{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3248955"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3248955","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"The role of KMT2C/MLL3 in oxidative DNA damage","abstract":"Την τελευταία δεκαετία οι επιπτώσεις των μεταλλαγών στους ενισχυτές των γονιδίων, καθώς και μεταλλαγών σε επιγενετικούς ρυθμιστές, όπως το KMT2C/MLL3 στην παθογένεση του καρκίνου έχουν μελετηθεί εκτενώς. Επονένως, ο ρόλος των επιγενετικών ρυθμιστών στην έναρξη και την εξέλιξη του καρκίνου έχει σε έναν βαθμό περιγραφεί. Η ερευνητική κοινότητα επικεντρώνεται πλέον στον τρόπο που η γνώση μας για τους επιγενετικούς παράγοντες μπορεί να αξιοποιηθεί θεραπευτικά ώστε να στοχευθούν μονοπάτια από τα οποία εξαρτώνται τα καρκινικά κύτταρα. Ειδικότερα, στον καρκίνο της ουροδόχου κύστης, όπου υπάρχει αβεβαιότητα όσον αφορά τις θεραπείες που πρέπει να ακολουθηθούν, η κατηγοριοποίηση των ασθενών βάσει των αλλαγών στο επιγενετικό τους προφίλ θα είχε αξία για την ποιότητα της ζωής των ασθενών και την κλινική έκβαση. Με σκοπό να συμβάλλουμε σε αυτό τον σκοπό, μελετήθηκε ο ρόλος της KMT2C/MLL3 μεθυλτρανσφεράσης στη οξειδωτική βλάβη του DNA, ακολουθώντας την παρατήρηση μας ότι ασθενείς με καρκίνο της ουροδόχου κύστης που έχουν μεταλλαγές στο γονίδιο της KMT2C χαρακτηρίζονται από υπογραφές οξειδωτικής βλάβης του DNA. Δύο ανθρώπινες κυτταρές σειρές καρκίνου ουροδόχου κύστης χρησιμοποιήθηκαν και εξετάσθηκε η επίπτωση της απαλοιφής της έκρασης της KMT2C στα επίπεδα των ROS, στην οξειδωτική βλάβη του DNA και στο μονοπάτι επιδιόρθωσης του DNA, BER (Base Excision Repair). Παρατηρήσαμε ότι τα κύτταρα που είχε απαλειφθεί η KMT2C έχουν υψηλότερα επίπεδα ROS που προκαλούν οξειδωτική βλάβη του DNA με την μορφή της 8-οξογουανίνης. Επιπρόσθετα, τα ένζυμα που συμμετέχουν στο BER μονοπάτι επιδιόρθωσης έχουν διαφορετικά επίπεδα έκφρασης.","abstract_html":"Την τελευταία δεκαετία οι επιπτώσεις των μεταλλαγών στους ενισχυτές των γονιδίων, καθώς και μεταλλαγών σε επιγενετικούς ρυθμιστές, όπως το KMT2C/MLL3 στην παθογένεση του καρκίνου έχουν μελετηθεί εκτενώς. Επονένως, ο ρόλος των επιγενετικών ρυθμιστών στην έναρξη και την εξέλιξη του καρκίνου έχει σε έναν βαθμό περιγραφεί. Η ερευνητική κοινότητα επικεντρώνεται πλέον στον τρόπο που η γνώση μας για τους επιγενετικούς παράγοντες μπορεί να αξιοποιηθεί θεραπευτικά ώστε να στοχευθούν μονοπάτια από τα οποία εξαρτώνται τα καρκινικά κύτταρα. Ειδικότερα, στον καρκίνο της ουροδόχου κύστης, όπου υπάρχει αβεβαιότητα όσον αφορά τις θεραπείες που πρέπει να ακολουθηθούν, η κατηγοριοποίηση των ασθενών βάσει των αλλαγών στο επιγενετικό τους προφίλ θα είχε αξία για την ποιότητα της ζωής των ασθενών και την κλινική έκβαση. Με σκοπό να συμβάλλουμε σε αυτό τον σκοπό, μελετήθηκε ο ρόλος της KMT2C/MLL3 μεθυλτρανσφεράσης στη οξειδωτική βλάβη του DNA, ακολουθώντας την παρατήρηση μας ότι ασθενείς με καρκίνο της ουροδόχου κύστης που έχουν μεταλλαγές στο γονίδιο της KMT2C χαρακτηρίζονται από υπογραφές οξειδωτικής βλάβης του DNA. Δύο ανθρώπινες κυτταρές σειρές καρκίνου ουροδόχου κύστης χρησιμοποιήθηκαν και εξετάσθηκε η επίπτωση της απαλοιφής της έκρασης της KMT2C στα επίπεδα των ROS, στην οξειδωτική βλάβη του DNA και στο μονοπάτι επιδιόρθωσης του DNA, BER (Base Excision Repair). Παρατηρήσαμε ότι τα κύτταρα που είχε απαλειφθεί η KMT2C έχουν υψηλότερα επίπεδα ROS που προκαλούν οξειδωτική βλάβη του DNA με την μορφή της 8-οξογουανίνης. Επιπρόσθετα, τα ένζυμα που συμμετέχουν στο BER μονοπάτι επιδιόρθωσης έχουν διαφορετικά επίπεδα έκφρασης.","abstract_has_math":false,"creators":["Ντούνιας Ιωάννης","Ntounias Ioannis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T06:20:18Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3248955"],"render_values":[{"text":"uoadl:3248955","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3248955","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3248955","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3248955","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ντούνιας Ιωάννης","Ntounias Ioannis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3248955","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3248955"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Την τελευταία δεκαετία οι επιπτώσεις των μεταλλαγών στους ενισχυτές των γονιδίων, καθώς και μεταλλαγών σε επιγενετικούς ρυθμιστές, όπως το KMT2C/MLL3 στην παθογένεση του καρκίνου έχουν μελετηθεί εκτενώς. Επονένως, ο ρόλος των επιγενετικών ρυθμιστών στην έναρξη και την εξέλιξη του καρκίνου έχει σε έναν βαθμό περιγραφεί. Η ερευνητική κοινότητα επικεντρώνεται πλέον στον τρόπο που η γνώση μας για τους επιγενετικούς παράγοντες μπορεί να αξιοποιηθεί θεραπευτικά ώστε να στοχευθούν μονοπάτια από τα οποία εξαρτώνται τα καρκινικά κύτταρα. Ειδικότερα, στον καρκίνο της ουροδόχου κύστης, όπου υπάρχει αβεβαιότητα όσον αφορά τις θεραπείες που πρέπει να ακολουθηθούν, η κατηγοριοποίηση των ασθενών βάσει των αλλαγών στο επιγενετικό τους προφίλ θα είχε αξία για την ποιότητα της ζωής των ασθενών και την κλινική έκβαση. Με σκοπό να συμβάλλουμε σε αυτό τον σκοπό, μελετήθηκε ο ρόλος της KMT2C/MLL3 μεθυλτρανσφεράσης στη οξειδωτική βλάβη του DNA, ακολουθώντας την παρατήρηση μας ότι ασθενείς με καρκίνο της ουροδόχου κύστης που έχουν μεταλλαγές στο γονίδιο της KMT2C χαρακτηρίζονται από υπογραφές οξειδωτικής βλάβης του DNA. Δύο ανθρώπινες κυτταρές σειρές καρκίνου ουροδόχου κύστης χρησιμοποιήθηκαν και εξετάσθηκε η επίπτωση της απαλοιφής της έκρασης της KMT2C στα επίπεδα των ROS, στην οξειδωτική βλάβη του DNA και στο μονοπάτι επιδιόρθωσης του DNA, BER (Base Excision Repair). Παρατηρήσαμε ότι τα κύτταρα που είχε απαλειφθεί η KMT2C έχουν υψηλότερα επίπεδα ROS που προκαλούν οξειδωτική βλάβη του DNA με την μορφή της 8-οξογουανίνης. Επιπρόσθετα, τα ένζυμα που συμμετέχουν στο BER μονοπάτι επιδιόρθωσης έχουν διαφορετικά επίπεδα έκφρασης.","Over the last decade the potential roles of enhancer mutations along with mutation of epigenetic regulators, such as KMT2C/MLL3 in cancer pathogenesis have been extensively studied. Thus, the role of epigenetic regulators in cancer initiation and progression is well established. Hence, researchers are now focusing on how our knowledge about epigenetic factors can be exploited therapeutically to target liabilities that arise from epigenetic dysregulation. Especially in bladder cancer, where there is an uncertainty regarding the optimal therapies that should be followed, patient’s stratification based on alterations on their epigenetic profile would be of a great value for patients’ quality of life and clinical outcome. With the aim of contributing to this goal, we studied the role of KMT2C/MLL3 H3K4 methyltransferase in oxidative DNA damage, following our observation that bladder cancer patients that bear KMT2C mutations are characterized by oxidative DNA damage signatures. We employed two human bladder cancer cell lines and examined the impact of KMT2C knockdown on their ROS levels, oxidative DNA damage and Base Excision Repair (BER) machinery functionality, which is responsible for oxidative DNA damage repair. We report that human bladder cancer KMT2C knockdown cells have high ROS levels that are also translated into oxidative DNA damage by means of 8-oxoG formation. Additionally, the expression of enzymes that participate into 8-oxoG repair have altered expression levels."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["The role of KMT2C/MLL3 in oxidative DNA damage"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ντούνιας Ιωάννης","Ntounias Ioannis"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Την τελευταία δεκαετία οι επιπτώσεις των μεταλλαγών στους ενισχυτές των γονιδίων, καθώς και μεταλλαγών σε επιγενετικούς ρυθμιστές, όπως το KMT2C/MLL3 στην παθογένεση του καρκίνου έχουν μελετηθεί εκτενώς. Επονένως, ο ρόλος των επιγενετικών ρυθμιστών στην έναρξη και την εξέλιξη του καρκίνου έχει σε έναν βαθμό περιγραφεί. Η ερευνητική κοινότητα επικεντρώνεται πλέον στον τρόπο που η γνώση μας για τους επιγενετικούς παράγοντες μπορεί να αξιοποιηθεί θεραπευτικά ώστε να στοχευθούν μονοπάτια από τα οποία εξαρτώνται τα καρκινικά κύτταρα. Ειδικότερα, στον καρκίνο της ουροδόχου κύστης, όπου υπάρχει αβεβαιότητα όσον αφορά τις θεραπείες που πρέπει να ακολουθηθούν, η κατηγοριοποίηση των ασθενών βάσει των αλλαγών στο επιγενετικό τους προφίλ θα είχε αξία για την ποιότητα της ζωής των ασθενών και την κλινική έκβαση. Με σκοπό να συμβάλλουμε σε αυτό τον σκοπό, μελετήθηκε ο ρόλος της KMT2C/MLL3 μεθυλτρανσφεράσης στη οξειδωτική βλάβη του DNA, ακολουθώντας την παρατήρηση μας ότι ασθενείς με καρκίνο της ουροδόχου κύστης που έχουν μεταλλαγές στο γονίδιο της KMT2C χαρακτηρίζονται από υπογραφές οξειδωτικής βλάβης του DNA. Δύο ανθρώπινες κυτταρές σειρές καρκίνου ουροδόχου κύστης χρησιμοποιήθηκαν και εξετάσθηκε η επίπτωση της απαλοιφής της έκρασης της KMT2C στα επίπεδα των ROS, στην οξειδωτική βλάβη του DNA και στο μονοπάτι επιδιόρθωσης του DNA, BER (Base Excision Repair). Παρατηρήσαμε ότι τα κύτταρα που είχε απαλειφθεί η KMT2C έχουν υψηλότερα επίπεδα ROS που προκαλούν οξειδωτική βλάβη του DNA με την μορφή της 8-οξογουανίνης. Επιπρόσθετα, τα ένζυμα που συμμετέχουν στο BER μονοπάτι επιδιόρθωσης έχουν διαφορετικά επίπεδα έκφρασης.","Over the last decade the potential roles of enhancer mutations along with mutation of epigenetic regulators, such as KMT2C/MLL3 in cancer pathogenesis have been extensively studied. Thus, the role of epigenetic regulators in cancer initiation and progression is well established. Hence, researchers are now focusing on how our knowledge about epigenetic factors can be exploited therapeutically to target liabilities that arise from epigenetic dysregulation. Especially in bladder cancer, where there is an uncertainty regarding the optimal therapies that should be followed, patient’s stratification based on alterations on their epigenetic profile would be of a great value for patients’ quality of life and clinical outcome. With the aim of contributing to this goal, we studied the role of KMT2C/MLL3 H3K4 methyltransferase in oxidative DNA damage, following our observation that bladder cancer patients that bear KMT2C mutations are characterized by oxidative DNA damage signatures. We employed two human bladder cancer cell lines and examined the impact of KMT2C knockdown on their ROS levels, oxidative DNA damage and Base Excision Repair (BER) machinery functionality, which is responsible for oxidative DNA damage repair. We report that human bladder cancer KMT2C knockdown cells have high ROS levels that are also translated into oxidative DNA damage by means of 8-oxoG formation. Additionally, the expression of enzymes that participate into 8-oxoG repair have altered expression levels."],"dc:identifier":["uoadl:3248955","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3248955"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["The role of KMT2C/MLL3 in oxidative DNA damage"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:20:18Z"}