{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3245744"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3245744","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Θεραπεία της καθυστερημένης πώρωσης καταγμάτων με τεριπαρατίδη","abstract":"Καθώς το προσδόκιμο ζωής αυξάνεται παγκοσμίως, ταυτόχρονα αυξάνεται και η συχνότητα καταγμάτων. Ωστόσο, 5 - 10% όλων των καταγμάτων δεν επουλώνονται άμεσα, οδηγώντας σε καθυστερημένη πώρωση και ψευδάρθρωση, προβλήματα που παραμένουν μια μεγάλη πρόκληση για τους ορθοπαιδικούς χειρουργούς. Επιπλέον, συχνά προκαλούν σημαντικά λειτουργικά και κοινωνικοοικονομικά προβλήματα για τους ασθενείς. Μέχρι πρόσφατα, οι θεραπευτικές επιλογές για περιπτώσεις καθυστερημένης πώρωσης και ψευδάρθρωσης επικεντρώθηκαν στην αναθεώρηση της χειρουργικής επέμβασης και στη βελτίωση της τοπικής θεραπείας. Παρά την πρόοδο των θεραπευτικών μεθόδων, η πλειονότητα των τρόπων αντιμετώπισης σχετίζεται με αυξημένη διάρκεια παραμονής στο νοσοκομείο, απώλεια αίματος, πόνο, δυσκαμψία και άλλες επιπλοκές. Επομένως, υπάρχει ανάγκη για μια άλλη μέθοδο θεραπείας που θα μπορούσε να επιλύσει αυτήν την κατάσταση με ελάχιστες ανεπιθύμητες ενέργειες. Τα υπάρχοντα στοιχεία δείχνουν ότι η τεριπαρατίδη μπορεί να είναι μια πιθανή νέα θεραπεία για την καθυστερημένη πώρωση των καταγμάτων. Η χρήση της είναι αποτελεσματική και ασφαλής, ωστόσο τα βιβλιογραφικά δεδομένα βασίζονται κυρίως σε μικρές μελέτες ή αναφορές περιστατικών. Απαιτούνται περαιτέρω προοπτικές, τυχαιοποιημένες, ελεγχόμενες κλινικές μελέτες για τη διερεύνηση της ασφάλειας και της αποτελεσματικότητας της τεριπαρατίδης για τη θεραπεία της καθυστερημένης πώρωσης των καταγμάτων.","abstract_html":"Καθώς το προσδόκιμο ζωής αυξάνεται παγκοσμίως, ταυτόχρονα αυξάνεται και η συχνότητα καταγμάτων. Ωστόσο, 5 - 10% όλων των καταγμάτων δεν επουλώνονται άμεσα, οδηγώντας σε καθυστερημένη πώρωση και ψευδάρθρωση, προβλήματα που παραμένουν μια μεγάλη πρόκληση για τους ορθοπαιδικούς χειρουργούς. Επιπλέον, συχνά προκαλούν σημαντικά λειτουργικά και κοινωνικοοικονομικά προβλήματα για τους ασθενείς. Μέχρι πρόσφατα, οι θεραπευτικές επιλογές για περιπτώσεις καθυστερημένης πώρωσης και ψευδάρθρωσης επικεντρώθηκαν στην αναθεώρηση της χειρουργικής επέμβασης και στη βελτίωση της τοπικής θεραπείας. Παρά την πρόοδο των θεραπευτικών μεθόδων, η πλειονότητα των τρόπων αντιμετώπισης σχετίζεται με αυξημένη διάρκεια παραμονής στο νοσοκομείο, απώλεια αίματος, πόνο, δυσκαμψία και άλλες επιπλοκές. Επομένως, υπάρχει ανάγκη για μια άλλη μέθοδο θεραπείας που θα μπορούσε να επιλύσει αυτήν την κατάσταση με ελάχιστες ανεπιθύμητες ενέργειες. Τα υπάρχοντα στοιχεία δείχνουν ότι η τεριπαρατίδη μπορεί να είναι μια πιθανή νέα θεραπεία για την καθυστερημένη πώρωση των καταγμάτων. Η χρήση της είναι αποτελεσματική και ασφαλής, ωστόσο τα βιβλιογραφικά δεδομένα βασίζονται κυρίως σε μικρές μελέτες ή αναφορές περιστατικών. Απαιτούνται περαιτέρω προοπτικές, τυχαιοποιημένες, ελεγχόμενες κλινικές μελέτες για τη διερεύνηση της ασφάλειας και της αποτελεσματικότητας της τεριπαρατίδης για τη θεραπεία της καθυστερημένης πώρωσης των καταγμάτων.","abstract_has_math":false,"creators":["Δρακόπουλος Παναγιώτης","Drakopoulos Panagiotis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T06:20:13Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3245744"],"render_values":[{"text":"uoadl:3245744","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3245744","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3245744","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3245744","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Δρακόπουλος Παναγιώτης","Drakopoulos Panagiotis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3245744","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3245744"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Καθώς το προσδόκιμο ζωής αυξάνεται παγκοσμίως, ταυτόχρονα αυξάνεται και η συχνότητα καταγμάτων. Ωστόσο, 5 - 10% όλων των καταγμάτων δεν επουλώνονται άμεσα, οδηγώντας σε καθυστερημένη πώρωση και ψευδάρθρωση, προβλήματα που παραμένουν μια μεγάλη πρόκληση για τους ορθοπαιδικούς χειρουργούς. Επιπλέον, συχνά προκαλούν σημαντικά λειτουργικά και κοινωνικοοικονομικά προβλήματα για τους ασθενείς. Μέχρι πρόσφατα, οι θεραπευτικές επιλογές για περιπτώσεις καθυστερημένης πώρωσης και ψευδάρθρωσης επικεντρώθηκαν στην αναθεώρηση της χειρουργικής επέμβασης και στη βελτίωση της τοπικής θεραπείας. Παρά την πρόοδο των θεραπευτικών μεθόδων, η πλειονότητα των τρόπων αντιμετώπισης σχετίζεται με αυξημένη διάρκεια παραμονής στο νοσοκομείο, απώλεια αίματος, πόνο, δυσκαμψία και άλλες επιπλοκές. Επομένως, υπάρχει ανάγκη για μια άλλη μέθοδο θεραπείας που θα μπορούσε να επιλύσει αυτήν την κατάσταση με ελάχιστες ανεπιθύμητες ενέργειες. Τα υπάρχοντα στοιχεία δείχνουν ότι η τεριπαρατίδη μπορεί να είναι μια πιθανή νέα θεραπεία για την καθυστερημένη πώρωση των καταγμάτων. Η χρήση της είναι αποτελεσματική και ασφαλής, ωστόσο τα βιβλιογραφικά δεδομένα βασίζονται κυρίως σε μικρές μελέτες ή αναφορές περιστατικών. Απαιτούνται περαιτέρω προοπτικές, τυχαιοποιημένες, ελεγχόμενες κλινικές μελέτες για τη διερεύνηση της ασφάλειας και της αποτελεσματικότητας της τεριπαρατίδης για τη θεραπεία της καθυστερημένης πώρωσης των καταγμάτων.","As life expectancy increases worldwide, so does the incidence of fractures. However, 5 - 10% of all fractures do not heal immediately, leading to delayed union and non-union, problems that remain a major challenge for orthopedic surgeons. In addition, these disturbances often cause significant functional and socioeconomic problems for patients. Until recently, treatment options for delayed union and non-union have focused on revision surgery and improving local treatment. Despite advances in management, most treatment methods are associated with increased hospital stay, blood loss, pain, stiffness, and other complications. Therefore, there is a need for another treatment method that could resolve this condition with minimal side effects. Existing evidence suggests that teriparatide may be a potential new treatment for delayed fracture healing. Its use is effective and safe; however the literature data are mainly based on small studies or case reports. Further prospective, randomized, controlled clinical trials are needed to investigate the safety and efficacy of teriparatide in the treatment of delayed fracture healing."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Θεραπεία της καθυστερημένης πώρωσης καταγμάτων με τεριπαρατίδη"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Δρακόπουλος Παναγιώτης","Drakopoulos Panagiotis"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Καθώς το προσδόκιμο ζωής αυξάνεται παγκοσμίως, ταυτόχρονα αυξάνεται και η συχνότητα καταγμάτων. Ωστόσο, 5 - 10% όλων των καταγμάτων δεν επουλώνονται άμεσα, οδηγώντας σε καθυστερημένη πώρωση και ψευδάρθρωση, προβλήματα που παραμένουν μια μεγάλη πρόκληση για τους ορθοπαιδικούς χειρουργούς. Επιπλέον, συχνά προκαλούν σημαντικά λειτουργικά και κοινωνικοοικονομικά προβλήματα για τους ασθενείς. Μέχρι πρόσφατα, οι θεραπευτικές επιλογές για περιπτώσεις καθυστερημένης πώρωσης και ψευδάρθρωσης επικεντρώθηκαν στην αναθεώρηση της χειρουργικής επέμβασης και στη βελτίωση της τοπικής θεραπείας. Παρά την πρόοδο των θεραπευτικών μεθόδων, η πλειονότητα των τρόπων αντιμετώπισης σχετίζεται με αυξημένη διάρκεια παραμονής στο νοσοκομείο, απώλεια αίματος, πόνο, δυσκαμψία και άλλες επιπλοκές. Επομένως, υπάρχει ανάγκη για μια άλλη μέθοδο θεραπείας που θα μπορούσε να επιλύσει αυτήν την κατάσταση με ελάχιστες ανεπιθύμητες ενέργειες. Τα υπάρχοντα στοιχεία δείχνουν ότι η τεριπαρατίδη μπορεί να είναι μια πιθανή νέα θεραπεία για την καθυστερημένη πώρωση των καταγμάτων. Η χρήση της είναι αποτελεσματική και ασφαλής, ωστόσο τα βιβλιογραφικά δεδομένα βασίζονται κυρίως σε μικρές μελέτες ή αναφορές περιστατικών. Απαιτούνται περαιτέρω προοπτικές, τυχαιοποιημένες, ελεγχόμενες κλινικές μελέτες για τη διερεύνηση της ασφάλειας και της αποτελεσματικότητας της τεριπαρατίδης για τη θεραπεία της καθυστερημένης πώρωσης των καταγμάτων.","As life expectancy increases worldwide, so does the incidence of fractures. However, 5 - 10% of all fractures do not heal immediately, leading to delayed union and non-union, problems that remain a major challenge for orthopedic surgeons. In addition, these disturbances often cause significant functional and socioeconomic problems for patients. Until recently, treatment options for delayed union and non-union have focused on revision surgery and improving local treatment. Despite advances in management, most treatment methods are associated with increased hospital stay, blood loss, pain, stiffness, and other complications. Therefore, there is a need for another treatment method that could resolve this condition with minimal side effects. Existing evidence suggests that teriparatide may be a potential new treatment for delayed fracture healing. Its use is effective and safe; however the literature data are mainly based on small studies or case reports. Further prospective, randomized, controlled clinical trials are needed to investigate the safety and efficacy of teriparatide in the treatment of delayed fracture healing."],"dc:identifier":["uoadl:3245744","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3245744"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Θεραπεία της καθυστερημένης πώρωσης καταγμάτων με τεριπαρατίδη"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:20:13Z"}