{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3256091"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3256091","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Χειρουργική αντιμετώπιση οισοφαγικής παλινδόμισης","abstract":"Η Γαστροοισοφαγική Παλινδρόμηση (ΓΟΠ) είναι μια εξαιρετικά κοινή νόσος που αντιμετωπίζεται είτε με συντηρητικά μέσα είτε με χειρουργικές παρεμβάσεις (Slater και συν. 2021) . Ο όρος σύμφωνα με το “Montreal Consensus” χαρακτηρίζει την «νόσο που αναπτύσσεται όταν η αναγωγή του περιεχομένου του στομάχου προκαλεί προβληματικά συμπτώματα ή /και επιπλοκές» (Kahrilas και συν. 2008). Η ΓΟΠ είναι μια πάθηση κατά την οποία το γαστρικό περιεχόμενο παλινδρομεί στον οισοφάγο ή και στον φάρυγγα, λόγω δυσλειτουργίας του κατώτερου οισοφαγικού σφιγκτήρα. Πρόκειται για την πιο συχνή πάθηση του οισοφάγου στον Δυτικό κόσμο. Αναφέρεται σε πληθυσμιακές μελέτες ότι 18-27% των κατοίκων της Βορείου Αμερικής, 8-25% των Ευρωπαίων, 2-7% των κατοίκων της Ανατολικής Ασίας και 23% των Νοτιοαμερικανών πάσχουν από ΓΟΠ (El-Serag και συν. 2004). Παράγοντες που σχετίζονται με την εμφάνιση της νόσου διεθνώς είναι το θηλυκό γένος, ο αυξημένος δείκτης μάζας σώματος (παχυσαρκία) και η προχωρημένη ηλικία . Σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες, η φαινοτυπική εμφάνιση της νόσου διακρίνεται σε δύο μορφές: την διαβρωτική μορφή (erosive reflux disease (ERD) και την μη διαβρωτική μορφή (nonerosive reflux disease (NERD), με την δεύτερη μορφή να αφορά 70% των ασθενών. Η ήπια μορφή οισοφαγίτιδας και η μη διαβρωτική μορφή τείνουν να παραμένουν σταθερές για μεγάλο χρονικό διάστημα, και η εξέλιξη από την μη διαβρωτική στην διαβρωτική μορφή (συμβαίνει σε ποσοστό 0% -30%) και από την ήπια στην σοβαρή διαβρωτική (10%- 22%) και από την διαβρωτική μορφή στην οισοφαγίτιδα Barrett (1% - 13%) είναι γενικά σπάνια ( Domene και Volpe 2021). Το πιο συχνό σύμπτωμα αποτελεί ο καύσος και το αίσθημα πίεσης στο θώρακα. Εάν τα επεισόδια της «καούρας» υπερβαίνουν τα 2-3 την εβδομάδα, τότε πρόκειται για Γαστροοισοφαγική Παλινδρομική Νόσο (ΓΟΠΝ). Στην πλειοψηφία των ασθενών με ΓΟΠ συνυπάρχει διαφραγματοκήλη (η οποία συμμετέχει στη διατάραξη της γαστροοισοφαγικής συμβολής τροποποιώντας την ανατομική σχέση μεταξύ του σκέλους του οισοφάγου και του κατώτερου οισοφαγικού σφιγκτήρα, καθότι μετατοπίζεται η γαστροοισοφαγική συμβολή και αλλοιώνεται η σφηνοειδής δράση του οισοφαγικού σκέλους). Διαφραγματοκήλη είναι η κατάσταση κατά την οποία τμήμα του στομάχου εισέρχεται από την κοιλία στο θώρακα. Η αιτία της διαφραγματοκήλης είναι η αδυναμία του διαφράγματος, η οποία έχει ως αποτέλεσμα τη χαλάρωση και μεγέθυνση του οισοφάγειου τρήματος, της οπής δηλαδή του διαφράγματος μέσα από την οποία περνά φυσιολογικά ο οισοφάγος από το θώρακα προς την κοιλία. Διάφραγμα είναι η μυική στοιβάδα που χωρίζει το θώρακα από την κοιλιά. Σπάνια, σε περίπτωση μεγάλης διαφραγματοκήλης, εισέρχεται ολόκληρο το στομάχι στο θώρακα. Ο συνήθης τύπος διαφραγματοκήλης, κατά τον οποίο εισέρχεται στο θώρακα το σημείο μετάβασης του οισοφάγου-στομάχου και ένα τμήμα του στομάχου, ονομάζεται \"κατ’ επολίσθηση διαφραγματοκήλη\". Αναφέρεται ότι η παρουσία των διαφραγματοκηλών αυτού του τύπου στον Σουηδικό πληθυσμό σχετίζεται με την παρουσία συμπτωμάτων ΓΟΠ, ενώ όταν είναι μικρότερες από 2 εκατοστά δεν παρουσιάζουν κλινικά συμπτώματα (Wallner και συν. 2018). Στο 40-60 % των ασθενών με ΓΟΠΝ, υπάρχουν ανωμαλίες στον περισταλτισμό. Ο περισταλτισμός είναι ο κύριος παράγοντας που καθορίζει την κένωση του οισοφάγου και σε ασθενείς με παθολογικό περισταλτισμό παρατηρείται πιο σοβαρή παλινδρόμηση και αργή κένωση ( Ribolsi και συν. 2014).","abstract_html":"Η Γαστροοισοφαγική Παλινδρόμηση (ΓΟΠ) είναι μια εξαιρετικά κοινή νόσος που αντιμετωπίζεται είτε με συντηρητικά μέσα είτε με χειρουργικές παρεμβάσεις (Slater και συν. 2021) . Ο όρος σύμφωνα με το “Montreal Consensus” χαρακτηρίζει την «νόσο που αναπτύσσεται όταν η αναγωγή του περιεχομένου του στομάχου προκαλεί προβληματικά συμπτώματα ή /και επιπλοκές» (Kahrilas και συν. 2008). Η ΓΟΠ είναι μια πάθηση κατά την οποία το γαστρικό περιεχόμενο παλινδρομεί στον οισοφάγο ή και στον φάρυγγα, λόγω δυσλειτουργίας του κατώτερου οισοφαγικού σφιγκτήρα. Πρόκειται για την πιο συχνή πάθηση του οισοφάγου στον Δυτικό κόσμο. Αναφέρεται σε πληθυσμιακές μελέτες ότι 18-27% των κατοίκων της Βορείου Αμερικής, 8-25% των Ευρωπαίων, 2-7% των κατοίκων της Ανατολικής Ασίας και 23% των Νοτιοαμερικανών πάσχουν από ΓΟΠ (El-Serag και συν. 2004). Παράγοντες που σχετίζονται με την εμφάνιση της νόσου διεθνώς είναι το θηλυκό γένος, ο αυξημένος δείκτης μάζας σώματος (παχυσαρκία) και η προχωρημένη ηλικία . Σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες, η φαινοτυπική εμφάνιση της νόσου διακρίνεται σε δύο μορφές: την διαβρωτική μορφή (erosive reflux disease (ERD) και την μη διαβρωτική μορφή (nonerosive reflux disease (NERD), με την δεύτερη μορφή να αφορά 70% των ασθενών. Η ήπια μορφή οισοφαγίτιδας και η μη διαβρωτική μορφή τείνουν να παραμένουν σταθερές για μεγάλο χρονικό διάστημα, και η εξέλιξη από την μη διαβρωτική στην διαβρωτική μορφή (συμβαίνει σε ποσοστό 0% -30%) και από την ήπια στην σοβαρή διαβρωτική (10%- 22%) και από την διαβρωτική μορφή στην οισοφαγίτιδα Barrett (1% - 13%) είναι γενικά σπάνια ( Domene και Volpe 2021). Το πιο συχνό σύμπτωμα αποτελεί ο καύσος και το αίσθημα πίεσης στο θώρακα. Εάν τα επεισόδια της «καούρας» υπερβαίνουν τα 2-3 την εβδομάδα, τότε πρόκειται για Γαστροοισοφαγική Παλινδρομική Νόσο (ΓΟΠΝ). Στην πλειοψηφία των ασθενών με ΓΟΠ συνυπάρχει διαφραγματοκήλη (η οποία συμμετέχει στη διατάραξη της γαστροοισοφαγικής συμβολής τροποποιώντας την ανατομική σχέση μεταξύ του σκέλους του οισοφάγου και του κατώτερου οισοφαγικού σφιγκτήρα, καθότι μετατοπίζεται η γαστροοισοφαγική συμβολή και αλλοιώνεται η σφηνοειδής δράση του οισοφαγικού σκέλους). Διαφραγματοκήλη είναι η κατάσταση κατά την οποία τμήμα του στομάχου εισέρχεται από την κοιλία στο θώρακα. Η αιτία της διαφραγματοκήλης είναι η αδυναμία του διαφράγματος, η οποία έχει ως αποτέλεσμα τη χαλάρωση και μεγέθυνση του οισοφάγειου τρήματος, της οπής δηλαδή του διαφράγματος μέσα από την οποία περνά φυσιολογικά ο οισοφάγος από το θώρακα προς την κοιλία. Διάφραγμα είναι η μυική στοιβάδα που χωρίζει το θώρακα από την κοιλιά. Σπάνια, σε περίπτωση μεγάλης διαφραγματοκήλης, εισέρχεται ολόκληρο το στομάχι στο θώρακα. Ο συνήθης τύπος διαφραγματοκήλης, κατά τον οποίο εισέρχεται στο θώρακα το σημείο μετάβασης του οισοφάγου-στομάχου και ένα τμήμα του στομάχου, ονομάζεται &quot;κατ’ επολίσθηση διαφραγματοκήλη&quot;. Αναφέρεται ότι η παρουσία των διαφραγματοκηλών αυτού του τύπου στον Σουηδικό πληθυσμό σχετίζεται με την παρουσία συμπτωμάτων ΓΟΠ, ενώ όταν είναι μικρότερες από 2 εκατοστά δεν παρουσιάζουν κλινικά συμπτώματα (Wallner και συν. 2018). Στο 40-60 % των ασθενών με ΓΟΠΝ, υπάρχουν ανωμαλίες στον περισταλτισμό. Ο περισταλτισμός είναι ο κύριος παράγοντας που καθορίζει την κένωση του οισοφάγου και σε ασθενείς με παθολογικό περισταλτισμό παρατηρείται πιο σοβαρή παλινδρόμηση και αργή κένωση ( Ribolsi και συν. 2014).","abstract_has_math":false,"creators":["Ζωγράφος Κωνσταντίνος","Zografos Constantinos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T06:20:31Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3256091"],"render_values":[{"text":"uoadl:3256091","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3256091","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3256091","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3256091","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ζωγράφος Κωνσταντίνος","Zografos Constantinos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3256091","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3256091"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η Γαστροοισοφαγική Παλινδρόμηση (ΓΟΠ) είναι μια εξαιρετικά κοινή νόσος που αντιμετωπίζεται είτε με συντηρητικά μέσα είτε με χειρουργικές παρεμβάσεις (Slater και συν. 2021) . Ο όρος σύμφωνα με το “Montreal Consensus” χαρακτηρίζει την «νόσο που αναπτύσσεται όταν η αναγωγή του περιεχομένου του στομάχου προκαλεί προβληματικά συμπτώματα ή /και επιπλοκές» (Kahrilas και συν. 2008). Η ΓΟΠ είναι μια πάθηση κατά την οποία το γαστρικό περιεχόμενο παλινδρομεί στον οισοφάγο ή και στον φάρυγγα, λόγω δυσλειτουργίας του κατώτερου οισοφαγικού σφιγκτήρα. Πρόκειται για την πιο συχνή πάθηση του οισοφάγου στον Δυτικό κόσμο. Αναφέρεται σε πληθυσμιακές μελέτες ότι 18-27% των κατοίκων της Βορείου Αμερικής, 8-25% των Ευρωπαίων, 2-7% των κατοίκων της Ανατολικής Ασίας και 23% των Νοτιοαμερικανών πάσχουν από ΓΟΠ (El-Serag και συν. 2004). Παράγοντες που σχετίζονται με την εμφάνιση της νόσου διεθνώς είναι το θηλυκό γένος, ο αυξημένος δείκτης μάζας σώματος (παχυσαρκία) και η προχωρημένη ηλικία . Σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες, η φαινοτυπική εμφάνιση της νόσου διακρίνεται σε δύο μορφές: την διαβρωτική μορφή (erosive reflux disease (ERD) και την μη διαβρωτική μορφή (nonerosive reflux disease (NERD), με την δεύτερη μορφή να αφορά 70% των ασθενών. Η ήπια μορφή οισοφαγίτιδας και η μη διαβρωτική μορφή τείνουν να παραμένουν σταθερές για μεγάλο χρονικό διάστημα, και η εξέλιξη από την μη διαβρωτική στην διαβρωτική μορφή (συμβαίνει σε ποσοστό 0% -30%) και από την ήπια στην σοβαρή διαβρωτική (10%- 22%) και από την διαβρωτική μορφή στην οισοφαγίτιδα Barrett (1% - 13%) είναι γενικά σπάνια ( Domene και Volpe 2021). Το πιο συχνό σύμπτωμα αποτελεί ο καύσος και το αίσθημα πίεσης στο θώρακα. Εάν τα επεισόδια της «καούρας» υπερβαίνουν τα 2-3 την εβδομάδα, τότε πρόκειται για Γαστροοισοφαγική Παλινδρομική Νόσο (ΓΟΠΝ). Στην πλειοψηφία των ασθενών με ΓΟΠ συνυπάρχει διαφραγματοκήλη (η οποία συμμετέχει στη διατάραξη της γαστροοισοφαγικής συμβολής τροποποιώντας την ανατομική σχέση μεταξύ του σκέλους του οισοφάγου και του κατώτερου οισοφαγικού σφιγκτήρα, καθότι μετατοπίζεται η γαστροοισοφαγική συμβολή και αλλοιώνεται η σφηνοειδής δράση του οισοφαγικού σκέλους). Διαφραγματοκήλη είναι η κατάσταση κατά την οποία τμήμα του στομάχου εισέρχεται από την κοιλία στο θώρακα. Η αιτία της διαφραγματοκήλης είναι η αδυναμία του διαφράγματος, η οποία έχει ως αποτέλεσμα τη χαλάρωση και μεγέθυνση του οισοφάγειου τρήματος, της οπής δηλαδή του διαφράγματος μέσα από την οποία περνά φυσιολογικά ο οισοφάγος από το θώρακα προς την κοιλία. Διάφραγμα είναι η μυική στοιβάδα που χωρίζει το θώρακα από την κοιλιά. Σπάνια, σε περίπτωση μεγάλης διαφραγματοκήλης, εισέρχεται ολόκληρο το στομάχι στο θώρακα. Ο συνήθης τύπος διαφραγματοκήλης, κατά τον οποίο εισέρχεται στο θώρακα το σημείο μετάβασης του οισοφάγου-στομάχου και ένα τμήμα του στομάχου, ονομάζεται \"κατ’ επολίσθηση διαφραγματοκήλη\". Αναφέρεται ότι η παρουσία των διαφραγματοκηλών αυτού του τύπου στον Σουηδικό πληθυσμό σχετίζεται με την παρουσία συμπτωμάτων ΓΟΠ, ενώ όταν είναι μικρότερες από 2 εκατοστά δεν παρουσιάζουν κλινικά συμπτώματα (Wallner και συν. 2018). Στο 40-60 % των ασθενών με ΓΟΠΝ, υπάρχουν ανωμαλίες στον περισταλτισμό. Ο περισταλτισμός είναι ο κύριος παράγοντας που καθορίζει την κένωση του οισοφάγου και σε ασθενείς με παθολογικό περισταλτισμό παρατηρείται πιο σοβαρή παλινδρόμηση και αργή κένωση ( Ribolsi και συν. 2014).","Gastroesophageal reflux disease (GERD) is an extremely common disease that is treated either conservatively or surgically (Slater et al. 2021). The term according to the \"Montreal Consensus\" characterizes \"the disease that develops when the reduction of stomach contents causes problematic symptoms and/or complications\" (Kahrilas et al. 2008). GERD is a condition in which gastric contents reflux into the esophagus or pharynx due to dysfunction of the lower esophageal sphincter. It is the most common condition of the esophagus in the Western world. It is reported in population studies that 18-27% of North Americans, 8-25% of Europeans, 2-7% of East Asians and 23% of South Americans suffer from GERD (El-Serag et al. 2004).Factors related to the occurrence of the disease internationally are female gender, increased body mass index (obesity) and advanced age. According to recent studies, the phenotypic appearance of the disease is distinguished in two forms: the erosive form (erosive reflux disease (ERD)) and the non-erosive reflux disease (NERD), with the second form affecting 70% of patients. Mild esophagitis and non-erosive esophagitis tend to remain stable for a long time, and progression from non-erosive to erosive (occurs in 0%-30%) and from mild to severe erosive (10%-22 %) and from the erosive form in Barrett's esophagitis (1% - 13%) are generally rare (Domene and Volpe 2021). The most common symptom is a burning sensation and a feeling of pressure in the chest. If episodes of \"heartburn\" exceed 2-3 per week, then it is Gastroesophageal Reflux Disease (GERD). The majority of patients with GERD have a hiatal hernia (which participates in disruption of the gastroesophageal junction by modifying the anatomical relationship between the esophageal limb and the lower esophageal sphincter, as the gastroesophageal junction is displaced and the wedge action of the esophageal limb is altered). Hiatal hernia is the condition in which part of the stomach enters from the abdomen into the chest. The cause of hiatal hernia is the weakness of the diaphragm, which results in relaxation and enlargement of the esophageal foramen, the hole in the diaphragm through which the esophagus normally passes from the chest to the abdomen. The diaphragm is the muscular layer that separates the chest from the abdomen. Rarely, in the case of a large hiatal hernia, the entire stomach enters the chest. The usual type of hiatal hernia, in which the esophagus-stomach junction and part of the stomach enter the chest, is called a \"sliding hiatal hernia\". It is reported that the presence of hiatal hernias of this type in the Swedish population is associated with the presence of GERD symptoms, while when they are smaller than 2 cm they do not present clinical symptoms (Wallner et al. 2018). In 40-60% of patients with GERD, there are abnormalities in peristalsis. Peristalsis is the main factor determining esophageal emptying, and patients with abnormal peristalsis have more severe reflux and slow emptying (Ribolsi et al. 2014)."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Χειρουργική αντιμετώπιση οισοφαγικής παλινδόμισης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ζωγράφος Κωνσταντίνος","Zografos Constantinos"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Η Γαστροοισοφαγική Παλινδρόμηση (ΓΟΠ) είναι μια εξαιρετικά κοινή νόσος που αντιμετωπίζεται είτε με συντηρητικά μέσα είτε με χειρουργικές παρεμβάσεις (Slater και συν. 2021) . Ο όρος σύμφωνα με το “Montreal Consensus” χαρακτηρίζει την «νόσο που αναπτύσσεται όταν η αναγωγή του περιεχομένου του στομάχου προκαλεί προβληματικά συμπτώματα ή /και επιπλοκές» (Kahrilas και συν. 2008). Η ΓΟΠ είναι μια πάθηση κατά την οποία το γαστρικό περιεχόμενο παλινδρομεί στον οισοφάγο ή και στον φάρυγγα, λόγω δυσλειτουργίας του κατώτερου οισοφαγικού σφιγκτήρα. Πρόκειται για την πιο συχνή πάθηση του οισοφάγου στον Δυτικό κόσμο. Αναφέρεται σε πληθυσμιακές μελέτες ότι 18-27% των κατοίκων της Βορείου Αμερικής, 8-25% των Ευρωπαίων, 2-7% των κατοίκων της Ανατολικής Ασίας και 23% των Νοτιοαμερικανών πάσχουν από ΓΟΠ (El-Serag και συν. 2004). Παράγοντες που σχετίζονται με την εμφάνιση της νόσου διεθνώς είναι το θηλυκό γένος, ο αυξημένος δείκτης μάζας σώματος (παχυσαρκία) και η προχωρημένη ηλικία . Σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες, η φαινοτυπική εμφάνιση της νόσου διακρίνεται σε δύο μορφές: την διαβρωτική μορφή (erosive reflux disease (ERD) και την μη διαβρωτική μορφή (nonerosive reflux disease (NERD), με την δεύτερη μορφή να αφορά 70% των ασθενών. Η ήπια μορφή οισοφαγίτιδας και η μη διαβρωτική μορφή τείνουν να παραμένουν σταθερές για μεγάλο χρονικό διάστημα, και η εξέλιξη από την μη διαβρωτική στην διαβρωτική μορφή (συμβαίνει σε ποσοστό 0% -30%) και από την ήπια στην σοβαρή διαβρωτική (10%- 22%) και από την διαβρωτική μορφή στην οισοφαγίτιδα Barrett (1% - 13%) είναι γενικά σπάνια ( Domene και Volpe 2021). Το πιο συχνό σύμπτωμα αποτελεί ο καύσος και το αίσθημα πίεσης στο θώρακα. Εάν τα επεισόδια της «καούρας» υπερβαίνουν τα 2-3 την εβδομάδα, τότε πρόκειται για Γαστροοισοφαγική Παλινδρομική Νόσο (ΓΟΠΝ). Στην πλειοψηφία των ασθενών με ΓΟΠ συνυπάρχει διαφραγματοκήλη (η οποία συμμετέχει στη διατάραξη της γαστροοισοφαγικής συμβολής τροποποιώντας την ανατομική σχέση μεταξύ του σκέλους του οισοφάγου και του κατώτερου οισοφαγικού σφιγκτήρα, καθότι μετατοπίζεται η γαστροοισοφαγική συμβολή και αλλοιώνεται η σφηνοειδής δράση του οισοφαγικού σκέλους). Διαφραγματοκήλη είναι η κατάσταση κατά την οποία τμήμα του στομάχου εισέρχεται από την κοιλία στο θώρακα. Η αιτία της διαφραγματοκήλης είναι η αδυναμία του διαφράγματος, η οποία έχει ως αποτέλεσμα τη χαλάρωση και μεγέθυνση του οισοφάγειου τρήματος, της οπής δηλαδή του διαφράγματος μέσα από την οποία περνά φυσιολογικά ο οισοφάγος από το θώρακα προς την κοιλία. Διάφραγμα είναι η μυική στοιβάδα που χωρίζει το θώρακα από την κοιλιά. Σπάνια, σε περίπτωση μεγάλης διαφραγματοκήλης, εισέρχεται ολόκληρο το στομάχι στο θώρακα. Ο συνήθης τύπος διαφραγματοκήλης, κατά τον οποίο εισέρχεται στο θώρακα το σημείο μετάβασης του οισοφάγου-στομάχου και ένα τμήμα του στομάχου, ονομάζεται \"κατ’ επολίσθηση διαφραγματοκήλη\". Αναφέρεται ότι η παρουσία των διαφραγματοκηλών αυτού του τύπου στον Σουηδικό πληθυσμό σχετίζεται με την παρουσία συμπτωμάτων ΓΟΠ, ενώ όταν είναι μικρότερες από 2 εκατοστά δεν παρουσιάζουν κλινικά συμπτώματα (Wallner και συν. 2018). Στο 40-60 % των ασθενών με ΓΟΠΝ, υπάρχουν ανωμαλίες στον περισταλτισμό. Ο περισταλτισμός είναι ο κύριος παράγοντας που καθορίζει την κένωση του οισοφάγου και σε ασθενείς με παθολογικό περισταλτισμό παρατηρείται πιο σοβαρή παλινδρόμηση και αργή κένωση ( Ribolsi και συν. 2014).","Gastroesophageal reflux disease (GERD) is an extremely common disease that is treated either conservatively or surgically (Slater et al. 2021). The term according to the \"Montreal Consensus\" characterizes \"the disease that develops when the reduction of stomach contents causes problematic symptoms and/or complications\" (Kahrilas et al. 2008). GERD is a condition in which gastric contents reflux into the esophagus or pharynx due to dysfunction of the lower esophageal sphincter. It is the most common condition of the esophagus in the Western world. It is reported in population studies that 18-27% of North Americans, 8-25% of Europeans, 2-7% of East Asians and 23% of South Americans suffer from GERD (El-Serag et al. 2004).Factors related to the occurrence of the disease internationally are female gender, increased body mass index (obesity) and advanced age. According to recent studies, the phenotypic appearance of the disease is distinguished in two forms: the erosive form (erosive reflux disease (ERD)) and the non-erosive reflux disease (NERD), with the second form affecting 70% of patients. Mild esophagitis and non-erosive esophagitis tend to remain stable for a long time, and progression from non-erosive to erosive (occurs in 0%-30%) and from mild to severe erosive (10%-22 %) and from the erosive form in Barrett's esophagitis (1% - 13%) are generally rare (Domene and Volpe 2021). The most common symptom is a burning sensation and a feeling of pressure in the chest. If episodes of \"heartburn\" exceed 2-3 per week, then it is Gastroesophageal Reflux Disease (GERD). The majority of patients with GERD have a hiatal hernia (which participates in disruption of the gastroesophageal junction by modifying the anatomical relationship between the esophageal limb and the lower esophageal sphincter, as the gastroesophageal junction is displaced and the wedge action of the esophageal limb is altered). Hiatal hernia is the condition in which part of the stomach enters from the abdomen into the chest. The cause of hiatal hernia is the weakness of the diaphragm, which results in relaxation and enlargement of the esophageal foramen, the hole in the diaphragm through which the esophagus normally passes from the chest to the abdomen. The diaphragm is the muscular layer that separates the chest from the abdomen. Rarely, in the case of a large hiatal hernia, the entire stomach enters the chest. The usual type of hiatal hernia, in which the esophagus-stomach junction and part of the stomach enter the chest, is called a \"sliding hiatal hernia\". It is reported that the presence of hiatal hernias of this type in the Swedish population is associated with the presence of GERD symptoms, while when they are smaller than 2 cm they do not present clinical symptoms (Wallner et al. 2018). In 40-60% of patients with GERD, there are abnormalities in peristalsis. Peristalsis is the main factor determining esophageal emptying, and patients with abnormal peristalsis have more severe reflux and slow emptying (Ribolsi et al. 2014)."],"dc:identifier":["uoadl:3256091","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3256091"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Χειρουργική αντιμετώπιση οισοφαγικής παλινδόμισης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:20:31Z"}