{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3246234"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3246234","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Investigation of the role of Bcl6 in iNKT cell lineage differentiation","abstract":"Τα Φυσικά Φονικά Τ (NKT) κύτταρα αποτελούν μέρος του ανοσοποιητικού συστήματος το οποία αναπτύσσονται στο θύμο, σε μια διαδικασία κατά την οποία αποκτούν και τις εκτελεστικές τους ιδιότητες. Σε αντίθεση με τα συμβατικά Τ κύτταρα, τα NKT αναγνωρίζουν λιπιδικά αντιγόνα, τα οποία παρουσιάζονται μέσω του CD1d μορίου. Διακρίνονται σε δύο τύπους κυττάρων, τον τύπο Ι ή μη ποικιλόμορφα NKT ή iNKT, τα οποία αποτελούν και τον πολυπληθέστερο τύπο τους στον ποντικό, και τον τύπο ΙΙ ή ποικιλόμορφα NKT. Αφού μετά την ανάπτυξή τους βρίσκονται σε κατάσταση ετοιμότητας, μπορούν να παράγουν μεγάλα ποσά διαφόρων κυτταροκινών, αμέσως μετά την ενεργοποίησή τους. Αυτές οι κυτταροκίνες με τη σειρά τους, ενεργοποιούν και ενισχύουν τη δράση άλλων κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος, ενορχηστρώνοντας έτσι την ανοσιακή απάντηση. Τα πιο μελετημένα, iNKT κύτταρα, ακολουθούν μια σταδιακή διαδικασία ανάπτυξης, η οποία χωρίζεται σε τέσσερα στάδια: τα κύτταρα στο στάδιο 0, που αποτελούν τα πρόγονικά iNKT κύτταρα, από τα οποία και θα προκύψουν τα κύτταρα του σταδίου 1, τα πιο ανώριμα κύτταρα. Ακολούθως, αναπτύσσονται τα κύτταρα του σταδίου 2, από τα οποία προκύπτουν δύο ώριμοι πληθυσμοί iNKT κυττάρων, τα iNKT2 και τα iNKT17. Τέλος, προκύπτουντα τα κύτταρα του σταδίου 3, τα οποία αποτελούν και τον ώριμο πληθυσμό των iNKT1 κυττάρων. Ενώ η ανάπτυξη του κάθε πληθυσμού ρυθμίζεται από τη δράση συγκεκριμένων μεταγραφικών παραγόντων, τα αποτελέσματά μας αποκαλύπτουν το ρόλο ενός μεταγραφικού παράγοντα που, μέχρι τώρα, δεν ήταν γνωστό να εμπλέκεται στη διαφοροποίηση των iNKT κυττάρων, του Bcl6. Ο στόχος της παρούσας μελέτης ήταν η κατανόηση του ρόλου του Bcl6 στην διαφοροποίηση του κυτταρικού πεπρωμένου των iNKT κυττάρων, καθώς και στη λειτουργία τους. Για να εκπληρωθεί αυτός ο σκοπός, χρησιμοποιήθηκαν δύο μοντέλα ποντικών, Bcl6Tg και CD4Cre;Bcl6F/F. Μέσω αυτών, θα εκτιμηθεί το αποτέλεσμα της εκτοπικής έκφρασης του Bcl6 καθώς και της απουσίας του. Για να κατανοήσουμε το ρόλο του μεταγραφικού αυτού παράγοντα στην αναπτυξιακή διαδικασία των iNKT κυττάρων, Bcl6Tg ποντικοί θυσιάστηκαν και μελετήθηκαν οι θύμοι τους. Τα αποτελέσματά μας έδειξαν ότι το Bcl6 προάγει την ανάπτυξη των iNKT2 κύτταρων, εις βάρος των iNKT1, επεμβαίνοντας στο αναπτυξιακό τους μονοπάτι. Επιπροσθέτως, το Bcl6 φαίνεται να οδηγεί στην ανάπτυξη ενός πληθυσμού CD8+ κυττάρων με χαρακτηριστικά φυσικής ανοσίας. Επιπλέον, οδηγεί στην εμφάνιση ενός πληθυσμού συμβατικών CD4+ κυττάρων, τα οποία όμως εκφράζουν τον μεταγραφικό παράγοντα PLZF. Τέλος, για να διερευνήσουμε τον πιθανό ρόλο του Bcl6 στη λειτουργία των iNKT κυττάων, CD4Cre;Bcl6F/F ποντικοί θανατώθηκαν, μετά το πέρας 2 ή 48 ωρών από ένεση αγαλακτοσυλκεραμιδιου (a-Gal-Cer, aGC), ώστε να μελετήσουμε την οξεία ενεργοποίησή τους και το ρόλο τους σε ένα περιβάλλον ηπατίτιδας, αντίστοιχα. Σύμφωνα με τα αποτελέσματά μας, η απουσία του Bcl6 οδήγησε σε χαμηλότερη ενεργοποίηση των iNKT κυττάρων, τόσο στο συκώτι όσο και στη σπλήνα. Επιπλέον, η απουσία έκφρασης του Bcl6 και η επακόλουθη απώλεια των iNKT, οδηγεί σε λιγότερη ηπατική βλάβη, όπως αποδείχθηκε από τα χαμηλότερα επίπεδα των τρανσαμινασών που μελετήσαμε, ALT και AST. Υπό την ίδια συνθήκη, φαίνεται να επηρεάζεται και η ενεργοποίηση των ηπατικών CD8+ T κυττάρων. Ωστόσο, άλλοι ανοσολογικοί πληθυσμοί φαίνεται να μένουν ανεπηρέαστοι, καθότι η διήθηση του φλεγμένοντος συκωτιού από αυτούς φαίνεται να μην επηρεάζεται από την απουσία του Bcl6. Επομένως, συμπεραίνουμε ότι το Bcl6 είναι απαραίτητο για την ολοκληρωμένη ενεργοποίηση των iNKT κυττάρων, τόσο στη σπλήνα όσο και στο συκώτι. Παρόλ΄αυτά, δε φαίνεται να είναι απαραίτητο για την παραγωγή των κυτταροκινών τους.","abstract_html":"Τα Φυσικά Φονικά Τ (NKT) κύτταρα αποτελούν μέρος του ανοσοποιητικού συστήματος το οποία αναπτύσσονται στο θύμο, σε μια διαδικασία κατά την οποία αποκτούν και τις εκτελεστικές τους ιδιότητες. Σε αντίθεση με τα συμβατικά Τ κύτταρα, τα NKT αναγνωρίζουν λιπιδικά αντιγόνα, τα οποία παρουσιάζονται μέσω του CD1d μορίου. Διακρίνονται σε δύο τύπους κυττάρων, τον τύπο Ι ή μη ποικιλόμορφα NKT ή iNKT, τα οποία αποτελούν και τον πολυπληθέστερο τύπο τους στον ποντικό, και τον τύπο ΙΙ ή ποικιλόμορφα NKT. Αφού μετά την ανάπτυξή τους βρίσκονται σε κατάσταση ετοιμότητας, μπορούν να παράγουν μεγάλα ποσά διαφόρων κυτταροκινών, αμέσως μετά την ενεργοποίησή τους. Αυτές οι κυτταροκίνες με τη σειρά τους, ενεργοποιούν και ενισχύουν τη δράση άλλων κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος, ενορχηστρώνοντας έτσι την ανοσιακή απάντηση. Τα πιο μελετημένα, iNKT κύτταρα, ακολουθούν μια σταδιακή διαδικασία ανάπτυξης, η οποία χωρίζεται σε τέσσερα στάδια: τα κύτταρα στο στάδιο 0, που αποτελούν τα πρόγονικά iNKT κύτταρα, από τα οποία και θα προκύψουν τα κύτταρα του σταδίου 1, τα πιο ανώριμα κύτταρα. Ακολούθως, αναπτύσσονται τα κύτταρα του σταδίου 2, από τα οποία προκύπτουν δύο ώριμοι πληθυσμοί iNKT κυττάρων, τα iNKT2 και τα iNKT17. Τέλος, προκύπτουντα τα κύτταρα του σταδίου 3, τα οποία αποτελούν και τον ώριμο πληθυσμό των iNKT1 κυττάρων. Ενώ η ανάπτυξη του κάθε πληθυσμού ρυθμίζεται από τη δράση συγκεκριμένων μεταγραφικών παραγόντων, τα αποτελέσματά μας αποκαλύπτουν το ρόλο ενός μεταγραφικού παράγοντα που, μέχρι τώρα, δεν ήταν γνωστό να εμπλέκεται στη διαφοροποίηση των iNKT κυττάρων, του Bcl6. Ο στόχος της παρούσας μελέτης ήταν η κατανόηση του ρόλου του Bcl6 στην διαφοροποίηση του κυτταρικού πεπρωμένου των iNKT κυττάρων, καθώς και στη λειτουργία τους. Για να εκπληρωθεί αυτός ο σκοπός, χρησιμοποιήθηκαν δύο μοντέλα ποντικών, Bcl6Tg και CD4Cre;Bcl6F/F. Μέσω αυτών, θα εκτιμηθεί το αποτέλεσμα της εκτοπικής έκφρασης του Bcl6 καθώς και της απουσίας του. Για να κατανοήσουμε το ρόλο του μεταγραφικού αυτού παράγοντα στην αναπτυξιακή διαδικασία των iNKT κυττάρων, Bcl6Tg ποντικοί θυσιάστηκαν και μελετήθηκαν οι θύμοι τους. Τα αποτελέσματά μας έδειξαν ότι το Bcl6 προάγει την ανάπτυξη των iNKT2 κύτταρων, εις βάρος των iNKT1, επεμβαίνοντας στο αναπτυξιακό τους μονοπάτι. Επιπροσθέτως, το Bcl6 φαίνεται να οδηγεί στην ανάπτυξη ενός πληθυσμού CD8+ κυττάρων με χαρακτηριστικά φυσικής ανοσίας. Επιπλέον, οδηγεί στην εμφάνιση ενός πληθυσμού συμβατικών CD4+ κυττάρων, τα οποία όμως εκφράζουν τον μεταγραφικό παράγοντα PLZF. Τέλος, για να διερευνήσουμε τον πιθανό ρόλο του Bcl6 στη λειτουργία των iNKT κυττάων, CD4Cre;Bcl6F/F ποντικοί θανατώθηκαν, μετά το πέρας 2 ή 48 ωρών από ένεση αγαλακτοσυλκεραμιδιου (a-Gal-Cer, aGC), ώστε να μελετήσουμε την οξεία ενεργοποίησή τους και το ρόλο τους σε ένα περιβάλλον ηπατίτιδας, αντίστοιχα. Σύμφωνα με τα αποτελέσματά μας, η απουσία του Bcl6 οδήγησε σε χαμηλότερη ενεργοποίηση των iNKT κυττάρων, τόσο στο συκώτι όσο και στη σπλήνα. Επιπλέον, η απουσία έκφρασης του Bcl6 και η επακόλουθη απώλεια των iNKT, οδηγεί σε λιγότερη ηπατική βλάβη, όπως αποδείχθηκε από τα χαμηλότερα επίπεδα των τρανσαμινασών που μελετήσαμε, ALT και AST. Υπό την ίδια συνθήκη, φαίνεται να επηρεάζεται και η ενεργοποίηση των ηπατικών CD8+ T κυττάρων. Ωστόσο, άλλοι ανοσολογικοί πληθυσμοί φαίνεται να μένουν ανεπηρέαστοι, καθότι η διήθηση του φλεγμένοντος συκωτιού από αυτούς φαίνεται να μην επηρεάζεται από την απουσία του Bcl6. Επομένως, συμπεραίνουμε ότι το Bcl6 είναι απαραίτητο για την ολοκληρωμένη ενεργοποίηση των iNKT κυττάρων, τόσο στη σπλήνα όσο και στο συκώτι. Παρόλ΄αυτά, δε φαίνεται να είναι απαραίτητο για την παραγωγή των κυτταροκινών τους.","abstract_has_math":false,"creators":["Κωνσταντακοπούλου Χαρίκλεια","Konstantakopoulou Charikleia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T06:20:14Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3246234"],"render_values":[{"text":"uoadl:3246234","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3246234","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3246234","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3246234","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κωνσταντακοπούλου Χαρίκλεια","Konstantakopoulou Charikleia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3246234","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3246234"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τα Φυσικά Φονικά Τ (NKT) κύτταρα αποτελούν μέρος του ανοσοποιητικού συστήματος το οποία αναπτύσσονται στο θύμο, σε μια διαδικασία κατά την οποία αποκτούν και τις εκτελεστικές τους ιδιότητες. Σε αντίθεση με τα συμβατικά Τ κύτταρα, τα NKT αναγνωρίζουν λιπιδικά αντιγόνα, τα οποία παρουσιάζονται μέσω του CD1d μορίου. Διακρίνονται σε δύο τύπους κυττάρων, τον τύπο Ι ή μη ποικιλόμορφα NKT ή iNKT, τα οποία αποτελούν και τον πολυπληθέστερο τύπο τους στον ποντικό, και τον τύπο ΙΙ ή ποικιλόμορφα NKT. Αφού μετά την ανάπτυξή τους βρίσκονται σε κατάσταση ετοιμότητας, μπορούν να παράγουν μεγάλα ποσά διαφόρων κυτταροκινών, αμέσως μετά την ενεργοποίησή τους. Αυτές οι κυτταροκίνες με τη σειρά τους, ενεργοποιούν και ενισχύουν τη δράση άλλων κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος, ενορχηστρώνοντας έτσι την ανοσιακή απάντηση. Τα πιο μελετημένα, iNKT κύτταρα, ακολουθούν μια σταδιακή διαδικασία ανάπτυξης, η οποία χωρίζεται σε τέσσερα στάδια: τα κύτταρα στο στάδιο 0, που αποτελούν τα πρόγονικά iNKT κύτταρα, από τα οποία και θα προκύψουν τα κύτταρα του σταδίου 1, τα πιο ανώριμα κύτταρα. Ακολούθως, αναπτύσσονται τα κύτταρα του σταδίου 2, από τα οποία προκύπτουν δύο ώριμοι πληθυσμοί iNKT κυττάρων, τα iNKT2 και τα iNKT17. Τέλος, προκύπτουντα τα κύτταρα του σταδίου 3, τα οποία αποτελούν και τον ώριμο πληθυσμό των iNKT1 κυττάρων. Ενώ η ανάπτυξη του κάθε πληθυσμού ρυθμίζεται από τη δράση συγκεκριμένων μεταγραφικών παραγόντων, τα αποτελέσματά μας αποκαλύπτουν το ρόλο ενός μεταγραφικού παράγοντα που, μέχρι τώρα, δεν ήταν γνωστό να εμπλέκεται στη διαφοροποίηση των iNKT κυττάρων, του Bcl6. Ο στόχος της παρούσας μελέτης ήταν η κατανόηση του ρόλου του Bcl6 στην διαφοροποίηση του κυτταρικού πεπρωμένου των iNKT κυττάρων, καθώς και στη λειτουργία τους. Για να εκπληρωθεί αυτός ο σκοπός, χρησιμοποιήθηκαν δύο μοντέλα ποντικών, Bcl6Tg και CD4Cre;Bcl6F/F. Μέσω αυτών, θα εκτιμηθεί το αποτέλεσμα της εκτοπικής έκφρασης του Bcl6 καθώς και της απουσίας του. Για να κατανοήσουμε το ρόλο του μεταγραφικού αυτού παράγοντα στην αναπτυξιακή διαδικασία των iNKT κυττάρων, Bcl6Tg ποντικοί θυσιάστηκαν και μελετήθηκαν οι θύμοι τους. Τα αποτελέσματά μας έδειξαν ότι το Bcl6 προάγει την ανάπτυξη των iNKT2 κύτταρων, εις βάρος των iNKT1, επεμβαίνοντας στο αναπτυξιακό τους μονοπάτι. Επιπροσθέτως, το Bcl6 φαίνεται να οδηγεί στην ανάπτυξη ενός πληθυσμού CD8+ κυττάρων με χαρακτηριστικά φυσικής ανοσίας. Επιπλέον, οδηγεί στην εμφάνιση ενός πληθυσμού συμβατικών CD4+ κυττάρων, τα οποία όμως εκφράζουν τον μεταγραφικό παράγοντα PLZF. Τέλος, για να διερευνήσουμε τον πιθανό ρόλο του Bcl6 στη λειτουργία των iNKT κυττάων, CD4Cre;Bcl6F/F ποντικοί θανατώθηκαν, μετά το πέρας 2 ή 48 ωρών από ένεση αγαλακτοσυλκεραμιδιου (a-Gal-Cer, aGC), ώστε να μελετήσουμε την οξεία ενεργοποίησή τους και το ρόλο τους σε ένα περιβάλλον ηπατίτιδας, αντίστοιχα. Σύμφωνα με τα αποτελέσματά μας, η απουσία του Bcl6 οδήγησε σε χαμηλότερη ενεργοποίηση των iNKT κυττάρων, τόσο στο συκώτι όσο και στη σπλήνα. Επιπλέον, η απουσία έκφρασης του Bcl6 και η επακόλουθη απώλεια των iNKT, οδηγεί σε λιγότερη ηπατική βλάβη, όπως αποδείχθηκε από τα χαμηλότερα επίπεδα των τρανσαμινασών που μελετήσαμε, ALT και AST. Υπό την ίδια συνθήκη, φαίνεται να επηρεάζεται και η ενεργοποίηση των ηπατικών CD8+ T κυττάρων. Ωστόσο, άλλοι ανοσολογικοί πληθυσμοί φαίνεται να μένουν ανεπηρέαστοι, καθότι η διήθηση του φλεγμένοντος συκωτιού από αυτούς φαίνεται να μην επηρεάζεται από την απουσία του Bcl6. Επομένως, συμπεραίνουμε ότι το Bcl6 είναι απαραίτητο για την ολοκληρωμένη ενεργοποίηση των iNKT κυττάρων, τόσο στη σπλήνα όσο και στο συκώτι. Παρόλ΄αυτά, δε φαίνεται να είναι απαραίτητο για την παραγωγή των κυτταροκινών τους.","Natural Killer T (NKT) cells are a population of immune cells that develop in the thymus in a distinct process that enables acquisition of their effector functions. These cells, unlike conventional T cells, recognize lipid antigens that are presented by the CD1d molecule. They are devided in two categories, type I or invariant NKT (iNKT) cells, which are the most abundant type found in mice, and the type II or diverse NKT cells. Found in a “poised-effector” state, they can produce vast amounts of a variety of cytokines immediately after activation. Their cytokines can in turn prime and enhance the function of other cells of the immune system, thus orchestrating the immune response. iNKT cells, which have been studied thoroughly, follow a stepwise developmental process, divided in four stages: stage 0 cells constitute the progenitors and give rise to the most immature stage 1 cells; stage 2 cells that give rise to the iNKT2 and iNKT17 subsets and stage 3 that comprise mature iNKT1 cells. While the differentiation of each subset is regulated by the respective master transcriptional regulator, our results reveal an unappreciated role for BCL6, influencing iNKT development and function. The aim of our study was to understand the role of Bcl6 in the iNKT cell lineage differentiation, and functionality; for this purpose, we used two mouse models with gain-of-function or loss-of-function Bcl6 genetic modifications. To understand how Bcl6 contributes to the development of iNKT cells, we analyzed thymi from mice that ectopically express Bcl6 (Bcl6Tg mice). Our results revealed that Bcl6 supports the development of iNKT2 cells at the expense of iNKT1. Additionally, it leads to the development of a CD8+ T cell population with innate characteristics, while it also drives the emergence of a PLZF+ conventional CD4+ T cell population. To unravel the role of Bcl6 in the functionality of iNKT cells, CD4Cre;Bcl6F/F mice, lacking Bcl6 on T cells, were studied after alpha-Galactosylceramide (a-Gal-Cer, aGC) treatment, in order to study acute activation of iNKT cells and their role in autoimmune hepatitis. Our results showed that the presence of Bcl6 is necessary for proper activation of both hepatic and splenic iNKT cells. Additionally, in iNKT-mediated hepatic autoimmunity, loss of Bcl6 expression and the concomitant loss of iNKT cells, leads to less liver damage, as shown by the reduced levels of ALT and AST. The smaller NKT population in Bcl6KO mice influenced CD8+ T cells by making them less activated. However, infiltration of the liver by other immune populations was unaffected. We suggest that Bcl6 is required for proper activation of iNKT cells both in the spleen and the liver, but it is dispensable for their cytokine production."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Investigation of the role of Bcl6 in iNKT cell lineage differentiation"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κωνσταντακοπούλου Χαρίκλεια","Konstantakopoulou Charikleia"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Τα Φυσικά Φονικά Τ (NKT) κύτταρα αποτελούν μέρος του ανοσοποιητικού συστήματος το οποία αναπτύσσονται στο θύμο, σε μια διαδικασία κατά την οποία αποκτούν και τις εκτελεστικές τους ιδιότητες. Σε αντίθεση με τα συμβατικά Τ κύτταρα, τα NKT αναγνωρίζουν λιπιδικά αντιγόνα, τα οποία παρουσιάζονται μέσω του CD1d μορίου. Διακρίνονται σε δύο τύπους κυττάρων, τον τύπο Ι ή μη ποικιλόμορφα NKT ή iNKT, τα οποία αποτελούν και τον πολυπληθέστερο τύπο τους στον ποντικό, και τον τύπο ΙΙ ή ποικιλόμορφα NKT. Αφού μετά την ανάπτυξή τους βρίσκονται σε κατάσταση ετοιμότητας, μπορούν να παράγουν μεγάλα ποσά διαφόρων κυτταροκινών, αμέσως μετά την ενεργοποίησή τους. Αυτές οι κυτταροκίνες με τη σειρά τους, ενεργοποιούν και ενισχύουν τη δράση άλλων κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος, ενορχηστρώνοντας έτσι την ανοσιακή απάντηση. Τα πιο μελετημένα, iNKT κύτταρα, ακολουθούν μια σταδιακή διαδικασία ανάπτυξης, η οποία χωρίζεται σε τέσσερα στάδια: τα κύτταρα στο στάδιο 0, που αποτελούν τα πρόγονικά iNKT κύτταρα, από τα οποία και θα προκύψουν τα κύτταρα του σταδίου 1, τα πιο ανώριμα κύτταρα. Ακολούθως, αναπτύσσονται τα κύτταρα του σταδίου 2, από τα οποία προκύπτουν δύο ώριμοι πληθυσμοί iNKT κυττάρων, τα iNKT2 και τα iNKT17. Τέλος, προκύπτουντα τα κύτταρα του σταδίου 3, τα οποία αποτελούν και τον ώριμο πληθυσμό των iNKT1 κυττάρων. Ενώ η ανάπτυξη του κάθε πληθυσμού ρυθμίζεται από τη δράση συγκεκριμένων μεταγραφικών παραγόντων, τα αποτελέσματά μας αποκαλύπτουν το ρόλο ενός μεταγραφικού παράγοντα που, μέχρι τώρα, δεν ήταν γνωστό να εμπλέκεται στη διαφοροποίηση των iNKT κυττάρων, του Bcl6. Ο στόχος της παρούσας μελέτης ήταν η κατανόηση του ρόλου του Bcl6 στην διαφοροποίηση του κυτταρικού πεπρωμένου των iNKT κυττάρων, καθώς και στη λειτουργία τους. Για να εκπληρωθεί αυτός ο σκοπός, χρησιμοποιήθηκαν δύο μοντέλα ποντικών, Bcl6Tg και CD4Cre;Bcl6F/F. Μέσω αυτών, θα εκτιμηθεί το αποτέλεσμα της εκτοπικής έκφρασης του Bcl6 καθώς και της απουσίας του. Για να κατανοήσουμε το ρόλο του μεταγραφικού αυτού παράγοντα στην αναπτυξιακή διαδικασία των iNKT κυττάρων, Bcl6Tg ποντικοί θυσιάστηκαν και μελετήθηκαν οι θύμοι τους. Τα αποτελέσματά μας έδειξαν ότι το Bcl6 προάγει την ανάπτυξη των iNKT2 κύτταρων, εις βάρος των iNKT1, επεμβαίνοντας στο αναπτυξιακό τους μονοπάτι. Επιπροσθέτως, το Bcl6 φαίνεται να οδηγεί στην ανάπτυξη ενός πληθυσμού CD8+ κυττάρων με χαρακτηριστικά φυσικής ανοσίας. Επιπλέον, οδηγεί στην εμφάνιση ενός πληθυσμού συμβατικών CD4+ κυττάρων, τα οποία όμως εκφράζουν τον μεταγραφικό παράγοντα PLZF. Τέλος, για να διερευνήσουμε τον πιθανό ρόλο του Bcl6 στη λειτουργία των iNKT κυττάων, CD4Cre;Bcl6F/F ποντικοί θανατώθηκαν, μετά το πέρας 2 ή 48 ωρών από ένεση αγαλακτοσυλκεραμιδιου (a-Gal-Cer, aGC), ώστε να μελετήσουμε την οξεία ενεργοποίησή τους και το ρόλο τους σε ένα περιβάλλον ηπατίτιδας, αντίστοιχα. Σύμφωνα με τα αποτελέσματά μας, η απουσία του Bcl6 οδήγησε σε χαμηλότερη ενεργοποίηση των iNKT κυττάρων, τόσο στο συκώτι όσο και στη σπλήνα. Επιπλέον, η απουσία έκφρασης του Bcl6 και η επακόλουθη απώλεια των iNKT, οδηγεί σε λιγότερη ηπατική βλάβη, όπως αποδείχθηκε από τα χαμηλότερα επίπεδα των τρανσαμινασών που μελετήσαμε, ALT και AST. Υπό την ίδια συνθήκη, φαίνεται να επηρεάζεται και η ενεργοποίηση των ηπατικών CD8+ T κυττάρων. Ωστόσο, άλλοι ανοσολογικοί πληθυσμοί φαίνεται να μένουν ανεπηρέαστοι, καθότι η διήθηση του φλεγμένοντος συκωτιού από αυτούς φαίνεται να μην επηρεάζεται από την απουσία του Bcl6. Επομένως, συμπεραίνουμε ότι το Bcl6 είναι απαραίτητο για την ολοκληρωμένη ενεργοποίηση των iNKT κυττάρων, τόσο στη σπλήνα όσο και στο συκώτι. Παρόλ΄αυτά, δε φαίνεται να είναι απαραίτητο για την παραγωγή των κυτταροκινών τους.","Natural Killer T (NKT) cells are a population of immune cells that develop in the thymus in a distinct process that enables acquisition of their effector functions. These cells, unlike conventional T cells, recognize lipid antigens that are presented by the CD1d molecule. They are devided in two categories, type I or invariant NKT (iNKT) cells, which are the most abundant type found in mice, and the type II or diverse NKT cells. Found in a “poised-effector” state, they can produce vast amounts of a variety of cytokines immediately after activation. Their cytokines can in turn prime and enhance the function of other cells of the immune system, thus orchestrating the immune response. iNKT cells, which have been studied thoroughly, follow a stepwise developmental process, divided in four stages: stage 0 cells constitute the progenitors and give rise to the most immature stage 1 cells; stage 2 cells that give rise to the iNKT2 and iNKT17 subsets and stage 3 that comprise mature iNKT1 cells. While the differentiation of each subset is regulated by the respective master transcriptional regulator, our results reveal an unappreciated role for BCL6, influencing iNKT development and function. The aim of our study was to understand the role of Bcl6 in the iNKT cell lineage differentiation, and functionality; for this purpose, we used two mouse models with gain-of-function or loss-of-function Bcl6 genetic modifications. To understand how Bcl6 contributes to the development of iNKT cells, we analyzed thymi from mice that ectopically express Bcl6 (Bcl6Tg mice). Our results revealed that Bcl6 supports the development of iNKT2 cells at the expense of iNKT1. Additionally, it leads to the development of a CD8+ T cell population with innate characteristics, while it also drives the emergence of a PLZF+ conventional CD4+ T cell population. To unravel the role of Bcl6 in the functionality of iNKT cells, CD4Cre;Bcl6F/F mice, lacking Bcl6 on T cells, were studied after alpha-Galactosylceramide (a-Gal-Cer, aGC) treatment, in order to study acute activation of iNKT cells and their role in autoimmune hepatitis. Our results showed that the presence of Bcl6 is necessary for proper activation of both hepatic and splenic iNKT cells. Additionally, in iNKT-mediated hepatic autoimmunity, loss of Bcl6 expression and the concomitant loss of iNKT cells, leads to less liver damage, as shown by the reduced levels of ALT and AST. The smaller NKT population in Bcl6KO mice influenced CD8+ T cells by making them less activated. However, infiltration of the liver by other immune populations was unaffected. We suggest that Bcl6 is required for proper activation of iNKT cells both in the spleen and the liver, but it is dispensable for their cytokine production."],"dc:identifier":["uoadl:3246234","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3246234"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Investigation of the role of Bcl6 in iNKT cell lineage differentiation"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:20:14Z"}