{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3255885"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3255885","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συμποιήσεις: Η Ηχητική Σύνθεση μέσα από το Διευρυμένο Αισθητικό Πεδίο της Διαμεσικότητας","abstract":"Οι ‘’Συμποιήσεις”, όπως αναφέρονται ως σύμπλεγμα των συνθέσεων, υπόκεινται σε ένα ηχητικό οικοσύστημα, μαζί με το περιβάλλον τους και τους ερμηνευτές, που εξελίσσεται μέσα από ηλεκτρονικά κυκλώματα, ύλη, εικαστικές παραμέτρους, ανθρώπινες συμβολές και οποιεσδήποτε αναδραστικές ενέργειες στις μεταξύ τους σχέσεις κατά τη διάρκεια αυτή. Ο ερμηνευτής και το όργανο/σύστημα/εγκατάσταση αποκρίνονται μεταξύ τους ως διαμεσικά συστήματα σύνθεσης. Ως συμποιητικά ημιαυτόνομα συστήματα, διερευνούν τις αισθητηριακές δυνατότητές τους, τόσο ως εγκατάσταση στο χώρο, όσο και ως ζωντανή μουσική επιτέλεση μέσω αυτοσχεδιασμού. Αυτή η πρακτική συνθετικής δημιουργίας, λειτουργεί μέσα από τη μη προβλεψιμότητα και δημιουργείται μέσα από την απαράμιλλη πολυπλοκότητα αναδράσεων και τις αναπάντεχες αλλαγές στην επεξεργασία των μερών της˙ καθώς αυτά λειτουργούν στα όρια του χάους, συνθήκη όπου υπάρχει μια αλληλεπίδραση μεταξύ τάξης και αταξίας, ρυθμών και έκπληξης. Οι αναδυόμενες συνθέσεις, περιλαμβάνουν τη μη ντετερμινιστική παραγωγή ήχου, δίνοντας χώρο ανάπτυξης μέσω του αυτοσχεδιασμού σε όλα τα στοιχεία που την αποτελούν: ένας συνδυασμός χειροποίητων ηλεκτρικών κυκλωμάτων ήχου και αγώγιμης ύλης ως κατανεμημένες συναρμογές στα δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας. Οι διαδικασίες σύνθεσης που προτείνω στη παρούσα εργασία, εξερευνούν τις αναδυόμενες συμπεριφορές πολύπλοκων συμπλεγματικών συστημάτων και μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως μέσο για την εξερεύνηση νέας μουσικής στην πράξη. Πρόκειται για μια αυτοεθνογραφική περιγραφή της μουσικής σύνθεσης δράσης-δικτύου και της πρακτικής που το επέτρεψε, αναλύοντας τη συνθετική διαδικασία μέσα από την ανά-δραστικότητα των μερών της, προσβλέποντας σε εναλλακτικές δυνατότητες ανάγνωσης διαφορετικών συνθετικών πρακτικών. Αντλώντας για την ανάπτυξή της από θεωρητικούς συλλογισμούς που ασχολούνται με αντικείμενα, ύλη, πλαστικές τέχνες και ηχητικά όργανα, παρουσιάζω το ηλεκτρικό κύκλωμα ήχου και τις ιδιότητες της ύλης ως αναπόσπαστα μέρη του συνθετικού, ερευνώντας ένα εναλλακτικό πλαίσιο για τις σύγχρονες πρακτικές, όπως και τα όρια τού τι συνιστά ένα συνθετικό έργο.","abstract_html":"Οι ‘’Συμποιήσεις”, όπως αναφέρονται ως σύμπλεγμα των συνθέσεων, υπόκεινται σε ένα ηχητικό οικοσύστημα, μαζί με το περιβάλλον τους και τους ερμηνευτές, που εξελίσσεται μέσα από ηλεκτρονικά κυκλώματα, ύλη, εικαστικές παραμέτρους, ανθρώπινες συμβολές και οποιεσδήποτε αναδραστικές ενέργειες στις μεταξύ τους σχέσεις κατά τη διάρκεια αυτή. Ο ερμηνευτής και το όργανο/σύστημα/εγκατάσταση αποκρίνονται μεταξύ τους ως διαμεσικά συστήματα σύνθεσης. Ως συμποιητικά ημιαυτόνομα συστήματα, διερευνούν τις αισθητηριακές δυνατότητές τους, τόσο ως εγκατάσταση στο χώρο, όσο και ως ζωντανή μουσική επιτέλεση μέσω αυτοσχεδιασμού. Αυτή η πρακτική συνθετικής δημιουργίας, λειτουργεί μέσα από τη μη προβλεψιμότητα και δημιουργείται μέσα από την απαράμιλλη πολυπλοκότητα αναδράσεων και τις αναπάντεχες αλλαγές στην επεξεργασία των μερών της˙ καθώς αυτά λειτουργούν στα όρια του χάους, συνθήκη όπου υπάρχει μια αλληλεπίδραση μεταξύ τάξης και αταξίας, ρυθμών και έκπληξης. Οι αναδυόμενες συνθέσεις, περιλαμβάνουν τη μη ντετερμινιστική παραγωγή ήχου, δίνοντας χώρο ανάπτυξης μέσω του αυτοσχεδιασμού σε όλα τα στοιχεία που την αποτελούν: ένας συνδυασμός χειροποίητων ηλεκτρικών κυκλωμάτων ήχου και αγώγιμης ύλης ως κατανεμημένες συναρμογές στα δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας. Οι διαδικασίες σύνθεσης που προτείνω στη παρούσα εργασία, εξερευνούν τις αναδυόμενες συμπεριφορές πολύπλοκων συμπλεγματικών συστημάτων και μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως μέσο για την εξερεύνηση νέας μουσικής στην πράξη. Πρόκειται για μια αυτοεθνογραφική περιγραφή της μουσικής σύνθεσης δράσης-δικτύου και της πρακτικής που το επέτρεψε, αναλύοντας τη συνθετική διαδικασία μέσα από την ανά-δραστικότητα των μερών της, προσβλέποντας σε εναλλακτικές δυνατότητες ανάγνωσης διαφορετικών συνθετικών πρακτικών. Αντλώντας για την ανάπτυξή της από θεωρητικούς συλλογισμούς που ασχολούνται με αντικείμενα, ύλη, πλαστικές τέχνες και ηχητικά όργανα, παρουσιάζω το ηλεκτρικό κύκλωμα ήχου και τις ιδιότητες της ύλης ως αναπόσπαστα μέρη του συνθετικού, ερευνώντας ένα εναλλακτικό πλαίσιο για τις σύγχρονες πρακτικές, όπως και τα όρια τού τι συνιστά ένα συνθετικό έργο.","abstract_has_math":false,"creators":["Κουστερίδου Δήμητρα","Kousteridou Dimitra"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T06:20:30Z","subjects":["Καλές Τέχνες - Ψυχαγωγία","Fine arts - Entertainment"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3255885"],"render_values":[{"text":"uoadl:3255885","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3255885","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3255885","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3255885","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κουστερίδου Δήμητρα","Kousteridou Dimitra"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Καλές Τέχνες - Ψυχαγωγία","Fine arts - Entertainment"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3255885","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3255885"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι ‘’Συμποιήσεις”, όπως αναφέρονται ως σύμπλεγμα των συνθέσεων, υπόκεινται σε ένα ηχητικό οικοσύστημα, μαζί με το περιβάλλον τους και τους ερμηνευτές, που εξελίσσεται μέσα από ηλεκτρονικά κυκλώματα, ύλη, εικαστικές παραμέτρους, ανθρώπινες συμβολές και οποιεσδήποτε αναδραστικές ενέργειες στις μεταξύ τους σχέσεις κατά τη διάρκεια αυτή. Ο ερμηνευτής και το όργανο/σύστημα/εγκατάσταση αποκρίνονται μεταξύ τους ως διαμεσικά συστήματα σύνθεσης. Ως συμποιητικά ημιαυτόνομα συστήματα, διερευνούν τις αισθητηριακές δυνατότητές τους, τόσο ως εγκατάσταση στο χώρο, όσο και ως ζωντανή μουσική επιτέλεση μέσω αυτοσχεδιασμού. Αυτή η πρακτική συνθετικής δημιουργίας, λειτουργεί μέσα από τη μη προβλεψιμότητα και δημιουργείται μέσα από την απαράμιλλη πολυπλοκότητα αναδράσεων και τις αναπάντεχες αλλαγές στην επεξεργασία των μερών της˙ καθώς αυτά λειτουργούν στα όρια του χάους, συνθήκη όπου υπάρχει μια αλληλεπίδραση μεταξύ τάξης και αταξίας, ρυθμών και έκπληξης. Οι αναδυόμενες συνθέσεις, περιλαμβάνουν τη μη ντετερμινιστική παραγωγή ήχου, δίνοντας χώρο ανάπτυξης μέσω του αυτοσχεδιασμού σε όλα τα στοιχεία που την αποτελούν: ένας συνδυασμός χειροποίητων ηλεκτρικών κυκλωμάτων ήχου και αγώγιμης ύλης ως κατανεμημένες συναρμογές στα δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας. Οι διαδικασίες σύνθεσης που προτείνω στη παρούσα εργασία, εξερευνούν τις αναδυόμενες συμπεριφορές πολύπλοκων συμπλεγματικών συστημάτων και μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως μέσο για την εξερεύνηση νέας μουσικής στην πράξη. Πρόκειται για μια αυτοεθνογραφική περιγραφή της μουσικής σύνθεσης δράσης-δικτύου και της πρακτικής που το επέτρεψε, αναλύοντας τη συνθετική διαδικασία μέσα από την ανά-δραστικότητα των μερών της, προσβλέποντας σε εναλλακτικές δυνατότητες ανάγνωσης διαφορετικών συνθετικών πρακτικών. Αντλώντας για την ανάπτυξή της από θεωρητικούς συλλογισμούς που ασχολούνται με αντικείμενα, ύλη, πλαστικές τέχνες και ηχητικά όργανα, παρουσιάζω το ηλεκτρικό κύκλωμα ήχου και τις ιδιότητες της ύλης ως αναπόσπαστα μέρη του συνθετικού, ερευνώντας ένα εναλλακτικό πλαίσιο για τις σύγχρονες πρακτικές, όπως και τα όρια τού τι συνιστά ένα συνθετικό έργο.","''Sympoiesis'', referenced as a cluster of compositions, are being subjected to a sonic ecosystem together with their environment and the performer, evolving through electronic circuits, matter, physical parameters, visual parameters, human interventions and any reactive actions in their interrelationships during the process. The performer and the instrument/system/installation respond to one another as mediated systems of composition. As sympoietic semi-autonomous systems, their sensory possibilities are explored both being an installation in space as well as a live music performance through improvisation. This practice of compositional creation operates through unpredictability and is created through unparalleled complexity of feedback and unexpected changes in the processing of its parts. As such, they operate on the edge of chaos: a condition where there is an interplay between order and disorder, rhythms and surprise. Emergent compositions, involve the non-deterministic production of sound, giving room for growth through improvisation to all its constituent parts: a combination of handmade electrical sound circuits and conductive matter, as distributed assemblies in power grids. The compositional processes in this paper explore the emergent behaviors of interconnected complex systems and can be used as a means of exploring new music in practice. It is an autoethnographic description of action-network music composition and the practice that enabled it, which analyses the compositional process through the responsiveness of its parts, looking towards alternative ways of reading diverse compositional practices. The overall development derived from theoretical considerations, which dealt with objects, matter, plastic arts and sound instruments. Thus, the electrical sound circuit and the properties of matter as integral parts of the composition are presented, by exploring an alternative framework for contemporary practices, as well as the limits of what it constitutes."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συμποιήσεις: Η Ηχητική Σύνθεση μέσα από το Διευρυμένο Αισθητικό Πεδίο της Διαμεσικότητας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κουστερίδου Δήμητρα","Kousteridou Dimitra"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Οι ‘’Συμποιήσεις”, όπως αναφέρονται ως σύμπλεγμα των συνθέσεων, υπόκεινται σε ένα ηχητικό οικοσύστημα, μαζί με το περιβάλλον τους και τους ερμηνευτές, που εξελίσσεται μέσα από ηλεκτρονικά κυκλώματα, ύλη, εικαστικές παραμέτρους, ανθρώπινες συμβολές και οποιεσδήποτε αναδραστικές ενέργειες στις μεταξύ τους σχέσεις κατά τη διάρκεια αυτή. Ο ερμηνευτής και το όργανο/σύστημα/εγκατάσταση αποκρίνονται μεταξύ τους ως διαμεσικά συστήματα σύνθεσης. Ως συμποιητικά ημιαυτόνομα συστήματα, διερευνούν τις αισθητηριακές δυνατότητές τους, τόσο ως εγκατάσταση στο χώρο, όσο και ως ζωντανή μουσική επιτέλεση μέσω αυτοσχεδιασμού. Αυτή η πρακτική συνθετικής δημιουργίας, λειτουργεί μέσα από τη μη προβλεψιμότητα και δημιουργείται μέσα από την απαράμιλλη πολυπλοκότητα αναδράσεων και τις αναπάντεχες αλλαγές στην επεξεργασία των μερών της˙ καθώς αυτά λειτουργούν στα όρια του χάους, συνθήκη όπου υπάρχει μια αλληλεπίδραση μεταξύ τάξης και αταξίας, ρυθμών και έκπληξης. Οι αναδυόμενες συνθέσεις, περιλαμβάνουν τη μη ντετερμινιστική παραγωγή ήχου, δίνοντας χώρο ανάπτυξης μέσω του αυτοσχεδιασμού σε όλα τα στοιχεία που την αποτελούν: ένας συνδυασμός χειροποίητων ηλεκτρικών κυκλωμάτων ήχου και αγώγιμης ύλης ως κατανεμημένες συναρμογές στα δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας. Οι διαδικασίες σύνθεσης που προτείνω στη παρούσα εργασία, εξερευνούν τις αναδυόμενες συμπεριφορές πολύπλοκων συμπλεγματικών συστημάτων και μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως μέσο για την εξερεύνηση νέας μουσικής στην πράξη. Πρόκειται για μια αυτοεθνογραφική περιγραφή της μουσικής σύνθεσης δράσης-δικτύου και της πρακτικής που το επέτρεψε, αναλύοντας τη συνθετική διαδικασία μέσα από την ανά-δραστικότητα των μερών της, προσβλέποντας σε εναλλακτικές δυνατότητες ανάγνωσης διαφορετικών συνθετικών πρακτικών. Αντλώντας για την ανάπτυξή της από θεωρητικούς συλλογισμούς που ασχολούνται με αντικείμενα, ύλη, πλαστικές τέχνες και ηχητικά όργανα, παρουσιάζω το ηλεκτρικό κύκλωμα ήχου και τις ιδιότητες της ύλης ως αναπόσπαστα μέρη του συνθετικού, ερευνώντας ένα εναλλακτικό πλαίσιο για τις σύγχρονες πρακτικές, όπως και τα όρια τού τι συνιστά ένα συνθετικό έργο.","''Sympoiesis'', referenced as a cluster of compositions, are being subjected to a sonic ecosystem together with their environment and the performer, evolving through electronic circuits, matter, physical parameters, visual parameters, human interventions and any reactive actions in their interrelationships during the process. The performer and the instrument/system/installation respond to one another as mediated systems of composition. As sympoietic semi-autonomous systems, their sensory possibilities are explored both being an installation in space as well as a live music performance through improvisation. This practice of compositional creation operates through unpredictability and is created through unparalleled complexity of feedback and unexpected changes in the processing of its parts. As such, they operate on the edge of chaos: a condition where there is an interplay between order and disorder, rhythms and surprise. Emergent compositions, involve the non-deterministic production of sound, giving room for growth through improvisation to all its constituent parts: a combination of handmade electrical sound circuits and conductive matter, as distributed assemblies in power grids. The compositional processes in this paper explore the emergent behaviors of interconnected complex systems and can be used as a means of exploring new music in practice. It is an autoethnographic description of action-network music composition and the practice that enabled it, which analyses the compositional process through the responsiveness of its parts, looking towards alternative ways of reading diverse compositional practices. The overall development derived from theoretical considerations, which dealt with objects, matter, plastic arts and sound instruments. Thus, the electrical sound circuit and the properties of matter as integral parts of the composition are presented, by exploring an alternative framework for contemporary practices, as well as the limits of what it constitutes."],"dc:identifier":["uoadl:3255885","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3255885"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Καλές Τέχνες - Ψυχαγωγία","Fine arts - Entertainment"],"dc:title":["Συμποιήσεις: Η Ηχητική Σύνθεση μέσα από το Διευρυμένο Αισθητικό Πεδίο της Διαμεσικότητας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:20:30Z"}