{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3252891"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3252891","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διερεύνηση της καρδιοπροστατευτικής δράσης του αντιαιμοπεταλιακού παράγοντα, τικαγρελόρη, μόνη ή σε συνδυασμό με την απομακρυσμένη ισχαιμική προστασία (Remote Ischemic Conditioning): πρωτεομική και in vivo μελέτη","abstract":"Background/Σκοπός: Ο ρόλος των αιμοπεταλίων στη μυοκαρδιακή βλάβη εξ επαναιματώσεως είναι πλειοτροπικός. Τα αιμοπετάλια, κατόπιν της ενεργοποίησής τους, μπορούν να συνεισφέρουν τόσο στη παθογένεση της βλάβης όσο και την καρδιοπροστασία. Η εφαρμογή σύντομων, διαδοχικών κύκλων ισχαιμίας – επαναιμάτωσης σε ένα, απομακρυσμένο σε σχέση με την καρδιά, όργανο ή ιστό (απομακρυσμένη ισχαιμική προστασία, remote ischemic conditioning; RIC) ελαττώνει την έκταση του σχηματισθέντος μυοκαρδιακού εμφράκτου, ενώ δύναται να μεταβάλλει την λειτουργία των αιμοπεταλίων. Επίσης, οι ανταγωνιστές των P2Y12 υποδοχέων των αιμοπεταλίων, όπως η τικαγρελόρη, κατέχουν καρδιοπροστατευτικές ιδιότητες. Αυτοί, πέραν της ανασταλτικής δράσης τους επί της ενεργοποίησης των αιμοπεταλίων, μελετώνται ως προς την εύρεση του μοριακού μηχανισμού αυτής της καρδιοπροστατευτικής δράσης. Στην παρούσα εργασία διερευνήσαμε τον μηχανισμό διαμέσου του οποίου τα αιμοπετάλια συμβάλλουν στην καρδιοπροστασία της RIC καθώς και της τικαγρελόρης, γεγονός που έχει αποδειχθεί ex vivo σε προηγούμενες μελέτες που συμμετείχε η ερευνητική μας ομάδα. Επιπλέον, θελήσαμε να μελετήσουμε την καρδιοπροστατευτική δράση της τικαγρελόρης, RIC ή του συνδυασμού τους in vivo σε πειραματικό μοντέλο επίμυων. Μέθοδοι και Αποτελέσματα: Φλεβικό αίμα συλλέχθηκε από υγιείς εθελοντές, με ή χωρίς να έχει προηγηθεί από του στόματος χορήγηση 180 mg τικαγρελόρης, πριν και μετά την εφαρμογή RIC (3 x 5’/5’ χαλάρωση/σύσφιξη περιχειρίδας πίεσης αίματος, στο άνω αριστερό άκρο, στα 200 mm Hg). Απομονώθηκαν πλυμένα αιμοπετάλια καθώς και το έκκριμα αυτών και ακολούθησε πρωτεομική ανάλυση. Αποδείχθηκε ότι η RIC επάγει πρώιμη αποκοκκίωση των αιμοπεταλίων, μέσω αυξορρύθμισης ασβεστιοεξαρτώμενων οδών. Το πρωτέωμα του εκκρίματος των αιμοπεταλίων εμφάνισε αυξημένες οδούς έμφυτης ανοσίας, όπως αυτές της, διαμεσολαβούμενης από πρωτεΐνες θερμικού σοκ, απόκρισης σε στρες. Αντίστοιχα, το πρωτεομικό προφίλ αιμοπεταλίων, εθελοντών που έλαβαν τικαγρελόρη, χαρακτηρίστηκε από μειορρύθμιση, RhoA-μεσολαβούμενων, οδών ενεργοποίησης. Ακολούθησε φαρμακοδυναμική ανάλυση με κυτταρομετρία ροής σε ολικό αίμα επίμυων, για την εύρεση της κατάλληλης δόσης χρονικής στιγμής χορήγησης της τικαγρελόρης, ώστε να εκδηλώνει ικανή αντιαιμοπεταλιακή δράση in vivo. Τόσο η τικαγρελόρη, χορηγούμενη per os 1 ώρα πριν την ισχαιμία, σε δόση 20 mg/kg, όσο και η RIC, ως μεμονωμένες παρεμβάσεις, περιόρισαν σημαντικά την έκταση του μυοκαρδιακού εμφράκτου in vivo. Συμπέρασμα: Τα αιμοπετάλια μπορούν να αποτελέσουν φορείς της καρδιοπροστατευτικής δράσης της RIC ή τικαγρελόρης, όπως αποδεικνύεται από τις διαφοροποιήσεις του πρωτεομικού προφίλ τους ώστε να αποκοκκιώνουν πιθανούς καρδιοπροστατευτικούς μεσολαβητές ή να περιορίζουν την ενεργοποίησή τους, αντίστοιχα. Επιβεβαιώθηκε ότι η RIC, η τικαγρελόρη - σε ορθολογικά επιλεγμένη δόση και χρονική στιγμή οπότε ελαττωνόταν η ενεργοποίηση των αιμοπεταλίων in vivo - καθώς και ο συνδυασμός τους είναι καρδιοπροστατευτικές σε πειραματικό μοντέλο 30 λεπτών ισχαιμίας – 3 ωρών επαναιμάτωσης επίμυων.","abstract_html":"Background/Σκοπός: Ο ρόλος των αιμοπεταλίων στη μυοκαρδιακή βλάβη εξ επαναιματώσεως είναι πλειοτροπικός. Τα αιμοπετάλια, κατόπιν της ενεργοποίησής τους, μπορούν να συνεισφέρουν τόσο στη παθογένεση της βλάβης όσο και την καρδιοπροστασία. Η εφαρμογή σύντομων, διαδοχικών κύκλων ισχαιμίας – επαναιμάτωσης σε ένα, απομακρυσμένο σε σχέση με την καρδιά, όργανο ή ιστό (απομακρυσμένη ισχαιμική προστασία, remote ischemic conditioning; RIC) ελαττώνει την έκταση του σχηματισθέντος μυοκαρδιακού εμφράκτου, ενώ δύναται να μεταβάλλει την λειτουργία των αιμοπεταλίων. Επίσης, οι ανταγωνιστές των P2Y12 υποδοχέων των αιμοπεταλίων, όπως η τικαγρελόρη, κατέχουν καρδιοπροστατευτικές ιδιότητες. Αυτοί, πέραν της ανασταλτικής δράσης τους επί της ενεργοποίησης των αιμοπεταλίων, μελετώνται ως προς την εύρεση του μοριακού μηχανισμού αυτής της καρδιοπροστατευτικής δράσης. Στην παρούσα εργασία διερευνήσαμε τον μηχανισμό διαμέσου του οποίου τα αιμοπετάλια συμβάλλουν στην καρδιοπροστασία της RIC καθώς και της τικαγρελόρης, γεγονός που έχει αποδειχθεί ex vivo σε προηγούμενες μελέτες που συμμετείχε η ερευνητική μας ομάδα. Επιπλέον, θελήσαμε να μελετήσουμε την καρδιοπροστατευτική δράση της τικαγρελόρης, RIC ή του συνδυασμού τους in vivo σε πειραματικό μοντέλο επίμυων. Μέθοδοι και Αποτελέσματα: Φλεβικό αίμα συλλέχθηκε από υγιείς εθελοντές, με ή χωρίς να έχει προηγηθεί από του στόματος χορήγηση 180 mg τικαγρελόρης, πριν και μετά την εφαρμογή RIC (3 x 5’/5’ χαλάρωση/σύσφιξη περιχειρίδας πίεσης αίματος, στο άνω αριστερό άκρο, στα 200 mm Hg). Απομονώθηκαν πλυμένα αιμοπετάλια καθώς και το έκκριμα αυτών και ακολούθησε πρωτεομική ανάλυση. Αποδείχθηκε ότι η RIC επάγει πρώιμη αποκοκκίωση των αιμοπεταλίων, μέσω αυξορρύθμισης ασβεστιοεξαρτώμενων οδών. Το πρωτέωμα του εκκρίματος των αιμοπεταλίων εμφάνισε αυξημένες οδούς έμφυτης ανοσίας, όπως αυτές της, διαμεσολαβούμενης από πρωτεΐνες θερμικού σοκ, απόκρισης σε στρες. Αντίστοιχα, το πρωτεομικό προφίλ αιμοπεταλίων, εθελοντών που έλαβαν τικαγρελόρη, χαρακτηρίστηκε από μειορρύθμιση, RhoA-μεσολαβούμενων, οδών ενεργοποίησης. Ακολούθησε φαρμακοδυναμική ανάλυση με κυτταρομετρία ροής σε ολικό αίμα επίμυων, για την εύρεση της κατάλληλης δόσης χρονικής στιγμής χορήγησης της τικαγρελόρης, ώστε να εκδηλώνει ικανή αντιαιμοπεταλιακή δράση in vivo. Τόσο η τικαγρελόρη, χορηγούμενη per os 1 ώρα πριν την ισχαιμία, σε δόση 20 mg/kg, όσο και η RIC, ως μεμονωμένες παρεμβάσεις, περιόρισαν σημαντικά την έκταση του μυοκαρδιακού εμφράκτου in vivo. Συμπέρασμα: Τα αιμοπετάλια μπορούν να αποτελέσουν φορείς της καρδιοπροστατευτικής δράσης της RIC ή τικαγρελόρης, όπως αποδεικνύεται από τις διαφοροποιήσεις του πρωτεομικού προφίλ τους ώστε να αποκοκκιώνουν πιθανούς καρδιοπροστατευτικούς μεσολαβητές ή να περιορίζουν την ενεργοποίησή τους, αντίστοιχα. Επιβεβαιώθηκε ότι η RIC, η τικαγρελόρη - σε ορθολογικά επιλεγμένη δόση και χρονική στιγμή οπότε ελαττωνόταν η ενεργοποίηση των αιμοπεταλίων in vivo - καθώς και ο συνδυασμός τους είναι καρδιοπροστατευτικές σε πειραματικό μοντέλο 30 λεπτών ισχαιμίας – 3 ωρών επαναιμάτωσης επίμυων.","abstract_has_math":false,"creators":["Δερμιντζόγλου Θεανώ","Dermintzoglou Theano"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T06:20:21Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3252891"],"render_values":[{"text":"uoadl:3252891","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3252891","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3252891","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3252891","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Δερμιντζόγλου Θεανώ","Dermintzoglou Theano"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3252891","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3252891"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Background/Σκοπός: Ο ρόλος των αιμοπεταλίων στη μυοκαρδιακή βλάβη εξ επαναιματώσεως είναι πλειοτροπικός. Τα αιμοπετάλια, κατόπιν της ενεργοποίησής τους, μπορούν να συνεισφέρουν τόσο στη παθογένεση της βλάβης όσο και την καρδιοπροστασία. Η εφαρμογή σύντομων, διαδοχικών κύκλων ισχαιμίας – επαναιμάτωσης σε ένα, απομακρυσμένο σε σχέση με την καρδιά, όργανο ή ιστό (απομακρυσμένη ισχαιμική προστασία, remote ischemic conditioning; RIC) ελαττώνει την έκταση του σχηματισθέντος μυοκαρδιακού εμφράκτου, ενώ δύναται να μεταβάλλει την λειτουργία των αιμοπεταλίων. Επίσης, οι ανταγωνιστές των P2Y12 υποδοχέων των αιμοπεταλίων, όπως η τικαγρελόρη, κατέχουν καρδιοπροστατευτικές ιδιότητες. Αυτοί, πέραν της ανασταλτικής δράσης τους επί της ενεργοποίησης των αιμοπεταλίων, μελετώνται ως προς την εύρεση του μοριακού μηχανισμού αυτής της καρδιοπροστατευτικής δράσης. Στην παρούσα εργασία διερευνήσαμε τον μηχανισμό διαμέσου του οποίου τα αιμοπετάλια συμβάλλουν στην καρδιοπροστασία της RIC καθώς και της τικαγρελόρης, γεγονός που έχει αποδειχθεί ex vivo σε προηγούμενες μελέτες που συμμετείχε η ερευνητική μας ομάδα. Επιπλέον, θελήσαμε να μελετήσουμε την καρδιοπροστατευτική δράση της τικαγρελόρης, RIC ή του συνδυασμού τους in vivo σε πειραματικό μοντέλο επίμυων. Μέθοδοι και Αποτελέσματα: Φλεβικό αίμα συλλέχθηκε από υγιείς εθελοντές, με ή χωρίς να έχει προηγηθεί από του στόματος χορήγηση 180 mg τικαγρελόρης, πριν και μετά την εφαρμογή RIC (3 x 5’/5’ χαλάρωση/σύσφιξη περιχειρίδας πίεσης αίματος, στο άνω αριστερό άκρο, στα 200 mm Hg). Απομονώθηκαν πλυμένα αιμοπετάλια καθώς και το έκκριμα αυτών και ακολούθησε πρωτεομική ανάλυση. Αποδείχθηκε ότι η RIC επάγει πρώιμη αποκοκκίωση των αιμοπεταλίων, μέσω αυξορρύθμισης ασβεστιοεξαρτώμενων οδών. Το πρωτέωμα του εκκρίματος των αιμοπεταλίων εμφάνισε αυξημένες οδούς έμφυτης ανοσίας, όπως αυτές της, διαμεσολαβούμενης από πρωτεΐνες θερμικού σοκ, απόκρισης σε στρες. Αντίστοιχα, το πρωτεομικό προφίλ αιμοπεταλίων, εθελοντών που έλαβαν τικαγρελόρη, χαρακτηρίστηκε από μειορρύθμιση, RhoA-μεσολαβούμενων, οδών ενεργοποίησης. Ακολούθησε φαρμακοδυναμική ανάλυση με κυτταρομετρία ροής σε ολικό αίμα επίμυων, για την εύρεση της κατάλληλης δόσης χρονικής στιγμής χορήγησης της τικαγρελόρης, ώστε να εκδηλώνει ικανή αντιαιμοπεταλιακή δράση in vivo. Τόσο η τικαγρελόρη, χορηγούμενη per os 1 ώρα πριν την ισχαιμία, σε δόση 20 mg/kg, όσο και η RIC, ως μεμονωμένες παρεμβάσεις, περιόρισαν σημαντικά την έκταση του μυοκαρδιακού εμφράκτου in vivo. Συμπέρασμα: Τα αιμοπετάλια μπορούν να αποτελέσουν φορείς της καρδιοπροστατευτικής δράσης της RIC ή τικαγρελόρης, όπως αποδεικνύεται από τις διαφοροποιήσεις του πρωτεομικού προφίλ τους ώστε να αποκοκκιώνουν πιθανούς καρδιοπροστατευτικούς μεσολαβητές ή να περιορίζουν την ενεργοποίησή τους, αντίστοιχα. Επιβεβαιώθηκε ότι η RIC, η τικαγρελόρη - σε ορθολογικά επιλεγμένη δόση και χρονική στιγμή οπότε ελαττωνόταν η ενεργοποίηση των αιμοπεταλίων in vivo - καθώς και ο συνδυασμός τους είναι καρδιοπροστατευτικές σε πειραματικό μοντέλο 30 λεπτών ισχαιμίας – 3 ωρών επαναιμάτωσης επίμυων.","Background/Purpose: The role of platelets in myocardial reperfusion injury is double-edged, because, after their activation, they can contribute both to the pathogenesis of myocardial injury and cardioprotection. The application of short, repeated ischemia - reperfusion cycles in an organ or tissue, remote from the heart (remote ischemic conditioning; RIC) decreases the extent of myocardial infarction and may alter the function of platelets. Cardioprotective properties have, also, been attributed to P2Y12 receptor antagonists, such as ticagrelor. These drugs, apart from their inhibitory effect on platelet activation, are being studied in respect to possible molecular mechanisms of cardioprotective action. We investigated the mechanism, through which platelets contribute to cardioprotection exhibited by RIC as well as ticagrelor, as it has been previously demonstrated in ex vivo studies conducted by our research group and collaborators. In addition, we studied the cardioprotective effect of ticagrelor, RIC or their combination in vivo in an experimental rat model. Methods and Results: Venous blood from healthy volunteers (with or without oral pretreatment with 180 mg ticagrelor) was collected before and after RIC (3 x 5’/5’ inflation/deflation of blood pressure cuff at 200 mm Hg on the upper left arm). Washed platelets and their releasate were isolated and proteomic analysis followed. RIC was shown to induce early platelet degranulation, as it upregulated calcium-dependent signaling pathways, and proteomic analysis of platelet releasate resulted in upregulation of innate immune system – related pathways, including heat shock protein-mediated stress response. Furthermore, the proteomic profile of platelets of volunteers treated with ticagrelor was characterized by, RhoA-mediated, platelet activation pathways. Both ticagrelor and remote ischemic perconditioning, independently, reduced infarct size in vivo. A pharmacodynamic analysis, via whole blood flow cytometry, had preceded, in order to select the appropriate dose (20 mg/kg) and timing of administration (1 hour before ischemia). Conclusion: Platelets may act as carriers for the cardioprotective signal induced by RIC or ticagrelor, as evidenced by the dynamic changes of their proteomic profile, so as to release potential cardioprotective mediators or to limit their own activation and aggregation, respectively. It was confirmed that RIC, ticagrelor - if administered at a, rationally, selected dose and time point, when it exhibits and retains strong antiplatelet effect in vivo - as well as the combination of both interventions, are cardioprotective, in an experimental rat model of 30-minute myocardial ischemia, followed by 3-hour reperfusion."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διερεύνηση της καρδιοπροστατευτικής δράσης του αντιαιμοπεταλιακού παράγοντα, τικαγρελόρη, μόνη ή σε συνδυασμό με την απομακρυσμένη ισχαιμική προστασία (Remote Ischemic Conditioning): πρωτεομική και in vivo μελέτη"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Δερμιντζόγλου Θεανώ","Dermintzoglou Theano"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Background/Σκοπός: Ο ρόλος των αιμοπεταλίων στη μυοκαρδιακή βλάβη εξ επαναιματώσεως είναι πλειοτροπικός. Τα αιμοπετάλια, κατόπιν της ενεργοποίησής τους, μπορούν να συνεισφέρουν τόσο στη παθογένεση της βλάβης όσο και την καρδιοπροστασία. Η εφαρμογή σύντομων, διαδοχικών κύκλων ισχαιμίας – επαναιμάτωσης σε ένα, απομακρυσμένο σε σχέση με την καρδιά, όργανο ή ιστό (απομακρυσμένη ισχαιμική προστασία, remote ischemic conditioning; RIC) ελαττώνει την έκταση του σχηματισθέντος μυοκαρδιακού εμφράκτου, ενώ δύναται να μεταβάλλει την λειτουργία των αιμοπεταλίων. Επίσης, οι ανταγωνιστές των P2Y12 υποδοχέων των αιμοπεταλίων, όπως η τικαγρελόρη, κατέχουν καρδιοπροστατευτικές ιδιότητες. Αυτοί, πέραν της ανασταλτικής δράσης τους επί της ενεργοποίησης των αιμοπεταλίων, μελετώνται ως προς την εύρεση του μοριακού μηχανισμού αυτής της καρδιοπροστατευτικής δράσης. Στην παρούσα εργασία διερευνήσαμε τον μηχανισμό διαμέσου του οποίου τα αιμοπετάλια συμβάλλουν στην καρδιοπροστασία της RIC καθώς και της τικαγρελόρης, γεγονός που έχει αποδειχθεί ex vivo σε προηγούμενες μελέτες που συμμετείχε η ερευνητική μας ομάδα. Επιπλέον, θελήσαμε να μελετήσουμε την καρδιοπροστατευτική δράση της τικαγρελόρης, RIC ή του συνδυασμού τους in vivo σε πειραματικό μοντέλο επίμυων. Μέθοδοι και Αποτελέσματα: Φλεβικό αίμα συλλέχθηκε από υγιείς εθελοντές, με ή χωρίς να έχει προηγηθεί από του στόματος χορήγηση 180 mg τικαγρελόρης, πριν και μετά την εφαρμογή RIC (3 x 5’/5’ χαλάρωση/σύσφιξη περιχειρίδας πίεσης αίματος, στο άνω αριστερό άκρο, στα 200 mm Hg). Απομονώθηκαν πλυμένα αιμοπετάλια καθώς και το έκκριμα αυτών και ακολούθησε πρωτεομική ανάλυση. Αποδείχθηκε ότι η RIC επάγει πρώιμη αποκοκκίωση των αιμοπεταλίων, μέσω αυξορρύθμισης ασβεστιοεξαρτώμενων οδών. Το πρωτέωμα του εκκρίματος των αιμοπεταλίων εμφάνισε αυξημένες οδούς έμφυτης ανοσίας, όπως αυτές της, διαμεσολαβούμενης από πρωτεΐνες θερμικού σοκ, απόκρισης σε στρες. Αντίστοιχα, το πρωτεομικό προφίλ αιμοπεταλίων, εθελοντών που έλαβαν τικαγρελόρη, χαρακτηρίστηκε από μειορρύθμιση, RhoA-μεσολαβούμενων, οδών ενεργοποίησης. Ακολούθησε φαρμακοδυναμική ανάλυση με κυτταρομετρία ροής σε ολικό αίμα επίμυων, για την εύρεση της κατάλληλης δόσης χρονικής στιγμής χορήγησης της τικαγρελόρης, ώστε να εκδηλώνει ικανή αντιαιμοπεταλιακή δράση in vivo. Τόσο η τικαγρελόρη, χορηγούμενη per os 1 ώρα πριν την ισχαιμία, σε δόση 20 mg/kg, όσο και η RIC, ως μεμονωμένες παρεμβάσεις, περιόρισαν σημαντικά την έκταση του μυοκαρδιακού εμφράκτου in vivo. Συμπέρασμα: Τα αιμοπετάλια μπορούν να αποτελέσουν φορείς της καρδιοπροστατευτικής δράσης της RIC ή τικαγρελόρης, όπως αποδεικνύεται από τις διαφοροποιήσεις του πρωτεομικού προφίλ τους ώστε να αποκοκκιώνουν πιθανούς καρδιοπροστατευτικούς μεσολαβητές ή να περιορίζουν την ενεργοποίησή τους, αντίστοιχα. Επιβεβαιώθηκε ότι η RIC, η τικαγρελόρη - σε ορθολογικά επιλεγμένη δόση και χρονική στιγμή οπότε ελαττωνόταν η ενεργοποίηση των αιμοπεταλίων in vivo - καθώς και ο συνδυασμός τους είναι καρδιοπροστατευτικές σε πειραματικό μοντέλο 30 λεπτών ισχαιμίας – 3 ωρών επαναιμάτωσης επίμυων.","Background/Purpose: The role of platelets in myocardial reperfusion injury is double-edged, because, after their activation, they can contribute both to the pathogenesis of myocardial injury and cardioprotection. The application of short, repeated ischemia - reperfusion cycles in an organ or tissue, remote from the heart (remote ischemic conditioning; RIC) decreases the extent of myocardial infarction and may alter the function of platelets. Cardioprotective properties have, also, been attributed to P2Y12 receptor antagonists, such as ticagrelor. These drugs, apart from their inhibitory effect on platelet activation, are being studied in respect to possible molecular mechanisms of cardioprotective action. We investigated the mechanism, through which platelets contribute to cardioprotection exhibited by RIC as well as ticagrelor, as it has been previously demonstrated in ex vivo studies conducted by our research group and collaborators. In addition, we studied the cardioprotective effect of ticagrelor, RIC or their combination in vivo in an experimental rat model. Methods and Results: Venous blood from healthy volunteers (with or without oral pretreatment with 180 mg ticagrelor) was collected before and after RIC (3 x 5’/5’ inflation/deflation of blood pressure cuff at 200 mm Hg on the upper left arm). Washed platelets and their releasate were isolated and proteomic analysis followed. RIC was shown to induce early platelet degranulation, as it upregulated calcium-dependent signaling pathways, and proteomic analysis of platelet releasate resulted in upregulation of innate immune system – related pathways, including heat shock protein-mediated stress response. Furthermore, the proteomic profile of platelets of volunteers treated with ticagrelor was characterized by, RhoA-mediated, platelet activation pathways. Both ticagrelor and remote ischemic perconditioning, independently, reduced infarct size in vivo. A pharmacodynamic analysis, via whole blood flow cytometry, had preceded, in order to select the appropriate dose (20 mg/kg) and timing of administration (1 hour before ischemia). Conclusion: Platelets may act as carriers for the cardioprotective signal induced by RIC or ticagrelor, as evidenced by the dynamic changes of their proteomic profile, so as to release potential cardioprotective mediators or to limit their own activation and aggregation, respectively. It was confirmed that RIC, ticagrelor - if administered at a, rationally, selected dose and time point, when it exhibits and retains strong antiplatelet effect in vivo - as well as the combination of both interventions, are cardioprotective, in an experimental rat model of 30-minute myocardial ischemia, followed by 3-hour reperfusion."],"dc:identifier":["uoadl:3252891","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3252891"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Διερεύνηση της καρδιοπροστατευτικής δράσης του αντιαιμοπεταλιακού παράγοντα, τικαγρελόρη, μόνη ή σε συνδυασμό με την απομακρυσμένη ισχαιμική προστασία (Remote Ischemic Conditioning): πρωτεομική και in vivo μελέτη"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:20:21Z"}