{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3255468"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3255468","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διάγνωση των εγκυστωμένων στο ανθρώπινο σώμα παρασίτων με συμβατικές και μοριακές τεχνικές","abstract":"Εισαγωγή: Κάποιες έλμινθες βρίσκονται εγκυστωμένες σε κάποιο σημείο του ανθρώπινου οργανισμού και είτε σταματά η εξέλιξή τους σε ένα πρόδρομο, ανώριμο, προνυμφικό στάδιο (Trichinella, Toxocara, κυστίκερκος Taenia solium, Echinococcus), είτε ενηλικιώνονται μεν, αλλά εγκαθίστανται εκτός εντερικού σωλήνα του ανθρώπου (φιλαριες, σχιστοσώματα). Και στις δύο περιπτώσεις, η κλασσική παρασιτολογική εξέταση κοπράνων δεν μπορεί να θέσει τη διάγνωση. Σκοπός: Στη παρούσα εργασία θα αναλυθεί η διάγνωση των εγκυστωμένων στο ανθρώπινο σώμα παρασίτων με συμβατικές και μοριακές τεχνικές. Υλικό και Μέθοδοι: Συλλέχθηκαν δεδομένα από δημοσιεύσεις σε έγκυρα περιοδικά μέσω PubΜed και Scopus, χρησιμοποιώντας λέξεις-κλειδιά όπως έλμινθες, διάγνωση, ορολογικές μέθοδοι, μοριακή διάγνωση, ελεύθερο DNA (cell free DNA- cfDNA). Αποτελέσματα: Φάνηκε καθαρά ότι η διάγνωση των σταδίων των ελμίνθων που είναι εγκυστωμένα στον ανθρώπινο οργανισμό, δεν μπορεί να βασιστεί μόνο στη μικροσκόπηση. Για αυτό και αναζητήθηκε η ανοσιακή απάντηση του οργανισμού μετά από επαφή του με τις έλμινθες, γεγονός που οδήγησε στην ανάπτυξη ορολογικών μεθόδων που έδωσαν μια νέα ώθηση στη διάγνωση των ελμινθιάσεων. Κατόπιν, με την χρήση επιλεγμένων μονοκλωνικών αντισωμάτων, αναζητήθηκαν κυκλοφορούντα αντιγόνα των παρασίτων, με διάφορες μεθόδους, κυρίως με δοκιμασίες ανοσοχρωματογραφίας (Immunochromatographic test-ICT), που είναι ταχείες, εύκολες στη χρήση τους, φθηνές και μπορούν να χρησιμοποιηθούν και σε χώρες με περιορισμένους πόρους, δεδομένου ότι πολλές από τις παραπάνω έλμινθες είναι στόχος παγκοσμίων προγραμμάτων καταπολέμησης. Από την άλλη μεριά, με μοριακές μεθόδους αναζητήθηκε γενετικό υλικό των ελμίνθων σε δείγματα ασθενών, αρχικά σε υλικό βιοψιών ή υγρό από κύστεις ή οφθαλμικό υγρό. Τελευταία, γίνονται σημαντικά βήματα ως προς την αναζήτηση κυκλοφορούντος γενετικού υλικού των ελμίνθων σε υγρά του σώματος, ορό, πλάσμα, ούρα, μακριά, συνεπώς, από το σημείο εγκύστωσης των παρασιτικών μορφών. Συμπεράσματα: Σήμερα υπάρχουν δύο τάσεις στην διάγνωση των εν λόγω ελμίνθων :α) να προωθηθεί η παραγωγή ορολογικών δοκιμασιών (ICT) όλο και πιο ευαίσθητων, για να ανιχνεύουν πολύ χαμηλά ποσοστά κυκλοφορούντος αντιγόνου β) να γίνεται η αναζήτηση γενετικού υλικού των παρασίτων, με όσο το δυνατόν λιγότερο παρεμβατικές μεθόδους (π.χ. cfDNA σε ούρα, σάλιο) και να γίνεται χρήση μοριακών μεθόδων π.χ. Ισοθερμική ενίσχυση μέσω βρόγχου (Loop mediated isothermal amplification-LAMP) που μπορεί να είναι λιγότερο ευαίσθητες, έχουν όμως λιγότερες απαιτήσεις σε εργαστηριακό εξοπλισμό και μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε χώρες με περιορισμένες οικονομικές δυνατότητες. Υπάρχει μάλιστα, και προωθείται, η δυνατότητα να συνδυαστεί μια μοριακή τεχνική (π.χ. LAMP) με μια ορολογική δοκιμασία (πχ ICT) ώστε να αυξηθεί και η ευαισθησία και η ειδικότητα της μεθόδου","abstract_html":"Εισαγωγή: Κάποιες έλμινθες βρίσκονται εγκυστωμένες σε κάποιο σημείο του ανθρώπινου οργανισμού και είτε σταματά η εξέλιξή τους σε ένα πρόδρομο, ανώριμο, προνυμφικό στάδιο (Trichinella, Toxocara, κυστίκερκος Taenia solium, Echinococcus), είτε ενηλικιώνονται μεν, αλλά εγκαθίστανται εκτός εντερικού σωλήνα του ανθρώπου (φιλαριες, σχιστοσώματα). Και στις δύο περιπτώσεις, η κλασσική παρασιτολογική εξέταση κοπράνων δεν μπορεί να θέσει τη διάγνωση. Σκοπός: Στη παρούσα εργασία θα αναλυθεί η διάγνωση των εγκυστωμένων στο ανθρώπινο σώμα παρασίτων με συμβατικές και μοριακές τεχνικές. Υλικό και Μέθοδοι: Συλλέχθηκαν δεδομένα από δημοσιεύσεις σε έγκυρα περιοδικά μέσω PubΜed και Scopus, χρησιμοποιώντας λέξεις-κλειδιά όπως έλμινθες, διάγνωση, ορολογικές μέθοδοι, μοριακή διάγνωση, ελεύθερο DNA (cell free DNA- cfDNA). Αποτελέσματα: Φάνηκε καθαρά ότι η διάγνωση των σταδίων των ελμίνθων που είναι εγκυστωμένα στον ανθρώπινο οργανισμό, δεν μπορεί να βασιστεί μόνο στη μικροσκόπηση. Για αυτό και αναζητήθηκε η ανοσιακή απάντηση του οργανισμού μετά από επαφή του με τις έλμινθες, γεγονός που οδήγησε στην ανάπτυξη ορολογικών μεθόδων που έδωσαν μια νέα ώθηση στη διάγνωση των ελμινθιάσεων. Κατόπιν, με την χρήση επιλεγμένων μονοκλωνικών αντισωμάτων, αναζητήθηκαν κυκλοφορούντα αντιγόνα των παρασίτων, με διάφορες μεθόδους, κυρίως με δοκιμασίες ανοσοχρωματογραφίας (Immunochromatographic test-ICT), που είναι ταχείες, εύκολες στη χρήση τους, φθηνές και μπορούν να χρησιμοποιηθούν και σε χώρες με περιορισμένους πόρους, δεδομένου ότι πολλές από τις παραπάνω έλμινθες είναι στόχος παγκοσμίων προγραμμάτων καταπολέμησης. Από την άλλη μεριά, με μοριακές μεθόδους αναζητήθηκε γενετικό υλικό των ελμίνθων σε δείγματα ασθενών, αρχικά σε υλικό βιοψιών ή υγρό από κύστεις ή οφθαλμικό υγρό. Τελευταία, γίνονται σημαντικά βήματα ως προς την αναζήτηση κυκλοφορούντος γενετικού υλικού των ελμίνθων σε υγρά του σώματος, ορό, πλάσμα, ούρα, μακριά, συνεπώς, από το σημείο εγκύστωσης των παρασιτικών μορφών. Συμπεράσματα: Σήμερα υπάρχουν δύο τάσεις στην διάγνωση των εν λόγω ελμίνθων :α) να προωθηθεί η παραγωγή ορολογικών δοκιμασιών (ICT) όλο και πιο ευαίσθητων, για να ανιχνεύουν πολύ χαμηλά ποσοστά κυκλοφορούντος αντιγόνου β) να γίνεται η αναζήτηση γενετικού υλικού των παρασίτων, με όσο το δυνατόν λιγότερο παρεμβατικές μεθόδους (π.χ. cfDNA σε ούρα, σάλιο) και να γίνεται χρήση μοριακών μεθόδων π.χ. Ισοθερμική ενίσχυση μέσω βρόγχου (Loop mediated isothermal amplification-LAMP) που μπορεί να είναι λιγότερο ευαίσθητες, έχουν όμως λιγότερες απαιτήσεις σε εργαστηριακό εξοπλισμό και μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε χώρες με περιορισμένες οικονομικές δυνατότητες. Υπάρχει μάλιστα, και προωθείται, η δυνατότητα να συνδυαστεί μια μοριακή τεχνική (π.χ. LAMP) με μια ορολογική δοκιμασία (πχ ICT) ώστε να αυξηθεί και η ευαισθησία και η ειδικότητα της μεθόδου","abstract_has_math":false,"creators":["Γκοτζαμάνη Παναγιώτα","Gkotzamani Panagiota"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T06:20:28Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3255468"],"render_values":[{"text":"uoadl:3255468","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3255468","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3255468","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3255468","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γκοτζαμάνη Παναγιώτα","Gkotzamani Panagiota"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3255468","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3255468"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Κάποιες έλμινθες βρίσκονται εγκυστωμένες σε κάποιο σημείο του ανθρώπινου οργανισμού και είτε σταματά η εξέλιξή τους σε ένα πρόδρομο, ανώριμο, προνυμφικό στάδιο (Trichinella, Toxocara, κυστίκερκος Taenia solium, Echinococcus), είτε ενηλικιώνονται μεν, αλλά εγκαθίστανται εκτός εντερικού σωλήνα του ανθρώπου (φιλαριες, σχιστοσώματα). Και στις δύο περιπτώσεις, η κλασσική παρασιτολογική εξέταση κοπράνων δεν μπορεί να θέσει τη διάγνωση. Σκοπός: Στη παρούσα εργασία θα αναλυθεί η διάγνωση των εγκυστωμένων στο ανθρώπινο σώμα παρασίτων με συμβατικές και μοριακές τεχνικές. Υλικό και Μέθοδοι: Συλλέχθηκαν δεδομένα από δημοσιεύσεις σε έγκυρα περιοδικά μέσω PubΜed και Scopus, χρησιμοποιώντας λέξεις-κλειδιά όπως έλμινθες, διάγνωση, ορολογικές μέθοδοι, μοριακή διάγνωση, ελεύθερο DNA (cell free DNA- cfDNA). Αποτελέσματα: Φάνηκε καθαρά ότι η διάγνωση των σταδίων των ελμίνθων που είναι εγκυστωμένα στον ανθρώπινο οργανισμό, δεν μπορεί να βασιστεί μόνο στη μικροσκόπηση. Για αυτό και αναζητήθηκε η ανοσιακή απάντηση του οργανισμού μετά από επαφή του με τις έλμινθες, γεγονός που οδήγησε στην ανάπτυξη ορολογικών μεθόδων που έδωσαν μια νέα ώθηση στη διάγνωση των ελμινθιάσεων. Κατόπιν, με την χρήση επιλεγμένων μονοκλωνικών αντισωμάτων, αναζητήθηκαν κυκλοφορούντα αντιγόνα των παρασίτων, με διάφορες μεθόδους, κυρίως με δοκιμασίες ανοσοχρωματογραφίας (Immunochromatographic test-ICT), που είναι ταχείες, εύκολες στη χρήση τους, φθηνές και μπορούν να χρησιμοποιηθούν και σε χώρες με περιορισμένους πόρους, δεδομένου ότι πολλές από τις παραπάνω έλμινθες είναι στόχος παγκοσμίων προγραμμάτων καταπολέμησης. Από την άλλη μεριά, με μοριακές μεθόδους αναζητήθηκε γενετικό υλικό των ελμίνθων σε δείγματα ασθενών, αρχικά σε υλικό βιοψιών ή υγρό από κύστεις ή οφθαλμικό υγρό. Τελευταία, γίνονται σημαντικά βήματα ως προς την αναζήτηση κυκλοφορούντος γενετικού υλικού των ελμίνθων σε υγρά του σώματος, ορό, πλάσμα, ούρα, μακριά, συνεπώς, από το σημείο εγκύστωσης των παρασιτικών μορφών. Συμπεράσματα: Σήμερα υπάρχουν δύο τάσεις στην διάγνωση των εν λόγω ελμίνθων :α) να προωθηθεί η παραγωγή ορολογικών δοκιμασιών (ICT) όλο και πιο ευαίσθητων, για να ανιχνεύουν πολύ χαμηλά ποσοστά κυκλοφορούντος αντιγόνου β) να γίνεται η αναζήτηση γενετικού υλικού των παρασίτων, με όσο το δυνατόν λιγότερο παρεμβατικές μεθόδους (π.χ. cfDNA σε ούρα, σάλιο) και να γίνεται χρήση μοριακών μεθόδων π.χ. Ισοθερμική ενίσχυση μέσω βρόγχου (Loop mediated isothermal amplification-LAMP) που μπορεί να είναι λιγότερο ευαίσθητες, έχουν όμως λιγότερες απαιτήσεις σε εργαστηριακό εξοπλισμό και μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε χώρες με περιορισμένες οικονομικές δυνατότητες. Υπάρχει μάλιστα, και προωθείται, η δυνατότητα να συνδυαστεί μια μοριακή τεχνική (π.χ. LAMP) με μια ορολογική δοκιμασία (πχ ICT) ώστε να αυξηθεί και η ευαισθησία και η ειδικότητα της μεθόδου","Introduction: Some helminths are encysted in parts of the human body. The development stops in an immature larval stage for Trichinella, Toxocara, Taenia solium, and Echinococcus. Filariae and schistosomes mature to adulhood but reside outside the human intestinal tract. Thus, the conventional faecal parasitological examination cannot be employed for the detection of ensysted helminths. Aim: This study aimed at reviewing the conventional and molecular methods used to detect helminths encysted in the human body. Methods: Data were collected from publications in authoritative journals through searching in PubMed and Scopus by using keywords such as helminths, diagnosis, serological methods, molecular diagnosis, free cell DNA. Results: From reviewing relevant authoritative journals, it has been reaffirmed that the detection of helminth stages encysted in the human body cannot be based only on microscopical examination. Therefore, it has been investigated human host’s immune response elicited as a result of its contact with encysted helminths, thus leading to the development of serological methods that gave a boost to the detection of encysted helminths. Another approach was to produce and select the right monoclonal antibodies (mAbs) to be directed against and bind to circulating antigens of the encysted helminths. Immunochromatographic tests (ICTs) are commonly used as they are fast, easy to use, and cheap. ICTs can be used even in countries with limited resources where many of the encysted helminths are targets of global control programmes. Molecular methods detect the genetic material of helminths in patient samples, initially in biopsy material or fluid from cysts or eye fluid. Lately, significant progress was made to detect circulating genetic material of helminths in body fluids, serum, plasma, urine, thus far from the location of encystment of helminth forms. Conclusion: Nowdays, there are two trends in the detection of encysted helminths: a) to promote the production of increasingly sensitive serological tests (ICTs) in order to detect very low percentages of circulating antigens of encysted helmiths; b) to detect genetic material of encysted helminths with as much less intrusive methods as possible e.g. cell-free DNA in urine or saliva; and to use molecular methods such as loop-mediated isothermal amplification (LAMP), which may be less sensitive but have fewer requirements for laboratory equipment and can be used in countries with limited financial possibilities. In addition, the possibility to combine a molecular technique e.g. LAMP with a serological test e.g. ICT is now being offered to increase their sensitivity and specificity."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διάγνωση των εγκυστωμένων στο ανθρώπινο σώμα παρασίτων με συμβατικές και μοριακές τεχνικές"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γκοτζαμάνη Παναγιώτα","Gkotzamani Panagiota"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Εισαγωγή: Κάποιες έλμινθες βρίσκονται εγκυστωμένες σε κάποιο σημείο του ανθρώπινου οργανισμού και είτε σταματά η εξέλιξή τους σε ένα πρόδρομο, ανώριμο, προνυμφικό στάδιο (Trichinella, Toxocara, κυστίκερκος Taenia solium, Echinococcus), είτε ενηλικιώνονται μεν, αλλά εγκαθίστανται εκτός εντερικού σωλήνα του ανθρώπου (φιλαριες, σχιστοσώματα). Και στις δύο περιπτώσεις, η κλασσική παρασιτολογική εξέταση κοπράνων δεν μπορεί να θέσει τη διάγνωση. Σκοπός: Στη παρούσα εργασία θα αναλυθεί η διάγνωση των εγκυστωμένων στο ανθρώπινο σώμα παρασίτων με συμβατικές και μοριακές τεχνικές. Υλικό και Μέθοδοι: Συλλέχθηκαν δεδομένα από δημοσιεύσεις σε έγκυρα περιοδικά μέσω PubΜed και Scopus, χρησιμοποιώντας λέξεις-κλειδιά όπως έλμινθες, διάγνωση, ορολογικές μέθοδοι, μοριακή διάγνωση, ελεύθερο DNA (cell free DNA- cfDNA). Αποτελέσματα: Φάνηκε καθαρά ότι η διάγνωση των σταδίων των ελμίνθων που είναι εγκυστωμένα στον ανθρώπινο οργανισμό, δεν μπορεί να βασιστεί μόνο στη μικροσκόπηση. Για αυτό και αναζητήθηκε η ανοσιακή απάντηση του οργανισμού μετά από επαφή του με τις έλμινθες, γεγονός που οδήγησε στην ανάπτυξη ορολογικών μεθόδων που έδωσαν μια νέα ώθηση στη διάγνωση των ελμινθιάσεων. Κατόπιν, με την χρήση επιλεγμένων μονοκλωνικών αντισωμάτων, αναζητήθηκαν κυκλοφορούντα αντιγόνα των παρασίτων, με διάφορες μεθόδους, κυρίως με δοκιμασίες ανοσοχρωματογραφίας (Immunochromatographic test-ICT), που είναι ταχείες, εύκολες στη χρήση τους, φθηνές και μπορούν να χρησιμοποιηθούν και σε χώρες με περιορισμένους πόρους, δεδομένου ότι πολλές από τις παραπάνω έλμινθες είναι στόχος παγκοσμίων προγραμμάτων καταπολέμησης. Από την άλλη μεριά, με μοριακές μεθόδους αναζητήθηκε γενετικό υλικό των ελμίνθων σε δείγματα ασθενών, αρχικά σε υλικό βιοψιών ή υγρό από κύστεις ή οφθαλμικό υγρό. Τελευταία, γίνονται σημαντικά βήματα ως προς την αναζήτηση κυκλοφορούντος γενετικού υλικού των ελμίνθων σε υγρά του σώματος, ορό, πλάσμα, ούρα, μακριά, συνεπώς, από το σημείο εγκύστωσης των παρασιτικών μορφών. Συμπεράσματα: Σήμερα υπάρχουν δύο τάσεις στην διάγνωση των εν λόγω ελμίνθων :α) να προωθηθεί η παραγωγή ορολογικών δοκιμασιών (ICT) όλο και πιο ευαίσθητων, για να ανιχνεύουν πολύ χαμηλά ποσοστά κυκλοφορούντος αντιγόνου β) να γίνεται η αναζήτηση γενετικού υλικού των παρασίτων, με όσο το δυνατόν λιγότερο παρεμβατικές μεθόδους (π.χ. cfDNA σε ούρα, σάλιο) και να γίνεται χρήση μοριακών μεθόδων π.χ. Ισοθερμική ενίσχυση μέσω βρόγχου (Loop mediated isothermal amplification-LAMP) που μπορεί να είναι λιγότερο ευαίσθητες, έχουν όμως λιγότερες απαιτήσεις σε εργαστηριακό εξοπλισμό και μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε χώρες με περιορισμένες οικονομικές δυνατότητες. Υπάρχει μάλιστα, και προωθείται, η δυνατότητα να συνδυαστεί μια μοριακή τεχνική (π.χ. LAMP) με μια ορολογική δοκιμασία (πχ ICT) ώστε να αυξηθεί και η ευαισθησία και η ειδικότητα της μεθόδου","Introduction: Some helminths are encysted in parts of the human body. The development stops in an immature larval stage for Trichinella, Toxocara, Taenia solium, and Echinococcus. Filariae and schistosomes mature to adulhood but reside outside the human intestinal tract. Thus, the conventional faecal parasitological examination cannot be employed for the detection of ensysted helminths. Aim: This study aimed at reviewing the conventional and molecular methods used to detect helminths encysted in the human body. Methods: Data were collected from publications in authoritative journals through searching in PubMed and Scopus by using keywords such as helminths, diagnosis, serological methods, molecular diagnosis, free cell DNA. Results: From reviewing relevant authoritative journals, it has been reaffirmed that the detection of helminth stages encysted in the human body cannot be based only on microscopical examination. Therefore, it has been investigated human host’s immune response elicited as a result of its contact with encysted helminths, thus leading to the development of serological methods that gave a boost to the detection of encysted helminths. Another approach was to produce and select the right monoclonal antibodies (mAbs) to be directed against and bind to circulating antigens of the encysted helminths. Immunochromatographic tests (ICTs) are commonly used as they are fast, easy to use, and cheap. ICTs can be used even in countries with limited resources where many of the encysted helminths are targets of global control programmes. Molecular methods detect the genetic material of helminths in patient samples, initially in biopsy material or fluid from cysts or eye fluid. Lately, significant progress was made to detect circulating genetic material of helminths in body fluids, serum, plasma, urine, thus far from the location of encystment of helminth forms. Conclusion: Nowdays, there are two trends in the detection of encysted helminths: a) to promote the production of increasingly sensitive serological tests (ICTs) in order to detect very low percentages of circulating antigens of encysted helmiths; b) to detect genetic material of encysted helminths with as much less intrusive methods as possible e.g. cell-free DNA in urine or saliva; and to use molecular methods such as loop-mediated isothermal amplification (LAMP), which may be less sensitive but have fewer requirements for laboratory equipment and can be used in countries with limited financial possibilities. In addition, the possibility to combine a molecular technique e.g. LAMP with a serological test e.g. ICT is now being offered to increase their sensitivity and specificity."],"dc:identifier":["uoadl:3255468","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3255468"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Διάγνωση των εγκυστωμένων στο ανθρώπινο σώμα παρασίτων με συμβατικές και μοριακές τεχνικές"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:20:28Z"}