{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3248926"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3248926","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μαγνητική τομογραφία: το νέο όπλο στη διάγνωση. Είναι τόσο «αθώα» όσο θεωρούμε; Η επίδραση της χορηγούμενης καταστολής, και συγκεκριμένα της δεξμεδετομιδίνης, σε παιδιατρικούς ασθενείς κατά τη διενέργεια Μαγνητικής Τομογραφίας – Μια μετα-ανάλυση","abstract":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: H Μαγνητική Τομογραφία (ΜΤ), αν και πολύτιμη συχνά απαιτεί τη χρήση καταστολής για τη διεκπεραίωσή της, ιδίως όταν πρόκειται για παιδιά. Οι πιθανοί κίνδυνοι από τη χρήση αναισθησίας υπαγορεύουν τη φειδωλή χρήση τους. Ένα νεότερο φάρμακο, η δεξμεδετομιδίνη, με χαρακτηριστικά όπως απουσία αναπνευστικής καταστολής, καταστολή προσομοιάζουσα του φυσιολογικού ύπνου, ακόμη και πιθανή νευρο-προστατευτική δράση, αποτελεί ελκυστική εναλλακτική. ΣΚΟΠΟΣ: Η ανάδειξη των χαρακτηριστικών της δεξμεδετομιδίνης και η ευαισθητοποίηση επί του ζητήματος με απώτερο σκοπό τον περιορισμό της χορήγησης των πιο τοξικών αναισθητικών και την κινητοποίηση για περαιτέρω έρευνα. ΜΕΘΟΔΟΣ: Πραγματοποιήθηκε συστηματική αναζήτηση από τον 3ο/2020 έως τον 6ο/2022, για μελέτες δημοσιευμένες από το 2010, και αφορούσαν σε παιδιατρικό πληθυσμό ο οποίος έλαβε δεξμεδετομιδίνη ως κατασταλτικό εν όψει ΜΤ, στις βάσεις δεδομένων PubMed και Google Scholar. Η μελέτη εκπονήθηκε βάσει της μεθοδολογίας PRISMA. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Δεκατρείς μελέτες συμπεριελήφθησαν στην εξαγωγή των αποτελεσμάτων. Από τις 6204 μετρήσεις, οι 6084 αφορούσαν στη χρήση DEX και στις 4626 η δεξμεδετομιδίνη αποτέλεσε το μοναδικό αναισθητικό φάρμακο. Η μέση ηλικία των συμμετεχόντων ήταν 57 μήνες (Ι2: 4%, τ2: 0,5317, p=0,40). Η δόση εισαγωγής ήταν 2,8±0,5 μg/Kg και η δοσολογία συντήρησης 1,8±0,4 μg/Kg/h. Σε 5,6% (95%CI:0,6%-14,1%, I2:98%,p<0,01) των ασθενών χρειάστηκαν και επιπλέον δόση DEX, της τάξης των 2,9±0,4 μg/Kg, ενώ στο 6% (95%CI:1%-15%, I2:93%, τ2:0,0454, p<0,01) χορηγήθηκε έτερο φάρμακο (αστοχία DEX). Ωστόσο, η απόδοση της only-DEX άγγιξε το 99% (95%CI: 97,5%-100%), με μικρή ετερογένεια (I2:81%, τ2=0,0107, p<0.01). και χαμηλό bias. Ο μέσος χρόνος έναρξης των αναισθητικών δράσεων ήταν 12,5 λεπτά (7-19 λεπτά), ενώ ο μέσος χρόνος ανάνηψης κυμαινόταν περίπου στα 32 λεπτά (9-77 λεπτά), με το bias σχετικά υψηλό. Το 15% (95%CI: 9,3%-21,5%) των περιστατικών παρουσίασαν παρενέργειες (I2:92%, p<0,01). Εξ αυτών: υπόταση 8,7% (95% CI:3,1-16,4%, I2:84%, p<0,01), υπέρταση 1,1% (95%CI:0-5,4%, I2:89%, p<0,01), βραδυκαρδία 10% (95% CI:4-18%, I2:95%, p<0,01) και αποκορεσμός μόλις 1,2% (95% CI: 0-4%, I2:68%, p<0,01). Δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική επίδραση επί της αναπνευστικής συχνότητας, ενώ καταγράφηκαν 1 μεμονωμένο επεισόδιο άπνοιας και 5 εμέτου. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Η δεξμεδετομιδίνη είναι ένα αποδοτικό και σχετικά ασφαλές φάρμακο. Τόσο από τις επιδράσεις στην αναπνευστική λειτουργία όσο και από το καρδιαγγειακό σύστημα, σε συνδυασμό με πειραματικά δεδομένα περί νευρο-προστασίας, πλεονεκτεί έναντι των κλασσικών αναισθητικών και πιθανά να αποτελέσει φάρμακο – πρωταγωνιστή στο μέλλον.","abstract_html":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: H Μαγνητική Τομογραφία (ΜΤ), αν και πολύτιμη συχνά απαιτεί τη χρήση καταστολής για τη διεκπεραίωσή της, ιδίως όταν πρόκειται για παιδιά. Οι πιθανοί κίνδυνοι από τη χρήση αναισθησίας υπαγορεύουν τη φειδωλή χρήση τους. Ένα νεότερο φάρμακο, η δεξμεδετομιδίνη, με χαρακτηριστικά όπως απουσία αναπνευστικής καταστολής, καταστολή προσομοιάζουσα του φυσιολογικού ύπνου, ακόμη και πιθανή νευρο-προστατευτική δράση, αποτελεί ελκυστική εναλλακτική. ΣΚΟΠΟΣ: Η ανάδειξη των χαρακτηριστικών της δεξμεδετομιδίνης και η ευαισθητοποίηση επί του ζητήματος με απώτερο σκοπό τον περιορισμό της χορήγησης των πιο τοξικών αναισθητικών και την κινητοποίηση για περαιτέρω έρευνα. ΜΕΘΟΔΟΣ: Πραγματοποιήθηκε συστηματική αναζήτηση από τον 3ο/2020 έως τον 6ο/2022, για μελέτες δημοσιευμένες από το 2010, και αφορούσαν σε παιδιατρικό πληθυσμό ο οποίος έλαβε δεξμεδετομιδίνη ως κατασταλτικό εν όψει ΜΤ, στις βάσεις δεδομένων PubMed και Google Scholar. Η μελέτη εκπονήθηκε βάσει της μεθοδολογίας PRISMA. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Δεκατρείς μελέτες συμπεριελήφθησαν στην εξαγωγή των αποτελεσμάτων. Από τις 6204 μετρήσεις, οι 6084 αφορούσαν στη χρήση DEX και στις 4626 η δεξμεδετομιδίνη αποτέλεσε το μοναδικό αναισθητικό φάρμακο. Η μέση ηλικία των συμμετεχόντων ήταν 57 μήνες (Ι2: 4%, τ2: 0,5317, p=0,40). Η δόση εισαγωγής ήταν 2,8±0,5 μg/Kg και η δοσολογία συντήρησης 1,8±0,4 μg/Kg/h. Σε 5,6% (95%CI:0,6%-14,1%, I2:98%,p&lt;0,01) των ασθενών χρειάστηκαν και επιπλέον δόση DEX, της τάξης των 2,9±0,4 μg/Kg, ενώ στο 6% (95%CI:1%-15%, I2:93%, τ2:0,0454, p&lt;0,01) χορηγήθηκε έτερο φάρμακο (αστοχία DEX). Ωστόσο, η απόδοση της only-DEX άγγιξε το 99% (95%CI: 97,5%-100%), με μικρή ετερογένεια (I2:81%, τ2=0,0107, p&lt;0.01). και χαμηλό bias. Ο μέσος χρόνος έναρξης των αναισθητικών δράσεων ήταν 12,5 λεπτά (7-19 λεπτά), ενώ ο μέσος χρόνος ανάνηψης κυμαινόταν περίπου στα 32 λεπτά (9-77 λεπτά), με το bias σχετικά υψηλό. Το 15% (95%CI: 9,3%-21,5%) των περιστατικών παρουσίασαν παρενέργειες (I2:92%, p&lt;0,01). Εξ αυτών: υπόταση 8,7% (95% CI:3,1-16,4%, I2:84%, p&lt;0,01), υπέρταση 1,1% (95%CI:0-5,4%, I2:89%, p&lt;0,01), βραδυκαρδία 10% (95% CI:4-18%, I2:95%, p&lt;0,01) και αποκορεσμός μόλις 1,2% (95% CI: 0-4%, I2:68%, p&lt;0,01). Δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική επίδραση επί της αναπνευστικής συχνότητας, ενώ καταγράφηκαν 1 μεμονωμένο επεισόδιο άπνοιας και 5 εμέτου. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Η δεξμεδετομιδίνη είναι ένα αποδοτικό και σχετικά ασφαλές φάρμακο. Τόσο από τις επιδράσεις στην αναπνευστική λειτουργία όσο και από το καρδιαγγειακό σύστημα, σε συνδυασμό με πειραματικά δεδομένα περί νευρο-προστασίας, πλεονεκτεί έναντι των κλασσικών αναισθητικών και πιθανά να αποτελέσει φάρμακο – πρωταγωνιστή στο μέλλον.","abstract_has_math":false,"creators":["Αγγελοπούλου Βαλεντίνα-Αναστασία","Angelopoulou Valentina-Anastasia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T06:20:18Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3248926"],"render_values":[{"text":"uoadl:3248926","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3248926","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3248926","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3248926","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αγγελοπούλου Βαλεντίνα-Αναστασία","Angelopoulou Valentina-Anastasia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3248926","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3248926"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: H Μαγνητική Τομογραφία (ΜΤ), αν και πολύτιμη συχνά απαιτεί τη χρήση καταστολής για τη διεκπεραίωσή της, ιδίως όταν πρόκειται για παιδιά. Οι πιθανοί κίνδυνοι από τη χρήση αναισθησίας υπαγορεύουν τη φειδωλή χρήση τους. Ένα νεότερο φάρμακο, η δεξμεδετομιδίνη, με χαρακτηριστικά όπως απουσία αναπνευστικής καταστολής, καταστολή προσομοιάζουσα του φυσιολογικού ύπνου, ακόμη και πιθανή νευρο-προστατευτική δράση, αποτελεί ελκυστική εναλλακτική. ΣΚΟΠΟΣ: Η ανάδειξη των χαρακτηριστικών της δεξμεδετομιδίνης και η ευαισθητοποίηση επί του ζητήματος με απώτερο σκοπό τον περιορισμό της χορήγησης των πιο τοξικών αναισθητικών και την κινητοποίηση για περαιτέρω έρευνα. ΜΕΘΟΔΟΣ: Πραγματοποιήθηκε συστηματική αναζήτηση από τον 3ο/2020 έως τον 6ο/2022, για μελέτες δημοσιευμένες από το 2010, και αφορούσαν σε παιδιατρικό πληθυσμό ο οποίος έλαβε δεξμεδετομιδίνη ως κατασταλτικό εν όψει ΜΤ, στις βάσεις δεδομένων PubMed και Google Scholar. Η μελέτη εκπονήθηκε βάσει της μεθοδολογίας PRISMA. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Δεκατρείς μελέτες συμπεριελήφθησαν στην εξαγωγή των αποτελεσμάτων. Από τις 6204 μετρήσεις, οι 6084 αφορούσαν στη χρήση DEX και στις 4626 η δεξμεδετομιδίνη αποτέλεσε το μοναδικό αναισθητικό φάρμακο. Η μέση ηλικία των συμμετεχόντων ήταν 57 μήνες (Ι2: 4%, τ2: 0,5317, p=0,40). Η δόση εισαγωγής ήταν 2,8±0,5 μg/Kg και η δοσολογία συντήρησης 1,8±0,4 μg/Kg/h. Σε 5,6% (95%CI:0,6%-14,1%, I2:98%,p<0,01) των ασθενών χρειάστηκαν και επιπλέον δόση DEX, της τάξης των 2,9±0,4 μg/Kg, ενώ στο 6% (95%CI:1%-15%, I2:93%, τ2:0,0454, p<0,01) χορηγήθηκε έτερο φάρμακο (αστοχία DEX). Ωστόσο, η απόδοση της only-DEX άγγιξε το 99% (95%CI: 97,5%-100%), με μικρή ετερογένεια (I2:81%, τ2=0,0107, p<0.01). και χαμηλό bias. Ο μέσος χρόνος έναρξης των αναισθητικών δράσεων ήταν 12,5 λεπτά (7-19 λεπτά), ενώ ο μέσος χρόνος ανάνηψης κυμαινόταν περίπου στα 32 λεπτά (9-77 λεπτά), με το bias σχετικά υψηλό. Το 15% (95%CI: 9,3%-21,5%) των περιστατικών παρουσίασαν παρενέργειες (I2:92%, p<0,01). Εξ αυτών: υπόταση 8,7% (95% CI:3,1-16,4%, I2:84%, p<0,01), υπέρταση 1,1% (95%CI:0-5,4%, I2:89%, p<0,01), βραδυκαρδία 10% (95% CI:4-18%, I2:95%, p<0,01) και αποκορεσμός μόλις 1,2% (95% CI: 0-4%, I2:68%, p<0,01). Δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική επίδραση επί της αναπνευστικής συχνότητας, ενώ καταγράφηκαν 1 μεμονωμένο επεισόδιο άπνοιας και 5 εμέτου. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Η δεξμεδετομιδίνη είναι ένα αποδοτικό και σχετικά ασφαλές φάρμακο. Τόσο από τις επιδράσεις στην αναπνευστική λειτουργία όσο και από το καρδιαγγειακό σύστημα, σε συνδυασμό με πειραματικά δεδομένα περί νευρο-προστασίας, πλεονεκτεί έναντι των κλασσικών αναισθητικών και πιθανά να αποτελέσει φάρμακο – πρωταγωνιστή στο μέλλον.","INTRODUCTION: MRI, although it is valuable diagnostic tool, often requires the use of sedation in order to be completed. However, the potential risks of its’ use should always be taken into consideration. Dexmedetomidine (DEX), a newer, safer and potential neuroprotective drug is very attractive alternative. PURPOSE: to demonstrate the characteristics of DEX and awareness about sedation’s risks. MATERIAL&METHODS: Α systematic review was conducted through PubMed and Google Scholar databases in order to collect studies, published since 2010 through June 2022 and involved children undergoing MRI and received dexmedetomidine as sedative. Τhe study was prepared based on the PRISMA methodology. RESULTS: Thirteen studies were included in our meta-analysis. Of the 6204 measurements obtained, 6084 involved the use of DEX and in 4626 of them, DEX was the only anesthetic drug used throughout the procedure. The participants’ mean age was 57 months (Ι2: 4%, τ2: 0,5317, p=0,40). The induction dose was 2,8±0,5 μg/Kg and for conservation were administered 1,8±0,4 μg/Kg/h. In 5,6% (95%CI:0,6%-14,1%, I2:98%, p<0,01) of the patients a second dose (2,9±0,4 μg/Kg) of DEX was needed and in 6% (95%CI:1%-15%, I2:93%, τ2:0,0454, p<0,01) the contribution of another drug, except DEX, was required to complete the imaging (sedation failure). However, the total effectiveness of the method, as only-DEX, was about 99% (95%CI: 97,5%-100%, I2:81%, τ2=0,0107, p<0.01) and the bias was considered to be low. The onset time of sedation was 12,5 minutes (7-19min) and the mean recovery time was 32 minutes (9-77min), but the bias was high enough. The whole rate of adverse events was 15% (95%CI: 9,3%-21,5%, I2:92%, p<0,01). Hypotension 8,7% (95% CI:3,1-16,4%, I2:84%, p<0,01), hypertension 1,1% (95%CI:0-5,4%, I2:89%, p<0,01), bradycardia10% (95% CI:4-18%, I2:95%, p<0,01), and desaturation just 1,2% (95% CI: 0-4%, I2:68%, p<0,01). There was no statistically significant incidence of decrease in respiratory rate and were recorded, in total, just 5 isolated cases of vomiting and 1 of apnea. CONCLUSIONS: DEX seems to be α satisfactorily effective, as well as respiratory and hemodynamically safe drug. Moreover, experimental findings support its potential neuroprotective effects. From all the above DEX may be the future spotlight in (pediatric) sedation."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μαγνητική τομογραφία: το νέο όπλο στη διάγνωση. Είναι τόσο «αθώα» όσο θεωρούμε; Η επίδραση της χορηγούμενης καταστολής, και συγκεκριμένα της δεξμεδετομιδίνης, σε παιδιατρικούς ασθενείς κατά τη διενέργεια Μαγνητικής Τομογραφίας – Μια μετα-ανάλυση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αγγελοπούλου Βαλεντίνα-Αναστασία","Angelopoulou Valentina-Anastasia"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: H Μαγνητική Τομογραφία (ΜΤ), αν και πολύτιμη συχνά απαιτεί τη χρήση καταστολής για τη διεκπεραίωσή της, ιδίως όταν πρόκειται για παιδιά. Οι πιθανοί κίνδυνοι από τη χρήση αναισθησίας υπαγορεύουν τη φειδωλή χρήση τους. Ένα νεότερο φάρμακο, η δεξμεδετομιδίνη, με χαρακτηριστικά όπως απουσία αναπνευστικής καταστολής, καταστολή προσομοιάζουσα του φυσιολογικού ύπνου, ακόμη και πιθανή νευρο-προστατευτική δράση, αποτελεί ελκυστική εναλλακτική. ΣΚΟΠΟΣ: Η ανάδειξη των χαρακτηριστικών της δεξμεδετομιδίνης και η ευαισθητοποίηση επί του ζητήματος με απώτερο σκοπό τον περιορισμό της χορήγησης των πιο τοξικών αναισθητικών και την κινητοποίηση για περαιτέρω έρευνα. ΜΕΘΟΔΟΣ: Πραγματοποιήθηκε συστηματική αναζήτηση από τον 3ο/2020 έως τον 6ο/2022, για μελέτες δημοσιευμένες από το 2010, και αφορούσαν σε παιδιατρικό πληθυσμό ο οποίος έλαβε δεξμεδετομιδίνη ως κατασταλτικό εν όψει ΜΤ, στις βάσεις δεδομένων PubMed και Google Scholar. Η μελέτη εκπονήθηκε βάσει της μεθοδολογίας PRISMA. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Δεκατρείς μελέτες συμπεριελήφθησαν στην εξαγωγή των αποτελεσμάτων. Από τις 6204 μετρήσεις, οι 6084 αφορούσαν στη χρήση DEX και στις 4626 η δεξμεδετομιδίνη αποτέλεσε το μοναδικό αναισθητικό φάρμακο. Η μέση ηλικία των συμμετεχόντων ήταν 57 μήνες (Ι2: 4%, τ2: 0,5317, p=0,40). Η δόση εισαγωγής ήταν 2,8±0,5 μg/Kg και η δοσολογία συντήρησης 1,8±0,4 μg/Kg/h. Σε 5,6% (95%CI:0,6%-14,1%, I2:98%,p<0,01) των ασθενών χρειάστηκαν και επιπλέον δόση DEX, της τάξης των 2,9±0,4 μg/Kg, ενώ στο 6% (95%CI:1%-15%, I2:93%, τ2:0,0454, p<0,01) χορηγήθηκε έτερο φάρμακο (αστοχία DEX). Ωστόσο, η απόδοση της only-DEX άγγιξε το 99% (95%CI: 97,5%-100%), με μικρή ετερογένεια (I2:81%, τ2=0,0107, p<0.01). και χαμηλό bias. Ο μέσος χρόνος έναρξης των αναισθητικών δράσεων ήταν 12,5 λεπτά (7-19 λεπτά), ενώ ο μέσος χρόνος ανάνηψης κυμαινόταν περίπου στα 32 λεπτά (9-77 λεπτά), με το bias σχετικά υψηλό. Το 15% (95%CI: 9,3%-21,5%) των περιστατικών παρουσίασαν παρενέργειες (I2:92%, p<0,01). Εξ αυτών: υπόταση 8,7% (95% CI:3,1-16,4%, I2:84%, p<0,01), υπέρταση 1,1% (95%CI:0-5,4%, I2:89%, p<0,01), βραδυκαρδία 10% (95% CI:4-18%, I2:95%, p<0,01) και αποκορεσμός μόλις 1,2% (95% CI: 0-4%, I2:68%, p<0,01). Δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική επίδραση επί της αναπνευστικής συχνότητας, ενώ καταγράφηκαν 1 μεμονωμένο επεισόδιο άπνοιας και 5 εμέτου. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Η δεξμεδετομιδίνη είναι ένα αποδοτικό και σχετικά ασφαλές φάρμακο. Τόσο από τις επιδράσεις στην αναπνευστική λειτουργία όσο και από το καρδιαγγειακό σύστημα, σε συνδυασμό με πειραματικά δεδομένα περί νευρο-προστασίας, πλεονεκτεί έναντι των κλασσικών αναισθητικών και πιθανά να αποτελέσει φάρμακο – πρωταγωνιστή στο μέλλον.","INTRODUCTION: MRI, although it is valuable diagnostic tool, often requires the use of sedation in order to be completed. However, the potential risks of its’ use should always be taken into consideration. Dexmedetomidine (DEX), a newer, safer and potential neuroprotective drug is very attractive alternative. PURPOSE: to demonstrate the characteristics of DEX and awareness about sedation’s risks. MATERIAL&METHODS: Α systematic review was conducted through PubMed and Google Scholar databases in order to collect studies, published since 2010 through June 2022 and involved children undergoing MRI and received dexmedetomidine as sedative. Τhe study was prepared based on the PRISMA methodology. RESULTS: Thirteen studies were included in our meta-analysis. Of the 6204 measurements obtained, 6084 involved the use of DEX and in 4626 of them, DEX was the only anesthetic drug used throughout the procedure. The participants’ mean age was 57 months (Ι2: 4%, τ2: 0,5317, p=0,40). The induction dose was 2,8±0,5 μg/Kg and for conservation were administered 1,8±0,4 μg/Kg/h. In 5,6% (95%CI:0,6%-14,1%, I2:98%, p<0,01) of the patients a second dose (2,9±0,4 μg/Kg) of DEX was needed and in 6% (95%CI:1%-15%, I2:93%, τ2:0,0454, p<0,01) the contribution of another drug, except DEX, was required to complete the imaging (sedation failure). However, the total effectiveness of the method, as only-DEX, was about 99% (95%CI: 97,5%-100%, I2:81%, τ2=0,0107, p<0.01) and the bias was considered to be low. The onset time of sedation was 12,5 minutes (7-19min) and the mean recovery time was 32 minutes (9-77min), but the bias was high enough. The whole rate of adverse events was 15% (95%CI: 9,3%-21,5%, I2:92%, p<0,01). Hypotension 8,7% (95% CI:3,1-16,4%, I2:84%, p<0,01), hypertension 1,1% (95%CI:0-5,4%, I2:89%, p<0,01), bradycardia10% (95% CI:4-18%, I2:95%, p<0,01), and desaturation just 1,2% (95% CI: 0-4%, I2:68%, p<0,01). There was no statistically significant incidence of decrease in respiratory rate and were recorded, in total, just 5 isolated cases of vomiting and 1 of apnea. CONCLUSIONS: DEX seems to be α satisfactorily effective, as well as respiratory and hemodynamically safe drug. Moreover, experimental findings support its potential neuroprotective effects. From all the above DEX may be the future spotlight in (pediatric) sedation."],"dc:identifier":["uoadl:3248926","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3248926"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μαγνητική τομογραφία: το νέο όπλο στη διάγνωση. Είναι τόσο «αθώα» όσο θεωρούμε; Η επίδραση της χορηγούμενης καταστολής, και συγκεκριμένα της δεξμεδετομιδίνης, σε παιδιατρικούς ασθενείς κατά τη διενέργεια Μαγνητικής Τομογραφίας – Μια μετα-ανάλυση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:20:18Z"}