{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3256566"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3256566","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Γνώσεις, αντιλήψεις και στάσεις επαγγελματιών υγείας για την Ανακουφιστική Φροντίδα σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας","abstract":"Εισαγωγή: Η σημαντικότητα της παροχής ανακουφιστικής φροντίδας στην ΜΕΘ αναγνωρίζεται από πολλές μελέτες, προκειμένου να επιτευχθεί ανακούφιση σωματικών συμπτωμάτων, να τεθούν στόχοι φροντίδας επικεντρωμένοι στον ασθενή και να παρέχεται φροντίδα τέλους ζωής. Η επαρκής παροχή ανακουφιστικής φροντίδας στις ΜΕΘ από τους επαγγελματίες υγείας είναι απαραίτητη για την προσφορά ενός «καλού θανάτου» στους βαριά πάσχοντες ασθενείς και γι΄ αυτό χρειάζονται γνώσεις και ικανότητες ως προς την ανακουφιστική φροντίδα. Σκοπός: Η διερεύνηση των γνώσεων, στάσεων και αντιλήψεων των επαγγελματιών υγείας για την ανακουφιστική φροντίδα στη ΜΕΘ. Υλικό και Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας μέσω των ηλεκτρονικών βάσεων PubMed και Scopus από τις 23 Αυγούστου 2021 μέχρι τις 29 Οκτωβρίου 2021, με τη συνδυαστική χρήση των όρων: «palliative», «ICU», «knowledge», «attitude», «perception». Κριτήρια επιλογής αποτέλεσαν μελέτες 1) δημοσιευμένες σε επιστημονικά περιοδικά στην αγγλική γλώσσα, 2) δημοσιευμένες τα τελευταία δώδεκα χρόνια, 3) με διαθέσιμο το πλήρες κείμενο του άρθρου και 4) που αφορούν σε επαγγελματίες υγείας οι οποίοι εργάζονται σε ΜΕΘ, ενώ κριτήρια αποκλεισμού ήταν 1) δευτερογενείς μελέτες (ανασκοπήσεις και μετα-αναλύσεις) και 2) μελέτες που αφορούν σε παιδιατρικές ΜΕΘ. Αποτελέσματα: Από την αρχική αναζήτηση, προέκυψαν συνολικά 1.125 άρθρα. Μετά τη διαλογή των άρθρων με το PRISMA, ανασκοπήθηκαν τελικά 20 μελέτες. Οι 13 μελέτες ήταν ποσοτικές (10 συγχρονικές και 1 προοπτική), 5 ποιοτικές και 2 χρησιμοποίησαν μεικτή μεθοδολογία. Έξι μελέτες είχαν δείγμα γιατρούς, 14 νοσηλευτές, ενώ 2 μελέτες είχαν μικτούς πληθυσμούς. Συνολικά 8 μελέτες επικεντρώθηκαν στην εφαρμογή της ανακουφιστικής φροντίδας στη ΜΕΘ, 9 στην εφαρμογή της φροντίδας στο τέλος της ζωής, ενώ 3 μελέτες συμπεριέλαβαν και τα δύο επίπεδα φροντίδας. Οι ερευνητικοί σκοποί παρουσίασαν μεγάλη ποικιλομορφία περιλαμβάνοντας τη σχέση των γνώσεων για την ανακουφιστική φροντίδα με την επαγγελματική αυτοπεποίθηση, τις γνώσεις/ στάσεις/ υποστηρικτικές συμπεριφορές των επαγγελματιών υγείας για την ΑΦ στη ΜΕΘ και τις πρακτικές αναστολής και απόσυρσης των θεραπειών στη ΜΕΘ. Αντίστοιχα τα εργαλεία συλλογής των δεδομένων που χρησιμοποιήθηκαν εμφάνιζαν μεγάλη ποικιλομορφία και συχνά κατασκευάστηκαν εργαλεία για τις ανάγκες κάθε μελέτης. Οι γνώσεις των επαγγελματιών για την ανακουφιστική φροντίδα ήταν ανεπαρκείς. Οι στάσεις των γιατρών για την ανακουφιστική φροντίδα αφορούσαν στην εφαρμογή της πρακτικής απόσυρσης και αναστολής επώδυνων θεραπειών διατήρησης ζωής, την ανακούφιση συμπτωμάτων στο τέλος της ζωής και τη διαχείριση της αναλγησίας, την ενδυνάμωση της ανακουφιστικής φροντίδας στο πλαίσιο της ΜΕΘ και της συνεργασίας των εντατικολόγων με εξειδικευμένη ομάδα ανακουφιστικής φροντίδας. Οι στάσεις των νοσηλευτών αφορούσαν στην αναστολή ή απόσυρση της θεραπείας, στην εφαρμογή των πρακτικών φροντίδας στο τέλος ζωής στις ΜΕΘ και στην πρόταση συμμετοχής τους στις συζητήσεις για τον επικείμενο θάνατο του ασθενούς. Οι αντιλήψεις των γιατρών περιελάμβαναν: 1) την μη αναγκαιότητα της ανακουφιστικής φροντίδας 2) και ιδιαίτερα για ασθενείς υπό αναισθησία ή βαθιά νάρκωση, 3) τη σημαντικότητα της ανακουφιστικής φροντίδας συμπληρωματικά με την ενεργή θεραπεία 3) τη δυνατότητα συνέχισης της φροντίδας στην οικία του ασθενή 5) το δικαίωμα των βαρέως πασχόντων στην επιλογή διακοπής υποστήριξης της ζωής και 6) την ένταξη της εκπαίδευσης για τη φροντίδα στο τέλος ζωής στο βασικό πρόγραμμα σπουδών. Οι αντιλήψεις των νοσηλευτών αφορούσαν: 1) στην ανάγκη για σεβασμό στις επιθυμίες των ασθενών, 2) στην επικέντρωση στη θεραπεία και το αίσθημα αποτυχίας, επί διακοπής της, 3) στην προώθηση της παρουσίας της οικογένειας πριν, στον θάνατο του ασθενούς και μετά από αυτόν, 4) στις δυσκολίες επικοινωνίας και αποξένωσης του περιβάλλοντος της ΜΕΘ, 5) στη σημαντικότητα της καλής επικοινωνίας εντός της διεπιστημονικής ομάδας, 6) στη συναισθηματική επιβάρυνση που προκαλεί η φροντίδα στο τέλος της ζωής, 7) στην ενσωμάτωση της ανακουφιστικής φροντίδας στη ΜΕΘ. Επιπλέον διερευνήθηκαν και εμπόδια εφαρμογής της ανακουφιστικής φροντίδας στη ΜΕΘ, τα οποία αφορούσαν α) στους επαγγελματίες υγείας (έλλειψη γνώσεων, δεξιοτήτων και εκπαίδευσης για το οικογενειακό πένθος και τη φροντίδα στο τέλος της ζωής, φόρτος εργασίας, διατήρηση εφαρμογής θεραπευτικών παρεμβάσεων σε ασθενείς που πεθαίνουν ή έχουν φτωχή πρόγνωση, δυσκολία επικοινωνίας και καθυστέρηση στην έγκαιρη συμβουλευτική ανακουφιστικής φροντίδας) β) στο σύστημα (εργασιακές συνθήκες, ο σχεδιασμός των ΜΕΘ, αδυναμία του νομικού τμήματος του νοσοκομείου να αντιμετωπίσει δύσκολες υποθέσεις ασθενών ) και γ) στους ασθενείς και στις οικογένειές τους (σύγχυση στον τρόπο επικοινωνίας της οικογένειας με την ομάδα της ΜΕΘ, δυσκολία της οικογένεια να αποδεχθεί την φτωχή πρόγνωση του ασθενούς και τα χαρακτηριστικά των μελών της οικογένειας) Συμπεράσματα: Λόγω της μεγάλης ποικιλομορφίας των ανασκοπηθέντων μελετών, της πτωχής αξιοπιστίας των αποτελεσμάτων τους καθώς και τους περιορισμούς της ανασκόπησης, δεν μπορούν να διεξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα που μπορούν να γενικευθούν. Ωστόσο, αναδείχθηκε η μειωμένη γνώση των επαγγελματιών υγείας στο αντικείμενο και η θετική προσέγγιση τους για την εφαρμογή της ανακουφιστικής φροντίδας στη ΜΕΘ με την κατάλληλη καθοδήγηση και εκπαίδευση. Επίσης επισημαίνεται η ανάγκη για καλύτερη επικοινωνία και συνεργασία εντός της διεπιστημονικής ομάδας καθώς και η συμμετοχή όλων στη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Περαιτέρω μελλοντική έρευνα αναμένεται να διασαφηνίσει τους τρόπους προαγωγής της ενσωμάτωσης της ανακουφιστικής φροντίδας στη ΜΕΘ.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η σημαντικότητα της παροχής ανακουφιστικής φροντίδας στην ΜΕΘ αναγνωρίζεται από πολλές μελέτες, προκειμένου να επιτευχθεί ανακούφιση σωματικών συμπτωμάτων, να τεθούν στόχοι φροντίδας επικεντρωμένοι στον ασθενή και να παρέχεται φροντίδα τέλους ζωής. Η επαρκής παροχή ανακουφιστικής φροντίδας στις ΜΕΘ από τους επαγγελματίες υγείας είναι απαραίτητη για την προσφορά ενός «καλού θανάτου» στους βαριά πάσχοντες ασθενείς και γι΄ αυτό χρειάζονται γνώσεις και ικανότητες ως προς την ανακουφιστική φροντίδα. Σκοπός: Η διερεύνηση των γνώσεων, στάσεων και αντιλήψεων των επαγγελματιών υγείας για την ανακουφιστική φροντίδα στη ΜΕΘ. Υλικό και Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας μέσω των ηλεκτρονικών βάσεων PubMed και Scopus από τις 23 Αυγούστου 2021 μέχρι τις 29 Οκτωβρίου 2021, με τη συνδυαστική χρήση των όρων: «palliative», «ICU», «knowledge», «attitude», «perception». Κριτήρια επιλογής αποτέλεσαν μελέτες 1) δημοσιευμένες σε επιστημονικά περιοδικά στην αγγλική γλώσσα, 2) δημοσιευμένες τα τελευταία δώδεκα χρόνια, 3) με διαθέσιμο το πλήρες κείμενο του άρθρου και 4) που αφορούν σε επαγγελματίες υγείας οι οποίοι εργάζονται σε ΜΕΘ, ενώ κριτήρια αποκλεισμού ήταν 1) δευτερογενείς μελέτες (ανασκοπήσεις και μετα-αναλύσεις) και 2) μελέτες που αφορούν σε παιδιατρικές ΜΕΘ. Αποτελέσματα: Από την αρχική αναζήτηση, προέκυψαν συνολικά 1.125 άρθρα. Μετά τη διαλογή των άρθρων με το PRISMA, ανασκοπήθηκαν τελικά 20 μελέτες. Οι 13 μελέτες ήταν ποσοτικές (10 συγχρονικές και 1 προοπτική), 5 ποιοτικές και 2 χρησιμοποίησαν μεικτή μεθοδολογία. Έξι μελέτες είχαν δείγμα γιατρούς, 14 νοσηλευτές, ενώ 2 μελέτες είχαν μικτούς πληθυσμούς. Συνολικά 8 μελέτες επικεντρώθηκαν στην εφαρμογή της ανακουφιστικής φροντίδας στη ΜΕΘ, 9 στην εφαρμογή της φροντίδας στο τέλος της ζωής, ενώ 3 μελέτες συμπεριέλαβαν και τα δύο επίπεδα φροντίδας. Οι ερευνητικοί σκοποί παρουσίασαν μεγάλη ποικιλομορφία περιλαμβάνοντας τη σχέση των γνώσεων για την ανακουφιστική φροντίδα με την επαγγελματική αυτοπεποίθηση, τις γνώσεις/ στάσεις/ υποστηρικτικές συμπεριφορές των επαγγελματιών υγείας για την ΑΦ στη ΜΕΘ και τις πρακτικές αναστολής και απόσυρσης των θεραπειών στη ΜΕΘ. Αντίστοιχα τα εργαλεία συλλογής των δεδομένων που χρησιμοποιήθηκαν εμφάνιζαν μεγάλη ποικιλομορφία και συχνά κατασκευάστηκαν εργαλεία για τις ανάγκες κάθε μελέτης. Οι γνώσεις των επαγγελματιών για την ανακουφιστική φροντίδα ήταν ανεπαρκείς. Οι στάσεις των γιατρών για την ανακουφιστική φροντίδα αφορούσαν στην εφαρμογή της πρακτικής απόσυρσης και αναστολής επώδυνων θεραπειών διατήρησης ζωής, την ανακούφιση συμπτωμάτων στο τέλος της ζωής και τη διαχείριση της αναλγησίας, την ενδυνάμωση της ανακουφιστικής φροντίδας στο πλαίσιο της ΜΕΘ και της συνεργασίας των εντατικολόγων με εξειδικευμένη ομάδα ανακουφιστικής φροντίδας. Οι στάσεις των νοσηλευτών αφορούσαν στην αναστολή ή απόσυρση της θεραπείας, στην εφαρμογή των πρακτικών φροντίδας στο τέλος ζωής στις ΜΕΘ και στην πρόταση συμμετοχής τους στις συζητήσεις για τον επικείμενο θάνατο του ασθενούς. Οι αντιλήψεις των γιατρών περιελάμβαναν: 1) την μη αναγκαιότητα της ανακουφιστικής φροντίδας 2) και ιδιαίτερα για ασθενείς υπό αναισθησία ή βαθιά νάρκωση, 3) τη σημαντικότητα της ανακουφιστικής φροντίδας συμπληρωματικά με την ενεργή θεραπεία 3) τη δυνατότητα συνέχισης της φροντίδας στην οικία του ασθενή 5) το δικαίωμα των βαρέως πασχόντων στην επιλογή διακοπής υποστήριξης της ζωής και 6) την ένταξη της εκπαίδευσης για τη φροντίδα στο τέλος ζωής στο βασικό πρόγραμμα σπουδών. Οι αντιλήψεις των νοσηλευτών αφορούσαν: 1) στην ανάγκη για σεβασμό στις επιθυμίες των ασθενών, 2) στην επικέντρωση στη θεραπεία και το αίσθημα αποτυχίας, επί διακοπής της, 3) στην προώθηση της παρουσίας της οικογένειας πριν, στον θάνατο του ασθενούς και μετά από αυτόν, 4) στις δυσκολίες επικοινωνίας και αποξένωσης του περιβάλλοντος της ΜΕΘ, 5) στη σημαντικότητα της καλής επικοινωνίας εντός της διεπιστημονικής ομάδας, 6) στη συναισθηματική επιβάρυνση που προκαλεί η φροντίδα στο τέλος της ζωής, 7) στην ενσωμάτωση της ανακουφιστικής φροντίδας στη ΜΕΘ. Επιπλέον διερευνήθηκαν και εμπόδια εφαρμογής της ανακουφιστικής φροντίδας στη ΜΕΘ, τα οποία αφορούσαν α) στους επαγγελματίες υγείας (έλλειψη γνώσεων, δεξιοτήτων και εκπαίδευσης για το οικογενειακό πένθος και τη φροντίδα στο τέλος της ζωής, φόρτος εργασίας, διατήρηση εφαρμογής θεραπευτικών παρεμβάσεων σε ασθενείς που πεθαίνουν ή έχουν φτωχή πρόγνωση, δυσκολία επικοινωνίας και καθυστέρηση στην έγκαιρη συμβουλευτική ανακουφιστικής φροντίδας) β) στο σύστημα (εργασιακές συνθήκες, ο σχεδιασμός των ΜΕΘ, αδυναμία του νομικού τμήματος του νοσοκομείου να αντιμετωπίσει δύσκολες υποθέσεις ασθενών ) και γ) στους ασθενείς και στις οικογένειές τους (σύγχυση στον τρόπο επικοινωνίας της οικογένειας με την ομάδα της ΜΕΘ, δυσκολία της οικογένεια να αποδεχθεί την φτωχή πρόγνωση του ασθενούς και τα χαρακτηριστικά των μελών της οικογένειας) Συμπεράσματα: Λόγω της μεγάλης ποικιλομορφίας των ανασκοπηθέντων μελετών, της πτωχής αξιοπιστίας των αποτελεσμάτων τους καθώς και τους περιορισμούς της ανασκόπησης, δεν μπορούν να διεξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα που μπορούν να γενικευθούν. Ωστόσο, αναδείχθηκε η μειωμένη γνώση των επαγγελματιών υγείας στο αντικείμενο και η θετική προσέγγιση τους για την εφαρμογή της ανακουφιστικής φροντίδας στη ΜΕΘ με την κατάλληλη καθοδήγηση και εκπαίδευση. Επίσης επισημαίνεται η ανάγκη για καλύτερη επικοινωνία και συνεργασία εντός της διεπιστημονικής ομάδας καθώς και η συμμετοχή όλων στη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Περαιτέρω μελλοντική έρευνα αναμένεται να διασαφηνίσει τους τρόπους προαγωγής της ενσωμάτωσης της ανακουφιστικής φροντίδας στη ΜΕΘ.","abstract_has_math":false,"creators":["Ταμπάση Χριστίνα","Tampasi Christina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T06:21:00Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3256566"],"render_values":[{"text":"uoadl:3256566","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3256566","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3256566","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3256566","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ταμπάση Χριστίνα","Tampasi Christina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3256566","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3256566"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η σημαντικότητα της παροχής ανακουφιστικής φροντίδας στην ΜΕΘ αναγνωρίζεται από πολλές μελέτες, προκειμένου να επιτευχθεί ανακούφιση σωματικών συμπτωμάτων, να τεθούν στόχοι φροντίδας επικεντρωμένοι στον ασθενή και να παρέχεται φροντίδα τέλους ζωής. Η επαρκής παροχή ανακουφιστικής φροντίδας στις ΜΕΘ από τους επαγγελματίες υγείας είναι απαραίτητη για την προσφορά ενός «καλού θανάτου» στους βαριά πάσχοντες ασθενείς και γι΄ αυτό χρειάζονται γνώσεις και ικανότητες ως προς την ανακουφιστική φροντίδα. Σκοπός: Η διερεύνηση των γνώσεων, στάσεων και αντιλήψεων των επαγγελματιών υγείας για την ανακουφιστική φροντίδα στη ΜΕΘ. Υλικό και Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας μέσω των ηλεκτρονικών βάσεων PubMed και Scopus από τις 23 Αυγούστου 2021 μέχρι τις 29 Οκτωβρίου 2021, με τη συνδυαστική χρήση των όρων: «palliative», «ICU», «knowledge», «attitude», «perception». Κριτήρια επιλογής αποτέλεσαν μελέτες 1) δημοσιευμένες σε επιστημονικά περιοδικά στην αγγλική γλώσσα, 2) δημοσιευμένες τα τελευταία δώδεκα χρόνια, 3) με διαθέσιμο το πλήρες κείμενο του άρθρου και 4) που αφορούν σε επαγγελματίες υγείας οι οποίοι εργάζονται σε ΜΕΘ, ενώ κριτήρια αποκλεισμού ήταν 1) δευτερογενείς μελέτες (ανασκοπήσεις και μετα-αναλύσεις) και 2) μελέτες που αφορούν σε παιδιατρικές ΜΕΘ. Αποτελέσματα: Από την αρχική αναζήτηση, προέκυψαν συνολικά 1.125 άρθρα. Μετά τη διαλογή των άρθρων με το PRISMA, ανασκοπήθηκαν τελικά 20 μελέτες. Οι 13 μελέτες ήταν ποσοτικές (10 συγχρονικές και 1 προοπτική), 5 ποιοτικές και 2 χρησιμοποίησαν μεικτή μεθοδολογία. Έξι μελέτες είχαν δείγμα γιατρούς, 14 νοσηλευτές, ενώ 2 μελέτες είχαν μικτούς πληθυσμούς. Συνολικά 8 μελέτες επικεντρώθηκαν στην εφαρμογή της ανακουφιστικής φροντίδας στη ΜΕΘ, 9 στην εφαρμογή της φροντίδας στο τέλος της ζωής, ενώ 3 μελέτες συμπεριέλαβαν και τα δύο επίπεδα φροντίδας. Οι ερευνητικοί σκοποί παρουσίασαν μεγάλη ποικιλομορφία περιλαμβάνοντας τη σχέση των γνώσεων για την ανακουφιστική φροντίδα με την επαγγελματική αυτοπεποίθηση, τις γνώσεις/ στάσεις/ υποστηρικτικές συμπεριφορές των επαγγελματιών υγείας για την ΑΦ στη ΜΕΘ και τις πρακτικές αναστολής και απόσυρσης των θεραπειών στη ΜΕΘ. Αντίστοιχα τα εργαλεία συλλογής των δεδομένων που χρησιμοποιήθηκαν εμφάνιζαν μεγάλη ποικιλομορφία και συχνά κατασκευάστηκαν εργαλεία για τις ανάγκες κάθε μελέτης. Οι γνώσεις των επαγγελματιών για την ανακουφιστική φροντίδα ήταν ανεπαρκείς. Οι στάσεις των γιατρών για την ανακουφιστική φροντίδα αφορούσαν στην εφαρμογή της πρακτικής απόσυρσης και αναστολής επώδυνων θεραπειών διατήρησης ζωής, την ανακούφιση συμπτωμάτων στο τέλος της ζωής και τη διαχείριση της αναλγησίας, την ενδυνάμωση της ανακουφιστικής φροντίδας στο πλαίσιο της ΜΕΘ και της συνεργασίας των εντατικολόγων με εξειδικευμένη ομάδα ανακουφιστικής φροντίδας. Οι στάσεις των νοσηλευτών αφορούσαν στην αναστολή ή απόσυρση της θεραπείας, στην εφαρμογή των πρακτικών φροντίδας στο τέλος ζωής στις ΜΕΘ και στην πρόταση συμμετοχής τους στις συζητήσεις για τον επικείμενο θάνατο του ασθενούς. Οι αντιλήψεις των γιατρών περιελάμβαναν: 1) την μη αναγκαιότητα της ανακουφιστικής φροντίδας 2) και ιδιαίτερα για ασθενείς υπό αναισθησία ή βαθιά νάρκωση, 3) τη σημαντικότητα της ανακουφιστικής φροντίδας συμπληρωματικά με την ενεργή θεραπεία 3) τη δυνατότητα συνέχισης της φροντίδας στην οικία του ασθενή 5) το δικαίωμα των βαρέως πασχόντων στην επιλογή διακοπής υποστήριξης της ζωής και 6) την ένταξη της εκπαίδευσης για τη φροντίδα στο τέλος ζωής στο βασικό πρόγραμμα σπουδών. Οι αντιλήψεις των νοσηλευτών αφορούσαν: 1) στην ανάγκη για σεβασμό στις επιθυμίες των ασθενών, 2) στην επικέντρωση στη θεραπεία και το αίσθημα αποτυχίας, επί διακοπής της, 3) στην προώθηση της παρουσίας της οικογένειας πριν, στον θάνατο του ασθενούς και μετά από αυτόν, 4) στις δυσκολίες επικοινωνίας και αποξένωσης του περιβάλλοντος της ΜΕΘ, 5) στη σημαντικότητα της καλής επικοινωνίας εντός της διεπιστημονικής ομάδας, 6) στη συναισθηματική επιβάρυνση που προκαλεί η φροντίδα στο τέλος της ζωής, 7) στην ενσωμάτωση της ανακουφιστικής φροντίδας στη ΜΕΘ. Επιπλέον διερευνήθηκαν και εμπόδια εφαρμογής της ανακουφιστικής φροντίδας στη ΜΕΘ, τα οποία αφορούσαν α) στους επαγγελματίες υγείας (έλλειψη γνώσεων, δεξιοτήτων και εκπαίδευσης για το οικογενειακό πένθος και τη φροντίδα στο τέλος της ζωής, φόρτος εργασίας, διατήρηση εφαρμογής θεραπευτικών παρεμβάσεων σε ασθενείς που πεθαίνουν ή έχουν φτωχή πρόγνωση, δυσκολία επικοινωνίας και καθυστέρηση στην έγκαιρη συμβουλευτική ανακουφιστικής φροντίδας) β) στο σύστημα (εργασιακές συνθήκες, ο σχεδιασμός των ΜΕΘ, αδυναμία του νομικού τμήματος του νοσοκομείου να αντιμετωπίσει δύσκολες υποθέσεις ασθενών ) και γ) στους ασθενείς και στις οικογένειές τους (σύγχυση στον τρόπο επικοινωνίας της οικογένειας με την ομάδα της ΜΕΘ, δυσκολία της οικογένεια να αποδεχθεί την φτωχή πρόγνωση του ασθενούς και τα χαρακτηριστικά των μελών της οικογένειας) Συμπεράσματα: Λόγω της μεγάλης ποικιλομορφίας των ανασκοπηθέντων μελετών, της πτωχής αξιοπιστίας των αποτελεσμάτων τους καθώς και τους περιορισμούς της ανασκόπησης, δεν μπορούν να διεξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα που μπορούν να γενικευθούν. Ωστόσο, αναδείχθηκε η μειωμένη γνώση των επαγγελματιών υγείας στο αντικείμενο και η θετική προσέγγιση τους για την εφαρμογή της ανακουφιστικής φροντίδας στη ΜΕΘ με την κατάλληλη καθοδήγηση και εκπαίδευση. Επίσης επισημαίνεται η ανάγκη για καλύτερη επικοινωνία και συνεργασία εντός της διεπιστημονικής ομάδας καθώς και η συμμετοχή όλων στη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Περαιτέρω μελλοντική έρευνα αναμένεται να διασαφηνίσει τους τρόπους προαγωγής της ενσωμάτωσης της ανακουφιστικής φροντίδας στη ΜΕΘ.","Introduction: The importance of providing palliative care in ICU is recognized by many studies, in order to achieve relief of physical symptoms, to set patient-centered goals and provide end-of-life care. Offering palliative care in ICUs by health professionals is essential in order for seriously ill patients to experience a \"good death\". This is why they need knowledge and skills as far as palliative care is concerned. Aim: The investigation of the knowledge, attitudes and perceptions of health professionals about the palliative care in the ICU. Methodology: An electronic review of the international literature was performed PubMed and Scopus databases from August 23, 2021 to October 29, 2021, with the combined use of the terms: \"palliative\", \"ICU\", \"knowledge\", \"attitude\", \"perception\". Selection criteria were studies 1) published in scientific journals in the English language, 2) published in the last twelve years, 3) with the full text of the article available and 4) which concern health professionals who work in ICUs, while exclusion criteria were 1) secondary studies (reviews and meta-analyses) and 2) studies involving pediatric ICU. Results: From the initial search, a total of 1,125 articles were retrieved. After screening the articles with PRISMA, 20 studies were finally reviewed. The 13 studies were quantitative (10 cross-sectional and 1 prospective), 5 qualitative and 2 used a mixed methodology. Six studies had a sample of doctors, 14 nurses, while 2 studies had mixed populations. A total of 8 studies focused on the implementation of palliative care in the ICU, 9 on the implementation of end-of-life care, while 3 studies included both levels of care. The research purposes varied widely including the correlation of palliative care knowledge and professional self-confidence, knowledge/attitudes/supportive behaviors of health professionals for palliative care in ICU, and practices of withholding and withdrawing treatments in ICU. Respectively, the data collection tools used, showed great diversity and they were often constructed for the needs of each study. The professionals' knowledge of palliative care was insufficient. Doctors' attitudes about palliative care involved the application of the practice of painful withdrawal and withholding of life-sustaining treatments, end-of-life symptom relief and management analgesia of patients, the strengthening of palliative care in the context of intensive care treatment and the collaboration of intensivists with a specialized palliative care team. The nurses' attitudes related to withhold or withdrawal of treatment, the application of end-of-life care practices in ICUs and the proposal of their participation in the discussions about the patient’s imminent death. Physicians' perceptions included: 1) non-necessity of palliative care 2) and especially for patients under anesthesia or deep sedation, 3) the importance of palliative care in addition to active treatment 3) the patient's ability of continuing his care at home 5) critically ill patients’ right to choose life support withdraw and 6) the inclusion of end-of-life care education in the core curriculum. The nurses’ perceptions concerned: 1) the need to respect patients' wishes, 2) focus on treatment and the feeling of failure upon its interruption, 3) he promotion of the presence of the family before, during and after the death of the patient, 4) the communication difficulties and alienation of the ICU environment, 5) the importance of good communication within the interdisciplinary team, 6) the emotional burden caused by end-of-life care, 7) integration of palliative care in the ICU. In addition, implementation obstacles of palliative care in ICU were investigated, which related to a)health professionals (lack of knowledge, skills and training on family bereavement and end-of-life care, workload, maintaining application of therapeutic interventions to patients who die or have a poor prognosis, difficulty communicating, delay in timely palliative care counseling) b) in the system (working conditions, the design of ICU, inability of the legal department of the hospital to deal with difficult patient cases) and c) to patients and their families (confusion related to the way the family communicates with ICU team, difficulty of the family to accept the poor prognosis of the patient and the characteristics of family members) Conclusion: Due to great diversity of the reviewed studies, the poor reliability of their results and the limitations of this review, no generalizable conclusions can be drawn. However, the reduced knowledge of health professionals on the subject and their positive approach to the implementation of palliative care in ICU with appropriate guidance and training was highlighted. The need for better communication and collaboration within the interdisciplinary team as well as everyone's participation in the decision-making process is also highlighted. Further future research is expected to elucidate ways to promote the integration of palliative care in the ICU."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Γνώσεις, αντιλήψεις και στάσεις επαγγελματιών υγείας για την Ανακουφιστική Φροντίδα σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ταμπάση Χριστίνα","Tampasi Christina"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η σημαντικότητα της παροχής ανακουφιστικής φροντίδας στην ΜΕΘ αναγνωρίζεται από πολλές μελέτες, προκειμένου να επιτευχθεί ανακούφιση σωματικών συμπτωμάτων, να τεθούν στόχοι φροντίδας επικεντρωμένοι στον ασθενή και να παρέχεται φροντίδα τέλους ζωής. Η επαρκής παροχή ανακουφιστικής φροντίδας στις ΜΕΘ από τους επαγγελματίες υγείας είναι απαραίτητη για την προσφορά ενός «καλού θανάτου» στους βαριά πάσχοντες ασθενείς και γι΄ αυτό χρειάζονται γνώσεις και ικανότητες ως προς την ανακουφιστική φροντίδα. Σκοπός: Η διερεύνηση των γνώσεων, στάσεων και αντιλήψεων των επαγγελματιών υγείας για την ανακουφιστική φροντίδα στη ΜΕΘ. Υλικό και Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας μέσω των ηλεκτρονικών βάσεων PubMed και Scopus από τις 23 Αυγούστου 2021 μέχρι τις 29 Οκτωβρίου 2021, με τη συνδυαστική χρήση των όρων: «palliative», «ICU», «knowledge», «attitude», «perception». Κριτήρια επιλογής αποτέλεσαν μελέτες 1) δημοσιευμένες σε επιστημονικά περιοδικά στην αγγλική γλώσσα, 2) δημοσιευμένες τα τελευταία δώδεκα χρόνια, 3) με διαθέσιμο το πλήρες κείμενο του άρθρου και 4) που αφορούν σε επαγγελματίες υγείας οι οποίοι εργάζονται σε ΜΕΘ, ενώ κριτήρια αποκλεισμού ήταν 1) δευτερογενείς μελέτες (ανασκοπήσεις και μετα-αναλύσεις) και 2) μελέτες που αφορούν σε παιδιατρικές ΜΕΘ. Αποτελέσματα: Από την αρχική αναζήτηση, προέκυψαν συνολικά 1.125 άρθρα. Μετά τη διαλογή των άρθρων με το PRISMA, ανασκοπήθηκαν τελικά 20 μελέτες. Οι 13 μελέτες ήταν ποσοτικές (10 συγχρονικές και 1 προοπτική), 5 ποιοτικές και 2 χρησιμοποίησαν μεικτή μεθοδολογία. Έξι μελέτες είχαν δείγμα γιατρούς, 14 νοσηλευτές, ενώ 2 μελέτες είχαν μικτούς πληθυσμούς. Συνολικά 8 μελέτες επικεντρώθηκαν στην εφαρμογή της ανακουφιστικής φροντίδας στη ΜΕΘ, 9 στην εφαρμογή της φροντίδας στο τέλος της ζωής, ενώ 3 μελέτες συμπεριέλαβαν και τα δύο επίπεδα φροντίδας. Οι ερευνητικοί σκοποί παρουσίασαν μεγάλη ποικιλομορφία περιλαμβάνοντας τη σχέση των γνώσεων για την ανακουφιστική φροντίδα με την επαγγελματική αυτοπεποίθηση, τις γνώσεις/ στάσεις/ υποστηρικτικές συμπεριφορές των επαγγελματιών υγείας για την ΑΦ στη ΜΕΘ και τις πρακτικές αναστολής και απόσυρσης των θεραπειών στη ΜΕΘ. Αντίστοιχα τα εργαλεία συλλογής των δεδομένων που χρησιμοποιήθηκαν εμφάνιζαν μεγάλη ποικιλομορφία και συχνά κατασκευάστηκαν εργαλεία για τις ανάγκες κάθε μελέτης. Οι γνώσεις των επαγγελματιών για την ανακουφιστική φροντίδα ήταν ανεπαρκείς. Οι στάσεις των γιατρών για την ανακουφιστική φροντίδα αφορούσαν στην εφαρμογή της πρακτικής απόσυρσης και αναστολής επώδυνων θεραπειών διατήρησης ζωής, την ανακούφιση συμπτωμάτων στο τέλος της ζωής και τη διαχείριση της αναλγησίας, την ενδυνάμωση της ανακουφιστικής φροντίδας στο πλαίσιο της ΜΕΘ και της συνεργασίας των εντατικολόγων με εξειδικευμένη ομάδα ανακουφιστικής φροντίδας. Οι στάσεις των νοσηλευτών αφορούσαν στην αναστολή ή απόσυρση της θεραπείας, στην εφαρμογή των πρακτικών φροντίδας στο τέλος ζωής στις ΜΕΘ και στην πρόταση συμμετοχής τους στις συζητήσεις για τον επικείμενο θάνατο του ασθενούς. Οι αντιλήψεις των γιατρών περιελάμβαναν: 1) την μη αναγκαιότητα της ανακουφιστικής φροντίδας 2) και ιδιαίτερα για ασθενείς υπό αναισθησία ή βαθιά νάρκωση, 3) τη σημαντικότητα της ανακουφιστικής φροντίδας συμπληρωματικά με την ενεργή θεραπεία 3) τη δυνατότητα συνέχισης της φροντίδας στην οικία του ασθενή 5) το δικαίωμα των βαρέως πασχόντων στην επιλογή διακοπής υποστήριξης της ζωής και 6) την ένταξη της εκπαίδευσης για τη φροντίδα στο τέλος ζωής στο βασικό πρόγραμμα σπουδών. Οι αντιλήψεις των νοσηλευτών αφορούσαν: 1) στην ανάγκη για σεβασμό στις επιθυμίες των ασθενών, 2) στην επικέντρωση στη θεραπεία και το αίσθημα αποτυχίας, επί διακοπής της, 3) στην προώθηση της παρουσίας της οικογένειας πριν, στον θάνατο του ασθενούς και μετά από αυτόν, 4) στις δυσκολίες επικοινωνίας και αποξένωσης του περιβάλλοντος της ΜΕΘ, 5) στη σημαντικότητα της καλής επικοινωνίας εντός της διεπιστημονικής ομάδας, 6) στη συναισθηματική επιβάρυνση που προκαλεί η φροντίδα στο τέλος της ζωής, 7) στην ενσωμάτωση της ανακουφιστικής φροντίδας στη ΜΕΘ. Επιπλέον διερευνήθηκαν και εμπόδια εφαρμογής της ανακουφιστικής φροντίδας στη ΜΕΘ, τα οποία αφορούσαν α) στους επαγγελματίες υγείας (έλλειψη γνώσεων, δεξιοτήτων και εκπαίδευσης για το οικογενειακό πένθος και τη φροντίδα στο τέλος της ζωής, φόρτος εργασίας, διατήρηση εφαρμογής θεραπευτικών παρεμβάσεων σε ασθενείς που πεθαίνουν ή έχουν φτωχή πρόγνωση, δυσκολία επικοινωνίας και καθυστέρηση στην έγκαιρη συμβουλευτική ανακουφιστικής φροντίδας) β) στο σύστημα (εργασιακές συνθήκες, ο σχεδιασμός των ΜΕΘ, αδυναμία του νομικού τμήματος του νοσοκομείου να αντιμετωπίσει δύσκολες υποθέσεις ασθενών ) και γ) στους ασθενείς και στις οικογένειές τους (σύγχυση στον τρόπο επικοινωνίας της οικογένειας με την ομάδα της ΜΕΘ, δυσκολία της οικογένεια να αποδεχθεί την φτωχή πρόγνωση του ασθενούς και τα χαρακτηριστικά των μελών της οικογένειας) Συμπεράσματα: Λόγω της μεγάλης ποικιλομορφίας των ανασκοπηθέντων μελετών, της πτωχής αξιοπιστίας των αποτελεσμάτων τους καθώς και τους περιορισμούς της ανασκόπησης, δεν μπορούν να διεξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα που μπορούν να γενικευθούν. Ωστόσο, αναδείχθηκε η μειωμένη γνώση των επαγγελματιών υγείας στο αντικείμενο και η θετική προσέγγιση τους για την εφαρμογή της ανακουφιστικής φροντίδας στη ΜΕΘ με την κατάλληλη καθοδήγηση και εκπαίδευση. Επίσης επισημαίνεται η ανάγκη για καλύτερη επικοινωνία και συνεργασία εντός της διεπιστημονικής ομάδας καθώς και η συμμετοχή όλων στη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Περαιτέρω μελλοντική έρευνα αναμένεται να διασαφηνίσει τους τρόπους προαγωγής της ενσωμάτωσης της ανακουφιστικής φροντίδας στη ΜΕΘ.","Introduction: The importance of providing palliative care in ICU is recognized by many studies, in order to achieve relief of physical symptoms, to set patient-centered goals and provide end-of-life care. Offering palliative care in ICUs by health professionals is essential in order for seriously ill patients to experience a \"good death\". This is why they need knowledge and skills as far as palliative care is concerned. Aim: The investigation of the knowledge, attitudes and perceptions of health professionals about the palliative care in the ICU. Methodology: An electronic review of the international literature was performed PubMed and Scopus databases from August 23, 2021 to October 29, 2021, with the combined use of the terms: \"palliative\", \"ICU\", \"knowledge\", \"attitude\", \"perception\". Selection criteria were studies 1) published in scientific journals in the English language, 2) published in the last twelve years, 3) with the full text of the article available and 4) which concern health professionals who work in ICUs, while exclusion criteria were 1) secondary studies (reviews and meta-analyses) and 2) studies involving pediatric ICU. Results: From the initial search, a total of 1,125 articles were retrieved. After screening the articles with PRISMA, 20 studies were finally reviewed. The 13 studies were quantitative (10 cross-sectional and 1 prospective), 5 qualitative and 2 used a mixed methodology. Six studies had a sample of doctors, 14 nurses, while 2 studies had mixed populations. A total of 8 studies focused on the implementation of palliative care in the ICU, 9 on the implementation of end-of-life care, while 3 studies included both levels of care. The research purposes varied widely including the correlation of palliative care knowledge and professional self-confidence, knowledge/attitudes/supportive behaviors of health professionals for palliative care in ICU, and practices of withholding and withdrawing treatments in ICU. Respectively, the data collection tools used, showed great diversity and they were often constructed for the needs of each study. The professionals' knowledge of palliative care was insufficient. Doctors' attitudes about palliative care involved the application of the practice of painful withdrawal and withholding of life-sustaining treatments, end-of-life symptom relief and management analgesia of patients, the strengthening of palliative care in the context of intensive care treatment and the collaboration of intensivists with a specialized palliative care team. The nurses' attitudes related to withhold or withdrawal of treatment, the application of end-of-life care practices in ICUs and the proposal of their participation in the discussions about the patient’s imminent death. Physicians' perceptions included: 1) non-necessity of palliative care 2) and especially for patients under anesthesia or deep sedation, 3) the importance of palliative care in addition to active treatment 3) the patient's ability of continuing his care at home 5) critically ill patients’ right to choose life support withdraw and 6) the inclusion of end-of-life care education in the core curriculum. The nurses’ perceptions concerned: 1) the need to respect patients' wishes, 2) focus on treatment and the feeling of failure upon its interruption, 3) he promotion of the presence of the family before, during and after the death of the patient, 4) the communication difficulties and alienation of the ICU environment, 5) the importance of good communication within the interdisciplinary team, 6) the emotional burden caused by end-of-life care, 7) integration of palliative care in the ICU. In addition, implementation obstacles of palliative care in ICU were investigated, which related to a)health professionals (lack of knowledge, skills and training on family bereavement and end-of-life care, workload, maintaining application of therapeutic interventions to patients who die or have a poor prognosis, difficulty communicating, delay in timely palliative care counseling) b) in the system (working conditions, the design of ICU, inability of the legal department of the hospital to deal with difficult patient cases) and c) to patients and their families (confusion related to the way the family communicates with ICU team, difficulty of the family to accept the poor prognosis of the patient and the characteristics of family members) Conclusion: Due to great diversity of the reviewed studies, the poor reliability of their results and the limitations of this review, no generalizable conclusions can be drawn. However, the reduced knowledge of health professionals on the subject and their positive approach to the implementation of palliative care in ICU with appropriate guidance and training was highlighted. The need for better communication and collaboration within the interdisciplinary team as well as everyone's participation in the decision-making process is also highlighted. Further future research is expected to elucidate ways to promote the integration of palliative care in the ICU."],"dc:identifier":["uoadl:3256566","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3256566"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Γνώσεις, αντιλήψεις και στάσεις επαγγελματιών υγείας για την Ανακουφιστική Φροντίδα σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:00Z"}