{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3245306"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3245306","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η συσχέτιση αυτοάνοσων νοσημάτων σε ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα υπό ανοσοθεραπεία","abstract":"Ο καρκίνος του πνεύμονα αποτελεί το 14% όλων των κακοηθειών και σε παγκόσμιο επίπεδο ευθύνεται για τον θάνατο ~2.2 εκατομμύριων ασθενών ετησίως 1, 2 . Η πιο συχνή ηλικία εκδήλωσης είναι τα 70 χρόνια και η πενταετής επιβίωση δεν ξεπερνάει το 33%. Ο καρκίνος του πνεύμονα ταξινομείται ανάλογα με τον ιστολογικό τύπο σε: 1) μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα (NSCLC) (~80% του συνόλου) και σε 2) μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα (SCLC) (~20% του συνόλου). Οι τρεις κύριοι υποτύποι του NSCLC είναι το αδενοκαρκίνωμα (~40%), το πλακώδες καρκίνωμα (~30%) και το μεγαλοκυτταρικό καρκίνωμα (~20%). Στο SCLC, τα κύτταρα περιέχουν πυκνούς νευροεκκριτικούς κόκκους (κυστίδια που περιέχουν νευροενδοκρινικές ορμόνες), οι οποίοι δίνουν σε αυτόν τον όγκο ενδοκρινικό ή παρανεοπλασματικό χαρακτήρα. Η θεραπεία σε κάθε περίπτωση είναι εξατομικευμένη ανάλογα με το είδος του ιστολογικού τύπου και το στάδιο του καρκίνου. Συνήθεις θεραπευτικές επιλογές αποτελούν το χειρουργείο, η ακτινοβολία και η φαρμακευτική θεραπεία με την μορφή της κλασικής χημειοθεραπείας η νεότερων επιλογών όπως ανοσοθεραπεία και των στοχευμένων παραγόντων . Η παρούσα εργασία μελέτησε αναδρομικά 10.000 ασθενείς με διαγνωσμένο πρωτοπαθές καρκίνο του πνεύμονα που έλαβαν θεραπεία από το 2010 -2022 το πρώτο μέρος περιλάμβανε ανάλυση των δεδομένων των ιατρικών φακέλων της ογκολογικής μονάδας Γ Πανεπιστημιακής κλινικής του νοσοκομείου Σωτηρία Η πλειοψηφία των ασθενών 65% κατά την διάγνωση ήταν σταδίου 4 ενώ όλοι οι ασθενείς έλαβαν κάποια μορφή χημειοθεραπείας. από αυτούς 400 έλαβαν κάποια μορφή ανοσοθεραπείας κατά την διάρκεια 6όλων των γραμμών θεραπείας κατά μέσω όρο οι ασθενείς έλαβαν 3 γραμμές θεραπείας συμπεριλαμβανομένη της ανοσοθεραπείας. από αυτούς 24 ασθενείς είχαν διαγνωσθεί με κάποιας μορφής αυτοάνοσο νόσημα πριν την έναρξη της ανοσοθεραπείας και ήταν σε κάποια μορφή θεραπείας για αυτό. καταγράφτηκαν στατιστικός σημαντικά ευρήματα σε επίπεδο συσχέτισης της ανοσοθεραπείας με υποτροπή της αυτοάνοσης νόσου καθώς και την επίπτωση της αυτοάνοσης υπότροπής στην πορεία της θεραπείας του καρκίνου. Τέλος φάνηκε ότι δεν υπάρχει στατιστικό συσχετισμό αναμεσά στην υποτροπή της αυτοάνοσης νόσου και του ιστολογικού τύπου του καρκίνου του πνεύμονα","abstract_html":"Ο καρκίνος του πνεύμονα αποτελεί το 14% όλων των κακοηθειών και σε παγκόσμιο επίπεδο ευθύνεται για τον θάνατο ~2.2 εκατομμύριων ασθενών ετησίως 1, 2 . Η πιο συχνή ηλικία εκδήλωσης είναι τα 70 χρόνια και η πενταετής επιβίωση δεν ξεπερνάει το 33%. Ο καρκίνος του πνεύμονα ταξινομείται ανάλογα με τον ιστολογικό τύπο σε: 1) μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα (NSCLC) (~80% του συνόλου) και σε 2) μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα (SCLC) (~20% του συνόλου). Οι τρεις κύριοι υποτύποι του NSCLC είναι το αδενοκαρκίνωμα (~40%), το πλακώδες καρκίνωμα (~30%) και το μεγαλοκυτταρικό καρκίνωμα (~20%). Στο SCLC, τα κύτταρα περιέχουν πυκνούς νευροεκκριτικούς κόκκους (κυστίδια που περιέχουν νευροενδοκρινικές ορμόνες), οι οποίοι δίνουν σε αυτόν τον όγκο ενδοκρινικό ή παρανεοπλασματικό χαρακτήρα. Η θεραπεία σε κάθε περίπτωση είναι εξατομικευμένη ανάλογα με το είδος του ιστολογικού τύπου και το στάδιο του καρκίνου. Συνήθεις θεραπευτικές επιλογές αποτελούν το χειρουργείο, η ακτινοβολία και η φαρμακευτική θεραπεία με την μορφή της κλασικής χημειοθεραπείας η νεότερων επιλογών όπως ανοσοθεραπεία και των στοχευμένων παραγόντων . Η παρούσα εργασία μελέτησε αναδρομικά 10.000 ασθενείς με διαγνωσμένο πρωτοπαθές καρκίνο του πνεύμονα που έλαβαν θεραπεία από το 2010 -2022 το πρώτο μέρος περιλάμβανε ανάλυση των δεδομένων των ιατρικών φακέλων της ογκολογικής μονάδας Γ Πανεπιστημιακής κλινικής του νοσοκομείου Σωτηρία Η πλειοψηφία των ασθενών 65% κατά την διάγνωση ήταν σταδίου 4 ενώ όλοι οι ασθενείς έλαβαν κάποια μορφή χημειοθεραπείας. από αυτούς 400 έλαβαν κάποια μορφή ανοσοθεραπείας κατά την διάρκεια 6όλων των γραμμών θεραπείας κατά μέσω όρο οι ασθενείς έλαβαν 3 γραμμές θεραπείας συμπεριλαμβανομένη της ανοσοθεραπείας. από αυτούς 24 ασθενείς είχαν διαγνωσθεί με κάποιας μορφής αυτοάνοσο νόσημα πριν την έναρξη της ανοσοθεραπείας και ήταν σε κάποια μορφή θεραπείας για αυτό. καταγράφτηκαν στατιστικός σημαντικά ευρήματα σε επίπεδο συσχέτισης της ανοσοθεραπείας με υποτροπή της αυτοάνοσης νόσου καθώς και την επίπτωση της αυτοάνοσης υπότροπής στην πορεία της θεραπείας του καρκίνου. Τέλος φάνηκε ότι δεν υπάρχει στατιστικό συσχετισμό αναμεσά στην υποτροπή της αυτοάνοσης νόσου και του ιστολογικού τύπου του καρκίνου του πνεύμονα","abstract_has_math":false,"creators":["Τσάμης Ιωάννης","Tsamis Ioannis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T06:20:07Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3245306"],"render_values":[{"text":"uoadl:3245306","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3245306","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3245306","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3245306","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τσάμης Ιωάννης","Tsamis Ioannis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3245306","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3245306"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο καρκίνος του πνεύμονα αποτελεί το 14% όλων των κακοηθειών και σε παγκόσμιο επίπεδο ευθύνεται για τον θάνατο ~2.2 εκατομμύριων ασθενών ετησίως 1, 2 . Η πιο συχνή ηλικία εκδήλωσης είναι τα 70 χρόνια και η πενταετής επιβίωση δεν ξεπερνάει το 33%. Ο καρκίνος του πνεύμονα ταξινομείται ανάλογα με τον ιστολογικό τύπο σε: 1) μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα (NSCLC) (~80% του συνόλου) και σε 2) μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα (SCLC) (~20% του συνόλου). Οι τρεις κύριοι υποτύποι του NSCLC είναι το αδενοκαρκίνωμα (~40%), το πλακώδες καρκίνωμα (~30%) και το μεγαλοκυτταρικό καρκίνωμα (~20%). Στο SCLC, τα κύτταρα περιέχουν πυκνούς νευροεκκριτικούς κόκκους (κυστίδια που περιέχουν νευροενδοκρινικές ορμόνες), οι οποίοι δίνουν σε αυτόν τον όγκο ενδοκρινικό ή παρανεοπλασματικό χαρακτήρα. Η θεραπεία σε κάθε περίπτωση είναι εξατομικευμένη ανάλογα με το είδος του ιστολογικού τύπου και το στάδιο του καρκίνου. Συνήθεις θεραπευτικές επιλογές αποτελούν το χειρουργείο, η ακτινοβολία και η φαρμακευτική θεραπεία με την μορφή της κλασικής χημειοθεραπείας η νεότερων επιλογών όπως ανοσοθεραπεία και των στοχευμένων παραγόντων . Η παρούσα εργασία μελέτησε αναδρομικά 10.000 ασθενείς με διαγνωσμένο πρωτοπαθές καρκίνο του πνεύμονα που έλαβαν θεραπεία από το 2010 -2022 το πρώτο μέρος περιλάμβανε ανάλυση των δεδομένων των ιατρικών φακέλων της ογκολογικής μονάδας Γ Πανεπιστημιακής κλινικής του νοσοκομείου Σωτηρία Η πλειοψηφία των ασθενών 65% κατά την διάγνωση ήταν σταδίου 4 ενώ όλοι οι ασθενείς έλαβαν κάποια μορφή χημειοθεραπείας. από αυτούς 400 έλαβαν κάποια μορφή ανοσοθεραπείας κατά την διάρκεια 6όλων των γραμμών θεραπείας κατά μέσω όρο οι ασθενείς έλαβαν 3 γραμμές θεραπείας συμπεριλαμβανομένη της ανοσοθεραπείας. από αυτούς 24 ασθενείς είχαν διαγνωσθεί με κάποιας μορφής αυτοάνοσο νόσημα πριν την έναρξη της ανοσοθεραπείας και ήταν σε κάποια μορφή θεραπείας για αυτό. καταγράφτηκαν στατιστικός σημαντικά ευρήματα σε επίπεδο συσχέτισης της ανοσοθεραπείας με υποτροπή της αυτοάνοσης νόσου καθώς και την επίπτωση της αυτοάνοσης υπότροπής στην πορεία της θεραπείας του καρκίνου. Τέλος φάνηκε ότι δεν υπάρχει στατιστικό συσχετισμό αναμεσά στην υποτροπή της αυτοάνοσης νόσου και του ιστολογικού τύπου του καρκίνου του πνεύμονα","Lung cancer accounts for 14% of all malignancies and is responsible for the deaths of 2 2.2 million patients worldwide each year1, 2. The most common age of onset is 70 years and five-year survival does not exceed 33%. Lung cancer is classified according to histological type into: 1) non-small cell lung cancer (NSCLC) (~ 80% of total) and 2) small cell lung cancer (SCLC) (~ 20% of total). The three main subtypes of NSCLC are adenocarcinoma (~ 40%), squamous cell carcinoma (~ 30%), and squamous cell carcinoma (~ 20%). In SCLC, the cells contain dense neurosecretory granules (vesicles containing neuroendocrine hormones), which give this tumor an endocrine or paraneoplastic character. The treatment in each case is individualized depending on the type of histological type and the stage of the cancer. Common treatment options are surgery, radiation and drug therapy in the form of conventional chemotherapy or newer options such as immunotherapy and targeted agents The present study retrospectively studied 10,000 patients with diagnosed primary lung cancer who received treatment from 2010 -2022 the first part included analysis of the medical records of the oncology unit of Sotiria hospital. Most of the patients 65% were diagnosed with stage 4 while all patients received some form of chemotherapy. of these 400 received some form of immunotherapy during all lines of treatment on average patients received 3 lines of treatment including immunotherapy. 24 patiens wre diagnosed with some form of autoimune disorder before starting immunotherapy and was on some form of treatment for it. 8Statistically significant findings were recorded on the level of correlation of immunotherapy with recurrence of autoimmune disease and the impact of relapse on the course of treatment of malignancy. , Finally, there appeared to be no statistical correlation between the subtype of autoimmune disease and the histological type of lung cancer"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η συσχέτιση αυτοάνοσων νοσημάτων σε ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα υπό ανοσοθεραπεία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τσάμης Ιωάννης","Tsamis Ioannis"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Ο καρκίνος του πνεύμονα αποτελεί το 14% όλων των κακοηθειών και σε παγκόσμιο επίπεδο ευθύνεται για τον θάνατο ~2.2 εκατομμύριων ασθενών ετησίως 1, 2 . Η πιο συχνή ηλικία εκδήλωσης είναι τα 70 χρόνια και η πενταετής επιβίωση δεν ξεπερνάει το 33%. Ο καρκίνος του πνεύμονα ταξινομείται ανάλογα με τον ιστολογικό τύπο σε: 1) μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα (NSCLC) (~80% του συνόλου) και σε 2) μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα (SCLC) (~20% του συνόλου). Οι τρεις κύριοι υποτύποι του NSCLC είναι το αδενοκαρκίνωμα (~40%), το πλακώδες καρκίνωμα (~30%) και το μεγαλοκυτταρικό καρκίνωμα (~20%). Στο SCLC, τα κύτταρα περιέχουν πυκνούς νευροεκκριτικούς κόκκους (κυστίδια που περιέχουν νευροενδοκρινικές ορμόνες), οι οποίοι δίνουν σε αυτόν τον όγκο ενδοκρινικό ή παρανεοπλασματικό χαρακτήρα. Η θεραπεία σε κάθε περίπτωση είναι εξατομικευμένη ανάλογα με το είδος του ιστολογικού τύπου και το στάδιο του καρκίνου. Συνήθεις θεραπευτικές επιλογές αποτελούν το χειρουργείο, η ακτινοβολία και η φαρμακευτική θεραπεία με την μορφή της κλασικής χημειοθεραπείας η νεότερων επιλογών όπως ανοσοθεραπεία και των στοχευμένων παραγόντων . Η παρούσα εργασία μελέτησε αναδρομικά 10.000 ασθενείς με διαγνωσμένο πρωτοπαθές καρκίνο του πνεύμονα που έλαβαν θεραπεία από το 2010 -2022 το πρώτο μέρος περιλάμβανε ανάλυση των δεδομένων των ιατρικών φακέλων της ογκολογικής μονάδας Γ Πανεπιστημιακής κλινικής του νοσοκομείου Σωτηρία Η πλειοψηφία των ασθενών 65% κατά την διάγνωση ήταν σταδίου 4 ενώ όλοι οι ασθενείς έλαβαν κάποια μορφή χημειοθεραπείας. από αυτούς 400 έλαβαν κάποια μορφή ανοσοθεραπείας κατά την διάρκεια 6όλων των γραμμών θεραπείας κατά μέσω όρο οι ασθενείς έλαβαν 3 γραμμές θεραπείας συμπεριλαμβανομένη της ανοσοθεραπείας. από αυτούς 24 ασθενείς είχαν διαγνωσθεί με κάποιας μορφής αυτοάνοσο νόσημα πριν την έναρξη της ανοσοθεραπείας και ήταν σε κάποια μορφή θεραπείας για αυτό. καταγράφτηκαν στατιστικός σημαντικά ευρήματα σε επίπεδο συσχέτισης της ανοσοθεραπείας με υποτροπή της αυτοάνοσης νόσου καθώς και την επίπτωση της αυτοάνοσης υπότροπής στην πορεία της θεραπείας του καρκίνου. Τέλος φάνηκε ότι δεν υπάρχει στατιστικό συσχετισμό αναμεσά στην υποτροπή της αυτοάνοσης νόσου και του ιστολογικού τύπου του καρκίνου του πνεύμονα","Lung cancer accounts for 14% of all malignancies and is responsible for the deaths of 2 2.2 million patients worldwide each year1, 2. The most common age of onset is 70 years and five-year survival does not exceed 33%. Lung cancer is classified according to histological type into: 1) non-small cell lung cancer (NSCLC) (~ 80% of total) and 2) small cell lung cancer (SCLC) (~ 20% of total). The three main subtypes of NSCLC are adenocarcinoma (~ 40%), squamous cell carcinoma (~ 30%), and squamous cell carcinoma (~ 20%). In SCLC, the cells contain dense neurosecretory granules (vesicles containing neuroendocrine hormones), which give this tumor an endocrine or paraneoplastic character. The treatment in each case is individualized depending on the type of histological type and the stage of the cancer. Common treatment options are surgery, radiation and drug therapy in the form of conventional chemotherapy or newer options such as immunotherapy and targeted agents The present study retrospectively studied 10,000 patients with diagnosed primary lung cancer who received treatment from 2010 -2022 the first part included analysis of the medical records of the oncology unit of Sotiria hospital. Most of the patients 65% were diagnosed with stage 4 while all patients received some form of chemotherapy. of these 400 received some form of immunotherapy during all lines of treatment on average patients received 3 lines of treatment including immunotherapy. 24 patiens wre diagnosed with some form of autoimune disorder before starting immunotherapy and was on some form of treatment for it. 8Statistically significant findings were recorded on the level of correlation of immunotherapy with recurrence of autoimmune disease and the impact of relapse on the course of treatment of malignancy. , Finally, there appeared to be no statistical correlation between the subtype of autoimmune disease and the histological type of lung cancer"],"dc:identifier":["uoadl:3245306","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3245306"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η συσχέτιση αυτοάνοσων νοσημάτων σε ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα υπό ανοσοθεραπεία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:20:07Z"}