{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3256107"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3256107","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διερεύνηση της επιθυμίας των παιδιών για πληροφόρηση κατά την περιεγχειρητική περίοδο","abstract":"Εισαγωγή: Ο περιεγχειρητικός διάλογος ανάμεσα στον παιδοχειρουργικό ασθενή και τον επαγγελματία υγείας είναι ιδανικός και θα μπορούσε να φανεί χρήσιμος δίνοντας στα παιδιά την ευκαιρία να συμμετέχουν στον προγραμματισμό του πλαισίου της προεγχειρητικής τους αλλά και μετεγχειρητικής τους φροντίδας. Μεγαλύτερο προεγχειρητικό άγχος μπορεί να σχετίζεται με υψηλότερη συχνότητα αρνητικών συμπεριφορών. Τόσο τα παιδιά όσο και οι γονείς θέλουν να λαμβάνουν ολοκληρωμένες περιεγχειρητικές πληροφορίες. Σκοπός: Σκοπός της έρευνας είναι να αναδειχθεί ο βαθμός της επιθυμίας για πληροφόρηση των παιδοχειρουργικών ασθενών ηλικίας 7-17 χρονών καθώς και το πως αλληλοεπιδρά η ένταση του άγχους των παιδιών αυτών με την πληροφόρηση κατά την περιεγχειρητική περίοδο. Μεθοδολογία: Η μελέτη είναι συγχρονική παρατήρησης και πραγματοποιήθηκε με δείγμα ευκολίας. Έγινε συλλογή ερωτηματολογίων από 80 παιδιά ηλικίας 7-17 ετών αγόρια και κορίτσια που πραγματοποίησαν χειρουργική επέμβαση κατά το χρονικό διάστημα 10/05/2021-18/03/2022 σε δύο από τα παιδιατρικά νοσοκομεία της Αττικής. Ως εργαλείο των συνεντεύξεων χρησιμοποιήθηκε το μεταφρασμένο στα Ελληνικά ερωτηματολόγιο CDI (Children’s Desire for Information) με δείκτη εσωτερικής συνοχής total score Cronbach’s alpha 0,918 για τους ασθενείς που μιλούσαν ελληνικά. Όπως επίσης και το ελληνικό ερωτηματολόγιο STAIC-State και STAIC-Trait με δείκτες εσωτερικής συνοχής Cronbach’s alpha 0,922 και 0,826 αντίστοιχα. Οι κλινικές από τις οποίες προέρχονται οι ασθενείς είναι αποκλειστικά παιδοχειρουργικές. Τα κριτήρια ένταξης των παιδιών στην μελέτη ήταν: α) να ομιλούν και να κατανοούν την ελληνική γλώσσα, β) να επιθυμούν να συμμετάσχουν στην παρούσα μελέτη με γραπτή συγκατάθεση του γονέα-συνοδού, γ) η ηλικία να είναι 7-17 ετών. Ενώ τα κριτήρια αποκλεισμού ήταν: παιδιά α) που έπασχαν από κάποια ψυχιατρική διαταραχή και λάμβαναν αντίστοιχη φαρμακευτική αγωγή, β) που είχαν κάποιο νευρολογικό-αναπτυξιακό πρόβλημα που δυσκόλευε την λεκτική και γραπτή επικοινωνία λόγω π.χ. νοητικής υστέρησης, γ) που δεν συναινούσαν οι ίδιοι οι γονείς, κηδεμόνες με γραπτή συγκατάθεση-συναίνεση. Επίσης, τα παιδιά που έλαβαν μέρος είχαν αρνητικό μοριακό τεστ για τον SARS-Cov-2 πριν την χειρουργική επέμβαση. Αποτελέσματα: Από την στατιστική ανάλυση των δεδομένων τα αποτελέσματα που προέκυψαν ανέδειξαν τους παρακάτω παράγοντες ως στατιστικά σημαντικούς. Έτσι λοιπόν, το αποτέλεσμα της πολυπαραγοντικής ανάλυσης του δείκτη “CDI- total score” αναδεικνύει το γεγονός ότι ο φόβος του παιδιού για την επέμβαση με p<0,012 είναι καθοριστικός και επισημαίνει τον τρόπο που τα παιδιά αισθάνονται για το χειρουργείο όταν οι πληροφορίες που έχουν λάβει είναι ανεπαρκείς και ελλιπείς. Η οικογενειακή κατάσταση του φροντιστή με p<0,006 επίσης διαδραματίζει ως κοινωνικοδημογραφικό στοιχείο τον ρόλο της στον βαθμό επιθυμίας για πληροφόρηση από το παιδί που πρόκειται να χειρουργηθεί. Αντίστοιχα, ο τόπος διαμονής με p<0,032 φαίνεται να συγκεντρώνει ενδιαφέρον. Όπως επίσης με p<0,016 η κατάσταση άγχους του παιδιού που μετρήθηκε με βάσει τις απαντήσεις των παιδιών στο ερωτηματολόγιο STAIC-State. Τέλος, ο ερχομός του παιδιού στο νοσοκομείο με p<0,052 οριακά σημαντικό φανερώνει τη διαφορά που εμφανίζουν τα παιδιά στην επιθυμία για πληροφόρηση σύμφωνα με το γεγονός του αν χειρουργήθηκαν εκτάκτως ή προγραμματισμένα. Συμπεράσματα: Τα παιδιά που πρόκειται να χειρουργηθούν στα δύο αυτά ελληνικά παιδιατρικά νοσοκομεία έχουν αποδεδειγμένα το δικαίωμα και την ανάγκη για πληροφόρηση προεγχειρητικά. Τα αποτελέσματα ειδικότερα επισημαίνουν τις συνθήκες κάτω από τις οποίες τα παιδιά παρουσίασαν την ανάγκη αυτή εντονότερη. Επομένως, συμπεραίνουμε ότι η δυνατότητα να αντιλαμβάνονται επαρκώς οι επαγγελματίες υγείας την επιθυμία των παιδιών για πληροφόρηση προεγχειρητικά και η ικανότητα τους να επιλύουν τις απορίες τους και να εμπνέουν αίσθημα εμπιστοσύνης στους ασθενείς τους είναι πρωταρχικής σημασίας καθώς αυτό μπορεί να μετριάσει το φόβο και το άγχος που βιώνουν τα παιδιά.","abstract_html":"Εισαγωγή: Ο περιεγχειρητικός διάλογος ανάμεσα στον παιδοχειρουργικό ασθενή και τον επαγγελματία υγείας είναι ιδανικός και θα μπορούσε να φανεί χρήσιμος δίνοντας στα παιδιά την ευκαιρία να συμμετέχουν στον προγραμματισμό του πλαισίου της προεγχειρητικής τους αλλά και μετεγχειρητικής τους φροντίδας. Μεγαλύτερο προεγχειρητικό άγχος μπορεί να σχετίζεται με υψηλότερη συχνότητα αρνητικών συμπεριφορών. Τόσο τα παιδιά όσο και οι γονείς θέλουν να λαμβάνουν ολοκληρωμένες περιεγχειρητικές πληροφορίες. Σκοπός: Σκοπός της έρευνας είναι να αναδειχθεί ο βαθμός της επιθυμίας για πληροφόρηση των παιδοχειρουργικών ασθενών ηλικίας 7-17 χρονών καθώς και το πως αλληλοεπιδρά η ένταση του άγχους των παιδιών αυτών με την πληροφόρηση κατά την περιεγχειρητική περίοδο. Μεθοδολογία: Η μελέτη είναι συγχρονική παρατήρησης και πραγματοποιήθηκε με δείγμα ευκολίας. Έγινε συλλογή ερωτηματολογίων από 80 παιδιά ηλικίας 7-17 ετών αγόρια και κορίτσια που πραγματοποίησαν χειρουργική επέμβαση κατά το χρονικό διάστημα 10/05/2021-18/03/2022 σε δύο από τα παιδιατρικά νοσοκομεία της Αττικής. Ως εργαλείο των συνεντεύξεων χρησιμοποιήθηκε το μεταφρασμένο στα Ελληνικά ερωτηματολόγιο CDI (Children’s Desire for Information) με δείκτη εσωτερικής συνοχής total score Cronbach’s alpha 0,918 για τους ασθενείς που μιλούσαν ελληνικά. Όπως επίσης και το ελληνικό ερωτηματολόγιο STAIC-State και STAIC-Trait με δείκτες εσωτερικής συνοχής Cronbach’s alpha 0,922 και 0,826 αντίστοιχα. Οι κλινικές από τις οποίες προέρχονται οι ασθενείς είναι αποκλειστικά παιδοχειρουργικές. Τα κριτήρια ένταξης των παιδιών στην μελέτη ήταν: α) να ομιλούν και να κατανοούν την ελληνική γλώσσα, β) να επιθυμούν να συμμετάσχουν στην παρούσα μελέτη με γραπτή συγκατάθεση του γονέα-συνοδού, γ) η ηλικία να είναι 7-17 ετών. Ενώ τα κριτήρια αποκλεισμού ήταν: παιδιά α) που έπασχαν από κάποια ψυχιατρική διαταραχή και λάμβαναν αντίστοιχη φαρμακευτική αγωγή, β) που είχαν κάποιο νευρολογικό-αναπτυξιακό πρόβλημα που δυσκόλευε την λεκτική και γραπτή επικοινωνία λόγω π.χ. νοητικής υστέρησης, γ) που δεν συναινούσαν οι ίδιοι οι γονείς, κηδεμόνες με γραπτή συγκατάθεση-συναίνεση. Επίσης, τα παιδιά που έλαβαν μέρος είχαν αρνητικό μοριακό τεστ για τον SARS-Cov-2 πριν την χειρουργική επέμβαση. Αποτελέσματα: Από την στατιστική ανάλυση των δεδομένων τα αποτελέσματα που προέκυψαν ανέδειξαν τους παρακάτω παράγοντες ως στατιστικά σημαντικούς. Έτσι λοιπόν, το αποτέλεσμα της πολυπαραγοντικής ανάλυσης του δείκτη “CDI- total score” αναδεικνύει το γεγονός ότι ο φόβος του παιδιού για την επέμβαση με p&lt;0,012 είναι καθοριστικός και επισημαίνει τον τρόπο που τα παιδιά αισθάνονται για το χειρουργείο όταν οι πληροφορίες που έχουν λάβει είναι ανεπαρκείς και ελλιπείς. Η οικογενειακή κατάσταση του φροντιστή με p&lt;0,006 επίσης διαδραματίζει ως κοινωνικοδημογραφικό στοιχείο τον ρόλο της στον βαθμό επιθυμίας για πληροφόρηση από το παιδί που πρόκειται να χειρουργηθεί. Αντίστοιχα, ο τόπος διαμονής με p&lt;0,032 φαίνεται να συγκεντρώνει ενδιαφέρον. Όπως επίσης με p&lt;0,016 η κατάσταση άγχους του παιδιού που μετρήθηκε με βάσει τις απαντήσεις των παιδιών στο ερωτηματολόγιο STAIC-State. Τέλος, ο ερχομός του παιδιού στο νοσοκομείο με p&lt;0,052 οριακά σημαντικό φανερώνει τη διαφορά που εμφανίζουν τα παιδιά στην επιθυμία για πληροφόρηση σύμφωνα με το γεγονός του αν χειρουργήθηκαν εκτάκτως ή προγραμματισμένα. Συμπεράσματα: Τα παιδιά που πρόκειται να χειρουργηθούν στα δύο αυτά ελληνικά παιδιατρικά νοσοκομεία έχουν αποδεδειγμένα το δικαίωμα και την ανάγκη για πληροφόρηση προεγχειρητικά. Τα αποτελέσματα ειδικότερα επισημαίνουν τις συνθήκες κάτω από τις οποίες τα παιδιά παρουσίασαν την ανάγκη αυτή εντονότερη. Επομένως, συμπεραίνουμε ότι η δυνατότητα να αντιλαμβάνονται επαρκώς οι επαγγελματίες υγείας την επιθυμία των παιδιών για πληροφόρηση προεγχειρητικά και η ικανότητα τους να επιλύουν τις απορίες τους και να εμπνέουν αίσθημα εμπιστοσύνης στους ασθενείς τους είναι πρωταρχικής σημασίας καθώς αυτό μπορεί να μετριάσει το φόβο και το άγχος που βιώνουν τα παιδιά.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπακαλάκη Φωτεινή","Bakalaki Foteini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T06:20:31Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3256107"],"render_values":[{"text":"uoadl:3256107","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3256107","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3256107","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3256107","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπακαλάκη Φωτεινή","Bakalaki Foteini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3256107","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3256107"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Ο περιεγχειρητικός διάλογος ανάμεσα στον παιδοχειρουργικό ασθενή και τον επαγγελματία υγείας είναι ιδανικός και θα μπορούσε να φανεί χρήσιμος δίνοντας στα παιδιά την ευκαιρία να συμμετέχουν στον προγραμματισμό του πλαισίου της προεγχειρητικής τους αλλά και μετεγχειρητικής τους φροντίδας. Μεγαλύτερο προεγχειρητικό άγχος μπορεί να σχετίζεται με υψηλότερη συχνότητα αρνητικών συμπεριφορών. Τόσο τα παιδιά όσο και οι γονείς θέλουν να λαμβάνουν ολοκληρωμένες περιεγχειρητικές πληροφορίες. Σκοπός: Σκοπός της έρευνας είναι να αναδειχθεί ο βαθμός της επιθυμίας για πληροφόρηση των παιδοχειρουργικών ασθενών ηλικίας 7-17 χρονών καθώς και το πως αλληλοεπιδρά η ένταση του άγχους των παιδιών αυτών με την πληροφόρηση κατά την περιεγχειρητική περίοδο. Μεθοδολογία: Η μελέτη είναι συγχρονική παρατήρησης και πραγματοποιήθηκε με δείγμα ευκολίας. Έγινε συλλογή ερωτηματολογίων από 80 παιδιά ηλικίας 7-17 ετών αγόρια και κορίτσια που πραγματοποίησαν χειρουργική επέμβαση κατά το χρονικό διάστημα 10/05/2021-18/03/2022 σε δύο από τα παιδιατρικά νοσοκομεία της Αττικής. Ως εργαλείο των συνεντεύξεων χρησιμοποιήθηκε το μεταφρασμένο στα Ελληνικά ερωτηματολόγιο CDI (Children’s Desire for Information) με δείκτη εσωτερικής συνοχής total score Cronbach’s alpha 0,918 για τους ασθενείς που μιλούσαν ελληνικά. Όπως επίσης και το ελληνικό ερωτηματολόγιο STAIC-State και STAIC-Trait με δείκτες εσωτερικής συνοχής Cronbach’s alpha 0,922 και 0,826 αντίστοιχα. Οι κλινικές από τις οποίες προέρχονται οι ασθενείς είναι αποκλειστικά παιδοχειρουργικές. Τα κριτήρια ένταξης των παιδιών στην μελέτη ήταν: α) να ομιλούν και να κατανοούν την ελληνική γλώσσα, β) να επιθυμούν να συμμετάσχουν στην παρούσα μελέτη με γραπτή συγκατάθεση του γονέα-συνοδού, γ) η ηλικία να είναι 7-17 ετών. Ενώ τα κριτήρια αποκλεισμού ήταν: παιδιά α) που έπασχαν από κάποια ψυχιατρική διαταραχή και λάμβαναν αντίστοιχη φαρμακευτική αγωγή, β) που είχαν κάποιο νευρολογικό-αναπτυξιακό πρόβλημα που δυσκόλευε την λεκτική και γραπτή επικοινωνία λόγω π.χ. νοητικής υστέρησης, γ) που δεν συναινούσαν οι ίδιοι οι γονείς, κηδεμόνες με γραπτή συγκατάθεση-συναίνεση. Επίσης, τα παιδιά που έλαβαν μέρος είχαν αρνητικό μοριακό τεστ για τον SARS-Cov-2 πριν την χειρουργική επέμβαση. Αποτελέσματα: Από την στατιστική ανάλυση των δεδομένων τα αποτελέσματα που προέκυψαν ανέδειξαν τους παρακάτω παράγοντες ως στατιστικά σημαντικούς. Έτσι λοιπόν, το αποτέλεσμα της πολυπαραγοντικής ανάλυσης του δείκτη “CDI- total score” αναδεικνύει το γεγονός ότι ο φόβος του παιδιού για την επέμβαση με p<0,012 είναι καθοριστικός και επισημαίνει τον τρόπο που τα παιδιά αισθάνονται για το χειρουργείο όταν οι πληροφορίες που έχουν λάβει είναι ανεπαρκείς και ελλιπείς. Η οικογενειακή κατάσταση του φροντιστή με p<0,006 επίσης διαδραματίζει ως κοινωνικοδημογραφικό στοιχείο τον ρόλο της στον βαθμό επιθυμίας για πληροφόρηση από το παιδί που πρόκειται να χειρουργηθεί. Αντίστοιχα, ο τόπος διαμονής με p<0,032 φαίνεται να συγκεντρώνει ενδιαφέρον. Όπως επίσης με p<0,016 η κατάσταση άγχους του παιδιού που μετρήθηκε με βάσει τις απαντήσεις των παιδιών στο ερωτηματολόγιο STAIC-State. Τέλος, ο ερχομός του παιδιού στο νοσοκομείο με p<0,052 οριακά σημαντικό φανερώνει τη διαφορά που εμφανίζουν τα παιδιά στην επιθυμία για πληροφόρηση σύμφωνα με το γεγονός του αν χειρουργήθηκαν εκτάκτως ή προγραμματισμένα. Συμπεράσματα: Τα παιδιά που πρόκειται να χειρουργηθούν στα δύο αυτά ελληνικά παιδιατρικά νοσοκομεία έχουν αποδεδειγμένα το δικαίωμα και την ανάγκη για πληροφόρηση προεγχειρητικά. Τα αποτελέσματα ειδικότερα επισημαίνουν τις συνθήκες κάτω από τις οποίες τα παιδιά παρουσίασαν την ανάγκη αυτή εντονότερη. Επομένως, συμπεραίνουμε ότι η δυνατότητα να αντιλαμβάνονται επαρκώς οι επαγγελματίες υγείας την επιθυμία των παιδιών για πληροφόρηση προεγχειρητικά και η ικανότητα τους να επιλύουν τις απορίες τους και να εμπνέουν αίσθημα εμπιστοσύνης στους ασθενείς τους είναι πρωταρχικής σημασίας καθώς αυτό μπορεί να μετριάσει το φόβο και το άγχος που βιώνουν τα παιδιά.","Background: The perioperative discussion between the child patient and the healthcare providers could be ideal giving the children the opportunity to participate in the planning of their preoperative and postoperative care. Great preoperative anxiety can be correlated with higher frequency of negative behaviors. Both children and their parents need comprehensive information preoperatively. Aim: The aim of this study is to estimate the desire for information of the child patients preoperatively aged 7-17 years old, as long as to clarify the interaction between the level of anxiety of these children and their need for information during the perioperative period. Method: The study is cross-sectional observational. The sampling was convenient. We collected 80 questionnaires from children aged between 7-17 years old, both boys and girls who underwent surgical operation. This study took place in two pediatric hospitals of Attica between 10/05/2021-18/03/2022. As an instrument of interviews was used the translated in Greek CDI (Children’s Desire for Information) questionnaire with internal consistency coefficient Cronbach’s alpha 0,918. In additional, we used the Greek version of STAIC-State and STAIC-Trait with internal consistency coefficients 0,922 and 0,826 respectively. The children who participated in this study were exclusively admitted in pediatric surgery clinics. The inclusion criteria of this study were: a) children able to understand and speak Greek, b) to be willing to participate in this study with the informed consent of the parents, c) aged between 7-17 years old. On the other side, the exclusion criteria were children: a) who suffered from a psychiatric disorder and were receiving prescribed medication, b) who had a neurological-developmental problem that made verbal and written communication difficult, for instance mental retardation, c) whose parents-guardians themselves did not wish to participate, with written consent. Moreover, the participating children had a negative molecular test for SARS-Cov-2 before surgery. Results: From the statistical analysis of the data the results obtained highlighted the following factors as important for their interpretation. Thus, the multivariate analysis of the \"CDI-total score\" indicates that the child's fear of surgery with p<0.012 is decisive and points out the way children feel about surgery when the information they have received is insufficient and incomplete. The family status of the caregiver with p<0.006 also plays its role as a socio-demographic factor in the degree of desire for information from the child who is going to be operated on. Accordingly, the place of residence with p<0.032 seems to gather interest. As well as with p<0.016 the child's anxiety state analyzed from the answers to the Greek version of STAIC-State questionnaire. Finally, his arrival at the hospital with a marginally significant p<0.052 shows the difference that children show in the desire for information according to the fact of whether they underwent emergency or scheduled surgery. Conclusions: The children who are going to be operated on in these two Greek pediatric hospitals have a proven right and need for preoperative information. The results in particular highlight the conditions under which the children presented this need more strongly. Therefore, we conclude that the ability of healthcare professionals to adequately understand children's desire for information preoperatively and their ability to resolve their queries and instill confidence in their patients is paramount as this can alleviate the fear and anxiety that children experience."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διερεύνηση της επιθυμίας των παιδιών για πληροφόρηση κατά την περιεγχειρητική περίοδο"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπακαλάκη Φωτεινή","Bakalaki Foteini"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Εισαγωγή: Ο περιεγχειρητικός διάλογος ανάμεσα στον παιδοχειρουργικό ασθενή και τον επαγγελματία υγείας είναι ιδανικός και θα μπορούσε να φανεί χρήσιμος δίνοντας στα παιδιά την ευκαιρία να συμμετέχουν στον προγραμματισμό του πλαισίου της προεγχειρητικής τους αλλά και μετεγχειρητικής τους φροντίδας. Μεγαλύτερο προεγχειρητικό άγχος μπορεί να σχετίζεται με υψηλότερη συχνότητα αρνητικών συμπεριφορών. Τόσο τα παιδιά όσο και οι γονείς θέλουν να λαμβάνουν ολοκληρωμένες περιεγχειρητικές πληροφορίες. Σκοπός: Σκοπός της έρευνας είναι να αναδειχθεί ο βαθμός της επιθυμίας για πληροφόρηση των παιδοχειρουργικών ασθενών ηλικίας 7-17 χρονών καθώς και το πως αλληλοεπιδρά η ένταση του άγχους των παιδιών αυτών με την πληροφόρηση κατά την περιεγχειρητική περίοδο. Μεθοδολογία: Η μελέτη είναι συγχρονική παρατήρησης και πραγματοποιήθηκε με δείγμα ευκολίας. Έγινε συλλογή ερωτηματολογίων από 80 παιδιά ηλικίας 7-17 ετών αγόρια και κορίτσια που πραγματοποίησαν χειρουργική επέμβαση κατά το χρονικό διάστημα 10/05/2021-18/03/2022 σε δύο από τα παιδιατρικά νοσοκομεία της Αττικής. Ως εργαλείο των συνεντεύξεων χρησιμοποιήθηκε το μεταφρασμένο στα Ελληνικά ερωτηματολόγιο CDI (Children’s Desire for Information) με δείκτη εσωτερικής συνοχής total score Cronbach’s alpha 0,918 για τους ασθενείς που μιλούσαν ελληνικά. Όπως επίσης και το ελληνικό ερωτηματολόγιο STAIC-State και STAIC-Trait με δείκτες εσωτερικής συνοχής Cronbach’s alpha 0,922 και 0,826 αντίστοιχα. Οι κλινικές από τις οποίες προέρχονται οι ασθενείς είναι αποκλειστικά παιδοχειρουργικές. Τα κριτήρια ένταξης των παιδιών στην μελέτη ήταν: α) να ομιλούν και να κατανοούν την ελληνική γλώσσα, β) να επιθυμούν να συμμετάσχουν στην παρούσα μελέτη με γραπτή συγκατάθεση του γονέα-συνοδού, γ) η ηλικία να είναι 7-17 ετών. Ενώ τα κριτήρια αποκλεισμού ήταν: παιδιά α) που έπασχαν από κάποια ψυχιατρική διαταραχή και λάμβαναν αντίστοιχη φαρμακευτική αγωγή, β) που είχαν κάποιο νευρολογικό-αναπτυξιακό πρόβλημα που δυσκόλευε την λεκτική και γραπτή επικοινωνία λόγω π.χ. νοητικής υστέρησης, γ) που δεν συναινούσαν οι ίδιοι οι γονείς, κηδεμόνες με γραπτή συγκατάθεση-συναίνεση. Επίσης, τα παιδιά που έλαβαν μέρος είχαν αρνητικό μοριακό τεστ για τον SARS-Cov-2 πριν την χειρουργική επέμβαση. Αποτελέσματα: Από την στατιστική ανάλυση των δεδομένων τα αποτελέσματα που προέκυψαν ανέδειξαν τους παρακάτω παράγοντες ως στατιστικά σημαντικούς. Έτσι λοιπόν, το αποτέλεσμα της πολυπαραγοντικής ανάλυσης του δείκτη “CDI- total score” αναδεικνύει το γεγονός ότι ο φόβος του παιδιού για την επέμβαση με p<0,012 είναι καθοριστικός και επισημαίνει τον τρόπο που τα παιδιά αισθάνονται για το χειρουργείο όταν οι πληροφορίες που έχουν λάβει είναι ανεπαρκείς και ελλιπείς. Η οικογενειακή κατάσταση του φροντιστή με p<0,006 επίσης διαδραματίζει ως κοινωνικοδημογραφικό στοιχείο τον ρόλο της στον βαθμό επιθυμίας για πληροφόρηση από το παιδί που πρόκειται να χειρουργηθεί. Αντίστοιχα, ο τόπος διαμονής με p<0,032 φαίνεται να συγκεντρώνει ενδιαφέρον. Όπως επίσης με p<0,016 η κατάσταση άγχους του παιδιού που μετρήθηκε με βάσει τις απαντήσεις των παιδιών στο ερωτηματολόγιο STAIC-State. Τέλος, ο ερχομός του παιδιού στο νοσοκομείο με p<0,052 οριακά σημαντικό φανερώνει τη διαφορά που εμφανίζουν τα παιδιά στην επιθυμία για πληροφόρηση σύμφωνα με το γεγονός του αν χειρουργήθηκαν εκτάκτως ή προγραμματισμένα. Συμπεράσματα: Τα παιδιά που πρόκειται να χειρουργηθούν στα δύο αυτά ελληνικά παιδιατρικά νοσοκομεία έχουν αποδεδειγμένα το δικαίωμα και την ανάγκη για πληροφόρηση προεγχειρητικά. Τα αποτελέσματα ειδικότερα επισημαίνουν τις συνθήκες κάτω από τις οποίες τα παιδιά παρουσίασαν την ανάγκη αυτή εντονότερη. Επομένως, συμπεραίνουμε ότι η δυνατότητα να αντιλαμβάνονται επαρκώς οι επαγγελματίες υγείας την επιθυμία των παιδιών για πληροφόρηση προεγχειρητικά και η ικανότητα τους να επιλύουν τις απορίες τους και να εμπνέουν αίσθημα εμπιστοσύνης στους ασθενείς τους είναι πρωταρχικής σημασίας καθώς αυτό μπορεί να μετριάσει το φόβο και το άγχος που βιώνουν τα παιδιά.","Background: The perioperative discussion between the child patient and the healthcare providers could be ideal giving the children the opportunity to participate in the planning of their preoperative and postoperative care. Great preoperative anxiety can be correlated with higher frequency of negative behaviors. Both children and their parents need comprehensive information preoperatively. Aim: The aim of this study is to estimate the desire for information of the child patients preoperatively aged 7-17 years old, as long as to clarify the interaction between the level of anxiety of these children and their need for information during the perioperative period. Method: The study is cross-sectional observational. The sampling was convenient. We collected 80 questionnaires from children aged between 7-17 years old, both boys and girls who underwent surgical operation. This study took place in two pediatric hospitals of Attica between 10/05/2021-18/03/2022. As an instrument of interviews was used the translated in Greek CDI (Children’s Desire for Information) questionnaire with internal consistency coefficient Cronbach’s alpha 0,918. In additional, we used the Greek version of STAIC-State and STAIC-Trait with internal consistency coefficients 0,922 and 0,826 respectively. The children who participated in this study were exclusively admitted in pediatric surgery clinics. The inclusion criteria of this study were: a) children able to understand and speak Greek, b) to be willing to participate in this study with the informed consent of the parents, c) aged between 7-17 years old. On the other side, the exclusion criteria were children: a) who suffered from a psychiatric disorder and were receiving prescribed medication, b) who had a neurological-developmental problem that made verbal and written communication difficult, for instance mental retardation, c) whose parents-guardians themselves did not wish to participate, with written consent. Moreover, the participating children had a negative molecular test for SARS-Cov-2 before surgery. Results: From the statistical analysis of the data the results obtained highlighted the following factors as important for their interpretation. Thus, the multivariate analysis of the \"CDI-total score\" indicates that the child's fear of surgery with p<0.012 is decisive and points out the way children feel about surgery when the information they have received is insufficient and incomplete. The family status of the caregiver with p<0.006 also plays its role as a socio-demographic factor in the degree of desire for information from the child who is going to be operated on. Accordingly, the place of residence with p<0.032 seems to gather interest. As well as with p<0.016 the child's anxiety state analyzed from the answers to the Greek version of STAIC-State questionnaire. Finally, his arrival at the hospital with a marginally significant p<0.052 shows the difference that children show in the desire for information according to the fact of whether they underwent emergency or scheduled surgery. Conclusions: The children who are going to be operated on in these two Greek pediatric hospitals have a proven right and need for preoperative information. The results in particular highlight the conditions under which the children presented this need more strongly. Therefore, we conclude that the ability of healthcare professionals to adequately understand children's desire for information preoperatively and their ability to resolve their queries and instill confidence in their patients is paramount as this can alleviate the fear and anxiety that children experience."],"dc:identifier":["uoadl:3256107","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3256107"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Διερεύνηση της επιθυμίας των παιδιών για πληροφόρηση κατά την περιεγχειρητική περίοδο"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:20:31Z"}