{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3245922"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3245922","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σακχαρώδης διαβήτης και oστεοπόρωση","abstract":"H οστεοπόρωση είναι μία σοβαρή νόσος με οικονομικές και όχι μόνο, επιπτώσεις στη ζωή του ανθρώπου. Πρόκειται για μία σκελετική πάθηση που χαρακτηρίζεται από μειωμένη οστική ποιότητα και ποσότητα, προδιαθέτοντας έτσι σε κατάγματα. Η θνητότητα ενός κατάγματος ισχίου τον πρώτο χρόνο φτάνει στο 30%, ενώ εξίσου σημαντικές είναι οι οικονομικές επιπτώσεις των καταγμάτων στον ίδιο τον ασθενή και στο εθνικό σύστημα υγείας. Από την άλλη ο διαβήτης έχει και αυτός αυξανόμενο επιπολασμό που αναμένεται το 2030 να φτάσει το 4.4% παγκοσμίως. Παρόλο που ο διαβήτης είναι γνωστός για τις μικροαγγειακές και μακροαγγειακές επιπλοκές του, η συσχέτιση του με την εμφάνιση επιπλοκών από τα οστά είναι κάτι το οποίο δεν έχει τύχει της προσοχής που απαιτείται. Λαμβάνοντας μάλιστα υπόψι τις σοβαρές οικονομικές συνέπειες και τις συνέπειες στην ποιότητα ζωής των ασθενών που βιώνουν ένα οστεοπορωτικό κάταγμα, πόσο δε μάλλον στην ήδη επιβαρυμένη από το διαβήτη ζωή των διαβητικών, αναδεικνύεται η ανάγκη της βαθύτερης μελέτης της υπάρχουσας βιβλιογραφίας πάνω σε αυτό το θέμα. Οι επιπτώσεις των καταγμάτων είναι εξαιρετικά σοβαρές, καθώς τον πρώτο χρόνο που ακολουθεί ένα κάταγμα ισχίου το 50% των ασθενών είναι ανίκανοι να ζήσουν ανεξάρτητα, το 40% δεν μπορεί να περπατήσει και το 20% πεθαίνει, ενώ η θνητότητα είναι αυξημένη για τουλάχιστον 5 χρόνια μετά. Στους σακχαροδιαβητικούς ασθενείς αυτές οι επιπτώσεις είναι ακόμα πιο σοβαρές. Στους πάσχοντες από ΣΔ τύπου 1 ο κίνδυνος θνητότητας ενδονοσοκομειακά είναι διπλάσιος κατά την εισαγωγή, ενώ η μακροπρόθεσμη θνητότητα μετά από κάταγμα ισχίου είναι 1.44 φορές υψηλότερη στους ασθενείς με ΣΔ και παραμένει το ίδιο υψηλή για τον επόμενο χρόνο που ακολουθεί. Επιπλέον, οι 9 πάσχοντες από ΣΔ έχουν αυξημένο κίνδυνο ενδονοσοκομειακών επιπλοκών λόγω του κατάγματος, όπως σηψαιμία, μολύνσεις τραυμάτων, λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος κα. Σκοπός της βιβλιογραφικής αυτής ανασκόπησης είναι η αναζήτηση των μηχανισμών που συνδέουν το σακχαρώδη διαβήτη με την οστεοπόρωση όπως και η ανέρευση νέων πιθανών μηχανισμών των οποίων η μελέτη μπορεί να οδηγήσει σε σημαντικές ανακαλύψεις σχετικά με την επίδραση του διαβήτη στο οστό. Τέλος, η ανασκόπηση της υπάρχουσας βιβλιογραφίας όσο αφορά τη θεραπευτική αντιμετώπιση της οστεοπόρωσης στους ασθενείς με ΣΔ, σε συνδυασμό με νέα ερευνητικά ερωτήματα που θα προκύψουν για νέα σηματοδοτικά μονοπάτια που ενδεχομένως να εμπλέκονται στην παθοφυσιολογία της οστεοπόρωσης στους ασθενείς με ΣΔ, μπορεί να αναδείξει νέους δρόμους για τη θεραπεία της οστεοπόρωσης στους ασθενείς αυτούς.","abstract_html":"H οστεοπόρωση είναι μία σοβαρή νόσος με οικονομικές και όχι μόνο, επιπτώσεις στη ζωή του ανθρώπου. Πρόκειται για μία σκελετική πάθηση που χαρακτηρίζεται από μειωμένη οστική ποιότητα και ποσότητα, προδιαθέτοντας έτσι σε κατάγματα. Η θνητότητα ενός κατάγματος ισχίου τον πρώτο χρόνο φτάνει στο 30%, ενώ εξίσου σημαντικές είναι οι οικονομικές επιπτώσεις των καταγμάτων στον ίδιο τον ασθενή και στο εθνικό σύστημα υγείας. Από την άλλη ο διαβήτης έχει και αυτός αυξανόμενο επιπολασμό που αναμένεται το 2030 να φτάσει το 4.4% παγκοσμίως. Παρόλο που ο διαβήτης είναι γνωστός για τις μικροαγγειακές και μακροαγγειακές επιπλοκές του, η συσχέτιση του με την εμφάνιση επιπλοκών από τα οστά είναι κάτι το οποίο δεν έχει τύχει της προσοχής που απαιτείται. Λαμβάνοντας μάλιστα υπόψι τις σοβαρές οικονομικές συνέπειες και τις συνέπειες στην ποιότητα ζωής των ασθενών που βιώνουν ένα οστεοπορωτικό κάταγμα, πόσο δε μάλλον στην ήδη επιβαρυμένη από το διαβήτη ζωή των διαβητικών, αναδεικνύεται η ανάγκη της βαθύτερης μελέτης της υπάρχουσας βιβλιογραφίας πάνω σε αυτό το θέμα. Οι επιπτώσεις των καταγμάτων είναι εξαιρετικά σοβαρές, καθώς τον πρώτο χρόνο που ακολουθεί ένα κάταγμα ισχίου το 50% των ασθενών είναι ανίκανοι να ζήσουν ανεξάρτητα, το 40% δεν μπορεί να περπατήσει και το 20% πεθαίνει, ενώ η θνητότητα είναι αυξημένη για τουλάχιστον 5 χρόνια μετά. Στους σακχαροδιαβητικούς ασθενείς αυτές οι επιπτώσεις είναι ακόμα πιο σοβαρές. Στους πάσχοντες από ΣΔ τύπου 1 ο κίνδυνος θνητότητας ενδονοσοκομειακά είναι διπλάσιος κατά την εισαγωγή, ενώ η μακροπρόθεσμη θνητότητα μετά από κάταγμα ισχίου είναι 1.44 φορές υψηλότερη στους ασθενείς με ΣΔ και παραμένει το ίδιο υψηλή για τον επόμενο χρόνο που ακολουθεί. Επιπλέον, οι 9 πάσχοντες από ΣΔ έχουν αυξημένο κίνδυνο ενδονοσοκομειακών επιπλοκών λόγω του κατάγματος, όπως σηψαιμία, μολύνσεις τραυμάτων, λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος κα. Σκοπός της βιβλιογραφικής αυτής ανασκόπησης είναι η αναζήτηση των μηχανισμών που συνδέουν το σακχαρώδη διαβήτη με την οστεοπόρωση όπως και η ανέρευση νέων πιθανών μηχανισμών των οποίων η μελέτη μπορεί να οδηγήσει σε σημαντικές ανακαλύψεις σχετικά με την επίδραση του διαβήτη στο οστό. Τέλος, η ανασκόπηση της υπάρχουσας βιβλιογραφίας όσο αφορά τη θεραπευτική αντιμετώπιση της οστεοπόρωσης στους ασθενείς με ΣΔ, σε συνδυασμό με νέα ερευνητικά ερωτήματα που θα προκύψουν για νέα σηματοδοτικά μονοπάτια που ενδεχομένως να εμπλέκονται στην παθοφυσιολογία της οστεοπόρωσης στους ασθενείς με ΣΔ, μπορεί να αναδείξει νέους δρόμους για τη θεραπεία της οστεοπόρωσης στους ασθενείς αυτούς.","abstract_has_math":false,"creators":["Καρλάφτη Ευθυμία","Karlafti Efthymia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T06:20:13Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3245922"],"render_values":[{"text":"uoadl:3245922","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3245922","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3245922","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3245922","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καρλάφτη Ευθυμία","Karlafti Efthymia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3245922","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3245922"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["H οστεοπόρωση είναι μία σοβαρή νόσος με οικονομικές και όχι μόνο, επιπτώσεις στη ζωή του ανθρώπου. Πρόκειται για μία σκελετική πάθηση που χαρακτηρίζεται από μειωμένη οστική ποιότητα και ποσότητα, προδιαθέτοντας έτσι σε κατάγματα. Η θνητότητα ενός κατάγματος ισχίου τον πρώτο χρόνο φτάνει στο 30%, ενώ εξίσου σημαντικές είναι οι οικονομικές επιπτώσεις των καταγμάτων στον ίδιο τον ασθενή και στο εθνικό σύστημα υγείας. Από την άλλη ο διαβήτης έχει και αυτός αυξανόμενο επιπολασμό που αναμένεται το 2030 να φτάσει το 4.4% παγκοσμίως. Παρόλο που ο διαβήτης είναι γνωστός για τις μικροαγγειακές και μακροαγγειακές επιπλοκές του, η συσχέτιση του με την εμφάνιση επιπλοκών από τα οστά είναι κάτι το οποίο δεν έχει τύχει της προσοχής που απαιτείται. Λαμβάνοντας μάλιστα υπόψι τις σοβαρές οικονομικές συνέπειες και τις συνέπειες στην ποιότητα ζωής των ασθενών που βιώνουν ένα οστεοπορωτικό κάταγμα, πόσο δε μάλλον στην ήδη επιβαρυμένη από το διαβήτη ζωή των διαβητικών, αναδεικνύεται η ανάγκη της βαθύτερης μελέτης της υπάρχουσας βιβλιογραφίας πάνω σε αυτό το θέμα. Οι επιπτώσεις των καταγμάτων είναι εξαιρετικά σοβαρές, καθώς τον πρώτο χρόνο που ακολουθεί ένα κάταγμα ισχίου το 50% των ασθενών είναι ανίκανοι να ζήσουν ανεξάρτητα, το 40% δεν μπορεί να περπατήσει και το 20% πεθαίνει, ενώ η θνητότητα είναι αυξημένη για τουλάχιστον 5 χρόνια μετά. Στους σακχαροδιαβητικούς ασθενείς αυτές οι επιπτώσεις είναι ακόμα πιο σοβαρές. Στους πάσχοντες από ΣΔ τύπου 1 ο κίνδυνος θνητότητας ενδονοσοκομειακά είναι διπλάσιος κατά την εισαγωγή, ενώ η μακροπρόθεσμη θνητότητα μετά από κάταγμα ισχίου είναι 1.44 φορές υψηλότερη στους ασθενείς με ΣΔ και παραμένει το ίδιο υψηλή για τον επόμενο χρόνο που ακολουθεί. Επιπλέον, οι 9 πάσχοντες από ΣΔ έχουν αυξημένο κίνδυνο ενδονοσοκομειακών επιπλοκών λόγω του κατάγματος, όπως σηψαιμία, μολύνσεις τραυμάτων, λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος κα. Σκοπός της βιβλιογραφικής αυτής ανασκόπησης είναι η αναζήτηση των μηχανισμών που συνδέουν το σακχαρώδη διαβήτη με την οστεοπόρωση όπως και η ανέρευση νέων πιθανών μηχανισμών των οποίων η μελέτη μπορεί να οδηγήσει σε σημαντικές ανακαλύψεις σχετικά με την επίδραση του διαβήτη στο οστό. Τέλος, η ανασκόπηση της υπάρχουσας βιβλιογραφίας όσο αφορά τη θεραπευτική αντιμετώπιση της οστεοπόρωσης στους ασθενείς με ΣΔ, σε συνδυασμό με νέα ερευνητικά ερωτήματα που θα προκύψουν για νέα σηματοδοτικά μονοπάτια που ενδεχομένως να εμπλέκονται στην παθοφυσιολογία της οστεοπόρωσης στους ασθενείς με ΣΔ, μπορεί να αναδείξει νέους δρόμους για τη θεραπεία της οστεοπόρωσης στους ασθενείς αυτούς.","Osteoporosis is a deleterious disease with a great economical burden. Osteoporosis is a bone disease that is characterized by low bone density and the disruption of bone microarchitecture, which leads to increased fragility and increased risk of bone fracture. Furthermore, osteoporosis has significant impact on everyday life. This is because it affects millions of people worldwide, especially postmenopausal women. Βone fractures are its main clinical manifestation. The mortality of a hip fracture during the first year is 30%, while the economical burden of a hip fracture, for the patient and the national health system, is extremely high. On the other hand, diabetes mellitus has an increasing prevalence which is expected to reach 4.4% within the year 2030, worldwide. Despite the fact that diabetes mellitus is known for its microvascular and macrovascular complications, its relation with osteoporosis hasn’t been studied sufficiently. Fifty percent of the patients are unable to live independently during the first year after a hip fracture, forty percent can’t walk, while twenty percent dies. For diabetic people these consequencies are more serious. During admission the mortality of a hip fracture for diabetic patients is twice as high as that of non diabetic patients, while the mortality within the first year after the fracture is 1.44 higher for diabetic patients. Moreover, diabetic patients have increased risk for hospital acquired infections such as urinary infections, trauma infectios, sepsis etc. Taking under consideration the financial consequencies and impact of osteoporotic fracture on everyday life, especially for diabetic patients, it is necessary to understand the pathophysiological mechanisms underlying diabetic bone disease. The purpose of this review is to highlight 11 molecular pathways involved in diabetic bone disease, and reveal new potential antiosteoporotic treatments."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σακχαρώδης διαβήτης και oστεοπόρωση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καρλάφτη Ευθυμία","Karlafti Efthymia"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["H οστεοπόρωση είναι μία σοβαρή νόσος με οικονομικές και όχι μόνο, επιπτώσεις στη ζωή του ανθρώπου. Πρόκειται για μία σκελετική πάθηση που χαρακτηρίζεται από μειωμένη οστική ποιότητα και ποσότητα, προδιαθέτοντας έτσι σε κατάγματα. Η θνητότητα ενός κατάγματος ισχίου τον πρώτο χρόνο φτάνει στο 30%, ενώ εξίσου σημαντικές είναι οι οικονομικές επιπτώσεις των καταγμάτων στον ίδιο τον ασθενή και στο εθνικό σύστημα υγείας. Από την άλλη ο διαβήτης έχει και αυτός αυξανόμενο επιπολασμό που αναμένεται το 2030 να φτάσει το 4.4% παγκοσμίως. Παρόλο που ο διαβήτης είναι γνωστός για τις μικροαγγειακές και μακροαγγειακές επιπλοκές του, η συσχέτιση του με την εμφάνιση επιπλοκών από τα οστά είναι κάτι το οποίο δεν έχει τύχει της προσοχής που απαιτείται. Λαμβάνοντας μάλιστα υπόψι τις σοβαρές οικονομικές συνέπειες και τις συνέπειες στην ποιότητα ζωής των ασθενών που βιώνουν ένα οστεοπορωτικό κάταγμα, πόσο δε μάλλον στην ήδη επιβαρυμένη από το διαβήτη ζωή των διαβητικών, αναδεικνύεται η ανάγκη της βαθύτερης μελέτης της υπάρχουσας βιβλιογραφίας πάνω σε αυτό το θέμα. Οι επιπτώσεις των καταγμάτων είναι εξαιρετικά σοβαρές, καθώς τον πρώτο χρόνο που ακολουθεί ένα κάταγμα ισχίου το 50% των ασθενών είναι ανίκανοι να ζήσουν ανεξάρτητα, το 40% δεν μπορεί να περπατήσει και το 20% πεθαίνει, ενώ η θνητότητα είναι αυξημένη για τουλάχιστον 5 χρόνια μετά. Στους σακχαροδιαβητικούς ασθενείς αυτές οι επιπτώσεις είναι ακόμα πιο σοβαρές. Στους πάσχοντες από ΣΔ τύπου 1 ο κίνδυνος θνητότητας ενδονοσοκομειακά είναι διπλάσιος κατά την εισαγωγή, ενώ η μακροπρόθεσμη θνητότητα μετά από κάταγμα ισχίου είναι 1.44 φορές υψηλότερη στους ασθενείς με ΣΔ και παραμένει το ίδιο υψηλή για τον επόμενο χρόνο που ακολουθεί. Επιπλέον, οι 9 πάσχοντες από ΣΔ έχουν αυξημένο κίνδυνο ενδονοσοκομειακών επιπλοκών λόγω του κατάγματος, όπως σηψαιμία, μολύνσεις τραυμάτων, λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος κα. Σκοπός της βιβλιογραφικής αυτής ανασκόπησης είναι η αναζήτηση των μηχανισμών που συνδέουν το σακχαρώδη διαβήτη με την οστεοπόρωση όπως και η ανέρευση νέων πιθανών μηχανισμών των οποίων η μελέτη μπορεί να οδηγήσει σε σημαντικές ανακαλύψεις σχετικά με την επίδραση του διαβήτη στο οστό. Τέλος, η ανασκόπηση της υπάρχουσας βιβλιογραφίας όσο αφορά τη θεραπευτική αντιμετώπιση της οστεοπόρωσης στους ασθενείς με ΣΔ, σε συνδυασμό με νέα ερευνητικά ερωτήματα που θα προκύψουν για νέα σηματοδοτικά μονοπάτια που ενδεχομένως να εμπλέκονται στην παθοφυσιολογία της οστεοπόρωσης στους ασθενείς με ΣΔ, μπορεί να αναδείξει νέους δρόμους για τη θεραπεία της οστεοπόρωσης στους ασθενείς αυτούς.","Osteoporosis is a deleterious disease with a great economical burden. Osteoporosis is a bone disease that is characterized by low bone density and the disruption of bone microarchitecture, which leads to increased fragility and increased risk of bone fracture. Furthermore, osteoporosis has significant impact on everyday life. This is because it affects millions of people worldwide, especially postmenopausal women. Βone fractures are its main clinical manifestation. The mortality of a hip fracture during the first year is 30%, while the economical burden of a hip fracture, for the patient and the national health system, is extremely high. On the other hand, diabetes mellitus has an increasing prevalence which is expected to reach 4.4% within the year 2030, worldwide. Despite the fact that diabetes mellitus is known for its microvascular and macrovascular complications, its relation with osteoporosis hasn’t been studied sufficiently. Fifty percent of the patients are unable to live independently during the first year after a hip fracture, forty percent can’t walk, while twenty percent dies. For diabetic people these consequencies are more serious. During admission the mortality of a hip fracture for diabetic patients is twice as high as that of non diabetic patients, while the mortality within the first year after the fracture is 1.44 higher for diabetic patients. Moreover, diabetic patients have increased risk for hospital acquired infections such as urinary infections, trauma infectios, sepsis etc. Taking under consideration the financial consequencies and impact of osteoporotic fracture on everyday life, especially for diabetic patients, it is necessary to understand the pathophysiological mechanisms underlying diabetic bone disease. The purpose of this review is to highlight 11 molecular pathways involved in diabetic bone disease, and reveal new potential antiosteoporotic treatments."],"dc:identifier":["uoadl:3245922","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3245922"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Σακχαρώδης διαβήτης και oστεοπόρωση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:20:13Z"}