{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3247488"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3247488","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Optimization of in vivo gene editing in lung tumors using viral vectors","abstract":"Τα τελευταία 10 χρόνια, η ανάπτυξη εργαλείων γονιδιωματικής μηχανικής έχει εξελιχθεί, ανοίγοντας ευκαιρίες για in vivo εφαρμογές. Η εμφάνιση της τεχνολογίας του CRISPR-Cas9 παρουσιάζει μεγάλες θεραπευτικές δυνατότητες προσαρμόζοντας τη χρήση εργαλείων που θα επιτρέψουν την ακριβή διόρθωση μεταλλάξεων υπεύθυνων για την εμφάνιση νοσημάτων. Τα συστατικά στοιχεία του CRISPR-Cas9 χρειάζεται να μεταφερθούν με επιτυχία μέσα στα κύτταρα για να ασκήσουν το ρόλο τους. Ως αποτέλεσμα, οι ερευνητές έχουν επίσης επικεντρωθεί στη διερεύνηση διαφορετικών μεθόδων και εργαλείων μεταφοράς του μηχανισμού. Στο πλαίσιο του καρκίνου, οι τεχνολογίες που βασίζονται στο CRISPR έχουν βελτιώσει την κατανόησή μας όσον αφορά τη διάγνωση και τη θεραπεία. Με τη δημιουργία μοντέλων στα οποία έχει προηγηθεί η απαλοιφή γονιδίων ενδιαφέροντος (ΚΟ) και τον χειρισμό ενδογενών γενετικών στοιχείων, η τεχνολογία CRISPR-Cas9 έχει προσφέρει πληροφορίες σχετικά με τις κύριες μεταλλάξεις και την ανταπόκριση στη θεραπεία. Στην παρούσα μελέτη, στοχεύουμε να πραγματοποιήσουμε τον πρώτο χαρακτηρισμό ως προς το ενδεχόμενο τροποποίησης γονιδίων in vivo, στον πνεύμονα υγιών και ποντικών που φέρουν όγκο. Αρχικά, χρησιμοποιούμε ένα σύστημα λεντιιών 3ης γενιάς που μας επιτρέπει να εξετάζουμε την αποτελεσματικότητα της διαμόλυνσης μέσω ενός φθορίζοντος δείκτη, διαπιστώνοντας έτσι την επιτυχή στόχευση των ινοβλαστών. Στο επόμενο βήμα, πραγματοποιούμε έναν in vitro έλεγχο 3 sgRNA που στοχεύουν τον υποδοχέα 1 του μεταμορφωτικού αυξητικού παράγοντα-β (Tgfbr1). Η επιλογή του γονιδίου βασίζεται στο γεγονός ότι ο Tgfb εκφράζεται σε μεγάλο βαθμό σε ινοβλάστες που σχετίζονται με τον καρκίνο και έχει αποδειχθεί ότι τους μετατρέπει σε μια εξαιρετικά προκαρκινική κατάσταση που ονομάζεται μυοϊνοβλάστες. Δουλεύουμε με ινοβλάστες που είχαν απομονωθεί προηγουμένως από πνεύμονες ποντικού που φέρουν όγκους και που έχουν διαμολυνθεί ώστε να εκφράζουν συστηματικά Cas9. Για την παραγωγή του ιού sgRNA, χρησιμοποιούμε ένα σύστημα φακοϊού 2ης γενιάς. Μετά την in vitro διαμόλυνση με τα sgRNA, επιλέγουμε αυτό που εμφανίζει την υψηλότερη αποτελεσματικότητα διαγραφής της πρωτεΐνης στην κυτταρική σειρά και πραγματοποιούμε την τελική in vivo δοκιμή. Το ζωικό μοντέλο χρησιμοποιεί το σύστημα TetOn για την επαγωγή της Cas9, που σημαίνει ότι απαιτεί τη χορήγηση δοξυκυκλίνης. Χρησιμοποιώντας αυτό το μοντέλο, μπορούμε να διαμολύνουμε επιτυχώς ινοβλάστες στο μικροπεριβάλλον του όγκου και να παρατηρήσουμε τη μείωση του επιπέδου της του υποδοχέα. Τα δεδομένα μας δείχνουν επίσης μια μείωση στο mRNA του υποδοχέα, υποστηρίζοντας ότι η in vivo δοκιμή γονιδιωματικής επεξεργασίας ήταν επιτυχής. Καθώς αυτή είναι η πρώτη in vivo μελέτη γενετικής επεξεργασίας στο εργαστήριο και απ’όσο γνωρίζουμε και στο πλαίσιο του καρκίνου του πνεύμονα που εστιάζει στους ινοβλάστες, πιστεύουμε ότι παραθέτουμε υποσχόμενα αποτελέσματα. Θέτουν επίσης τα θεμέλια για διερεύνηση και αφήνουν χώρο για βελτιστοποίηση της τεχνικής. Στην ουσία, επιδεικνύουν την ικανότητα των ενδοεργαστηριακών εργαλείων μηχανικής γονιδιώματος και υποδηλώνουν ότι οι θεραπευτικές εφαρμογές που χρησιμοποιούν ζωικά μοντέλα έχουν ισχυρές δυνατότητες.","abstract_html":"Τα τελευταία 10 χρόνια, η ανάπτυξη εργαλείων γονιδιωματικής μηχανικής έχει εξελιχθεί, ανοίγοντας ευκαιρίες για in vivo εφαρμογές. Η εμφάνιση της τεχνολογίας του CRISPR-Cas9 παρουσιάζει μεγάλες θεραπευτικές δυνατότητες προσαρμόζοντας τη χρήση εργαλείων που θα επιτρέψουν την ακριβή διόρθωση μεταλλάξεων υπεύθυνων για την εμφάνιση νοσημάτων. Τα συστατικά στοιχεία του CRISPR-Cas9 χρειάζεται να μεταφερθούν με επιτυχία μέσα στα κύτταρα για να ασκήσουν το ρόλο τους. Ως αποτέλεσμα, οι ερευνητές έχουν επίσης επικεντρωθεί στη διερεύνηση διαφορετικών μεθόδων και εργαλείων μεταφοράς του μηχανισμού. Στο πλαίσιο του καρκίνου, οι τεχνολογίες που βασίζονται στο CRISPR έχουν βελτιώσει την κατανόησή μας όσον αφορά τη διάγνωση και τη θεραπεία. Με τη δημιουργία μοντέλων στα οποία έχει προηγηθεί η απαλοιφή γονιδίων ενδιαφέροντος (ΚΟ) και τον χειρισμό ενδογενών γενετικών στοιχείων, η τεχνολογία CRISPR-Cas9 έχει προσφέρει πληροφορίες σχετικά με τις κύριες μεταλλάξεις και την ανταπόκριση στη θεραπεία. Στην παρούσα μελέτη, στοχεύουμε να πραγματοποιήσουμε τον πρώτο χαρακτηρισμό ως προς το ενδεχόμενο τροποποίησης γονιδίων in vivo, στον πνεύμονα υγιών και ποντικών που φέρουν όγκο. Αρχικά, χρησιμοποιούμε ένα σύστημα λεντιιών 3ης γενιάς που μας επιτρέπει να εξετάζουμε την αποτελεσματικότητα της διαμόλυνσης μέσω ενός φθορίζοντος δείκτη, διαπιστώνοντας έτσι την επιτυχή στόχευση των ινοβλαστών. Στο επόμενο βήμα, πραγματοποιούμε έναν in vitro έλεγχο 3 sgRNA που στοχεύουν τον υποδοχέα 1 του μεταμορφωτικού αυξητικού παράγοντα-β (Tgfbr1). Η επιλογή του γονιδίου βασίζεται στο γεγονός ότι ο Tgfb εκφράζεται σε μεγάλο βαθμό σε ινοβλάστες που σχετίζονται με τον καρκίνο και έχει αποδειχθεί ότι τους μετατρέπει σε μια εξαιρετικά προκαρκινική κατάσταση που ονομάζεται μυοϊνοβλάστες. Δουλεύουμε με ινοβλάστες που είχαν απομονωθεί προηγουμένως από πνεύμονες ποντικού που φέρουν όγκους και που έχουν διαμολυνθεί ώστε να εκφράζουν συστηματικά Cas9. Για την παραγωγή του ιού sgRNA, χρησιμοποιούμε ένα σύστημα φακοϊού 2ης γενιάς. Μετά την in vitro διαμόλυνση με τα sgRNA, επιλέγουμε αυτό που εμφανίζει την υψηλότερη αποτελεσματικότητα διαγραφής της πρωτεΐνης στην κυτταρική σειρά και πραγματοποιούμε την τελική in vivo δοκιμή. Το ζωικό μοντέλο χρησιμοποιεί το σύστημα TetOn για την επαγωγή της Cas9, που σημαίνει ότι απαιτεί τη χορήγηση δοξυκυκλίνης. Χρησιμοποιώντας αυτό το μοντέλο, μπορούμε να διαμολύνουμε επιτυχώς ινοβλάστες στο μικροπεριβάλλον του όγκου και να παρατηρήσουμε τη μείωση του επιπέδου της του υποδοχέα. Τα δεδομένα μας δείχνουν επίσης μια μείωση στο mRNA του υποδοχέα, υποστηρίζοντας ότι η in vivo δοκιμή γονιδιωματικής επεξεργασίας ήταν επιτυχής. Καθώς αυτή είναι η πρώτη in vivo μελέτη γενετικής επεξεργασίας στο εργαστήριο και απ’όσο γνωρίζουμε και στο πλαίσιο του καρκίνου του πνεύμονα που εστιάζει στους ινοβλάστες, πιστεύουμε ότι παραθέτουμε υποσχόμενα αποτελέσματα. Θέτουν επίσης τα θεμέλια για διερεύνηση και αφήνουν χώρο για βελτιστοποίηση της τεχνικής. Στην ουσία, επιδεικνύουν την ικανότητα των ενδοεργαστηριακών εργαλείων μηχανικής γονιδιώματος και υποδηλώνουν ότι οι θεραπευτικές εφαρμογές που χρησιμοποιούν ζωικά μοντέλα έχουν ισχυρές δυνατότητες.","abstract_has_math":false,"creators":["Μανέτα Δωροθέα","Maneta Dorothea"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T06:20:16Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3247488"],"render_values":[{"text":"uoadl:3247488","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3247488","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3247488","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3247488","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μανέτα Δωροθέα","Maneta Dorothea"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3247488","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3247488"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τα τελευταία 10 χρόνια, η ανάπτυξη εργαλείων γονιδιωματικής μηχανικής έχει εξελιχθεί, ανοίγοντας ευκαιρίες για in vivo εφαρμογές. Η εμφάνιση της τεχνολογίας του CRISPR-Cas9 παρουσιάζει μεγάλες θεραπευτικές δυνατότητες προσαρμόζοντας τη χρήση εργαλείων που θα επιτρέψουν την ακριβή διόρθωση μεταλλάξεων υπεύθυνων για την εμφάνιση νοσημάτων. Τα συστατικά στοιχεία του CRISPR-Cas9 χρειάζεται να μεταφερθούν με επιτυχία μέσα στα κύτταρα για να ασκήσουν το ρόλο τους. Ως αποτέλεσμα, οι ερευνητές έχουν επίσης επικεντρωθεί στη διερεύνηση διαφορετικών μεθόδων και εργαλείων μεταφοράς του μηχανισμού. Στο πλαίσιο του καρκίνου, οι τεχνολογίες που βασίζονται στο CRISPR έχουν βελτιώσει την κατανόησή μας όσον αφορά τη διάγνωση και τη θεραπεία. Με τη δημιουργία μοντέλων στα οποία έχει προηγηθεί η απαλοιφή γονιδίων ενδιαφέροντος (ΚΟ) και τον χειρισμό ενδογενών γενετικών στοιχείων, η τεχνολογία CRISPR-Cas9 έχει προσφέρει πληροφορίες σχετικά με τις κύριες μεταλλάξεις και την ανταπόκριση στη θεραπεία. Στην παρούσα μελέτη, στοχεύουμε να πραγματοποιήσουμε τον πρώτο χαρακτηρισμό ως προς το ενδεχόμενο τροποποίησης γονιδίων in vivo, στον πνεύμονα υγιών και ποντικών που φέρουν όγκο. Αρχικά, χρησιμοποιούμε ένα σύστημα λεντιιών 3ης γενιάς που μας επιτρέπει να εξετάζουμε την αποτελεσματικότητα της διαμόλυνσης μέσω ενός φθορίζοντος δείκτη, διαπιστώνοντας έτσι την επιτυχή στόχευση των ινοβλαστών. Στο επόμενο βήμα, πραγματοποιούμε έναν in vitro έλεγχο 3 sgRNA που στοχεύουν τον υποδοχέα 1 του μεταμορφωτικού αυξητικού παράγοντα-β (Tgfbr1). Η επιλογή του γονιδίου βασίζεται στο γεγονός ότι ο Tgfb εκφράζεται σε μεγάλο βαθμό σε ινοβλάστες που σχετίζονται με τον καρκίνο και έχει αποδειχθεί ότι τους μετατρέπει σε μια εξαιρετικά προκαρκινική κατάσταση που ονομάζεται μυοϊνοβλάστες. Δουλεύουμε με ινοβλάστες που είχαν απομονωθεί προηγουμένως από πνεύμονες ποντικού που φέρουν όγκους και που έχουν διαμολυνθεί ώστε να εκφράζουν συστηματικά Cas9. Για την παραγωγή του ιού sgRNA, χρησιμοποιούμε ένα σύστημα φακοϊού 2ης γενιάς. Μετά την in vitro διαμόλυνση με τα sgRNA, επιλέγουμε αυτό που εμφανίζει την υψηλότερη αποτελεσματικότητα διαγραφής της πρωτεΐνης στην κυτταρική σειρά και πραγματοποιούμε την τελική in vivo δοκιμή. Το ζωικό μοντέλο χρησιμοποιεί το σύστημα TetOn για την επαγωγή της Cas9, που σημαίνει ότι απαιτεί τη χορήγηση δοξυκυκλίνης. Χρησιμοποιώντας αυτό το μοντέλο, μπορούμε να διαμολύνουμε επιτυχώς ινοβλάστες στο μικροπεριβάλλον του όγκου και να παρατηρήσουμε τη μείωση του επιπέδου της του υποδοχέα. Τα δεδομένα μας δείχνουν επίσης μια μείωση στο mRNA του υποδοχέα, υποστηρίζοντας ότι η in vivo δοκιμή γονιδιωματικής επεξεργασίας ήταν επιτυχής. Καθώς αυτή είναι η πρώτη in vivo μελέτη γενετικής επεξεργασίας στο εργαστήριο και απ’όσο γνωρίζουμε και στο πλαίσιο του καρκίνου του πνεύμονα που εστιάζει στους ινοβλάστες, πιστεύουμε ότι παραθέτουμε υποσχόμενα αποτελέσματα. Θέτουν επίσης τα θεμέλια για διερεύνηση και αφήνουν χώρο για βελτιστοποίηση της τεχνικής. Στην ουσία, επιδεικνύουν την ικανότητα των ενδοεργαστηριακών εργαλείων μηχανικής γονιδιώματος και υποδηλώνουν ότι οι θεραπευτικές εφαρμογές που χρησιμοποιούν ζωικά μοντέλα έχουν ισχυρές δυνατότητες.","Over the last 10 years, the development of genome engineering tools has evolved, opening opportunities for in vivo applications. The emergence of the CRISPR technology combined with the action of Cas9 and a guide RNA has shown great therapeutic potential by repurposing elements that can correct disease-causing mutations and eventually advance to the clinical setting. These components need to be transferred successfully within the cells to exert their role. As a result, researchers have also focused on investigating different modes and vehicles of delivery. In the context of cancer, CRISPR-based technologies have ameliorated our understanding when it comes to diagnosis and treatment. With the generation of knockout (KO) models and manipulation of endogenous genetic elements, CRISPR has offered insights regarding driver mutations and responses to treatment. In the present study, we aim to perform the first in-house in vivo characterization of gene editing potential in the lung of healthy and tumor-bearing mice. Initially, we employ a 3rd generation lentiviral system that allows us to see the transduction efficiency via a fluorescent marker. We are able to infer the successful targeting of fibroblasts. At our next step, we perform an in vitro screening of 3 sgRNAs targeting Tgfbr1. The selection of the gene is based on the fact that Tgfb is highly expressed on cancer-associated fibroblasts and has been shown to convert them into a highly protumorigenic state called myofibroblasts. We work on fibroblasts previously isolated from tumor-bearing murine lungs that have been transduced to express constitutively Cas9. To produce the sgRNA virus, we use a 2nd generation lentiviral system. After the in vitro transduction with the sgRNAs, we select the one that shows the highest deletion efficiency of the protein in the cell line and perform the final in vivo trial. The animal model of use employs the TetOn system for the induction of the Cas9, meaning it requires the administration of doxycycline. Using this model, we can successfully transduce fibroblasts in the tumor setting and observe a deletion effect in the protein level of the receptor. Our data also show a reduction in the mRNA of the receptor, supporting that this in vivo gene editing trial has been successful. As this is the first in vivo gene editing study in the lab and to our knowledge in the fibroblasts in the lung cancer setting, we believe that these are promising results. They lay the foundation for exploration and leave room for optimization of the application. In essence, they demonstrate the capability of in-house genome engineering tools and suggest that therapeutic applications using animal models have strong potential."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Optimization of in vivo gene editing in lung tumors using viral vectors"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μανέτα Δωροθέα","Maneta Dorothea"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Τα τελευταία 10 χρόνια, η ανάπτυξη εργαλείων γονιδιωματικής μηχανικής έχει εξελιχθεί, ανοίγοντας ευκαιρίες για in vivo εφαρμογές. Η εμφάνιση της τεχνολογίας του CRISPR-Cas9 παρουσιάζει μεγάλες θεραπευτικές δυνατότητες προσαρμόζοντας τη χρήση εργαλείων που θα επιτρέψουν την ακριβή διόρθωση μεταλλάξεων υπεύθυνων για την εμφάνιση νοσημάτων. Τα συστατικά στοιχεία του CRISPR-Cas9 χρειάζεται να μεταφερθούν με επιτυχία μέσα στα κύτταρα για να ασκήσουν το ρόλο τους. Ως αποτέλεσμα, οι ερευνητές έχουν επίσης επικεντρωθεί στη διερεύνηση διαφορετικών μεθόδων και εργαλείων μεταφοράς του μηχανισμού. Στο πλαίσιο του καρκίνου, οι τεχνολογίες που βασίζονται στο CRISPR έχουν βελτιώσει την κατανόησή μας όσον αφορά τη διάγνωση και τη θεραπεία. Με τη δημιουργία μοντέλων στα οποία έχει προηγηθεί η απαλοιφή γονιδίων ενδιαφέροντος (ΚΟ) και τον χειρισμό ενδογενών γενετικών στοιχείων, η τεχνολογία CRISPR-Cas9 έχει προσφέρει πληροφορίες σχετικά με τις κύριες μεταλλάξεις και την ανταπόκριση στη θεραπεία. Στην παρούσα μελέτη, στοχεύουμε να πραγματοποιήσουμε τον πρώτο χαρακτηρισμό ως προς το ενδεχόμενο τροποποίησης γονιδίων in vivo, στον πνεύμονα υγιών και ποντικών που φέρουν όγκο. Αρχικά, χρησιμοποιούμε ένα σύστημα λεντιιών 3ης γενιάς που μας επιτρέπει να εξετάζουμε την αποτελεσματικότητα της διαμόλυνσης μέσω ενός φθορίζοντος δείκτη, διαπιστώνοντας έτσι την επιτυχή στόχευση των ινοβλαστών. Στο επόμενο βήμα, πραγματοποιούμε έναν in vitro έλεγχο 3 sgRNA που στοχεύουν τον υποδοχέα 1 του μεταμορφωτικού αυξητικού παράγοντα-β (Tgfbr1). Η επιλογή του γονιδίου βασίζεται στο γεγονός ότι ο Tgfb εκφράζεται σε μεγάλο βαθμό σε ινοβλάστες που σχετίζονται με τον καρκίνο και έχει αποδειχθεί ότι τους μετατρέπει σε μια εξαιρετικά προκαρκινική κατάσταση που ονομάζεται μυοϊνοβλάστες. Δουλεύουμε με ινοβλάστες που είχαν απομονωθεί προηγουμένως από πνεύμονες ποντικού που φέρουν όγκους και που έχουν διαμολυνθεί ώστε να εκφράζουν συστηματικά Cas9. Για την παραγωγή του ιού sgRNA, χρησιμοποιούμε ένα σύστημα φακοϊού 2ης γενιάς. Μετά την in vitro διαμόλυνση με τα sgRNA, επιλέγουμε αυτό που εμφανίζει την υψηλότερη αποτελεσματικότητα διαγραφής της πρωτεΐνης στην κυτταρική σειρά και πραγματοποιούμε την τελική in vivo δοκιμή. Το ζωικό μοντέλο χρησιμοποιεί το σύστημα TetOn για την επαγωγή της Cas9, που σημαίνει ότι απαιτεί τη χορήγηση δοξυκυκλίνης. Χρησιμοποιώντας αυτό το μοντέλο, μπορούμε να διαμολύνουμε επιτυχώς ινοβλάστες στο μικροπεριβάλλον του όγκου και να παρατηρήσουμε τη μείωση του επιπέδου της του υποδοχέα. Τα δεδομένα μας δείχνουν επίσης μια μείωση στο mRNA του υποδοχέα, υποστηρίζοντας ότι η in vivo δοκιμή γονιδιωματικής επεξεργασίας ήταν επιτυχής. Καθώς αυτή είναι η πρώτη in vivo μελέτη γενετικής επεξεργασίας στο εργαστήριο και απ’όσο γνωρίζουμε και στο πλαίσιο του καρκίνου του πνεύμονα που εστιάζει στους ινοβλάστες, πιστεύουμε ότι παραθέτουμε υποσχόμενα αποτελέσματα. Θέτουν επίσης τα θεμέλια για διερεύνηση και αφήνουν χώρο για βελτιστοποίηση της τεχνικής. Στην ουσία, επιδεικνύουν την ικανότητα των ενδοεργαστηριακών εργαλείων μηχανικής γονιδιώματος και υποδηλώνουν ότι οι θεραπευτικές εφαρμογές που χρησιμοποιούν ζωικά μοντέλα έχουν ισχυρές δυνατότητες.","Over the last 10 years, the development of genome engineering tools has evolved, opening opportunities for in vivo applications. The emergence of the CRISPR technology combined with the action of Cas9 and a guide RNA has shown great therapeutic potential by repurposing elements that can correct disease-causing mutations and eventually advance to the clinical setting. These components need to be transferred successfully within the cells to exert their role. As a result, researchers have also focused on investigating different modes and vehicles of delivery. In the context of cancer, CRISPR-based technologies have ameliorated our understanding when it comes to diagnosis and treatment. With the generation of knockout (KO) models and manipulation of endogenous genetic elements, CRISPR has offered insights regarding driver mutations and responses to treatment. In the present study, we aim to perform the first in-house in vivo characterization of gene editing potential in the lung of healthy and tumor-bearing mice. Initially, we employ a 3rd generation lentiviral system that allows us to see the transduction efficiency via a fluorescent marker. We are able to infer the successful targeting of fibroblasts. At our next step, we perform an in vitro screening of 3 sgRNAs targeting Tgfbr1. The selection of the gene is based on the fact that Tgfb is highly expressed on cancer-associated fibroblasts and has been shown to convert them into a highly protumorigenic state called myofibroblasts. We work on fibroblasts previously isolated from tumor-bearing murine lungs that have been transduced to express constitutively Cas9. To produce the sgRNA virus, we use a 2nd generation lentiviral system. After the in vitro transduction with the sgRNAs, we select the one that shows the highest deletion efficiency of the protein in the cell line and perform the final in vivo trial. The animal model of use employs the TetOn system for the induction of the Cas9, meaning it requires the administration of doxycycline. Using this model, we can successfully transduce fibroblasts in the tumor setting and observe a deletion effect in the protein level of the receptor. Our data also show a reduction in the mRNA of the receptor, supporting that this in vivo gene editing trial has been successful. As this is the first in vivo gene editing study in the lab and to our knowledge in the fibroblasts in the lung cancer setting, we believe that these are promising results. They lay the foundation for exploration and leave room for optimization of the application. In essence, they demonstrate the capability of in-house genome engineering tools and suggest that therapeutic applications using animal models have strong potential."],"dc:identifier":["uoadl:3247488","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3247488"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Optimization of in vivo gene editing in lung tumors using viral vectors"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:20:16Z"}