{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3242415"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3242415","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Βενζοδιαζεπίνες και SSRIS ως αντιϋπερτασικά φάρμακα: Ανασκόπηση","abstract":"Οι βενζοδιαζεπίνες αποτελούν ευρέως χρησιμοποιούμενα φάρμακα με αναγνωρισμένες κυρίως δράσεις στο κεντρικό νευρικό σύστημα (ΚΝΣ). Οι επιδράσεις τους στο καρδιαγγειακό σύστημα και ιδιαίτερα στην αρτηριακή πίεση μπορούν να ασκηθούν τόσο μέσω κεντρικά, όσο και μέσω περιφερικά εκλυόμενων μηχανισμών. Οι κύριες επιδράσεις τους αφορούν σε καταστολή των σκελών του αυτονόμου νευρικού συστήματος και μεταβολή της ευαισθησίας των τασεοϋποδοχέων, καθώς και σε αγγειοδιαστολή με απευθείας δράση επί των αγγείων. Η θετική αλλοστερική επίδραση των βενζοδιαζεπινών επί του γ-αμινοβουτυρικού οξέος σε μια σειρά από πολύπλοκα οργανωμένα συστήματα υποδοχέων στο κεντρικό νευρικό σύστημα σε συνδυασμό με τις αγγειοδιασταλτικές τους επιδράσεις είναι δυνατό να προκαλέσουν μείωση της αρτηριακής πίεσης. Η ήπια μείωση της συστολικής αρτηριακής πίεσης και η αύξηση της καρδιακής συχνότητας φαίνεται πως αποτελούν το κύριο αποτέλεσμα των ανωτέρω μηχανισμών ανεξαρτήτως του ιστορικού αρτηριακής υπέρτασης. Βασική είναι η θεώρηση των αλλαγών που συνεπάγεται η ηλικία τόσο στη φαρμακοκινητική, όσο και στο λειτουργικό status των μεγαλύτερων σε ηλικία ατόμων. Καλύτερα μελετημένη είναι η θέση των βενζοδιαζεπινών σε συνθήκες επείγουσας ανάγκης για μείωση της αρτηριακής πίεσης, όπου ίσως έχουν ισοδύναμο αποτέλεσμα με κλασσικά αντιϋπερτασικά φάρμακα. Ενδείξεις καταδεικνύουν επίσης πιθανό ρόλο των βενζοδιαζεπινών στη δευτεροπαθή πρόληψη του καρδιαγγειακού ασθενούς. Η μεγάλη ετερογένεια των μελών αυτής της οικογένειας φαρμάκων σε συνδυασμό με το γεγονός της πρόκλησης εξάρτησης υπαγορεύουν την ανάγκη περαιτέρω έρευνας μέσα από τις συμπληγάδες της ηθικής.","abstract_html":"Οι βενζοδιαζεπίνες αποτελούν ευρέως χρησιμοποιούμενα φάρμακα με αναγνωρισμένες κυρίως δράσεις στο κεντρικό νευρικό σύστημα (ΚΝΣ). Οι επιδράσεις τους στο καρδιαγγειακό σύστημα και ιδιαίτερα στην αρτηριακή πίεση μπορούν να ασκηθούν τόσο μέσω κεντρικά, όσο και μέσω περιφερικά εκλυόμενων μηχανισμών. Οι κύριες επιδράσεις τους αφορούν σε καταστολή των σκελών του αυτονόμου νευρικού συστήματος και μεταβολή της ευαισθησίας των τασεοϋποδοχέων, καθώς και σε αγγειοδιαστολή με απευθείας δράση επί των αγγείων. Η θετική αλλοστερική επίδραση των βενζοδιαζεπινών επί του γ-αμινοβουτυρικού οξέος σε μια σειρά από πολύπλοκα οργανωμένα συστήματα υποδοχέων στο κεντρικό νευρικό σύστημα σε συνδυασμό με τις αγγειοδιασταλτικές τους επιδράσεις είναι δυνατό να προκαλέσουν μείωση της αρτηριακής πίεσης. Η ήπια μείωση της συστολικής αρτηριακής πίεσης και η αύξηση της καρδιακής συχνότητας φαίνεται πως αποτελούν το κύριο αποτέλεσμα των ανωτέρω μηχανισμών ανεξαρτήτως του ιστορικού αρτηριακής υπέρτασης. Βασική είναι η θεώρηση των αλλαγών που συνεπάγεται η ηλικία τόσο στη φαρμακοκινητική, όσο και στο λειτουργικό status των μεγαλύτερων σε ηλικία ατόμων. Καλύτερα μελετημένη είναι η θέση των βενζοδιαζεπινών σε συνθήκες επείγουσας ανάγκης για μείωση της αρτηριακής πίεσης, όπου ίσως έχουν ισοδύναμο αποτέλεσμα με κλασσικά αντιϋπερτασικά φάρμακα. Ενδείξεις καταδεικνύουν επίσης πιθανό ρόλο των βενζοδιαζεπινών στη δευτεροπαθή πρόληψη του καρδιαγγειακού ασθενούς. Η μεγάλη ετερογένεια των μελών αυτής της οικογένειας φαρμάκων σε συνδυασμό με το γεγονός της πρόκλησης εξάρτησης υπαγορεύουν την ανάγκη περαιτέρω έρευνας μέσα από τις συμπληγάδες της ηθικής.","abstract_has_math":false,"creators":["Ζαμπέτας Δημήτριος","Zampetas Dimitrios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T06:20:03Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3242415"],"render_values":[{"text":"uoadl:3242415","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3242415","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3242415","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3242415","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ζαμπέτας Δημήτριος","Zampetas Dimitrios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3242415","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3242415"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι βενζοδιαζεπίνες αποτελούν ευρέως χρησιμοποιούμενα φάρμακα με αναγνωρισμένες κυρίως δράσεις στο κεντρικό νευρικό σύστημα (ΚΝΣ). Οι επιδράσεις τους στο καρδιαγγειακό σύστημα και ιδιαίτερα στην αρτηριακή πίεση μπορούν να ασκηθούν τόσο μέσω κεντρικά, όσο και μέσω περιφερικά εκλυόμενων μηχανισμών. Οι κύριες επιδράσεις τους αφορούν σε καταστολή των σκελών του αυτονόμου νευρικού συστήματος και μεταβολή της ευαισθησίας των τασεοϋποδοχέων, καθώς και σε αγγειοδιαστολή με απευθείας δράση επί των αγγείων. Η θετική αλλοστερική επίδραση των βενζοδιαζεπινών επί του γ-αμινοβουτυρικού οξέος σε μια σειρά από πολύπλοκα οργανωμένα συστήματα υποδοχέων στο κεντρικό νευρικό σύστημα σε συνδυασμό με τις αγγειοδιασταλτικές τους επιδράσεις είναι δυνατό να προκαλέσουν μείωση της αρτηριακής πίεσης. Η ήπια μείωση της συστολικής αρτηριακής πίεσης και η αύξηση της καρδιακής συχνότητας φαίνεται πως αποτελούν το κύριο αποτέλεσμα των ανωτέρω μηχανισμών ανεξαρτήτως του ιστορικού αρτηριακής υπέρτασης. Βασική είναι η θεώρηση των αλλαγών που συνεπάγεται η ηλικία τόσο στη φαρμακοκινητική, όσο και στο λειτουργικό status των μεγαλύτερων σε ηλικία ατόμων. Καλύτερα μελετημένη είναι η θέση των βενζοδιαζεπινών σε συνθήκες επείγουσας ανάγκης για μείωση της αρτηριακής πίεσης, όπου ίσως έχουν ισοδύναμο αποτέλεσμα με κλασσικά αντιϋπερτασικά φάρμακα. Ενδείξεις καταδεικνύουν επίσης πιθανό ρόλο των βενζοδιαζεπινών στη δευτεροπαθή πρόληψη του καρδιαγγειακού ασθενούς. Η μεγάλη ετερογένεια των μελών αυτής της οικογένειας φαρμάκων σε συνδυασμό με το γεγονός της πρόκλησης εξάρτησης υπαγορεύουν την ανάγκη περαιτέρω έρευνας μέσα από τις συμπληγάδες της ηθικής.","Benzodiazepines are widely used drugs with primarily recognized effects on the central nervous system (CNS). Their effects on the cardiovascular system and especially on blood pressure can be exerted both through centrally and peripherally released mechanisms. Their main effects concern suppression of the branches of the autonomic nervous system and change in the sensitivity of baroreceptors, as well as vasodilation with a direct action on the vessels. The positive allosteric effect of benzodiazepines on γ-aminobutyric acid in a series of complexly organized receptor systems in the central nervous system combined with their vasodilator effects may cause a reduction in blood pressure. A mild reduction in systolic blood pressure and an increase in heart rate seem to be the main effect of the above mechanisms, regardless of the history of arterial hypertension. It is essential to consider the changes that age implies both in pharmacokinetics and in the functional status of older people. Better studied is the action of benzodiazepines in emergency situations to lower blood pressure, where they may have an equivalent effect to classic antihypertensive drugs. Evidence also points to a potential role for benzodiazepines in the secondary prevention of the cardiovascular patient. The great heterogeneity of the members of this family of drugs combined with the fact of causing dependence dictate the need for further research through the complexities of ethics."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Βενζοδιαζεπίνες και SSRIS ως αντιϋπερτασικά φάρμακα: Ανασκόπηση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ζαμπέτας Δημήτριος","Zampetas Dimitrios"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Οι βενζοδιαζεπίνες αποτελούν ευρέως χρησιμοποιούμενα φάρμακα με αναγνωρισμένες κυρίως δράσεις στο κεντρικό νευρικό σύστημα (ΚΝΣ). Οι επιδράσεις τους στο καρδιαγγειακό σύστημα και ιδιαίτερα στην αρτηριακή πίεση μπορούν να ασκηθούν τόσο μέσω κεντρικά, όσο και μέσω περιφερικά εκλυόμενων μηχανισμών. Οι κύριες επιδράσεις τους αφορούν σε καταστολή των σκελών του αυτονόμου νευρικού συστήματος και μεταβολή της ευαισθησίας των τασεοϋποδοχέων, καθώς και σε αγγειοδιαστολή με απευθείας δράση επί των αγγείων. Η θετική αλλοστερική επίδραση των βενζοδιαζεπινών επί του γ-αμινοβουτυρικού οξέος σε μια σειρά από πολύπλοκα οργανωμένα συστήματα υποδοχέων στο κεντρικό νευρικό σύστημα σε συνδυασμό με τις αγγειοδιασταλτικές τους επιδράσεις είναι δυνατό να προκαλέσουν μείωση της αρτηριακής πίεσης. Η ήπια μείωση της συστολικής αρτηριακής πίεσης και η αύξηση της καρδιακής συχνότητας φαίνεται πως αποτελούν το κύριο αποτέλεσμα των ανωτέρω μηχανισμών ανεξαρτήτως του ιστορικού αρτηριακής υπέρτασης. Βασική είναι η θεώρηση των αλλαγών που συνεπάγεται η ηλικία τόσο στη φαρμακοκινητική, όσο και στο λειτουργικό status των μεγαλύτερων σε ηλικία ατόμων. Καλύτερα μελετημένη είναι η θέση των βενζοδιαζεπινών σε συνθήκες επείγουσας ανάγκης για μείωση της αρτηριακής πίεσης, όπου ίσως έχουν ισοδύναμο αποτέλεσμα με κλασσικά αντιϋπερτασικά φάρμακα. Ενδείξεις καταδεικνύουν επίσης πιθανό ρόλο των βενζοδιαζεπινών στη δευτεροπαθή πρόληψη του καρδιαγγειακού ασθενούς. Η μεγάλη ετερογένεια των μελών αυτής της οικογένειας φαρμάκων σε συνδυασμό με το γεγονός της πρόκλησης εξάρτησης υπαγορεύουν την ανάγκη περαιτέρω έρευνας μέσα από τις συμπληγάδες της ηθικής.","Benzodiazepines are widely used drugs with primarily recognized effects on the central nervous system (CNS). Their effects on the cardiovascular system and especially on blood pressure can be exerted both through centrally and peripherally released mechanisms. Their main effects concern suppression of the branches of the autonomic nervous system and change in the sensitivity of baroreceptors, as well as vasodilation with a direct action on the vessels. The positive allosteric effect of benzodiazepines on γ-aminobutyric acid in a series of complexly organized receptor systems in the central nervous system combined with their vasodilator effects may cause a reduction in blood pressure. A mild reduction in systolic blood pressure and an increase in heart rate seem to be the main effect of the above mechanisms, regardless of the history of arterial hypertension. It is essential to consider the changes that age implies both in pharmacokinetics and in the functional status of older people. Better studied is the action of benzodiazepines in emergency situations to lower blood pressure, where they may have an equivalent effect to classic antihypertensive drugs. Evidence also points to a potential role for benzodiazepines in the secondary prevention of the cardiovascular patient. The great heterogeneity of the members of this family of drugs combined with the fact of causing dependence dictate the need for further research through the complexities of ethics."],"dc:identifier":["uoadl:3242415","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3242415"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Βενζοδιαζεπίνες και SSRIS ως αντιϋπερτασικά φάρμακα: Ανασκόπηση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:20:03Z"}