{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3256504"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3256504","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η αρχή της κοινωνικής αλληλεγγύης","abstract":"Η αρχή της κοινωνικής αλληλεγγύης ως γνωστόν είναι θεμελιώδης στον κλάδο του δημοσίου δικαίου και ως εκ τούτου μπορεί να γίνει αντιληπτή στον νομικό αναγνώστη με αρκετές εκφάνσεις της. Συγκεκριμένα όμως, η παρούσα διπλωματική εργασία καταπιάνεται με την εκδήλωση της αρχής αυτής στο ειδικότερο πεδίο του δικαίου της κοινωνικής ασφάλισης. Η παρούσα εργασία για λόγους οικονομίας διαρθρώνεται σε τέσσερα (4) βασικά κεφάλαια, τα οποία αποτελούνται από επιμέρους υποκεφάλαια. Αρχικά, στο Κεφάλαιο Πρώτο επιχειρείται ουσιαστικά μια ομαλή εξοικείωση του αναγνώστη με την έννοια της κοινωνικής αλληλεγγύης και γι’ αυτόν τον λόγο δίδεται έμφαση κατά τρόπο συνοπτικό στις καταβολές της έννοιας αυτής ως θεμελιώδους αξίας και στη σπουδαιότητα την οποία ενσαρκώνει όσον αφορά ιδίως το σκοπό της αντιμετώπισης των κοινωνικών κινδύνων και της συνακόλουθης επίτευξης της κοινωνικής συνοχής. Κατόπιν, και με βάση τα αρχικά πορίσματα τα οποία αποτυπώνονται στο Κεφάλαιο Πρώτο, στο Κεφάλαιο Δεύτερο παρουσιάζεται η έννοια της κοινωνικής αλληλεγγύης ως θεμελιώδους αρχής πλέον εντός του πεδίου της κοινωνικής ασφάλισης. Ειδικότερα, παρουσιάζεται ο ειδικότερος σκοπός, η εκπλήρωση του οποίου επιδιώκεται μέσω της εφαρμογής της αρχής αυτής, ενώ παρουσιάζονται επίσης και τα βασικότερα χαρακτηριστικά της γνωρίσματα, όπως αυτά εκδηλώνονται εντός του πεδίου της κοινωνικής ασφάλισης, και μάλιστα κατά τρόπο συγκριτικό σε σχέση με τους παρεμφερείς θεσμούς της κοινωνικής ασφάλειας και της κοινωνικής πρόνοιας. Στο Κεφάλαιο Τρίτο επιχειρείται μια περαιτέρω εμβάθυνση στη θεμελιώδη αρχή της κοινωνικής αλληλεγγύης, μέσω ιδίως μιας τριμερούς διάστασης την οποία λαμβάνει η αρχή αυτή εντός της κοινωνικής ασφάλισης. Ειδικότερα, γίνεται διάκριση ανάμεσα στην εκδήλωση της αρχής αυτής μεταξύ των ασφαλισμένων οι οποίοι ανήκουν στην «ίδια γενεά» («ενδογενεακή αλληλεγγύη»), μεταξύ των ασφαλισμένων οι οποίοι ανήκουν σε «διαφορετικές γενεές» («διαγενεακή αλληλεγγύη»), καθώς και ευρύτερα μεταξύ των μελών ολόκληρου του κοινωνικού συνόλου («εθνική αλληλεγγύη»), ως ειδικότερες εκφάνσεις της αρχής της κοινωνικής αλληλεγγύης στην κοινωνική ασφάλιση. Ο βασικός κορμός της παρούσας εργασίας ολοκληρώνεται στο Κεφάλαιο Τέταρτο, στο οποίο ουσιαστικά αναλύεται η έντονη αλληλεπίδραση ανάμεσα στην αρχή της κοινωνικής αλληλεγγύης και την αρχή της ανταποδοτικότητας, η οποία και αυτή συνιστά θεμελιώδη και αναπόσπαστη αρχή του δικαίου της κοινωνικής ασφάλισης. Πιο συγκεκριμένα, παρουσιάζεται αφενός μεν ο τρόπος μέσα από τον οποίο οι αρχές αυτές, αν και φαινομενικά αντίθετες, κατέχουν ισότιμη θέση στο πεδίο της κοινωνικής ασφάλισης, και αφετέρου δε ο τρόπος με τον οποίο η εφαρμογή της μιας αρχής επιδρά την ίδια στιγμή στην εφαρμογή και της άλλης αρχής και αντιστρόφως. Τέλος, εξάγονται συνοπτικά κάποια κρίσιμα συμπεράσματα από την ανάλυση που έχει ήδη προηγηθεί στο παρόν κείμενο και με απώτερο ορίζοντα το μέλλον.","abstract_html":"Η αρχή της κοινωνικής αλληλεγγύης ως γνωστόν είναι θεμελιώδης στον κλάδο του δημοσίου δικαίου και ως εκ τούτου μπορεί να γίνει αντιληπτή στον νομικό αναγνώστη με αρκετές εκφάνσεις της. Συγκεκριμένα όμως, η παρούσα διπλωματική εργασία καταπιάνεται με την εκδήλωση της αρχής αυτής στο ειδικότερο πεδίο του δικαίου της κοινωνικής ασφάλισης. Η παρούσα εργασία για λόγους οικονομίας διαρθρώνεται σε τέσσερα (4) βασικά κεφάλαια, τα οποία αποτελούνται από επιμέρους υποκεφάλαια. Αρχικά, στο Κεφάλαιο Πρώτο επιχειρείται ουσιαστικά μια ομαλή εξοικείωση του αναγνώστη με την έννοια της κοινωνικής αλληλεγγύης και γι’ αυτόν τον λόγο δίδεται έμφαση κατά τρόπο συνοπτικό στις καταβολές της έννοιας αυτής ως θεμελιώδους αξίας και στη σπουδαιότητα την οποία ενσαρκώνει όσον αφορά ιδίως το σκοπό της αντιμετώπισης των κοινωνικών κινδύνων και της συνακόλουθης επίτευξης της κοινωνικής συνοχής. Κατόπιν, και με βάση τα αρχικά πορίσματα τα οποία αποτυπώνονται στο Κεφάλαιο Πρώτο, στο Κεφάλαιο Δεύτερο παρουσιάζεται η έννοια της κοινωνικής αλληλεγγύης ως θεμελιώδους αρχής πλέον εντός του πεδίου της κοινωνικής ασφάλισης. Ειδικότερα, παρουσιάζεται ο ειδικότερος σκοπός, η εκπλήρωση του οποίου επιδιώκεται μέσω της εφαρμογής της αρχής αυτής, ενώ παρουσιάζονται επίσης και τα βασικότερα χαρακτηριστικά της γνωρίσματα, όπως αυτά εκδηλώνονται εντός του πεδίου της κοινωνικής ασφάλισης, και μάλιστα κατά τρόπο συγκριτικό σε σχέση με τους παρεμφερείς θεσμούς της κοινωνικής ασφάλειας και της κοινωνικής πρόνοιας. Στο Κεφάλαιο Τρίτο επιχειρείται μια περαιτέρω εμβάθυνση στη θεμελιώδη αρχή της κοινωνικής αλληλεγγύης, μέσω ιδίως μιας τριμερούς διάστασης την οποία λαμβάνει η αρχή αυτή εντός της κοινωνικής ασφάλισης. Ειδικότερα, γίνεται διάκριση ανάμεσα στην εκδήλωση της αρχής αυτής μεταξύ των ασφαλισμένων οι οποίοι ανήκουν στην «ίδια γενεά» («ενδογενεακή αλληλεγγύη»), μεταξύ των ασφαλισμένων οι οποίοι ανήκουν σε «διαφορετικές γενεές» («διαγενεακή αλληλεγγύη»), καθώς και ευρύτερα μεταξύ των μελών ολόκληρου του κοινωνικού συνόλου («εθνική αλληλεγγύη»), ως ειδικότερες εκφάνσεις της αρχής της κοινωνικής αλληλεγγύης στην κοινωνική ασφάλιση. Ο βασικός κορμός της παρούσας εργασίας ολοκληρώνεται στο Κεφάλαιο Τέταρτο, στο οποίο ουσιαστικά αναλύεται η έντονη αλληλεπίδραση ανάμεσα στην αρχή της κοινωνικής αλληλεγγύης και την αρχή της ανταποδοτικότητας, η οποία και αυτή συνιστά θεμελιώδη και αναπόσπαστη αρχή του δικαίου της κοινωνικής ασφάλισης. Πιο συγκεκριμένα, παρουσιάζεται αφενός μεν ο τρόπος μέσα από τον οποίο οι αρχές αυτές, αν και φαινομενικά αντίθετες, κατέχουν ισότιμη θέση στο πεδίο της κοινωνικής ασφάλισης, και αφετέρου δε ο τρόπος με τον οποίο η εφαρμογή της μιας αρχής επιδρά την ίδια στιγμή στην εφαρμογή και της άλλης αρχής και αντιστρόφως. Τέλος, εξάγονται συνοπτικά κάποια κρίσιμα συμπεράσματα από την ανάλυση που έχει ήδη προηγηθεί στο παρόν κείμενο και με απώτερο ορίζοντα το μέλλον.","abstract_has_math":false,"creators":["Κουτράκος Περικλής","Koutrakos Periklis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:00Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3256504"],"render_values":[{"text":"uoadl:3256504","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3256504","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3256504","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3256504","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κουτράκος Περικλής","Koutrakos Periklis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3256504","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3256504"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η αρχή της κοινωνικής αλληλεγγύης ως γνωστόν είναι θεμελιώδης στον κλάδο του δημοσίου δικαίου και ως εκ τούτου μπορεί να γίνει αντιληπτή στον νομικό αναγνώστη με αρκετές εκφάνσεις της. Συγκεκριμένα όμως, η παρούσα διπλωματική εργασία καταπιάνεται με την εκδήλωση της αρχής αυτής στο ειδικότερο πεδίο του δικαίου της κοινωνικής ασφάλισης. Η παρούσα εργασία για λόγους οικονομίας διαρθρώνεται σε τέσσερα (4) βασικά κεφάλαια, τα οποία αποτελούνται από επιμέρους υποκεφάλαια. Αρχικά, στο Κεφάλαιο Πρώτο επιχειρείται ουσιαστικά μια ομαλή εξοικείωση του αναγνώστη με την έννοια της κοινωνικής αλληλεγγύης και γι’ αυτόν τον λόγο δίδεται έμφαση κατά τρόπο συνοπτικό στις καταβολές της έννοιας αυτής ως θεμελιώδους αξίας και στη σπουδαιότητα την οποία ενσαρκώνει όσον αφορά ιδίως το σκοπό της αντιμετώπισης των κοινωνικών κινδύνων και της συνακόλουθης επίτευξης της κοινωνικής συνοχής. Κατόπιν, και με βάση τα αρχικά πορίσματα τα οποία αποτυπώνονται στο Κεφάλαιο Πρώτο, στο Κεφάλαιο Δεύτερο παρουσιάζεται η έννοια της κοινωνικής αλληλεγγύης ως θεμελιώδους αρχής πλέον εντός του πεδίου της κοινωνικής ασφάλισης. Ειδικότερα, παρουσιάζεται ο ειδικότερος σκοπός, η εκπλήρωση του οποίου επιδιώκεται μέσω της εφαρμογής της αρχής αυτής, ενώ παρουσιάζονται επίσης και τα βασικότερα χαρακτηριστικά της γνωρίσματα, όπως αυτά εκδηλώνονται εντός του πεδίου της κοινωνικής ασφάλισης, και μάλιστα κατά τρόπο συγκριτικό σε σχέση με τους παρεμφερείς θεσμούς της κοινωνικής ασφάλειας και της κοινωνικής πρόνοιας. Στο Κεφάλαιο Τρίτο επιχειρείται μια περαιτέρω εμβάθυνση στη θεμελιώδη αρχή της κοινωνικής αλληλεγγύης, μέσω ιδίως μιας τριμερούς διάστασης την οποία λαμβάνει η αρχή αυτή εντός της κοινωνικής ασφάλισης. Ειδικότερα, γίνεται διάκριση ανάμεσα στην εκδήλωση της αρχής αυτής μεταξύ των ασφαλισμένων οι οποίοι ανήκουν στην «ίδια γενεά» («ενδογενεακή αλληλεγγύη»), μεταξύ των ασφαλισμένων οι οποίοι ανήκουν σε «διαφορετικές γενεές» («διαγενεακή αλληλεγγύη»), καθώς και ευρύτερα μεταξύ των μελών ολόκληρου του κοινωνικού συνόλου («εθνική αλληλεγγύη»), ως ειδικότερες εκφάνσεις της αρχής της κοινωνικής αλληλεγγύης στην κοινωνική ασφάλιση. Ο βασικός κορμός της παρούσας εργασίας ολοκληρώνεται στο Κεφάλαιο Τέταρτο, στο οποίο ουσιαστικά αναλύεται η έντονη αλληλεπίδραση ανάμεσα στην αρχή της κοινωνικής αλληλεγγύης και την αρχή της ανταποδοτικότητας, η οποία και αυτή συνιστά θεμελιώδη και αναπόσπαστη αρχή του δικαίου της κοινωνικής ασφάλισης. Πιο συγκεκριμένα, παρουσιάζεται αφενός μεν ο τρόπος μέσα από τον οποίο οι αρχές αυτές, αν και φαινομενικά αντίθετες, κατέχουν ισότιμη θέση στο πεδίο της κοινωνικής ασφάλισης, και αφετέρου δε ο τρόπος με τον οποίο η εφαρμογή της μιας αρχής επιδρά την ίδια στιγμή στην εφαρμογή και της άλλης αρχής και αντιστρόφως. Τέλος, εξάγονται συνοπτικά κάποια κρίσιμα συμπεράσματα από την ανάλυση που έχει ήδη προηγηθεί στο παρόν κείμενο και με απώτερο ορίζοντα το μέλλον.","The principle of social solidarity is known to be fundamental in the field of public law and therefore can be perceived by the legal reader in several aspects. Specifically, however, this thesis deals with the manifestation of this principle in the more specific field of social insurance law. For reasons of economy, this work is structured in four (4) main chapters, which consist of individual sub-chapters. To begin with, in Chapter One, a smooth familiarization of the reader with the concept of social solidarity is essentially attempted and for this reason emphasis is briefly placed on the origins of this concept as a fundamental value and on the importance it embodies especially with regard to the purpose of dealing of social risks and the consequent achievement of social cohesion. Then, and based on the initial findings reflected in Chapter One, Chapter Two presents the concept of social solidarity as a fundamental principle within the field of social insurance. In particular, the most specific purpose is presented, the fulfillment of which is sought through the application of this principle, while its main characteristics are also presented, as they are manifested within the field of social insurance, and indeed in a comparative manner in relation to similar institutions of social security and social welfare. In Chapter Three, a further deepening of the fundamental principle of social solidarity is attempted, particularly through a tripartite dimension that this principle takes within social insurance. In particular, a distinction is made between the manifestation of this principle between insured persons who belong to the \"same generation\" (\"intragenerational solidarity\"), between insured persons who belong to \"different generations\" (\"intergenerational solidarity\"), as well as more broadly between of the members of the entire society (\"national solidarity\"), as more specific manifestations of the principle of social solidarity in social insurance. The main body of this thesis is completed in Chapter Four, in which the intense interaction between the principle of social solidarity and the principle of reciprocity, which is also a fundamental and integral principle of social insurance law, is analyzed. More specifically, it shows on the one hand the way in which these principles, although apparently opposite, occupy an equal position in the field of social insurance, and on the other hand the way in which the application of a principle affects at the same time the application and of the other principle and vice versa. Finally, some critical conclusions are briefly drawn from the analysis that has already preceded this text and with a distant future horizon."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η αρχή της κοινωνικής αλληλεγγύης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κουτράκος Περικλής","Koutrakos Periklis"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Η αρχή της κοινωνικής αλληλεγγύης ως γνωστόν είναι θεμελιώδης στον κλάδο του δημοσίου δικαίου και ως εκ τούτου μπορεί να γίνει αντιληπτή στον νομικό αναγνώστη με αρκετές εκφάνσεις της. Συγκεκριμένα όμως, η παρούσα διπλωματική εργασία καταπιάνεται με την εκδήλωση της αρχής αυτής στο ειδικότερο πεδίο του δικαίου της κοινωνικής ασφάλισης. Η παρούσα εργασία για λόγους οικονομίας διαρθρώνεται σε τέσσερα (4) βασικά κεφάλαια, τα οποία αποτελούνται από επιμέρους υποκεφάλαια. Αρχικά, στο Κεφάλαιο Πρώτο επιχειρείται ουσιαστικά μια ομαλή εξοικείωση του αναγνώστη με την έννοια της κοινωνικής αλληλεγγύης και γι’ αυτόν τον λόγο δίδεται έμφαση κατά τρόπο συνοπτικό στις καταβολές της έννοιας αυτής ως θεμελιώδους αξίας και στη σπουδαιότητα την οποία ενσαρκώνει όσον αφορά ιδίως το σκοπό της αντιμετώπισης των κοινωνικών κινδύνων και της συνακόλουθης επίτευξης της κοινωνικής συνοχής. Κατόπιν, και με βάση τα αρχικά πορίσματα τα οποία αποτυπώνονται στο Κεφάλαιο Πρώτο, στο Κεφάλαιο Δεύτερο παρουσιάζεται η έννοια της κοινωνικής αλληλεγγύης ως θεμελιώδους αρχής πλέον εντός του πεδίου της κοινωνικής ασφάλισης. Ειδικότερα, παρουσιάζεται ο ειδικότερος σκοπός, η εκπλήρωση του οποίου επιδιώκεται μέσω της εφαρμογής της αρχής αυτής, ενώ παρουσιάζονται επίσης και τα βασικότερα χαρακτηριστικά της γνωρίσματα, όπως αυτά εκδηλώνονται εντός του πεδίου της κοινωνικής ασφάλισης, και μάλιστα κατά τρόπο συγκριτικό σε σχέση με τους παρεμφερείς θεσμούς της κοινωνικής ασφάλειας και της κοινωνικής πρόνοιας. Στο Κεφάλαιο Τρίτο επιχειρείται μια περαιτέρω εμβάθυνση στη θεμελιώδη αρχή της κοινωνικής αλληλεγγύης, μέσω ιδίως μιας τριμερούς διάστασης την οποία λαμβάνει η αρχή αυτή εντός της κοινωνικής ασφάλισης. Ειδικότερα, γίνεται διάκριση ανάμεσα στην εκδήλωση της αρχής αυτής μεταξύ των ασφαλισμένων οι οποίοι ανήκουν στην «ίδια γενεά» («ενδογενεακή αλληλεγγύη»), μεταξύ των ασφαλισμένων οι οποίοι ανήκουν σε «διαφορετικές γενεές» («διαγενεακή αλληλεγγύη»), καθώς και ευρύτερα μεταξύ των μελών ολόκληρου του κοινωνικού συνόλου («εθνική αλληλεγγύη»), ως ειδικότερες εκφάνσεις της αρχής της κοινωνικής αλληλεγγύης στην κοινωνική ασφάλιση. Ο βασικός κορμός της παρούσας εργασίας ολοκληρώνεται στο Κεφάλαιο Τέταρτο, στο οποίο ουσιαστικά αναλύεται η έντονη αλληλεπίδραση ανάμεσα στην αρχή της κοινωνικής αλληλεγγύης και την αρχή της ανταποδοτικότητας, η οποία και αυτή συνιστά θεμελιώδη και αναπόσπαστη αρχή του δικαίου της κοινωνικής ασφάλισης. Πιο συγκεκριμένα, παρουσιάζεται αφενός μεν ο τρόπος μέσα από τον οποίο οι αρχές αυτές, αν και φαινομενικά αντίθετες, κατέχουν ισότιμη θέση στο πεδίο της κοινωνικής ασφάλισης, και αφετέρου δε ο τρόπος με τον οποίο η εφαρμογή της μιας αρχής επιδρά την ίδια στιγμή στην εφαρμογή και της άλλης αρχής και αντιστρόφως. Τέλος, εξάγονται συνοπτικά κάποια κρίσιμα συμπεράσματα από την ανάλυση που έχει ήδη προηγηθεί στο παρόν κείμενο και με απώτερο ορίζοντα το μέλλον.","The principle of social solidarity is known to be fundamental in the field of public law and therefore can be perceived by the legal reader in several aspects. Specifically, however, this thesis deals with the manifestation of this principle in the more specific field of social insurance law. For reasons of economy, this work is structured in four (4) main chapters, which consist of individual sub-chapters. To begin with, in Chapter One, a smooth familiarization of the reader with the concept of social solidarity is essentially attempted and for this reason emphasis is briefly placed on the origins of this concept as a fundamental value and on the importance it embodies especially with regard to the purpose of dealing of social risks and the consequent achievement of social cohesion. Then, and based on the initial findings reflected in Chapter One, Chapter Two presents the concept of social solidarity as a fundamental principle within the field of social insurance. In particular, the most specific purpose is presented, the fulfillment of which is sought through the application of this principle, while its main characteristics are also presented, as they are manifested within the field of social insurance, and indeed in a comparative manner in relation to similar institutions of social security and social welfare. In Chapter Three, a further deepening of the fundamental principle of social solidarity is attempted, particularly through a tripartite dimension that this principle takes within social insurance. In particular, a distinction is made between the manifestation of this principle between insured persons who belong to the \"same generation\" (\"intragenerational solidarity\"), between insured persons who belong to \"different generations\" (\"intergenerational solidarity\"), as well as more broadly between of the members of the entire society (\"national solidarity\"), as more specific manifestations of the principle of social solidarity in social insurance. The main body of this thesis is completed in Chapter Four, in which the intense interaction between the principle of social solidarity and the principle of reciprocity, which is also a fundamental and integral principle of social insurance law, is analyzed. More specifically, it shows on the one hand the way in which these principles, although apparently opposite, occupy an equal position in the field of social insurance, and on the other hand the way in which the application of a principle affects at the same time the application and of the other principle and vice versa. Finally, some critical conclusions are briefly drawn from the analysis that has already preceded this text and with a distant future horizon."],"dc:identifier":["uoadl:3256504","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3256504"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Η αρχή της κοινωνικής αλληλεγγύης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:00Z"}