{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3255565"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3255565","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη του σηματοδοτικού μονοπατιού PI3K/AKT στο μυελό των ασθενών με μυελοδυσπλαστικά σύνδρομα υψηλού και χαμηλού κινδύνου","abstract":"Εισαγωγή: Η οδός PI3K/ΑΚΤ/mTOR κατέχει ρόλο κλειδί στη ρύθμιση της κυτταρικής ανάπτυξης, της διαφοροποίησης και του πολλαπλασιασμού των κυττάρων σε πληθώρα νοσημάτων και νεοπλασιών, συμπεριλαμβανομένων και των αιματολογικών κακοηθειών. Ο M Nyakern και οι συνεργάτες έδειξαν ότι τα επίπεδα φωσφορυλίωσης (ενεργοποίησης) της Akt στη Ser473 (pAkts) είναι υψηλότερα σε PBMCs ή BMMCs ασθενών MDS υψηλού κινδύνου, ενώ BMMCs από μη νοσούντα MO ή από ασθενείς με MDS χαμηλού κινδύνου παρουσιάζουν απουσία ή περιορισμένη χρώση για pAkts. Τα ευρήματα αυτά μας ώθησαν στο ερευνητικό και κλινικό ερώτημα εάν η παρατηρούμενη διαφορά στην ενεργοποίηση (φωσφορυλίωση) της ΑΚΤ θα ήταν εξίσου εμφανής και παρούσα κατά την ημιποσοτική μικροσκοπική εκτίμηση οστεομυελικών βιοψιών (ΒΜΒ) από αντίστοιχους ασθενείς με MDS. Υλικά και Μέθοδοι: Το μόριο ΑΚΤ καθώς και τα φωσφορυλιωμένα (p) Akt στη threonine-308 και στη serine-473 καθώς και PRAS40 μελετήθηκαν με τη μέθοδο της ανοσοϊστοχημείας σε δείγματα BMB από 10 περιστατικά MDS και 4 μάρτυρες. Επίσης, έγινε προσπάθεια συσχέτισης με τα κλινικο-παθολογοανατομικά χαρακτηριστικά των ασθενών. Αποτελέσματα: Όλα τα περιστατικά, ασθενείς και μάρτυρες, ήταν θετικά για την ΑΚΤ, pAktT, pAktS και pPRAS40. Αναλυτικότερα, η έκφραση της ολικής ΑΚΤ αλλά και των pAktT, pAktS αφορούσε πρωτίστως την κοκκιώδη σειρά όχι μόνο στους ασθενείς αλλά και στους μάρτυρες, και ήταν κυρίως κυτταροπλασματική με εν μέρει λίγες περιπτώσεις πυρηνικής έκφρασης. Δεν παρατηρήθηκε διαφορά στην ένταση των επιμέρους χρώσεων αφενός μεταξύ ασθενών και μαρτύρων και αφετέρου μεταξύ διακριτών υποομάδων ασθενών, όπως ασθενείς με MDS-SLD και MDS-MLD με χαμηλό ποσοστό βλαστών (ν=5) έναντι ασθενών με περίσσεια βλαστών (ΕΒ 1 ή/και 2) (ν=5) αλλά και ασθενείς χαμηλού κινδύνου (ν=5) έναντι μέτριου ή υψηλού κινδύνου βάση το IPSS-R (ν=5) για κανένα από τα μελετώμενα μόρια. Τέλος, η ανοσοϊστοχημική έκφραση την ενεργοποιημένης (φωσφορυλιωμένης) μορφής του PRAS40, προσδέτη της AKT, ήταν εντόνως θετική σε όλα τα μελετώμενα δείγματα BM, ασθενών (ν=10) και μαρτύρων (ν=4), αφορούσε όλες τις κυτταρικές σειρές και ήταν κυρίως πυρηνική χρώση και εν μέρη κυτταροπλασματική. Συμπεράσματα: H αδυναμία ανάδειξης διαφοράς στην ενεργοποίηση-φωσφορυλίωση των μελετώμενων μορίων σε BMB μεταξύ ασθενών με MDS υψηλού κινδύνου και ασθενών με MDS χαμηλού κινδύνου ή μάρτυρες δίχως MDS στην παρούσα εργασία επιτάσσει την περαιτέρω μελέτη της ανοσοϊστοχημικής έκφρασης των μελετώμενων μορίων σε μεγαλύτερο αριθμό ασθενών με ακριβείς μεθόδους ποσοτικοποίησης των αποτελεσμάτων καθώς και παράλληλες επιβεβαιωτικές τεχνικές.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η οδός PI3K/ΑΚΤ/mTOR κατέχει ρόλο κλειδί στη ρύθμιση της κυτταρικής ανάπτυξης, της διαφοροποίησης και του πολλαπλασιασμού των κυττάρων σε πληθώρα νοσημάτων και νεοπλασιών, συμπεριλαμβανομένων και των αιματολογικών κακοηθειών. Ο M Nyakern και οι συνεργάτες έδειξαν ότι τα επίπεδα φωσφορυλίωσης (ενεργοποίησης) της Akt στη Ser473 (pAkts) είναι υψηλότερα σε PBMCs ή BMMCs ασθενών MDS υψηλού κινδύνου, ενώ BMMCs από μη νοσούντα MO ή από ασθενείς με MDS χαμηλού κινδύνου παρουσιάζουν απουσία ή περιορισμένη χρώση για pAkts. Τα ευρήματα αυτά μας ώθησαν στο ερευνητικό και κλινικό ερώτημα εάν η παρατηρούμενη διαφορά στην ενεργοποίηση (φωσφορυλίωση) της ΑΚΤ θα ήταν εξίσου εμφανής και παρούσα κατά την ημιποσοτική μικροσκοπική εκτίμηση οστεομυελικών βιοψιών (ΒΜΒ) από αντίστοιχους ασθενείς με MDS. Υλικά και Μέθοδοι: Το μόριο ΑΚΤ καθώς και τα φωσφορυλιωμένα (p) Akt στη threonine-308 και στη serine-473 καθώς και PRAS40 μελετήθηκαν με τη μέθοδο της ανοσοϊστοχημείας σε δείγματα BMB από 10 περιστατικά MDS και 4 μάρτυρες. Επίσης, έγινε προσπάθεια συσχέτισης με τα κλινικο-παθολογοανατομικά χαρακτηριστικά των ασθενών. Αποτελέσματα: Όλα τα περιστατικά, ασθενείς και μάρτυρες, ήταν θετικά για την ΑΚΤ, pAktT, pAktS και pPRAS40. Αναλυτικότερα, η έκφραση της ολικής ΑΚΤ αλλά και των pAktT, pAktS αφορούσε πρωτίστως την κοκκιώδη σειρά όχι μόνο στους ασθενείς αλλά και στους μάρτυρες, και ήταν κυρίως κυτταροπλασματική με εν μέρει λίγες περιπτώσεις πυρηνικής έκφρασης. Δεν παρατηρήθηκε διαφορά στην ένταση των επιμέρους χρώσεων αφενός μεταξύ ασθενών και μαρτύρων και αφετέρου μεταξύ διακριτών υποομάδων ασθενών, όπως ασθενείς με MDS-SLD και MDS-MLD με χαμηλό ποσοστό βλαστών (ν=5) έναντι ασθενών με περίσσεια βλαστών (ΕΒ 1 ή/και 2) (ν=5) αλλά και ασθενείς χαμηλού κινδύνου (ν=5) έναντι μέτριου ή υψηλού κινδύνου βάση το IPSS-R (ν=5) για κανένα από τα μελετώμενα μόρια. Τέλος, η ανοσοϊστοχημική έκφραση την ενεργοποιημένης (φωσφορυλιωμένης) μορφής του PRAS40, προσδέτη της AKT, ήταν εντόνως θετική σε όλα τα μελετώμενα δείγματα BM, ασθενών (ν=10) και μαρτύρων (ν=4), αφορούσε όλες τις κυτταρικές σειρές και ήταν κυρίως πυρηνική χρώση και εν μέρη κυτταροπλασματική. Συμπεράσματα: H αδυναμία ανάδειξης διαφοράς στην ενεργοποίηση-φωσφορυλίωση των μελετώμενων μορίων σε BMB μεταξύ ασθενών με MDS υψηλού κινδύνου και ασθενών με MDS χαμηλού κινδύνου ή μάρτυρες δίχως MDS στην παρούσα εργασία επιτάσσει την περαιτέρω μελέτη της ανοσοϊστοχημικής έκφρασης των μελετώμενων μορίων σε μεγαλύτερο αριθμό ασθενών με ακριβείς μεθόδους ποσοτικοποίησης των αποτελεσμάτων καθώς και παράλληλες επιβεβαιωτικές τεχνικές.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπακάσης Αθανάσιος-Δημήτριος","Bakasis Athanasios-Dimitrios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T06:20:28Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3255565"],"render_values":[{"text":"uoadl:3255565","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3255565","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3255565","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3255565","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπακάσης Αθανάσιος-Δημήτριος","Bakasis Athanasios-Dimitrios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3255565","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3255565"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η οδός PI3K/ΑΚΤ/mTOR κατέχει ρόλο κλειδί στη ρύθμιση της κυτταρικής ανάπτυξης, της διαφοροποίησης και του πολλαπλασιασμού των κυττάρων σε πληθώρα νοσημάτων και νεοπλασιών, συμπεριλαμβανομένων και των αιματολογικών κακοηθειών. Ο M Nyakern και οι συνεργάτες έδειξαν ότι τα επίπεδα φωσφορυλίωσης (ενεργοποίησης) της Akt στη Ser473 (pAkts) είναι υψηλότερα σε PBMCs ή BMMCs ασθενών MDS υψηλού κινδύνου, ενώ BMMCs από μη νοσούντα MO ή από ασθενείς με MDS χαμηλού κινδύνου παρουσιάζουν απουσία ή περιορισμένη χρώση για pAkts. Τα ευρήματα αυτά μας ώθησαν στο ερευνητικό και κλινικό ερώτημα εάν η παρατηρούμενη διαφορά στην ενεργοποίηση (φωσφορυλίωση) της ΑΚΤ θα ήταν εξίσου εμφανής και παρούσα κατά την ημιποσοτική μικροσκοπική εκτίμηση οστεομυελικών βιοψιών (ΒΜΒ) από αντίστοιχους ασθενείς με MDS. Υλικά και Μέθοδοι: Το μόριο ΑΚΤ καθώς και τα φωσφορυλιωμένα (p) Akt στη threonine-308 και στη serine-473 καθώς και PRAS40 μελετήθηκαν με τη μέθοδο της ανοσοϊστοχημείας σε δείγματα BMB από 10 περιστατικά MDS και 4 μάρτυρες. Επίσης, έγινε προσπάθεια συσχέτισης με τα κλινικο-παθολογοανατομικά χαρακτηριστικά των ασθενών. Αποτελέσματα: Όλα τα περιστατικά, ασθενείς και μάρτυρες, ήταν θετικά για την ΑΚΤ, pAktT, pAktS και pPRAS40. Αναλυτικότερα, η έκφραση της ολικής ΑΚΤ αλλά και των pAktT, pAktS αφορούσε πρωτίστως την κοκκιώδη σειρά όχι μόνο στους ασθενείς αλλά και στους μάρτυρες, και ήταν κυρίως κυτταροπλασματική με εν μέρει λίγες περιπτώσεις πυρηνικής έκφρασης. Δεν παρατηρήθηκε διαφορά στην ένταση των επιμέρους χρώσεων αφενός μεταξύ ασθενών και μαρτύρων και αφετέρου μεταξύ διακριτών υποομάδων ασθενών, όπως ασθενείς με MDS-SLD και MDS-MLD με χαμηλό ποσοστό βλαστών (ν=5) έναντι ασθενών με περίσσεια βλαστών (ΕΒ 1 ή/και 2) (ν=5) αλλά και ασθενείς χαμηλού κινδύνου (ν=5) έναντι μέτριου ή υψηλού κινδύνου βάση το IPSS-R (ν=5) για κανένα από τα μελετώμενα μόρια. Τέλος, η ανοσοϊστοχημική έκφραση την ενεργοποιημένης (φωσφορυλιωμένης) μορφής του PRAS40, προσδέτη της AKT, ήταν εντόνως θετική σε όλα τα μελετώμενα δείγματα BM, ασθενών (ν=10) και μαρτύρων (ν=4), αφορούσε όλες τις κυτταρικές σειρές και ήταν κυρίως πυρηνική χρώση και εν μέρη κυτταροπλασματική. Συμπεράσματα: H αδυναμία ανάδειξης διαφοράς στην ενεργοποίηση-φωσφορυλίωση των μελετώμενων μορίων σε BMB μεταξύ ασθενών με MDS υψηλού κινδύνου και ασθενών με MDS χαμηλού κινδύνου ή μάρτυρες δίχως MDS στην παρούσα εργασία επιτάσσει την περαιτέρω μελέτη της ανοσοϊστοχημικής έκφρασης των μελετώμενων μορίων σε μεγαλύτερο αριθμό ασθενών με ακριβείς μεθόδους ποσοτικοποίησης των αποτελεσμάτων καθώς και παράλληλες επιβεβαιωτικές τεχνικές.","Introduction: The PI3K/Akt/mTOR pathway plays a key role in regulating cell growth, differentiation and proliferation in a variety of diseases and neoplasms, including hematological malignancies. It has been known in the available literature from the studies by M Nyakern at al. since 2006 that the phosphorylation (activation) levels of Akt in Ser473 (pAKTs) is higher in BMMCs of high-risk myelodysplastic syndrome (MDS) patients, while BMMCs from non-neoplastic ΒΜ or patients with low-risk MDS present absence or low intensity staining for pAKTs. These findings prompted us to study whether the observed difference in the activation-phosphorylation of Akt between BMMCs from patients with high-risk MDS compared to those with low risk MDS would be also detectable in a semi-quantitative manner during microscopic assessment of bone marrow biopsies (BMB) from MDS patients. Material and Methods: The Akt molecule, as well as the phosphorylated (p) Akt in threonine-308 and serine-473 and PRAS40 were studied immunohistochemically in BMB samples from 10 cases of MDS patients and 4 controls and assessment of any associations between the staining intensity and the clinicopathological-anatomical characteristics of patients was attempted. Results: All cases, both patients and controls, were positive for Akt, pAKTT, pAKTS and pPRAS40. Specifically, the expression of total Akt but also that of pAKTT and pAKTS primarily concerned the granulocytic lineage in both patient and control groups and was mainly cytoplasmic with only a few cases of partial nuclear expression. No differences were observed in any of the molecules studied between patients and controls, but also among distinct subgroups of patients, such as patients with SLD and MLD with a low percentage of blasts (n=5) versus patients with excess blasts (EB 1 and/or 2) (n=5) but also low-risk patients (n=5) versus moderate or high-risk IPSS-R (n=5). Finally, the immunohistochemical expression of the activated (phosphorylated) form of PRAS40, a substrate of AKT, was strongly positive in all studied specimens, the 10 patients (n=10) and 4 controls, concerned all cell lineages and displayed primarily a nuclear staining pattern and partly cytoplasmic one. Conclusions: Our findings did not detect differences in the activation-phosphorylation pattern of the studied molecules in BMB specimens between patients with high-risk MDS and low-risk MDS patients or controls without MDS in the current study. Nevertheless, considering the importance of PI3K/AKT pathway in human oncogenesis, further studies on the immunohistochemical expression of these molecules in a larger study group with more precise quantification methods and concomitant confirmatory techniques are warranted."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη του σηματοδοτικού μονοπατιού PI3K/AKT στο μυελό των ασθενών με μυελοδυσπλαστικά σύνδρομα υψηλού και χαμηλού κινδύνου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπακάσης Αθανάσιος-Δημήτριος","Bakasis Athanasios-Dimitrios"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η οδός PI3K/ΑΚΤ/mTOR κατέχει ρόλο κλειδί στη ρύθμιση της κυτταρικής ανάπτυξης, της διαφοροποίησης και του πολλαπλασιασμού των κυττάρων σε πληθώρα νοσημάτων και νεοπλασιών, συμπεριλαμβανομένων και των αιματολογικών κακοηθειών. Ο M Nyakern και οι συνεργάτες έδειξαν ότι τα επίπεδα φωσφορυλίωσης (ενεργοποίησης) της Akt στη Ser473 (pAkts) είναι υψηλότερα σε PBMCs ή BMMCs ασθενών MDS υψηλού κινδύνου, ενώ BMMCs από μη νοσούντα MO ή από ασθενείς με MDS χαμηλού κινδύνου παρουσιάζουν απουσία ή περιορισμένη χρώση για pAkts. Τα ευρήματα αυτά μας ώθησαν στο ερευνητικό και κλινικό ερώτημα εάν η παρατηρούμενη διαφορά στην ενεργοποίηση (φωσφορυλίωση) της ΑΚΤ θα ήταν εξίσου εμφανής και παρούσα κατά την ημιποσοτική μικροσκοπική εκτίμηση οστεομυελικών βιοψιών (ΒΜΒ) από αντίστοιχους ασθενείς με MDS. Υλικά και Μέθοδοι: Το μόριο ΑΚΤ καθώς και τα φωσφορυλιωμένα (p) Akt στη threonine-308 και στη serine-473 καθώς και PRAS40 μελετήθηκαν με τη μέθοδο της ανοσοϊστοχημείας σε δείγματα BMB από 10 περιστατικά MDS και 4 μάρτυρες. Επίσης, έγινε προσπάθεια συσχέτισης με τα κλινικο-παθολογοανατομικά χαρακτηριστικά των ασθενών. Αποτελέσματα: Όλα τα περιστατικά, ασθενείς και μάρτυρες, ήταν θετικά για την ΑΚΤ, pAktT, pAktS και pPRAS40. Αναλυτικότερα, η έκφραση της ολικής ΑΚΤ αλλά και των pAktT, pAktS αφορούσε πρωτίστως την κοκκιώδη σειρά όχι μόνο στους ασθενείς αλλά και στους μάρτυρες, και ήταν κυρίως κυτταροπλασματική με εν μέρει λίγες περιπτώσεις πυρηνικής έκφρασης. Δεν παρατηρήθηκε διαφορά στην ένταση των επιμέρους χρώσεων αφενός μεταξύ ασθενών και μαρτύρων και αφετέρου μεταξύ διακριτών υποομάδων ασθενών, όπως ασθενείς με MDS-SLD και MDS-MLD με χαμηλό ποσοστό βλαστών (ν=5) έναντι ασθενών με περίσσεια βλαστών (ΕΒ 1 ή/και 2) (ν=5) αλλά και ασθενείς χαμηλού κινδύνου (ν=5) έναντι μέτριου ή υψηλού κινδύνου βάση το IPSS-R (ν=5) για κανένα από τα μελετώμενα μόρια. Τέλος, η ανοσοϊστοχημική έκφραση την ενεργοποιημένης (φωσφορυλιωμένης) μορφής του PRAS40, προσδέτη της AKT, ήταν εντόνως θετική σε όλα τα μελετώμενα δείγματα BM, ασθενών (ν=10) και μαρτύρων (ν=4), αφορούσε όλες τις κυτταρικές σειρές και ήταν κυρίως πυρηνική χρώση και εν μέρη κυτταροπλασματική. Συμπεράσματα: H αδυναμία ανάδειξης διαφοράς στην ενεργοποίηση-φωσφορυλίωση των μελετώμενων μορίων σε BMB μεταξύ ασθενών με MDS υψηλού κινδύνου και ασθενών με MDS χαμηλού κινδύνου ή μάρτυρες δίχως MDS στην παρούσα εργασία επιτάσσει την περαιτέρω μελέτη της ανοσοϊστοχημικής έκφρασης των μελετώμενων μορίων σε μεγαλύτερο αριθμό ασθενών με ακριβείς μεθόδους ποσοτικοποίησης των αποτελεσμάτων καθώς και παράλληλες επιβεβαιωτικές τεχνικές.","Introduction: The PI3K/Akt/mTOR pathway plays a key role in regulating cell growth, differentiation and proliferation in a variety of diseases and neoplasms, including hematological malignancies. It has been known in the available literature from the studies by M Nyakern at al. since 2006 that the phosphorylation (activation) levels of Akt in Ser473 (pAKTs) is higher in BMMCs of high-risk myelodysplastic syndrome (MDS) patients, while BMMCs from non-neoplastic ΒΜ or patients with low-risk MDS present absence or low intensity staining for pAKTs. These findings prompted us to study whether the observed difference in the activation-phosphorylation of Akt between BMMCs from patients with high-risk MDS compared to those with low risk MDS would be also detectable in a semi-quantitative manner during microscopic assessment of bone marrow biopsies (BMB) from MDS patients. Material and Methods: The Akt molecule, as well as the phosphorylated (p) Akt in threonine-308 and serine-473 and PRAS40 were studied immunohistochemically in BMB samples from 10 cases of MDS patients and 4 controls and assessment of any associations between the staining intensity and the clinicopathological-anatomical characteristics of patients was attempted. Results: All cases, both patients and controls, were positive for Akt, pAKTT, pAKTS and pPRAS40. Specifically, the expression of total Akt but also that of pAKTT and pAKTS primarily concerned the granulocytic lineage in both patient and control groups and was mainly cytoplasmic with only a few cases of partial nuclear expression. No differences were observed in any of the molecules studied between patients and controls, but also among distinct subgroups of patients, such as patients with SLD and MLD with a low percentage of blasts (n=5) versus patients with excess blasts (EB 1 and/or 2) (n=5) but also low-risk patients (n=5) versus moderate or high-risk IPSS-R (n=5). Finally, the immunohistochemical expression of the activated (phosphorylated) form of PRAS40, a substrate of AKT, was strongly positive in all studied specimens, the 10 patients (n=10) and 4 controls, concerned all cell lineages and displayed primarily a nuclear staining pattern and partly cytoplasmic one. Conclusions: Our findings did not detect differences in the activation-phosphorylation pattern of the studied molecules in BMB specimens between patients with high-risk MDS and low-risk MDS patients or controls without MDS in the current study. Nevertheless, considering the importance of PI3K/AKT pathway in human oncogenesis, further studies on the immunohistochemical expression of these molecules in a larger study group with more precise quantification methods and concomitant confirmatory techniques are warranted."],"dc:identifier":["uoadl:3255565","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3255565"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μελέτη του σηματοδοτικού μονοπατιού PI3K/AKT στο μυελό των ασθενών με μυελοδυσπλαστικά σύνδρομα υψηλού και χαμηλού κινδύνου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:20:28Z"}