{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3257481"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3257481","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο ρόλος των μη οπιοειδών φαρμάκων κατά τη μετεγχειρητική αναλγησία στην μείωση της χορήγησης οπιοειδών","abstract":"Εισαγωγή: Ως πόνος ορίζεται «Μια δυσάρεστη αισθητική και συναισθηματική εμπειρία που σχετίζεται, ή μοιάζει με αυτήν που σχετίζεται με πραγματική ή πιθανή βλάβη των ιστών», σύμφωνα με τον αναθεωρημένο ορισμό της Διεθνούς Ένωσης για την Μελέτη του Πόνου (IASP). Ο οξύς μετεγχειρητικός πόνος διαφέρει από τον χρόνιο, είναι υψηλής έντασης και αποτελεί κατάσταση που επιβάλλει άμεση επίλυση. Ως εναλλακτική λύση στη χρήση οπιοειδών, όπου η υπερδοσολογία τους αποτελεί φαινόμενο της εποχής και προκαλεί πληθώρα παρενεργειών ενώ οδηγεί ακόμη και σε εθισμό, αποτελεί η χορήγηση μη οπιοειδών φαρμάκων είτε αποκλειστικά είτε σε συνδυασμό με μικρή ποσότητα οπιοειδών. Σκοπός: Ο σκοπός της συγκεκριμένης συστηματικής ανασκόπησης είναι να διερευνήσει εάν η μετεγχειρητική αναλγησία ασθενών έπειτα από επεμβάσεις γενικής, θωρακοχειρουργικής, ορθοπεδικής ή νευροχειρουργικής φύσεως με μη οπιοειδή αναλγητικά είναι εξίσου αποτελεσματική με την αναλγησία με οπιοειδή φάρμακα. Μέσω αυτού καθίσταται δυνατή η διερεύνηση για το αν η μέθοδος αυτή μπορεί να περιορίσει την χρήση οπιοειδών ουσιών μετεγχειρητικά. Μεθοδολογία: Για την συστηματική ανασκόπηση πραγματοποιήθηκε αναζήτηση της υπάρχουσας βιβλιογραφίας στη βάση δεδομένων PubMed με τη χρήση λέξεων- κλειδιών. Μέσα από κριτήρια επιλογής και αποκλεισμού το δείγμα της ανασκόπησης αποτέλεσαν 20 άρθρα. Αποτελέσματα: Τα μη οπιοειδή φάρμακα που χρησιμοποιήθηκαν προκάλεσαν στους ασθενείς παρόμοιο και υψηλό αναλγητικό αποτέλεσμα σε σχέση με τα οπιοειδή φάρμακα, με γενικότερα χαμηλή βαθμολογία πόνου. Όλοι οι ασθενείς εμφάνισαν υψηλή ικανοποίηση στην αντιμετώπιση του μετεγχειρητικού πόνου αλλά και στην γενικότερη μετεγχειρητική τους εμπειρία. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που παρουσιάστηκαν ήταν λίγες και ήπιας έντασης, λιγότερες από τα άτομα που έλαβαν μεγαλύτερες δόσεις οπιοειδών αναλγητικών. Τέλος, ο χρόνος αποκατάστασης και ανάρρωσης των ασθενών ήταν ίδιος, χωρίς δυσχέρεια ή παράταση του. Συμπεράσματα: Συμπερασματικά, διαπιστώνουμε ότι τα μη οπιοειδή φάρμακα αποτελούν ουσίες αποτελεσματικές απέναντι στον οξύ μετεγχειρητικό πόνο ιδίως όταν ανήκουν σε πολυτροπικό σχήμα αναλγησίας με συγχορήγηση μη οπιοειδών φαρμάκων και μικρών δόσεων οπιοειδών. Παράλληλα, εμφανίζουν μικρό αριθμό παρενεργειών, ήπιας έντασης που μπορούν να αντιμετωπιστούν εύκολα. Οι ασθενείς με αυτό τον τρόπο αναλγησίας απαιτούν μικρότερες και λιγότερες δόσεις διάσωσης. Μέσα από αυτά διαπιστώνεται ότι η πολυτροπική αναλγησία με δόσεις μη οπιοειδών φαρμάκων περιορίζει σε μεγάλο ποσοστό την κατανάλωση οπιοειδών ουσιών περιορίζοντας, έτσι, ταυτόχρονα τις παρενέργειες και στην χειρότερη των περιπτώσεων την εξάρτηση και τον εθισμό από τα οπιοειδή.","abstract_html":"Εισαγωγή: Ως πόνος ορίζεται «Μια δυσάρεστη αισθητική και συναισθηματική εμπειρία που σχετίζεται, ή μοιάζει με αυτήν που σχετίζεται με πραγματική ή πιθανή βλάβη των ιστών», σύμφωνα με τον αναθεωρημένο ορισμό της Διεθνούς Ένωσης για την Μελέτη του Πόνου (IASP). Ο οξύς μετεγχειρητικός πόνος διαφέρει από τον χρόνιο, είναι υψηλής έντασης και αποτελεί κατάσταση που επιβάλλει άμεση επίλυση. Ως εναλλακτική λύση στη χρήση οπιοειδών, όπου η υπερδοσολογία τους αποτελεί φαινόμενο της εποχής και προκαλεί πληθώρα παρενεργειών ενώ οδηγεί ακόμη και σε εθισμό, αποτελεί η χορήγηση μη οπιοειδών φαρμάκων είτε αποκλειστικά είτε σε συνδυασμό με μικρή ποσότητα οπιοειδών. Σκοπός: Ο σκοπός της συγκεκριμένης συστηματικής ανασκόπησης είναι να διερευνήσει εάν η μετεγχειρητική αναλγησία ασθενών έπειτα από επεμβάσεις γενικής, θωρακοχειρουργικής, ορθοπεδικής ή νευροχειρουργικής φύσεως με μη οπιοειδή αναλγητικά είναι εξίσου αποτελεσματική με την αναλγησία με οπιοειδή φάρμακα. Μέσω αυτού καθίσταται δυνατή η διερεύνηση για το αν η μέθοδος αυτή μπορεί να περιορίσει την χρήση οπιοειδών ουσιών μετεγχειρητικά. Μεθοδολογία: Για την συστηματική ανασκόπηση πραγματοποιήθηκε αναζήτηση της υπάρχουσας βιβλιογραφίας στη βάση δεδομένων PubMed με τη χρήση λέξεων- κλειδιών. Μέσα από κριτήρια επιλογής και αποκλεισμού το δείγμα της ανασκόπησης αποτέλεσαν 20 άρθρα. Αποτελέσματα: Τα μη οπιοειδή φάρμακα που χρησιμοποιήθηκαν προκάλεσαν στους ασθενείς παρόμοιο και υψηλό αναλγητικό αποτέλεσμα σε σχέση με τα οπιοειδή φάρμακα, με γενικότερα χαμηλή βαθμολογία πόνου. Όλοι οι ασθενείς εμφάνισαν υψηλή ικανοποίηση στην αντιμετώπιση του μετεγχειρητικού πόνου αλλά και στην γενικότερη μετεγχειρητική τους εμπειρία. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που παρουσιάστηκαν ήταν λίγες και ήπιας έντασης, λιγότερες από τα άτομα που έλαβαν μεγαλύτερες δόσεις οπιοειδών αναλγητικών. Τέλος, ο χρόνος αποκατάστασης και ανάρρωσης των ασθενών ήταν ίδιος, χωρίς δυσχέρεια ή παράταση του. Συμπεράσματα: Συμπερασματικά, διαπιστώνουμε ότι τα μη οπιοειδή φάρμακα αποτελούν ουσίες αποτελεσματικές απέναντι στον οξύ μετεγχειρητικό πόνο ιδίως όταν ανήκουν σε πολυτροπικό σχήμα αναλγησίας με συγχορήγηση μη οπιοειδών φαρμάκων και μικρών δόσεων οπιοειδών. Παράλληλα, εμφανίζουν μικρό αριθμό παρενεργειών, ήπιας έντασης που μπορούν να αντιμετωπιστούν εύκολα. Οι ασθενείς με αυτό τον τρόπο αναλγησίας απαιτούν μικρότερες και λιγότερες δόσεις διάσωσης. Μέσα από αυτά διαπιστώνεται ότι η πολυτροπική αναλγησία με δόσεις μη οπιοειδών φαρμάκων περιορίζει σε μεγάλο ποσοστό την κατανάλωση οπιοειδών ουσιών περιορίζοντας, έτσι, ταυτόχρονα τις παρενέργειες και στην χειρότερη των περιπτώσεων την εξάρτηση και τον εθισμό από τα οπιοειδή.","abstract_has_math":false,"creators":["Πουλιανίδου Βασιλική","Poulianidou Vasiliki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:04Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3257481"],"render_values":[{"text":"uoadl:3257481","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3257481","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3257481","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3257481","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πουλιανίδου Βασιλική","Poulianidou Vasiliki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3257481","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3257481"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Ως πόνος ορίζεται «Μια δυσάρεστη αισθητική και συναισθηματική εμπειρία που σχετίζεται, ή μοιάζει με αυτήν που σχετίζεται με πραγματική ή πιθανή βλάβη των ιστών», σύμφωνα με τον αναθεωρημένο ορισμό της Διεθνούς Ένωσης για την Μελέτη του Πόνου (IASP). Ο οξύς μετεγχειρητικός πόνος διαφέρει από τον χρόνιο, είναι υψηλής έντασης και αποτελεί κατάσταση που επιβάλλει άμεση επίλυση. Ως εναλλακτική λύση στη χρήση οπιοειδών, όπου η υπερδοσολογία τους αποτελεί φαινόμενο της εποχής και προκαλεί πληθώρα παρενεργειών ενώ οδηγεί ακόμη και σε εθισμό, αποτελεί η χορήγηση μη οπιοειδών φαρμάκων είτε αποκλειστικά είτε σε συνδυασμό με μικρή ποσότητα οπιοειδών. Σκοπός: Ο σκοπός της συγκεκριμένης συστηματικής ανασκόπησης είναι να διερευνήσει εάν η μετεγχειρητική αναλγησία ασθενών έπειτα από επεμβάσεις γενικής, θωρακοχειρουργικής, ορθοπεδικής ή νευροχειρουργικής φύσεως με μη οπιοειδή αναλγητικά είναι εξίσου αποτελεσματική με την αναλγησία με οπιοειδή φάρμακα. Μέσω αυτού καθίσταται δυνατή η διερεύνηση για το αν η μέθοδος αυτή μπορεί να περιορίσει την χρήση οπιοειδών ουσιών μετεγχειρητικά. Μεθοδολογία: Για την συστηματική ανασκόπηση πραγματοποιήθηκε αναζήτηση της υπάρχουσας βιβλιογραφίας στη βάση δεδομένων PubMed με τη χρήση λέξεων- κλειδιών. Μέσα από κριτήρια επιλογής και αποκλεισμού το δείγμα της ανασκόπησης αποτέλεσαν 20 άρθρα. Αποτελέσματα: Τα μη οπιοειδή φάρμακα που χρησιμοποιήθηκαν προκάλεσαν στους ασθενείς παρόμοιο και υψηλό αναλγητικό αποτέλεσμα σε σχέση με τα οπιοειδή φάρμακα, με γενικότερα χαμηλή βαθμολογία πόνου. Όλοι οι ασθενείς εμφάνισαν υψηλή ικανοποίηση στην αντιμετώπιση του μετεγχειρητικού πόνου αλλά και στην γενικότερη μετεγχειρητική τους εμπειρία. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που παρουσιάστηκαν ήταν λίγες και ήπιας έντασης, λιγότερες από τα άτομα που έλαβαν μεγαλύτερες δόσεις οπιοειδών αναλγητικών. Τέλος, ο χρόνος αποκατάστασης και ανάρρωσης των ασθενών ήταν ίδιος, χωρίς δυσχέρεια ή παράταση του. Συμπεράσματα: Συμπερασματικά, διαπιστώνουμε ότι τα μη οπιοειδή φάρμακα αποτελούν ουσίες αποτελεσματικές απέναντι στον οξύ μετεγχειρητικό πόνο ιδίως όταν ανήκουν σε πολυτροπικό σχήμα αναλγησίας με συγχορήγηση μη οπιοειδών φαρμάκων και μικρών δόσεων οπιοειδών. Παράλληλα, εμφανίζουν μικρό αριθμό παρενεργειών, ήπιας έντασης που μπορούν να αντιμετωπιστούν εύκολα. Οι ασθενείς με αυτό τον τρόπο αναλγησίας απαιτούν μικρότερες και λιγότερες δόσεις διάσωσης. Μέσα από αυτά διαπιστώνεται ότι η πολυτροπική αναλγησία με δόσεις μη οπιοειδών φαρμάκων περιορίζει σε μεγάλο ποσοστό την κατανάλωση οπιοειδών ουσιών περιορίζοντας, έτσι, ταυτόχρονα τις παρενέργειες και στην χειρότερη των περιπτώσεων την εξάρτηση και τον εθισμό από τα οπιοειδή.","Introduction: Pain is defined as \"An unpleasant aesthetic and emotional experience associated with, or similar to, associated with actual or potential tissue damage,\" according to the revised definition of the International Association for the Study of Pain (IASP). Acute postoperative pain differs from chronic pain, is of high intensity and is a condition that requires immediate resolution. As an alternative solution to the use of opioids, where their overdose is a current phenomenon and causes a multitude of side effects or even leads to addiction, is the administration of non-opioid drugs either exclusively or in combination with a small number of opioids. Aim: The purpose of this systematic review is to investigate whether the postoperative analgesia of patients after general, thoracic, orthopedic, or neurosurgical procedures with non-opioid analgesics is as effective as analgesia with opioid drugs. Through this, it becomes possible to investigate whether this method can limit the use of opioid substances postoperatively. Methodology: For the systematic review, the existing literature was searched in the PubMed database using keywords. Through selection and exclusion criteria, the sample of the review consisted of 20 articles. Results: The non-opioid drugs used gave the patients a similar and high analgesic effect compared to the opioid drugs, with a generally low pain score. All patients showed high satisfaction in dealing with post-operative pain and in their general post-operative experience. The side effects that occurred were few and mild in intensity, fewer than in people who received higher doses of opioid analgesics. Finally, the recovery time of the patients was the same, without difficulty or prolongation. Conclusions: In conclusion, we find that non-opioid drugs are substances effective against acute postoperative pain, especially when they belong to a multimodal analgesia regimen with co-administration of non-opioid drugs and small doses of opioids. At the same time, they show a small number of side effects, of mild intensity that can be treated easily. Patients with this mode of analgesia require smaller and fewer rescue doses. Through these, it is established that multimodal analgesia with doses of non-opioid drugs limits to a considerable extent the consumption of opioid substances, thus simultaneously limiting side effects and, in the worst cases, dependence and addiction to opioids."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο ρόλος των μη οπιοειδών φαρμάκων κατά τη μετεγχειρητική αναλγησία στην μείωση της χορήγησης οπιοειδών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πουλιανίδου Βασιλική","Poulianidou Vasiliki"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Εισαγωγή: Ως πόνος ορίζεται «Μια δυσάρεστη αισθητική και συναισθηματική εμπειρία που σχετίζεται, ή μοιάζει με αυτήν που σχετίζεται με πραγματική ή πιθανή βλάβη των ιστών», σύμφωνα με τον αναθεωρημένο ορισμό της Διεθνούς Ένωσης για την Μελέτη του Πόνου (IASP). Ο οξύς μετεγχειρητικός πόνος διαφέρει από τον χρόνιο, είναι υψηλής έντασης και αποτελεί κατάσταση που επιβάλλει άμεση επίλυση. Ως εναλλακτική λύση στη χρήση οπιοειδών, όπου η υπερδοσολογία τους αποτελεί φαινόμενο της εποχής και προκαλεί πληθώρα παρενεργειών ενώ οδηγεί ακόμη και σε εθισμό, αποτελεί η χορήγηση μη οπιοειδών φαρμάκων είτε αποκλειστικά είτε σε συνδυασμό με μικρή ποσότητα οπιοειδών. Σκοπός: Ο σκοπός της συγκεκριμένης συστηματικής ανασκόπησης είναι να διερευνήσει εάν η μετεγχειρητική αναλγησία ασθενών έπειτα από επεμβάσεις γενικής, θωρακοχειρουργικής, ορθοπεδικής ή νευροχειρουργικής φύσεως με μη οπιοειδή αναλγητικά είναι εξίσου αποτελεσματική με την αναλγησία με οπιοειδή φάρμακα. Μέσω αυτού καθίσταται δυνατή η διερεύνηση για το αν η μέθοδος αυτή μπορεί να περιορίσει την χρήση οπιοειδών ουσιών μετεγχειρητικά. Μεθοδολογία: Για την συστηματική ανασκόπηση πραγματοποιήθηκε αναζήτηση της υπάρχουσας βιβλιογραφίας στη βάση δεδομένων PubMed με τη χρήση λέξεων- κλειδιών. Μέσα από κριτήρια επιλογής και αποκλεισμού το δείγμα της ανασκόπησης αποτέλεσαν 20 άρθρα. Αποτελέσματα: Τα μη οπιοειδή φάρμακα που χρησιμοποιήθηκαν προκάλεσαν στους ασθενείς παρόμοιο και υψηλό αναλγητικό αποτέλεσμα σε σχέση με τα οπιοειδή φάρμακα, με γενικότερα χαμηλή βαθμολογία πόνου. Όλοι οι ασθενείς εμφάνισαν υψηλή ικανοποίηση στην αντιμετώπιση του μετεγχειρητικού πόνου αλλά και στην γενικότερη μετεγχειρητική τους εμπειρία. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που παρουσιάστηκαν ήταν λίγες και ήπιας έντασης, λιγότερες από τα άτομα που έλαβαν μεγαλύτερες δόσεις οπιοειδών αναλγητικών. Τέλος, ο χρόνος αποκατάστασης και ανάρρωσης των ασθενών ήταν ίδιος, χωρίς δυσχέρεια ή παράταση του. Συμπεράσματα: Συμπερασματικά, διαπιστώνουμε ότι τα μη οπιοειδή φάρμακα αποτελούν ουσίες αποτελεσματικές απέναντι στον οξύ μετεγχειρητικό πόνο ιδίως όταν ανήκουν σε πολυτροπικό σχήμα αναλγησίας με συγχορήγηση μη οπιοειδών φαρμάκων και μικρών δόσεων οπιοειδών. Παράλληλα, εμφανίζουν μικρό αριθμό παρενεργειών, ήπιας έντασης που μπορούν να αντιμετωπιστούν εύκολα. Οι ασθενείς με αυτό τον τρόπο αναλγησίας απαιτούν μικρότερες και λιγότερες δόσεις διάσωσης. Μέσα από αυτά διαπιστώνεται ότι η πολυτροπική αναλγησία με δόσεις μη οπιοειδών φαρμάκων περιορίζει σε μεγάλο ποσοστό την κατανάλωση οπιοειδών ουσιών περιορίζοντας, έτσι, ταυτόχρονα τις παρενέργειες και στην χειρότερη των περιπτώσεων την εξάρτηση και τον εθισμό από τα οπιοειδή.","Introduction: Pain is defined as \"An unpleasant aesthetic and emotional experience associated with, or similar to, associated with actual or potential tissue damage,\" according to the revised definition of the International Association for the Study of Pain (IASP). Acute postoperative pain differs from chronic pain, is of high intensity and is a condition that requires immediate resolution. As an alternative solution to the use of opioids, where their overdose is a current phenomenon and causes a multitude of side effects or even leads to addiction, is the administration of non-opioid drugs either exclusively or in combination with a small number of opioids. Aim: The purpose of this systematic review is to investigate whether the postoperative analgesia of patients after general, thoracic, orthopedic, or neurosurgical procedures with non-opioid analgesics is as effective as analgesia with opioid drugs. Through this, it becomes possible to investigate whether this method can limit the use of opioid substances postoperatively. Methodology: For the systematic review, the existing literature was searched in the PubMed database using keywords. Through selection and exclusion criteria, the sample of the review consisted of 20 articles. Results: The non-opioid drugs used gave the patients a similar and high analgesic effect compared to the opioid drugs, with a generally low pain score. All patients showed high satisfaction in dealing with post-operative pain and in their general post-operative experience. The side effects that occurred were few and mild in intensity, fewer than in people who received higher doses of opioid analgesics. Finally, the recovery time of the patients was the same, without difficulty or prolongation. Conclusions: In conclusion, we find that non-opioid drugs are substances effective against acute postoperative pain, especially when they belong to a multimodal analgesia regimen with co-administration of non-opioid drugs and small doses of opioids. At the same time, they show a small number of side effects, of mild intensity that can be treated easily. Patients with this mode of analgesia require smaller and fewer rescue doses. Through these, it is established that multimodal analgesia with doses of non-opioid drugs limits to a considerable extent the consumption of opioid substances, thus simultaneously limiting side effects and, in the worst cases, dependence and addiction to opioids."],"dc:identifier":["uoadl:3257481","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3257481"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ο ρόλος των μη οπιοειδών φαρμάκων κατά τη μετεγχειρητική αναλγησία στην μείωση της χορήγησης οπιοειδών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:04Z"}