{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3251412"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3251412","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη των Εξωκυττάριων Ουδετεροφιλικών Δικτύων Χρωματίνης (Neutrophil Extracellular Traps) στην νόσο εξ’ ονύχων γαλής","abstract":"Οι Bartonella spp. είναι αρνητικά κατά gram, προαιρετικά ενδοκυτταρικά βακτήρια της οικογένειας Bartonellaceae και περιλαμβάνουν τουλάχιστον 45 είδη, εκ των οποίων τουλάχιστον 13 έχουν αναφερθεί ότι προκαλούν νόσο στον άνθρωπο. Η Bartonella bacilliformis, η Bartonella quintana και η Bartonella henselae είναι τα πρώτα είδη του γένους που ανακαλύφθηκαν. Η Bartonella henselae είναι πλέον γνωστό ότι αποτελεί τον κυριότερο αιτιολογικό παράγοντα πρόκλησης της νόσου εξ’ ονύχων γαλής, με την ασθένεια να μεταδίδεται συχνότερα μέσω δαγκώματος, γρατσουνιάς ή γλειψίματος γάτας. Τα κύρια συμπτώματα της ασθένειας είναι η τοπική εμφάνιση δερματικών βλαβών στο σημείο ενοφθαλμισμού του βακτηρίου που ακολουθείται στις περισσότερες περιπτώσεις από διόγκωση λεμφαδένων. Η ανοσοπαθογένεση θεωρείται ότι παίζει σημαντικό ρόλο, καθώς έρευνες έχουν δείξει ότι το βακτήριο στις περισσότερες περιπτώσεις δεν είναι βιώσιμο στους λεμφαδένες. Ιστολογικά, στη ΝΕΟΓ εντοπίζονται 3 στάδια, με το πρώιμο να είναι αυτό στο οποίο παρατηρούνται κοκκιώματα με συσσωρευμένα ουδετερόφιλα. Τα ουδετερόφιλα ως πρώτη γραμμή άμυνας του ανοσοποιητικού συστήματος δρουν προκειμένου να καταπολεμήσουν τη μόλυνση. Τα τελευταία χρόνια έχει βρεθεί ότι επιτελούν πολλές λειτουργίες προκειμένου να πετύχουν τον σκοπό τους συμπεριλαμβανομένης της φαγοκυττάρωσης, της παραγωγής δραστικών ριζών οξυγόνου (ROS) και της ΝΕΤωσης. Η ΝΕΤωση αναφέρεται στο σχηματισμό ενός σκελετού ινιδίων χρωματίνης, ο οποίος περιλαμβάνει συστατικά του πυρήνα, του κυτταροπλάσματος, των κοκκίων των ουδετεροφίλων, καθώς και αντιμικροβιακών πεπτιδίων όπως η ελαστάση, η καθεψίνη G και η μυελοϋπεροξειδάση. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να ερμηνεύσει την επίδραση του βακτηρίου B. henselae στον ανοσολογικό μηχανισμό της νόσου εξ’ ονύχων γαλής, σε ό, τι αφορά στα ουδετερόφιλα μελετώντας τις τρεις αυτές λειτουργίες τους. Για το σκοπό αυτό απομονώθηκαν ουδετερόφιλα από υγιείς δότες, διεγέρθηκαν με βακτήρια και επισημάνθηκαν με αντισώματα, με πιο ενδεικτικά αυτά έναντι της κιτρουλινοποιημένης ιστόνης και της μυελοϋπεροξειδάσης. Για την εύρεση της βέλτιστης ανοσοαπόκρισης, πραγματοποιήθηκαν πειράματα τιτλοδότησης, όπου χρησιμοποιήθηκε διαφορετικός αριθμός βακτηρίων ανά ουδετερόφιλο, ενώ για τον έλεγχο της φαγοκυττάρωσης ελέγχθηκαν οι συνθήκες σε οψωνοποιημένα και μη βακτήρια B. henselae. Παράλληλα, εξετάστηκε ο σχηματισμός εξωκυττάριων ουδετεροφιλικών δικτύων χρωματίνης (ΝΕΤs) και η παραγωγή ελευθέρων ριζών με μέτρηση και σύγκριση μεταξύ των ομάδων οψωνοποιημένων και μη βακτηρίων. Οι δομές των NETs απομονώθηκαν αυτούσιες έχοντας, πρώτα, υποστεί πέψη προκειμένου να ελεγχθεί η επίδρασή τους στην καλλιέργεια του βακτηρίου. Τα αποτελέσματα των πειραμάτων έδειξαν ότι η βέλτιστη ανοσοαπόκριση επιτυγχάνεται στην αναλογία 10 βακτηρίων ανά ουδετερόφιλο. Παρατηρήθηκε, ότι η οψωνοποίηση είναι μια διαδικασία απαραίτητη για την επιτυχή φαγοκυττάρωση των βακτηρίων, καθώς, επίσης, και ότι η διέγερση ουδετεροφίλων με οψωνοποιημένη B. henselae αποτελεί ικανή συνθήκη για την επαγωγή της ΝΕΤωσης. Η μέτρηση των ROS έδειξε ότι η φαγοκυττάρωση οψωνοποιημένου βακτηρίου συμβάλει στην αύξηση των επιπέδων ελευθέρων ριζών με τη διαφορά να είναι στατιστικά σημαντική, σε αντίθεση με τη συνθήκη όπου απουσιάζει η επώαση με ορό. Τέλος, από τα πειράματα με τις δομές των NETs φάνηκε ο αντιμικροβιακός ρόλος αυτών των δομών, καθώς υπήρξε μείωση στον αριθμό των αποικιών B. henselae όταν το βακτήριο καλλιεργήθηκε μόνο του αλλά και σε συνδυασμό με NETs. Συμπερασματικά, φαίνεται ότι τα ουδετερόφιλα μέσω των μηχανισμών τους είναι πολύ πιθανό ότι συμμετέχουν στην όλη παθοφυσιολογία της ΝΕΟΓ.","abstract_html":"Οι Bartonella spp. είναι αρνητικά κατά gram, προαιρετικά ενδοκυτταρικά βακτήρια της οικογένειας Bartonellaceae και περιλαμβάνουν τουλάχιστον 45 είδη, εκ των οποίων τουλάχιστον 13 έχουν αναφερθεί ότι προκαλούν νόσο στον άνθρωπο. Η Bartonella bacilliformis, η Bartonella quintana και η Bartonella henselae είναι τα πρώτα είδη του γένους που ανακαλύφθηκαν. Η Bartonella henselae είναι πλέον γνωστό ότι αποτελεί τον κυριότερο αιτιολογικό παράγοντα πρόκλησης της νόσου εξ’ ονύχων γαλής, με την ασθένεια να μεταδίδεται συχνότερα μέσω δαγκώματος, γρατσουνιάς ή γλειψίματος γάτας. Τα κύρια συμπτώματα της ασθένειας είναι η τοπική εμφάνιση δερματικών βλαβών στο σημείο ενοφθαλμισμού του βακτηρίου που ακολουθείται στις περισσότερες περιπτώσεις από διόγκωση λεμφαδένων. Η ανοσοπαθογένεση θεωρείται ότι παίζει σημαντικό ρόλο, καθώς έρευνες έχουν δείξει ότι το βακτήριο στις περισσότερες περιπτώσεις δεν είναι βιώσιμο στους λεμφαδένες. Ιστολογικά, στη ΝΕΟΓ εντοπίζονται 3 στάδια, με το πρώιμο να είναι αυτό στο οποίο παρατηρούνται κοκκιώματα με συσσωρευμένα ουδετερόφιλα. Τα ουδετερόφιλα ως πρώτη γραμμή άμυνας του ανοσοποιητικού συστήματος δρουν προκειμένου να καταπολεμήσουν τη μόλυνση. Τα τελευταία χρόνια έχει βρεθεί ότι επιτελούν πολλές λειτουργίες προκειμένου να πετύχουν τον σκοπό τους συμπεριλαμβανομένης της φαγοκυττάρωσης, της παραγωγής δραστικών ριζών οξυγόνου (ROS) και της ΝΕΤωσης. Η ΝΕΤωση αναφέρεται στο σχηματισμό ενός σκελετού ινιδίων χρωματίνης, ο οποίος περιλαμβάνει συστατικά του πυρήνα, του κυτταροπλάσματος, των κοκκίων των ουδετεροφίλων, καθώς και αντιμικροβιακών πεπτιδίων όπως η ελαστάση, η καθεψίνη G και η μυελοϋπεροξειδάση. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να ερμηνεύσει την επίδραση του βακτηρίου B. henselae στον ανοσολογικό μηχανισμό της νόσου εξ’ ονύχων γαλής, σε ό, τι αφορά στα ουδετερόφιλα μελετώντας τις τρεις αυτές λειτουργίες τους. Για το σκοπό αυτό απομονώθηκαν ουδετερόφιλα από υγιείς δότες, διεγέρθηκαν με βακτήρια και επισημάνθηκαν με αντισώματα, με πιο ενδεικτικά αυτά έναντι της κιτρουλινοποιημένης ιστόνης και της μυελοϋπεροξειδάσης. Για την εύρεση της βέλτιστης ανοσοαπόκρισης, πραγματοποιήθηκαν πειράματα τιτλοδότησης, όπου χρησιμοποιήθηκε διαφορετικός αριθμός βακτηρίων ανά ουδετερόφιλο, ενώ για τον έλεγχο της φαγοκυττάρωσης ελέγχθηκαν οι συνθήκες σε οψωνοποιημένα και μη βακτήρια B. henselae. Παράλληλα, εξετάστηκε ο σχηματισμός εξωκυττάριων ουδετεροφιλικών δικτύων χρωματίνης (ΝΕΤs) και η παραγωγή ελευθέρων ριζών με μέτρηση και σύγκριση μεταξύ των ομάδων οψωνοποιημένων και μη βακτηρίων. Οι δομές των NETs απομονώθηκαν αυτούσιες έχοντας, πρώτα, υποστεί πέψη προκειμένου να ελεγχθεί η επίδρασή τους στην καλλιέργεια του βακτηρίου. Τα αποτελέσματα των πειραμάτων έδειξαν ότι η βέλτιστη ανοσοαπόκριση επιτυγχάνεται στην αναλογία 10 βακτηρίων ανά ουδετερόφιλο. Παρατηρήθηκε, ότι η οψωνοποίηση είναι μια διαδικασία απαραίτητη για την επιτυχή φαγοκυττάρωση των βακτηρίων, καθώς, επίσης, και ότι η διέγερση ουδετεροφίλων με οψωνοποιημένη B. henselae αποτελεί ικανή συνθήκη για την επαγωγή της ΝΕΤωσης. Η μέτρηση των ROS έδειξε ότι η φαγοκυττάρωση οψωνοποιημένου βακτηρίου συμβάλει στην αύξηση των επιπέδων ελευθέρων ριζών με τη διαφορά να είναι στατιστικά σημαντική, σε αντίθεση με τη συνθήκη όπου απουσιάζει η επώαση με ορό. Τέλος, από τα πειράματα με τις δομές των NETs φάνηκε ο αντιμικροβιακός ρόλος αυτών των δομών, καθώς υπήρξε μείωση στον αριθμό των αποικιών B. henselae όταν το βακτήριο καλλιεργήθηκε μόνο του αλλά και σε συνδυασμό με NETs. Συμπερασματικά, φαίνεται ότι τα ουδετερόφιλα μέσω των μηχανισμών τους είναι πολύ πιθανό ότι συμμετέχουν στην όλη παθοφυσιολογία της ΝΕΟΓ.","abstract_has_math":false,"creators":["Μάκκα Σοφία","Makka Sofia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T06:20:21Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3251412"],"render_values":[{"text":"uoadl:3251412","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3251412","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3251412","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3251412","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μάκκα Σοφία","Makka Sofia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3251412","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3251412"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι Bartonella spp. είναι αρνητικά κατά gram, προαιρετικά ενδοκυτταρικά βακτήρια της οικογένειας Bartonellaceae και περιλαμβάνουν τουλάχιστον 45 είδη, εκ των οποίων τουλάχιστον 13 έχουν αναφερθεί ότι προκαλούν νόσο στον άνθρωπο. Η Bartonella bacilliformis, η Bartonella quintana και η Bartonella henselae είναι τα πρώτα είδη του γένους που ανακαλύφθηκαν. Η Bartonella henselae είναι πλέον γνωστό ότι αποτελεί τον κυριότερο αιτιολογικό παράγοντα πρόκλησης της νόσου εξ’ ονύχων γαλής, με την ασθένεια να μεταδίδεται συχνότερα μέσω δαγκώματος, γρατσουνιάς ή γλειψίματος γάτας. Τα κύρια συμπτώματα της ασθένειας είναι η τοπική εμφάνιση δερματικών βλαβών στο σημείο ενοφθαλμισμού του βακτηρίου που ακολουθείται στις περισσότερες περιπτώσεις από διόγκωση λεμφαδένων. Η ανοσοπαθογένεση θεωρείται ότι παίζει σημαντικό ρόλο, καθώς έρευνες έχουν δείξει ότι το βακτήριο στις περισσότερες περιπτώσεις δεν είναι βιώσιμο στους λεμφαδένες. Ιστολογικά, στη ΝΕΟΓ εντοπίζονται 3 στάδια, με το πρώιμο να είναι αυτό στο οποίο παρατηρούνται κοκκιώματα με συσσωρευμένα ουδετερόφιλα. Τα ουδετερόφιλα ως πρώτη γραμμή άμυνας του ανοσοποιητικού συστήματος δρουν προκειμένου να καταπολεμήσουν τη μόλυνση. Τα τελευταία χρόνια έχει βρεθεί ότι επιτελούν πολλές λειτουργίες προκειμένου να πετύχουν τον σκοπό τους συμπεριλαμβανομένης της φαγοκυττάρωσης, της παραγωγής δραστικών ριζών οξυγόνου (ROS) και της ΝΕΤωσης. Η ΝΕΤωση αναφέρεται στο σχηματισμό ενός σκελετού ινιδίων χρωματίνης, ο οποίος περιλαμβάνει συστατικά του πυρήνα, του κυτταροπλάσματος, των κοκκίων των ουδετεροφίλων, καθώς και αντιμικροβιακών πεπτιδίων όπως η ελαστάση, η καθεψίνη G και η μυελοϋπεροξειδάση. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να ερμηνεύσει την επίδραση του βακτηρίου B. henselae στον ανοσολογικό μηχανισμό της νόσου εξ’ ονύχων γαλής, σε ό, τι αφορά στα ουδετερόφιλα μελετώντας τις τρεις αυτές λειτουργίες τους. Για το σκοπό αυτό απομονώθηκαν ουδετερόφιλα από υγιείς δότες, διεγέρθηκαν με βακτήρια και επισημάνθηκαν με αντισώματα, με πιο ενδεικτικά αυτά έναντι της κιτρουλινοποιημένης ιστόνης και της μυελοϋπεροξειδάσης. Για την εύρεση της βέλτιστης ανοσοαπόκρισης, πραγματοποιήθηκαν πειράματα τιτλοδότησης, όπου χρησιμοποιήθηκε διαφορετικός αριθμός βακτηρίων ανά ουδετερόφιλο, ενώ για τον έλεγχο της φαγοκυττάρωσης ελέγχθηκαν οι συνθήκες σε οψωνοποιημένα και μη βακτήρια B. henselae. Παράλληλα, εξετάστηκε ο σχηματισμός εξωκυττάριων ουδετεροφιλικών δικτύων χρωματίνης (ΝΕΤs) και η παραγωγή ελευθέρων ριζών με μέτρηση και σύγκριση μεταξύ των ομάδων οψωνοποιημένων και μη βακτηρίων. Οι δομές των NETs απομονώθηκαν αυτούσιες έχοντας, πρώτα, υποστεί πέψη προκειμένου να ελεγχθεί η επίδρασή τους στην καλλιέργεια του βακτηρίου. Τα αποτελέσματα των πειραμάτων έδειξαν ότι η βέλτιστη ανοσοαπόκριση επιτυγχάνεται στην αναλογία 10 βακτηρίων ανά ουδετερόφιλο. Παρατηρήθηκε, ότι η οψωνοποίηση είναι μια διαδικασία απαραίτητη για την επιτυχή φαγοκυττάρωση των βακτηρίων, καθώς, επίσης, και ότι η διέγερση ουδετεροφίλων με οψωνοποιημένη B. henselae αποτελεί ικανή συνθήκη για την επαγωγή της ΝΕΤωσης. Η μέτρηση των ROS έδειξε ότι η φαγοκυττάρωση οψωνοποιημένου βακτηρίου συμβάλει στην αύξηση των επιπέδων ελευθέρων ριζών με τη διαφορά να είναι στατιστικά σημαντική, σε αντίθεση με τη συνθήκη όπου απουσιάζει η επώαση με ορό. Τέλος, από τα πειράματα με τις δομές των NETs φάνηκε ο αντιμικροβιακός ρόλος αυτών των δομών, καθώς υπήρξε μείωση στον αριθμό των αποικιών B. henselae όταν το βακτήριο καλλιεργήθηκε μόνο του αλλά και σε συνδυασμό με NETs. Συμπερασματικά, φαίνεται ότι τα ουδετερόφιλα μέσω των μηχανισμών τους είναι πολύ πιθανό ότι συμμετέχουν στην όλη παθοφυσιολογία της ΝΕΟΓ.","Bartonella spp. are gram-negative, facultative intracellular bacteria of the family Bartonellaceae that include more than 45 species, of which at least 13 have been reported to cause disease in humans. Bartonella bacilliformis, Bartonella quintana and Bartonella henselae are the first species of the genus to be discovered. B. henselae is now known as the main causative agent of cat scratch disease, most transmitted through a cat's bite, scratch, or lick. The initial symptom of the disease is the formation of a papule at the inoculation site, followed in most cases by enlargement of lymph nodes. Immunopathogenesis seems to play an important role, as studies have shown that in most cases the bacterium is not viable in the lymph nodes. Histologically, 3 stages are identified in CSD with the the early stage being the one where there are granulomas with proliferation of neutrophilic aggregation. Neutrophils, as the first line of defense of the immune system, act to fight the infection. In recent years, it is shown that neutrophils perform various functions in order to achieve their purpose, such as phagocytosis, production of reactive oxygen species (ROS) and NETosis. NETosis refers to the formation of a chromatin fiber framework “decorated” with components of the nucleus, cytoplasm, neutrophil granules, as well as antimicrobial peptides such as elastase, cathepsin G and myeloperoxidase. The aim of this thesis is to clarify the effect of B. henselae on the immune mechanism of the disease regarding neutrophils by studying the three aforementioned functions. For these reasons, neutrophils were isolated from healthy donors, stimulated with bacteria and labeled with antibodies, such as those against citrullinated histone (citH3) and myeloperoxidase (MPO). In order to assess the optimal immune response, titration experiments were performed using different numbers of bacteria per neutrophil, while both opsonized and non-opsonized B. henselae bacteria were tested to control phagocytosis. At the same time, the production of ROS and the formation of neutrophil extracellular traps (NETs) were also examined by measurement and comparison between opsonized and non-opsonized groups. NETs structures were isolated intact and digested in order to test their role in the culture of the bacterium. The results of the experiments showed that the optimal immune response was achieved at a ratio of 10 bacteria per neutrophil. It was demonstrated that opsonization is a necessary process for successful phagocytosis of bacteria, and that stimulation of neutrophils with opsonized B. henselae is a condition capable of inducing NETosis. Measurement of ROS showed that phagocytosis of opsonized bacteria contributes to the increase of free radical oxygen species levels with the difference being statistically significant in contrast to the condition where opsonization was absent. Finally, experiments with NET structures confirmed the antimicrobial role of these structures:as a reduction in the number of colonies was observed when B. henselae was cultured with NETs as well as in the absence of NETs, as a control. In conclusion, it seems that neutrophils, through their mechanisms, are very likely to be involved in the pathophysiology of CSD."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη των Εξωκυττάριων Ουδετεροφιλικών Δικτύων Χρωματίνης (Neutrophil Extracellular Traps) στην νόσο εξ’ ονύχων γαλής"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μάκκα Σοφία","Makka Sofia"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Οι Bartonella spp. είναι αρνητικά κατά gram, προαιρετικά ενδοκυτταρικά βακτήρια της οικογένειας Bartonellaceae και περιλαμβάνουν τουλάχιστον 45 είδη, εκ των οποίων τουλάχιστον 13 έχουν αναφερθεί ότι προκαλούν νόσο στον άνθρωπο. Η Bartonella bacilliformis, η Bartonella quintana και η Bartonella henselae είναι τα πρώτα είδη του γένους που ανακαλύφθηκαν. Η Bartonella henselae είναι πλέον γνωστό ότι αποτελεί τον κυριότερο αιτιολογικό παράγοντα πρόκλησης της νόσου εξ’ ονύχων γαλής, με την ασθένεια να μεταδίδεται συχνότερα μέσω δαγκώματος, γρατσουνιάς ή γλειψίματος γάτας. Τα κύρια συμπτώματα της ασθένειας είναι η τοπική εμφάνιση δερματικών βλαβών στο σημείο ενοφθαλμισμού του βακτηρίου που ακολουθείται στις περισσότερες περιπτώσεις από διόγκωση λεμφαδένων. Η ανοσοπαθογένεση θεωρείται ότι παίζει σημαντικό ρόλο, καθώς έρευνες έχουν δείξει ότι το βακτήριο στις περισσότερες περιπτώσεις δεν είναι βιώσιμο στους λεμφαδένες. Ιστολογικά, στη ΝΕΟΓ εντοπίζονται 3 στάδια, με το πρώιμο να είναι αυτό στο οποίο παρατηρούνται κοκκιώματα με συσσωρευμένα ουδετερόφιλα. Τα ουδετερόφιλα ως πρώτη γραμμή άμυνας του ανοσοποιητικού συστήματος δρουν προκειμένου να καταπολεμήσουν τη μόλυνση. Τα τελευταία χρόνια έχει βρεθεί ότι επιτελούν πολλές λειτουργίες προκειμένου να πετύχουν τον σκοπό τους συμπεριλαμβανομένης της φαγοκυττάρωσης, της παραγωγής δραστικών ριζών οξυγόνου (ROS) και της ΝΕΤωσης. Η ΝΕΤωση αναφέρεται στο σχηματισμό ενός σκελετού ινιδίων χρωματίνης, ο οποίος περιλαμβάνει συστατικά του πυρήνα, του κυτταροπλάσματος, των κοκκίων των ουδετεροφίλων, καθώς και αντιμικροβιακών πεπτιδίων όπως η ελαστάση, η καθεψίνη G και η μυελοϋπεροξειδάση. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να ερμηνεύσει την επίδραση του βακτηρίου B. henselae στον ανοσολογικό μηχανισμό της νόσου εξ’ ονύχων γαλής, σε ό, τι αφορά στα ουδετερόφιλα μελετώντας τις τρεις αυτές λειτουργίες τους. Για το σκοπό αυτό απομονώθηκαν ουδετερόφιλα από υγιείς δότες, διεγέρθηκαν με βακτήρια και επισημάνθηκαν με αντισώματα, με πιο ενδεικτικά αυτά έναντι της κιτρουλινοποιημένης ιστόνης και της μυελοϋπεροξειδάσης. Για την εύρεση της βέλτιστης ανοσοαπόκρισης, πραγματοποιήθηκαν πειράματα τιτλοδότησης, όπου χρησιμοποιήθηκε διαφορετικός αριθμός βακτηρίων ανά ουδετερόφιλο, ενώ για τον έλεγχο της φαγοκυττάρωσης ελέγχθηκαν οι συνθήκες σε οψωνοποιημένα και μη βακτήρια B. henselae. Παράλληλα, εξετάστηκε ο σχηματισμός εξωκυττάριων ουδετεροφιλικών δικτύων χρωματίνης (ΝΕΤs) και η παραγωγή ελευθέρων ριζών με μέτρηση και σύγκριση μεταξύ των ομάδων οψωνοποιημένων και μη βακτηρίων. Οι δομές των NETs απομονώθηκαν αυτούσιες έχοντας, πρώτα, υποστεί πέψη προκειμένου να ελεγχθεί η επίδρασή τους στην καλλιέργεια του βακτηρίου. Τα αποτελέσματα των πειραμάτων έδειξαν ότι η βέλτιστη ανοσοαπόκριση επιτυγχάνεται στην αναλογία 10 βακτηρίων ανά ουδετερόφιλο. Παρατηρήθηκε, ότι η οψωνοποίηση είναι μια διαδικασία απαραίτητη για την επιτυχή φαγοκυττάρωση των βακτηρίων, καθώς, επίσης, και ότι η διέγερση ουδετεροφίλων με οψωνοποιημένη B. henselae αποτελεί ικανή συνθήκη για την επαγωγή της ΝΕΤωσης. Η μέτρηση των ROS έδειξε ότι η φαγοκυττάρωση οψωνοποιημένου βακτηρίου συμβάλει στην αύξηση των επιπέδων ελευθέρων ριζών με τη διαφορά να είναι στατιστικά σημαντική, σε αντίθεση με τη συνθήκη όπου απουσιάζει η επώαση με ορό. Τέλος, από τα πειράματα με τις δομές των NETs φάνηκε ο αντιμικροβιακός ρόλος αυτών των δομών, καθώς υπήρξε μείωση στον αριθμό των αποικιών B. henselae όταν το βακτήριο καλλιεργήθηκε μόνο του αλλά και σε συνδυασμό με NETs. Συμπερασματικά, φαίνεται ότι τα ουδετερόφιλα μέσω των μηχανισμών τους είναι πολύ πιθανό ότι συμμετέχουν στην όλη παθοφυσιολογία της ΝΕΟΓ.","Bartonella spp. are gram-negative, facultative intracellular bacteria of the family Bartonellaceae that include more than 45 species, of which at least 13 have been reported to cause disease in humans. Bartonella bacilliformis, Bartonella quintana and Bartonella henselae are the first species of the genus to be discovered. B. henselae is now known as the main causative agent of cat scratch disease, most transmitted through a cat's bite, scratch, or lick. The initial symptom of the disease is the formation of a papule at the inoculation site, followed in most cases by enlargement of lymph nodes. Immunopathogenesis seems to play an important role, as studies have shown that in most cases the bacterium is not viable in the lymph nodes. Histologically, 3 stages are identified in CSD with the the early stage being the one where there are granulomas with proliferation of neutrophilic aggregation. Neutrophils, as the first line of defense of the immune system, act to fight the infection. In recent years, it is shown that neutrophils perform various functions in order to achieve their purpose, such as phagocytosis, production of reactive oxygen species (ROS) and NETosis. NETosis refers to the formation of a chromatin fiber framework “decorated” with components of the nucleus, cytoplasm, neutrophil granules, as well as antimicrobial peptides such as elastase, cathepsin G and myeloperoxidase. The aim of this thesis is to clarify the effect of B. henselae on the immune mechanism of the disease regarding neutrophils by studying the three aforementioned functions. For these reasons, neutrophils were isolated from healthy donors, stimulated with bacteria and labeled with antibodies, such as those against citrullinated histone (citH3) and myeloperoxidase (MPO). In order to assess the optimal immune response, titration experiments were performed using different numbers of bacteria per neutrophil, while both opsonized and non-opsonized B. henselae bacteria were tested to control phagocytosis. At the same time, the production of ROS and the formation of neutrophil extracellular traps (NETs) were also examined by measurement and comparison between opsonized and non-opsonized groups. NETs structures were isolated intact and digested in order to test their role in the culture of the bacterium. The results of the experiments showed that the optimal immune response was achieved at a ratio of 10 bacteria per neutrophil. It was demonstrated that opsonization is a necessary process for successful phagocytosis of bacteria, and that stimulation of neutrophils with opsonized B. henselae is a condition capable of inducing NETosis. Measurement of ROS showed that phagocytosis of opsonized bacteria contributes to the increase of free radical oxygen species levels with the difference being statistically significant in contrast to the condition where opsonization was absent. Finally, experiments with NET structures confirmed the antimicrobial role of these structures:as a reduction in the number of colonies was observed when B. henselae was cultured with NETs as well as in the absence of NETs, as a control. In conclusion, it seems that neutrophils, through their mechanisms, are very likely to be involved in the pathophysiology of CSD."],"dc:identifier":["uoadl:3251412","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3251412"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μελέτη των Εξωκυττάριων Ουδετεροφιλικών Δικτύων Χρωματίνης (Neutrophil Extracellular Traps) στην νόσο εξ’ ονύχων γαλής"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:20:21Z"}