{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3254716"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3254716","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συγγενείς διαμαρτίες περί τη διάπλαση του διαφράγματος","abstract":"Στην ανατομία των θηλαστικών, το διάφραγμα είναι ένας σκελετικός μυς, που εκτείνεται σε όλο τo κάτω μέρος του θώρακα και αποφράσσει το κάτω θωρακικό στόμιο. Από την αρχαιότητα κιόλας αναγνωρίστηκε ως ξεχωριστή ανατομική δομή όμως ο ρόλος του παρέμεινε αντικείμενο μελέτης για πολλούς αιώνες. Όπως σήμερα γνωρίζουμε το διάφραγμα διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην αναπνοή καθώς φυσιολογικά σπρώχνει τα περιεχόμενα της κοιλιάς προς τα κάτω καθώς ο αέρας εισέρχεται στους πνεύμονες και ο όγκος της θωρακικής κοιλότητας αυξάνεται. Συγχρόνως, αποφράσσει την γαστροοισοφαγική συμβολή κατά τη διάρκεια της εισπνοής με αποτέλεσμα την πρόληψη της παλινδρόμησης από το στομάχι στον οισοφάγο. Οι συγγενείς ανωμαλίες του διαφράγματος παραμένουν ένα δύσκολο πρόβλημα στη διάγνωση και τη διαχείριση για όσους περιθάλπουν νεογνά και βρέφη. Η θνησιμότητα είναι ιδιαίτερα υψηλή όταν εμφανίζονται συμπτώματα κατά τη διάρκεια των πρώτων 24 ωρών της ζωής. Με τη βελτίωση της συνολικής φροντίδας των βρεφών ως αποτέλεσμα της εξέλιξης των Μονάδων Εντατικής Θεραπείας, της εξέλιξης της ολικής παρεντερικής και εντερικής διατροφής αλλά και της κεντρικοποίησης των περιστατικών περισσότερα από αυτά τα παιδιά μπορούν να επιβιώσουν ώστε να διαγνωστούν και να αντιμετωπιστούν από τον νεογνολόγο και τον παιδοχειρουργό. Η πρόκληση για το μέλλον είναι να συνεχιστεί η ανάπτυξη θεραπευτικών προσεγγίσεων προκειμένου να βελτιωθεί η επιβίωση των ασθενών αυτών.","abstract_html":"Στην ανατομία των θηλαστικών, το διάφραγμα είναι ένας σκελετικός μυς, που εκτείνεται σε όλο τo κάτω μέρος του θώρακα και αποφράσσει το κάτω θωρακικό στόμιο. Από την αρχαιότητα κιόλας αναγνωρίστηκε ως ξεχωριστή ανατομική δομή όμως ο ρόλος του παρέμεινε αντικείμενο μελέτης για πολλούς αιώνες. Όπως σήμερα γνωρίζουμε το διάφραγμα διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην αναπνοή καθώς φυσιολογικά σπρώχνει τα περιεχόμενα της κοιλιάς προς τα κάτω καθώς ο αέρας εισέρχεται στους πνεύμονες και ο όγκος της θωρακικής κοιλότητας αυξάνεται. Συγχρόνως, αποφράσσει την γαστροοισοφαγική συμβολή κατά τη διάρκεια της εισπνοής με αποτέλεσμα την πρόληψη της παλινδρόμησης από το στομάχι στον οισοφάγο. Οι συγγενείς ανωμαλίες του διαφράγματος παραμένουν ένα δύσκολο πρόβλημα στη διάγνωση και τη διαχείριση για όσους περιθάλπουν νεογνά και βρέφη. Η θνησιμότητα είναι ιδιαίτερα υψηλή όταν εμφανίζονται συμπτώματα κατά τη διάρκεια των πρώτων 24 ωρών της ζωής. Με τη βελτίωση της συνολικής φροντίδας των βρεφών ως αποτέλεσμα της εξέλιξης των Μονάδων Εντατικής Θεραπείας, της εξέλιξης της ολικής παρεντερικής και εντερικής διατροφής αλλά και της κεντρικοποίησης των περιστατικών περισσότερα από αυτά τα παιδιά μπορούν να επιβιώσουν ώστε να διαγνωστούν και να αντιμετωπιστούν από τον νεογνολόγο και τον παιδοχειρουργό. Η πρόκληση για το μέλλον είναι να συνεχιστεί η ανάπτυξη θεραπευτικών προσεγγίσεων προκειμένου να βελτιωθεί η επιβίωση των ασθενών αυτών.","abstract_has_math":false,"creators":["Λαμπρινού Ζωή","Lamprinou Zoi"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:20:23Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3254716"],"render_values":[{"text":"uoadl:3254716","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3254716","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3254716","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3254716","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Λαμπρινού Ζωή","Lamprinou Zoi"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3254716","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3254716"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στην ανατομία των θηλαστικών, το διάφραγμα είναι ένας σκελετικός μυς, που εκτείνεται σε όλο τo κάτω μέρος του θώρακα και αποφράσσει το κάτω θωρακικό στόμιο. Από την αρχαιότητα κιόλας αναγνωρίστηκε ως ξεχωριστή ανατομική δομή όμως ο ρόλος του παρέμεινε αντικείμενο μελέτης για πολλούς αιώνες. Όπως σήμερα γνωρίζουμε το διάφραγμα διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην αναπνοή καθώς φυσιολογικά σπρώχνει τα περιεχόμενα της κοιλιάς προς τα κάτω καθώς ο αέρας εισέρχεται στους πνεύμονες και ο όγκος της θωρακικής κοιλότητας αυξάνεται. Συγχρόνως, αποφράσσει την γαστροοισοφαγική συμβολή κατά τη διάρκεια της εισπνοής με αποτέλεσμα την πρόληψη της παλινδρόμησης από το στομάχι στον οισοφάγο. Οι συγγενείς ανωμαλίες του διαφράγματος παραμένουν ένα δύσκολο πρόβλημα στη διάγνωση και τη διαχείριση για όσους περιθάλπουν νεογνά και βρέφη. Η θνησιμότητα είναι ιδιαίτερα υψηλή όταν εμφανίζονται συμπτώματα κατά τη διάρκεια των πρώτων 24 ωρών της ζωής. Με τη βελτίωση της συνολικής φροντίδας των βρεφών ως αποτέλεσμα της εξέλιξης των Μονάδων Εντατικής Θεραπείας, της εξέλιξης της ολικής παρεντερικής και εντερικής διατροφής αλλά και της κεντρικοποίησης των περιστατικών περισσότερα από αυτά τα παιδιά μπορούν να επιβιώσουν ώστε να διαγνωστούν και να αντιμετωπιστούν από τον νεογνολόγο και τον παιδοχειρουργό. Η πρόκληση για το μέλλον είναι να συνεχιστεί η ανάπτυξη θεραπευτικών προσεγγίσεων προκειμένου να βελτιωθεί η επιβίωση των ασθενών αυτών.","In mammalian anatomy, the diaphragm is a skeletal muscle that extends across the lower part of the thorax and closes off the lower thoracic surface. Since the ancient age, it has been recognized as a separate anatomical structure, but its role remained a subject of study for many centuries. As we now know, the diaphragm plays an important role in breathing as it naturally pushes the contents of the abdomen downwards as air enters the lungs and the volume of the chest cavity increases. At the same time, it blocks the gastroesophageal junction during inhalation, thus preventing reflux from the stomach into the esophagus. Congenital malformations of the diaphragm remain a difficult problem to diagnose and manage for those caring for newborns and infants. Mortality is particularly high when symptoms present during the first 24 hours of life. With the improvement in the overall care of infants as a result of the development of Intensive Care Units, the development of total parenteral and enteral nutrition, and the centralization of cases, more of these children can survive to be diagnosed and treated by the neonatologist and pediatric surgeon. The challenge for the future is to continue to develop therapeutic approaches to improve the survival of these patients."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συγγενείς διαμαρτίες περί τη διάπλαση του διαφράγματος"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Λαμπρινού Ζωή","Lamprinou Zoi"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Στην ανατομία των θηλαστικών, το διάφραγμα είναι ένας σκελετικός μυς, που εκτείνεται σε όλο τo κάτω μέρος του θώρακα και αποφράσσει το κάτω θωρακικό στόμιο. Από την αρχαιότητα κιόλας αναγνωρίστηκε ως ξεχωριστή ανατομική δομή όμως ο ρόλος του παρέμεινε αντικείμενο μελέτης για πολλούς αιώνες. Όπως σήμερα γνωρίζουμε το διάφραγμα διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην αναπνοή καθώς φυσιολογικά σπρώχνει τα περιεχόμενα της κοιλιάς προς τα κάτω καθώς ο αέρας εισέρχεται στους πνεύμονες και ο όγκος της θωρακικής κοιλότητας αυξάνεται. Συγχρόνως, αποφράσσει την γαστροοισοφαγική συμβολή κατά τη διάρκεια της εισπνοής με αποτέλεσμα την πρόληψη της παλινδρόμησης από το στομάχι στον οισοφάγο. Οι συγγενείς ανωμαλίες του διαφράγματος παραμένουν ένα δύσκολο πρόβλημα στη διάγνωση και τη διαχείριση για όσους περιθάλπουν νεογνά και βρέφη. Η θνησιμότητα είναι ιδιαίτερα υψηλή όταν εμφανίζονται συμπτώματα κατά τη διάρκεια των πρώτων 24 ωρών της ζωής. Με τη βελτίωση της συνολικής φροντίδας των βρεφών ως αποτέλεσμα της εξέλιξης των Μονάδων Εντατικής Θεραπείας, της εξέλιξης της ολικής παρεντερικής και εντερικής διατροφής αλλά και της κεντρικοποίησης των περιστατικών περισσότερα από αυτά τα παιδιά μπορούν να επιβιώσουν ώστε να διαγνωστούν και να αντιμετωπιστούν από τον νεογνολόγο και τον παιδοχειρουργό. Η πρόκληση για το μέλλον είναι να συνεχιστεί η ανάπτυξη θεραπευτικών προσεγγίσεων προκειμένου να βελτιωθεί η επιβίωση των ασθενών αυτών.","In mammalian anatomy, the diaphragm is a skeletal muscle that extends across the lower part of the thorax and closes off the lower thoracic surface. Since the ancient age, it has been recognized as a separate anatomical structure, but its role remained a subject of study for many centuries. As we now know, the diaphragm plays an important role in breathing as it naturally pushes the contents of the abdomen downwards as air enters the lungs and the volume of the chest cavity increases. At the same time, it blocks the gastroesophageal junction during inhalation, thus preventing reflux from the stomach into the esophagus. Congenital malformations of the diaphragm remain a difficult problem to diagnose and manage for those caring for newborns and infants. Mortality is particularly high when symptoms present during the first 24 hours of life. With the improvement in the overall care of infants as a result of the development of Intensive Care Units, the development of total parenteral and enteral nutrition, and the centralization of cases, more of these children can survive to be diagnosed and treated by the neonatologist and pediatric surgeon. The challenge for the future is to continue to develop therapeutic approaches to improve the survival of these patients."],"dc:identifier":["uoadl:3254716","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3254716"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Συγγενείς διαμαρτίες περί τη διάπλαση του διαφράγματος"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:20:23Z"}