{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3245105"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3245105","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η επίδραση της άσκησης στην κόπωση ασθενών με πολλαπλή σκλήρυνση","abstract":"Η πολλαπλή σκλήρυνση (ΠΣ) είναι μία χρόνια νόσος του κεντρικού νευρικού συστήματος (ΚΝΣ) με διαφορετική κλινική πορεία ανά ασθενή, που συχνά μπορεί να οδηγήσει σε αναπηρία. Η νόσος αυτή ιστοπαθολογικά χαρακτηρίζεται από φλεγμονή, απομυελίνωση, γλοίωση, αξονική εκφύλιση και δυσλειτουργία των ανοσοποιητικών μηχανισμών. Η πολλαπλή σκλήρυνση αφορά περισσότερα από 2,1 εκατομμύρια ανθρώπων παγκοσμίως και πάνω από 10.000 άτομα στην Ελλάδα με μία μέση συχνότητα 200 άτομα να προσβάλλονται ανά χρόνο. Η πολλαπλή σκλήρυνση συνήθως αρχίζει από την εφηβική ηλικία με μία έξαρση στο διάστημα μεταξύ 20-40 ετών και επικρατεί στις γυναίκες σε σχέση με τους άντρες σε αναλογία 3 προς 1. Ακόμη και σήμερα δεν είναι πλήρως γνωστοί όλοι οι παθοφυσιολογικοί και οι αιτιοπαθογενετικοί μηχανισμοί που οδηγούν στην εμφάνιση της νόσου. Η ανοσοτροποποιητική θεραπεία είναι χρόνια και περιλαμβάνει πολλές ιδιαιτερότητες τόσο στο τρόπο, τη συχνότητα χορήγησης, τη σύσταση καθώς και την αποτελεσματικότητα την ανοχή και την ασφάλεια. Η οργανωμένη άσκηση με διάφορες φυσικές δραστηριότητες έχει βρεθεί πως μπορεί να βοηθήσει σε πολλά από τα συμπτώματα της νόσου και ιδίως στη κόπωση που αποτελεί και ένα από τα σημαντικότερα και συχνότερα προβλήματα που αναφέρουν οι ίδιοι οι ασθενείς. Έχουν πραγματοποιηθεί αρκετές μελέτες που πιστοποιούν ότι η άσκηση μπορεί να βοηθήσει στην ομαλή εξέλιξη της νόσου και να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά το σύμπτωμα της κόπωσης όμως δεν υπάρχει ασφαλές συμπέρασμα σχετικά με ποιό είδος άσκησης μπορεί να αποφέρει το μεγαλύτερο όφελος και τα καλύτερα αποτελέσματα για τους ασθενείς. Σε αυτή την έρευνα ο σκοπός ήταν να μελετηθεί η επίδραση που μπορεί να έχει το συνδυαστικό πρόγραμμα άσκησης στη κόπωση των ασθενών που πάσχουν από σκλήρυνση κατά πλάκας. Για το λόγο αυτό επιλέχθηκαν 7 γυναίκες με διαλλείπουσα πολλαπλή Σκλήρυνση (RRMS) , μέσου όρου ηλικίας 41.43±7.89 έτη, με EDSS 2.35 ±1.28 υπό νοσοτροποιητική αγωγή οι οποίες έλαβαν μέρος σε επιτηρούμενο συνδυαστικό πρόγραμμα άσκησης διάρκειας 50 λεπτών με 2 συνεδρίες ανά εβδομάδα και συνολικής διάρκειας 12 εβδομάδων. Παράλληλα ορίστηκε μία ομάδα ελέγχου αναλόγου κλινικής εικόνας και ηλικίας, η οποία ανέλαβε να εμπλακεί σε ατομική φυσική δραστηριότητα (στατικό ποδήλατο, περπάτημα). Πραγματοποιήθηκαν νευρολογικές εξετάσεις και μετρήθηκε η κόπωση των ασθενών πριν και μετά το θεραπευτικό πρόγραμμα άσκησης με χρήση των FFS και FSMC κλιμάκων κόπωσης. Οι μετρήσεις της ομάδας ελέγχου έδειξαν ότι η FFS ήταν 5.140±1.89 πριν την ατομική άσκηση και 5.933±0.67 μετά από αυτήν και η FSMC ήταν 84.25±7.274 και μετρήθηκε 89.5±7.32 μετά από αυτήν, ενώ για το γκρουπ που συμμετείχε στο πρόγραμμα συνδυαστικής άσκησης η FFS μετρήθηκε 4.99±1.1 πριν την άσκηση και 3.84±1.5 μετά από αυτήν και η FSMC ήταν 66.29±13.54 πριν την άσκηση και 56.57±15.52 μετά από αυτήν. Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν πως η συνδυαστική άσκηση επέφερε βελτίωση στις κλίμακες FSMC και FSS για τους ασθενείς που πήραν μέρος σε αυτή και η βελτίωση αυτή ήταν ακόμη πιο εμφατική όταν η σύγκριση έγινε με τα αποτελέσματα της ομάδας ελέγχου. Άρα συμπερασματικά μπορούμε να πούμε πως το συνδυαστικό πρόγραμμα άσκησης μπορεί να οδηγήσει σε βελτίωση σε ένα εκ των σημαντικότερων συμπτωμάτων της πολλαπλής σκλήρυνσης, τη κόπωση, χωρίς να έχει κάποιο αρνητικό αντίκτυπο σε κάποιο από τα λοιπά συμπτώματα της ασθένειας.","abstract_html":"Η πολλαπλή σκλήρυνση (ΠΣ) είναι μία χρόνια νόσος του κεντρικού νευρικού συστήματος (ΚΝΣ) με διαφορετική κλινική πορεία ανά ασθενή, που συχνά μπορεί να οδηγήσει σε αναπηρία. Η νόσος αυτή ιστοπαθολογικά χαρακτηρίζεται από φλεγμονή, απομυελίνωση, γλοίωση, αξονική εκφύλιση και δυσλειτουργία των ανοσοποιητικών μηχανισμών. Η πολλαπλή σκλήρυνση αφορά περισσότερα από 2,1 εκατομμύρια ανθρώπων παγκοσμίως και πάνω από 10.000 άτομα στην Ελλάδα με μία μέση συχνότητα 200 άτομα να προσβάλλονται ανά χρόνο. Η πολλαπλή σκλήρυνση συνήθως αρχίζει από την εφηβική ηλικία με μία έξαρση στο διάστημα μεταξύ 20-40 ετών και επικρατεί στις γυναίκες σε σχέση με τους άντρες σε αναλογία 3 προς 1. Ακόμη και σήμερα δεν είναι πλήρως γνωστοί όλοι οι παθοφυσιολογικοί και οι αιτιοπαθογενετικοί μηχανισμοί που οδηγούν στην εμφάνιση της νόσου. Η ανοσοτροποποιητική θεραπεία είναι χρόνια και περιλαμβάνει πολλές ιδιαιτερότητες τόσο στο τρόπο, τη συχνότητα χορήγησης, τη σύσταση καθώς και την αποτελεσματικότητα την ανοχή και την ασφάλεια. Η οργανωμένη άσκηση με διάφορες φυσικές δραστηριότητες έχει βρεθεί πως μπορεί να βοηθήσει σε πολλά από τα συμπτώματα της νόσου και ιδίως στη κόπωση που αποτελεί και ένα από τα σημαντικότερα και συχνότερα προβλήματα που αναφέρουν οι ίδιοι οι ασθενείς. Έχουν πραγματοποιηθεί αρκετές μελέτες που πιστοποιούν ότι η άσκηση μπορεί να βοηθήσει στην ομαλή εξέλιξη της νόσου και να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά το σύμπτωμα της κόπωσης όμως δεν υπάρχει ασφαλές συμπέρασμα σχετικά με ποιό είδος άσκησης μπορεί να αποφέρει το μεγαλύτερο όφελος και τα καλύτερα αποτελέσματα για τους ασθενείς. Σε αυτή την έρευνα ο σκοπός ήταν να μελετηθεί η επίδραση που μπορεί να έχει το συνδυαστικό πρόγραμμα άσκησης στη κόπωση των ασθενών που πάσχουν από σκλήρυνση κατά πλάκας. Για το λόγο αυτό επιλέχθηκαν 7 γυναίκες με διαλλείπουσα πολλαπλή Σκλήρυνση (RRMS) , μέσου όρου ηλικίας 41.43±7.89 έτη, με EDSS 2.35 ±1.28 υπό νοσοτροποιητική αγωγή οι οποίες έλαβαν μέρος σε επιτηρούμενο συνδυαστικό πρόγραμμα άσκησης διάρκειας 50 λεπτών με 2 συνεδρίες ανά εβδομάδα και συνολικής διάρκειας 12 εβδομάδων. Παράλληλα ορίστηκε μία ομάδα ελέγχου αναλόγου κλινικής εικόνας και ηλικίας, η οποία ανέλαβε να εμπλακεί σε ατομική φυσική δραστηριότητα (στατικό ποδήλατο, περπάτημα). Πραγματοποιήθηκαν νευρολογικές εξετάσεις και μετρήθηκε η κόπωση των ασθενών πριν και μετά το θεραπευτικό πρόγραμμα άσκησης με χρήση των FFS και FSMC κλιμάκων κόπωσης. Οι μετρήσεις της ομάδας ελέγχου έδειξαν ότι η FFS ήταν 5.140±1.89 πριν την ατομική άσκηση και 5.933±0.67 μετά από αυτήν και η FSMC ήταν 84.25±7.274 και μετρήθηκε 89.5±7.32 μετά από αυτήν, ενώ για το γκρουπ που συμμετείχε στο πρόγραμμα συνδυαστικής άσκησης η FFS μετρήθηκε 4.99±1.1 πριν την άσκηση και 3.84±1.5 μετά από αυτήν και η FSMC ήταν 66.29±13.54 πριν την άσκηση και 56.57±15.52 μετά από αυτήν. Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν πως η συνδυαστική άσκηση επέφερε βελτίωση στις κλίμακες FSMC και FSS για τους ασθενείς που πήραν μέρος σε αυτή και η βελτίωση αυτή ήταν ακόμη πιο εμφατική όταν η σύγκριση έγινε με τα αποτελέσματα της ομάδας ελέγχου. Άρα συμπερασματικά μπορούμε να πούμε πως το συνδυαστικό πρόγραμμα άσκησης μπορεί να οδηγήσει σε βελτίωση σε ένα εκ των σημαντικότερων συμπτωμάτων της πολλαπλής σκλήρυνσης, τη κόπωση, χωρίς να έχει κάποιο αρνητικό αντίκτυπο σε κάποιο από τα λοιπά συμπτώματα της ασθένειας.","abstract_has_math":false,"creators":["Γιαννόπουλος Αλέξανδρος","Giannopoulos Alexandros"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T06:20:07Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3245105"],"render_values":[{"text":"uoadl:3245105","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3245105","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3245105","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3245105","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γιαννόπουλος Αλέξανδρος","Giannopoulos Alexandros"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3245105","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3245105"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η πολλαπλή σκλήρυνση (ΠΣ) είναι μία χρόνια νόσος του κεντρικού νευρικού συστήματος (ΚΝΣ) με διαφορετική κλινική πορεία ανά ασθενή, που συχνά μπορεί να οδηγήσει σε αναπηρία. Η νόσος αυτή ιστοπαθολογικά χαρακτηρίζεται από φλεγμονή, απομυελίνωση, γλοίωση, αξονική εκφύλιση και δυσλειτουργία των ανοσοποιητικών μηχανισμών. Η πολλαπλή σκλήρυνση αφορά περισσότερα από 2,1 εκατομμύρια ανθρώπων παγκοσμίως και πάνω από 10.000 άτομα στην Ελλάδα με μία μέση συχνότητα 200 άτομα να προσβάλλονται ανά χρόνο. Η πολλαπλή σκλήρυνση συνήθως αρχίζει από την εφηβική ηλικία με μία έξαρση στο διάστημα μεταξύ 20-40 ετών και επικρατεί στις γυναίκες σε σχέση με τους άντρες σε αναλογία 3 προς 1. Ακόμη και σήμερα δεν είναι πλήρως γνωστοί όλοι οι παθοφυσιολογικοί και οι αιτιοπαθογενετικοί μηχανισμοί που οδηγούν στην εμφάνιση της νόσου. Η ανοσοτροποποιητική θεραπεία είναι χρόνια και περιλαμβάνει πολλές ιδιαιτερότητες τόσο στο τρόπο, τη συχνότητα χορήγησης, τη σύσταση καθώς και την αποτελεσματικότητα την ανοχή και την ασφάλεια. Η οργανωμένη άσκηση με διάφορες φυσικές δραστηριότητες έχει βρεθεί πως μπορεί να βοηθήσει σε πολλά από τα συμπτώματα της νόσου και ιδίως στη κόπωση που αποτελεί και ένα από τα σημαντικότερα και συχνότερα προβλήματα που αναφέρουν οι ίδιοι οι ασθενείς. Έχουν πραγματοποιηθεί αρκετές μελέτες που πιστοποιούν ότι η άσκηση μπορεί να βοηθήσει στην ομαλή εξέλιξη της νόσου και να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά το σύμπτωμα της κόπωσης όμως δεν υπάρχει ασφαλές συμπέρασμα σχετικά με ποιό είδος άσκησης μπορεί να αποφέρει το μεγαλύτερο όφελος και τα καλύτερα αποτελέσματα για τους ασθενείς. Σε αυτή την έρευνα ο σκοπός ήταν να μελετηθεί η επίδραση που μπορεί να έχει το συνδυαστικό πρόγραμμα άσκησης στη κόπωση των ασθενών που πάσχουν από σκλήρυνση κατά πλάκας. Για το λόγο αυτό επιλέχθηκαν 7 γυναίκες με διαλλείπουσα πολλαπλή Σκλήρυνση (RRMS) , μέσου όρου ηλικίας 41.43±7.89 έτη, με EDSS 2.35 ±1.28 υπό νοσοτροποιητική αγωγή οι οποίες έλαβαν μέρος σε επιτηρούμενο συνδυαστικό πρόγραμμα άσκησης διάρκειας 50 λεπτών με 2 συνεδρίες ανά εβδομάδα και συνολικής διάρκειας 12 εβδομάδων. Παράλληλα ορίστηκε μία ομάδα ελέγχου αναλόγου κλινικής εικόνας και ηλικίας, η οποία ανέλαβε να εμπλακεί σε ατομική φυσική δραστηριότητα (στατικό ποδήλατο, περπάτημα). Πραγματοποιήθηκαν νευρολογικές εξετάσεις και μετρήθηκε η κόπωση των ασθενών πριν και μετά το θεραπευτικό πρόγραμμα άσκησης με χρήση των FFS και FSMC κλιμάκων κόπωσης. Οι μετρήσεις της ομάδας ελέγχου έδειξαν ότι η FFS ήταν 5.140±1.89 πριν την ατομική άσκηση και 5.933±0.67 μετά από αυτήν και η FSMC ήταν 84.25±7.274 και μετρήθηκε 89.5±7.32 μετά από αυτήν, ενώ για το γκρουπ που συμμετείχε στο πρόγραμμα συνδυαστικής άσκησης η FFS μετρήθηκε 4.99±1.1 πριν την άσκηση και 3.84±1.5 μετά από αυτήν και η FSMC ήταν 66.29±13.54 πριν την άσκηση και 56.57±15.52 μετά από αυτήν. Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν πως η συνδυαστική άσκηση επέφερε βελτίωση στις κλίμακες FSMC και FSS για τους ασθενείς που πήραν μέρος σε αυτή και η βελτίωση αυτή ήταν ακόμη πιο εμφατική όταν η σύγκριση έγινε με τα αποτελέσματα της ομάδας ελέγχου. Άρα συμπερασματικά μπορούμε να πούμε πως το συνδυαστικό πρόγραμμα άσκησης μπορεί να οδηγήσει σε βελτίωση σε ένα εκ των σημαντικότερων συμπτωμάτων της πολλαπλής σκλήρυνσης, τη κόπωση, χωρίς να έχει κάποιο αρνητικό αντίκτυπο σε κάποιο από τα λοιπά συμπτώματα της ασθένειας.","Multiple sclerosis (MS) is a central nervous system (CNS) autoimmune demyeli-nating disease with different clinical process for each patient, that very often may lead to severe disability. This disease histopathologically is characterized by inflammation, demyelination, gliosis, axonal loss and finally it leads to complete immune system malfunction. MS affects more than 2,1 million people across the globe with more than 10.000 people here in Greece and around 200 new patients are being recorded every year. MS usually manifest itself from puberty and makes an outbreak in the space between 20-40 years of age with a prevalent ratio 3 to 1 in favor of women. Even nowadays all the pathogenic mechanisms and etiology that leads to the manifestation of the disease remains unknown. The immunomodulatory treatment is chronic and it involves different modalities regarding the method, the dosage frequency, the recommendation advised as well as the effectiveness, the tolerance and the safety of the patient. Methodologically organized training exercise in various forms of physical activities has been demonstrated to be helpful against many of the MS symptoms, especially against fatigue, which remains one of the main and most common symptoms of the disease according to patients. There have been many studies demonstrating the positive impact that physical activity can have on fatigue and other symptoms, in addition to the improvement in the course of the disease. However a safe conclusion regarding which in particular type of exercise may be the most beneficial, still remains unclear. The main objective of this study is to investigate the influence that combined exercise may have on fatigue for patients with MS. For this purpose 7 female patients with RRMS, in the age of 41.43±7.89, with EDSS at 2.35 ±1.28 and under medical subscription, where chosen to participate in combined training program under supervision, that lasted 50 minutes and was repeated for 2 times every week, for a period of 12 weeks in total. At the same time a control group was formed that included people of the same age and clinical appearance, that took part in an individual physical activity (stationary bike, hiking). All the patients underwent neurological assessment and fatigue scales where measured according to FSS and FSMC scales before and after the training intervention. The measurements of the control group showed that FSS was 5.140±1.89 before the individual physical activity and 5.933±0.67 after it while FSMC was 84.25±7.274 and it was measured at 89.5±7.32 after the training intervention. The results for the group that took part in combined exercise program showed that FSS was 4.99±1.1 before the training and it was calculated at 3.84±1.5 after it and FSMC scale was 66.29±13.54 and it was calculated at 56.57±15.52 after it. The results of this study indicate that combined training program had a beneficial approach on the patients fatigue levels according to FSS and FSMC scales and these results where more significant when we compared to the fatigue scales of the control group. Thus we can conclude that combined exercise program can lead to improvement against fatigue, one of the most prevalent symptoms of MS, without having a negative impact on any other symptom of this disease."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η επίδραση της άσκησης στην κόπωση ασθενών με πολλαπλή σκλήρυνση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γιαννόπουλος Αλέξανδρος","Giannopoulos Alexandros"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Η πολλαπλή σκλήρυνση (ΠΣ) είναι μία χρόνια νόσος του κεντρικού νευρικού συστήματος (ΚΝΣ) με διαφορετική κλινική πορεία ανά ασθενή, που συχνά μπορεί να οδηγήσει σε αναπηρία. Η νόσος αυτή ιστοπαθολογικά χαρακτηρίζεται από φλεγμονή, απομυελίνωση, γλοίωση, αξονική εκφύλιση και δυσλειτουργία των ανοσοποιητικών μηχανισμών. Η πολλαπλή σκλήρυνση αφορά περισσότερα από 2,1 εκατομμύρια ανθρώπων παγκοσμίως και πάνω από 10.000 άτομα στην Ελλάδα με μία μέση συχνότητα 200 άτομα να προσβάλλονται ανά χρόνο. Η πολλαπλή σκλήρυνση συνήθως αρχίζει από την εφηβική ηλικία με μία έξαρση στο διάστημα μεταξύ 20-40 ετών και επικρατεί στις γυναίκες σε σχέση με τους άντρες σε αναλογία 3 προς 1. Ακόμη και σήμερα δεν είναι πλήρως γνωστοί όλοι οι παθοφυσιολογικοί και οι αιτιοπαθογενετικοί μηχανισμοί που οδηγούν στην εμφάνιση της νόσου. Η ανοσοτροποποιητική θεραπεία είναι χρόνια και περιλαμβάνει πολλές ιδιαιτερότητες τόσο στο τρόπο, τη συχνότητα χορήγησης, τη σύσταση καθώς και την αποτελεσματικότητα την ανοχή και την ασφάλεια. Η οργανωμένη άσκηση με διάφορες φυσικές δραστηριότητες έχει βρεθεί πως μπορεί να βοηθήσει σε πολλά από τα συμπτώματα της νόσου και ιδίως στη κόπωση που αποτελεί και ένα από τα σημαντικότερα και συχνότερα προβλήματα που αναφέρουν οι ίδιοι οι ασθενείς. Έχουν πραγματοποιηθεί αρκετές μελέτες που πιστοποιούν ότι η άσκηση μπορεί να βοηθήσει στην ομαλή εξέλιξη της νόσου και να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά το σύμπτωμα της κόπωσης όμως δεν υπάρχει ασφαλές συμπέρασμα σχετικά με ποιό είδος άσκησης μπορεί να αποφέρει το μεγαλύτερο όφελος και τα καλύτερα αποτελέσματα για τους ασθενείς. Σε αυτή την έρευνα ο σκοπός ήταν να μελετηθεί η επίδραση που μπορεί να έχει το συνδυαστικό πρόγραμμα άσκησης στη κόπωση των ασθενών που πάσχουν από σκλήρυνση κατά πλάκας. Για το λόγο αυτό επιλέχθηκαν 7 γυναίκες με διαλλείπουσα πολλαπλή Σκλήρυνση (RRMS) , μέσου όρου ηλικίας 41.43±7.89 έτη, με EDSS 2.35 ±1.28 υπό νοσοτροποιητική αγωγή οι οποίες έλαβαν μέρος σε επιτηρούμενο συνδυαστικό πρόγραμμα άσκησης διάρκειας 50 λεπτών με 2 συνεδρίες ανά εβδομάδα και συνολικής διάρκειας 12 εβδομάδων. Παράλληλα ορίστηκε μία ομάδα ελέγχου αναλόγου κλινικής εικόνας και ηλικίας, η οποία ανέλαβε να εμπλακεί σε ατομική φυσική δραστηριότητα (στατικό ποδήλατο, περπάτημα). Πραγματοποιήθηκαν νευρολογικές εξετάσεις και μετρήθηκε η κόπωση των ασθενών πριν και μετά το θεραπευτικό πρόγραμμα άσκησης με χρήση των FFS και FSMC κλιμάκων κόπωσης. Οι μετρήσεις της ομάδας ελέγχου έδειξαν ότι η FFS ήταν 5.140±1.89 πριν την ατομική άσκηση και 5.933±0.67 μετά από αυτήν και η FSMC ήταν 84.25±7.274 και μετρήθηκε 89.5±7.32 μετά από αυτήν, ενώ για το γκρουπ που συμμετείχε στο πρόγραμμα συνδυαστικής άσκησης η FFS μετρήθηκε 4.99±1.1 πριν την άσκηση και 3.84±1.5 μετά από αυτήν και η FSMC ήταν 66.29±13.54 πριν την άσκηση και 56.57±15.52 μετά από αυτήν. Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν πως η συνδυαστική άσκηση επέφερε βελτίωση στις κλίμακες FSMC και FSS για τους ασθενείς που πήραν μέρος σε αυτή και η βελτίωση αυτή ήταν ακόμη πιο εμφατική όταν η σύγκριση έγινε με τα αποτελέσματα της ομάδας ελέγχου. Άρα συμπερασματικά μπορούμε να πούμε πως το συνδυαστικό πρόγραμμα άσκησης μπορεί να οδηγήσει σε βελτίωση σε ένα εκ των σημαντικότερων συμπτωμάτων της πολλαπλής σκλήρυνσης, τη κόπωση, χωρίς να έχει κάποιο αρνητικό αντίκτυπο σε κάποιο από τα λοιπά συμπτώματα της ασθένειας.","Multiple sclerosis (MS) is a central nervous system (CNS) autoimmune demyeli-nating disease with different clinical process for each patient, that very often may lead to severe disability. This disease histopathologically is characterized by inflammation, demyelination, gliosis, axonal loss and finally it leads to complete immune system malfunction. MS affects more than 2,1 million people across the globe with more than 10.000 people here in Greece and around 200 new patients are being recorded every year. MS usually manifest itself from puberty and makes an outbreak in the space between 20-40 years of age with a prevalent ratio 3 to 1 in favor of women. Even nowadays all the pathogenic mechanisms and etiology that leads to the manifestation of the disease remains unknown. The immunomodulatory treatment is chronic and it involves different modalities regarding the method, the dosage frequency, the recommendation advised as well as the effectiveness, the tolerance and the safety of the patient. Methodologically organized training exercise in various forms of physical activities has been demonstrated to be helpful against many of the MS symptoms, especially against fatigue, which remains one of the main and most common symptoms of the disease according to patients. There have been many studies demonstrating the positive impact that physical activity can have on fatigue and other symptoms, in addition to the improvement in the course of the disease. However a safe conclusion regarding which in particular type of exercise may be the most beneficial, still remains unclear. The main objective of this study is to investigate the influence that combined exercise may have on fatigue for patients with MS. For this purpose 7 female patients with RRMS, in the age of 41.43±7.89, with EDSS at 2.35 ±1.28 and under medical subscription, where chosen to participate in combined training program under supervision, that lasted 50 minutes and was repeated for 2 times every week, for a period of 12 weeks in total. At the same time a control group was formed that included people of the same age and clinical appearance, that took part in an individual physical activity (stationary bike, hiking). All the patients underwent neurological assessment and fatigue scales where measured according to FSS and FSMC scales before and after the training intervention. The measurements of the control group showed that FSS was 5.140±1.89 before the individual physical activity and 5.933±0.67 after it while FSMC was 84.25±7.274 and it was measured at 89.5±7.32 after the training intervention. The results for the group that took part in combined exercise program showed that FSS was 4.99±1.1 before the training and it was calculated at 3.84±1.5 after it and FSMC scale was 66.29±13.54 and it was calculated at 56.57±15.52 after it. The results of this study indicate that combined training program had a beneficial approach on the patients fatigue levels according to FSS and FSMC scales and these results where more significant when we compared to the fatigue scales of the control group. Thus we can conclude that combined exercise program can lead to improvement against fatigue, one of the most prevalent symptoms of MS, without having a negative impact on any other symptom of this disease."],"dc:identifier":["uoadl:3245105","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3245105"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η επίδραση της άσκησης στην κόπωση ασθενών με πολλαπλή σκλήρυνση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:20:07Z"}