{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3242402"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3242402","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η σχέση του τραύματος με την σοβαρότητα της εξάρτησης και την υποτροπή στην ουσιοεξάρτηση","abstract":"Εισαγωγή: Οι παράγοντες που οδηγούν τα άτομα στην εξάρτηση και την υποτροπή έχουν μελετηθεί ενδελεχώς στο παρελθόν. Ένας παράγοντας κινδύνου αποτελεί και η ύπαρξη τραυματικών εμπειριών στην ζωή των ατόμων και ακόμα περισσότερο το τραύμα κατά την παιδική ηλικία. Στις περισσότερες έρευνες έχει επίσης τεκμηριωθεί ότι το τραύμα σχετίζεται και με την σοβαρότητα της εξάρτησης την οποία θα εκδηλώσει το άτομο, ωστόσο δεν φαίνεται να έχουν διευκρινιστεί τα ειδικότερα χαρακτηριστικά του τραύματος, όπως το είδος ή η συχνότητά του, τα οποία οδηγούν σε διαφορετικά αποτελέσματα εξάρτησης και υποτροπής. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης αποτελεί η διερεύνηση του ρόλου που διαδραματίζει το τραύμα στην σοβαρότητα της εξάρτησης και στην υποτροπή. Πιο συγκεκριμένα επιχειρείται η μελέτη του παιδικού τραύματος σε δείγμα ενηλίκων χρηστών και πρώην χρηστών που έχουν απευθυνθεί στα θεραπευτικά προγράμματα του ΟΚΑΝΑ και του ΚΕΘΕΑ και έχουν ιστορικό υποτροπής. Εξετάζονται συγκεκριμένες κατηγορίες τραύματος, η συχνότητα εκδήλωσης αυτού, η ύπαρξη συμπτωμάτων Διαταραχής Μετατραυματικού Στρες και ο βαθμός της εξάρτησης των ατόμων αυτών. Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε συγχρονική μελέτη σε δείγμα 77 εξυπηρετούμενων σε θεραπευτικά προγράμματα της Αττικής. Το δείγμα αποτελούταν από 67 άνδρες (87%) και 10 γυναίκες (13%) με μέσο όρο ηλικίας τα 45,3 έτη (SD=8,6). Για την συλλογή των δεδομένων ως ερευνητικά εργαλεία χρησιμοποιήθηκαν τα εξής ερωτηματολόγια αυτό-αναφοράς: 1) ερωτηματολόγιο δημογραφικών στοιχείων, 2) ερωτηματολόγιο ανίχνευσης χρήσης ουσιών (DUDIT), 3) ερωτηματολόγιο του Πρώιμου Τραύματος (Early Trauma Inventory), 4) ερωτηματολόγιο ανίχνευσης συμπτωμάτων διαταραχής μετατραυματικού στρες (PCL-C ). Αποτελέσματα: Το 59,7% του δείγματος εμφάνισε εξάρτηση από την χρήση ουσιών σε μικρό βαθμό και το 40,3% σε μεγάλο βαθμό. Στην συνολική βαθμολογία των συμμετεχόντων στην κλίμακα πρώιμου τραύματος βρέθηκε SD=12,2. Στατιστικά σημαντική ήταν η συσχέτιση μεταξύ της ηλικίας, της κατοικίας, της εκπαίδευσης και της υποτροπής μετά την ολοκλήρωση ενός θεραπευτικού προγράμματος με την σοβαρότητα της εξάρτησης (p=0,022, p=0,039 , p=0,002 και p=0,036). Ακόμη, η υποτροπή συσχετίστηκε σημαντικά με την επαγγελματική κατάσταση (p=0,006), τις εμπειρίες σεξουαλικής κακοποίησης (p=0,046) και την κλίμακα συμπτωμάτων Διαταραχής Μετατραυματικού Στρες (p=0,042). Υψηλή συσχέτιση βρέθηκε μεταξύ των τραυματικών εμπειριών και της κλίμακας μέτρησης Διαταραχής Μετατραυματικού Στρες (p=0,001) και τέλος το φύλο συσχετίστηκε σημαντικά με τις εμπειρίες σωματικής κακοποίησης (p=0,032) και τις εμπειρίες σεξουαλικής κακοποίησης (p=0,037). Συμπεράσματα: Φάνηκε ότι η σοβαρότητα της εξάρτησης στα άτομα με ιστορικό πρώιμου τραύματος και υποτροπής επηρεάζεται από συγκεκριμένα ατομικά χαρακτηριστικά των ατόμων όπως η ηλικία, η κατοικία, το εκπαιδευτικό επίπεδο και η επαγγελματική κατάσταση. Ακόμη, φάνηκε ότι η πλειονότητα των συμμετεχόντων εμφάνιζαν συμπτώματα Διαταραχής Μετατραυματικού Στρες μετά την έκθεση τους σε τραυματικές εμπειρίες, γεγονός που συνδέεται άμεσα με την υποτροπή. Τέλος, τα τραυματικά γεγονότα που παρατηρήθηκαν με μεγαλύτερη συχνότητα ήταν: η μαρτυρία σε κάποια βίαιη συμπεριφορά απέναντι σε άλλους συμπεριλαμβανομένων και των μελών της οικογένειας, τα περιστατικά όπου τα άτομα είχαν γρονθοκοπηθεί ή κλωτσηθεί και τα περιστατικά όπου οι γονείς τους ή τα άτομα που είχαν τη φροντίδα τους όταν ήταν παιδιά δεν κατάφερναν να καταλάβουν ή να αντιληφθούν τις ανάγκες τους.","abstract_html":"Εισαγωγή: Οι παράγοντες που οδηγούν τα άτομα στην εξάρτηση και την υποτροπή έχουν μελετηθεί ενδελεχώς στο παρελθόν. Ένας παράγοντας κινδύνου αποτελεί και η ύπαρξη τραυματικών εμπειριών στην ζωή των ατόμων και ακόμα περισσότερο το τραύμα κατά την παιδική ηλικία. Στις περισσότερες έρευνες έχει επίσης τεκμηριωθεί ότι το τραύμα σχετίζεται και με την σοβαρότητα της εξάρτησης την οποία θα εκδηλώσει το άτομο, ωστόσο δεν φαίνεται να έχουν διευκρινιστεί τα ειδικότερα χαρακτηριστικά του τραύματος, όπως το είδος ή η συχνότητά του, τα οποία οδηγούν σε διαφορετικά αποτελέσματα εξάρτησης και υποτροπής. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης αποτελεί η διερεύνηση του ρόλου που διαδραματίζει το τραύμα στην σοβαρότητα της εξάρτησης και στην υποτροπή. Πιο συγκεκριμένα επιχειρείται η μελέτη του παιδικού τραύματος σε δείγμα ενηλίκων χρηστών και πρώην χρηστών που έχουν απευθυνθεί στα θεραπευτικά προγράμματα του ΟΚΑΝΑ και του ΚΕΘΕΑ και έχουν ιστορικό υποτροπής. Εξετάζονται συγκεκριμένες κατηγορίες τραύματος, η συχνότητα εκδήλωσης αυτού, η ύπαρξη συμπτωμάτων Διαταραχής Μετατραυματικού Στρες και ο βαθμός της εξάρτησης των ατόμων αυτών. Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε συγχρονική μελέτη σε δείγμα 77 εξυπηρετούμενων σε θεραπευτικά προγράμματα της Αττικής. Το δείγμα αποτελούταν από 67 άνδρες (87%) και 10 γυναίκες (13%) με μέσο όρο ηλικίας τα 45,3 έτη (SD=8,6). Για την συλλογή των δεδομένων ως ερευνητικά εργαλεία χρησιμοποιήθηκαν τα εξής ερωτηματολόγια αυτό-αναφοράς: 1) ερωτηματολόγιο δημογραφικών στοιχείων, 2) ερωτηματολόγιο ανίχνευσης χρήσης ουσιών (DUDIT), 3) ερωτηματολόγιο του Πρώιμου Τραύματος (Early Trauma Inventory), 4) ερωτηματολόγιο ανίχνευσης συμπτωμάτων διαταραχής μετατραυματικού στρες (PCL-C ). Αποτελέσματα: Το 59,7% του δείγματος εμφάνισε εξάρτηση από την χρήση ουσιών σε μικρό βαθμό και το 40,3% σε μεγάλο βαθμό. Στην συνολική βαθμολογία των συμμετεχόντων στην κλίμακα πρώιμου τραύματος βρέθηκε SD=12,2. Στατιστικά σημαντική ήταν η συσχέτιση μεταξύ της ηλικίας, της κατοικίας, της εκπαίδευσης και της υποτροπής μετά την ολοκλήρωση ενός θεραπευτικού προγράμματος με την σοβαρότητα της εξάρτησης (p=0,022, p=0,039 , p=0,002 και p=0,036). Ακόμη, η υποτροπή συσχετίστηκε σημαντικά με την επαγγελματική κατάσταση (p=0,006), τις εμπειρίες σεξουαλικής κακοποίησης (p=0,046) και την κλίμακα συμπτωμάτων Διαταραχής Μετατραυματικού Στρες (p=0,042). Υψηλή συσχέτιση βρέθηκε μεταξύ των τραυματικών εμπειριών και της κλίμακας μέτρησης Διαταραχής Μετατραυματικού Στρες (p=0,001) και τέλος το φύλο συσχετίστηκε σημαντικά με τις εμπειρίες σωματικής κακοποίησης (p=0,032) και τις εμπειρίες σεξουαλικής κακοποίησης (p=0,037). Συμπεράσματα: Φάνηκε ότι η σοβαρότητα της εξάρτησης στα άτομα με ιστορικό πρώιμου τραύματος και υποτροπής επηρεάζεται από συγκεκριμένα ατομικά χαρακτηριστικά των ατόμων όπως η ηλικία, η κατοικία, το εκπαιδευτικό επίπεδο και η επαγγελματική κατάσταση. Ακόμη, φάνηκε ότι η πλειονότητα των συμμετεχόντων εμφάνιζαν συμπτώματα Διαταραχής Μετατραυματικού Στρες μετά την έκθεση τους σε τραυματικές εμπειρίες, γεγονός που συνδέεται άμεσα με την υποτροπή. Τέλος, τα τραυματικά γεγονότα που παρατηρήθηκαν με μεγαλύτερη συχνότητα ήταν: η μαρτυρία σε κάποια βίαιη συμπεριφορά απέναντι σε άλλους συμπεριλαμβανομένων και των μελών της οικογένειας, τα περιστατικά όπου τα άτομα είχαν γρονθοκοπηθεί ή κλωτσηθεί και τα περιστατικά όπου οι γονείς τους ή τα άτομα που είχαν τη φροντίδα τους όταν ήταν παιδιά δεν κατάφερναν να καταλάβουν ή να αντιληφθούν τις ανάγκες τους.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπίνου Κορνηλία","Binou Kornilia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T06:20:01Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3242402"],"render_values":[{"text":"uoadl:3242402","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3242402","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3242402","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3242402","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπίνου Κορνηλία","Binou Kornilia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3242402","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3242402"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Οι παράγοντες που οδηγούν τα άτομα στην εξάρτηση και την υποτροπή έχουν μελετηθεί ενδελεχώς στο παρελθόν. Ένας παράγοντας κινδύνου αποτελεί και η ύπαρξη τραυματικών εμπειριών στην ζωή των ατόμων και ακόμα περισσότερο το τραύμα κατά την παιδική ηλικία. Στις περισσότερες έρευνες έχει επίσης τεκμηριωθεί ότι το τραύμα σχετίζεται και με την σοβαρότητα της εξάρτησης την οποία θα εκδηλώσει το άτομο, ωστόσο δεν φαίνεται να έχουν διευκρινιστεί τα ειδικότερα χαρακτηριστικά του τραύματος, όπως το είδος ή η συχνότητά του, τα οποία οδηγούν σε διαφορετικά αποτελέσματα εξάρτησης και υποτροπής. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης αποτελεί η διερεύνηση του ρόλου που διαδραματίζει το τραύμα στην σοβαρότητα της εξάρτησης και στην υποτροπή. Πιο συγκεκριμένα επιχειρείται η μελέτη του παιδικού τραύματος σε δείγμα ενηλίκων χρηστών και πρώην χρηστών που έχουν απευθυνθεί στα θεραπευτικά προγράμματα του ΟΚΑΝΑ και του ΚΕΘΕΑ και έχουν ιστορικό υποτροπής. Εξετάζονται συγκεκριμένες κατηγορίες τραύματος, η συχνότητα εκδήλωσης αυτού, η ύπαρξη συμπτωμάτων Διαταραχής Μετατραυματικού Στρες και ο βαθμός της εξάρτησης των ατόμων αυτών. Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε συγχρονική μελέτη σε δείγμα 77 εξυπηρετούμενων σε θεραπευτικά προγράμματα της Αττικής. Το δείγμα αποτελούταν από 67 άνδρες (87%) και 10 γυναίκες (13%) με μέσο όρο ηλικίας τα 45,3 έτη (SD=8,6). Για την συλλογή των δεδομένων ως ερευνητικά εργαλεία χρησιμοποιήθηκαν τα εξής ερωτηματολόγια αυτό-αναφοράς: 1) ερωτηματολόγιο δημογραφικών στοιχείων, 2) ερωτηματολόγιο ανίχνευσης χρήσης ουσιών (DUDIT), 3) ερωτηματολόγιο του Πρώιμου Τραύματος (Early Trauma Inventory), 4) ερωτηματολόγιο ανίχνευσης συμπτωμάτων διαταραχής μετατραυματικού στρες (PCL-C ). Αποτελέσματα: Το 59,7% του δείγματος εμφάνισε εξάρτηση από την χρήση ουσιών σε μικρό βαθμό και το 40,3% σε μεγάλο βαθμό. Στην συνολική βαθμολογία των συμμετεχόντων στην κλίμακα πρώιμου τραύματος βρέθηκε SD=12,2. Στατιστικά σημαντική ήταν η συσχέτιση μεταξύ της ηλικίας, της κατοικίας, της εκπαίδευσης και της υποτροπής μετά την ολοκλήρωση ενός θεραπευτικού προγράμματος με την σοβαρότητα της εξάρτησης (p=0,022, p=0,039 , p=0,002 και p=0,036). Ακόμη, η υποτροπή συσχετίστηκε σημαντικά με την επαγγελματική κατάσταση (p=0,006), τις εμπειρίες σεξουαλικής κακοποίησης (p=0,046) και την κλίμακα συμπτωμάτων Διαταραχής Μετατραυματικού Στρες (p=0,042). Υψηλή συσχέτιση βρέθηκε μεταξύ των τραυματικών εμπειριών και της κλίμακας μέτρησης Διαταραχής Μετατραυματικού Στρες (p=0,001) και τέλος το φύλο συσχετίστηκε σημαντικά με τις εμπειρίες σωματικής κακοποίησης (p=0,032) και τις εμπειρίες σεξουαλικής κακοποίησης (p=0,037). Συμπεράσματα: Φάνηκε ότι η σοβαρότητα της εξάρτησης στα άτομα με ιστορικό πρώιμου τραύματος και υποτροπής επηρεάζεται από συγκεκριμένα ατομικά χαρακτηριστικά των ατόμων όπως η ηλικία, η κατοικία, το εκπαιδευτικό επίπεδο και η επαγγελματική κατάσταση. Ακόμη, φάνηκε ότι η πλειονότητα των συμμετεχόντων εμφάνιζαν συμπτώματα Διαταραχής Μετατραυματικού Στρες μετά την έκθεση τους σε τραυματικές εμπειρίες, γεγονός που συνδέεται άμεσα με την υποτροπή. Τέλος, τα τραυματικά γεγονότα που παρατηρήθηκαν με μεγαλύτερη συχνότητα ήταν: η μαρτυρία σε κάποια βίαιη συμπεριφορά απέναντι σε άλλους συμπεριλαμβανομένων και των μελών της οικογένειας, τα περιστατικά όπου τα άτομα είχαν γρονθοκοπηθεί ή κλωτσηθεί και τα περιστατικά όπου οι γονείς τους ή τα άτομα που είχαν τη φροντίδα τους όταν ήταν παιδιά δεν κατάφερναν να καταλάβουν ή να αντιληφθούν τις ανάγκες τους.","Introduction: The factors that lead individuals to addiction and relapse have been extensively studied in the past. A known risk factor is the existence of traumatic experiences in the lives of the individuals and even more, trauma during childhood. In most research it has also been documented that trauma is related to the severity of addiction that the individual will manifest, however the specific characteristics of trauma, such as the type or frequency, which lead to different addiction and relapse outcomes do not seem to have been clarified. Objective: The purpose of this study is to investigate the role that trauma has in the severity of addiction and relapse. More specifically, the study of childhood trauma is attempted in a sample of adult users and ex-users who participate in the therapeutic programs of OKANA and KETHEA and have a history of relapse. Specific categories of trauma, the frequency of its occurrence, the existence of posttraumatic stress disorder symptoms and the degree of dependence of these individuals are examined. Method: A cross-sectional study was conducted in a sample of 77 individuals who participate in drug treatment programs in Athens. The sample of the study consisted of 67 men (87%) and 10 women (13%) with a mean age of 45.3 years (SD=8.6). For the data collection, the following self-report questionnaires were used as research tools: 1) demographic data questionnaire, 2) drug use identification test (DUDIT), 3) Early Trauma Inventory, 4) PTSD Checklist for DSM-5 Civilian version (PCL-C). Results: A percentage of 59.7% showed a drug dependence to a small degree and 40.3% to a large degree. In the total score of the participants on the early trauma scale a SD=12.2 was found. The correlations between age, residence, education and relapse after completing a treatment program with the severity of dependence were statistically significant (p=0.022, p=0.039, p=0.002 and p=0.036). Furthermore, relapse was significantly associated with occupational status (p=0.006), experiences of sexual abuse (p=0.046) and the PTSD symptom scale (p=0.042). A high correlation was found between traumatic experiences and PTSD symptoms (p=0,001) and finally gender was significantly associated with experiences of physical abuse (p=0.032) and experiences of sexual abuse (p=0.037). Conclusion: Τhe severity of addiction among individuals with a history of early trauma and relapse is influenced by specific individual characteristics of the participants such as age, residence, educational level, and occupational status. Furthermore, it appeared that most of the participants showed PTSD symptoms after being exposed to traumatic experiences, which is linked directly to relapse. Finally, the most frequently observed traumatic events were: witnessing a violent behavior towards others including family members, incidents where individuals were punched or kicked, and incidents where their parents or caregivers failed to understand or perceive their needs when they were young."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η σχέση του τραύματος με την σοβαρότητα της εξάρτησης και την υποτροπή στην ουσιοεξάρτηση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπίνου Κορνηλία","Binou Kornilia"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Εισαγωγή: Οι παράγοντες που οδηγούν τα άτομα στην εξάρτηση και την υποτροπή έχουν μελετηθεί ενδελεχώς στο παρελθόν. Ένας παράγοντας κινδύνου αποτελεί και η ύπαρξη τραυματικών εμπειριών στην ζωή των ατόμων και ακόμα περισσότερο το τραύμα κατά την παιδική ηλικία. Στις περισσότερες έρευνες έχει επίσης τεκμηριωθεί ότι το τραύμα σχετίζεται και με την σοβαρότητα της εξάρτησης την οποία θα εκδηλώσει το άτομο, ωστόσο δεν φαίνεται να έχουν διευκρινιστεί τα ειδικότερα χαρακτηριστικά του τραύματος, όπως το είδος ή η συχνότητά του, τα οποία οδηγούν σε διαφορετικά αποτελέσματα εξάρτησης και υποτροπής. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης αποτελεί η διερεύνηση του ρόλου που διαδραματίζει το τραύμα στην σοβαρότητα της εξάρτησης και στην υποτροπή. Πιο συγκεκριμένα επιχειρείται η μελέτη του παιδικού τραύματος σε δείγμα ενηλίκων χρηστών και πρώην χρηστών που έχουν απευθυνθεί στα θεραπευτικά προγράμματα του ΟΚΑΝΑ και του ΚΕΘΕΑ και έχουν ιστορικό υποτροπής. Εξετάζονται συγκεκριμένες κατηγορίες τραύματος, η συχνότητα εκδήλωσης αυτού, η ύπαρξη συμπτωμάτων Διαταραχής Μετατραυματικού Στρες και ο βαθμός της εξάρτησης των ατόμων αυτών. Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε συγχρονική μελέτη σε δείγμα 77 εξυπηρετούμενων σε θεραπευτικά προγράμματα της Αττικής. Το δείγμα αποτελούταν από 67 άνδρες (87%) και 10 γυναίκες (13%) με μέσο όρο ηλικίας τα 45,3 έτη (SD=8,6). Για την συλλογή των δεδομένων ως ερευνητικά εργαλεία χρησιμοποιήθηκαν τα εξής ερωτηματολόγια αυτό-αναφοράς: 1) ερωτηματολόγιο δημογραφικών στοιχείων, 2) ερωτηματολόγιο ανίχνευσης χρήσης ουσιών (DUDIT), 3) ερωτηματολόγιο του Πρώιμου Τραύματος (Early Trauma Inventory), 4) ερωτηματολόγιο ανίχνευσης συμπτωμάτων διαταραχής μετατραυματικού στρες (PCL-C ). Αποτελέσματα: Το 59,7% του δείγματος εμφάνισε εξάρτηση από την χρήση ουσιών σε μικρό βαθμό και το 40,3% σε μεγάλο βαθμό. Στην συνολική βαθμολογία των συμμετεχόντων στην κλίμακα πρώιμου τραύματος βρέθηκε SD=12,2. Στατιστικά σημαντική ήταν η συσχέτιση μεταξύ της ηλικίας, της κατοικίας, της εκπαίδευσης και της υποτροπής μετά την ολοκλήρωση ενός θεραπευτικού προγράμματος με την σοβαρότητα της εξάρτησης (p=0,022, p=0,039 , p=0,002 και p=0,036). Ακόμη, η υποτροπή συσχετίστηκε σημαντικά με την επαγγελματική κατάσταση (p=0,006), τις εμπειρίες σεξουαλικής κακοποίησης (p=0,046) και την κλίμακα συμπτωμάτων Διαταραχής Μετατραυματικού Στρες (p=0,042). Υψηλή συσχέτιση βρέθηκε μεταξύ των τραυματικών εμπειριών και της κλίμακας μέτρησης Διαταραχής Μετατραυματικού Στρες (p=0,001) και τέλος το φύλο συσχετίστηκε σημαντικά με τις εμπειρίες σωματικής κακοποίησης (p=0,032) και τις εμπειρίες σεξουαλικής κακοποίησης (p=0,037). Συμπεράσματα: Φάνηκε ότι η σοβαρότητα της εξάρτησης στα άτομα με ιστορικό πρώιμου τραύματος και υποτροπής επηρεάζεται από συγκεκριμένα ατομικά χαρακτηριστικά των ατόμων όπως η ηλικία, η κατοικία, το εκπαιδευτικό επίπεδο και η επαγγελματική κατάσταση. Ακόμη, φάνηκε ότι η πλειονότητα των συμμετεχόντων εμφάνιζαν συμπτώματα Διαταραχής Μετατραυματικού Στρες μετά την έκθεση τους σε τραυματικές εμπειρίες, γεγονός που συνδέεται άμεσα με την υποτροπή. Τέλος, τα τραυματικά γεγονότα που παρατηρήθηκαν με μεγαλύτερη συχνότητα ήταν: η μαρτυρία σε κάποια βίαιη συμπεριφορά απέναντι σε άλλους συμπεριλαμβανομένων και των μελών της οικογένειας, τα περιστατικά όπου τα άτομα είχαν γρονθοκοπηθεί ή κλωτσηθεί και τα περιστατικά όπου οι γονείς τους ή τα άτομα που είχαν τη φροντίδα τους όταν ήταν παιδιά δεν κατάφερναν να καταλάβουν ή να αντιληφθούν τις ανάγκες τους.","Introduction: The factors that lead individuals to addiction and relapse have been extensively studied in the past. A known risk factor is the existence of traumatic experiences in the lives of the individuals and even more, trauma during childhood. In most research it has also been documented that trauma is related to the severity of addiction that the individual will manifest, however the specific characteristics of trauma, such as the type or frequency, which lead to different addiction and relapse outcomes do not seem to have been clarified. Objective: The purpose of this study is to investigate the role that trauma has in the severity of addiction and relapse. More specifically, the study of childhood trauma is attempted in a sample of adult users and ex-users who participate in the therapeutic programs of OKANA and KETHEA and have a history of relapse. Specific categories of trauma, the frequency of its occurrence, the existence of posttraumatic stress disorder symptoms and the degree of dependence of these individuals are examined. Method: A cross-sectional study was conducted in a sample of 77 individuals who participate in drug treatment programs in Athens. The sample of the study consisted of 67 men (87%) and 10 women (13%) with a mean age of 45.3 years (SD=8.6). For the data collection, the following self-report questionnaires were used as research tools: 1) demographic data questionnaire, 2) drug use identification test (DUDIT), 3) Early Trauma Inventory, 4) PTSD Checklist for DSM-5 Civilian version (PCL-C). Results: A percentage of 59.7% showed a drug dependence to a small degree and 40.3% to a large degree. In the total score of the participants on the early trauma scale a SD=12.2 was found. The correlations between age, residence, education and relapse after completing a treatment program with the severity of dependence were statistically significant (p=0.022, p=0.039, p=0.002 and p=0.036). Furthermore, relapse was significantly associated with occupational status (p=0.006), experiences of sexual abuse (p=0.046) and the PTSD symptom scale (p=0.042). A high correlation was found between traumatic experiences and PTSD symptoms (p=0,001) and finally gender was significantly associated with experiences of physical abuse (p=0.032) and experiences of sexual abuse (p=0.037). Conclusion: Τhe severity of addiction among individuals with a history of early trauma and relapse is influenced by specific individual characteristics of the participants such as age, residence, educational level, and occupational status. Furthermore, it appeared that most of the participants showed PTSD symptoms after being exposed to traumatic experiences, which is linked directly to relapse. Finally, the most frequently observed traumatic events were: witnessing a violent behavior towards others including family members, incidents where individuals were punched or kicked, and incidents where their parents or caregivers failed to understand or perceive their needs when they were young."],"dc:identifier":["uoadl:3242402","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3242402"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η σχέση του τραύματος με την σοβαρότητα της εξάρτησης και την υποτροπή στην ουσιοεξάρτηση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:20:01Z"}