{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3252877"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3252877","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη της δράσης συμπληρώματος διατροφής εμπλουτισμένου με υδροξυτυροσόλη σε βιοδείκτες που συσχετίζονται με τη φλεγμονή και το οξειδωτικό στρες σε στεφανιαίους ασθενείς","abstract":"Η στεφανιαία νόσος είναι μια πολυπαραγοντική νόσος στην οποία η φλεγμονή και το οξειδωτικό στρες παίζουν σημαντικό ρόλο. Βασική βλάβη αποτελούν οι εναποθέσεις αθηρωματικής πλάκας, οι οποίες είναι δυνατόν να προκαλέσουν σημαντική στένωση ή πλήρη απόφραξη του αυλού του αιμοφόρου αγγείου, προκαλώντας ισχαιμία στον ιστό με τελική έκβαση το έμφραγμα του μυοκαρδίου. Η υπερχοληστερολαιμία που συνοδεύει τη δυσλιπιδαιμία από την οποία συχνά χαρακτηρίζονται αυτοί οι ασθενείς, αποτελεί επιπλέον επιβαρυντικό παράγοντα αθηρωμάτωσης. Τα παραπάνω εντείνονται ακόμα περισσότερο από την εγκατάσταση φλεγμονής και συνεπακόλουθου οξειδωτικό στρες. Τα κύτταρα διαρκώς επιτελούν μεταβολικές διαδικασίες απόρροια των οποίων είναι η παραγωγή ROS. Φυσιολογικά υπάρχουν επαρκείς ποσότητες από αντιοξειδωτικά συστήματα που αδρανοποιούν την πλειονότητα των ROS. Όταν σε έναν οργανισμό συμβαίνει υπερπαραγωγή ROS, η οποία υπερβαίνει τις μέγιστες επιδιορθωτικές ικανότητές του ή/και ταυτόχρονα υπολειτουργούν τα αντιοξειδωτικά συστήματα, τότε προκύπτει μια ανισορροπία και η κατάσταση αυτή ορίζεται ως οξειδωτικό στρες. Μεγάλο μέρος της συσταλτικής δυσλειτουργίας και της δυσμενούς αναδιαμόρφωσης του μυοκαρδίου, η οποία έχει παρατηρηθεί σε ένα ευρύ φάσμα μυοκαρδιοπαθειών, περιλαμβάνει οξειδωτικό στρες και αποσύνθεση της ενδοθηλιακής συνθετάσης μονοξειδίου του αζώτου (eNOS), που οδηγεί σε μείωση της παραγωγής ΝΟ και αύξηση του σχηματισμού ROS. Η ενδοθηλιακή δυσλειτουργία συνδέεται με την παρουσία οξειδωμένης LDL (ox-LDL), η οποία οδηγεί σε έναν καταρράκτη σηματοδότησης με τελική έκβαση την πρωτεΐνική έκφραση (LOX-1, NF-κB, AP-1, MAPK, VCAM-1, ICAM-1, MCP-1, προφλεγμονώδεις κυτοκίνες) που με τη σειρά της επάγει αθηρογένεση και καρδιακές παθήσεις. Με στόχο την πρόληψη και τη μείωση του κινδύνου καρδιαγγειακού θανάτου έχουν μελετηθεί εκτενώς τα συστατικά της ελιάς και του παρθένου ελαιόλαδου, τα οποία έχουν αποδεδειγμένη αντιοξειδωτική, αντιφλεγμονώδη, καιρδιοπροστατευτική και αντιαθηρογόνο δράση. Μεταξύ των συστατικών περιλαμβάνεται η υδροξυτυροσόλη (HT), μια φαινολική ένωση που προέρχεται από την ελιά και τα φύλλα της. Θεωρείται μια από τις πιο ισχυρές αντιοξειδωτικές ενώσεις μεταξύ των φαινολικών ενώσεων της ελιάς. Έχει αρκετές ευεργετικές επιδράσεις όπως αντιοξειδωτικές, αντιφλεγμονώδεις, αντικαρκινικές. Η υδροξυτυροσόλη μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της αθηροσκλήρωσης μειώνοντας την έκφραση των μορίων προσκόλλησης στα ενδοθηλιακά κύτταρα, την οξείδωση της LDL και την έκφραση προφλεγμονωδών μεσολαβητών. Στην παρούσα διπλωματική εργασία μελετήθηκε η επίδραση της χορήγησης συμπληρώματος διατροφής με υδροξυτυροσόλη σε δείκτες φλεγμονής και οξειδωτικού στρες σε στεφανιαίους ασθενείς. Συγκεκριμένα, ασθενείς ηλικίας 18-70 ετών, που πάσχουν από χρόνια σταθερή στεφανιαία νόσο και δυσλιπιδαιμία ή έχουν παρέλθει περισσότεροι από 2 μήνες από τη διενέργεια αγγειοπλαστικής ή αορτοστεφανιαίας παράκαμψης, τυχαιοποιούνται σε δύο ομάδες, εκ των οποίων οι μισοί λαμβάνουν για ένα μήνα 20 mg υδροξυτυροσόλης ημερησίως, ενώ οι άλλοι μισοί λαμβάνουν εικονικά μαλακά καψάκια (ομάδα placebo). Μετά το πέρας του ενός μήνα και περίοδο έκπλυσης 48 ωρών η ομάδα ασθενών που θα έχει λάβει υδροξυτυροσόλη, θα λάβει placebo, ενώ η ομάδα του placebo θα λάβει το συμπλήρωμα με υδροξυτυροσόλη για ένα μήνα (διασταυρούμενη μελέτη). Παρελήφθησαν δείγματα αίματος πριν την έναρξη της θεραπείας (baseline), μετά τη χορήγηση υδροξυτυροσόλης για έναν μήνα και μετά τη χορήγηση placebo για έναν μήνα. Στους δείκτες που αξιολογήθηκαν περιλαμβάνονται η MDA, η OxLDL, η IL-6, η LpPLA2, η CRP, η PCSK9, η Lp(a) και η 3-NT. Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν πως από τους δείκτες που εξετάστηκαν οι MDA, LpPLA2, και PCSK9, μετά από έναν μήνα θεραπείας με υδροξυτυροσόλη, παρουσίασαν στατιστικά σημαντική μείωση στα επίπεδα πλάσματος των ασθενών που συμπεριλήφθηκαν στη μελέτη. Τα παραπάνω αναδεικνύουν την υδροξυτυροσόλη ως έναν σημαντικό αντιφλεγμονώδη και αντιοξειδωτικό παράγοντα στη στεφανιαία νόσο.","abstract_html":"Η στεφανιαία νόσος είναι μια πολυπαραγοντική νόσος στην οποία η φλεγμονή και το οξειδωτικό στρες παίζουν σημαντικό ρόλο. Βασική βλάβη αποτελούν οι εναποθέσεις αθηρωματικής πλάκας, οι οποίες είναι δυνατόν να προκαλέσουν σημαντική στένωση ή πλήρη απόφραξη του αυλού του αιμοφόρου αγγείου, προκαλώντας ισχαιμία στον ιστό με τελική έκβαση το έμφραγμα του μυοκαρδίου. Η υπερχοληστερολαιμία που συνοδεύει τη δυσλιπιδαιμία από την οποία συχνά χαρακτηρίζονται αυτοί οι ασθενείς, αποτελεί επιπλέον επιβαρυντικό παράγοντα αθηρωμάτωσης. Τα παραπάνω εντείνονται ακόμα περισσότερο από την εγκατάσταση φλεγμονής και συνεπακόλουθου οξειδωτικό στρες. Τα κύτταρα διαρκώς επιτελούν μεταβολικές διαδικασίες απόρροια των οποίων είναι η παραγωγή ROS. Φυσιολογικά υπάρχουν επαρκείς ποσότητες από αντιοξειδωτικά συστήματα που αδρανοποιούν την πλειονότητα των ROS. Όταν σε έναν οργανισμό συμβαίνει υπερπαραγωγή ROS, η οποία υπερβαίνει τις μέγιστες επιδιορθωτικές ικανότητές του ή/και ταυτόχρονα υπολειτουργούν τα αντιοξειδωτικά συστήματα, τότε προκύπτει μια ανισορροπία και η κατάσταση αυτή ορίζεται ως οξειδωτικό στρες. Μεγάλο μέρος της συσταλτικής δυσλειτουργίας και της δυσμενούς αναδιαμόρφωσης του μυοκαρδίου, η οποία έχει παρατηρηθεί σε ένα ευρύ φάσμα μυοκαρδιοπαθειών, περιλαμβάνει οξειδωτικό στρες και αποσύνθεση της ενδοθηλιακής συνθετάσης μονοξειδίου του αζώτου (eNOS), που οδηγεί σε μείωση της παραγωγής ΝΟ και αύξηση του σχηματισμού ROS. Η ενδοθηλιακή δυσλειτουργία συνδέεται με την παρουσία οξειδωμένης LDL (ox-LDL), η οποία οδηγεί σε έναν καταρράκτη σηματοδότησης με τελική έκβαση την πρωτεΐνική έκφραση (LOX-1, NF-κB, AP-1, MAPK, VCAM-1, ICAM-1, MCP-1, προφλεγμονώδεις κυτοκίνες) που με τη σειρά της επάγει αθηρογένεση και καρδιακές παθήσεις. Με στόχο την πρόληψη και τη μείωση του κινδύνου καρδιαγγειακού θανάτου έχουν μελετηθεί εκτενώς τα συστατικά της ελιάς και του παρθένου ελαιόλαδου, τα οποία έχουν αποδεδειγμένη αντιοξειδωτική, αντιφλεγμονώδη, καιρδιοπροστατευτική και αντιαθηρογόνο δράση. Μεταξύ των συστατικών περιλαμβάνεται η υδροξυτυροσόλη (HT), μια φαινολική ένωση που προέρχεται από την ελιά και τα φύλλα της. Θεωρείται μια από τις πιο ισχυρές αντιοξειδωτικές ενώσεις μεταξύ των φαινολικών ενώσεων της ελιάς. Έχει αρκετές ευεργετικές επιδράσεις όπως αντιοξειδωτικές, αντιφλεγμονώδεις, αντικαρκινικές. Η υδροξυτυροσόλη μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της αθηροσκλήρωσης μειώνοντας την έκφραση των μορίων προσκόλλησης στα ενδοθηλιακά κύτταρα, την οξείδωση της LDL και την έκφραση προφλεγμονωδών μεσολαβητών. Στην παρούσα διπλωματική εργασία μελετήθηκε η επίδραση της χορήγησης συμπληρώματος διατροφής με υδροξυτυροσόλη σε δείκτες φλεγμονής και οξειδωτικού στρες σε στεφανιαίους ασθενείς. Συγκεκριμένα, ασθενείς ηλικίας 18-70 ετών, που πάσχουν από χρόνια σταθερή στεφανιαία νόσο και δυσλιπιδαιμία ή έχουν παρέλθει περισσότεροι από 2 μήνες από τη διενέργεια αγγειοπλαστικής ή αορτοστεφανιαίας παράκαμψης, τυχαιοποιούνται σε δύο ομάδες, εκ των οποίων οι μισοί λαμβάνουν για ένα μήνα 20 mg υδροξυτυροσόλης ημερησίως, ενώ οι άλλοι μισοί λαμβάνουν εικονικά μαλακά καψάκια (ομάδα placebo). Μετά το πέρας του ενός μήνα και περίοδο έκπλυσης 48 ωρών η ομάδα ασθενών που θα έχει λάβει υδροξυτυροσόλη, θα λάβει placebo, ενώ η ομάδα του placebo θα λάβει το συμπλήρωμα με υδροξυτυροσόλη για ένα μήνα (διασταυρούμενη μελέτη). Παρελήφθησαν δείγματα αίματος πριν την έναρξη της θεραπείας (baseline), μετά τη χορήγηση υδροξυτυροσόλης για έναν μήνα και μετά τη χορήγηση placebo για έναν μήνα. Στους δείκτες που αξιολογήθηκαν περιλαμβάνονται η MDA, η OxLDL, η IL-6, η LpPLA2, η CRP, η PCSK9, η Lp(a) και η 3-NT. Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν πως από τους δείκτες που εξετάστηκαν οι MDA, LpPLA2, και PCSK9, μετά από έναν μήνα θεραπείας με υδροξυτυροσόλη, παρουσίασαν στατιστικά σημαντική μείωση στα επίπεδα πλάσματος των ασθενών που συμπεριλήφθηκαν στη μελέτη. Τα παραπάνω αναδεικνύουν την υδροξυτυροσόλη ως έναν σημαντικό αντιφλεγμονώδη και αντιοξειδωτικό παράγοντα στη στεφανιαία νόσο.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπρίνια Ευαγγελία","Brinia Evangelia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T06:20:21Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3252877"],"render_values":[{"text":"uoadl:3252877","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3252877","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3252877","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3252877","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπρίνια Ευαγγελία","Brinia Evangelia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3252877","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3252877"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η στεφανιαία νόσος είναι μια πολυπαραγοντική νόσος στην οποία η φλεγμονή και το οξειδωτικό στρες παίζουν σημαντικό ρόλο. Βασική βλάβη αποτελούν οι εναποθέσεις αθηρωματικής πλάκας, οι οποίες είναι δυνατόν να προκαλέσουν σημαντική στένωση ή πλήρη απόφραξη του αυλού του αιμοφόρου αγγείου, προκαλώντας ισχαιμία στον ιστό με τελική έκβαση το έμφραγμα του μυοκαρδίου. Η υπερχοληστερολαιμία που συνοδεύει τη δυσλιπιδαιμία από την οποία συχνά χαρακτηρίζονται αυτοί οι ασθενείς, αποτελεί επιπλέον επιβαρυντικό παράγοντα αθηρωμάτωσης. Τα παραπάνω εντείνονται ακόμα περισσότερο από την εγκατάσταση φλεγμονής και συνεπακόλουθου οξειδωτικό στρες. Τα κύτταρα διαρκώς επιτελούν μεταβολικές διαδικασίες απόρροια των οποίων είναι η παραγωγή ROS. Φυσιολογικά υπάρχουν επαρκείς ποσότητες από αντιοξειδωτικά συστήματα που αδρανοποιούν την πλειονότητα των ROS. Όταν σε έναν οργανισμό συμβαίνει υπερπαραγωγή ROS, η οποία υπερβαίνει τις μέγιστες επιδιορθωτικές ικανότητές του ή/και ταυτόχρονα υπολειτουργούν τα αντιοξειδωτικά συστήματα, τότε προκύπτει μια ανισορροπία και η κατάσταση αυτή ορίζεται ως οξειδωτικό στρες. Μεγάλο μέρος της συσταλτικής δυσλειτουργίας και της δυσμενούς αναδιαμόρφωσης του μυοκαρδίου, η οποία έχει παρατηρηθεί σε ένα ευρύ φάσμα μυοκαρδιοπαθειών, περιλαμβάνει οξειδωτικό στρες και αποσύνθεση της ενδοθηλιακής συνθετάσης μονοξειδίου του αζώτου (eNOS), που οδηγεί σε μείωση της παραγωγής ΝΟ και αύξηση του σχηματισμού ROS. Η ενδοθηλιακή δυσλειτουργία συνδέεται με την παρουσία οξειδωμένης LDL (ox-LDL), η οποία οδηγεί σε έναν καταρράκτη σηματοδότησης με τελική έκβαση την πρωτεΐνική έκφραση (LOX-1, NF-κB, AP-1, MAPK, VCAM-1, ICAM-1, MCP-1, προφλεγμονώδεις κυτοκίνες) που με τη σειρά της επάγει αθηρογένεση και καρδιακές παθήσεις. Με στόχο την πρόληψη και τη μείωση του κινδύνου καρδιαγγειακού θανάτου έχουν μελετηθεί εκτενώς τα συστατικά της ελιάς και του παρθένου ελαιόλαδου, τα οποία έχουν αποδεδειγμένη αντιοξειδωτική, αντιφλεγμονώδη, καιρδιοπροστατευτική και αντιαθηρογόνο δράση. Μεταξύ των συστατικών περιλαμβάνεται η υδροξυτυροσόλη (HT), μια φαινολική ένωση που προέρχεται από την ελιά και τα φύλλα της. Θεωρείται μια από τις πιο ισχυρές αντιοξειδωτικές ενώσεις μεταξύ των φαινολικών ενώσεων της ελιάς. Έχει αρκετές ευεργετικές επιδράσεις όπως αντιοξειδωτικές, αντιφλεγμονώδεις, αντικαρκινικές. Η υδροξυτυροσόλη μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της αθηροσκλήρωσης μειώνοντας την έκφραση των μορίων προσκόλλησης στα ενδοθηλιακά κύτταρα, την οξείδωση της LDL και την έκφραση προφλεγμονωδών μεσολαβητών. Στην παρούσα διπλωματική εργασία μελετήθηκε η επίδραση της χορήγησης συμπληρώματος διατροφής με υδροξυτυροσόλη σε δείκτες φλεγμονής και οξειδωτικού στρες σε στεφανιαίους ασθενείς. Συγκεκριμένα, ασθενείς ηλικίας 18-70 ετών, που πάσχουν από χρόνια σταθερή στεφανιαία νόσο και δυσλιπιδαιμία ή έχουν παρέλθει περισσότεροι από 2 μήνες από τη διενέργεια αγγειοπλαστικής ή αορτοστεφανιαίας παράκαμψης, τυχαιοποιούνται σε δύο ομάδες, εκ των οποίων οι μισοί λαμβάνουν για ένα μήνα 20 mg υδροξυτυροσόλης ημερησίως, ενώ οι άλλοι μισοί λαμβάνουν εικονικά μαλακά καψάκια (ομάδα placebo). Μετά το πέρας του ενός μήνα και περίοδο έκπλυσης 48 ωρών η ομάδα ασθενών που θα έχει λάβει υδροξυτυροσόλη, θα λάβει placebo, ενώ η ομάδα του placebo θα λάβει το συμπλήρωμα με υδροξυτυροσόλη για ένα μήνα (διασταυρούμενη μελέτη). Παρελήφθησαν δείγματα αίματος πριν την έναρξη της θεραπείας (baseline), μετά τη χορήγηση υδροξυτυροσόλης για έναν μήνα και μετά τη χορήγηση placebo για έναν μήνα. Στους δείκτες που αξιολογήθηκαν περιλαμβάνονται η MDA, η OxLDL, η IL-6, η LpPLA2, η CRP, η PCSK9, η Lp(a) και η 3-NT. Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν πως από τους δείκτες που εξετάστηκαν οι MDA, LpPLA2, και PCSK9, μετά από έναν μήνα θεραπείας με υδροξυτυροσόλη, παρουσίασαν στατιστικά σημαντική μείωση στα επίπεδα πλάσματος των ασθενών που συμπεριλήφθηκαν στη μελέτη. Τα παραπάνω αναδεικνύουν την υδροξυτυροσόλη ως έναν σημαντικό αντιφλεγμονώδη και αντιοξειδωτικό παράγοντα στη στεφανιαία νόσο.","Coronary artery disease is a multifactorial disease in which inflammation and oxidative stress play an important role. Atherosclerotic plaques may cause significant narrowing or complete blockage of the lumen of the blood vessel, causing ischaemia in the tissue with the eventual outcome of the myocardial infarction. Hypercholesterolaemia associated with dyslipidaemia, which often characterizes these patients, is an additional aggravating factor for atheroma. This is further intensified by the installation of inflammation and subsequent oxidative stress. Cells are constantly carrying out metabolic processes resulting in the production of ROS. Normally there are sufficient amounts of antioxidant systems that inactivate the majority of ROS. When an overproduction of ROS occurs in an organism, which exceeds its maximum repair capacities and/or at the same time the antioxidant systems are under functioning, an imbalance occurs, and this situation is defined as oxidative stress. Much of the contractile dysfunction and the adverse myocardial remodeling, that has been observed in a wide range of cardiomyopathies, involves oxidative stress and endothelial nitric oxide synthase (eNOS) uncoupling, leading to decreased NO bioavailability and increased ROS formation. Endothelial dysfunction is associated with the presence of oxidized LDL (ox-LDL), which leads to a signaling cascade involving protein expression (LOX-1, NF-κB, AP-1, MAPK, VCAM-1, ICAM-1, MCP-1, proinflammatory cytokines) that induces atherogenesis and heart disease. In order to prevent and reduce the risk of cardiovascular death, the ingredients of olive oil and virgin olive oil have been extensively studied, and have proven antioxidant, anti-inflammatory, cardioprotective and anti-atherogenic action. The ingredients include hydroxytyrosol (HT), a phenolic compound derived from the olive and its leaves. It is considered one of the most powerful antioxidant compounds among the phenolic compounds of the olive. It has several beneficial effects such as antioxidant, anti-inflammatory, anti-cancer. Hydroxytyrosol may prevent atherosclerosis by reducing the expression of adhesion molecules on endothelial cells, oxidation of LDL and expression of proinflammatory mediators. In this study, the effect of the administration of a dietary supplement with hydroxytyrosol on indicators of inflammation and oxidative stress in coronary patients was evaluated. In particular, patients aged 18-70 years, suffering from chronic stable coronary artery disease and dyslipidaemia or more than 2 months have elapsed since angioplastic or coronary artery bypass graft, are randomized to two groups, half of which receive 20 mg of hydroxytyrosol daily for one month, while the other half receive placebo soft capsules (placebo group). At the end of one month, with a 48-hour washout period, the hydroxytyrosol group will receive placebo and the placebo group will receive the hydroxytyrosol adjunct for one month (cross-over study). Blood samples were received before the start of treatment (baseline), after one month of hydroxytyrosol administration and after one month of placebo administration. The biomarkers that we evaluated include MDA, OxLDL, IL-6, LpPLA2, CRP, PCSK9, Lp(a) and 3-NT. The results of the study showed that MDA, LpPLA2 and PCSK9, showed a statistically significant decrease in the plasma levels of the patients after one month of treatment with hydroxytyrosol. The above finding highlights hydroxytyrosol as an important anti-inflammatory and antioxidant agent in coronary artery disease."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη της δράσης συμπληρώματος διατροφής εμπλουτισμένου με υδροξυτυροσόλη σε βιοδείκτες που συσχετίζονται με τη φλεγμονή και το οξειδωτικό στρες σε στεφανιαίους ασθενείς"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπρίνια Ευαγγελία","Brinia Evangelia"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Η στεφανιαία νόσος είναι μια πολυπαραγοντική νόσος στην οποία η φλεγμονή και το οξειδωτικό στρες παίζουν σημαντικό ρόλο. Βασική βλάβη αποτελούν οι εναποθέσεις αθηρωματικής πλάκας, οι οποίες είναι δυνατόν να προκαλέσουν σημαντική στένωση ή πλήρη απόφραξη του αυλού του αιμοφόρου αγγείου, προκαλώντας ισχαιμία στον ιστό με τελική έκβαση το έμφραγμα του μυοκαρδίου. Η υπερχοληστερολαιμία που συνοδεύει τη δυσλιπιδαιμία από την οποία συχνά χαρακτηρίζονται αυτοί οι ασθενείς, αποτελεί επιπλέον επιβαρυντικό παράγοντα αθηρωμάτωσης. Τα παραπάνω εντείνονται ακόμα περισσότερο από την εγκατάσταση φλεγμονής και συνεπακόλουθου οξειδωτικό στρες. Τα κύτταρα διαρκώς επιτελούν μεταβολικές διαδικασίες απόρροια των οποίων είναι η παραγωγή ROS. Φυσιολογικά υπάρχουν επαρκείς ποσότητες από αντιοξειδωτικά συστήματα που αδρανοποιούν την πλειονότητα των ROS. Όταν σε έναν οργανισμό συμβαίνει υπερπαραγωγή ROS, η οποία υπερβαίνει τις μέγιστες επιδιορθωτικές ικανότητές του ή/και ταυτόχρονα υπολειτουργούν τα αντιοξειδωτικά συστήματα, τότε προκύπτει μια ανισορροπία και η κατάσταση αυτή ορίζεται ως οξειδωτικό στρες. Μεγάλο μέρος της συσταλτικής δυσλειτουργίας και της δυσμενούς αναδιαμόρφωσης του μυοκαρδίου, η οποία έχει παρατηρηθεί σε ένα ευρύ φάσμα μυοκαρδιοπαθειών, περιλαμβάνει οξειδωτικό στρες και αποσύνθεση της ενδοθηλιακής συνθετάσης μονοξειδίου του αζώτου (eNOS), που οδηγεί σε μείωση της παραγωγής ΝΟ και αύξηση του σχηματισμού ROS. Η ενδοθηλιακή δυσλειτουργία συνδέεται με την παρουσία οξειδωμένης LDL (ox-LDL), η οποία οδηγεί σε έναν καταρράκτη σηματοδότησης με τελική έκβαση την πρωτεΐνική έκφραση (LOX-1, NF-κB, AP-1, MAPK, VCAM-1, ICAM-1, MCP-1, προφλεγμονώδεις κυτοκίνες) που με τη σειρά της επάγει αθηρογένεση και καρδιακές παθήσεις. Με στόχο την πρόληψη και τη μείωση του κινδύνου καρδιαγγειακού θανάτου έχουν μελετηθεί εκτενώς τα συστατικά της ελιάς και του παρθένου ελαιόλαδου, τα οποία έχουν αποδεδειγμένη αντιοξειδωτική, αντιφλεγμονώδη, καιρδιοπροστατευτική και αντιαθηρογόνο δράση. Μεταξύ των συστατικών περιλαμβάνεται η υδροξυτυροσόλη (HT), μια φαινολική ένωση που προέρχεται από την ελιά και τα φύλλα της. Θεωρείται μια από τις πιο ισχυρές αντιοξειδωτικές ενώσεις μεταξύ των φαινολικών ενώσεων της ελιάς. Έχει αρκετές ευεργετικές επιδράσεις όπως αντιοξειδωτικές, αντιφλεγμονώδεις, αντικαρκινικές. Η υδροξυτυροσόλη μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της αθηροσκλήρωσης μειώνοντας την έκφραση των μορίων προσκόλλησης στα ενδοθηλιακά κύτταρα, την οξείδωση της LDL και την έκφραση προφλεγμονωδών μεσολαβητών. Στην παρούσα διπλωματική εργασία μελετήθηκε η επίδραση της χορήγησης συμπληρώματος διατροφής με υδροξυτυροσόλη σε δείκτες φλεγμονής και οξειδωτικού στρες σε στεφανιαίους ασθενείς. Συγκεκριμένα, ασθενείς ηλικίας 18-70 ετών, που πάσχουν από χρόνια σταθερή στεφανιαία νόσο και δυσλιπιδαιμία ή έχουν παρέλθει περισσότεροι από 2 μήνες από τη διενέργεια αγγειοπλαστικής ή αορτοστεφανιαίας παράκαμψης, τυχαιοποιούνται σε δύο ομάδες, εκ των οποίων οι μισοί λαμβάνουν για ένα μήνα 20 mg υδροξυτυροσόλης ημερησίως, ενώ οι άλλοι μισοί λαμβάνουν εικονικά μαλακά καψάκια (ομάδα placebo). Μετά το πέρας του ενός μήνα και περίοδο έκπλυσης 48 ωρών η ομάδα ασθενών που θα έχει λάβει υδροξυτυροσόλη, θα λάβει placebo, ενώ η ομάδα του placebo θα λάβει το συμπλήρωμα με υδροξυτυροσόλη για ένα μήνα (διασταυρούμενη μελέτη). Παρελήφθησαν δείγματα αίματος πριν την έναρξη της θεραπείας (baseline), μετά τη χορήγηση υδροξυτυροσόλης για έναν μήνα και μετά τη χορήγηση placebo για έναν μήνα. Στους δείκτες που αξιολογήθηκαν περιλαμβάνονται η MDA, η OxLDL, η IL-6, η LpPLA2, η CRP, η PCSK9, η Lp(a) και η 3-NT. Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν πως από τους δείκτες που εξετάστηκαν οι MDA, LpPLA2, και PCSK9, μετά από έναν μήνα θεραπείας με υδροξυτυροσόλη, παρουσίασαν στατιστικά σημαντική μείωση στα επίπεδα πλάσματος των ασθενών που συμπεριλήφθηκαν στη μελέτη. Τα παραπάνω αναδεικνύουν την υδροξυτυροσόλη ως έναν σημαντικό αντιφλεγμονώδη και αντιοξειδωτικό παράγοντα στη στεφανιαία νόσο.","Coronary artery disease is a multifactorial disease in which inflammation and oxidative stress play an important role. Atherosclerotic plaques may cause significant narrowing or complete blockage of the lumen of the blood vessel, causing ischaemia in the tissue with the eventual outcome of the myocardial infarction. Hypercholesterolaemia associated with dyslipidaemia, which often characterizes these patients, is an additional aggravating factor for atheroma. This is further intensified by the installation of inflammation and subsequent oxidative stress. Cells are constantly carrying out metabolic processes resulting in the production of ROS. Normally there are sufficient amounts of antioxidant systems that inactivate the majority of ROS. When an overproduction of ROS occurs in an organism, which exceeds its maximum repair capacities and/or at the same time the antioxidant systems are under functioning, an imbalance occurs, and this situation is defined as oxidative stress. Much of the contractile dysfunction and the adverse myocardial remodeling, that has been observed in a wide range of cardiomyopathies, involves oxidative stress and endothelial nitric oxide synthase (eNOS) uncoupling, leading to decreased NO bioavailability and increased ROS formation. Endothelial dysfunction is associated with the presence of oxidized LDL (ox-LDL), which leads to a signaling cascade involving protein expression (LOX-1, NF-κB, AP-1, MAPK, VCAM-1, ICAM-1, MCP-1, proinflammatory cytokines) that induces atherogenesis and heart disease. In order to prevent and reduce the risk of cardiovascular death, the ingredients of olive oil and virgin olive oil have been extensively studied, and have proven antioxidant, anti-inflammatory, cardioprotective and anti-atherogenic action. The ingredients include hydroxytyrosol (HT), a phenolic compound derived from the olive and its leaves. It is considered one of the most powerful antioxidant compounds among the phenolic compounds of the olive. It has several beneficial effects such as antioxidant, anti-inflammatory, anti-cancer. Hydroxytyrosol may prevent atherosclerosis by reducing the expression of adhesion molecules on endothelial cells, oxidation of LDL and expression of proinflammatory mediators. In this study, the effect of the administration of a dietary supplement with hydroxytyrosol on indicators of inflammation and oxidative stress in coronary patients was evaluated. In particular, patients aged 18-70 years, suffering from chronic stable coronary artery disease and dyslipidaemia or more than 2 months have elapsed since angioplastic or coronary artery bypass graft, are randomized to two groups, half of which receive 20 mg of hydroxytyrosol daily for one month, while the other half receive placebo soft capsules (placebo group). At the end of one month, with a 48-hour washout period, the hydroxytyrosol group will receive placebo and the placebo group will receive the hydroxytyrosol adjunct for one month (cross-over study). Blood samples were received before the start of treatment (baseline), after one month of hydroxytyrosol administration and after one month of placebo administration. The biomarkers that we evaluated include MDA, OxLDL, IL-6, LpPLA2, CRP, PCSK9, Lp(a) and 3-NT. The results of the study showed that MDA, LpPLA2 and PCSK9, showed a statistically significant decrease in the plasma levels of the patients after one month of treatment with hydroxytyrosol. The above finding highlights hydroxytyrosol as an important anti-inflammatory and antioxidant agent in coronary artery disease."],"dc:identifier":["uoadl:3252877","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3252877"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Μελέτη της δράσης συμπληρώματος διατροφής εμπλουτισμένου με υδροξυτυροσόλη σε βιοδείκτες που συσχετίζονται με τη φλεγμονή και το οξειδωτικό στρες σε στεφανιαίους ασθενείς"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:20:21Z"}