{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3255822"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3255822","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διαφορική έκφραση κυτταροκινών στην γιγαντοκυτταρική αρτηρίτιδα","abstract":"Εισαγωγή: Η γιγαντοκυτταρική αρτηρίτιδα (GCA) είναι μια αυτοάνοση νόσος που εκδηλώνεται κυρίως στους ηλικιωμένους, ως χρόνια φλεγμονή των μεγάλων αρτηριακών αγγείων, ιδιαίτερα στο κεφάλι και τον αυχένα - και πιο συχνά, της κροταφικής αρτηρίας. Είναι μια ασθένεια που υποκινείται κυρίως από CD4+ Τ κύτταρα και προφλεγμονώδεις κυτταροκίνες. Η ρευματική πολυμυαλγία (PMR), είναι μια συστημική αυτοάνοση νόσος, που συχνά συνυπάρχει με την GCA, παρουσιάζοντας κάποια κοινά σημεία στα κλινικά συμπτώματα. Και οι δύο ασθένειες αντιμετωπίζονται τυπικά με γλυκοκορτικοστεροειδή (GCs). Ο σκοπός μας ήταν να ταυτοποιήσουμε πιθανούς ανοσολογικούς διαμεσολαβητές ή/και βιοδείκτες στη GCA, μελετήσαμε τα επίπεδα έκφρασης διαφόρων κυτταροκινών στον ορό ασθενών με GCA και PMR (πληθυσμός ελέγχου) τη στιγμή της διάγνωσης (T1), 96 ώρες (T2) και έξι μήνες (T3) μετά θεραπεία με GCs. Μέθοδοι: Τα επίπεδα έκφρασης 21 διαφορετικών ανοσολογικών μεσολαβητών (κυτταροκινών) αναλύθηκαν σε δείγματα ορών που ελήφθησαν στα προαναφερθέντα χρονικά σημεία από 20 ασθενείς GCA και 15 PMR με τεχνολογία Luminex. Το πάνελ των κυτταροκινών που αναλύθηκαν περιελάμβανε τους ακόλουθους στόχους: I-TAC, GM-CSF, fractalkine, IFN-γ, MIP-1a, MIP-1b, MIP-3a , TNF-α, IL-1β, IL-2, IL-4, IL-5, IL-6, IL-7, IL-8, IL-10, IL-12, IL-13, IL-17A, IL -21, και IL-23. Αποτελέσματα: Παρατηρήθηκε σημαντική μείωση (P<0,05) των επιπέδων των μορίων I-TAC, IL-7 και IL-21, στον ορό των ασθενών με GCA, έξι μήνες μετά από θεραπεία με GCs. Επιπλέον, τα επίπεδα της IL-10, στον ορό των ασθενών με GCA έτειναν προς αύξηση, χωρίς όμως στατιστική σημαντικότητα (P=0,0785), 96 ώρες μετά την έναρξη της θεραπείας. Δεν παρατηρήθηκε άλλη στατιστικά σημαντική αλλαγή στους υπόλοιπους 21 παράγοντες που εξετάσθηκαν. Συμπεράσματα: Τα ευρήματά μας υποδηλώνουν έναν ρόλο των I-TAC, IL-7 και IL-21 στην GCA και την ανταπόκριση στη θεραπεία. Ωστόσο, αυτά τα ευρήματα πρέπει να επαληθευτούν με άλλες μεθόδους σε μια μεγαλύτερη, πιθανώς πολυκεντρική, κοορτή ασθενών και πιθανώς να επεκταθούν σε άλλες κυτταροκίνες που έχουν εμπλακεί σε αυτή τη νόσο, όπως π.χ. BAFF, M-CSF, IL-33, TGF-β, κ.λπ. Τέτοιου τύπου αποτελέσματα, σε συνδυασμό με τα καταγεγραμμένα κλινικά χαρακτηριστικά, θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην ταυτοποίηση νέων βιοδεικτών ή/και θεραπευτικών στόχων και μοριακών μονοπατιών.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η γιγαντοκυτταρική αρτηρίτιδα (GCA) είναι μια αυτοάνοση νόσος που εκδηλώνεται κυρίως στους ηλικιωμένους, ως χρόνια φλεγμονή των μεγάλων αρτηριακών αγγείων, ιδιαίτερα στο κεφάλι και τον αυχένα - και πιο συχνά, της κροταφικής αρτηρίας. Είναι μια ασθένεια που υποκινείται κυρίως από CD4+ Τ κύτταρα και προφλεγμονώδεις κυτταροκίνες. Η ρευματική πολυμυαλγία (PMR), είναι μια συστημική αυτοάνοση νόσος, που συχνά συνυπάρχει με την GCA, παρουσιάζοντας κάποια κοινά σημεία στα κλινικά συμπτώματα. Και οι δύο ασθένειες αντιμετωπίζονται τυπικά με γλυκοκορτικοστεροειδή (GCs). Ο σκοπός μας ήταν να ταυτοποιήσουμε πιθανούς ανοσολογικούς διαμεσολαβητές ή/και βιοδείκτες στη GCA, μελετήσαμε τα επίπεδα έκφρασης διαφόρων κυτταροκινών στον ορό ασθενών με GCA και PMR (πληθυσμός ελέγχου) τη στιγμή της διάγνωσης (T1), 96 ώρες (T2) και έξι μήνες (T3) μετά θεραπεία με GCs. Μέθοδοι: Τα επίπεδα έκφρασης 21 διαφορετικών ανοσολογικών μεσολαβητών (κυτταροκινών) αναλύθηκαν σε δείγματα ορών που ελήφθησαν στα προαναφερθέντα χρονικά σημεία από 20 ασθενείς GCA και 15 PMR με τεχνολογία Luminex. Το πάνελ των κυτταροκινών που αναλύθηκαν περιελάμβανε τους ακόλουθους στόχους: I-TAC, GM-CSF, fractalkine, IFN-γ, MIP-1a, MIP-1b, MIP-3a , TNF-α, IL-1β, IL-2, IL-4, IL-5, IL-6, IL-7, IL-8, IL-10, IL-12, IL-13, IL-17A, IL -21, και IL-23. Αποτελέσματα: Παρατηρήθηκε σημαντική μείωση (P&lt;0,05) των επιπέδων των μορίων I-TAC, IL-7 και IL-21, στον ορό των ασθενών με GCA, έξι μήνες μετά από θεραπεία με GCs. Επιπλέον, τα επίπεδα της IL-10, στον ορό των ασθενών με GCA έτειναν προς αύξηση, χωρίς όμως στατιστική σημαντικότητα (P=0,0785), 96 ώρες μετά την έναρξη της θεραπείας. Δεν παρατηρήθηκε άλλη στατιστικά σημαντική αλλαγή στους υπόλοιπους 21 παράγοντες που εξετάσθηκαν. Συμπεράσματα: Τα ευρήματά μας υποδηλώνουν έναν ρόλο των I-TAC, IL-7 και IL-21 στην GCA και την ανταπόκριση στη θεραπεία. Ωστόσο, αυτά τα ευρήματα πρέπει να επαληθευτούν με άλλες μεθόδους σε μια μεγαλύτερη, πιθανώς πολυκεντρική, κοορτή ασθενών και πιθανώς να επεκταθούν σε άλλες κυτταροκίνες που έχουν εμπλακεί σε αυτή τη νόσο, όπως π.χ. BAFF, M-CSF, IL-33, TGF-β, κ.λπ. Τέτοιου τύπου αποτελέσματα, σε συνδυασμό με τα καταγεγραμμένα κλινικά χαρακτηριστικά, θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην ταυτοποίηση νέων βιοδεικτών ή/και θεραπευτικών στόχων και μοριακών μονοπατιών.","abstract_has_math":false,"creators":["Ντέντε Ελένη","Ntente Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T06:20:30Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3255822"],"render_values":[{"text":"uoadl:3255822","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3255822","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3255822","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3255822","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ντέντε Ελένη","Ntente Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3255822","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3255822"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η γιγαντοκυτταρική αρτηρίτιδα (GCA) είναι μια αυτοάνοση νόσος που εκδηλώνεται κυρίως στους ηλικιωμένους, ως χρόνια φλεγμονή των μεγάλων αρτηριακών αγγείων, ιδιαίτερα στο κεφάλι και τον αυχένα - και πιο συχνά, της κροταφικής αρτηρίας. Είναι μια ασθένεια που υποκινείται κυρίως από CD4+ Τ κύτταρα και προφλεγμονώδεις κυτταροκίνες. Η ρευματική πολυμυαλγία (PMR), είναι μια συστημική αυτοάνοση νόσος, που συχνά συνυπάρχει με την GCA, παρουσιάζοντας κάποια κοινά σημεία στα κλινικά συμπτώματα. Και οι δύο ασθένειες αντιμετωπίζονται τυπικά με γλυκοκορτικοστεροειδή (GCs). Ο σκοπός μας ήταν να ταυτοποιήσουμε πιθανούς ανοσολογικούς διαμεσολαβητές ή/και βιοδείκτες στη GCA, μελετήσαμε τα επίπεδα έκφρασης διαφόρων κυτταροκινών στον ορό ασθενών με GCA και PMR (πληθυσμός ελέγχου) τη στιγμή της διάγνωσης (T1), 96 ώρες (T2) και έξι μήνες (T3) μετά θεραπεία με GCs. Μέθοδοι: Τα επίπεδα έκφρασης 21 διαφορετικών ανοσολογικών μεσολαβητών (κυτταροκινών) αναλύθηκαν σε δείγματα ορών που ελήφθησαν στα προαναφερθέντα χρονικά σημεία από 20 ασθενείς GCA και 15 PMR με τεχνολογία Luminex. Το πάνελ των κυτταροκινών που αναλύθηκαν περιελάμβανε τους ακόλουθους στόχους: I-TAC, GM-CSF, fractalkine, IFN-γ, MIP-1a, MIP-1b, MIP-3a , TNF-α, IL-1β, IL-2, IL-4, IL-5, IL-6, IL-7, IL-8, IL-10, IL-12, IL-13, IL-17A, IL -21, και IL-23. Αποτελέσματα: Παρατηρήθηκε σημαντική μείωση (P<0,05) των επιπέδων των μορίων I-TAC, IL-7 και IL-21, στον ορό των ασθενών με GCA, έξι μήνες μετά από θεραπεία με GCs. Επιπλέον, τα επίπεδα της IL-10, στον ορό των ασθενών με GCA έτειναν προς αύξηση, χωρίς όμως στατιστική σημαντικότητα (P=0,0785), 96 ώρες μετά την έναρξη της θεραπείας. Δεν παρατηρήθηκε άλλη στατιστικά σημαντική αλλαγή στους υπόλοιπους 21 παράγοντες που εξετάσθηκαν. Συμπεράσματα: Τα ευρήματά μας υποδηλώνουν έναν ρόλο των I-TAC, IL-7 και IL-21 στην GCA και την ανταπόκριση στη θεραπεία. Ωστόσο, αυτά τα ευρήματα πρέπει να επαληθευτούν με άλλες μεθόδους σε μια μεγαλύτερη, πιθανώς πολυκεντρική, κοορτή ασθενών και πιθανώς να επεκταθούν σε άλλες κυτταροκίνες που έχουν εμπλακεί σε αυτή τη νόσο, όπως π.χ. BAFF, M-CSF, IL-33, TGF-β, κ.λπ. Τέτοιου τύπου αποτελέσματα, σε συνδυασμό με τα καταγεγραμμένα κλινικά χαρακτηριστικά, θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην ταυτοποίηση νέων βιοδεικτών ή/και θεραπευτικών στόχων και μοριακών μονοπατιών.","Background: Giant cell arteritis (GCA) is a rare autoimmune inflammatory disease that primarily affects the elderly, and is clinically expressed as chronic inflammation of the large arterial vessels of the head and the neck— and more commonly, the temporal artery. The disease is driven mainly by CD4+ T cells and pro-inflammatory cytokines. Polymyalgia rheumatica (PMR), is a systemic autoimmune disease, that often coexists with GCA, and may present with overlapping the clinical symptoms. Both diseases are conventionally treated with glucocorticosteroids (GCs). Herein, to identify potential immune mediators and/or biomarkers in GCA, we studied the serum cytokine expression profile of patients with GCA and PMR (control population) at the time of diagnosis (T1), 96 hours (T2) and six months (T3) after the initiation of treatment with GCs. Methods: The expression levels of 21 different immune mediators (cytokines) were analyzed in sera samples obtained at the afore-mentioned time-points from 20 GCA and 15 PMR patients by Luminex multiplexing technology. The panel of analyte targets included the following: I-TAC, GM-CSF, fractalkine, IFN-γ, MIP-1a, MIP-1b, MIP-3a, TNF-α, IL-1β, IL-2, IL-4, IL-5, IL-6, IL-7, IL-8, IL-10, IL-12, IL-13, IL-17A, IL-21, and IL-23. Results: A significant drop (P<0.05) of I-TAC, IL-7, and IL-21 serum levels, in GCA patients, six months into GC treatment was found. Furthermore, our findings reveal an increase in the levels of IL-10, 96 hours after treatment initiation, in GCA patients, that was reaching statistical significance (P=0.0785). However, no other statistically significant difference were observed in the rest of the examined 21 circulating immune modulators. Conclusions: Our findings suggest a role of I-TAC, IL-7 and IL-21 in GCA and response in therapeutic treatment. However, these findings need to be verified by other methods to a larger, possibly multi-center, patient cohort, and possibly to be extended to other cytokines that have been implicated in this disease, such as BAFF, M-CSF, IL-33, TGFβ, etc. Such key molecules, in association with clinical features, could identify novel and/or further shed light into potentially therapeutic targets and pathways."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διαφορική έκφραση κυτταροκινών στην γιγαντοκυτταρική αρτηρίτιδα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ντέντε Ελένη","Ntente Eleni"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η γιγαντοκυτταρική αρτηρίτιδα (GCA) είναι μια αυτοάνοση νόσος που εκδηλώνεται κυρίως στους ηλικιωμένους, ως χρόνια φλεγμονή των μεγάλων αρτηριακών αγγείων, ιδιαίτερα στο κεφάλι και τον αυχένα - και πιο συχνά, της κροταφικής αρτηρίας. Είναι μια ασθένεια που υποκινείται κυρίως από CD4+ Τ κύτταρα και προφλεγμονώδεις κυτταροκίνες. Η ρευματική πολυμυαλγία (PMR), είναι μια συστημική αυτοάνοση νόσος, που συχνά συνυπάρχει με την GCA, παρουσιάζοντας κάποια κοινά σημεία στα κλινικά συμπτώματα. Και οι δύο ασθένειες αντιμετωπίζονται τυπικά με γλυκοκορτικοστεροειδή (GCs). Ο σκοπός μας ήταν να ταυτοποιήσουμε πιθανούς ανοσολογικούς διαμεσολαβητές ή/και βιοδείκτες στη GCA, μελετήσαμε τα επίπεδα έκφρασης διαφόρων κυτταροκινών στον ορό ασθενών με GCA και PMR (πληθυσμός ελέγχου) τη στιγμή της διάγνωσης (T1), 96 ώρες (T2) και έξι μήνες (T3) μετά θεραπεία με GCs. Μέθοδοι: Τα επίπεδα έκφρασης 21 διαφορετικών ανοσολογικών μεσολαβητών (κυτταροκινών) αναλύθηκαν σε δείγματα ορών που ελήφθησαν στα προαναφερθέντα χρονικά σημεία από 20 ασθενείς GCA και 15 PMR με τεχνολογία Luminex. Το πάνελ των κυτταροκινών που αναλύθηκαν περιελάμβανε τους ακόλουθους στόχους: I-TAC, GM-CSF, fractalkine, IFN-γ, MIP-1a, MIP-1b, MIP-3a , TNF-α, IL-1β, IL-2, IL-4, IL-5, IL-6, IL-7, IL-8, IL-10, IL-12, IL-13, IL-17A, IL -21, και IL-23. Αποτελέσματα: Παρατηρήθηκε σημαντική μείωση (P<0,05) των επιπέδων των μορίων I-TAC, IL-7 και IL-21, στον ορό των ασθενών με GCA, έξι μήνες μετά από θεραπεία με GCs. Επιπλέον, τα επίπεδα της IL-10, στον ορό των ασθενών με GCA έτειναν προς αύξηση, χωρίς όμως στατιστική σημαντικότητα (P=0,0785), 96 ώρες μετά την έναρξη της θεραπείας. Δεν παρατηρήθηκε άλλη στατιστικά σημαντική αλλαγή στους υπόλοιπους 21 παράγοντες που εξετάσθηκαν. Συμπεράσματα: Τα ευρήματά μας υποδηλώνουν έναν ρόλο των I-TAC, IL-7 και IL-21 στην GCA και την ανταπόκριση στη θεραπεία. Ωστόσο, αυτά τα ευρήματα πρέπει να επαληθευτούν με άλλες μεθόδους σε μια μεγαλύτερη, πιθανώς πολυκεντρική, κοορτή ασθενών και πιθανώς να επεκταθούν σε άλλες κυτταροκίνες που έχουν εμπλακεί σε αυτή τη νόσο, όπως π.χ. BAFF, M-CSF, IL-33, TGF-β, κ.λπ. Τέτοιου τύπου αποτελέσματα, σε συνδυασμό με τα καταγεγραμμένα κλινικά χαρακτηριστικά, θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην ταυτοποίηση νέων βιοδεικτών ή/και θεραπευτικών στόχων και μοριακών μονοπατιών.","Background: Giant cell arteritis (GCA) is a rare autoimmune inflammatory disease that primarily affects the elderly, and is clinically expressed as chronic inflammation of the large arterial vessels of the head and the neck— and more commonly, the temporal artery. The disease is driven mainly by CD4+ T cells and pro-inflammatory cytokines. Polymyalgia rheumatica (PMR), is a systemic autoimmune disease, that often coexists with GCA, and may present with overlapping the clinical symptoms. Both diseases are conventionally treated with glucocorticosteroids (GCs). Herein, to identify potential immune mediators and/or biomarkers in GCA, we studied the serum cytokine expression profile of patients with GCA and PMR (control population) at the time of diagnosis (T1), 96 hours (T2) and six months (T3) after the initiation of treatment with GCs. Methods: The expression levels of 21 different immune mediators (cytokines) were analyzed in sera samples obtained at the afore-mentioned time-points from 20 GCA and 15 PMR patients by Luminex multiplexing technology. The panel of analyte targets included the following: I-TAC, GM-CSF, fractalkine, IFN-γ, MIP-1a, MIP-1b, MIP-3a, TNF-α, IL-1β, IL-2, IL-4, IL-5, IL-6, IL-7, IL-8, IL-10, IL-12, IL-13, IL-17A, IL-21, and IL-23. Results: A significant drop (P<0.05) of I-TAC, IL-7, and IL-21 serum levels, in GCA patients, six months into GC treatment was found. Furthermore, our findings reveal an increase in the levels of IL-10, 96 hours after treatment initiation, in GCA patients, that was reaching statistical significance (P=0.0785). However, no other statistically significant difference were observed in the rest of the examined 21 circulating immune modulators. Conclusions: Our findings suggest a role of I-TAC, IL-7 and IL-21 in GCA and response in therapeutic treatment. However, these findings need to be verified by other methods to a larger, possibly multi-center, patient cohort, and possibly to be extended to other cytokines that have been implicated in this disease, such as BAFF, M-CSF, IL-33, TGFβ, etc. Such key molecules, in association with clinical features, could identify novel and/or further shed light into potentially therapeutic targets and pathways."],"dc:identifier":["uoadl:3255822","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3255822"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Διαφορική έκφραση κυτταροκινών στην γιγαντοκυτταρική αρτηρίτιδα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:20:30Z"}