{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3255507"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3255507","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μεγαλοσωμία του εμβρύου και άξονας της όρεξης της εγκύου","abstract":"Η αυξημένη πρόσληψη τροφής της εγκύου θεωρείται μια φυσιολογική προσαρμογή κατά τη διάρκεια της κύησης. Μια ενδεχόμενη υπερεπάρκεια σε θρεπτικές ουσίες ωστόσο, μπορεί να οδηγήσει σε διαταραγμένη εμβρυική ανάπτυξη και αυξημένη εναπόθεση λιπώδους ιστού, με μακροπρόθεσμες επιδράσεις στους απογόνους. Αρκετές εντερικές ορμόνες ρυθμίζουν το αίσθημα της όρεξης της μητέρας, με τις ανορεξιγόνες και ορεξιγόνες επιδράσεις τους να βρίσκονται σε ευαίσθητη ισορροπία μεταξύ τους. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας σχετικά με τις επιδράσεις των εντερικών ορμονών του ορού του αίματος της μητέρας στην εμβρυική ανάπτυξη και μεταβολισμό, στο βάρος γέννησης και τη μεταβολική υγεία των απογόνων στη μετέπειτα ζωή τους. Τα επίπεδα στον ορό του αίματος της μητέρας των ορμονών λεπτίνη, γκρελίνη, IGF-1 και GLP-1, φαίνεται ότι επηρεάζουν την ανάπτυξη του εμβρύου, μολονότι η έλλειψη ισχυρής συσχέτισης μεταξύ των ορμονών που ρυθμίζουν την όρεξη στη μητέρα και της εμβρυική ανάπτυξη ή των ανθρωπομετρικών μετρήσεων κατά τη γέννηση, μπορεί να υποδηλώνει ότι τα μόρια αυτά διαμεσολαβούν πρωτίστως εμβρυικούς μηχανισμούς εναπόθεσης ενέργειας, προετοιμάζοντας την επιβίωση του εμβρύου στο εξωμήτριο περιβάλλον. Ένα διαταραγμένο ενδομήτριο περιβάλλον, μπορεί να έχει επιζήμιες, φυλο-εξαρτώμενες επιδράσεις στις ενεργειακές αποθήκες του εμβρύου, επηρεάζοντας - όχι μόνο την ανάπτυξη, την εναπόθεση λιπώδους ιστού και το βάρος γέννησής του – αλλά επίσης τη μεταβολική και ενδοκρινική ευεξία των απογόνων.","abstract_html":"Η αυξημένη πρόσληψη τροφής της εγκύου θεωρείται μια φυσιολογική προσαρμογή κατά τη διάρκεια της κύησης. Μια ενδεχόμενη υπερεπάρκεια σε θρεπτικές ουσίες ωστόσο, μπορεί να οδηγήσει σε διαταραγμένη εμβρυική ανάπτυξη και αυξημένη εναπόθεση λιπώδους ιστού, με μακροπρόθεσμες επιδράσεις στους απογόνους. Αρκετές εντερικές ορμόνες ρυθμίζουν το αίσθημα της όρεξης της μητέρας, με τις ανορεξιγόνες και ορεξιγόνες επιδράσεις τους να βρίσκονται σε ευαίσθητη ισορροπία μεταξύ τους. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας σχετικά με τις επιδράσεις των εντερικών ορμονών του ορού του αίματος της μητέρας στην εμβρυική ανάπτυξη και μεταβολισμό, στο βάρος γέννησης και τη μεταβολική υγεία των απογόνων στη μετέπειτα ζωή τους. Τα επίπεδα στον ορό του αίματος της μητέρας των ορμονών λεπτίνη, γκρελίνη, IGF-1 και GLP-1, φαίνεται ότι επηρεάζουν την ανάπτυξη του εμβρύου, μολονότι η έλλειψη ισχυρής συσχέτισης μεταξύ των ορμονών που ρυθμίζουν την όρεξη στη μητέρα και της εμβρυική ανάπτυξη ή των ανθρωπομετρικών μετρήσεων κατά τη γέννηση, μπορεί να υποδηλώνει ότι τα μόρια αυτά διαμεσολαβούν πρωτίστως εμβρυικούς μηχανισμούς εναπόθεσης ενέργειας, προετοιμάζοντας την επιβίωση του εμβρύου στο εξωμήτριο περιβάλλον. Ένα διαταραγμένο ενδομήτριο περιβάλλον, μπορεί να έχει επιζήμιες, φυλο-εξαρτώμενες επιδράσεις στις ενεργειακές αποθήκες του εμβρύου, επηρεάζοντας - όχι μόνο την ανάπτυξη, την εναπόθεση λιπώδους ιστού και το βάρος γέννησής του – αλλά επίσης τη μεταβολική και ενδοκρινική ευεξία των απογόνων.","abstract_has_math":false,"creators":["Δήμας Άγγελος","Dimas Angelos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T06:20:28Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3255507"],"render_values":[{"text":"uoadl:3255507","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3255507","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3255507","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3255507","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Δήμας Άγγελος","Dimas Angelos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3255507","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3255507"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η αυξημένη πρόσληψη τροφής της εγκύου θεωρείται μια φυσιολογική προσαρμογή κατά τη διάρκεια της κύησης. Μια ενδεχόμενη υπερεπάρκεια σε θρεπτικές ουσίες ωστόσο, μπορεί να οδηγήσει σε διαταραγμένη εμβρυική ανάπτυξη και αυξημένη εναπόθεση λιπώδους ιστού, με μακροπρόθεσμες επιδράσεις στους απογόνους. Αρκετές εντερικές ορμόνες ρυθμίζουν το αίσθημα της όρεξης της μητέρας, με τις ανορεξιγόνες και ορεξιγόνες επιδράσεις τους να βρίσκονται σε ευαίσθητη ισορροπία μεταξύ τους. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας σχετικά με τις επιδράσεις των εντερικών ορμονών του ορού του αίματος της μητέρας στην εμβρυική ανάπτυξη και μεταβολισμό, στο βάρος γέννησης και τη μεταβολική υγεία των απογόνων στη μετέπειτα ζωή τους. Τα επίπεδα στον ορό του αίματος της μητέρας των ορμονών λεπτίνη, γκρελίνη, IGF-1 και GLP-1, φαίνεται ότι επηρεάζουν την ανάπτυξη του εμβρύου, μολονότι η έλλειψη ισχυρής συσχέτισης μεταξύ των ορμονών που ρυθμίζουν την όρεξη στη μητέρα και της εμβρυική ανάπτυξη ή των ανθρωπομετρικών μετρήσεων κατά τη γέννηση, μπορεί να υποδηλώνει ότι τα μόρια αυτά διαμεσολαβούν πρωτίστως εμβρυικούς μηχανισμούς εναπόθεσης ενέργειας, προετοιμάζοντας την επιβίωση του εμβρύου στο εξωμήτριο περιβάλλον. Ένα διαταραγμένο ενδομήτριο περιβάλλον, μπορεί να έχει επιζήμιες, φυλο-εξαρτώμενες επιδράσεις στις ενεργειακές αποθήκες του εμβρύου, επηρεάζοντας - όχι μόνο την ανάπτυξη, την εναπόθεση λιπώδους ιστού και το βάρος γέννησής του – αλλά επίσης τη μεταβολική και ενδοκρινική ευεξία των απογόνων.","Increased maternal food intake is considered a normal pregnancy adjustment. However, over-availability of nutrients may lead to dysregulated fetal development and increased adiposity, with long-lasting effects on offspring in later life. Several gut-hormone molecules regulate maternal appetite, with their both orexigenic and anorectic effects being in a state of a sensitive equilibrium. The aim of this manuscript was to systematically review literature on the effects of maternal gut-hormone molecules on fetal growth and metabolism, birth weight and offspring’s later metabolic health. Maternal serum ghrelin, leptin, IGF-1 and GLP-1 appear to influence fetal growth, however lack of consistent and strong correlations of maternal appetite axis hormones with fetal development or neonatal anthropometric measurements, may suggest that these molecules primarily mediate fetal energy deposition mechanisms, preparing the fetus for survival after birth. Dysregulated intrauterine environments seem to have detrimental, sex-dependent effects on fetal energy stores, affecting not only fetal growth, fat mass deposition and birth weight, but also future metabolic and endocrine wellbeing of offspring."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μεγαλοσωμία του εμβρύου και άξονας της όρεξης της εγκύου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Δήμας Άγγελος","Dimas Angelos"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Η αυξημένη πρόσληψη τροφής της εγκύου θεωρείται μια φυσιολογική προσαρμογή κατά τη διάρκεια της κύησης. Μια ενδεχόμενη υπερεπάρκεια σε θρεπτικές ουσίες ωστόσο, μπορεί να οδηγήσει σε διαταραγμένη εμβρυική ανάπτυξη και αυξημένη εναπόθεση λιπώδους ιστού, με μακροπρόθεσμες επιδράσεις στους απογόνους. Αρκετές εντερικές ορμόνες ρυθμίζουν το αίσθημα της όρεξης της μητέρας, με τις ανορεξιγόνες και ορεξιγόνες επιδράσεις τους να βρίσκονται σε ευαίσθητη ισορροπία μεταξύ τους. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας σχετικά με τις επιδράσεις των εντερικών ορμονών του ορού του αίματος της μητέρας στην εμβρυική ανάπτυξη και μεταβολισμό, στο βάρος γέννησης και τη μεταβολική υγεία των απογόνων στη μετέπειτα ζωή τους. Τα επίπεδα στον ορό του αίματος της μητέρας των ορμονών λεπτίνη, γκρελίνη, IGF-1 και GLP-1, φαίνεται ότι επηρεάζουν την ανάπτυξη του εμβρύου, μολονότι η έλλειψη ισχυρής συσχέτισης μεταξύ των ορμονών που ρυθμίζουν την όρεξη στη μητέρα και της εμβρυική ανάπτυξη ή των ανθρωπομετρικών μετρήσεων κατά τη γέννηση, μπορεί να υποδηλώνει ότι τα μόρια αυτά διαμεσολαβούν πρωτίστως εμβρυικούς μηχανισμούς εναπόθεσης ενέργειας, προετοιμάζοντας την επιβίωση του εμβρύου στο εξωμήτριο περιβάλλον. Ένα διαταραγμένο ενδομήτριο περιβάλλον, μπορεί να έχει επιζήμιες, φυλο-εξαρτώμενες επιδράσεις στις ενεργειακές αποθήκες του εμβρύου, επηρεάζοντας - όχι μόνο την ανάπτυξη, την εναπόθεση λιπώδους ιστού και το βάρος γέννησής του – αλλά επίσης τη μεταβολική και ενδοκρινική ευεξία των απογόνων.","Increased maternal food intake is considered a normal pregnancy adjustment. However, over-availability of nutrients may lead to dysregulated fetal development and increased adiposity, with long-lasting effects on offspring in later life. Several gut-hormone molecules regulate maternal appetite, with their both orexigenic and anorectic effects being in a state of a sensitive equilibrium. The aim of this manuscript was to systematically review literature on the effects of maternal gut-hormone molecules on fetal growth and metabolism, birth weight and offspring’s later metabolic health. Maternal serum ghrelin, leptin, IGF-1 and GLP-1 appear to influence fetal growth, however lack of consistent and strong correlations of maternal appetite axis hormones with fetal development or neonatal anthropometric measurements, may suggest that these molecules primarily mediate fetal energy deposition mechanisms, preparing the fetus for survival after birth. Dysregulated intrauterine environments seem to have detrimental, sex-dependent effects on fetal energy stores, affecting not only fetal growth, fat mass deposition and birth weight, but also future metabolic and endocrine wellbeing of offspring."],"dc:identifier":["uoadl:3255507","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3255507"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μεγαλοσωμία του εμβρύου και άξονας της όρεξης της εγκύου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:20:28Z"}