{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3255988"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3255988","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"O Κύριος Πρόεδρος του Γεράσιμου Βώκου: αφηγηματικοί και υφολογικοί τρόποι","abstract":"Αντικείμενο της παρούσας μελέτης συνιστά το λησμονημένο και παραγνωρισμένο από την Κριτική «πρωτότυπον πολιτικό – κοινωνικόν μυθιστόρημα» του Γεράσιμου Βώκου, Ο Κύριος Πρόεδρος . Γραμμένο το 1893, κατά την επαύριον της τρικουπικής πτώχευσης, φέρει στον πυρήνα του την σατιρική και καυστική κριτική για τα κακώς κείμενα της εποχής του σε ποικίλες κατευθύνσεις: από τον δικομματισμό και το γλωσσικό ζήτημα έως την πρόσμιξη και σύγκρουση των λογοτεχνικών ειδών και ρευμάτων (διήγημα – μυθιστόρημα, νατουραλισμός – ρεαλισμός – συμβολισμός, δημοσιογραφία – λογοτεχνία) για να επιτευχθεί η συγγραφή του «αληθινού μυθιστορήματος». Παράλληλα, θίγει υπό τον μανδύα της μυθοπλασίας τα ιστορικά, πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα της συγχρονίας του (δικομματισμός, εκλογική βία και νοθεία, Κρητικό Ζήτημα κ.α.), τοποθετημένο χρονικά στην πλοκή μεταξύ της δεύτερης κυβερνητικής θητείας του Τρικούπη με τον εκλογικό θρίαμβο του Ιανουαρίου του 1887 και της πολιτικής του ήττας κατά την πανωλεθρία του 1890 . Εξίσου ενδιαφέρουσα, πολυσχιδής και συγκρουσιακή είναι και η “κρίση ταυτότητας” του ίδιου του συγγραφέα: ποιητής, δημοσιογράφος, μυθιστοριογράφος, διηγηματογράφος, εκδότης περιοδικών, θεατρικός συγγραφέας, μουσικός, ζωγράφος κ.α., παραμένει ένας από τους σημαντικούς αλλά “αφανείς” λογίους του 19ου αιώνα. Εντούτοις, ο Βώκος και το έργο του – παρά την επικαιρότητά του – έμειναν στην αφάνεια, τόσο στη συγχρονία του, όσο και κατά τα επόμενα χρόνια. Στο πλαίσιο, λοιπόν, της δικής μας μελέτης, της οποίας τα μεθοδολογικά εργαλεία αντλούνται κατά κύριο λόγο από τα θεωρητικά κείμενα του Bakhtin , την Αφηγηματολογία του Genette και της Cohn , καθώς και τις παραδειγματικές εφαρμογές της Φαρίνου – Μαλαματάρη , του Καψωμένου και του Τζιόβα , εξετάζεται το ιδεολογικό φορτίο των “φωνών”, δηλαδή οι λόγοι – εκφωνημένοι ή εσώτεροι – επιλεγμένων ηρώων του έργου, που πλαισιώνουν επιβεβαιωτικά ή απορριπτικά τις πράξεις τους, σμιλεύοντας την μυθιστορηματική υπόσταση των χαρακτήρων.","abstract_html":"Αντικείμενο της παρούσας μελέτης συνιστά το λησμονημένο και παραγνωρισμένο από την Κριτική «πρωτότυπον πολιτικό – κοινωνικόν μυθιστόρημα» του Γεράσιμου Βώκου, Ο Κύριος Πρόεδρος . Γραμμένο το 1893, κατά την επαύριον της τρικουπικής πτώχευσης, φέρει στον πυρήνα του την σατιρική και καυστική κριτική για τα κακώς κείμενα της εποχής του σε ποικίλες κατευθύνσεις: από τον δικομματισμό και το γλωσσικό ζήτημα έως την πρόσμιξη και σύγκρουση των λογοτεχνικών ειδών και ρευμάτων (διήγημα – μυθιστόρημα, νατουραλισμός – ρεαλισμός – συμβολισμός, δημοσιογραφία – λογοτεχνία) για να επιτευχθεί η συγγραφή του «αληθινού μυθιστορήματος». Παράλληλα, θίγει υπό τον μανδύα της μυθοπλασίας τα ιστορικά, πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα της συγχρονίας του (δικομματισμός, εκλογική βία και νοθεία, Κρητικό Ζήτημα κ.α.), τοποθετημένο χρονικά στην πλοκή μεταξύ της δεύτερης κυβερνητικής θητείας του Τρικούπη με τον εκλογικό θρίαμβο του Ιανουαρίου του 1887 και της πολιτικής του ήττας κατά την πανωλεθρία του 1890 . Εξίσου ενδιαφέρουσα, πολυσχιδής και συγκρουσιακή είναι και η “κρίση ταυτότητας” του ίδιου του συγγραφέα: ποιητής, δημοσιογράφος, μυθιστοριογράφος, διηγηματογράφος, εκδότης περιοδικών, θεατρικός συγγραφέας, μουσικός, ζωγράφος κ.α., παραμένει ένας από τους σημαντικούς αλλά “αφανείς” λογίους του 19ου αιώνα. Εντούτοις, ο Βώκος και το έργο του – παρά την επικαιρότητά του – έμειναν στην αφάνεια, τόσο στη συγχρονία του, όσο και κατά τα επόμενα χρόνια. Στο πλαίσιο, λοιπόν, της δικής μας μελέτης, της οποίας τα μεθοδολογικά εργαλεία αντλούνται κατά κύριο λόγο από τα θεωρητικά κείμενα του Bakhtin , την Αφηγηματολογία του Genette και της Cohn , καθώς και τις παραδειγματικές εφαρμογές της Φαρίνου – Μαλαματάρη , του Καψωμένου και του Τζιόβα , εξετάζεται το ιδεολογικό φορτίο των “φωνών”, δηλαδή οι λόγοι – εκφωνημένοι ή εσώτεροι – επιλεγμένων ηρώων του έργου, που πλαισιώνουν επιβεβαιωτικά ή απορριπτικά τις πράξεις τους, σμιλεύοντας την μυθιστορηματική υπόσταση των χαρακτήρων.","abstract_has_math":false,"creators":["Κακούρη Σοφία","Kakouri Sofia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:20:30Z","subjects":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3255988"],"render_values":[{"text":"uoadl:3255988","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3255988","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3255988","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3255988","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κακούρη Σοφία","Kakouri Sofia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3255988","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3255988"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Αντικείμενο της παρούσας μελέτης συνιστά το λησμονημένο και παραγνωρισμένο από την Κριτική «πρωτότυπον πολιτικό – κοινωνικόν μυθιστόρημα» του Γεράσιμου Βώκου, Ο Κύριος Πρόεδρος . Γραμμένο το 1893, κατά την επαύριον της τρικουπικής πτώχευσης, φέρει στον πυρήνα του την σατιρική και καυστική κριτική για τα κακώς κείμενα της εποχής του σε ποικίλες κατευθύνσεις: από τον δικομματισμό και το γλωσσικό ζήτημα έως την πρόσμιξη και σύγκρουση των λογοτεχνικών ειδών και ρευμάτων (διήγημα – μυθιστόρημα, νατουραλισμός – ρεαλισμός – συμβολισμός, δημοσιογραφία – λογοτεχνία) για να επιτευχθεί η συγγραφή του «αληθινού μυθιστορήματος». Παράλληλα, θίγει υπό τον μανδύα της μυθοπλασίας τα ιστορικά, πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα της συγχρονίας του (δικομματισμός, εκλογική βία και νοθεία, Κρητικό Ζήτημα κ.α.), τοποθετημένο χρονικά στην πλοκή μεταξύ της δεύτερης κυβερνητικής θητείας του Τρικούπη με τον εκλογικό θρίαμβο του Ιανουαρίου του 1887 και της πολιτικής του ήττας κατά την πανωλεθρία του 1890 . Εξίσου ενδιαφέρουσα, πολυσχιδής και συγκρουσιακή είναι και η “κρίση ταυτότητας” του ίδιου του συγγραφέα: ποιητής, δημοσιογράφος, μυθιστοριογράφος, διηγηματογράφος, εκδότης περιοδικών, θεατρικός συγγραφέας, μουσικός, ζωγράφος κ.α., παραμένει ένας από τους σημαντικούς αλλά “αφανείς” λογίους του 19ου αιώνα. Εντούτοις, ο Βώκος και το έργο του – παρά την επικαιρότητά του – έμειναν στην αφάνεια, τόσο στη συγχρονία του, όσο και κατά τα επόμενα χρόνια. Στο πλαίσιο, λοιπόν, της δικής μας μελέτης, της οποίας τα μεθοδολογικά εργαλεία αντλούνται κατά κύριο λόγο από τα θεωρητικά κείμενα του Bakhtin , την Αφηγηματολογία του Genette και της Cohn , καθώς και τις παραδειγματικές εφαρμογές της Φαρίνου – Μαλαματάρη , του Καψωμένου και του Τζιόβα , εξετάζεται το ιδεολογικό φορτίο των “φωνών”, δηλαδή οι λόγοι – εκφωνημένοι ή εσώτεροι – επιλεγμένων ηρώων του έργου, που πλαισιώνουν επιβεβαιωτικά ή απορριπτικά τις πράξεις τους, σμιλεύοντας την μυθιστορηματική υπόσταση των χαρακτήρων.","Τhis paper examines the forgotten and overlooked \"original political and social novel\" Ο Κύριος Πρόεδρος, by Gerassimos Vokos. Written in 1893, at the dawn of Tricoupes’ bankruptcy in Greece, he carries in his core the satirical and caustic criticism of the mistakes of his time in a variety of directions: from bipartism and the linguistic issue to the conflict of literary species (story - novel, naturalism - realism - symbolism, journalism - literature) to achieve the writing of the \"true novel\". Equally interesting, multifarious and conflicting is also the author's \"identity crisis\": a poet, a journalist, a novelist, a writer, a magazine publisher, a playwright, a musician, a painter, etc. However, Vokos and his work have remained in obscurity, both in its synchrony and in the years to come. In the context of our essay, whose methodological tools are derived primarily from Bakhtine's Theoretical Texts and the Narrative of Genette, we are going over the ideological burden of \"voices\", spoken or inner, of chosen heroes of the work: the reporter Svouras, which can be regarded as the premium alter ego of the author• the politician Polydoropoulos, with the aim of revealing the characteristics of the language of the typical and manipulating speech of Power• and, finally, Manthus Achtypes, tragic indicator of the effect between \"Greek State\" and \"Greek family.\""]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["O Κύριος Πρόεδρος του Γεράσιμου Βώκου: αφηγηματικοί και υφολογικοί τρόποι"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κακούρη Σοφία","Kakouri Sofia"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Αντικείμενο της παρούσας μελέτης συνιστά το λησμονημένο και παραγνωρισμένο από την Κριτική «πρωτότυπον πολιτικό – κοινωνικόν μυθιστόρημα» του Γεράσιμου Βώκου, Ο Κύριος Πρόεδρος . Γραμμένο το 1893, κατά την επαύριον της τρικουπικής πτώχευσης, φέρει στον πυρήνα του την σατιρική και καυστική κριτική για τα κακώς κείμενα της εποχής του σε ποικίλες κατευθύνσεις: από τον δικομματισμό και το γλωσσικό ζήτημα έως την πρόσμιξη και σύγκρουση των λογοτεχνικών ειδών και ρευμάτων (διήγημα – μυθιστόρημα, νατουραλισμός – ρεαλισμός – συμβολισμός, δημοσιογραφία – λογοτεχνία) για να επιτευχθεί η συγγραφή του «αληθινού μυθιστορήματος». Παράλληλα, θίγει υπό τον μανδύα της μυθοπλασίας τα ιστορικά, πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα της συγχρονίας του (δικομματισμός, εκλογική βία και νοθεία, Κρητικό Ζήτημα κ.α.), τοποθετημένο χρονικά στην πλοκή μεταξύ της δεύτερης κυβερνητικής θητείας του Τρικούπη με τον εκλογικό θρίαμβο του Ιανουαρίου του 1887 και της πολιτικής του ήττας κατά την πανωλεθρία του 1890 . Εξίσου ενδιαφέρουσα, πολυσχιδής και συγκρουσιακή είναι και η “κρίση ταυτότητας” του ίδιου του συγγραφέα: ποιητής, δημοσιογράφος, μυθιστοριογράφος, διηγηματογράφος, εκδότης περιοδικών, θεατρικός συγγραφέας, μουσικός, ζωγράφος κ.α., παραμένει ένας από τους σημαντικούς αλλά “αφανείς” λογίους του 19ου αιώνα. Εντούτοις, ο Βώκος και το έργο του – παρά την επικαιρότητά του – έμειναν στην αφάνεια, τόσο στη συγχρονία του, όσο και κατά τα επόμενα χρόνια. Στο πλαίσιο, λοιπόν, της δικής μας μελέτης, της οποίας τα μεθοδολογικά εργαλεία αντλούνται κατά κύριο λόγο από τα θεωρητικά κείμενα του Bakhtin , την Αφηγηματολογία του Genette και της Cohn , καθώς και τις παραδειγματικές εφαρμογές της Φαρίνου – Μαλαματάρη , του Καψωμένου και του Τζιόβα , εξετάζεται το ιδεολογικό φορτίο των “φωνών”, δηλαδή οι λόγοι – εκφωνημένοι ή εσώτεροι – επιλεγμένων ηρώων του έργου, που πλαισιώνουν επιβεβαιωτικά ή απορριπτικά τις πράξεις τους, σμιλεύοντας την μυθιστορηματική υπόσταση των χαρακτήρων.","Τhis paper examines the forgotten and overlooked \"original political and social novel\" Ο Κύριος Πρόεδρος, by Gerassimos Vokos. Written in 1893, at the dawn of Tricoupes’ bankruptcy in Greece, he carries in his core the satirical and caustic criticism of the mistakes of his time in a variety of directions: from bipartism and the linguistic issue to the conflict of literary species (story - novel, naturalism - realism - symbolism, journalism - literature) to achieve the writing of the \"true novel\". Equally interesting, multifarious and conflicting is also the author's \"identity crisis\": a poet, a journalist, a novelist, a writer, a magazine publisher, a playwright, a musician, a painter, etc. However, Vokos and his work have remained in obscurity, both in its synchrony and in the years to come. In the context of our essay, whose methodological tools are derived primarily from Bakhtine's Theoretical Texts and the Narrative of Genette, we are going over the ideological burden of \"voices\", spoken or inner, of chosen heroes of the work: the reporter Svouras, which can be regarded as the premium alter ego of the author• the politician Polydoropoulos, with the aim of revealing the characteristics of the language of the typical and manipulating speech of Power• and, finally, Manthus Achtypes, tragic indicator of the effect between \"Greek State\" and \"Greek family.\""],"dc:identifier":["uoadl:3255988","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3255988"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"dc:title":["O Κύριος Πρόεδρος του Γεράσιμου Βώκου: αφηγηματικοί και υφολογικοί τρόποι"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:20:30Z"}