{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3256398"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3256398","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"«Εδώ δεν είναι ένα κανονικό σχολείο... αυτή είναι η διαφορά»: Απόηχος των συμπεριληπτικών δράσεων ενός συλλόγου διδασκόντων στην Αθήνα την εποχή της πανδημίας, μέσα από τα μάτια μητέρων του σχολείου.","abstract":"Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά τον απόηχο των συμπεριληπτικών δράσεων ενός συλλόγου διδασκόντων την εποχή της πανδημίας που είχαν κεντρικό στόχο να μην αποκλειστεί κανένα παιδί από την εκπαιδευτική διαδικασία. Το πεδίο της έρευνας είναι ένα δημόσιο σχολείο στο κέντρο της Αθήνας, με μεγάλα ποσοστά παιδιών προσφύγων/μεταναστών προερχόμενα στην πλειοψηφία τους από ευάλωτες κοινωνικές ομάδες. Το σχολείο έχει αναπτύξει δράσεις τα τελευταία 20 χρόνια που του έχουν προσδώσει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του και έχουν βοηθήσει στη σύνδεσή του με την κοινότητα, στην ενίσχυση των σχέσεων των οικογενειών με το σχολείο, στην ενδυνάμωση και επιμόρφωση των εκπαιδευτικών του. Η έρευνα αντλεί το υλικό της μέσα από δέκα συνεντεύξεις με μητέρες του σχολείου και επιχειρεί να καταγράψει τον απόηχο των δράσεων αυτών μέσα από τον λόγο τους. Σημαντικό χαρακτηριστικό της έρευνας είναι ο διπλός μου ρόλος σε αυτή, ως δασκάλα και ως ερευνήτρια. Σκοπός της έρευνας, πέρα από την καταγραφή ενός παραδείγματος δράσης και αντίστασης στις από τα πάνω κάθετες οδηγίες που απέκλειαν ομάδες μαθητών/τριών (υποχρεωτική τηλεκπαίδευση χωρίς εξασφάλιση υλικοτεχνολογικού εξοπλισμού) είναι και η ανάδειξη των τρόπων που μπορεί ένα σχολείο να λειτουργήσει συμπεριληπτικά με το βλέμμα στραμμένο στην άρση των κοινωνικών και εκπαιδευτικών ανισοτήτων. Στα ευρήματα αποτυπώνονται οι δυσκολίες των μητέρων να ανταποκριθούν τόσο στις ανάγκες της καθημερινότητας όσο και στις νέες εκπαιδευτικές ανάγκες, δυσκολίες που σχετίζονται και διαφοροποιούνται ανάλογα με το πολιτισμικό κεφάλαιο και την κοινωνική τάξη της κάθε οικογένειας. Οι μητέρες στο σύνολό τους ανέδειξαν την θετική στάση του σχολείου και την αίσθηση του «ανήκειν» που βιώνουν ως μέλη της κοινότητάς που έχει δημιουργηθεί. Το σχολείο της έρευνας κατάφερε να υποστηρίξει τα παιδιά και τις οικογένειές τους μέσα από τις ποικίλες δράσεις που ανέπτυξε και έμεινε «μαζί» την εποχή της υποχρεωτικής κοινωνικής αποστασιοποίησης.","abstract_html":"Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά τον απόηχο των συμπεριληπτικών δράσεων ενός συλλόγου διδασκόντων την εποχή της πανδημίας που είχαν κεντρικό στόχο να μην αποκλειστεί κανένα παιδί από την εκπαιδευτική διαδικασία. Το πεδίο της έρευνας είναι ένα δημόσιο σχολείο στο κέντρο της Αθήνας, με μεγάλα ποσοστά παιδιών προσφύγων/μεταναστών προερχόμενα στην πλειοψηφία τους από ευάλωτες κοινωνικές ομάδες. Το σχολείο έχει αναπτύξει δράσεις τα τελευταία 20 χρόνια που του έχουν προσδώσει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του και έχουν βοηθήσει στη σύνδεσή του με την κοινότητα, στην ενίσχυση των σχέσεων των οικογενειών με το σχολείο, στην ενδυνάμωση και επιμόρφωση των εκπαιδευτικών του. Η έρευνα αντλεί το υλικό της μέσα από δέκα συνεντεύξεις με μητέρες του σχολείου και επιχειρεί να καταγράψει τον απόηχο των δράσεων αυτών μέσα από τον λόγο τους. Σημαντικό χαρακτηριστικό της έρευνας είναι ο διπλός μου ρόλος σε αυτή, ως δασκάλα και ως ερευνήτρια. Σκοπός της έρευνας, πέρα από την καταγραφή ενός παραδείγματος δράσης και αντίστασης στις από τα πάνω κάθετες οδηγίες που απέκλειαν ομάδες μαθητών/τριών (υποχρεωτική τηλεκπαίδευση χωρίς εξασφάλιση υλικοτεχνολογικού εξοπλισμού) είναι και η ανάδειξη των τρόπων που μπορεί ένα σχολείο να λειτουργήσει συμπεριληπτικά με το βλέμμα στραμμένο στην άρση των κοινωνικών και εκπαιδευτικών ανισοτήτων. Στα ευρήματα αποτυπώνονται οι δυσκολίες των μητέρων να ανταποκριθούν τόσο στις ανάγκες της καθημερινότητας όσο και στις νέες εκπαιδευτικές ανάγκες, δυσκολίες που σχετίζονται και διαφοροποιούνται ανάλογα με το πολιτισμικό κεφάλαιο και την κοινωνική τάξη της κάθε οικογένειας. Οι μητέρες στο σύνολό τους ανέδειξαν την θετική στάση του σχολείου και την αίσθηση του «ανήκειν» που βιώνουν ως μέλη της κοινότητάς που έχει δημιουργηθεί. Το σχολείο της έρευνας κατάφερε να υποστηρίξει τα παιδιά και τις οικογένειές τους μέσα από τις ποικίλες δράσεις που ανέπτυξε και έμεινε «μαζί» την εποχή της υποχρεωτικής κοινωνικής αποστασιοποίησης.","abstract_has_math":false,"creators":["Χαλβατζή Ιωάννα","Chalvatzi Ioanna"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T06:20:31Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3256398"],"render_values":[{"text":"uoadl:3256398","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3256398","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3256398","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3256398","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χαλβατζή Ιωάννα","Chalvatzi Ioanna"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3256398","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3256398"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά τον απόηχο των συμπεριληπτικών δράσεων ενός συλλόγου διδασκόντων την εποχή της πανδημίας που είχαν κεντρικό στόχο να μην αποκλειστεί κανένα παιδί από την εκπαιδευτική διαδικασία. Το πεδίο της έρευνας είναι ένα δημόσιο σχολείο στο κέντρο της Αθήνας, με μεγάλα ποσοστά παιδιών προσφύγων/μεταναστών προερχόμενα στην πλειοψηφία τους από ευάλωτες κοινωνικές ομάδες. Το σχολείο έχει αναπτύξει δράσεις τα τελευταία 20 χρόνια που του έχουν προσδώσει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του και έχουν βοηθήσει στη σύνδεσή του με την κοινότητα, στην ενίσχυση των σχέσεων των οικογενειών με το σχολείο, στην ενδυνάμωση και επιμόρφωση των εκπαιδευτικών του. Η έρευνα αντλεί το υλικό της μέσα από δέκα συνεντεύξεις με μητέρες του σχολείου και επιχειρεί να καταγράψει τον απόηχο των δράσεων αυτών μέσα από τον λόγο τους. Σημαντικό χαρακτηριστικό της έρευνας είναι ο διπλός μου ρόλος σε αυτή, ως δασκάλα και ως ερευνήτρια. Σκοπός της έρευνας, πέρα από την καταγραφή ενός παραδείγματος δράσης και αντίστασης στις από τα πάνω κάθετες οδηγίες που απέκλειαν ομάδες μαθητών/τριών (υποχρεωτική τηλεκπαίδευση χωρίς εξασφάλιση υλικοτεχνολογικού εξοπλισμού) είναι και η ανάδειξη των τρόπων που μπορεί ένα σχολείο να λειτουργήσει συμπεριληπτικά με το βλέμμα στραμμένο στην άρση των κοινωνικών και εκπαιδευτικών ανισοτήτων. Στα ευρήματα αποτυπώνονται οι δυσκολίες των μητέρων να ανταποκριθούν τόσο στις ανάγκες της καθημερινότητας όσο και στις νέες εκπαιδευτικές ανάγκες, δυσκολίες που σχετίζονται και διαφοροποιούνται ανάλογα με το πολιτισμικό κεφάλαιο και την κοινωνική τάξη της κάθε οικογένειας. Οι μητέρες στο σύνολό τους ανέδειξαν την θετική στάση του σχολείου και την αίσθηση του «ανήκειν» που βιώνουν ως μέλη της κοινότητάς που έχει δημιουργηθεί. Το σχολείο της έρευνας κατάφερε να υποστηρίξει τα παιδιά και τις οικογένειές τους μέσα από τις ποικίλες δράσεις που ανέπτυξε και έμεινε «μαζί» την εποχή της υποχρεωτικής κοινωνικής αποστασιοποίησης.","This thesis explores the effects of the inclusive actions of a teachers' association during the pandemic, which had the central aim of not excluding any child from the educational process. The field of the research is a public school in the center of Athens, with a high percentage of refugee/immigrant children, the majority of whom come from vulnerable social groups. The school has developed actions over the last 20 years that have given it its special characteristics and have helped the connection with the community, strengthen the relationship between families and the school, empower and train its teachers. The research draws its material from ten interviews with mothers from the school and attempts to capture the echo of these actions through their words. An important feature of the research is my double role in it, as a teacher and as a researcher. In addition to documenting an example of action and resistance to governments directives that excluded groups of students (compulsory computer assisted learning without the provision of appropriate equipment), the purpose of the research is to highlight the ways in which a school can operate inclusively with a goal to remove social and educational inequalities. The findings reflect mothers' difficulties in meeting both the needs of everyday life and new educational needs, difficulties that are related and differentiated according to the cultural capital and social class of each family. All mothers highlighted the positive attitude of the school and the sense of belonging they experience as members of its community. The school in the study was able to support the children and their families through the various activities it developed and stayed 'together' during the period of mandatory social distancing."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["«Εδώ δεν είναι ένα κανονικό σχολείο... αυτή είναι η διαφορά»: Απόηχος των συμπεριληπτικών δράσεων ενός συλλόγου διδασκόντων στην Αθήνα την εποχή της πανδημίας, μέσα από τα μάτια μητέρων του σχολείου."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χαλβατζή Ιωάννα","Chalvatzi Ioanna"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά τον απόηχο των συμπεριληπτικών δράσεων ενός συλλόγου διδασκόντων την εποχή της πανδημίας που είχαν κεντρικό στόχο να μην αποκλειστεί κανένα παιδί από την εκπαιδευτική διαδικασία. Το πεδίο της έρευνας είναι ένα δημόσιο σχολείο στο κέντρο της Αθήνας, με μεγάλα ποσοστά παιδιών προσφύγων/μεταναστών προερχόμενα στην πλειοψηφία τους από ευάλωτες κοινωνικές ομάδες. Το σχολείο έχει αναπτύξει δράσεις τα τελευταία 20 χρόνια που του έχουν προσδώσει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του και έχουν βοηθήσει στη σύνδεσή του με την κοινότητα, στην ενίσχυση των σχέσεων των οικογενειών με το σχολείο, στην ενδυνάμωση και επιμόρφωση των εκπαιδευτικών του. Η έρευνα αντλεί το υλικό της μέσα από δέκα συνεντεύξεις με μητέρες του σχολείου και επιχειρεί να καταγράψει τον απόηχο των δράσεων αυτών μέσα από τον λόγο τους. Σημαντικό χαρακτηριστικό της έρευνας είναι ο διπλός μου ρόλος σε αυτή, ως δασκάλα και ως ερευνήτρια. Σκοπός της έρευνας, πέρα από την καταγραφή ενός παραδείγματος δράσης και αντίστασης στις από τα πάνω κάθετες οδηγίες που απέκλειαν ομάδες μαθητών/τριών (υποχρεωτική τηλεκπαίδευση χωρίς εξασφάλιση υλικοτεχνολογικού εξοπλισμού) είναι και η ανάδειξη των τρόπων που μπορεί ένα σχολείο να λειτουργήσει συμπεριληπτικά με το βλέμμα στραμμένο στην άρση των κοινωνικών και εκπαιδευτικών ανισοτήτων. Στα ευρήματα αποτυπώνονται οι δυσκολίες των μητέρων να ανταποκριθούν τόσο στις ανάγκες της καθημερινότητας όσο και στις νέες εκπαιδευτικές ανάγκες, δυσκολίες που σχετίζονται και διαφοροποιούνται ανάλογα με το πολιτισμικό κεφάλαιο και την κοινωνική τάξη της κάθε οικογένειας. Οι μητέρες στο σύνολό τους ανέδειξαν την θετική στάση του σχολείου και την αίσθηση του «ανήκειν» που βιώνουν ως μέλη της κοινότητάς που έχει δημιουργηθεί. Το σχολείο της έρευνας κατάφερε να υποστηρίξει τα παιδιά και τις οικογένειές τους μέσα από τις ποικίλες δράσεις που ανέπτυξε και έμεινε «μαζί» την εποχή της υποχρεωτικής κοινωνικής αποστασιοποίησης.","This thesis explores the effects of the inclusive actions of a teachers' association during the pandemic, which had the central aim of not excluding any child from the educational process. The field of the research is a public school in the center of Athens, with a high percentage of refugee/immigrant children, the majority of whom come from vulnerable social groups. The school has developed actions over the last 20 years that have given it its special characteristics and have helped the connection with the community, strengthen the relationship between families and the school, empower and train its teachers. The research draws its material from ten interviews with mothers from the school and attempts to capture the echo of these actions through their words. An important feature of the research is my double role in it, as a teacher and as a researcher. In addition to documenting an example of action and resistance to governments directives that excluded groups of students (compulsory computer assisted learning without the provision of appropriate equipment), the purpose of the research is to highlight the ways in which a school can operate inclusively with a goal to remove social and educational inequalities. The findings reflect mothers' difficulties in meeting both the needs of everyday life and new educational needs, difficulties that are related and differentiated according to the cultural capital and social class of each family. All mothers highlighted the positive attitude of the school and the sense of belonging they experience as members of its community. The school in the study was able to support the children and their families through the various activities it developed and stayed 'together' during the period of mandatory social distancing."],"dc:identifier":["uoadl:3256398","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3256398"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["«Εδώ δεν είναι ένα κανονικό σχολείο... αυτή είναι η διαφορά»: Απόηχος των συμπεριληπτικών δράσεων ενός συλλόγου διδασκόντων στην Αθήνα την εποχή της πανδημίας, μέσα από τα μάτια μητέρων του σχολείου."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:20:31Z"}