{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3245234"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3245234","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αναπαραστάσεις της παιδικής ηλικίας στον κινηματογράφο: η περίπτωση του Παλιού Ελληνικού Κινηματογράφου (1950-1968) και προτάσεις διδακτικής αξιοποίησής του","abstract":"Τι ζητά ο κινηματογράφος από το παιδί και την εικόνα της παιδικής ηλικίας; Αυτό είναι το ερώτημα που εξετάζει η παρούσα εργασία. Ο κινηματογράφος, από τη φύση του ως μια κυρίως οπτική, μη λεκτική μορφή τέχνης, πλησιάζει όλες τις τέχνες στη δομή του νου του παιδιού και έχει πολλά να διδάξει για τη λειτουργία του νου στην παιδική ηλικία. Ο κινηματογράφος μπορεί να λειτουργήσει ως εργαλείο για την κατανόηση του παιδιού και του κόσμου του, ιδίως όσον αφορά τη «σημασία της κίνησης για να δει» (Lebeau, 2008, σ. 13) και για να κατανοήσει τον κόσμο με οπτικούς όρους. Σκοπός της εργασίας είναι να εξετάσει την κινηματογραφική αναπαράσταση του παιδιού στον ελληνικό κινηματογράφο από τα τέλη του εμφυλίου πολέμου ως τη δικτατορία και να διερευνήσει τη θέση του παιδιού στις ταινίες. Χρησιμοποιώντας την εικόνα του παιδιού στην οθόνη ως αντικείμενο σκέψης, βλέπουμε με νέα σαφήνεια τη δύναμη και την επιρροή του κινηματογράφου στον ψυχισμό του ατόμου και στον πολιτισμό της εποχής μας.","abstract_html":"Τι ζητά ο κινηματογράφος από το παιδί και την εικόνα της παιδικής ηλικίας; Αυτό είναι το ερώτημα που εξετάζει η παρούσα εργασία. Ο κινηματογράφος, από τη φύση του ως μια κυρίως οπτική, μη λεκτική μορφή τέχνης, πλησιάζει όλες τις τέχνες στη δομή του νου του παιδιού και έχει πολλά να διδάξει για τη λειτουργία του νου στην παιδική ηλικία. Ο κινηματογράφος μπορεί να λειτουργήσει ως εργαλείο για την κατανόηση του παιδιού και του κόσμου του, ιδίως όσον αφορά τη «σημασία της κίνησης για να δει» (Lebeau, 2008, σ. 13) και για να κατανοήσει τον κόσμο με οπτικούς όρους. Σκοπός της εργασίας είναι να εξετάσει την κινηματογραφική αναπαράσταση του παιδιού στον ελληνικό κινηματογράφο από τα τέλη του εμφυλίου πολέμου ως τη δικτατορία και να διερευνήσει τη θέση του παιδιού στις ταινίες. Χρησιμοποιώντας την εικόνα του παιδιού στην οθόνη ως αντικείμενο σκέψης, βλέπουμε με νέα σαφήνεια τη δύναμη και την επιρροή του κινηματογράφου στον ψυχισμό του ατόμου και στον πολιτισμό της εποχής μας.","abstract_has_math":false,"creators":["Γιαννικόπουλος Πολυχρόνης","Giannikopoulos Polychronis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T06:20:07Z","subjects":["Καλές Τέχνες - Ψυχαγωγία","Fine arts - Entertainment"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3245234"],"render_values":[{"text":"uoadl:3245234","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3245234","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3245234","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3245234","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γιαννικόπουλος Πολυχρόνης","Giannikopoulos Polychronis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Καλές Τέχνες - Ψυχαγωγία","Fine arts - Entertainment"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3245234","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3245234"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τι ζητά ο κινηματογράφος από το παιδί και την εικόνα της παιδικής ηλικίας; Αυτό είναι το ερώτημα που εξετάζει η παρούσα εργασία. Ο κινηματογράφος, από τη φύση του ως μια κυρίως οπτική, μη λεκτική μορφή τέχνης, πλησιάζει όλες τις τέχνες στη δομή του νου του παιδιού και έχει πολλά να διδάξει για τη λειτουργία του νου στην παιδική ηλικία. Ο κινηματογράφος μπορεί να λειτουργήσει ως εργαλείο για την κατανόηση του παιδιού και του κόσμου του, ιδίως όσον αφορά τη «σημασία της κίνησης για να δει» (Lebeau, 2008, σ. 13) και για να κατανοήσει τον κόσμο με οπτικούς όρους. Σκοπός της εργασίας είναι να εξετάσει την κινηματογραφική αναπαράσταση του παιδιού στον ελληνικό κινηματογράφο από τα τέλη του εμφυλίου πολέμου ως τη δικτατορία και να διερευνήσει τη θέση του παιδιού στις ταινίες. Χρησιμοποιώντας την εικόνα του παιδιού στην οθόνη ως αντικείμενο σκέψης, βλέπουμε με νέα σαφήνεια τη δύναμη και την επιρροή του κινηματογράφου στον ψυχισμό του ατόμου και στον πολιτισμό της εποχής μας.","What does cinema ask of the child and the image of childhood? This is the question that this paper examines. Cinema, by its nature as a primarily visual, non-verbal art form, brings all the arts closer to the structure of the child's mind and has much to teach about the functioning of the mind in childhood. Cinema can act as a tool for understanding the child and his world, especially regarding the “importance of movement in order to see” (Lebeau, 2008, p. 13) and to understand the world in visual terms. The purpose of the paper is to examine the cinematic representation of the child in Greek cinema from the end of the civil war until the dictatorship and to investigate the position of the child in the films. Using the image of the child on the screen as an object of thought, we see with new clarity the power and influence of cinema on the psyche of the individual and on the culture of our time."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αναπαραστάσεις της παιδικής ηλικίας στον κινηματογράφο: η περίπτωση του Παλιού Ελληνικού Κινηματογράφου (1950-1968) και προτάσεις διδακτικής αξιοποίησής του"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γιαννικόπουλος Πολυχρόνης","Giannikopoulos Polychronis"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Τι ζητά ο κινηματογράφος από το παιδί και την εικόνα της παιδικής ηλικίας; Αυτό είναι το ερώτημα που εξετάζει η παρούσα εργασία. Ο κινηματογράφος, από τη φύση του ως μια κυρίως οπτική, μη λεκτική μορφή τέχνης, πλησιάζει όλες τις τέχνες στη δομή του νου του παιδιού και έχει πολλά να διδάξει για τη λειτουργία του νου στην παιδική ηλικία. Ο κινηματογράφος μπορεί να λειτουργήσει ως εργαλείο για την κατανόηση του παιδιού και του κόσμου του, ιδίως όσον αφορά τη «σημασία της κίνησης για να δει» (Lebeau, 2008, σ. 13) και για να κατανοήσει τον κόσμο με οπτικούς όρους. Σκοπός της εργασίας είναι να εξετάσει την κινηματογραφική αναπαράσταση του παιδιού στον ελληνικό κινηματογράφο από τα τέλη του εμφυλίου πολέμου ως τη δικτατορία και να διερευνήσει τη θέση του παιδιού στις ταινίες. Χρησιμοποιώντας την εικόνα του παιδιού στην οθόνη ως αντικείμενο σκέψης, βλέπουμε με νέα σαφήνεια τη δύναμη και την επιρροή του κινηματογράφου στον ψυχισμό του ατόμου και στον πολιτισμό της εποχής μας.","What does cinema ask of the child and the image of childhood? This is the question that this paper examines. Cinema, by its nature as a primarily visual, non-verbal art form, brings all the arts closer to the structure of the child's mind and has much to teach about the functioning of the mind in childhood. Cinema can act as a tool for understanding the child and his world, especially regarding the “importance of movement in order to see” (Lebeau, 2008, p. 13) and to understand the world in visual terms. The purpose of the paper is to examine the cinematic representation of the child in Greek cinema from the end of the civil war until the dictatorship and to investigate the position of the child in the films. Using the image of the child on the screen as an object of thought, we see with new clarity the power and influence of cinema on the psyche of the individual and on the culture of our time."],"dc:identifier":["uoadl:3245234","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3245234"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Καλές Τέχνες - Ψυχαγωγία","Fine arts - Entertainment"],"dc:title":["Αναπαραστάσεις της παιδικής ηλικίας στον κινηματογράφο: η περίπτωση του Παλιού Ελληνικού Κινηματογράφου (1950-1968) και προτάσεις διδακτικής αξιοποίησής του"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:20:07Z"}