{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3245780"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3245780","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη των επιπέδων έκφρασης tRNA fragments (tRFs) κατά την επιληπτική κρίση","abstract":"Ως επιληψία ορίζεται η διαρκής προδιάθεση του εγκεφάλου για εμφάνιση επιληπτικών κρίσεων. Επιληπτική κρίση είναι ένα παροδικό συμβάν που χαρακτηρίζεται από εμφάνιση μιας σειράς συμπτωμάτων που προκαλούνται από την παθολογικά υπερβολική ή σύγχρονη νευρωνική δραστηριότητα μιας ομάδας νευρώνων σε κάποια περιοχή του εγκεφάλου ή σε ολόκληρο τον εγκέφαλο. Αυτό συμβαίνει όταν σχηματίζονται ακανόνιστα νευρωνικά δίκτυα ή όταν αυτά διαταράσσονται από δομικούς, μολυσματικούς ή μεταβολικούς παράγοντες. Σύμφωνα με την Διεθνή Ένωση κατά της Επιληψίας, η επιληψία πρέπει να θεωρείται ως νόσος του εγκεφάλου η οποία χαρακτηρίζεται από τις ακόλουθες συνθήκες: 1. τουλάχιστον δύο απρόκλητες κρίσεις με διαφορά >24 ωρών, ή 2. μία απρόκλητη κρίση και πιθανότητα εμφάνισης επιπλέον κρίσεων όμοια με το γενικό κίνδυνο υποτροπής (τουλάχιστον 60%) μετά από δύο απρόκλητες κρίσεις, που συμβαίνουν εντός των επόμενων 10 ετών, ή 3. διάγνωση επιληπτικού συνδρόμου. Η επιληψία σήμερα πλήττει περίπου 65 εκατομμύρια ανθρώπου παγκοσμίως ενώ οι έρευνες αναφέρουν πως 1 στους 26 ανθρώπους θα αναπτύξει επιληψία κάποια στιγμή στη ζωή του. Τα στοιχεία αυτά δείχνουν ότι η επιληψία αποτελεί μια συχνή και παράλληλα σοβαρή νόσο. Τα tRNA fragments (tRFs) αποτελούν μια ομάδα μικρών μη κωδικών μορίων RNA που προέρχονται από τα μεταφορικά RNA (tRNA). Οι μέχρι στιγμής έρευνες δείχνουν ότι η συγκεκριμένη ομάδα μορίων RNA μπορεί να επιδράσει στην εξέλιξη της διαδικασίας της μετάφρασης είτε αναστέλλοντας την είτε ενισχύοντας την, ενώ επίσης επηρεάζει και τη γονιδιακή ρύθμιση. Ωστόσο, επειδή τα tRFs αποτελούν κατηγορία μορίων που πρόσφατα ξεκίνησε να μελετάται, δεν έχουν προσδιοριστεί ακόμη επακριβώς οι μηχανισμοί δράσης των συγκεκριμένων μη κωδικών RNAs, Πάραυτα, οι τελευταίες έρευνες που έχουν προσπαθήσει να συσχετίσουν τα tRFs με την επιληπτική νόσο έχουν καταλήξει σε κάποια ελπιδοφόρα αποτελέσματα. Πιο αναλυτικά, έχουν βρεθεί συγκεκριμένα μόρια tRFs τα οποία εκφράζονται στον εγκέφαλο από νευρικά κύτταρα, σε δείγματα ασθενών με επιληψία. Ο ακριβής ρόλος και ο μηχανισμός δράσης των tRFs σχετικά με την επιληψία και τις κρίσεις της δεν έχει προσδιοριστεί ακόμα. Με την εύρεση αυξημένων επιπέδων των παραπάνω tRFs μπορούν να πραγματοποιηθούν περαιτέρω μελέτες και ίσως χρήση των tRFs ως βιοδείκτες για την συγκεκριμένη νόσο. Στην παρούσα διπλωματική εργασία πραγματοποιήθηκε ανάπτυξη και βελτιστοποίηση των μεθοδολογιών προσδιορισμού των επιπέδων των 5’-tRF-LysCTT, 3’-tRF-PheGAA ,5’tRF-Glu-CTC και 5’-tRF-Gly-GCC σε δείγματα ορού ασθενών με επιληψία. Για την παραπάνω διεργασία χρησιμοποιήθηκαν 11 δείγματα ορού ασθενών με επιληψία και 9 δείγματα ορού υγειών. Για την κανονικοποίηση των αποτελεσμάτων μεταξύ των διαφορετικών δειγμάτων χρησιμοποιήθηκε το εξωγενές miRNA αναφοράς cel-miR-39 του σκώλικα C. elegans. Επιπλέον, για την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων των PCR αντιδράσεων χρησιμοποιήθηκε ως βαθμονομητής δείγμα RNA από την κυτταρική σειρά HeLa. Οι πειραματικές διαδικασίες που εφαρμόστηκαν περιλαμβάνουν την απομόνωση ολικού RNA, την αντίδραση πολυαδενυλίωσης, την αντίδραση της αντίστροφης μεταγραφής του RNA σε cDNA και τέλος η αντίδραση ποσοτικής PCR πραγματικού χρόνου με χρήση της χρωστικής SYBR Green I. Αρχικά, με τα πρωτόκολλα που αναπτύχθηκαν πραγματοποιήθηκε ποσοτικοποίηση των cDNA των δειγμάτων σε σχέση με τα tRFs στόχους και το cel-miR-39. Σε όλα τα δείγματα παρατηρήθηκε ικανοποιητική ενίσχυση του cel-miR-39 που σημαίνει ότι η διαδικασία απομόνωσης RNA, η πολυαδενυλίωση και η αντίστροφη μεταγραφή πραγματοποιήθηκαν με παρόμοια απόδοση σε όλα τα δείγματα. Όσον αφορά τα tRFs στόχους, επίσης παρατηρήθηκε ικανοποιητική ενίσχυση όπως επίσης και παραγωγή μοναδικού ειδικού προϊόντος καθώς οι καμπύλες τήξης είχαν μοναδική κορυφή. Σχετικά με την αντίδραση της real-time PCR, δεν αναπτύχθηκαν καμπύλες ενίσχυσης στα αρνητικά controls (ΝC) που χρησιμοποιήθηκαν, επομένως συμπεραίνουμε ότι η αντίδραση πραγματοποιήθηκε απουσία επιμόλυνσης ενώ η ενίσχυση μη ειδικών προϊόντων ήταν μικρή ή μηδενική. Στη συνέχεια ακολούθησαν οι διεργασίες εύρεσης του κατάλληλου βαθμονομητή ο οποίος αναλύεται ταυτόχρονα με τα μελετούμενα δείγματα, προκειμένου να ερμηνευθούν και να αξιολογηθούν τα αποτελέσματα των αντιδράσεων PCR. Ο βαθμονομητής που χρησιμοποιείται πρέπει να εμφανίζει υψηλά επίπεδα των μορίων στόχων 5’-tRF-LysCTT, 3’-tRF-PheGAA ,5’tRF-Glu-CTC και 5’-tRF-Gly-GCC αλλά και υψηλά επίπεδα για το εξωγενές μόριο αναφοράς cel-miR-39. Αρχικά, επιχειρήθηκε βελτιστοποίηση των συνθηκών προκειμένου να χρησιμοποιηθεί ως βαθμονομητής δείγμα RNA της κυτταρικής σειράς HEK293 αλλά τα αποτελέσματα δεν ήταν ικανοποιητικά. Ακολούθησε έλεγχος διάφορων άλλων καρκινικών κυτταρικών σειρών μεταξύ αυτών και τα κύτταρα HeLa. Η συγκεκριμένη κυτταρική σειρά ήταν η μόνη που εμφάνιζε ικανοποιητική ενίσχυση σε όλους τους στόχους μας και παραγωγή ειδικών προϊόντων μετά από αξιολόγηση των καμπυλών τήξης. Στη συνέχεια, θα έπρεπε να γίνει εμβολιασμός του δείγματος RNA του βαθμονομητή με ποσότητα του εξωγενούς μορίου αναφοράς cel-miR-39, όπως και στα υπόλοιπα δείγματα. Για το λόγο αυτό εξετάσθηκαν διαφορετικές αραιώσεις του cel-miR-39 (20nM) στο δείγμα RNA των HeLa κυττάρων προκειμένου να επιλεγεί εκείνη η αραίωση που δίνει την πιο ικανοποιητική ενίσχυση. Με βάση τα αποτελέσματα που λήφθηκαν από τις αντιδράσεις PCR καταλήξαμε στην αραίωση 1/1000 (0,02nM) του cel-miR-39. Τελευταίο στάδιο αποτέλεσε η αξιολόγηση των αποτελεσμάτων που λήφθηκαν από την ποσοτική αντίδραση PCR πραγματικού χρόνου για τα 4 διαφορετικά tRFs στόχους. Με βάση τα αποτελέσματα που λήφθηκαν για τα παραπάνω δείγματα, αναπτύχθηκαν θηκογράμματα στα οποία παρατηρήθηκε μια τάση αυξημένων επιπέδων των μελετούμενων tRFs στα περισσότερα δείγματα της ομάδας των ασθενών με επιληψία σε σύγκριση με τους μάρτυρες. Όσον αφορά τα tRFs 5’GluCTC, 5’GlyGCC παρατηρήθηκε ικανοποιητική ενίσχυση σε όλα τα δείγματα ασθενών ενώ επίσης ο αρνητικός μάρτυρας των αντιδράσεων για τους στόχους αυτούς έδειξε απουσία επιμόλυνσης και μη ειδικών προϊόντων επομένως αυτά τα στοιχεία δείχνουν ότι η μεθοδολογία εφαρμόστηκε σωστά και μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον ποσοτικό προσδιορισμό των συγκεκριμένων tRFs σε μεγαλύτερο αριθμό δειγμάτων. Σχετικά με τα tRFs 5’LysCTT και 3’PheGAA παρατηρήθηκε ελαφρώς μικρότερη ενίσχυση των προϊόντων τους στα παθολογικά σε σύγκριση με τα δείγματα μαρτύρων. Ωστόσο, ο αρνητικός μάρτυρας για τις παραπάνω αντιδράσεις έδειξε απουσία επιμόλυνσης ή παραγωγής μη ειδικών προϊόντων γεγονός που δείχνει ότι οι μεθοδολογίες εφαρμόστηκαν σωστά επομένως απαιτείται ανάλυση μεγαλύτερου αριθμού δειγμάτων προκειμένου να αναλυθεί συσχέτιση των συγκεκριμένων tRFs με τη νόσο της επιληψίας. Συμπερασματικά λοιπόν, αναπτύχθηκε και επικυρώθηκε η μεθοδολογία ποσοτικοποίησης tRFs σε δείγματα ορού ασθενών με επιληψία. Για να υπάρξει, όμως, αξιόπιστη συσχέτιση των μορίων tRFs που μελετήθηκαν με την επιληπτική νόσο, απαιτούνται μελλοντικές αναλύσεις μεγαλύτερου αριθμού δειγμάτων τόσο ασθενών όσο και μαρτύρων προκειμένου να συγκριθούν.","abstract_html":"Ως επιληψία ορίζεται η διαρκής προδιάθεση του εγκεφάλου για εμφάνιση επιληπτικών κρίσεων. Επιληπτική κρίση είναι ένα παροδικό συμβάν που χαρακτηρίζεται από εμφάνιση μιας σειράς συμπτωμάτων που προκαλούνται από την παθολογικά υπερβολική ή σύγχρονη νευρωνική δραστηριότητα μιας ομάδας νευρώνων σε κάποια περιοχή του εγκεφάλου ή σε ολόκληρο τον εγκέφαλο. Αυτό συμβαίνει όταν σχηματίζονται ακανόνιστα νευρωνικά δίκτυα ή όταν αυτά διαταράσσονται από δομικούς, μολυσματικούς ή μεταβολικούς παράγοντες. Σύμφωνα με την Διεθνή Ένωση κατά της Επιληψίας, η επιληψία πρέπει να θεωρείται ως νόσος του εγκεφάλου η οποία χαρακτηρίζεται από τις ακόλουθες συνθήκες: 1. τουλάχιστον δύο απρόκλητες κρίσεις με διαφορά &gt;24 ωρών, ή 2. μία απρόκλητη κρίση και πιθανότητα εμφάνισης επιπλέον κρίσεων όμοια με το γενικό κίνδυνο υποτροπής (τουλάχιστον 60%) μετά από δύο απρόκλητες κρίσεις, που συμβαίνουν εντός των επόμενων 10 ετών, ή 3. διάγνωση επιληπτικού συνδρόμου. Η επιληψία σήμερα πλήττει περίπου 65 εκατομμύρια ανθρώπου παγκοσμίως ενώ οι έρευνες αναφέρουν πως 1 στους 26 ανθρώπους θα αναπτύξει επιληψία κάποια στιγμή στη ζωή του. Τα στοιχεία αυτά δείχνουν ότι η επιληψία αποτελεί μια συχνή και παράλληλα σοβαρή νόσο. Τα tRNA fragments (tRFs) αποτελούν μια ομάδα μικρών μη κωδικών μορίων RNA που προέρχονται από τα μεταφορικά RNA (tRNA). Οι μέχρι στιγμής έρευνες δείχνουν ότι η συγκεκριμένη ομάδα μορίων RNA μπορεί να επιδράσει στην εξέλιξη της διαδικασίας της μετάφρασης είτε αναστέλλοντας την είτε ενισχύοντας την, ενώ επίσης επηρεάζει και τη γονιδιακή ρύθμιση. Ωστόσο, επειδή τα tRFs αποτελούν κατηγορία μορίων που πρόσφατα ξεκίνησε να μελετάται, δεν έχουν προσδιοριστεί ακόμη επακριβώς οι μηχανισμοί δράσης των συγκεκριμένων μη κωδικών RNAs, Πάραυτα, οι τελευταίες έρευνες που έχουν προσπαθήσει να συσχετίσουν τα tRFs με την επιληπτική νόσο έχουν καταλήξει σε κάποια ελπιδοφόρα αποτελέσματα. Πιο αναλυτικά, έχουν βρεθεί συγκεκριμένα μόρια tRFs τα οποία εκφράζονται στον εγκέφαλο από νευρικά κύτταρα, σε δείγματα ασθενών με επιληψία. Ο ακριβής ρόλος και ο μηχανισμός δράσης των tRFs σχετικά με την επιληψία και τις κρίσεις της δεν έχει προσδιοριστεί ακόμα. Με την εύρεση αυξημένων επιπέδων των παραπάνω tRFs μπορούν να πραγματοποιηθούν περαιτέρω μελέτες και ίσως χρήση των tRFs ως βιοδείκτες για την συγκεκριμένη νόσο. Στην παρούσα διπλωματική εργασία πραγματοποιήθηκε ανάπτυξη και βελτιστοποίηση των μεθοδολογιών προσδιορισμού των επιπέδων των 5’-tRF-LysCTT, 3’-tRF-PheGAA ,5’tRF-Glu-CTC και 5’-tRF-Gly-GCC σε δείγματα ορού ασθενών με επιληψία. Για την παραπάνω διεργασία χρησιμοποιήθηκαν 11 δείγματα ορού ασθενών με επιληψία και 9 δείγματα ορού υγειών. Για την κανονικοποίηση των αποτελεσμάτων μεταξύ των διαφορετικών δειγμάτων χρησιμοποιήθηκε το εξωγενές miRNA αναφοράς cel-miR-39 του σκώλικα C. elegans. Επιπλέον, για την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων των PCR αντιδράσεων χρησιμοποιήθηκε ως βαθμονομητής δείγμα RNA από την κυτταρική σειρά HeLa. Οι πειραματικές διαδικασίες που εφαρμόστηκαν περιλαμβάνουν την απομόνωση ολικού RNA, την αντίδραση πολυαδενυλίωσης, την αντίδραση της αντίστροφης μεταγραφής του RNA σε cDNA και τέλος η αντίδραση ποσοτικής PCR πραγματικού χρόνου με χρήση της χρωστικής SYBR Green I. Αρχικά, με τα πρωτόκολλα που αναπτύχθηκαν πραγματοποιήθηκε ποσοτικοποίηση των cDNA των δειγμάτων σε σχέση με τα tRFs στόχους και το cel-miR-39. Σε όλα τα δείγματα παρατηρήθηκε ικανοποιητική ενίσχυση του cel-miR-39 που σημαίνει ότι η διαδικασία απομόνωσης RNA, η πολυαδενυλίωση και η αντίστροφη μεταγραφή πραγματοποιήθηκαν με παρόμοια απόδοση σε όλα τα δείγματα. Όσον αφορά τα tRFs στόχους, επίσης παρατηρήθηκε ικανοποιητική ενίσχυση όπως επίσης και παραγωγή μοναδικού ειδικού προϊόντος καθώς οι καμπύλες τήξης είχαν μοναδική κορυφή. Σχετικά με την αντίδραση της real-time PCR, δεν αναπτύχθηκαν καμπύλες ενίσχυσης στα αρνητικά controls (ΝC) που χρησιμοποιήθηκαν, επομένως συμπεραίνουμε ότι η αντίδραση πραγματοποιήθηκε απουσία επιμόλυνσης ενώ η ενίσχυση μη ειδικών προϊόντων ήταν μικρή ή μηδενική. Στη συνέχεια ακολούθησαν οι διεργασίες εύρεσης του κατάλληλου βαθμονομητή ο οποίος αναλύεται ταυτόχρονα με τα μελετούμενα δείγματα, προκειμένου να ερμηνευθούν και να αξιολογηθούν τα αποτελέσματα των αντιδράσεων PCR. Ο βαθμονομητής που χρησιμοποιείται πρέπει να εμφανίζει υψηλά επίπεδα των μορίων στόχων 5’-tRF-LysCTT, 3’-tRF-PheGAA ,5’tRF-Glu-CTC και 5’-tRF-Gly-GCC αλλά και υψηλά επίπεδα για το εξωγενές μόριο αναφοράς cel-miR-39. Αρχικά, επιχειρήθηκε βελτιστοποίηση των συνθηκών προκειμένου να χρησιμοποιηθεί ως βαθμονομητής δείγμα RNA της κυτταρικής σειράς HEK293 αλλά τα αποτελέσματα δεν ήταν ικανοποιητικά. Ακολούθησε έλεγχος διάφορων άλλων καρκινικών κυτταρικών σειρών μεταξύ αυτών και τα κύτταρα HeLa. Η συγκεκριμένη κυτταρική σειρά ήταν η μόνη που εμφάνιζε ικανοποιητική ενίσχυση σε όλους τους στόχους μας και παραγωγή ειδικών προϊόντων μετά από αξιολόγηση των καμπυλών τήξης. Στη συνέχεια, θα έπρεπε να γίνει εμβολιασμός του δείγματος RNA του βαθμονομητή με ποσότητα του εξωγενούς μορίου αναφοράς cel-miR-39, όπως και στα υπόλοιπα δείγματα. Για το λόγο αυτό εξετάσθηκαν διαφορετικές αραιώσεις του cel-miR-39 (20nM) στο δείγμα RNA των HeLa κυττάρων προκειμένου να επιλεγεί εκείνη η αραίωση που δίνει την πιο ικανοποιητική ενίσχυση. Με βάση τα αποτελέσματα που λήφθηκαν από τις αντιδράσεις PCR καταλήξαμε στην αραίωση 1/1000 (0,02nM) του cel-miR-39. Τελευταίο στάδιο αποτέλεσε η αξιολόγηση των αποτελεσμάτων που λήφθηκαν από την ποσοτική αντίδραση PCR πραγματικού χρόνου για τα 4 διαφορετικά tRFs στόχους. Με βάση τα αποτελέσματα που λήφθηκαν για τα παραπάνω δείγματα, αναπτύχθηκαν θηκογράμματα στα οποία παρατηρήθηκε μια τάση αυξημένων επιπέδων των μελετούμενων tRFs στα περισσότερα δείγματα της ομάδας των ασθενών με επιληψία σε σύγκριση με τους μάρτυρες. Όσον αφορά τα tRFs 5’GluCTC, 5’GlyGCC παρατηρήθηκε ικανοποιητική ενίσχυση σε όλα τα δείγματα ασθενών ενώ επίσης ο αρνητικός μάρτυρας των αντιδράσεων για τους στόχους αυτούς έδειξε απουσία επιμόλυνσης και μη ειδικών προϊόντων επομένως αυτά τα στοιχεία δείχνουν ότι η μεθοδολογία εφαρμόστηκε σωστά και μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον ποσοτικό προσδιορισμό των συγκεκριμένων tRFs σε μεγαλύτερο αριθμό δειγμάτων. Σχετικά με τα tRFs 5’LysCTT και 3’PheGAA παρατηρήθηκε ελαφρώς μικρότερη ενίσχυση των προϊόντων τους στα παθολογικά σε σύγκριση με τα δείγματα μαρτύρων. Ωστόσο, ο αρνητικός μάρτυρας για τις παραπάνω αντιδράσεις έδειξε απουσία επιμόλυνσης ή παραγωγής μη ειδικών προϊόντων γεγονός που δείχνει ότι οι μεθοδολογίες εφαρμόστηκαν σωστά επομένως απαιτείται ανάλυση μεγαλύτερου αριθμού δειγμάτων προκειμένου να αναλυθεί συσχέτιση των συγκεκριμένων tRFs με τη νόσο της επιληψίας. Συμπερασματικά λοιπόν, αναπτύχθηκε και επικυρώθηκε η μεθοδολογία ποσοτικοποίησης tRFs σε δείγματα ορού ασθενών με επιληψία. Για να υπάρξει, όμως, αξιόπιστη συσχέτιση των μορίων tRFs που μελετήθηκαν με την επιληπτική νόσο, απαιτούνται μελλοντικές αναλύσεις μεγαλύτερου αριθμού δειγμάτων τόσο ασθενών όσο και μαρτύρων προκειμένου να συγκριθούν.","abstract_has_math":false,"creators":["Ξηρού Νίκη-Μαρία","Xirou Niki-Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T06:20:13Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3245780"],"render_values":[{"text":"uoadl:3245780","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3245780","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3245780","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3245780","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ξηρού Νίκη-Μαρία","Xirou Niki-Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3245780","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3245780"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ως επιληψία ορίζεται η διαρκής προδιάθεση του εγκεφάλου για εμφάνιση επιληπτικών κρίσεων. Επιληπτική κρίση είναι ένα παροδικό συμβάν που χαρακτηρίζεται από εμφάνιση μιας σειράς συμπτωμάτων που προκαλούνται από την παθολογικά υπερβολική ή σύγχρονη νευρωνική δραστηριότητα μιας ομάδας νευρώνων σε κάποια περιοχή του εγκεφάλου ή σε ολόκληρο τον εγκέφαλο. Αυτό συμβαίνει όταν σχηματίζονται ακανόνιστα νευρωνικά δίκτυα ή όταν αυτά διαταράσσονται από δομικούς, μολυσματικούς ή μεταβολικούς παράγοντες. Σύμφωνα με την Διεθνή Ένωση κατά της Επιληψίας, η επιληψία πρέπει να θεωρείται ως νόσος του εγκεφάλου η οποία χαρακτηρίζεται από τις ακόλουθες συνθήκες: 1. τουλάχιστον δύο απρόκλητες κρίσεις με διαφορά >24 ωρών, ή 2. μία απρόκλητη κρίση και πιθανότητα εμφάνισης επιπλέον κρίσεων όμοια με το γενικό κίνδυνο υποτροπής (τουλάχιστον 60%) μετά από δύο απρόκλητες κρίσεις, που συμβαίνουν εντός των επόμενων 10 ετών, ή 3. διάγνωση επιληπτικού συνδρόμου. Η επιληψία σήμερα πλήττει περίπου 65 εκατομμύρια ανθρώπου παγκοσμίως ενώ οι έρευνες αναφέρουν πως 1 στους 26 ανθρώπους θα αναπτύξει επιληψία κάποια στιγμή στη ζωή του. Τα στοιχεία αυτά δείχνουν ότι η επιληψία αποτελεί μια συχνή και παράλληλα σοβαρή νόσο. Τα tRNA fragments (tRFs) αποτελούν μια ομάδα μικρών μη κωδικών μορίων RNA που προέρχονται από τα μεταφορικά RNA (tRNA). Οι μέχρι στιγμής έρευνες δείχνουν ότι η συγκεκριμένη ομάδα μορίων RNA μπορεί να επιδράσει στην εξέλιξη της διαδικασίας της μετάφρασης είτε αναστέλλοντας την είτε ενισχύοντας την, ενώ επίσης επηρεάζει και τη γονιδιακή ρύθμιση. Ωστόσο, επειδή τα tRFs αποτελούν κατηγορία μορίων που πρόσφατα ξεκίνησε να μελετάται, δεν έχουν προσδιοριστεί ακόμη επακριβώς οι μηχανισμοί δράσης των συγκεκριμένων μη κωδικών RNAs, Πάραυτα, οι τελευταίες έρευνες που έχουν προσπαθήσει να συσχετίσουν τα tRFs με την επιληπτική νόσο έχουν καταλήξει σε κάποια ελπιδοφόρα αποτελέσματα. Πιο αναλυτικά, έχουν βρεθεί συγκεκριμένα μόρια tRFs τα οποία εκφράζονται στον εγκέφαλο από νευρικά κύτταρα, σε δείγματα ασθενών με επιληψία. Ο ακριβής ρόλος και ο μηχανισμός δράσης των tRFs σχετικά με την επιληψία και τις κρίσεις της δεν έχει προσδιοριστεί ακόμα. Με την εύρεση αυξημένων επιπέδων των παραπάνω tRFs μπορούν να πραγματοποιηθούν περαιτέρω μελέτες και ίσως χρήση των tRFs ως βιοδείκτες για την συγκεκριμένη νόσο. Στην παρούσα διπλωματική εργασία πραγματοποιήθηκε ανάπτυξη και βελτιστοποίηση των μεθοδολογιών προσδιορισμού των επιπέδων των 5’-tRF-LysCTT, 3’-tRF-PheGAA ,5’tRF-Glu-CTC και 5’-tRF-Gly-GCC σε δείγματα ορού ασθενών με επιληψία. Για την παραπάνω διεργασία χρησιμοποιήθηκαν 11 δείγματα ορού ασθενών με επιληψία και 9 δείγματα ορού υγειών. Για την κανονικοποίηση των αποτελεσμάτων μεταξύ των διαφορετικών δειγμάτων χρησιμοποιήθηκε το εξωγενές miRNA αναφοράς cel-miR-39 του σκώλικα C. elegans. Επιπλέον, για την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων των PCR αντιδράσεων χρησιμοποιήθηκε ως βαθμονομητής δείγμα RNA από την κυτταρική σειρά HeLa. Οι πειραματικές διαδικασίες που εφαρμόστηκαν περιλαμβάνουν την απομόνωση ολικού RNA, την αντίδραση πολυαδενυλίωσης, την αντίδραση της αντίστροφης μεταγραφής του RNA σε cDNA και τέλος η αντίδραση ποσοτικής PCR πραγματικού χρόνου με χρήση της χρωστικής SYBR Green I. Αρχικά, με τα πρωτόκολλα που αναπτύχθηκαν πραγματοποιήθηκε ποσοτικοποίηση των cDNA των δειγμάτων σε σχέση με τα tRFs στόχους και το cel-miR-39. Σε όλα τα δείγματα παρατηρήθηκε ικανοποιητική ενίσχυση του cel-miR-39 που σημαίνει ότι η διαδικασία απομόνωσης RNA, η πολυαδενυλίωση και η αντίστροφη μεταγραφή πραγματοποιήθηκαν με παρόμοια απόδοση σε όλα τα δείγματα. Όσον αφορά τα tRFs στόχους, επίσης παρατηρήθηκε ικανοποιητική ενίσχυση όπως επίσης και παραγωγή μοναδικού ειδικού προϊόντος καθώς οι καμπύλες τήξης είχαν μοναδική κορυφή. Σχετικά με την αντίδραση της real-time PCR, δεν αναπτύχθηκαν καμπύλες ενίσχυσης στα αρνητικά controls (ΝC) που χρησιμοποιήθηκαν, επομένως συμπεραίνουμε ότι η αντίδραση πραγματοποιήθηκε απουσία επιμόλυνσης ενώ η ενίσχυση μη ειδικών προϊόντων ήταν μικρή ή μηδενική. Στη συνέχεια ακολούθησαν οι διεργασίες εύρεσης του κατάλληλου βαθμονομητή ο οποίος αναλύεται ταυτόχρονα με τα μελετούμενα δείγματα, προκειμένου να ερμηνευθούν και να αξιολογηθούν τα αποτελέσματα των αντιδράσεων PCR. Ο βαθμονομητής που χρησιμοποιείται πρέπει να εμφανίζει υψηλά επίπεδα των μορίων στόχων 5’-tRF-LysCTT, 3’-tRF-PheGAA ,5’tRF-Glu-CTC και 5’-tRF-Gly-GCC αλλά και υψηλά επίπεδα για το εξωγενές μόριο αναφοράς cel-miR-39. Αρχικά, επιχειρήθηκε βελτιστοποίηση των συνθηκών προκειμένου να χρησιμοποιηθεί ως βαθμονομητής δείγμα RNA της κυτταρικής σειράς HEK293 αλλά τα αποτελέσματα δεν ήταν ικανοποιητικά. Ακολούθησε έλεγχος διάφορων άλλων καρκινικών κυτταρικών σειρών μεταξύ αυτών και τα κύτταρα HeLa. Η συγκεκριμένη κυτταρική σειρά ήταν η μόνη που εμφάνιζε ικανοποιητική ενίσχυση σε όλους τους στόχους μας και παραγωγή ειδικών προϊόντων μετά από αξιολόγηση των καμπυλών τήξης. Στη συνέχεια, θα έπρεπε να γίνει εμβολιασμός του δείγματος RNA του βαθμονομητή με ποσότητα του εξωγενούς μορίου αναφοράς cel-miR-39, όπως και στα υπόλοιπα δείγματα. Για το λόγο αυτό εξετάσθηκαν διαφορετικές αραιώσεις του cel-miR-39 (20nM) στο δείγμα RNA των HeLa κυττάρων προκειμένου να επιλεγεί εκείνη η αραίωση που δίνει την πιο ικανοποιητική ενίσχυση. Με βάση τα αποτελέσματα που λήφθηκαν από τις αντιδράσεις PCR καταλήξαμε στην αραίωση 1/1000 (0,02nM) του cel-miR-39. Τελευταίο στάδιο αποτέλεσε η αξιολόγηση των αποτελεσμάτων που λήφθηκαν από την ποσοτική αντίδραση PCR πραγματικού χρόνου για τα 4 διαφορετικά tRFs στόχους. Με βάση τα αποτελέσματα που λήφθηκαν για τα παραπάνω δείγματα, αναπτύχθηκαν θηκογράμματα στα οποία παρατηρήθηκε μια τάση αυξημένων επιπέδων των μελετούμενων tRFs στα περισσότερα δείγματα της ομάδας των ασθενών με επιληψία σε σύγκριση με τους μάρτυρες. Όσον αφορά τα tRFs 5’GluCTC, 5’GlyGCC παρατηρήθηκε ικανοποιητική ενίσχυση σε όλα τα δείγματα ασθενών ενώ επίσης ο αρνητικός μάρτυρας των αντιδράσεων για τους στόχους αυτούς έδειξε απουσία επιμόλυνσης και μη ειδικών προϊόντων επομένως αυτά τα στοιχεία δείχνουν ότι η μεθοδολογία εφαρμόστηκε σωστά και μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον ποσοτικό προσδιορισμό των συγκεκριμένων tRFs σε μεγαλύτερο αριθμό δειγμάτων. Σχετικά με τα tRFs 5’LysCTT και 3’PheGAA παρατηρήθηκε ελαφρώς μικρότερη ενίσχυση των προϊόντων τους στα παθολογικά σε σύγκριση με τα δείγματα μαρτύρων. Ωστόσο, ο αρνητικός μάρτυρας για τις παραπάνω αντιδράσεις έδειξε απουσία επιμόλυνσης ή παραγωγής μη ειδικών προϊόντων γεγονός που δείχνει ότι οι μεθοδολογίες εφαρμόστηκαν σωστά επομένως απαιτείται ανάλυση μεγαλύτερου αριθμού δειγμάτων προκειμένου να αναλυθεί συσχέτιση των συγκεκριμένων tRFs με τη νόσο της επιληψίας. Συμπερασματικά λοιπόν, αναπτύχθηκε και επικυρώθηκε η μεθοδολογία ποσοτικοποίησης tRFs σε δείγματα ορού ασθενών με επιληψία. Για να υπάρξει, όμως, αξιόπιστη συσχέτιση των μορίων tRFs που μελετήθηκαν με την επιληπτική νόσο, απαιτούνται μελλοντικές αναλύσεις μεγαλύτερου αριθμού δειγμάτων τόσο ασθενών όσο και μαρτύρων προκειμένου να συγκριθούν.","Epilepsy is defined as the disorder of the brain characterized by an enduring predisposition to generate epileptic seizures. An epileptic seizure is a transient occurrence of symptoms provoked by the abnormal excessive or synchronous neuronal activity in a region of the brain or the whole brain. This happens when non canonical neuronal networks are forming or when those networks are disrupted by structural, infectious or metabolic factors. According to the International League Against Epilepsy is defined as a disease of the brain which is characterized by the following conditions: 1. Two or more unprovoked seizures greater than 24 hours apart or 2. A single unprovoked seizure in a person who has a >60% risk of having another seizure over the next 10 years or 3. An epilepsy syndrome diagnosis. Epilepsy today affects approximately 65 million people globally while research indicates that 1 in 26 people will develop epilepsy at some point of their lives. These data show that epilepsy is a common and at the same time serious disease. tRNA fragments (tRFs) are a group of small non-coding RNA molecules derived from transfer RNAs (tRNAs). Until now research has shown that this group of RNA molecules can influence the translation process by either inhibiting of enhancing it, while also they affect the gene regulation. However, since tRFs are a class of molecules that have only recently begun to be studied, the mechanisms of their action have not yet been precisely determined. Nevertheless, recent research that has attempted to correlate tRFs with epilepsy has yielded some promising results. More specifically, specific tRF molecules have found to be expressed in the brain by nerve cells in samples of epilepsy patients. The exact role and mechanism of action of tRFs in epilepsy and its seizures has not yet been determined. By finding eleveted levels of the above tRFs further studies can be performed and perhaps lead to the use of tRFs as biomarkers for epilepsy. In this study, the methods for determining the levels of 5’tRF-Lys-CTT, 3’tRF-Phe GAA, 5’tRF-Glu-CTC and 5’tRF-Gly-GCC in serum samples of patients with epilepsy were developed and optimized. For the above procedure we used 11 serum samples from epilepsy patients and 9 serum samples from healthy people. In order to normalize the results between the different samples the C. elegans derived exogenous reference miRNA cel-miR-39 was used. In addition, an RNA sample from the HeLa cell line was used as a calibrator to evaluate the results of PCR reactions. The experimental procedures that performed include total RNA isolation, polyadenylation reaction, reverse transcription reaction and real-time quantitative PCR using the SYBR Green I dye. Initially, the protocols we developed quantified the cDNAs of the samples in relation to the target tRFs and cel-miR-39. Satisfactory amplification of cel-miR-39 was observed in all samples which means that the RNA isolation process, polyadenylation and reverse transcription were performed with similar yield in all samples. Regarding the target tRFs, a satisfactory amplification was also observed as well as production of unique specific product as the melting curves had a unique peak. Regarding the reaction of real-time PCR, no amplification curves were observed in the negative controls (NC) used so we conclude that the reaction was performed in the absence of contamination while the amplification of non specific products was small or zero. Then followed the processes of finding the appropriate calibrator which is analyzed along with the studied samples, in order to interpret and evaluate the results of PCR reactions. The calibrator used must show high levels of 5’tRF-Lys-CTT, 3’tRF-Phe GAA, 5’tRF-Glu-CTC and 5’tRF-Gly-GCC target molecules but also high levels for the exogenous reference molecule cel-miR-39. Initially, an attempt was made to optimize the conditions so that we could use as a calibrator the RNA sample of the HEK293 cell line, but the results were not satisfactory. This was followed by testing several other cancer cell line including HeLa cells. This cell line was the only that showed satisfactory amplification in all our targets and production of specific uniwue products after the evaluation of the melting curves. The RNA sample of the calibrator should the be spiked with known quantity of the reference molecule cel-miR-39 as in the rest of the samples. For this reason, different dilutions of cel-miR-39 (20nM) were tested in the sample of HeLa cells in order to select the one that gives the most satisfactory amplification. Based on the results obtained from the PCR reactions, we obtained a dilution of 1/1000 (0,02nM) of cel-miR-39. The final step was to evaluate the results obtained from the real time quantitative PCR reaction for the 4 different tRF targets. Based on the results obtained for the above samples, boxplots were developed in which a tendency of increased levels of the studied tRFs was observed in most of the samples of the epilepsy patients group compared to the controls group. Regarding 5’GluCTC and 5’GlyGCC tRFs, satisfactory amplification was observed in all patient samples and also the negative control of reactions of these targets showed absence of contamination and non specific products so these data show that the method was applied correctly and it can be used to quantify specific tRFs in a larger number of samples. Regarding tRFs 5’LysCTT and 3’PheGAA, a slightly lower amplification of their products was observed in the pathological compared to the control samples. However, the negative control for the reactions above showed absence of contamination or production of non-specific products, which shows that the methods were applied correctly so a larger sample analysis is required in order to associate these tRFs with epilepsy. In conclusion, the methodology for quantification of tRFs in serum samples of patients with epilepsy was developed and validated. However, in order to have a reliable correlation of the studied tRFs molecules with epilepsy future analyzes of a larger number of samples of both patients and controls are required."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη των επιπέδων έκφρασης tRNA fragments (tRFs) κατά την επιληπτική κρίση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ξηρού Νίκη-Μαρία","Xirou Niki-Maria"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Ως επιληψία ορίζεται η διαρκής προδιάθεση του εγκεφάλου για εμφάνιση επιληπτικών κρίσεων. Επιληπτική κρίση είναι ένα παροδικό συμβάν που χαρακτηρίζεται από εμφάνιση μιας σειράς συμπτωμάτων που προκαλούνται από την παθολογικά υπερβολική ή σύγχρονη νευρωνική δραστηριότητα μιας ομάδας νευρώνων σε κάποια περιοχή του εγκεφάλου ή σε ολόκληρο τον εγκέφαλο. Αυτό συμβαίνει όταν σχηματίζονται ακανόνιστα νευρωνικά δίκτυα ή όταν αυτά διαταράσσονται από δομικούς, μολυσματικούς ή μεταβολικούς παράγοντες. Σύμφωνα με την Διεθνή Ένωση κατά της Επιληψίας, η επιληψία πρέπει να θεωρείται ως νόσος του εγκεφάλου η οποία χαρακτηρίζεται από τις ακόλουθες συνθήκες: 1. τουλάχιστον δύο απρόκλητες κρίσεις με διαφορά >24 ωρών, ή 2. μία απρόκλητη κρίση και πιθανότητα εμφάνισης επιπλέον κρίσεων όμοια με το γενικό κίνδυνο υποτροπής (τουλάχιστον 60%) μετά από δύο απρόκλητες κρίσεις, που συμβαίνουν εντός των επόμενων 10 ετών, ή 3. διάγνωση επιληπτικού συνδρόμου. Η επιληψία σήμερα πλήττει περίπου 65 εκατομμύρια ανθρώπου παγκοσμίως ενώ οι έρευνες αναφέρουν πως 1 στους 26 ανθρώπους θα αναπτύξει επιληψία κάποια στιγμή στη ζωή του. Τα στοιχεία αυτά δείχνουν ότι η επιληψία αποτελεί μια συχνή και παράλληλα σοβαρή νόσο. Τα tRNA fragments (tRFs) αποτελούν μια ομάδα μικρών μη κωδικών μορίων RNA που προέρχονται από τα μεταφορικά RNA (tRNA). Οι μέχρι στιγμής έρευνες δείχνουν ότι η συγκεκριμένη ομάδα μορίων RNA μπορεί να επιδράσει στην εξέλιξη της διαδικασίας της μετάφρασης είτε αναστέλλοντας την είτε ενισχύοντας την, ενώ επίσης επηρεάζει και τη γονιδιακή ρύθμιση. Ωστόσο, επειδή τα tRFs αποτελούν κατηγορία μορίων που πρόσφατα ξεκίνησε να μελετάται, δεν έχουν προσδιοριστεί ακόμη επακριβώς οι μηχανισμοί δράσης των συγκεκριμένων μη κωδικών RNAs, Πάραυτα, οι τελευταίες έρευνες που έχουν προσπαθήσει να συσχετίσουν τα tRFs με την επιληπτική νόσο έχουν καταλήξει σε κάποια ελπιδοφόρα αποτελέσματα. Πιο αναλυτικά, έχουν βρεθεί συγκεκριμένα μόρια tRFs τα οποία εκφράζονται στον εγκέφαλο από νευρικά κύτταρα, σε δείγματα ασθενών με επιληψία. Ο ακριβής ρόλος και ο μηχανισμός δράσης των tRFs σχετικά με την επιληψία και τις κρίσεις της δεν έχει προσδιοριστεί ακόμα. Με την εύρεση αυξημένων επιπέδων των παραπάνω tRFs μπορούν να πραγματοποιηθούν περαιτέρω μελέτες και ίσως χρήση των tRFs ως βιοδείκτες για την συγκεκριμένη νόσο. Στην παρούσα διπλωματική εργασία πραγματοποιήθηκε ανάπτυξη και βελτιστοποίηση των μεθοδολογιών προσδιορισμού των επιπέδων των 5’-tRF-LysCTT, 3’-tRF-PheGAA ,5’tRF-Glu-CTC και 5’-tRF-Gly-GCC σε δείγματα ορού ασθενών με επιληψία. Για την παραπάνω διεργασία χρησιμοποιήθηκαν 11 δείγματα ορού ασθενών με επιληψία και 9 δείγματα ορού υγειών. Για την κανονικοποίηση των αποτελεσμάτων μεταξύ των διαφορετικών δειγμάτων χρησιμοποιήθηκε το εξωγενές miRNA αναφοράς cel-miR-39 του σκώλικα C. elegans. Επιπλέον, για την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων των PCR αντιδράσεων χρησιμοποιήθηκε ως βαθμονομητής δείγμα RNA από την κυτταρική σειρά HeLa. Οι πειραματικές διαδικασίες που εφαρμόστηκαν περιλαμβάνουν την απομόνωση ολικού RNA, την αντίδραση πολυαδενυλίωσης, την αντίδραση της αντίστροφης μεταγραφής του RNA σε cDNA και τέλος η αντίδραση ποσοτικής PCR πραγματικού χρόνου με χρήση της χρωστικής SYBR Green I. Αρχικά, με τα πρωτόκολλα που αναπτύχθηκαν πραγματοποιήθηκε ποσοτικοποίηση των cDNA των δειγμάτων σε σχέση με τα tRFs στόχους και το cel-miR-39. Σε όλα τα δείγματα παρατηρήθηκε ικανοποιητική ενίσχυση του cel-miR-39 που σημαίνει ότι η διαδικασία απομόνωσης RNA, η πολυαδενυλίωση και η αντίστροφη μεταγραφή πραγματοποιήθηκαν με παρόμοια απόδοση σε όλα τα δείγματα. Όσον αφορά τα tRFs στόχους, επίσης παρατηρήθηκε ικανοποιητική ενίσχυση όπως επίσης και παραγωγή μοναδικού ειδικού προϊόντος καθώς οι καμπύλες τήξης είχαν μοναδική κορυφή. Σχετικά με την αντίδραση της real-time PCR, δεν αναπτύχθηκαν καμπύλες ενίσχυσης στα αρνητικά controls (ΝC) που χρησιμοποιήθηκαν, επομένως συμπεραίνουμε ότι η αντίδραση πραγματοποιήθηκε απουσία επιμόλυνσης ενώ η ενίσχυση μη ειδικών προϊόντων ήταν μικρή ή μηδενική. Στη συνέχεια ακολούθησαν οι διεργασίες εύρεσης του κατάλληλου βαθμονομητή ο οποίος αναλύεται ταυτόχρονα με τα μελετούμενα δείγματα, προκειμένου να ερμηνευθούν και να αξιολογηθούν τα αποτελέσματα των αντιδράσεων PCR. Ο βαθμονομητής που χρησιμοποιείται πρέπει να εμφανίζει υψηλά επίπεδα των μορίων στόχων 5’-tRF-LysCTT, 3’-tRF-PheGAA ,5’tRF-Glu-CTC και 5’-tRF-Gly-GCC αλλά και υψηλά επίπεδα για το εξωγενές μόριο αναφοράς cel-miR-39. Αρχικά, επιχειρήθηκε βελτιστοποίηση των συνθηκών προκειμένου να χρησιμοποιηθεί ως βαθμονομητής δείγμα RNA της κυτταρικής σειράς HEK293 αλλά τα αποτελέσματα δεν ήταν ικανοποιητικά. Ακολούθησε έλεγχος διάφορων άλλων καρκινικών κυτταρικών σειρών μεταξύ αυτών και τα κύτταρα HeLa. Η συγκεκριμένη κυτταρική σειρά ήταν η μόνη που εμφάνιζε ικανοποιητική ενίσχυση σε όλους τους στόχους μας και παραγωγή ειδικών προϊόντων μετά από αξιολόγηση των καμπυλών τήξης. Στη συνέχεια, θα έπρεπε να γίνει εμβολιασμός του δείγματος RNA του βαθμονομητή με ποσότητα του εξωγενούς μορίου αναφοράς cel-miR-39, όπως και στα υπόλοιπα δείγματα. Για το λόγο αυτό εξετάσθηκαν διαφορετικές αραιώσεις του cel-miR-39 (20nM) στο δείγμα RNA των HeLa κυττάρων προκειμένου να επιλεγεί εκείνη η αραίωση που δίνει την πιο ικανοποιητική ενίσχυση. Με βάση τα αποτελέσματα που λήφθηκαν από τις αντιδράσεις PCR καταλήξαμε στην αραίωση 1/1000 (0,02nM) του cel-miR-39. Τελευταίο στάδιο αποτέλεσε η αξιολόγηση των αποτελεσμάτων που λήφθηκαν από την ποσοτική αντίδραση PCR πραγματικού χρόνου για τα 4 διαφορετικά tRFs στόχους. Με βάση τα αποτελέσματα που λήφθηκαν για τα παραπάνω δείγματα, αναπτύχθηκαν θηκογράμματα στα οποία παρατηρήθηκε μια τάση αυξημένων επιπέδων των μελετούμενων tRFs στα περισσότερα δείγματα της ομάδας των ασθενών με επιληψία σε σύγκριση με τους μάρτυρες. Όσον αφορά τα tRFs 5’GluCTC, 5’GlyGCC παρατηρήθηκε ικανοποιητική ενίσχυση σε όλα τα δείγματα ασθενών ενώ επίσης ο αρνητικός μάρτυρας των αντιδράσεων για τους στόχους αυτούς έδειξε απουσία επιμόλυνσης και μη ειδικών προϊόντων επομένως αυτά τα στοιχεία δείχνουν ότι η μεθοδολογία εφαρμόστηκε σωστά και μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον ποσοτικό προσδιορισμό των συγκεκριμένων tRFs σε μεγαλύτερο αριθμό δειγμάτων. Σχετικά με τα tRFs 5’LysCTT και 3’PheGAA παρατηρήθηκε ελαφρώς μικρότερη ενίσχυση των προϊόντων τους στα παθολογικά σε σύγκριση με τα δείγματα μαρτύρων. Ωστόσο, ο αρνητικός μάρτυρας για τις παραπάνω αντιδράσεις έδειξε απουσία επιμόλυνσης ή παραγωγής μη ειδικών προϊόντων γεγονός που δείχνει ότι οι μεθοδολογίες εφαρμόστηκαν σωστά επομένως απαιτείται ανάλυση μεγαλύτερου αριθμού δειγμάτων προκειμένου να αναλυθεί συσχέτιση των συγκεκριμένων tRFs με τη νόσο της επιληψίας. Συμπερασματικά λοιπόν, αναπτύχθηκε και επικυρώθηκε η μεθοδολογία ποσοτικοποίησης tRFs σε δείγματα ορού ασθενών με επιληψία. Για να υπάρξει, όμως, αξιόπιστη συσχέτιση των μορίων tRFs που μελετήθηκαν με την επιληπτική νόσο, απαιτούνται μελλοντικές αναλύσεις μεγαλύτερου αριθμού δειγμάτων τόσο ασθενών όσο και μαρτύρων προκειμένου να συγκριθούν.","Epilepsy is defined as the disorder of the brain characterized by an enduring predisposition to generate epileptic seizures. An epileptic seizure is a transient occurrence of symptoms provoked by the abnormal excessive or synchronous neuronal activity in a region of the brain or the whole brain. This happens when non canonical neuronal networks are forming or when those networks are disrupted by structural, infectious or metabolic factors. According to the International League Against Epilepsy is defined as a disease of the brain which is characterized by the following conditions: 1. Two or more unprovoked seizures greater than 24 hours apart or 2. A single unprovoked seizure in a person who has a >60% risk of having another seizure over the next 10 years or 3. An epilepsy syndrome diagnosis. Epilepsy today affects approximately 65 million people globally while research indicates that 1 in 26 people will develop epilepsy at some point of their lives. These data show that epilepsy is a common and at the same time serious disease. tRNA fragments (tRFs) are a group of small non-coding RNA molecules derived from transfer RNAs (tRNAs). Until now research has shown that this group of RNA molecules can influence the translation process by either inhibiting of enhancing it, while also they affect the gene regulation. However, since tRFs are a class of molecules that have only recently begun to be studied, the mechanisms of their action have not yet been precisely determined. Nevertheless, recent research that has attempted to correlate tRFs with epilepsy has yielded some promising results. More specifically, specific tRF molecules have found to be expressed in the brain by nerve cells in samples of epilepsy patients. The exact role and mechanism of action of tRFs in epilepsy and its seizures has not yet been determined. By finding eleveted levels of the above tRFs further studies can be performed and perhaps lead to the use of tRFs as biomarkers for epilepsy. In this study, the methods for determining the levels of 5’tRF-Lys-CTT, 3’tRF-Phe GAA, 5’tRF-Glu-CTC and 5’tRF-Gly-GCC in serum samples of patients with epilepsy were developed and optimized. For the above procedure we used 11 serum samples from epilepsy patients and 9 serum samples from healthy people. In order to normalize the results between the different samples the C. elegans derived exogenous reference miRNA cel-miR-39 was used. In addition, an RNA sample from the HeLa cell line was used as a calibrator to evaluate the results of PCR reactions. The experimental procedures that performed include total RNA isolation, polyadenylation reaction, reverse transcription reaction and real-time quantitative PCR using the SYBR Green I dye. Initially, the protocols we developed quantified the cDNAs of the samples in relation to the target tRFs and cel-miR-39. Satisfactory amplification of cel-miR-39 was observed in all samples which means that the RNA isolation process, polyadenylation and reverse transcription were performed with similar yield in all samples. Regarding the target tRFs, a satisfactory amplification was also observed as well as production of unique specific product as the melting curves had a unique peak. Regarding the reaction of real-time PCR, no amplification curves were observed in the negative controls (NC) used so we conclude that the reaction was performed in the absence of contamination while the amplification of non specific products was small or zero. Then followed the processes of finding the appropriate calibrator which is analyzed along with the studied samples, in order to interpret and evaluate the results of PCR reactions. The calibrator used must show high levels of 5’tRF-Lys-CTT, 3’tRF-Phe GAA, 5’tRF-Glu-CTC and 5’tRF-Gly-GCC target molecules but also high levels for the exogenous reference molecule cel-miR-39. Initially, an attempt was made to optimize the conditions so that we could use as a calibrator the RNA sample of the HEK293 cell line, but the results were not satisfactory. This was followed by testing several other cancer cell line including HeLa cells. This cell line was the only that showed satisfactory amplification in all our targets and production of specific uniwue products after the evaluation of the melting curves. The RNA sample of the calibrator should the be spiked with known quantity of the reference molecule cel-miR-39 as in the rest of the samples. For this reason, different dilutions of cel-miR-39 (20nM) were tested in the sample of HeLa cells in order to select the one that gives the most satisfactory amplification. Based on the results obtained from the PCR reactions, we obtained a dilution of 1/1000 (0,02nM) of cel-miR-39. The final step was to evaluate the results obtained from the real time quantitative PCR reaction for the 4 different tRF targets. Based on the results obtained for the above samples, boxplots were developed in which a tendency of increased levels of the studied tRFs was observed in most of the samples of the epilepsy patients group compared to the controls group. Regarding 5’GluCTC and 5’GlyGCC tRFs, satisfactory amplification was observed in all patient samples and also the negative control of reactions of these targets showed absence of contamination and non specific products so these data show that the method was applied correctly and it can be used to quantify specific tRFs in a larger number of samples. Regarding tRFs 5’LysCTT and 3’PheGAA, a slightly lower amplification of their products was observed in the pathological compared to the control samples. However, the negative control for the reactions above showed absence of contamination or production of non-specific products, which shows that the methods were applied correctly so a larger sample analysis is required in order to associate these tRFs with epilepsy. In conclusion, the methodology for quantification of tRFs in serum samples of patients with epilepsy was developed and validated. However, in order to have a reliable correlation of the studied tRFs molecules with epilepsy future analyzes of a larger number of samples of both patients and controls are required."],"dc:identifier":["uoadl:3245780","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3245780"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Μελέτη των επιπέδων έκφρασης tRNA fragments (tRFs) κατά την επιληπτική κρίση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:20:13Z"}