{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3257497"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3257497","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διαταραχές της αιμόστασης στο Πολλαπλούν Μυέλωμα και θεραπεία","abstract":"Το Πολλαπλούν Μυέλωμα είναι μια κακοήθης πλασματοκυτταρική δυσκρασία. Είναι γνωστό ότι σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο θρομβοεμβολικών συμβαμάτων. Τα συμβάματα αυτά είναι συνήθως φλεβικά, αλλά η επίπτωση των αρτηριακών θρομβώσεων είναι επίσης αυξημένη. Ο αυξημένος κίνδυνος θρομβώσεων που παρατηρείται στους ασθενείς με ΠΜ σχετίζεται με παράγοντες που είναι συνήθεις ανάμεσα στις κακοήθειες, όπως οι κεντρικοί καθετήρες, η παρατεταμένη ακινητοποίηση, τα φάρμακα που διεγείρουν την αιμοποίηση και η αυξημένη έκφραση φλεγμονωδών κυτταροκινών, του ιστικού παράγοντα και του αγγειακού ενδοθηλιακού αυξητικού παράγοντα. Επιπλέον, η θρόμβωση επάγεται από μηχανισμούς ειδικούς για τη νόσο διαμεσολαβούμενους από την παραπρωτεΐνη η οποία προκαλεί αυξημένη γλοιότητα του πλάσματος που οδηγεί σε διαταραγμένη δομή της ινικής και καθυστερημένη ινωδόλυση ή στην παραγωγή προπηκτικών αυτοαντισωμάτων. Άλλοι μηχανισμοί αφορούν σε αυξημένη συσσώρευση και συγκόλληση των αιμοπεταλίων, σε διαταραχές του ενδογενούς αντιπηκτικού συστήματος και σε αυξημένα επίπεδα παραγόντων πήξης. Η χρήση των ανοσορρυθμιστικών φαρμάκων, ειδικά όταν χορηγούνται σε συνδυασμό με κορτικοστεροειδή και/ή άλλα χημειοθεραπευτικά φάρμακα, έχει αυξήσει σημαντικά την επίπτωση των θρομβοεμβολικών επεισοδίων. Γι’ αυτούς τους λόγους η χορήγηση θρομβοπροφύλαξης έχει επικρατήσει στη διαχείριση των ασθενών αυτών. Το Πολλαπλούν Μυέλωμα έχει συσχετιστεί όμως και με αιμορραγική διάθεση. Η υποκείμενη αιτία μπορεί να είναι: η θρομβοπενία, η επαγόμενη από την παραπρωτεΐνη ποιοτική διαταραχή των αιμοπεταλίων, η ύπαρξη αναστολέων των παραγόντων πήξης, τα κυκλοφορούντα ηπαρινοειδή αντιπηκτικά και η επίκτητη νόσος von Willebrand. Αυτές οι επιπλοκές μπορεί να οδηγήσουν σε σοβαρή έκπτωση της ποιότητας ζωής των ασθενών με πολλαπλούν μυέλωμα και να επηρεάσουν το προσδόκιμο ζωής τους. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η καλύτερη κατανόηση των μηχανισμών που οδηγούν σε διαταραχές της αιμόστασης στο ΠΜ, η ανάδειξη των υπαρχόντων μοντέλων για την αναγνώριση της ομάδας των ασθενών που κινδυνεύουν περισσότερο και των προτάσεων για την σωστή πρόληψη και θεραπεία των επιπλοκών αυτών.","abstract_html":"Το Πολλαπλούν Μυέλωμα είναι μια κακοήθης πλασματοκυτταρική δυσκρασία. Είναι γνωστό ότι σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο θρομβοεμβολικών συμβαμάτων. Τα συμβάματα αυτά είναι συνήθως φλεβικά, αλλά η επίπτωση των αρτηριακών θρομβώσεων είναι επίσης αυξημένη. Ο αυξημένος κίνδυνος θρομβώσεων που παρατηρείται στους ασθενείς με ΠΜ σχετίζεται με παράγοντες που είναι συνήθεις ανάμεσα στις κακοήθειες, όπως οι κεντρικοί καθετήρες, η παρατεταμένη ακινητοποίηση, τα φάρμακα που διεγείρουν την αιμοποίηση και η αυξημένη έκφραση φλεγμονωδών κυτταροκινών, του ιστικού παράγοντα και του αγγειακού ενδοθηλιακού αυξητικού παράγοντα. Επιπλέον, η θρόμβωση επάγεται από μηχανισμούς ειδικούς για τη νόσο διαμεσολαβούμενους από την παραπρωτεΐνη η οποία προκαλεί αυξημένη γλοιότητα του πλάσματος που οδηγεί σε διαταραγμένη δομή της ινικής και καθυστερημένη ινωδόλυση ή στην παραγωγή προπηκτικών αυτοαντισωμάτων. Άλλοι μηχανισμοί αφορούν σε αυξημένη συσσώρευση και συγκόλληση των αιμοπεταλίων, σε διαταραχές του ενδογενούς αντιπηκτικού συστήματος και σε αυξημένα επίπεδα παραγόντων πήξης. Η χρήση των ανοσορρυθμιστικών φαρμάκων, ειδικά όταν χορηγούνται σε συνδυασμό με κορτικοστεροειδή και/ή άλλα χημειοθεραπευτικά φάρμακα, έχει αυξήσει σημαντικά την επίπτωση των θρομβοεμβολικών επεισοδίων. Γι’ αυτούς τους λόγους η χορήγηση θρομβοπροφύλαξης έχει επικρατήσει στη διαχείριση των ασθενών αυτών. Το Πολλαπλούν Μυέλωμα έχει συσχετιστεί όμως και με αιμορραγική διάθεση. Η υποκείμενη αιτία μπορεί να είναι: η θρομβοπενία, η επαγόμενη από την παραπρωτεΐνη ποιοτική διαταραχή των αιμοπεταλίων, η ύπαρξη αναστολέων των παραγόντων πήξης, τα κυκλοφορούντα ηπαρινοειδή αντιπηκτικά και η επίκτητη νόσος von Willebrand. Αυτές οι επιπλοκές μπορεί να οδηγήσουν σε σοβαρή έκπτωση της ποιότητας ζωής των ασθενών με πολλαπλούν μυέλωμα και να επηρεάσουν το προσδόκιμο ζωής τους. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η καλύτερη κατανόηση των μηχανισμών που οδηγούν σε διαταραχές της αιμόστασης στο ΠΜ, η ανάδειξη των υπαρχόντων μοντέλων για την αναγνώριση της ομάδας των ασθενών που κινδυνεύουν περισσότερο και των προτάσεων για την σωστή πρόληψη και θεραπεία των επιπλοκών αυτών.","abstract_has_math":false,"creators":["Καλομοίρη Σμαράγδη","Kalomoiri Smaragdi"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:04Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3257497"],"render_values":[{"text":"uoadl:3257497","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3257497","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3257497","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3257497","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καλομοίρη Σμαράγδη","Kalomoiri Smaragdi"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3257497","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3257497"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το Πολλαπλούν Μυέλωμα είναι μια κακοήθης πλασματοκυτταρική δυσκρασία. Είναι γνωστό ότι σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο θρομβοεμβολικών συμβαμάτων. Τα συμβάματα αυτά είναι συνήθως φλεβικά, αλλά η επίπτωση των αρτηριακών θρομβώσεων είναι επίσης αυξημένη. Ο αυξημένος κίνδυνος θρομβώσεων που παρατηρείται στους ασθενείς με ΠΜ σχετίζεται με παράγοντες που είναι συνήθεις ανάμεσα στις κακοήθειες, όπως οι κεντρικοί καθετήρες, η παρατεταμένη ακινητοποίηση, τα φάρμακα που διεγείρουν την αιμοποίηση και η αυξημένη έκφραση φλεγμονωδών κυτταροκινών, του ιστικού παράγοντα και του αγγειακού ενδοθηλιακού αυξητικού παράγοντα. Επιπλέον, η θρόμβωση επάγεται από μηχανισμούς ειδικούς για τη νόσο διαμεσολαβούμενους από την παραπρωτεΐνη η οποία προκαλεί αυξημένη γλοιότητα του πλάσματος που οδηγεί σε διαταραγμένη δομή της ινικής και καθυστερημένη ινωδόλυση ή στην παραγωγή προπηκτικών αυτοαντισωμάτων. Άλλοι μηχανισμοί αφορούν σε αυξημένη συσσώρευση και συγκόλληση των αιμοπεταλίων, σε διαταραχές του ενδογενούς αντιπηκτικού συστήματος και σε αυξημένα επίπεδα παραγόντων πήξης. Η χρήση των ανοσορρυθμιστικών φαρμάκων, ειδικά όταν χορηγούνται σε συνδυασμό με κορτικοστεροειδή και/ή άλλα χημειοθεραπευτικά φάρμακα, έχει αυξήσει σημαντικά την επίπτωση των θρομβοεμβολικών επεισοδίων. Γι’ αυτούς τους λόγους η χορήγηση θρομβοπροφύλαξης έχει επικρατήσει στη διαχείριση των ασθενών αυτών. Το Πολλαπλούν Μυέλωμα έχει συσχετιστεί όμως και με αιμορραγική διάθεση. Η υποκείμενη αιτία μπορεί να είναι: η θρομβοπενία, η επαγόμενη από την παραπρωτεΐνη ποιοτική διαταραχή των αιμοπεταλίων, η ύπαρξη αναστολέων των παραγόντων πήξης, τα κυκλοφορούντα ηπαρινοειδή αντιπηκτικά και η επίκτητη νόσος von Willebrand. Αυτές οι επιπλοκές μπορεί να οδηγήσουν σε σοβαρή έκπτωση της ποιότητας ζωής των ασθενών με πολλαπλούν μυέλωμα και να επηρεάσουν το προσδόκιμο ζωής τους. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η καλύτερη κατανόηση των μηχανισμών που οδηγούν σε διαταραχές της αιμόστασης στο ΠΜ, η ανάδειξη των υπαρχόντων μοντέλων για την αναγνώριση της ομάδας των ασθενών που κινδυνεύουν περισσότερο και των προτάσεων για την σωστή πρόληψη και θεραπεία των επιπλοκών αυτών.","Multiple myeloma (MM) is a malignant plasma cell disease. It has been known for decades as a disease with an increased risk for thromboembolic events. These are usually venous thrombotic events (VTE), but the incidence of arterial thrombotic events is also increased. The increased risk for thromboembolic events in MM patients is partly due to factors that are common in hematologic malignancies, such as central catheters, extended immobilization, use of hematopoiesis-promoting agents, and over-expression of inflammatory cytokines, tissue factor (TF), and vascular endothelial growth factor. In addition, mechanisms thought to be MM-specific include the production of para-protein factors that cause excessive viscosity of the blood, leading to fibrin structure disruption and delay in fibrinolysis, as well as the production of procoagulant autoantibodies. Other phenomena include elevations in adhesion and aggregation capabilities of platelets, various disruptions to the endogenous anticoagulation mechanisms and high levels of coagulation factors. The use of immunomodulatory drugs, especially when given in combination with corticosteroids and/or other chemotherapeutic agents, have significantly increased the incidence of thromboembolic events. This is the reason why thromboprophylaxis has become prevalent in MM management. Multiple myeloma is also associated with a bleeding diathesis. The underlying etiology may include thrombocytopenia, paraprotein-induced qualitative platelet dysfunction, inhibitors of coagulation factors, circulating heparin-like anticoagulant, acquired von Willebrand syndrome. These complications may lead to severe impairment of the quality of life of myeloma patients and may affect their life expectancy. The purpose of this work is to better understand the mechanisms that lead to disturbances of hemostasis in ΜM, to highlight the risk assessment models, and the importance of prevention and treatment of these complications."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διαταραχές της αιμόστασης στο Πολλαπλούν Μυέλωμα και θεραπεία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καλομοίρη Σμαράγδη","Kalomoiri Smaragdi"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Το Πολλαπλούν Μυέλωμα είναι μια κακοήθης πλασματοκυτταρική δυσκρασία. Είναι γνωστό ότι σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο θρομβοεμβολικών συμβαμάτων. Τα συμβάματα αυτά είναι συνήθως φλεβικά, αλλά η επίπτωση των αρτηριακών θρομβώσεων είναι επίσης αυξημένη. Ο αυξημένος κίνδυνος θρομβώσεων που παρατηρείται στους ασθενείς με ΠΜ σχετίζεται με παράγοντες που είναι συνήθεις ανάμεσα στις κακοήθειες, όπως οι κεντρικοί καθετήρες, η παρατεταμένη ακινητοποίηση, τα φάρμακα που διεγείρουν την αιμοποίηση και η αυξημένη έκφραση φλεγμονωδών κυτταροκινών, του ιστικού παράγοντα και του αγγειακού ενδοθηλιακού αυξητικού παράγοντα. Επιπλέον, η θρόμβωση επάγεται από μηχανισμούς ειδικούς για τη νόσο διαμεσολαβούμενους από την παραπρωτεΐνη η οποία προκαλεί αυξημένη γλοιότητα του πλάσματος που οδηγεί σε διαταραγμένη δομή της ινικής και καθυστερημένη ινωδόλυση ή στην παραγωγή προπηκτικών αυτοαντισωμάτων. Άλλοι μηχανισμοί αφορούν σε αυξημένη συσσώρευση και συγκόλληση των αιμοπεταλίων, σε διαταραχές του ενδογενούς αντιπηκτικού συστήματος και σε αυξημένα επίπεδα παραγόντων πήξης. Η χρήση των ανοσορρυθμιστικών φαρμάκων, ειδικά όταν χορηγούνται σε συνδυασμό με κορτικοστεροειδή και/ή άλλα χημειοθεραπευτικά φάρμακα, έχει αυξήσει σημαντικά την επίπτωση των θρομβοεμβολικών επεισοδίων. Γι’ αυτούς τους λόγους η χορήγηση θρομβοπροφύλαξης έχει επικρατήσει στη διαχείριση των ασθενών αυτών. Το Πολλαπλούν Μυέλωμα έχει συσχετιστεί όμως και με αιμορραγική διάθεση. Η υποκείμενη αιτία μπορεί να είναι: η θρομβοπενία, η επαγόμενη από την παραπρωτεΐνη ποιοτική διαταραχή των αιμοπεταλίων, η ύπαρξη αναστολέων των παραγόντων πήξης, τα κυκλοφορούντα ηπαρινοειδή αντιπηκτικά και η επίκτητη νόσος von Willebrand. Αυτές οι επιπλοκές μπορεί να οδηγήσουν σε σοβαρή έκπτωση της ποιότητας ζωής των ασθενών με πολλαπλούν μυέλωμα και να επηρεάσουν το προσδόκιμο ζωής τους. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η καλύτερη κατανόηση των μηχανισμών που οδηγούν σε διαταραχές της αιμόστασης στο ΠΜ, η ανάδειξη των υπαρχόντων μοντέλων για την αναγνώριση της ομάδας των ασθενών που κινδυνεύουν περισσότερο και των προτάσεων για την σωστή πρόληψη και θεραπεία των επιπλοκών αυτών.","Multiple myeloma (MM) is a malignant plasma cell disease. It has been known for decades as a disease with an increased risk for thromboembolic events. These are usually venous thrombotic events (VTE), but the incidence of arterial thrombotic events is also increased. The increased risk for thromboembolic events in MM patients is partly due to factors that are common in hematologic malignancies, such as central catheters, extended immobilization, use of hematopoiesis-promoting agents, and over-expression of inflammatory cytokines, tissue factor (TF), and vascular endothelial growth factor. In addition, mechanisms thought to be MM-specific include the production of para-protein factors that cause excessive viscosity of the blood, leading to fibrin structure disruption and delay in fibrinolysis, as well as the production of procoagulant autoantibodies. Other phenomena include elevations in adhesion and aggregation capabilities of platelets, various disruptions to the endogenous anticoagulation mechanisms and high levels of coagulation factors. The use of immunomodulatory drugs, especially when given in combination with corticosteroids and/or other chemotherapeutic agents, have significantly increased the incidence of thromboembolic events. This is the reason why thromboprophylaxis has become prevalent in MM management. Multiple myeloma is also associated with a bleeding diathesis. The underlying etiology may include thrombocytopenia, paraprotein-induced qualitative platelet dysfunction, inhibitors of coagulation factors, circulating heparin-like anticoagulant, acquired von Willebrand syndrome. These complications may lead to severe impairment of the quality of life of myeloma patients and may affect their life expectancy. The purpose of this work is to better understand the mechanisms that lead to disturbances of hemostasis in ΜM, to highlight the risk assessment models, and the importance of prevention and treatment of these complications."],"dc:identifier":["uoadl:3257497","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3257497"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Διαταραχές της αιμόστασης στο Πολλαπλούν Μυέλωμα και θεραπεία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:04Z"}