{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3256034"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3256034","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"\"Επαιτεία, φτώχεια και παιδική ηλικία: ιστορική και κοινωνιολογική προσέγγιση στην Ελλάδα τον 19ο αιώνα\"","abstract":"Η παρούσα εργασία μελετά το φαινόμενο της φτώχειας, της επαιτείας αλλά και της παιδικής εργασίας στην Ελλάδα τον 19ο αιώνα. Τα παραπάνω κοινωνικά φαινόμενα τα οποία αναπαριστούν ουσιαστικά τη ζοφερή πραγματικότητα τόσο των ενηλίκων όσο και των ανηλίκων της εποχής εκείνης, μελετώνται μέσα από την ιστορική αλλά και από την κοινωνιολογική τους οπτική. Πρώτος ο Φ. Αριές διατυπώνει ότι η έννοια της παιδικής ηλικίας επινοήθηκε στον ύστερο Μεσαίωνα καθότι πιο πριν τα παιδιά αποτελούσαν μικρογραφία του ενήλικα. Έτσι, το παιδί αποκτώντας μέσα στο πέρασμα των χρόνων διακριτή ταυτότητα κοινωνικά, ικανοποιεί τις ψυχοσυναισθηματικές του ανάγκες σε μεγαλύτερο βαθμό. Αρωγός στην προσπάθεια του παιδιού να αποτελέσει μια ξεχωριστή οντότητα, στάθηκε η εκπαίδευση η οποία σταδιακά επηρέασε την αντίληψη όλη της κοινωνίας της εποχής. Ωστόσο, ακόμη και σήμερα, το εγχείρημα να οριστεί το περιεχόμενο της έννοιας της παιδικής ηλικίας δεν αποτελεί εύκολη υπόθεση, καθώς η έννοια αυτή είναι μια κοινωνική κατασκευή, προϊόν ζύμωσης κοινωνικοϊστορικών και πολιτισμικών συνθηκών της εκάστοτε εποχής. Συγκεκριμένα, ο 19ος αιώνας στην Ελλάδα, αποτελεί μια ιδιαίτερα συγκεχυμένη περίοδο, κατά τη διάρκεια της οποίας, ιδρύονται Διδασκαλεία ενώ η εκπαίδευση αποκτά υποχρεωτικό χαρακτήρα παρόλο που χαρακτηρίζεται από έμφυλες διακρίσεις. Πράγματι, η γυναίκα και το κορίτσι αποκτούν πολύ αργότερα βήμα στον κοινωνικό και πολιτικό χώρο, με μοναδική ευκαιρία επαγγελματικής ανέλιξης η επιλογή του επαγγέλματος της δασκάλας. Μέσα σε αυτό το κλίμα των κοινωνικών ανισοτήτων, εμφανίζονται ιδρύματα προκειμένου να αντιμετωπιστεί η εξαθλίωση που βίωναν χιλιάδες παιδιά, αγόρια και κορίτσια, εξαθλίωση που τους οδηγούσε συχνά στον αδιέξοδο δρόμο της επαιτείας. Τα παιδιά, αναγκασμένα να προσαρμοστούν στις νέες ανάγκες της εκβιομηχάνισης, μετέβαιναν από τον αγρό στα αστικά κέντρα προκειμένου να συνεισφέρουν οικονομικά στις οικογένειές τους. Η εμφάνιση της πρόνοιας από τα μέσα του 19ου αιώνα, έρχεται να συνδράμει στην προσπάθεια εκπαίδευσης και ηθικής διαπαιδαγώγησης των παιδιών υπό τη σκέπη της φιλανθρωπίας αλλά και εν συνεχεία του κράτους.","abstract_html":"Η παρούσα εργασία μελετά το φαινόμενο της φτώχειας, της επαιτείας αλλά και της παιδικής εργασίας στην Ελλάδα τον 19ο αιώνα. Τα παραπάνω κοινωνικά φαινόμενα τα οποία αναπαριστούν ουσιαστικά τη ζοφερή πραγματικότητα τόσο των ενηλίκων όσο και των ανηλίκων της εποχής εκείνης, μελετώνται μέσα από την ιστορική αλλά και από την κοινωνιολογική τους οπτική. Πρώτος ο Φ. Αριές διατυπώνει ότι η έννοια της παιδικής ηλικίας επινοήθηκε στον ύστερο Μεσαίωνα καθότι πιο πριν τα παιδιά αποτελούσαν μικρογραφία του ενήλικα. Έτσι, το παιδί αποκτώντας μέσα στο πέρασμα των χρόνων διακριτή ταυτότητα κοινωνικά, ικανοποιεί τις ψυχοσυναισθηματικές του ανάγκες σε μεγαλύτερο βαθμό. Αρωγός στην προσπάθεια του παιδιού να αποτελέσει μια ξεχωριστή οντότητα, στάθηκε η εκπαίδευση η οποία σταδιακά επηρέασε την αντίληψη όλη της κοινωνίας της εποχής. Ωστόσο, ακόμη και σήμερα, το εγχείρημα να οριστεί το περιεχόμενο της έννοιας της παιδικής ηλικίας δεν αποτελεί εύκολη υπόθεση, καθώς η έννοια αυτή είναι μια κοινωνική κατασκευή, προϊόν ζύμωσης κοινωνικοϊστορικών και πολιτισμικών συνθηκών της εκάστοτε εποχής. Συγκεκριμένα, ο 19ος αιώνας στην Ελλάδα, αποτελεί μια ιδιαίτερα συγκεχυμένη περίοδο, κατά τη διάρκεια της οποίας, ιδρύονται Διδασκαλεία ενώ η εκπαίδευση αποκτά υποχρεωτικό χαρακτήρα παρόλο που χαρακτηρίζεται από έμφυλες διακρίσεις. Πράγματι, η γυναίκα και το κορίτσι αποκτούν πολύ αργότερα βήμα στον κοινωνικό και πολιτικό χώρο, με μοναδική ευκαιρία επαγγελματικής ανέλιξης η επιλογή του επαγγέλματος της δασκάλας. Μέσα σε αυτό το κλίμα των κοινωνικών ανισοτήτων, εμφανίζονται ιδρύματα προκειμένου να αντιμετωπιστεί η εξαθλίωση που βίωναν χιλιάδες παιδιά, αγόρια και κορίτσια, εξαθλίωση που τους οδηγούσε συχνά στον αδιέξοδο δρόμο της επαιτείας. Τα παιδιά, αναγκασμένα να προσαρμοστούν στις νέες ανάγκες της εκβιομηχάνισης, μετέβαιναν από τον αγρό στα αστικά κέντρα προκειμένου να συνεισφέρουν οικονομικά στις οικογένειές τους. Η εμφάνιση της πρόνοιας από τα μέσα του 19ου αιώνα, έρχεται να συνδράμει στην προσπάθεια εκπαίδευσης και ηθικής διαπαιδαγώγησης των παιδιών υπό τη σκέπη της φιλανθρωπίας αλλά και εν συνεχεία του κράτους.","abstract_has_math":false,"creators":["Καλοκύρη Νιόβη","Kalokyri Niovi"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T06:20:30Z","subjects":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3256034"],"render_values":[{"text":"uoadl:3256034","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3256034","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3256034","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3256034","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καλοκύρη Νιόβη","Kalokyri Niovi"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3256034","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3256034"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα εργασία μελετά το φαινόμενο της φτώχειας, της επαιτείας αλλά και της παιδικής εργασίας στην Ελλάδα τον 19ο αιώνα. Τα παραπάνω κοινωνικά φαινόμενα τα οποία αναπαριστούν ουσιαστικά τη ζοφερή πραγματικότητα τόσο των ενηλίκων όσο και των ανηλίκων της εποχής εκείνης, μελετώνται μέσα από την ιστορική αλλά και από την κοινωνιολογική τους οπτική. Πρώτος ο Φ. Αριές διατυπώνει ότι η έννοια της παιδικής ηλικίας επινοήθηκε στον ύστερο Μεσαίωνα καθότι πιο πριν τα παιδιά αποτελούσαν μικρογραφία του ενήλικα. Έτσι, το παιδί αποκτώντας μέσα στο πέρασμα των χρόνων διακριτή ταυτότητα κοινωνικά, ικανοποιεί τις ψυχοσυναισθηματικές του ανάγκες σε μεγαλύτερο βαθμό. Αρωγός στην προσπάθεια του παιδιού να αποτελέσει μια ξεχωριστή οντότητα, στάθηκε η εκπαίδευση η οποία σταδιακά επηρέασε την αντίληψη όλη της κοινωνίας της εποχής. Ωστόσο, ακόμη και σήμερα, το εγχείρημα να οριστεί το περιεχόμενο της έννοιας της παιδικής ηλικίας δεν αποτελεί εύκολη υπόθεση, καθώς η έννοια αυτή είναι μια κοινωνική κατασκευή, προϊόν ζύμωσης κοινωνικοϊστορικών και πολιτισμικών συνθηκών της εκάστοτε εποχής. Συγκεκριμένα, ο 19ος αιώνας στην Ελλάδα, αποτελεί μια ιδιαίτερα συγκεχυμένη περίοδο, κατά τη διάρκεια της οποίας, ιδρύονται Διδασκαλεία ενώ η εκπαίδευση αποκτά υποχρεωτικό χαρακτήρα παρόλο που χαρακτηρίζεται από έμφυλες διακρίσεις. Πράγματι, η γυναίκα και το κορίτσι αποκτούν πολύ αργότερα βήμα στον κοινωνικό και πολιτικό χώρο, με μοναδική ευκαιρία επαγγελματικής ανέλιξης η επιλογή του επαγγέλματος της δασκάλας. Μέσα σε αυτό το κλίμα των κοινωνικών ανισοτήτων, εμφανίζονται ιδρύματα προκειμένου να αντιμετωπιστεί η εξαθλίωση που βίωναν χιλιάδες παιδιά, αγόρια και κορίτσια, εξαθλίωση που τους οδηγούσε συχνά στον αδιέξοδο δρόμο της επαιτείας. Τα παιδιά, αναγκασμένα να προσαρμοστούν στις νέες ανάγκες της εκβιομηχάνισης, μετέβαιναν από τον αγρό στα αστικά κέντρα προκειμένου να συνεισφέρουν οικονομικά στις οικογένειές τους. Η εμφάνιση της πρόνοιας από τα μέσα του 19ου αιώνα, έρχεται να συνδράμει στην προσπάθεια εκπαίδευσης και ηθικής διαπαιδαγώγησης των παιδιών υπό τη σκέπη της φιλανθρωπίας αλλά και εν συνεχεία του κράτους.","The present thesis studies the phenomenon of poverty, begging and child labor during the 19th century in Greece. The above social phenomena, which essentially represent the murky reality of both adults and minors of that time, are studied under their historical and sociological perspective. P. Aries first states that childhood was invented in the late Middle Ages, since before that, children were actually adults’ miniatures. Thus, the child acquiring a distinct social identity over the years, satisfies his psycho-emotional needs to a greater extent. Education was the main aid to the child’s effort in order to become a separate entity, which gradually influenced the perception of the entire society of that time. However, even today, the task of defining the content of childhood’s concept is not an easy procedure, as this concept is a social construct, a product of the fermentation of socio-historical and cultural conditions of the time in which it is chosen to be studied. Particularly, the 19th century in Greece is a specifically confusing period, during which “Didaskalia” were established while education was compulsory even though it was characterized by gender discrimination. Indeed, much later women and girls acquire a step in social and political becoming, and the unique opportunity for their professional advancement was the choice of teacher’s the profession. Within this climate of social inequalities, institutions are established in order to manage the existent poverty experienced by thousands of children, boys and girls, poverty that often led them to the dead end of begging. The children of that period, forced to adapt the new needs of industrialization of the time, were moving from the field to the urban centers in order to contribute financially to their families. The appearance of welfare from the middle of the 19th century, comes to assist the effort of education and moralization of children under the auspices of charity and subsequently of the state."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["\"Επαιτεία, φτώχεια και παιδική ηλικία: ιστορική και κοινωνιολογική προσέγγιση στην Ελλάδα τον 19ο αιώνα\""]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καλοκύρη Νιόβη","Kalokyri Niovi"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Η παρούσα εργασία μελετά το φαινόμενο της φτώχειας, της επαιτείας αλλά και της παιδικής εργασίας στην Ελλάδα τον 19ο αιώνα. Τα παραπάνω κοινωνικά φαινόμενα τα οποία αναπαριστούν ουσιαστικά τη ζοφερή πραγματικότητα τόσο των ενηλίκων όσο και των ανηλίκων της εποχής εκείνης, μελετώνται μέσα από την ιστορική αλλά και από την κοινωνιολογική τους οπτική. Πρώτος ο Φ. Αριές διατυπώνει ότι η έννοια της παιδικής ηλικίας επινοήθηκε στον ύστερο Μεσαίωνα καθότι πιο πριν τα παιδιά αποτελούσαν μικρογραφία του ενήλικα. Έτσι, το παιδί αποκτώντας μέσα στο πέρασμα των χρόνων διακριτή ταυτότητα κοινωνικά, ικανοποιεί τις ψυχοσυναισθηματικές του ανάγκες σε μεγαλύτερο βαθμό. Αρωγός στην προσπάθεια του παιδιού να αποτελέσει μια ξεχωριστή οντότητα, στάθηκε η εκπαίδευση η οποία σταδιακά επηρέασε την αντίληψη όλη της κοινωνίας της εποχής. Ωστόσο, ακόμη και σήμερα, το εγχείρημα να οριστεί το περιεχόμενο της έννοιας της παιδικής ηλικίας δεν αποτελεί εύκολη υπόθεση, καθώς η έννοια αυτή είναι μια κοινωνική κατασκευή, προϊόν ζύμωσης κοινωνικοϊστορικών και πολιτισμικών συνθηκών της εκάστοτε εποχής. Συγκεκριμένα, ο 19ος αιώνας στην Ελλάδα, αποτελεί μια ιδιαίτερα συγκεχυμένη περίοδο, κατά τη διάρκεια της οποίας, ιδρύονται Διδασκαλεία ενώ η εκπαίδευση αποκτά υποχρεωτικό χαρακτήρα παρόλο που χαρακτηρίζεται από έμφυλες διακρίσεις. Πράγματι, η γυναίκα και το κορίτσι αποκτούν πολύ αργότερα βήμα στον κοινωνικό και πολιτικό χώρο, με μοναδική ευκαιρία επαγγελματικής ανέλιξης η επιλογή του επαγγέλματος της δασκάλας. Μέσα σε αυτό το κλίμα των κοινωνικών ανισοτήτων, εμφανίζονται ιδρύματα προκειμένου να αντιμετωπιστεί η εξαθλίωση που βίωναν χιλιάδες παιδιά, αγόρια και κορίτσια, εξαθλίωση που τους οδηγούσε συχνά στον αδιέξοδο δρόμο της επαιτείας. Τα παιδιά, αναγκασμένα να προσαρμοστούν στις νέες ανάγκες της εκβιομηχάνισης, μετέβαιναν από τον αγρό στα αστικά κέντρα προκειμένου να συνεισφέρουν οικονομικά στις οικογένειές τους. Η εμφάνιση της πρόνοιας από τα μέσα του 19ου αιώνα, έρχεται να συνδράμει στην προσπάθεια εκπαίδευσης και ηθικής διαπαιδαγώγησης των παιδιών υπό τη σκέπη της φιλανθρωπίας αλλά και εν συνεχεία του κράτους.","The present thesis studies the phenomenon of poverty, begging and child labor during the 19th century in Greece. The above social phenomena, which essentially represent the murky reality of both adults and minors of that time, are studied under their historical and sociological perspective. P. Aries first states that childhood was invented in the late Middle Ages, since before that, children were actually adults’ miniatures. Thus, the child acquiring a distinct social identity over the years, satisfies his psycho-emotional needs to a greater extent. Education was the main aid to the child’s effort in order to become a separate entity, which gradually influenced the perception of the entire society of that time. However, even today, the task of defining the content of childhood’s concept is not an easy procedure, as this concept is a social construct, a product of the fermentation of socio-historical and cultural conditions of the time in which it is chosen to be studied. Particularly, the 19th century in Greece is a specifically confusing period, during which “Didaskalia” were established while education was compulsory even though it was characterized by gender discrimination. Indeed, much later women and girls acquire a step in social and political becoming, and the unique opportunity for their professional advancement was the choice of teacher’s the profession. Within this climate of social inequalities, institutions are established in order to manage the existent poverty experienced by thousands of children, boys and girls, poverty that often led them to the dead end of begging. The children of that period, forced to adapt the new needs of industrialization of the time, were moving from the field to the urban centers in order to contribute financially to their families. The appearance of welfare from the middle of the 19th century, comes to assist the effort of education and moralization of children under the auspices of charity and subsequently of the state."],"dc:identifier":["uoadl:3256034","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3256034"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"dc:title":["\"Επαιτεία, φτώχεια και παιδική ηλικία: ιστορική και κοινωνιολογική προσέγγιση στην Ελλάδα τον 19ο αιώνα\""],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:20:30Z"}