{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3257202"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3257202","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σώρευση αίτησης αναστολής εκτέλεσης και αίτησης ακύρωσης στο ίδιο δικόγραφο σύμφωνα με το νέο άρθρο 372 του Ν. 4412/2016","abstract":"Με το άρθρο 138 ν. 4782/2021, θεσπισθέν μόλις πέντε έτη από την ψήφιση του ν. 4412/2016, αναμορφώθηκε εκ βάθρων το σύστημα της παρεχόμενης δικαστικής προστασίας στο στάδιο που προηγείται της σύναψης μίας δημόσιας σύμβασης. Βασική καινοτομία της νέας ρύθμισης συνιστά η σώρευση της αίτησης αναστολής και της αίτησης ακύρωσης σε ένα ενιαίο δικόγραφο, που αποτελεί και τη «λυδία λίθο» του νομοθετικού εγχειρήματος. Κατ’ ουσίαν η προσωρινή διαταγή, που εκδίδεται σε σύντομο χρονικό διάστημα και περιέχει όλως συνοπτική αιτιολογία, αντικαθιστά την προσωρινή δικαστική προστασία που παρείχετο με την άσκηση της αίτησης αναστολής υπό το προϊσχύσαν καθεστώς, ενώ το ενιαίο, πλέον, ένδικο βοήθημα προορίζεται να επιλύει οριστικά και στο σύντομο χρονικό διάστημα των περίπου τριών μηνών, τη διαφορά που φέρεται προς κρίσιν ενώπιον του αρμόδιου δικαστηρίου. Στην νομοθετική αυτή επιλογή φαίνεται να συνέτεινε και η πρόσφατη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης που απονέμει έννομο συμφέρον στον αποκλεισθέντα διαγωνιζόμενο να ασκεί ένδικα βοηθήματα και να επιδιώκει τον αποκλεισμό των συνδιαγωνιζομένων του, μέχρι την διάγνωση του οριστικού αποκλεισμού του από τη διαγωνιστική διαδικασία με δικαστική απόφαση με ισχύ δεδικασμένου. Πράγματι, η νομολογία αυτή καθιστά έτι αναγκαιότερη την ταχεία επίλυση των συναφών διάφορων και την σε σύντομο χρόνο αμετάκλητη απόφανση περί του ποιος διαγωνιζόμενος είναι οριστικώς αποκλεισθείς και άρα στερείται στο εξής της δυνατότητας να καθυστερήσει κακοπροαίρετα την υπογραφή μίας δημόσιας σύμβασης. Αντικείμενο της παρούσας μελέτης αποτελεί η ανάλυση των επιμέρους ρυθμίσεων και ζητημάτων που ανακύπτουν εκ της νέας διάταξης του άρθρου 138 ν. 4782/2021, η εξέταση του κατά πόσον η εν θέματι ρύθμιση είναι συμβατή με το ενωσιακό και το εθνικό δίκαιο και εάν δύναται πράγματι να επιτελέσει τους σκοπούς που επεδίωξε ο νομοθέτης με τη θέσπιση της. Ήδη έχουν εκδοθεί τέσσερεις (αντίθετες μεταξύ τους) αποφάσεις των Δ’ και Στ’ Τμημάτων του Συμβουλίου της Επικρατείας, οι οποίες αποφάνθηκαν επί της συμβατότητας ή μη της νέας ρύθμισης με τους κανόνες της Ε.Ε. και με το Σύνταγμα και ομοίως αποτελούν αντικείμενο εξέτασης της παρούσας μελέτης. Την απάντηση στα ανωτέρω ερωτήματα ασφαλώς θα δώσει σύντομα, με τον πλέον αυθεντικό τρόπο, η Ολομέλεια του ΣτΕ στην οποία τα Τμήματα παραπέμψαν το ζήτημα, η απόφαση της οποίας αναμένεται με μεγάλο ενδιαφέρον από όλους τους εμπλεκομένους στη διαδικασία σύναψης μίας δημόσιας σύμβασης και ιδίως από το νομικό κόσμο.","abstract_html":"Με το άρθρο 138 ν. 4782/2021, θεσπισθέν μόλις πέντε έτη από την ψήφιση του ν. 4412/2016, αναμορφώθηκε εκ βάθρων το σύστημα της παρεχόμενης δικαστικής προστασίας στο στάδιο που προηγείται της σύναψης μίας δημόσιας σύμβασης. Βασική καινοτομία της νέας ρύθμισης συνιστά η σώρευση της αίτησης αναστολής και της αίτησης ακύρωσης σε ένα ενιαίο δικόγραφο, που αποτελεί και τη «λυδία λίθο» του νομοθετικού εγχειρήματος. Κατ’ ουσίαν η προσωρινή διαταγή, που εκδίδεται σε σύντομο χρονικό διάστημα και περιέχει όλως συνοπτική αιτιολογία, αντικαθιστά την προσωρινή δικαστική προστασία που παρείχετο με την άσκηση της αίτησης αναστολής υπό το προϊσχύσαν καθεστώς, ενώ το ενιαίο, πλέον, ένδικο βοήθημα προορίζεται να επιλύει οριστικά και στο σύντομο χρονικό διάστημα των περίπου τριών μηνών, τη διαφορά που φέρεται προς κρίσιν ενώπιον του αρμόδιου δικαστηρίου. Στην νομοθετική αυτή επιλογή φαίνεται να συνέτεινε και η πρόσφατη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης που απονέμει έννομο συμφέρον στον αποκλεισθέντα διαγωνιζόμενο να ασκεί ένδικα βοηθήματα και να επιδιώκει τον αποκλεισμό των συνδιαγωνιζομένων του, μέχρι την διάγνωση του οριστικού αποκλεισμού του από τη διαγωνιστική διαδικασία με δικαστική απόφαση με ισχύ δεδικασμένου. Πράγματι, η νομολογία αυτή καθιστά έτι αναγκαιότερη την ταχεία επίλυση των συναφών διάφορων και την σε σύντομο χρόνο αμετάκλητη απόφανση περί του ποιος διαγωνιζόμενος είναι οριστικώς αποκλεισθείς και άρα στερείται στο εξής της δυνατότητας να καθυστερήσει κακοπροαίρετα την υπογραφή μίας δημόσιας σύμβασης. Αντικείμενο της παρούσας μελέτης αποτελεί η ανάλυση των επιμέρους ρυθμίσεων και ζητημάτων που ανακύπτουν εκ της νέας διάταξης του άρθρου 138 ν. 4782/2021, η εξέταση του κατά πόσον η εν θέματι ρύθμιση είναι συμβατή με το ενωσιακό και το εθνικό δίκαιο και εάν δύναται πράγματι να επιτελέσει τους σκοπούς που επεδίωξε ο νομοθέτης με τη θέσπιση της. Ήδη έχουν εκδοθεί τέσσερεις (αντίθετες μεταξύ τους) αποφάσεις των Δ’ και Στ’ Τμημάτων του Συμβουλίου της Επικρατείας, οι οποίες αποφάνθηκαν επί της συμβατότητας ή μη της νέας ρύθμισης με τους κανόνες της Ε.Ε. και με το Σύνταγμα και ομοίως αποτελούν αντικείμενο εξέτασης της παρούσας μελέτης. Την απάντηση στα ανωτέρω ερωτήματα ασφαλώς θα δώσει σύντομα, με τον πλέον αυθεντικό τρόπο, η Ολομέλεια του ΣτΕ στην οποία τα Τμήματα παραπέμψαν το ζήτημα, η απόφαση της οποίας αναμένεται με μεγάλο ενδιαφέρον από όλους τους εμπλεκομένους στη διαδικασία σύναψης μίας δημόσιας σύμβασης και ιδίως από το νομικό κόσμο.","abstract_has_math":false,"creators":["Πατσούδη Γεωργία","Patsoudi Georgia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:02Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3257202"],"render_values":[{"text":"uoadl:3257202","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3257202","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3257202","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3257202","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πατσούδη Γεωργία","Patsoudi Georgia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3257202","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3257202"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Με το άρθρο 138 ν. 4782/2021, θεσπισθέν μόλις πέντε έτη από την ψήφιση του ν. 4412/2016, αναμορφώθηκε εκ βάθρων το σύστημα της παρεχόμενης δικαστικής προστασίας στο στάδιο που προηγείται της σύναψης μίας δημόσιας σύμβασης. Βασική καινοτομία της νέας ρύθμισης συνιστά η σώρευση της αίτησης αναστολής και της αίτησης ακύρωσης σε ένα ενιαίο δικόγραφο, που αποτελεί και τη «λυδία λίθο» του νομοθετικού εγχειρήματος. Κατ’ ουσίαν η προσωρινή διαταγή, που εκδίδεται σε σύντομο χρονικό διάστημα και περιέχει όλως συνοπτική αιτιολογία, αντικαθιστά την προσωρινή δικαστική προστασία που παρείχετο με την άσκηση της αίτησης αναστολής υπό το προϊσχύσαν καθεστώς, ενώ το ενιαίο, πλέον, ένδικο βοήθημα προορίζεται να επιλύει οριστικά και στο σύντομο χρονικό διάστημα των περίπου τριών μηνών, τη διαφορά που φέρεται προς κρίσιν ενώπιον του αρμόδιου δικαστηρίου. Στην νομοθετική αυτή επιλογή φαίνεται να συνέτεινε και η πρόσφατη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης που απονέμει έννομο συμφέρον στον αποκλεισθέντα διαγωνιζόμενο να ασκεί ένδικα βοηθήματα και να επιδιώκει τον αποκλεισμό των συνδιαγωνιζομένων του, μέχρι την διάγνωση του οριστικού αποκλεισμού του από τη διαγωνιστική διαδικασία με δικαστική απόφαση με ισχύ δεδικασμένου. Πράγματι, η νομολογία αυτή καθιστά έτι αναγκαιότερη την ταχεία επίλυση των συναφών διάφορων και την σε σύντομο χρόνο αμετάκλητη απόφανση περί του ποιος διαγωνιζόμενος είναι οριστικώς αποκλεισθείς και άρα στερείται στο εξής της δυνατότητας να καθυστερήσει κακοπροαίρετα την υπογραφή μίας δημόσιας σύμβασης. Αντικείμενο της παρούσας μελέτης αποτελεί η ανάλυση των επιμέρους ρυθμίσεων και ζητημάτων που ανακύπτουν εκ της νέας διάταξης του άρθρου 138 ν. 4782/2021, η εξέταση του κατά πόσον η εν θέματι ρύθμιση είναι συμβατή με το ενωσιακό και το εθνικό δίκαιο και εάν δύναται πράγματι να επιτελέσει τους σκοπούς που επεδίωξε ο νομοθέτης με τη θέσπιση της. Ήδη έχουν εκδοθεί τέσσερεις (αντίθετες μεταξύ τους) αποφάσεις των Δ’ και Στ’ Τμημάτων του Συμβουλίου της Επικρατείας, οι οποίες αποφάνθηκαν επί της συμβατότητας ή μη της νέας ρύθμισης με τους κανόνες της Ε.Ε. και με το Σύνταγμα και ομοίως αποτελούν αντικείμενο εξέτασης της παρούσας μελέτης. Την απάντηση στα ανωτέρω ερωτήματα ασφαλώς θα δώσει σύντομα, με τον πλέον αυθεντικό τρόπο, η Ολομέλεια του ΣτΕ στην οποία τα Τμήματα παραπέμψαν το ζήτημα, η απόφαση της οποίας αναμένεται με μεγάλο ενδιαφέρον από όλους τους εμπλεκομένους στη διαδικασία σύναψης μίας δημόσιας σύμβασης και ιδίως από το νομικό κόσμο.","Article 138 of Law 4782/2021, that amended article 372 of Law 4412/2016, fundamentally reformed the legal protection system at the pre-contractual stage of public procurement procedures. The novelty of the new regime lies in the merger of the request for interim judicial protection and the request for final annulment in a single application. This single remedy intends to resolve definitively the dispute before the competent court, within approximately three months. The provisional order (“prosorini diatagi”), issued within a very short period and containing a brief statement of reasons, is replacing the application for interim measures of the previous regime. This legislative choice seems to have been influenced by the recent developments in the case-law of the Court of Justice of the European Union, according to which a candidate has the right to bring a proceeding before the court as long as its dismissal from the tender procedure has not acquired the authority of res judicata. Therefore, the disputes must be resolved within a short time to deprive the candidate of the possibility of maliciously delaying the signing of the public contract. This thesis presents the provisions of the new Article 138 of Law 4782/2021 and the examination of whether the newly introduced rule is compatible with EU and national law and can achieve the objectives that the legislator sought. In the meantime, the Chambers of the Council of State (CoE) have already issued four (contradictory) decisions, ruling on the compatibility of the new regulation with the EU rules and the Greek Constitution. The said four decisions are also presented in this thesis. The Chambers referred the issue to the Plenary Session of the CoE, whose judgment is awaited with great interest by all those involved in the public procurement procedures and especially by the legal professionals."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σώρευση αίτησης αναστολής εκτέλεσης και αίτησης ακύρωσης στο ίδιο δικόγραφο σύμφωνα με το νέο άρθρο 372 του Ν. 4412/2016"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πατσούδη Γεωργία","Patsoudi Georgia"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Με το άρθρο 138 ν. 4782/2021, θεσπισθέν μόλις πέντε έτη από την ψήφιση του ν. 4412/2016, αναμορφώθηκε εκ βάθρων το σύστημα της παρεχόμενης δικαστικής προστασίας στο στάδιο που προηγείται της σύναψης μίας δημόσιας σύμβασης. Βασική καινοτομία της νέας ρύθμισης συνιστά η σώρευση της αίτησης αναστολής και της αίτησης ακύρωσης σε ένα ενιαίο δικόγραφο, που αποτελεί και τη «λυδία λίθο» του νομοθετικού εγχειρήματος. Κατ’ ουσίαν η προσωρινή διαταγή, που εκδίδεται σε σύντομο χρονικό διάστημα και περιέχει όλως συνοπτική αιτιολογία, αντικαθιστά την προσωρινή δικαστική προστασία που παρείχετο με την άσκηση της αίτησης αναστολής υπό το προϊσχύσαν καθεστώς, ενώ το ενιαίο, πλέον, ένδικο βοήθημα προορίζεται να επιλύει οριστικά και στο σύντομο χρονικό διάστημα των περίπου τριών μηνών, τη διαφορά που φέρεται προς κρίσιν ενώπιον του αρμόδιου δικαστηρίου. Στην νομοθετική αυτή επιλογή φαίνεται να συνέτεινε και η πρόσφατη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης που απονέμει έννομο συμφέρον στον αποκλεισθέντα διαγωνιζόμενο να ασκεί ένδικα βοηθήματα και να επιδιώκει τον αποκλεισμό των συνδιαγωνιζομένων του, μέχρι την διάγνωση του οριστικού αποκλεισμού του από τη διαγωνιστική διαδικασία με δικαστική απόφαση με ισχύ δεδικασμένου. Πράγματι, η νομολογία αυτή καθιστά έτι αναγκαιότερη την ταχεία επίλυση των συναφών διάφορων και την σε σύντομο χρόνο αμετάκλητη απόφανση περί του ποιος διαγωνιζόμενος είναι οριστικώς αποκλεισθείς και άρα στερείται στο εξής της δυνατότητας να καθυστερήσει κακοπροαίρετα την υπογραφή μίας δημόσιας σύμβασης. Αντικείμενο της παρούσας μελέτης αποτελεί η ανάλυση των επιμέρους ρυθμίσεων και ζητημάτων που ανακύπτουν εκ της νέας διάταξης του άρθρου 138 ν. 4782/2021, η εξέταση του κατά πόσον η εν θέματι ρύθμιση είναι συμβατή με το ενωσιακό και το εθνικό δίκαιο και εάν δύναται πράγματι να επιτελέσει τους σκοπούς που επεδίωξε ο νομοθέτης με τη θέσπιση της. Ήδη έχουν εκδοθεί τέσσερεις (αντίθετες μεταξύ τους) αποφάσεις των Δ’ και Στ’ Τμημάτων του Συμβουλίου της Επικρατείας, οι οποίες αποφάνθηκαν επί της συμβατότητας ή μη της νέας ρύθμισης με τους κανόνες της Ε.Ε. και με το Σύνταγμα και ομοίως αποτελούν αντικείμενο εξέτασης της παρούσας μελέτης. Την απάντηση στα ανωτέρω ερωτήματα ασφαλώς θα δώσει σύντομα, με τον πλέον αυθεντικό τρόπο, η Ολομέλεια του ΣτΕ στην οποία τα Τμήματα παραπέμψαν το ζήτημα, η απόφαση της οποίας αναμένεται με μεγάλο ενδιαφέρον από όλους τους εμπλεκομένους στη διαδικασία σύναψης μίας δημόσιας σύμβασης και ιδίως από το νομικό κόσμο.","Article 138 of Law 4782/2021, that amended article 372 of Law 4412/2016, fundamentally reformed the legal protection system at the pre-contractual stage of public procurement procedures. The novelty of the new regime lies in the merger of the request for interim judicial protection and the request for final annulment in a single application. This single remedy intends to resolve definitively the dispute before the competent court, within approximately three months. The provisional order (“prosorini diatagi”), issued within a very short period and containing a brief statement of reasons, is replacing the application for interim measures of the previous regime. This legislative choice seems to have been influenced by the recent developments in the case-law of the Court of Justice of the European Union, according to which a candidate has the right to bring a proceeding before the court as long as its dismissal from the tender procedure has not acquired the authority of res judicata. Therefore, the disputes must be resolved within a short time to deprive the candidate of the possibility of maliciously delaying the signing of the public contract. This thesis presents the provisions of the new Article 138 of Law 4782/2021 and the examination of whether the newly introduced rule is compatible with EU and national law and can achieve the objectives that the legislator sought. In the meantime, the Chambers of the Council of State (CoE) have already issued four (contradictory) decisions, ruling on the compatibility of the new regulation with the EU rules and the Greek Constitution. The said four decisions are also presented in this thesis. The Chambers referred the issue to the Plenary Session of the CoE, whose judgment is awaited with great interest by all those involved in the public procurement procedures and especially by the legal professionals."],"dc:identifier":["uoadl:3257202","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3257202"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Σώρευση αίτησης αναστολής εκτέλεσης και αίτησης ακύρωσης στο ίδιο δικόγραφο σύμφωνα με το νέο άρθρο 372 του Ν. 4412/2016"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:02Z"}