{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3254642"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3254642","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συμβολή υδρόφιλων αντιοξειδωτικών στην επούλωση του δέρματος","abstract":"Οι πληγές, κλειστές ή ανοιχτές, είναι σωματικές βλάβες προκαλούμενες συχνά από τραυματισμό ή έγκαυμα. Η επούλωση πληγών είναι μια πολύπλοκη διαδικασία όπου συμμετέχουν κύτταρα, ένζυμα, ελεύθερες ρίζες, κυτταροκίνες και αυξητικοί παράγοντες. Στην αποκατάσταση μιας πληγής παίζουν σημαντικό ρόλο οι δραστικές μορφές οξυγόνου (ROS). Η δράση τους πρέπει να ελέγχεται για την αποφυγή παρατεταμένου οξειδωτικού στρες. Τα υδρόφιλα αντιοξειδωτικά ασκορβικό οξύ, ουρικό οξύ και γλουταθειόνη συμβάλλουν σε αυτόν τον έλεγχο λειτουργώντας ως ρυθμιστές της ισορροπίας των οξειδοαναγωγικών αντιδράσεων και εκκαθαριστές ROS. Στη συγκεκριμένη μελέτη, διάρκειας 21 ημερών, μελετήθηκε η φυσιολογική επούλωση πληγών δέρματος και εκτιμήθηκε η συμβολή υδρόφιλων αντιοξειδωτικών δέρματος σε μοντέλο μυών μετά από πρόκληση πληγής. Θηλυκοί, άτριχοι μύες τύπου SKH-hr2 χωρίστηκαν σε 6 ομάδες των 10 μυών με πρόκληση πληγών στις 5 ομάδες, χωρίς εφαρμογή θεραπείας. Στην αρχή και στο τέλος του πειράματος και σε ενδιάμεσες μέρες λαμβάνονταν βιοφυσικές μετρήσεις, μετρήσεις βάρους και θερμοκρασίας των μυών, φωτογραφίες με χρήση ψηφιακής κάμερας και κάμερας Antera 3D. Την ημέρα 0 (Ομάδα 1), την 4η μέρα (Ομάδα 2), την 8η μέρα (Ομάδα 3), την 12η μέρα (Ομάδα 4), την 16η μέρα (Ομάδα 5) και την 21η μέρα (Ομάδα 6), οι μύες θυσιάστηκαν και τμήμα δέρματος στάλθηκε για ιστοπαθολογική αξιολόγηση. Στις τελικές μετρήσεις, η άδηλη απώλεια νερού, η μελανίνη, η αιμοσφαιρίνη, η τραχύτητα και το πάχος δέρματος αυξήθηκαν ενώ η ενυδάτωση του δέρματος μειώθηκε σε σύγκριση με τις αρχικές μετρήσεις, πριν την πρόκληση πληγής. Το βάθος και το μέγεθος επιφάνειας της πληγής μειώθηκαν σύμφωνα με τη φυσιολογική πορεία της επούλωσης, η οποία επιβεβαιώθηκε και από την ιστοπαθολογική ανάλυση και την κλινική εικόνα. Μετρήθηκαν οι συγκεντρώσεις ασκορβικού οξέος, ουρικού οξέος και γλουταθειόνης. Βρέθηκε ότι το ασκορβικό οξύ μειώνεται με την πάροδο του χρόνου βοηθώντας στην επούλωση ενώ από την 16η μέρα και μετά αυξάνεται πέραν του φυσιολογικού. Οι διαφορές στα επίπεδα ουρικού οξέος μεταξύ των ομάδων δεν ήταν στατιστικά σημαντικές. Η γλουταθειόνη παρουσίασε τάση αύξησης στην οξεία φάση φλεγμονής και τάση μείωσης την 21η μέρα. Για μελλοντική έρευνα, θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί πείραμα επούλωσης πληγών με τοπική ή συστηματική θεραπεία με δραστική ουσία το ασκορβικό οξύ καθώς και πείραμα μέτρησης συγκεντρώσεων λιπόφιλων αντιοξειδωτικών του δέρματος στα διάφορα στάδια της επούλωσης.","abstract_html":"Οι πληγές, κλειστές ή ανοιχτές, είναι σωματικές βλάβες προκαλούμενες συχνά από τραυματισμό ή έγκαυμα. Η επούλωση πληγών είναι μια πολύπλοκη διαδικασία όπου συμμετέχουν κύτταρα, ένζυμα, ελεύθερες ρίζες, κυτταροκίνες και αυξητικοί παράγοντες. Στην αποκατάσταση μιας πληγής παίζουν σημαντικό ρόλο οι δραστικές μορφές οξυγόνου (ROS). Η δράση τους πρέπει να ελέγχεται για την αποφυγή παρατεταμένου οξειδωτικού στρες. Τα υδρόφιλα αντιοξειδωτικά ασκορβικό οξύ, ουρικό οξύ και γλουταθειόνη συμβάλλουν σε αυτόν τον έλεγχο λειτουργώντας ως ρυθμιστές της ισορροπίας των οξειδοαναγωγικών αντιδράσεων και εκκαθαριστές ROS. Στη συγκεκριμένη μελέτη, διάρκειας 21 ημερών, μελετήθηκε η φυσιολογική επούλωση πληγών δέρματος και εκτιμήθηκε η συμβολή υδρόφιλων αντιοξειδωτικών δέρματος σε μοντέλο μυών μετά από πρόκληση πληγής. Θηλυκοί, άτριχοι μύες τύπου SKH-hr2 χωρίστηκαν σε 6 ομάδες των 10 μυών με πρόκληση πληγών στις 5 ομάδες, χωρίς εφαρμογή θεραπείας. Στην αρχή και στο τέλος του πειράματος και σε ενδιάμεσες μέρες λαμβάνονταν βιοφυσικές μετρήσεις, μετρήσεις βάρους και θερμοκρασίας των μυών, φωτογραφίες με χρήση ψηφιακής κάμερας και κάμερας Antera 3D. Την ημέρα 0 (Ομάδα 1), την 4η μέρα (Ομάδα 2), την 8η μέρα (Ομάδα 3), την 12η μέρα (Ομάδα 4), την 16η μέρα (Ομάδα 5) και την 21η μέρα (Ομάδα 6), οι μύες θυσιάστηκαν και τμήμα δέρματος στάλθηκε για ιστοπαθολογική αξιολόγηση. Στις τελικές μετρήσεις, η άδηλη απώλεια νερού, η μελανίνη, η αιμοσφαιρίνη, η τραχύτητα και το πάχος δέρματος αυξήθηκαν ενώ η ενυδάτωση του δέρματος μειώθηκε σε σύγκριση με τις αρχικές μετρήσεις, πριν την πρόκληση πληγής. Το βάθος και το μέγεθος επιφάνειας της πληγής μειώθηκαν σύμφωνα με τη φυσιολογική πορεία της επούλωσης, η οποία επιβεβαιώθηκε και από την ιστοπαθολογική ανάλυση και την κλινική εικόνα. Μετρήθηκαν οι συγκεντρώσεις ασκορβικού οξέος, ουρικού οξέος και γλουταθειόνης. Βρέθηκε ότι το ασκορβικό οξύ μειώνεται με την πάροδο του χρόνου βοηθώντας στην επούλωση ενώ από την 16η μέρα και μετά αυξάνεται πέραν του φυσιολογικού. Οι διαφορές στα επίπεδα ουρικού οξέος μεταξύ των ομάδων δεν ήταν στατιστικά σημαντικές. Η γλουταθειόνη παρουσίασε τάση αύξησης στην οξεία φάση φλεγμονής και τάση μείωσης την 21η μέρα. Για μελλοντική έρευνα, θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί πείραμα επούλωσης πληγών με τοπική ή συστηματική θεραπεία με δραστική ουσία το ασκορβικό οξύ καθώς και πείραμα μέτρησης συγκεντρώσεων λιπόφιλων αντιοξειδωτικών του δέρματος στα διάφορα στάδια της επούλωσης.","abstract_has_math":false,"creators":["Τζόκα Κυριακή","Tzoka Kyriaki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T06:20:23Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3254642"],"render_values":[{"text":"uoadl:3254642","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3254642","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3254642","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3254642","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τζόκα Κυριακή","Tzoka Kyriaki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3254642","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3254642"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι πληγές, κλειστές ή ανοιχτές, είναι σωματικές βλάβες προκαλούμενες συχνά από τραυματισμό ή έγκαυμα. Η επούλωση πληγών είναι μια πολύπλοκη διαδικασία όπου συμμετέχουν κύτταρα, ένζυμα, ελεύθερες ρίζες, κυτταροκίνες και αυξητικοί παράγοντες. Στην αποκατάσταση μιας πληγής παίζουν σημαντικό ρόλο οι δραστικές μορφές οξυγόνου (ROS). Η δράση τους πρέπει να ελέγχεται για την αποφυγή παρατεταμένου οξειδωτικού στρες. Τα υδρόφιλα αντιοξειδωτικά ασκορβικό οξύ, ουρικό οξύ και γλουταθειόνη συμβάλλουν σε αυτόν τον έλεγχο λειτουργώντας ως ρυθμιστές της ισορροπίας των οξειδοαναγωγικών αντιδράσεων και εκκαθαριστές ROS. Στη συγκεκριμένη μελέτη, διάρκειας 21 ημερών, μελετήθηκε η φυσιολογική επούλωση πληγών δέρματος και εκτιμήθηκε η συμβολή υδρόφιλων αντιοξειδωτικών δέρματος σε μοντέλο μυών μετά από πρόκληση πληγής. Θηλυκοί, άτριχοι μύες τύπου SKH-hr2 χωρίστηκαν σε 6 ομάδες των 10 μυών με πρόκληση πληγών στις 5 ομάδες, χωρίς εφαρμογή θεραπείας. Στην αρχή και στο τέλος του πειράματος και σε ενδιάμεσες μέρες λαμβάνονταν βιοφυσικές μετρήσεις, μετρήσεις βάρους και θερμοκρασίας των μυών, φωτογραφίες με χρήση ψηφιακής κάμερας και κάμερας Antera 3D. Την ημέρα 0 (Ομάδα 1), την 4η μέρα (Ομάδα 2), την 8η μέρα (Ομάδα 3), την 12η μέρα (Ομάδα 4), την 16η μέρα (Ομάδα 5) και την 21η μέρα (Ομάδα 6), οι μύες θυσιάστηκαν και τμήμα δέρματος στάλθηκε για ιστοπαθολογική αξιολόγηση. Στις τελικές μετρήσεις, η άδηλη απώλεια νερού, η μελανίνη, η αιμοσφαιρίνη, η τραχύτητα και το πάχος δέρματος αυξήθηκαν ενώ η ενυδάτωση του δέρματος μειώθηκε σε σύγκριση με τις αρχικές μετρήσεις, πριν την πρόκληση πληγής. Το βάθος και το μέγεθος επιφάνειας της πληγής μειώθηκαν σύμφωνα με τη φυσιολογική πορεία της επούλωσης, η οποία επιβεβαιώθηκε και από την ιστοπαθολογική ανάλυση και την κλινική εικόνα. Μετρήθηκαν οι συγκεντρώσεις ασκορβικού οξέος, ουρικού οξέος και γλουταθειόνης. Βρέθηκε ότι το ασκορβικό οξύ μειώνεται με την πάροδο του χρόνου βοηθώντας στην επούλωση ενώ από την 16η μέρα και μετά αυξάνεται πέραν του φυσιολογικού. Οι διαφορές στα επίπεδα ουρικού οξέος μεταξύ των ομάδων δεν ήταν στατιστικά σημαντικές. Η γλουταθειόνη παρουσίασε τάση αύξησης στην οξεία φάση φλεγμονής και τάση μείωσης την 21η μέρα. Για μελλοντική έρευνα, θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί πείραμα επούλωσης πληγών με τοπική ή συστηματική θεραπεία με δραστική ουσία το ασκορβικό οξύ καθώς και πείραμα μέτρησης συγκεντρώσεων λιπόφιλων αντιοξειδωτικών του δέρματος στα διάφορα στάδια της επούλωσης.","Wounds, closed or open, are physical traumas often caused by injury or burn. Wound healing is a complex process involving cells, enzymes, free radicals, cytokines and growth factors. Reactive oxygen species (ROS) play an important role in wound repair and their activity must be controlled to avoid prolonged oxidative stress. The hydrophilic antioxidants ascorbic acid, uric acid and glutathione contribute to this by acting as redox balance regulators and scavengers of ROS. In this 21-day stydy, the normal wound healing process was studied in a murine model. The contribution of hydrophilic skin antioxidants was also evaluated after wound induction. Female, hairless SKH-hr2 mice were divided into 6 groups of 10 mice and wounds were inflicted on 5 of the groups, without treatment application. At the beginning, on intervening days and at the end of the experiment, biophysical measurements, body weight and temperature were measured and photo-documentation was performed using a digital camera and Antera 3D camera. On day 0 (Group 1), day 4 (Group 2), day 8 (Group 3), day 12 (Group 4), day 16 (Group 5), and day 21 (Group 6), the mice were sacrificed and a section of skin was sent for histopathological evaluation. Transepidermal water loss, melanin, hemoglobin, skin roughness and thickness increased while skin hydration decreased compared to the initial measurements, before wound induction. The wound depth and wound area size decreased following the normal wound healing process, which was also confirmed by the histopathological analysis and photo-documentation. Ascorbic acid, uric acid and glutathione concentrations were measured. Ascorbic acid was found to decrease over time, supporting the wound healing process, while it increased beyond normal levels from day 16 onwards. There were no statistically significant differences in uric acid levels between groups. Glutathione showed an increasing trend in the acute phase of inflammation and a decreasing trend on day 21. For future research, ascorbic acid could be used as the active ingredient for topical or systemic treatment of wounds. A study measuring skin lipophilic antioxidant concentrations at various phases of wound healing could also be contacted."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συμβολή υδρόφιλων αντιοξειδωτικών στην επούλωση του δέρματος"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τζόκα Κυριακή","Tzoka Kyriaki"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Οι πληγές, κλειστές ή ανοιχτές, είναι σωματικές βλάβες προκαλούμενες συχνά από τραυματισμό ή έγκαυμα. Η επούλωση πληγών είναι μια πολύπλοκη διαδικασία όπου συμμετέχουν κύτταρα, ένζυμα, ελεύθερες ρίζες, κυτταροκίνες και αυξητικοί παράγοντες. Στην αποκατάσταση μιας πληγής παίζουν σημαντικό ρόλο οι δραστικές μορφές οξυγόνου (ROS). Η δράση τους πρέπει να ελέγχεται για την αποφυγή παρατεταμένου οξειδωτικού στρες. Τα υδρόφιλα αντιοξειδωτικά ασκορβικό οξύ, ουρικό οξύ και γλουταθειόνη συμβάλλουν σε αυτόν τον έλεγχο λειτουργώντας ως ρυθμιστές της ισορροπίας των οξειδοαναγωγικών αντιδράσεων και εκκαθαριστές ROS. Στη συγκεκριμένη μελέτη, διάρκειας 21 ημερών, μελετήθηκε η φυσιολογική επούλωση πληγών δέρματος και εκτιμήθηκε η συμβολή υδρόφιλων αντιοξειδωτικών δέρματος σε μοντέλο μυών μετά από πρόκληση πληγής. Θηλυκοί, άτριχοι μύες τύπου SKH-hr2 χωρίστηκαν σε 6 ομάδες των 10 μυών με πρόκληση πληγών στις 5 ομάδες, χωρίς εφαρμογή θεραπείας. Στην αρχή και στο τέλος του πειράματος και σε ενδιάμεσες μέρες λαμβάνονταν βιοφυσικές μετρήσεις, μετρήσεις βάρους και θερμοκρασίας των μυών, φωτογραφίες με χρήση ψηφιακής κάμερας και κάμερας Antera 3D. Την ημέρα 0 (Ομάδα 1), την 4η μέρα (Ομάδα 2), την 8η μέρα (Ομάδα 3), την 12η μέρα (Ομάδα 4), την 16η μέρα (Ομάδα 5) και την 21η μέρα (Ομάδα 6), οι μύες θυσιάστηκαν και τμήμα δέρματος στάλθηκε για ιστοπαθολογική αξιολόγηση. Στις τελικές μετρήσεις, η άδηλη απώλεια νερού, η μελανίνη, η αιμοσφαιρίνη, η τραχύτητα και το πάχος δέρματος αυξήθηκαν ενώ η ενυδάτωση του δέρματος μειώθηκε σε σύγκριση με τις αρχικές μετρήσεις, πριν την πρόκληση πληγής. Το βάθος και το μέγεθος επιφάνειας της πληγής μειώθηκαν σύμφωνα με τη φυσιολογική πορεία της επούλωσης, η οποία επιβεβαιώθηκε και από την ιστοπαθολογική ανάλυση και την κλινική εικόνα. Μετρήθηκαν οι συγκεντρώσεις ασκορβικού οξέος, ουρικού οξέος και γλουταθειόνης. Βρέθηκε ότι το ασκορβικό οξύ μειώνεται με την πάροδο του χρόνου βοηθώντας στην επούλωση ενώ από την 16η μέρα και μετά αυξάνεται πέραν του φυσιολογικού. Οι διαφορές στα επίπεδα ουρικού οξέος μεταξύ των ομάδων δεν ήταν στατιστικά σημαντικές. Η γλουταθειόνη παρουσίασε τάση αύξησης στην οξεία φάση φλεγμονής και τάση μείωσης την 21η μέρα. Για μελλοντική έρευνα, θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί πείραμα επούλωσης πληγών με τοπική ή συστηματική θεραπεία με δραστική ουσία το ασκορβικό οξύ καθώς και πείραμα μέτρησης συγκεντρώσεων λιπόφιλων αντιοξειδωτικών του δέρματος στα διάφορα στάδια της επούλωσης.","Wounds, closed or open, are physical traumas often caused by injury or burn. Wound healing is a complex process involving cells, enzymes, free radicals, cytokines and growth factors. Reactive oxygen species (ROS) play an important role in wound repair and their activity must be controlled to avoid prolonged oxidative stress. The hydrophilic antioxidants ascorbic acid, uric acid and glutathione contribute to this by acting as redox balance regulators and scavengers of ROS. In this 21-day stydy, the normal wound healing process was studied in a murine model. The contribution of hydrophilic skin antioxidants was also evaluated after wound induction. Female, hairless SKH-hr2 mice were divided into 6 groups of 10 mice and wounds were inflicted on 5 of the groups, without treatment application. At the beginning, on intervening days and at the end of the experiment, biophysical measurements, body weight and temperature were measured and photo-documentation was performed using a digital camera and Antera 3D camera. On day 0 (Group 1), day 4 (Group 2), day 8 (Group 3), day 12 (Group 4), day 16 (Group 5), and day 21 (Group 6), the mice were sacrificed and a section of skin was sent for histopathological evaluation. Transepidermal water loss, melanin, hemoglobin, skin roughness and thickness increased while skin hydration decreased compared to the initial measurements, before wound induction. The wound depth and wound area size decreased following the normal wound healing process, which was also confirmed by the histopathological analysis and photo-documentation. Ascorbic acid, uric acid and glutathione concentrations were measured. Ascorbic acid was found to decrease over time, supporting the wound healing process, while it increased beyond normal levels from day 16 onwards. There were no statistically significant differences in uric acid levels between groups. Glutathione showed an increasing trend in the acute phase of inflammation and a decreasing trend on day 21. For future research, ascorbic acid could be used as the active ingredient for topical or systemic treatment of wounds. A study measuring skin lipophilic antioxidant concentrations at various phases of wound healing could also be contacted."],"dc:identifier":["uoadl:3254642","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3254642"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Συμβολή υδρόφιλων αντιοξειδωτικών στην επούλωση του δέρματος"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:20:23Z"}