{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3252863"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3252863","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Παράγοντες που σχετίζονται με την εμφάνιση της αναπτυξιακής δυσπλασίας του ισχίου","abstract":"Εισαγωγή: Η Αναπτυξιακή Δυσπλασία του Ισχίου (ΑΔΙ) είναι η πιο συχνή παιδιατρική πάθηση του ισχίου και εμφανίζεται λόγω της μη ομαλούς ανάπτυξης του ισχίου. Η κλινική εικόνα ποικίλλει από μικρή αστάθεια του ισχίου έως πλήρες εξάρθρημα. Η αιτιολογία της ΑΔΙ είναι άγνωστη. Χωρίς θεραπεία ή διάγνωση της πάθησης σε πρώιμη ηλικία, η ΑΔΙ μπορεί να οδηγήσει σε οστεοαρθρίτιδα του ισχίου σε νεαρή ηλικία, πόνο και ανάγκη ολικής αρθροπλαστικής στα πρώτα χρόνια της ενήλικης ζωής. Τόσο οι επιβαρυντικοί όσο και οι προστατευτικοί παράγοντες που σχετίζονται με την πάθηση αυτή βρίσκονται υπό διερεύνηση, με ορισμένους μόνο να είναι επαρκώς τεκμηριωμένοι. Σκοπός: Διερεύνηση της συσχέτισης ποικίλων παραγόντων και χαρακτηριστικών των πασχόντων με την εμφάνιση της ΑΔΙ. Μέθοδος: Πρόκειται για προοπτική μελέτη παρελθόντος που διεξήχθη στο Παιδο-ορθοπαιδικό και Τραυματολογικό Τμήμα του Νοσοκομείου Παίδων «Η Αγία Σοφία». Τα δεδομένα προέρχονται από τα αρχεία που τηρούνται στο συγκεκριμένο τμήμα στο πλαίσιο του προγράμματος Προσυμπτωματικού Ελέγχου Νεογνών, και για χρονικό διάστημα πέντε ετών (Σεπτέμβριος 2017-Απρίλιος 2022). Η διάγνωση της ΑΔΙ έγινε με τη χρήση της μεθοδολογίας υπερηχογραφήματος ισχίου κατά Graf. Πραγματοποιήθηκαν αναλύσεις απλής και λογαριθμιστικής παλινδρόμησης προκειμένου να εντοπιστούν τυχόν συσχετίσεις μεταξύ των υπό μελέτη παραγόντων και της εμφάνισης ΑΔΙ. Αποτελέσματα: Πλήρη δεδομένα ήταν διαθέσιμα για 3306 βρέφη που υποβλήθηκαν σε καθολικό έλεγχο (6612 ισχία). Από αυτά, 3229 βρέφη είχαν ώριμα ή ανώριμα ισχία αλλά κατάλληλα για την ηλικία (Graf type I, IIa), ενώ 77 βρέθηκαν παθολογικά (Graf type IIb, IIc, D, III και IV). Ο επιπολασμός της ΑΔΙ στο συνολικό δείγμα ήταν 2,3%. Από την πολυπαραγοντική ανάλυση βρέθηκε ότι τα βρέφη με ισχιακή προβολή σε σχέση με κεφαλική [(Odds Ratio (OR): 2.85; 95% Confidence Intervals (95%CI): 1.55-5.27)], ή με θετικό οικογενειακό ιστορικό ΑΔΙ σε σχέση με απουσία οικογενειακού ιστορικού (OR: 3.59; 95% CI: 1.89-6.83) ή τα θήλεα σε με τα άρρενα (OR: 4.57; 95%CI: 2.49-8.37) είχαν σημαντικά υψηλότερο ποσοστό ΑΔΙ. Τελειόμηνα βρέφη με φυσιολογικό/αυξημένο βάρος γέννησης (OR: 5.17; 95%CI:1.85-14.45), τελειόμηνα με χαμηλό βάρος γέννησης (OR:1.83; 95% CI:0.33-10.24) και πρόωρα με φυσιολογικό βάρος γέννησης (OR: 2.54; 95% CI: 0.56-11.55) είχαν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης ΑΔΙ σε σχέση με τα πρόωρα με χαμηλό βάρος γέννησης, αν και οι δύο τελευταίες συγκρίσεις δεν ήταν στατιστικά σημαντικές. Δεν βρέθηκαν συσχετίσεις μεταξύ ΑΔΙ και πρωτότοκα παιδιά ή με την καισαρική τομή. Τα βρέφη με τουλάχιστον έναν παράγοντα κινδύνου είχαν σημαντικά υψηλότερο ποσοστό ΑΔΙ από εκείνα χωρίς κάποιο παράγοντα κινδύνου (OR 4,77, 95% CI: 2,44-9,30). Συμπεράσματα: Η μελέτη επιβεβαίωσε την συσχέτιση ορισμένων παραγόντων/χαρακτηριστικών με την ΑΔΙ και ταυτόχρονα τονίζει την σημασία της άμεσης εντόπισης των νεογέννητων με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης ΑΔΙ.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η Αναπτυξιακή Δυσπλασία του Ισχίου (ΑΔΙ) είναι η πιο συχνή παιδιατρική πάθηση του ισχίου και εμφανίζεται λόγω της μη ομαλούς ανάπτυξης του ισχίου. Η κλινική εικόνα ποικίλλει από μικρή αστάθεια του ισχίου έως πλήρες εξάρθρημα. Η αιτιολογία της ΑΔΙ είναι άγνωστη. Χωρίς θεραπεία ή διάγνωση της πάθησης σε πρώιμη ηλικία, η ΑΔΙ μπορεί να οδηγήσει σε οστεοαρθρίτιδα του ισχίου σε νεαρή ηλικία, πόνο και ανάγκη ολικής αρθροπλαστικής στα πρώτα χρόνια της ενήλικης ζωής. Τόσο οι επιβαρυντικοί όσο και οι προστατευτικοί παράγοντες που σχετίζονται με την πάθηση αυτή βρίσκονται υπό διερεύνηση, με ορισμένους μόνο να είναι επαρκώς τεκμηριωμένοι. Σκοπός: Διερεύνηση της συσχέτισης ποικίλων παραγόντων και χαρακτηριστικών των πασχόντων με την εμφάνιση της ΑΔΙ. Μέθοδος: Πρόκειται για προοπτική μελέτη παρελθόντος που διεξήχθη στο Παιδο-ορθοπαιδικό και Τραυματολογικό Τμήμα του Νοσοκομείου Παίδων «Η Αγία Σοφία». Τα δεδομένα προέρχονται από τα αρχεία που τηρούνται στο συγκεκριμένο τμήμα στο πλαίσιο του προγράμματος Προσυμπτωματικού Ελέγχου Νεογνών, και για χρονικό διάστημα πέντε ετών (Σεπτέμβριος 2017-Απρίλιος 2022). Η διάγνωση της ΑΔΙ έγινε με τη χρήση της μεθοδολογίας υπερηχογραφήματος ισχίου κατά Graf. Πραγματοποιήθηκαν αναλύσεις απλής και λογαριθμιστικής παλινδρόμησης προκειμένου να εντοπιστούν τυχόν συσχετίσεις μεταξύ των υπό μελέτη παραγόντων και της εμφάνισης ΑΔΙ. Αποτελέσματα: Πλήρη δεδομένα ήταν διαθέσιμα για 3306 βρέφη που υποβλήθηκαν σε καθολικό έλεγχο (6612 ισχία). Από αυτά, 3229 βρέφη είχαν ώριμα ή ανώριμα ισχία αλλά κατάλληλα για την ηλικία (Graf type I, IIa), ενώ 77 βρέθηκαν παθολογικά (Graf type IIb, IIc, D, III και IV). Ο επιπολασμός της ΑΔΙ στο συνολικό δείγμα ήταν 2,3%. Από την πολυπαραγοντική ανάλυση βρέθηκε ότι τα βρέφη με ισχιακή προβολή σε σχέση με κεφαλική [(Odds Ratio (OR): 2.85; 95% Confidence Intervals (95%CI): 1.55-5.27)], ή με θετικό οικογενειακό ιστορικό ΑΔΙ σε σχέση με απουσία οικογενειακού ιστορικού (OR: 3.59; 95% CI: 1.89-6.83) ή τα θήλεα σε με τα άρρενα (OR: 4.57; 95%CI: 2.49-8.37) είχαν σημαντικά υψηλότερο ποσοστό ΑΔΙ. Τελειόμηνα βρέφη με φυσιολογικό/αυξημένο βάρος γέννησης (OR: 5.17; 95%CI:1.85-14.45), τελειόμηνα με χαμηλό βάρος γέννησης (OR:1.83; 95% CI:0.33-10.24) και πρόωρα με φυσιολογικό βάρος γέννησης (OR: 2.54; 95% CI: 0.56-11.55) είχαν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης ΑΔΙ σε σχέση με τα πρόωρα με χαμηλό βάρος γέννησης, αν και οι δύο τελευταίες συγκρίσεις δεν ήταν στατιστικά σημαντικές. Δεν βρέθηκαν συσχετίσεις μεταξύ ΑΔΙ και πρωτότοκα παιδιά ή με την καισαρική τομή. Τα βρέφη με τουλάχιστον έναν παράγοντα κινδύνου είχαν σημαντικά υψηλότερο ποσοστό ΑΔΙ από εκείνα χωρίς κάποιο παράγοντα κινδύνου (OR 4,77, 95% CI: 2,44-9,30). Συμπεράσματα: Η μελέτη επιβεβαίωσε την συσχέτιση ορισμένων παραγόντων/χαρακτηριστικών με την ΑΔΙ και ταυτόχρονα τονίζει την σημασία της άμεσης εντόπισης των νεογέννητων με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης ΑΔΙ.","abstract_has_math":false,"creators":["Τίρτα Μαρία","Tirta Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T06:20:21Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3252863"],"render_values":[{"text":"uoadl:3252863","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3252863","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3252863","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3252863","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τίρτα Μαρία","Tirta Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3252863","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3252863"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η Αναπτυξιακή Δυσπλασία του Ισχίου (ΑΔΙ) είναι η πιο συχνή παιδιατρική πάθηση του ισχίου και εμφανίζεται λόγω της μη ομαλούς ανάπτυξης του ισχίου. Η κλινική εικόνα ποικίλλει από μικρή αστάθεια του ισχίου έως πλήρες εξάρθρημα. Η αιτιολογία της ΑΔΙ είναι άγνωστη. Χωρίς θεραπεία ή διάγνωση της πάθησης σε πρώιμη ηλικία, η ΑΔΙ μπορεί να οδηγήσει σε οστεοαρθρίτιδα του ισχίου σε νεαρή ηλικία, πόνο και ανάγκη ολικής αρθροπλαστικής στα πρώτα χρόνια της ενήλικης ζωής. Τόσο οι επιβαρυντικοί όσο και οι προστατευτικοί παράγοντες που σχετίζονται με την πάθηση αυτή βρίσκονται υπό διερεύνηση, με ορισμένους μόνο να είναι επαρκώς τεκμηριωμένοι. Σκοπός: Διερεύνηση της συσχέτισης ποικίλων παραγόντων και χαρακτηριστικών των πασχόντων με την εμφάνιση της ΑΔΙ. Μέθοδος: Πρόκειται για προοπτική μελέτη παρελθόντος που διεξήχθη στο Παιδο-ορθοπαιδικό και Τραυματολογικό Τμήμα του Νοσοκομείου Παίδων «Η Αγία Σοφία». Τα δεδομένα προέρχονται από τα αρχεία που τηρούνται στο συγκεκριμένο τμήμα στο πλαίσιο του προγράμματος Προσυμπτωματικού Ελέγχου Νεογνών, και για χρονικό διάστημα πέντε ετών (Σεπτέμβριος 2017-Απρίλιος 2022). Η διάγνωση της ΑΔΙ έγινε με τη χρήση της μεθοδολογίας υπερηχογραφήματος ισχίου κατά Graf. Πραγματοποιήθηκαν αναλύσεις απλής και λογαριθμιστικής παλινδρόμησης προκειμένου να εντοπιστούν τυχόν συσχετίσεις μεταξύ των υπό μελέτη παραγόντων και της εμφάνισης ΑΔΙ. Αποτελέσματα: Πλήρη δεδομένα ήταν διαθέσιμα για 3306 βρέφη που υποβλήθηκαν σε καθολικό έλεγχο (6612 ισχία). Από αυτά, 3229 βρέφη είχαν ώριμα ή ανώριμα ισχία αλλά κατάλληλα για την ηλικία (Graf type I, IIa), ενώ 77 βρέθηκαν παθολογικά (Graf type IIb, IIc, D, III και IV). Ο επιπολασμός της ΑΔΙ στο συνολικό δείγμα ήταν 2,3%. Από την πολυπαραγοντική ανάλυση βρέθηκε ότι τα βρέφη με ισχιακή προβολή σε σχέση με κεφαλική [(Odds Ratio (OR): 2.85; 95% Confidence Intervals (95%CI): 1.55-5.27)], ή με θετικό οικογενειακό ιστορικό ΑΔΙ σε σχέση με απουσία οικογενειακού ιστορικού (OR: 3.59; 95% CI: 1.89-6.83) ή τα θήλεα σε με τα άρρενα (OR: 4.57; 95%CI: 2.49-8.37) είχαν σημαντικά υψηλότερο ποσοστό ΑΔΙ. Τελειόμηνα βρέφη με φυσιολογικό/αυξημένο βάρος γέννησης (OR: 5.17; 95%CI:1.85-14.45), τελειόμηνα με χαμηλό βάρος γέννησης (OR:1.83; 95% CI:0.33-10.24) και πρόωρα με φυσιολογικό βάρος γέννησης (OR: 2.54; 95% CI: 0.56-11.55) είχαν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης ΑΔΙ σε σχέση με τα πρόωρα με χαμηλό βάρος γέννησης, αν και οι δύο τελευταίες συγκρίσεις δεν ήταν στατιστικά σημαντικές. Δεν βρέθηκαν συσχετίσεις μεταξύ ΑΔΙ και πρωτότοκα παιδιά ή με την καισαρική τομή. Τα βρέφη με τουλάχιστον έναν παράγοντα κινδύνου είχαν σημαντικά υψηλότερο ποσοστό ΑΔΙ από εκείνα χωρίς κάποιο παράγοντα κινδύνου (OR 4,77, 95% CI: 2,44-9,30). Συμπεράσματα: Η μελέτη επιβεβαίωσε την συσχέτιση ορισμένων παραγόντων/χαρακτηριστικών με την ΑΔΙ και ταυτόχρονα τονίζει την σημασία της άμεσης εντόπισης των νεογέννητων με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης ΑΔΙ.","Background: Developmental dysplasia of the hip (DDH) is the most common paediatric hip disorder and occurs due to an abnormal hip development. Presentation varies from minor hip instability to frank dislocation. When left untreated or missed during early screening, DDH can lead to debilitating long term issues, including earlyonset osteoarthritis of the hip, pain, limping, and the need for a total hip replacement in early adulthood. Multifactorial in nature, a combination of genetic, environmental, and mechanical factors play a role in its etiology. Objectives: To investigate the potential association of several factors with the occurrence of DDH, in a large sample of Greek infants. Methods: A retrospective cohort study was conducted at the Department of Pediatric Orthopaedics and Traumatology at the «Agia Sofia» Children’s University Hospital. The data derived from the hospital records kept in the context of the Newborn Hip Screening Programme, covering a time period of almost five years, from September 2017 until April 2022. The presence of DDH was assessed by the use of the Graf ultrasonography method. Univariate and multivariate logistic regression analyses were performed to examine the association between several factors and DDH presence. Results: From 3306 screened newborns (6612 hips), 3229 infants had mature/immature hips but appropriate for age (Graf type I, IIa) and 77 were found pathological (Graf type IIb, IIc, D, III and IV) (Prevalence of DHH: 2.3%). Breech presentation [(Odds Ratio (OR): 2.85; 95% Confidence Intervals (95%CI): 1.55-5.27), family history of DDH (OR: 3.59; 95% CI: 1.89-6.83) and female sex (OR: 4.57; 95%CI: 2.49-8.37) significantly increased the risk of DDH. Full-term infants with normal/high birthweight (OR: 5.17; 95%CI:1.85-14.45), full-term infants with low birthweight (OR:1.83; 95% CI:0.33-10.24) and premature infants with normal birthweight (OR: 2.54; 95% CI: 0.56-11.55) had all higher risk of DDH compared to premature infants with low birthweight, although the last two comparisons did not reach statistical significance. Firstborn child, and caesarean section were not associated with DDH. Infants with at least one risk factor had a fivefold risk of DDH compared to those with no risk factors (OR 4.77; 95% CI: 2.44-9.30). Conclusion: The study confirms the significant association of certain factors/characteristics with DDH and highlights the importance of being alert in order to timely identify newborns at higher risk of DDH."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Παράγοντες που σχετίζονται με την εμφάνιση της αναπτυξιακής δυσπλασίας του ισχίου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τίρτα Μαρία","Tirta Maria"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η Αναπτυξιακή Δυσπλασία του Ισχίου (ΑΔΙ) είναι η πιο συχνή παιδιατρική πάθηση του ισχίου και εμφανίζεται λόγω της μη ομαλούς ανάπτυξης του ισχίου. Η κλινική εικόνα ποικίλλει από μικρή αστάθεια του ισχίου έως πλήρες εξάρθρημα. Η αιτιολογία της ΑΔΙ είναι άγνωστη. Χωρίς θεραπεία ή διάγνωση της πάθησης σε πρώιμη ηλικία, η ΑΔΙ μπορεί να οδηγήσει σε οστεοαρθρίτιδα του ισχίου σε νεαρή ηλικία, πόνο και ανάγκη ολικής αρθροπλαστικής στα πρώτα χρόνια της ενήλικης ζωής. Τόσο οι επιβαρυντικοί όσο και οι προστατευτικοί παράγοντες που σχετίζονται με την πάθηση αυτή βρίσκονται υπό διερεύνηση, με ορισμένους μόνο να είναι επαρκώς τεκμηριωμένοι. Σκοπός: Διερεύνηση της συσχέτισης ποικίλων παραγόντων και χαρακτηριστικών των πασχόντων με την εμφάνιση της ΑΔΙ. Μέθοδος: Πρόκειται για προοπτική μελέτη παρελθόντος που διεξήχθη στο Παιδο-ορθοπαιδικό και Τραυματολογικό Τμήμα του Νοσοκομείου Παίδων «Η Αγία Σοφία». Τα δεδομένα προέρχονται από τα αρχεία που τηρούνται στο συγκεκριμένο τμήμα στο πλαίσιο του προγράμματος Προσυμπτωματικού Ελέγχου Νεογνών, και για χρονικό διάστημα πέντε ετών (Σεπτέμβριος 2017-Απρίλιος 2022). Η διάγνωση της ΑΔΙ έγινε με τη χρήση της μεθοδολογίας υπερηχογραφήματος ισχίου κατά Graf. Πραγματοποιήθηκαν αναλύσεις απλής και λογαριθμιστικής παλινδρόμησης προκειμένου να εντοπιστούν τυχόν συσχετίσεις μεταξύ των υπό μελέτη παραγόντων και της εμφάνισης ΑΔΙ. Αποτελέσματα: Πλήρη δεδομένα ήταν διαθέσιμα για 3306 βρέφη που υποβλήθηκαν σε καθολικό έλεγχο (6612 ισχία). Από αυτά, 3229 βρέφη είχαν ώριμα ή ανώριμα ισχία αλλά κατάλληλα για την ηλικία (Graf type I, IIa), ενώ 77 βρέθηκαν παθολογικά (Graf type IIb, IIc, D, III και IV). Ο επιπολασμός της ΑΔΙ στο συνολικό δείγμα ήταν 2,3%. Από την πολυπαραγοντική ανάλυση βρέθηκε ότι τα βρέφη με ισχιακή προβολή σε σχέση με κεφαλική [(Odds Ratio (OR): 2.85; 95% Confidence Intervals (95%CI): 1.55-5.27)], ή με θετικό οικογενειακό ιστορικό ΑΔΙ σε σχέση με απουσία οικογενειακού ιστορικού (OR: 3.59; 95% CI: 1.89-6.83) ή τα θήλεα σε με τα άρρενα (OR: 4.57; 95%CI: 2.49-8.37) είχαν σημαντικά υψηλότερο ποσοστό ΑΔΙ. Τελειόμηνα βρέφη με φυσιολογικό/αυξημένο βάρος γέννησης (OR: 5.17; 95%CI:1.85-14.45), τελειόμηνα με χαμηλό βάρος γέννησης (OR:1.83; 95% CI:0.33-10.24) και πρόωρα με φυσιολογικό βάρος γέννησης (OR: 2.54; 95% CI: 0.56-11.55) είχαν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης ΑΔΙ σε σχέση με τα πρόωρα με χαμηλό βάρος γέννησης, αν και οι δύο τελευταίες συγκρίσεις δεν ήταν στατιστικά σημαντικές. Δεν βρέθηκαν συσχετίσεις μεταξύ ΑΔΙ και πρωτότοκα παιδιά ή με την καισαρική τομή. Τα βρέφη με τουλάχιστον έναν παράγοντα κινδύνου είχαν σημαντικά υψηλότερο ποσοστό ΑΔΙ από εκείνα χωρίς κάποιο παράγοντα κινδύνου (OR 4,77, 95% CI: 2,44-9,30). Συμπεράσματα: Η μελέτη επιβεβαίωσε την συσχέτιση ορισμένων παραγόντων/χαρακτηριστικών με την ΑΔΙ και ταυτόχρονα τονίζει την σημασία της άμεσης εντόπισης των νεογέννητων με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης ΑΔΙ.","Background: Developmental dysplasia of the hip (DDH) is the most common paediatric hip disorder and occurs due to an abnormal hip development. Presentation varies from minor hip instability to frank dislocation. When left untreated or missed during early screening, DDH can lead to debilitating long term issues, including earlyonset osteoarthritis of the hip, pain, limping, and the need for a total hip replacement in early adulthood. Multifactorial in nature, a combination of genetic, environmental, and mechanical factors play a role in its etiology. Objectives: To investigate the potential association of several factors with the occurrence of DDH, in a large sample of Greek infants. Methods: A retrospective cohort study was conducted at the Department of Pediatric Orthopaedics and Traumatology at the «Agia Sofia» Children’s University Hospital. The data derived from the hospital records kept in the context of the Newborn Hip Screening Programme, covering a time period of almost five years, from September 2017 until April 2022. The presence of DDH was assessed by the use of the Graf ultrasonography method. Univariate and multivariate logistic regression analyses were performed to examine the association between several factors and DDH presence. Results: From 3306 screened newborns (6612 hips), 3229 infants had mature/immature hips but appropriate for age (Graf type I, IIa) and 77 were found pathological (Graf type IIb, IIc, D, III and IV) (Prevalence of DHH: 2.3%). Breech presentation [(Odds Ratio (OR): 2.85; 95% Confidence Intervals (95%CI): 1.55-5.27), family history of DDH (OR: 3.59; 95% CI: 1.89-6.83) and female sex (OR: 4.57; 95%CI: 2.49-8.37) significantly increased the risk of DDH. Full-term infants with normal/high birthweight (OR: 5.17; 95%CI:1.85-14.45), full-term infants with low birthweight (OR:1.83; 95% CI:0.33-10.24) and premature infants with normal birthweight (OR: 2.54; 95% CI: 0.56-11.55) had all higher risk of DDH compared to premature infants with low birthweight, although the last two comparisons did not reach statistical significance. Firstborn child, and caesarean section were not associated with DDH. Infants with at least one risk factor had a fivefold risk of DDH compared to those with no risk factors (OR 4.77; 95% CI: 2.44-9.30). Conclusion: The study confirms the significant association of certain factors/characteristics with DDH and highlights the importance of being alert in order to timely identify newborns at higher risk of DDH."],"dc:identifier":["uoadl:3252863","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3252863"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Παράγοντες που σχετίζονται με την εμφάνιση της αναπτυξιακής δυσπλασίας του ισχίου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:20:21Z"}