convey knowledge for the mind-independent world around us, but the bibliography is not very clear concerning why that is so. An ambition of this study is to clarify the reasons that a scientific realist should endorse on a substantive notion of truth. Our claim here is that, in a first glance, deflationism doesn’t pose a crucial threat against scientific realism; the semantic and epistemic theses seems that can be captured by a sophisticated deflationary account of scietific realism, but there are metaphysical issues to address. This account of scientific realism has to be primarily a metaphysical doctrine, in order to incorporate sufficiently the other two components of scientific realism; that is, by adressing them indifferent to scientific realism’s metaphysical core. The issue under scrutiny is whether this deflationary account of scientific realism can truly capture the metaphysical component of scientific realism. The ultimate test for this is the resistance against verificationist anti-realism i.e. the anti-realism that has been advanced by Dummett, Putnam and others. It is going to be argued that blocking verificationism requires from the deflationary realist to commit in a non-epistemic account of assertion since the non-epistemic truth is abandoned which is grounded on a use theory of meaning. Finally we cast serious doubt on such a potential conflation (Scientific Realism + Deflationism about Truth + Use theory of Meaning) which become even stronger when we reconsider some already articulated objections towards deflationism; it seems that if a deflationary account of scientific realism is indeed possible due to a conceptual shift from non-epistemic truth to non-epistemic assertion it remain helpless towards already articulated arguments in favor of a substantive notion of truth."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Deflationary considerations on Scientific Realism"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κατρανίδης Βλαδίμηρος","Katranidis Vladimiros"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να διερευνηθεί η σχέση του Επιστημονικού Ρεαλισμού με τη συσταλτική θεώρηση για την αλήθεια. Από μια συσταλτική οπτική, η αλήθεια θεωρείται ότι είναι κάποιο είδος ιδιότητας που δεν έχει τίποτα περισσότερο να πει από κάτι πολύ τετριμμένο, συγκεκριμένα ότι: η πρόταση \"p\" είναι αληθής αν και μόνο αν p. Δηλαδή, δεν υπάρχει βαθύτερη φύση και μεταφυσικό πλαίσιο για να γίνει μια συζήτηση για την αλήθεια. Η αλήθεια θεωρείται πως είναι μια ιδιότητα μόνο με μια απολύτως λογική έννοια. Οι περισσότεροι επιστημονικοί ρεαλιστές υποστηρίζουν ότι μια θεωρία αντιστοιχίας της αλήθειας είναι προϋπόθεση για τον επιστημονικό ρεαλισμό προκειμένου να δοθεί επαρκής περιγραφή του τρόπου με τον οποίο οι επιστημονικές θεωρίες μπορούν να μεταφέρουν γνώση για τον ανεξάρτητο από το μυαλό κόσμο γύρω μας. Ωστόσο η βιβλιογραφία δεν είναι πολύ σαφής σχετικά με το γιατί έχουν έτσι τα πράγματα. Μια φιλοδοξία αυτής της μελέτης είναι να αποσαφηνίσει τους λόγους που ένας επιστημονικός ρεαλιστής πρέπει να υποστηρίξει για μια ουσιώδη έννοια της αλήθειας, αντί για μια συσταλτική που καθιστά την αλήθεια μη-ουσιώδη ιδιότητα. Ο ισχυρισμός που θα υποστηριχθεί εδώ είναι ότι, με μια πρώτη ματιά, η συσταλτική θεώρηση δεν αποτελεί κρίσιμη απειλή κατά του επιστημονικού ρεαλισμού. Η σημασιολογική και γνωσιολογική θέση φαίνεται ότι μπορούν να ενσωματωθούν στο αφήγημα ενός πιθανού εκλεπτυσμένου συνδυασμού του επιστημονικού ρεαλισμού με τη συσταλτική θεώρηση της αλήθειας, αλλά υπάρχουν μεταφυσικά ζητήματα που πρέπει να αντιμετωπιστούν. Αυτή η περιγραφή του επιστημονικού ρεαλισμού θα πρέπει να τον καθιστά πρωτίστως ένα μεταφυσικό δόγμα, προκειμένου να ενσωματωθούν επαρκώς τα άλλα δύο συστατικά του επιστημονικού ρεαλισμού. Το θέμα που εξετάζεται είναι αν αυτή η συσταλτική περιγραφή του επιστημονικού ρεαλισμού μπορεί πραγματικά να συλλάβει τη μεταφυσική συνιστώσα του επιστημονικού ρεαλισμού. Η τελική δοκιμασία για να κριθεί κάτι τέτοιο είναι να εξεταστεί αν αντιστέκεται στην πρόκληση του επαληθευσιοκρατικού αντιρεαλισμού, δηλαδή του αντιρεαλισμού που έχουν προωθήσει φιλόσοφοι όπως ο Dummett, ο Putnam και άλλοι. Θα υποστηριχθεί ότι για να ανταποκριθεί ο συσταλτικός επιστημονικός ρεαλιστής στην επαληθευσιοκρατική πρόκληση απαιτείται να δεσμευτεί σε μια μη επιστημική περιγραφή αποδοχής, εφόσον η μη επιστημική έννοια αλήθειας έχει ήδη απορριφθεί. Αυτή η έννοια αποδοχής υποστηρίζεται ότι θα πρέπει να βασίζεται σε μια θεωρία του σημασίας με βάση τη χρήση της γλώσσας. Τέλος, τίθενται αμφιβολίες για τη δυνατότητα αλλά και την επάρκεια ενός τέτοιου συνδυασμού (Επιστημονικός Ρεαλισμός + Αποπληθωρισμός για την Αλήθεια + Θεωρία Χρήσης του Νοήματος) που πιθανώς ισχυροποιούνται όταν επανεξετάζουμε ορισμένες ήδη διατυπωμένες αντιρρήσεις έναντι της συσταλτικής θεώρησης. Φαίνεται ότι παρότι μια συσταλτική περιγραφή του επιστημονικού ρεαλισμού είναι πράγματι δυνατή χάρη σε μια κρίσιμη εννοιολογικής στροφή από τη μη-επιστημική αλήθεια στη μη-επιστημική αποδοχή, παραμένει αβοήθητη απέναντι στα ήδη διατυπωμένα επιχειρήματα υπέρ μιας ουσιούδως έννοιας αλήθειας. Τέλος, ακόμη κι αν τα προβλήματα αυτά είναι δυνατόν να ξεπεραστούν, δημιουργούνται αμφιβολίες και για την επάρκεια του συσταλτικού επιστημονικού ρεαλισμού ως προς τις εργαλειοκρατικές προκλήσεις μιας και δε φαίνεται πως μπορεί να διαθέτει μια αρκετά στέρεα άποψη για τις θεωρητικές αρετές της επιστήμης.","In this Thesis we shall try to discover the relationship between Scientific Realism and Deflationism. From a deflationary point of view, truth is considered to be some kind of property that has nothing more to say than something very trivial, namely that: “p” is true iff p. That is, there is not any deeper nature and metaphysical framework to have a debate about truth, as long as it is considered to be a property only in a absolutely logical sense. Most scientific realists hold that a correspondence theory of truth is a prerequisite for scientific realism in order to give an adequate account of how scientific theories can convey knowledge for the mind-independent world around us, but the bibliography is not very clear concerning why that is so. An ambition of this study is to clarify the reasons that a scientific realist should endorse on a substantive notion of truth. Our claim here is that, in a first glance, deflationism doesn’t pose a crucial threat against scientific realism; the semantic and epistemic theses seems that can be captured by a sophisticated deflationary account of scietific realism, but there are metaphysical issues to address. This account of scientific realism has to be primarily a metaphysical doctrine, in order to incorporate sufficiently the other two components of scientific realism; that is, by adressing them indifferent to scientific realism’s metaphysical core. The issue under scrutiny is whether this deflationary account of scientific realism can truly capture the metaphysical component of scientific realism. The ultimate test for this is the resistance against verificationist anti-realism i.e. the anti-realism that has been advanced by Dummett, Putnam and others. It is going to be argued that blocking verificationism requires from the deflationary realist to commit in a non-epistemic account of assertion since the non-epistemic truth is abandoned which is grounded on a use theory of meaning. Finally we cast serious doubt on such a potential conflation (Scientific Realism + Deflationism about Truth + Use theory of Meaning) which become even stronger when we reconsider some already articulated objections towards deflationism; it seems that if a deflationary account of scientific realism is indeed possible due to a conceptual shift from non-epistemic truth to non-epistemic assertion it remain helpless towards already articulated arguments in favor of a substantive notion of truth."],"dc:identifier":["uoadl:3241122","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3241122"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Deflationary considerations on Scientific Realism"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:20:01Z"}