{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3250975"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3250975","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"A) Ποιοτική και Ποσοτική σύσταση δειγμάτων Capparis spinosa L. νησιών των Κυκλάδων με μέθοδο HPTLC. Βιολογικές δράσεις B) Συγκριτική μελέτη αιθέριων ελαίων 6 Ελληνικών Juniperus sps. Βιολογικές δράσεις","abstract":"Capparis spinosa Στην παρούσα διπλωματική εργασία, αναλύθηκαν για πρώτη φορά δείγματα άγουρων ανθέων (εδώδιμων μπουμπουκιών) και φύλλων, του είδους Capparis spinosa subsp. rupestris var. rupestris L. ξηρά και συντηρημένα σε αλάτι ή άλμη, από νησιά των Κυκλάδων (Σίφνο, Σέριφο, Τήνο). Συγκεκριμένα, πραγματοποιήθηκε ποσοτικός προσδιορισμός των ενώσεων ρουτίνη και κερκετίνη, με τη μέθοδο HPTLC, όπου επιβεβαιώθηκε η αφθονία σε ρουτίνη στα άγουρα άνθη και φύλλα του είδους (9.263-76.852mg/g ξηρού εκχυλίσματος), ενώ μόνο ένα δείγμα ξαρμυρισμένων άγουρων ανθέων από τη Σέριφο, εμφάνισε επαρκή ποσότητα κερκετίνης (2.878mg/g ξηρού εκχυλίσματος), δεδομένα σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφία άλλων μελετών σε Capparis spinosa της Μεσογείου. Ο προσδιορισμός της περιεκτικότητας σε φαινολικές ενώσεις έδειξε μείωση του ολικού φαινολικού φορτίου με τη συντήρηση σε άλμη, σε σύγκριση με τα δείγματα ξηρής δρόγης, ενώ τα ξαρμυρισμένα δείγματα παρουσίασαν υψηλότερο φαινολικό φορτίο από τα αντίστοιχα δείγματα σε άλμη. Τα αποτελέσματα της ανάλυσης DPPH ήταν ευθέως ανάλογα του ολικού φαινολικού φορτίου, καθώς τα δείγματα με χαμηλότερο φαινολικό προφίλ παρουσίασαν ασθενέστερη αντιοξειδωτική δράση. Τέλος, το αντιμικροβιακό προφίλ των δειγμάτων έδειξε ισχυρότερη δράση έναντι στελεχών Gram θετικών βακτηρίων (Staphylococcus aureus, Staphylococcus epidermidis, Streptococcus mutans, Streptococcus viridans) και του ανθρωποπαθογόνου μύκητα Candida glabrata, ενώ εμφάνισαν ασθενέστερη δράση έναντι όλων των άλλων στελεχών μικροοργανισμών που δοκιμάσθηκαν. Στο σύνολο των ελέγχων τα δείγματα ξηρής δρόγης από τα νησιά Σίφνο και Σέριφο εμφάνισαν την ισχυρότερη αντιμικροβιακή δράση. Juniperus Στην μελέτη αυτή, αναλύθηκαν με τη μέθοδο GC-MS τα αιθέρια έλαια καρπών και φύλλων 6 ειδών του γένους Juniperus που είναι αυτοφυή στην Ελλάδα. Συγκεκριμένα, 4 είδη: Juniperus oxycedrus subsp. deltoides, J. excelsa, J. foetidissima, J. communis subsp. communis που συλλέχθηκαν από την περιοχή της λίμνης Πρεσπών (Δ. Μακεδονία) και 2 είδη: J. macrocarpa και J. phoenicea από το νησί της Λέσβου (Β. Αιγαίο). Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα περισσότερα είδη εμφάνισαν ως κύριους μεταβολίτες μονοτερπένια, ακολουθούμενα από σεσκιτερπένια, με εξαίρεση το είδος J.macrocarpa, που περιείχε κυρίως σεσκιτερπένια και δευτερευόντως οξυγονωμένα παράγωγά τους. Όλα τα αιθέρια έλαια που μελετήθηκαν φαίνεται να ανήκουν στον χημειότυπο α-pinene (7.36-43.11%), με πιο κύρια χημικά συστατικά τις ενώσεις: α-cedrol (0.10-27.73%), sabinene (6.53-13.5%), limonene (0.24-11.01%), myrcene (0.46-5.05%). Παρουσιάστηκαν διαφορές στην απόδοση, καθώς και στη χημική σύσταση μεταξύ των αιθέριων ελαίων. Επιπλέον, τα αποτελέσματα παρουσίασαν ποιοτικές και ποσοτικές διαφορές, σε σύγκριση με τα βιβλιογραφικά δεδομένα μελετών αντίστοιχων φυτών του γένους Juniperus άλλης γεωγραφικής προέλευσης, γεγονός που προφανώς οφείλεται στις μοναδικές συνθήκες μικροκλίματος αλλά και εδάφους των περιοχών συλλογής (λίμνη Πρεσπών και της ηφαιστιογενούς Λέσβου). Όλα τα δείγματα αξιολογήθηκαν ως προς το ολικό φαινολικό φορτίο, την αντιοξειδωτική, αντιμικροβιακή τους δράση, με τα έλαια των φύλλων να παρουσιάζουν πλουσιότερο φαινολικό προφίλ και ισχυρή αντιοξειδωτική δράση, σε σύγκριση με τους καρπούς. Όσον αφορά την αντιμικροβιακή δράση, παρατηρήθηκε μεγαλύτερη αντιμικροβιακή δράση στα αιθέρια έλαια των καρπών, ιδιαίτερα έναντι στελεχών Gram θετικών βακτηρίων (Staphylococcus, Streptococcus) και του ανθρωποπαθογόνου μύκητα C. glabrata.","abstract_html":"Capparis spinosa Στην παρούσα διπλωματική εργασία, αναλύθηκαν για πρώτη φορά δείγματα άγουρων ανθέων (εδώδιμων μπουμπουκιών) και φύλλων, του είδους Capparis spinosa subsp. rupestris var. rupestris L. ξηρά και συντηρημένα σε αλάτι ή άλμη, από νησιά των Κυκλάδων (Σίφνο, Σέριφο, Τήνο). Συγκεκριμένα, πραγματοποιήθηκε ποσοτικός προσδιορισμός των ενώσεων ρουτίνη και κερκετίνη, με τη μέθοδο HPTLC, όπου επιβεβαιώθηκε η αφθονία σε ρουτίνη στα άγουρα άνθη και φύλλα του είδους (9.263-76.852mg/g ξηρού εκχυλίσματος), ενώ μόνο ένα δείγμα ξαρμυρισμένων άγουρων ανθέων από τη Σέριφο, εμφάνισε επαρκή ποσότητα κερκετίνης (2.878mg/g ξηρού εκχυλίσματος), δεδομένα σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφία άλλων μελετών σε Capparis spinosa της Μεσογείου. Ο προσδιορισμός της περιεκτικότητας σε φαινολικές ενώσεις έδειξε μείωση του ολικού φαινολικού φορτίου με τη συντήρηση σε άλμη, σε σύγκριση με τα δείγματα ξηρής δρόγης, ενώ τα ξαρμυρισμένα δείγματα παρουσίασαν υψηλότερο φαινολικό φορτίο από τα αντίστοιχα δείγματα σε άλμη. Τα αποτελέσματα της ανάλυσης DPPH ήταν ευθέως ανάλογα του ολικού φαινολικού φορτίου, καθώς τα δείγματα με χαμηλότερο φαινολικό προφίλ παρουσίασαν ασθενέστερη αντιοξειδωτική δράση. Τέλος, το αντιμικροβιακό προφίλ των δειγμάτων έδειξε ισχυρότερη δράση έναντι στελεχών Gram θετικών βακτηρίων (Staphylococcus aureus, Staphylococcus epidermidis, Streptococcus mutans, Streptococcus viridans) και του ανθρωποπαθογόνου μύκητα Candida glabrata, ενώ εμφάνισαν ασθενέστερη δράση έναντι όλων των άλλων στελεχών μικροοργανισμών που δοκιμάσθηκαν. Στο σύνολο των ελέγχων τα δείγματα ξηρής δρόγης από τα νησιά Σίφνο και Σέριφο εμφάνισαν την ισχυρότερη αντιμικροβιακή δράση. Juniperus Στην μελέτη αυτή, αναλύθηκαν με τη μέθοδο GC-MS τα αιθέρια έλαια καρπών και φύλλων 6 ειδών του γένους Juniperus που είναι αυτοφυή στην Ελλάδα. Συγκεκριμένα, 4 είδη: Juniperus oxycedrus subsp. deltoides, J. excelsa, J. foetidissima, J. communis subsp. communis που συλλέχθηκαν από την περιοχή της λίμνης Πρεσπών (Δ. Μακεδονία) και 2 είδη: J. macrocarpa και J. phoenicea από το νησί της Λέσβου (Β. Αιγαίο). Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα περισσότερα είδη εμφάνισαν ως κύριους μεταβολίτες μονοτερπένια, ακολουθούμενα από σεσκιτερπένια, με εξαίρεση το είδος J.macrocarpa, που περιείχε κυρίως σεσκιτερπένια και δευτερευόντως οξυγονωμένα παράγωγά τους. Όλα τα αιθέρια έλαια που μελετήθηκαν φαίνεται να ανήκουν στον χημειότυπο α-pinene (7.36-43.11%), με πιο κύρια χημικά συστατικά τις ενώσεις: α-cedrol (0.10-27.73%), sabinene (6.53-13.5%), limonene (0.24-11.01%), myrcene (0.46-5.05%). Παρουσιάστηκαν διαφορές στην απόδοση, καθώς και στη χημική σύσταση μεταξύ των αιθέριων ελαίων. Επιπλέον, τα αποτελέσματα παρουσίασαν ποιοτικές και ποσοτικές διαφορές, σε σύγκριση με τα βιβλιογραφικά δεδομένα μελετών αντίστοιχων φυτών του γένους Juniperus άλλης γεωγραφικής προέλευσης, γεγονός που προφανώς οφείλεται στις μοναδικές συνθήκες μικροκλίματος αλλά και εδάφους των περιοχών συλλογής (λίμνη Πρεσπών και της ηφαιστιογενούς Λέσβου). Όλα τα δείγματα αξιολογήθηκαν ως προς το ολικό φαινολικό φορτίο, την αντιοξειδωτική, αντιμικροβιακή τους δράση, με τα έλαια των φύλλων να παρουσιάζουν πλουσιότερο φαινολικό προφίλ και ισχυρή αντιοξειδωτική δράση, σε σύγκριση με τους καρπούς. Όσον αφορά την αντιμικροβιακή δράση, παρατηρήθηκε μεγαλύτερη αντιμικροβιακή δράση στα αιθέρια έλαια των καρπών, ιδιαίτερα έναντι στελεχών Gram θετικών βακτηρίων (Staphylococcus, Streptococcus) και του ανθρωποπαθογόνου μύκητα C. glabrata.","abstract_has_math":false,"creators":["Φωτιάδου Ευγενία","Fotiadou Evgenia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T06:20:18Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3250975"],"render_values":[{"text":"uoadl:3250975","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3250975","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3250975","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3250975","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Φωτιάδου Ευγενία","Fotiadou Evgenia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3250975","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3250975"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Capparis spinosa Στην παρούσα διπλωματική εργασία, αναλύθηκαν για πρώτη φορά δείγματα άγουρων ανθέων (εδώδιμων μπουμπουκιών) και φύλλων, του είδους Capparis spinosa subsp. rupestris var. rupestris L. ξηρά και συντηρημένα σε αλάτι ή άλμη, από νησιά των Κυκλάδων (Σίφνο, Σέριφο, Τήνο). Συγκεκριμένα, πραγματοποιήθηκε ποσοτικός προσδιορισμός των ενώσεων ρουτίνη και κερκετίνη, με τη μέθοδο HPTLC, όπου επιβεβαιώθηκε η αφθονία σε ρουτίνη στα άγουρα άνθη και φύλλα του είδους (9.263-76.852mg/g ξηρού εκχυλίσματος), ενώ μόνο ένα δείγμα ξαρμυρισμένων άγουρων ανθέων από τη Σέριφο, εμφάνισε επαρκή ποσότητα κερκετίνης (2.878mg/g ξηρού εκχυλίσματος), δεδομένα σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφία άλλων μελετών σε Capparis spinosa της Μεσογείου. Ο προσδιορισμός της περιεκτικότητας σε φαινολικές ενώσεις έδειξε μείωση του ολικού φαινολικού φορτίου με τη συντήρηση σε άλμη, σε σύγκριση με τα δείγματα ξηρής δρόγης, ενώ τα ξαρμυρισμένα δείγματα παρουσίασαν υψηλότερο φαινολικό φορτίο από τα αντίστοιχα δείγματα σε άλμη. Τα αποτελέσματα της ανάλυσης DPPH ήταν ευθέως ανάλογα του ολικού φαινολικού φορτίου, καθώς τα δείγματα με χαμηλότερο φαινολικό προφίλ παρουσίασαν ασθενέστερη αντιοξειδωτική δράση. Τέλος, το αντιμικροβιακό προφίλ των δειγμάτων έδειξε ισχυρότερη δράση έναντι στελεχών Gram θετικών βακτηρίων (Staphylococcus aureus, Staphylococcus epidermidis, Streptococcus mutans, Streptococcus viridans) και του ανθρωποπαθογόνου μύκητα Candida glabrata, ενώ εμφάνισαν ασθενέστερη δράση έναντι όλων των άλλων στελεχών μικροοργανισμών που δοκιμάσθηκαν. Στο σύνολο των ελέγχων τα δείγματα ξηρής δρόγης από τα νησιά Σίφνο και Σέριφο εμφάνισαν την ισχυρότερη αντιμικροβιακή δράση. Juniperus Στην μελέτη αυτή, αναλύθηκαν με τη μέθοδο GC-MS τα αιθέρια έλαια καρπών και φύλλων 6 ειδών του γένους Juniperus που είναι αυτοφυή στην Ελλάδα. Συγκεκριμένα, 4 είδη: Juniperus oxycedrus subsp. deltoides, J. excelsa, J. foetidissima, J. communis subsp. communis που συλλέχθηκαν από την περιοχή της λίμνης Πρεσπών (Δ. Μακεδονία) και 2 είδη: J. macrocarpa και J. phoenicea από το νησί της Λέσβου (Β. Αιγαίο). Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα περισσότερα είδη εμφάνισαν ως κύριους μεταβολίτες μονοτερπένια, ακολουθούμενα από σεσκιτερπένια, με εξαίρεση το είδος J.macrocarpa, που περιείχε κυρίως σεσκιτερπένια και δευτερευόντως οξυγονωμένα παράγωγά τους. Όλα τα αιθέρια έλαια που μελετήθηκαν φαίνεται να ανήκουν στον χημειότυπο α-pinene (7.36-43.11%), με πιο κύρια χημικά συστατικά τις ενώσεις: α-cedrol (0.10-27.73%), sabinene (6.53-13.5%), limonene (0.24-11.01%), myrcene (0.46-5.05%). Παρουσιάστηκαν διαφορές στην απόδοση, καθώς και στη χημική σύσταση μεταξύ των αιθέριων ελαίων. Επιπλέον, τα αποτελέσματα παρουσίασαν ποιοτικές και ποσοτικές διαφορές, σε σύγκριση με τα βιβλιογραφικά δεδομένα μελετών αντίστοιχων φυτών του γένους Juniperus άλλης γεωγραφικής προέλευσης, γεγονός που προφανώς οφείλεται στις μοναδικές συνθήκες μικροκλίματος αλλά και εδάφους των περιοχών συλλογής (λίμνη Πρεσπών και της ηφαιστιογενούς Λέσβου). Όλα τα δείγματα αξιολογήθηκαν ως προς το ολικό φαινολικό φορτίο, την αντιοξειδωτική, αντιμικροβιακή τους δράση, με τα έλαια των φύλλων να παρουσιάζουν πλουσιότερο φαινολικό προφίλ και ισχυρή αντιοξειδωτική δράση, σε σύγκριση με τους καρπούς. Όσον αφορά την αντιμικροβιακή δράση, παρατηρήθηκε μεγαλύτερη αντιμικροβιακή δράση στα αιθέρια έλαια των καρπών, ιδιαίτερα έναντι στελεχών Gram θετικών βακτηρίων (Staphylococcus, Streptococcus) και του ανθρωποπαθογόνου μύκητα C. glabrata.","Capparis spinosa In the present study, samples of immature edible buds and leaves of Capparis spinosa subsp. rupestris var. rupestris L., under different preservation status (dried, salted or/and pickled ones) from selected Cycladic islands (Sifnos, Serifos, Tinos) were analysed for the first time. Specifically, quantitative determination of the compounds rutin and quercetin was carried out by HPTLC method, which confirmed the abundance of rutin in immature buds and leaves of C. spinosa (9.263-76.852mg/g dry extract), while only one sample of unsalted buds from Serifos showed sufficient amount of quercetin (2.878mg/g dry extract), data which are in agreement with the literature. The determination of total phenolic content showed a decrease in total phenolic load with brine preservation (pickled), compared to dried samples, while the desalted samples showed a higher phenolic load than the salted ones. The results of DPPH analysis were completely correlated with the total phenolic load, as the less phenolic content sample showed milder antioxidant activity. Finally, the antimicrobial profile of the samples showed stronger activity against Gram positive bacteria (Staphylococcus aureus, Staphylococcus epidermidis, Streptococcus mutans, Streptococcus viridans) as well as against human pathogenic fungi Candida glabrata, while they exerted weak activities against all other tested microorganisms. In total dried samples from the islands of Sifnos and Serifos showed higher antimicrobial activity. Juniperus In the present study, essential oils of berries and leaves of 6 main species of genus Juniperus growing wild in Greece were analyzed by the method of GC-MS. Specifically, 4 species, Juniperus oxycedrus subsp. deltoides, J. excelsa, J. foetidissima, J. communis subsp. communis were collected from Lake Prespa area (Western Macedonia- Greece) and 2 species, J. macrocarpa and J. phoenicea from the island of Lesvos (North Aegean). The results showed that in most of the studied Juniperus, monoterpenes followed by sesquiterpenes appeared as the most abundant metabolites, except of J. macrocarpa which contained mainly sesquiterpenes followed by their oxygenated derivatives. All studied essential oils belonged to α-pinene chemotype (7.36-43.11%), as most abundant metabolites exerted α-cedrol (0.10-27.73%), sabinene (6.53-13.5%), limonene (0.24-11.01%), myrcene (0.46-5.05%). Differences in yield as well as chemical composition between the essential oils were observed. Furthermore, the results showed qualitative and quantitative differences, compared to the existing literature data on Juniperus plants from different geographic origin, which could be attributed to the unique microclimate conditions prevailing in Prespa region and the volcanic island of Lesvos. All samples were evaluated for their total phenolic content, antioxidant and antimicrobial activity. In all cases leaf samples showed a richer phenolic profile and strong antioxidant activity, in comparison with berries. Regarding the antimicrobial activity, stronger antimicrobial activity was observed in the essential oils of the cones, and furthermore especially against Gram positive bacterial strains (Staphylococcus, Streptococcus) as well as against human pathogenic fungi C. glabrata."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["A) Ποιοτική και Ποσοτική σύσταση δειγμάτων Capparis spinosa L. νησιών των Κυκλάδων με μέθοδο HPTLC. Βιολογικές δράσεις B) Συγκριτική μελέτη αιθέριων ελαίων 6 Ελληνικών Juniperus sps. Βιολογικές δράσεις"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Φωτιάδου Ευγενία","Fotiadou Evgenia"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Capparis spinosa Στην παρούσα διπλωματική εργασία, αναλύθηκαν για πρώτη φορά δείγματα άγουρων ανθέων (εδώδιμων μπουμπουκιών) και φύλλων, του είδους Capparis spinosa subsp. rupestris var. rupestris L. ξηρά και συντηρημένα σε αλάτι ή άλμη, από νησιά των Κυκλάδων (Σίφνο, Σέριφο, Τήνο). Συγκεκριμένα, πραγματοποιήθηκε ποσοτικός προσδιορισμός των ενώσεων ρουτίνη και κερκετίνη, με τη μέθοδο HPTLC, όπου επιβεβαιώθηκε η αφθονία σε ρουτίνη στα άγουρα άνθη και φύλλα του είδους (9.263-76.852mg/g ξηρού εκχυλίσματος), ενώ μόνο ένα δείγμα ξαρμυρισμένων άγουρων ανθέων από τη Σέριφο, εμφάνισε επαρκή ποσότητα κερκετίνης (2.878mg/g ξηρού εκχυλίσματος), δεδομένα σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφία άλλων μελετών σε Capparis spinosa της Μεσογείου. Ο προσδιορισμός της περιεκτικότητας σε φαινολικές ενώσεις έδειξε μείωση του ολικού φαινολικού φορτίου με τη συντήρηση σε άλμη, σε σύγκριση με τα δείγματα ξηρής δρόγης, ενώ τα ξαρμυρισμένα δείγματα παρουσίασαν υψηλότερο φαινολικό φορτίο από τα αντίστοιχα δείγματα σε άλμη. Τα αποτελέσματα της ανάλυσης DPPH ήταν ευθέως ανάλογα του ολικού φαινολικού φορτίου, καθώς τα δείγματα με χαμηλότερο φαινολικό προφίλ παρουσίασαν ασθενέστερη αντιοξειδωτική δράση. Τέλος, το αντιμικροβιακό προφίλ των δειγμάτων έδειξε ισχυρότερη δράση έναντι στελεχών Gram θετικών βακτηρίων (Staphylococcus aureus, Staphylococcus epidermidis, Streptococcus mutans, Streptococcus viridans) και του ανθρωποπαθογόνου μύκητα Candida glabrata, ενώ εμφάνισαν ασθενέστερη δράση έναντι όλων των άλλων στελεχών μικροοργανισμών που δοκιμάσθηκαν. Στο σύνολο των ελέγχων τα δείγματα ξηρής δρόγης από τα νησιά Σίφνο και Σέριφο εμφάνισαν την ισχυρότερη αντιμικροβιακή δράση. Juniperus Στην μελέτη αυτή, αναλύθηκαν με τη μέθοδο GC-MS τα αιθέρια έλαια καρπών και φύλλων 6 ειδών του γένους Juniperus που είναι αυτοφυή στην Ελλάδα. Συγκεκριμένα, 4 είδη: Juniperus oxycedrus subsp. deltoides, J. excelsa, J. foetidissima, J. communis subsp. communis που συλλέχθηκαν από την περιοχή της λίμνης Πρεσπών (Δ. Μακεδονία) και 2 είδη: J. macrocarpa και J. phoenicea από το νησί της Λέσβου (Β. Αιγαίο). Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα περισσότερα είδη εμφάνισαν ως κύριους μεταβολίτες μονοτερπένια, ακολουθούμενα από σεσκιτερπένια, με εξαίρεση το είδος J.macrocarpa, που περιείχε κυρίως σεσκιτερπένια και δευτερευόντως οξυγονωμένα παράγωγά τους. Όλα τα αιθέρια έλαια που μελετήθηκαν φαίνεται να ανήκουν στον χημειότυπο α-pinene (7.36-43.11%), με πιο κύρια χημικά συστατικά τις ενώσεις: α-cedrol (0.10-27.73%), sabinene (6.53-13.5%), limonene (0.24-11.01%), myrcene (0.46-5.05%). Παρουσιάστηκαν διαφορές στην απόδοση, καθώς και στη χημική σύσταση μεταξύ των αιθέριων ελαίων. Επιπλέον, τα αποτελέσματα παρουσίασαν ποιοτικές και ποσοτικές διαφορές, σε σύγκριση με τα βιβλιογραφικά δεδομένα μελετών αντίστοιχων φυτών του γένους Juniperus άλλης γεωγραφικής προέλευσης, γεγονός που προφανώς οφείλεται στις μοναδικές συνθήκες μικροκλίματος αλλά και εδάφους των περιοχών συλλογής (λίμνη Πρεσπών και της ηφαιστιογενούς Λέσβου). Όλα τα δείγματα αξιολογήθηκαν ως προς το ολικό φαινολικό φορτίο, την αντιοξειδωτική, αντιμικροβιακή τους δράση, με τα έλαια των φύλλων να παρουσιάζουν πλουσιότερο φαινολικό προφίλ και ισχυρή αντιοξειδωτική δράση, σε σύγκριση με τους καρπούς. Όσον αφορά την αντιμικροβιακή δράση, παρατηρήθηκε μεγαλύτερη αντιμικροβιακή δράση στα αιθέρια έλαια των καρπών, ιδιαίτερα έναντι στελεχών Gram θετικών βακτηρίων (Staphylococcus, Streptococcus) και του ανθρωποπαθογόνου μύκητα C. glabrata.","Capparis spinosa In the present study, samples of immature edible buds and leaves of Capparis spinosa subsp. rupestris var. rupestris L., under different preservation status (dried, salted or/and pickled ones) from selected Cycladic islands (Sifnos, Serifos, Tinos) were analysed for the first time. Specifically, quantitative determination of the compounds rutin and quercetin was carried out by HPTLC method, which confirmed the abundance of rutin in immature buds and leaves of C. spinosa (9.263-76.852mg/g dry extract), while only one sample of unsalted buds from Serifos showed sufficient amount of quercetin (2.878mg/g dry extract), data which are in agreement with the literature. The determination of total phenolic content showed a decrease in total phenolic load with brine preservation (pickled), compared to dried samples, while the desalted samples showed a higher phenolic load than the salted ones. The results of DPPH analysis were completely correlated with the total phenolic load, as the less phenolic content sample showed milder antioxidant activity. Finally, the antimicrobial profile of the samples showed stronger activity against Gram positive bacteria (Staphylococcus aureus, Staphylococcus epidermidis, Streptococcus mutans, Streptococcus viridans) as well as against human pathogenic fungi Candida glabrata, while they exerted weak activities against all other tested microorganisms. In total dried samples from the islands of Sifnos and Serifos showed higher antimicrobial activity. Juniperus In the present study, essential oils of berries and leaves of 6 main species of genus Juniperus growing wild in Greece were analyzed by the method of GC-MS. Specifically, 4 species, Juniperus oxycedrus subsp. deltoides, J. excelsa, J. foetidissima, J. communis subsp. communis were collected from Lake Prespa area (Western Macedonia- Greece) and 2 species, J. macrocarpa and J. phoenicea from the island of Lesvos (North Aegean). The results showed that in most of the studied Juniperus, monoterpenes followed by sesquiterpenes appeared as the most abundant metabolites, except of J. macrocarpa which contained mainly sesquiterpenes followed by their oxygenated derivatives. All studied essential oils belonged to α-pinene chemotype (7.36-43.11%), as most abundant metabolites exerted α-cedrol (0.10-27.73%), sabinene (6.53-13.5%), limonene (0.24-11.01%), myrcene (0.46-5.05%). Differences in yield as well as chemical composition between the essential oils were observed. Furthermore, the results showed qualitative and quantitative differences, compared to the existing literature data on Juniperus plants from different geographic origin, which could be attributed to the unique microclimate conditions prevailing in Prespa region and the volcanic island of Lesvos. All samples were evaluated for their total phenolic content, antioxidant and antimicrobial activity. In all cases leaf samples showed a richer phenolic profile and strong antioxidant activity, in comparison with berries. Regarding the antimicrobial activity, stronger antimicrobial activity was observed in the essential oils of the cones, and furthermore especially against Gram positive bacterial strains (Staphylococcus, Streptococcus) as well as against human pathogenic fungi C. glabrata."],"dc:identifier":["uoadl:3250975","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3250975"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["A) Ποιοτική και Ποσοτική σύσταση δειγμάτων Capparis spinosa L. νησιών των Κυκλάδων με μέθοδο HPTLC. Βιολογικές δράσεις B) Συγκριτική μελέτη αιθέριων ελαίων 6 Ελληνικών Juniperus sps. Βιολογικές δράσεις"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:20:18Z"}