{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3257562"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3257562","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σεισμοτεκτονική μελέτη των περιοχών Κορίνθου και Κρήτης","abstract":"H Ελλάδα χαρακτηρίζεται ως μία από τις πιο ενεργά σεισμικές περιοχές του πλανήτη, δεδομένου του αριθμού των σεισμών που παρατηρούνται στη χώρα. Ο ελληνικός χώρος δημιουργήθηκε και προσαρμόστηκε στην Ευρώπη μέσω του τελευταίου μεγάλου ορογενετικού κύκλου του Αλπικού συστήματος. Η έντονη αυτή σεισμικότητα παρατηρείται εξαιτίας της γεωτεκτονικής θέσης του ελληνικού χώρου και ελέγχεται από τις κινήσεις των λιθοσφαιρκών πλακών. Πιο συγκεκριμένα, η Ελλάδα προς Νότο βρίσκεται μπροστά από το μέτωπο της υποβύθισης του ωκεάνιου φλοιού της Αφρικής κάτω από τον ηπειρωτικό φλοιό της Ευρασίας. Είναι δηλαδή, στη διαδικασία της σύγκρουσης των ηπείρων (Παπανικολάου 2007). Στα Ανατολικά η μικροπλάκα της Ανατολίας (τμήμα της πλάκας της Αραβίας) έρχεται σε επαφή με την μικροπλάκα του Αιγαίου και κινείται αριστερόστροφα προς αυτή. Τέλος, στα δυτικά η μικροπλάκα της Απουλίας κινείται με φορά δεξιόστροφη ως προς την Ευρασιατική πλάκα. Όλες αυτές οι λιθοσφαιρικές κινήσεις διαμορφώνουν και εξελίσσουν συνεχώς τον ελλαδικό χώρο. Η επιστήμη της σεισμολογίας προσπάθησε να αναλύσει αυτές τις κινήσεις και να ερμηνεύσει τη σεισμική δραστηριότητα στην ευρύτερη περιοχή (Παπαζάχος 2003). Ο Παπαζάχος (2001) ορίζει έξι κύριες σεισμοτεκτονικές ζώνες ανάλογα με τα σεισμικά και τεκτονικά στοιχεία της περιοχής. Αυτές είναι, η ζώνη ανάστροφων ρηγμάτων κατά μήκος των ακτών της Αλβανίας και της βορειοδυτικής Ελλάδας, η ζώνη δεξιόστροφων ρηγμάτων στα Ιόνια νησιά, η ζώνη των ανάστροφων ρηγμάτων κατά μήκος της ελληνικής τάφρου, η ζώνη των κανονικών ρηγμάτων κατά μήκος της οροσειράς των Ελληνίδων, η ζώνη των κανονικών ρηγμάτων διεύθυνσης Ανατολή Δύση στο Αιγαίο και η ζώνη του Βορείου Αιγαίου και της θάλασσας του Μαρμαρά. Όλες αυτές οι ζώνες καθορίστηκαν με βάση τους επιφανειακούς σεισμούς που παρατηρήθηκαν στις περιοχές αυτές. Δύο από τις πιο ενδιαφέρον και ενεργές περιοχές όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά παγκοσμίως είναι οι περιοχές του Κορινθιακού Κόλπου και της Κρήτης. Πιο αναλυτικά, ο Κορινθιακός θεωρείται η ταχύτερα εξελισσόμενη περιοχή στην Ευρώπη και η δεύτερη στον κόσμο, ενώ και η Κρήτη συμπεριλαμβάνεται και αυτή πολύ ψηλά στη σχετική λίστα (Korinthiakos.info). Ο κόλπος του Κορινθιακού εντοπίζεται στο σημείο όπου η μικροπλάκα της Ανατολίας περιστρέφεται δεξιόστροφα ως προς αυτή της μικροπλάκας του Αιγαίου, ενώ στα Νότια επηρεάζεται από την υποβίθιση της πλάκας της Αφρικής κάτω από αυτής του Αιγαίου, δημιουργώντας έτσι έκταση του ηπειρωτικού φλοιού του Αιγαίου. Στην περιοχή έχουν παρατηρηθεί πολλά μεγάλα κανονικά ρήγματα διεύθυνσης Ανατολή Δύση (Παπαζάχος 2003). Όπως φαίνεται και μέσα από σεισμολογικούς χάρτες τα ρήγματα αυτά συνδέονται άμεσα με τους σεισμούς που απαντάνε στην περιοχή. Σύμφωνα με τον κατάλογο των ιστορικών σεισμών, η περιοχή του Κορινθιακού έχει πληχθεί αρκετές φορές από μεγάλους σεισμούς οι οποίοι έχουν καταστρέψει αρκετές πόλεις και χωρία που έχουν χτιστεί στην ευρύτερη περιοχή και πολλοί άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους σαν αποτέλεσμα. Ο μεγαλύτερος ιστορικός σεισμός στην περιοχή θεωρείται πως είχε μέγεθος 7 και εκδηλώθηκε στην περιοχή του Αιγίου (Παπαζάχος 2003). Η Κρήτη καταλαμβάνει και αυτή μία πολύ σημαντική γεωτεκτονική θέση, ακριβώς μπροστά από το μέτωπο της υποβύθισης. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα, να έχουν δημιουργηθεί μεγάλα σεισμογόνα ανάστροφα ρήγματα στον υποθαλάσσιο χώρο της ελληνικής τάφρου με διεύθυνση Βορειοδυτικά-Νοτιοανατολικά (Παπαζάχος 2003). Από τους σεισμικούς χάρτες της περιοχής φαίνεται ότι η πλειοψηφία των σεισμών που παρατηρείται εντοπίζεται στον υποθαλάσσιο χώρο και σχετίζεται άμεσα με αυτά τα μεγάλα ρήγματα. Τα ρήγματα αυτά ευθύνονται για μερικούς από τους μεγαλύτερους σεισμούς που έχουν παρατηρηθεί στη χώρα, ενώ είναι και υπεύθυνα για τον μεγαλύτερο σεισμό που έχει παρατηρηθεί στην περιοχή της Μεσογείου με μέγεθος 8.3. Ωστόσο, έχουν παρατηρηθεί και σεισμοί στην ξηρά της Κρήτης που συνδέονται με μεγάλα κανονικά ρήγματα διεύθυνσης Ανατολή-Δύση Ο κατάλογος των ιστορικών σεισμός αποδεικνύει πόσο έντονη και καταστροφικοί μπορεί να είναι οι μεγάλοι αυτοί σεισμοί που συμβαίνουν τακτικά στην περιοχή. Προκειμένου να προστατευτούν οι συγκεκριμένες περιοχές μελέτης χρειάζεται να γίνουν εντατικές σεισμικές και αντισεισμικές μελέτες","abstract_html":"H Ελλάδα χαρακτηρίζεται ως μία από τις πιο ενεργά σεισμικές περιοχές του πλανήτη, δεδομένου του αριθμού των σεισμών που παρατηρούνται στη χώρα. Ο ελληνικός χώρος δημιουργήθηκε και προσαρμόστηκε στην Ευρώπη μέσω του τελευταίου μεγάλου ορογενετικού κύκλου του Αλπικού συστήματος. Η έντονη αυτή σεισμικότητα παρατηρείται εξαιτίας της γεωτεκτονικής θέσης του ελληνικού χώρου και ελέγχεται από τις κινήσεις των λιθοσφαιρκών πλακών. Πιο συγκεκριμένα, η Ελλάδα προς Νότο βρίσκεται μπροστά από το μέτωπο της υποβύθισης του ωκεάνιου φλοιού της Αφρικής κάτω από τον ηπειρωτικό φλοιό της Ευρασίας. Είναι δηλαδή, στη διαδικασία της σύγκρουσης των ηπείρων (Παπανικολάου 2007). Στα Ανατολικά η μικροπλάκα της Ανατολίας (τμήμα της πλάκας της Αραβίας) έρχεται σε επαφή με την μικροπλάκα του Αιγαίου και κινείται αριστερόστροφα προς αυτή. Τέλος, στα δυτικά η μικροπλάκα της Απουλίας κινείται με φορά δεξιόστροφη ως προς την Ευρασιατική πλάκα. Όλες αυτές οι λιθοσφαιρικές κινήσεις διαμορφώνουν και εξελίσσουν συνεχώς τον ελλαδικό χώρο. Η επιστήμη της σεισμολογίας προσπάθησε να αναλύσει αυτές τις κινήσεις και να ερμηνεύσει τη σεισμική δραστηριότητα στην ευρύτερη περιοχή (Παπαζάχος 2003). Ο Παπαζάχος (2001) ορίζει έξι κύριες σεισμοτεκτονικές ζώνες ανάλογα με τα σεισμικά και τεκτονικά στοιχεία της περιοχής. Αυτές είναι, η ζώνη ανάστροφων ρηγμάτων κατά μήκος των ακτών της Αλβανίας και της βορειοδυτικής Ελλάδας, η ζώνη δεξιόστροφων ρηγμάτων στα Ιόνια νησιά, η ζώνη των ανάστροφων ρηγμάτων κατά μήκος της ελληνικής τάφρου, η ζώνη των κανονικών ρηγμάτων κατά μήκος της οροσειράς των Ελληνίδων, η ζώνη των κανονικών ρηγμάτων διεύθυνσης Ανατολή Δύση στο Αιγαίο και η ζώνη του Βορείου Αιγαίου και της θάλασσας του Μαρμαρά. Όλες αυτές οι ζώνες καθορίστηκαν με βάση τους επιφανειακούς σεισμούς που παρατηρήθηκαν στις περιοχές αυτές. Δύο από τις πιο ενδιαφέρον και ενεργές περιοχές όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά παγκοσμίως είναι οι περιοχές του Κορινθιακού Κόλπου και της Κρήτης. Πιο αναλυτικά, ο Κορινθιακός θεωρείται η ταχύτερα εξελισσόμενη περιοχή στην Ευρώπη και η δεύτερη στον κόσμο, ενώ και η Κρήτη συμπεριλαμβάνεται και αυτή πολύ ψηλά στη σχετική λίστα (Korinthiakos.info). Ο κόλπος του Κορινθιακού εντοπίζεται στο σημείο όπου η μικροπλάκα της Ανατολίας περιστρέφεται δεξιόστροφα ως προς αυτή της μικροπλάκας του Αιγαίου, ενώ στα Νότια επηρεάζεται από την υποβίθιση της πλάκας της Αφρικής κάτω από αυτής του Αιγαίου, δημιουργώντας έτσι έκταση του ηπειρωτικού φλοιού του Αιγαίου. Στην περιοχή έχουν παρατηρηθεί πολλά μεγάλα κανονικά ρήγματα διεύθυνσης Ανατολή Δύση (Παπαζάχος 2003). Όπως φαίνεται και μέσα από σεισμολογικούς χάρτες τα ρήγματα αυτά συνδέονται άμεσα με τους σεισμούς που απαντάνε στην περιοχή. Σύμφωνα με τον κατάλογο των ιστορικών σεισμών, η περιοχή του Κορινθιακού έχει πληχθεί αρκετές φορές από μεγάλους σεισμούς οι οποίοι έχουν καταστρέψει αρκετές πόλεις και χωρία που έχουν χτιστεί στην ευρύτερη περιοχή και πολλοί άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους σαν αποτέλεσμα. Ο μεγαλύτερος ιστορικός σεισμός στην περιοχή θεωρείται πως είχε μέγεθος 7 και εκδηλώθηκε στην περιοχή του Αιγίου (Παπαζάχος 2003). Η Κρήτη καταλαμβάνει και αυτή μία πολύ σημαντική γεωτεκτονική θέση, ακριβώς μπροστά από το μέτωπο της υποβύθισης. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα, να έχουν δημιουργηθεί μεγάλα σεισμογόνα ανάστροφα ρήγματα στον υποθαλάσσιο χώρο της ελληνικής τάφρου με διεύθυνση Βορειοδυτικά-Νοτιοανατολικά (Παπαζάχος 2003). Από τους σεισμικούς χάρτες της περιοχής φαίνεται ότι η πλειοψηφία των σεισμών που παρατηρείται εντοπίζεται στον υποθαλάσσιο χώρο και σχετίζεται άμεσα με αυτά τα μεγάλα ρήγματα. Τα ρήγματα αυτά ευθύνονται για μερικούς από τους μεγαλύτερους σεισμούς που έχουν παρατηρηθεί στη χώρα, ενώ είναι και υπεύθυνα για τον μεγαλύτερο σεισμό που έχει παρατηρηθεί στην περιοχή της Μεσογείου με μέγεθος 8.3. Ωστόσο, έχουν παρατηρηθεί και σεισμοί στην ξηρά της Κρήτης που συνδέονται με μεγάλα κανονικά ρήγματα διεύθυνσης Ανατολή-Δύση Ο κατάλογος των ιστορικών σεισμός αποδεικνύει πόσο έντονη και καταστροφικοί μπορεί να είναι οι μεγάλοι αυτοί σεισμοί που συμβαίνουν τακτικά στην περιοχή. Προκειμένου να προστατευτούν οι συγκεκριμένες περιοχές μελέτης χρειάζεται να γίνουν εντατικές σεισμικές και αντισεισμικές μελέτες","abstract_has_math":false,"creators":["Παυλάκης Σπυρίδων","Pavlakis Spiridon"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:04Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3257562"],"render_values":[{"text":"uoadl:3257562","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3257562","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3257562","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3257562","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παυλάκης Σπυρίδων","Pavlakis Spiridon"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3257562","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3257562"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["H Ελλάδα χαρακτηρίζεται ως μία από τις πιο ενεργά σεισμικές περιοχές του πλανήτη, δεδομένου του αριθμού των σεισμών που παρατηρούνται στη χώρα. Ο ελληνικός χώρος δημιουργήθηκε και προσαρμόστηκε στην Ευρώπη μέσω του τελευταίου μεγάλου ορογενετικού κύκλου του Αλπικού συστήματος. Η έντονη αυτή σεισμικότητα παρατηρείται εξαιτίας της γεωτεκτονικής θέσης του ελληνικού χώρου και ελέγχεται από τις κινήσεις των λιθοσφαιρκών πλακών. Πιο συγκεκριμένα, η Ελλάδα προς Νότο βρίσκεται μπροστά από το μέτωπο της υποβύθισης του ωκεάνιου φλοιού της Αφρικής κάτω από τον ηπειρωτικό φλοιό της Ευρασίας. Είναι δηλαδή, στη διαδικασία της σύγκρουσης των ηπείρων (Παπανικολάου 2007). Στα Ανατολικά η μικροπλάκα της Ανατολίας (τμήμα της πλάκας της Αραβίας) έρχεται σε επαφή με την μικροπλάκα του Αιγαίου και κινείται αριστερόστροφα προς αυτή. Τέλος, στα δυτικά η μικροπλάκα της Απουλίας κινείται με φορά δεξιόστροφη ως προς την Ευρασιατική πλάκα. Όλες αυτές οι λιθοσφαιρικές κινήσεις διαμορφώνουν και εξελίσσουν συνεχώς τον ελλαδικό χώρο. Η επιστήμη της σεισμολογίας προσπάθησε να αναλύσει αυτές τις κινήσεις και να ερμηνεύσει τη σεισμική δραστηριότητα στην ευρύτερη περιοχή (Παπαζάχος 2003). Ο Παπαζάχος (2001) ορίζει έξι κύριες σεισμοτεκτονικές ζώνες ανάλογα με τα σεισμικά και τεκτονικά στοιχεία της περιοχής. Αυτές είναι, η ζώνη ανάστροφων ρηγμάτων κατά μήκος των ακτών της Αλβανίας και της βορειοδυτικής Ελλάδας, η ζώνη δεξιόστροφων ρηγμάτων στα Ιόνια νησιά, η ζώνη των ανάστροφων ρηγμάτων κατά μήκος της ελληνικής τάφρου, η ζώνη των κανονικών ρηγμάτων κατά μήκος της οροσειράς των Ελληνίδων, η ζώνη των κανονικών ρηγμάτων διεύθυνσης Ανατολή Δύση στο Αιγαίο και η ζώνη του Βορείου Αιγαίου και της θάλασσας του Μαρμαρά. Όλες αυτές οι ζώνες καθορίστηκαν με βάση τους επιφανειακούς σεισμούς που παρατηρήθηκαν στις περιοχές αυτές. Δύο από τις πιο ενδιαφέρον και ενεργές περιοχές όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά παγκοσμίως είναι οι περιοχές του Κορινθιακού Κόλπου και της Κρήτης. Πιο αναλυτικά, ο Κορινθιακός θεωρείται η ταχύτερα εξελισσόμενη περιοχή στην Ευρώπη και η δεύτερη στον κόσμο, ενώ και η Κρήτη συμπεριλαμβάνεται και αυτή πολύ ψηλά στη σχετική λίστα (Korinthiakos.info). Ο κόλπος του Κορινθιακού εντοπίζεται στο σημείο όπου η μικροπλάκα της Ανατολίας περιστρέφεται δεξιόστροφα ως προς αυτή της μικροπλάκας του Αιγαίου, ενώ στα Νότια επηρεάζεται από την υποβίθιση της πλάκας της Αφρικής κάτω από αυτής του Αιγαίου, δημιουργώντας έτσι έκταση του ηπειρωτικού φλοιού του Αιγαίου. Στην περιοχή έχουν παρατηρηθεί πολλά μεγάλα κανονικά ρήγματα διεύθυνσης Ανατολή Δύση (Παπαζάχος 2003). Όπως φαίνεται και μέσα από σεισμολογικούς χάρτες τα ρήγματα αυτά συνδέονται άμεσα με τους σεισμούς που απαντάνε στην περιοχή. Σύμφωνα με τον κατάλογο των ιστορικών σεισμών, η περιοχή του Κορινθιακού έχει πληχθεί αρκετές φορές από μεγάλους σεισμούς οι οποίοι έχουν καταστρέψει αρκετές πόλεις και χωρία που έχουν χτιστεί στην ευρύτερη περιοχή και πολλοί άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους σαν αποτέλεσμα. Ο μεγαλύτερος ιστορικός σεισμός στην περιοχή θεωρείται πως είχε μέγεθος 7 και εκδηλώθηκε στην περιοχή του Αιγίου (Παπαζάχος 2003). Η Κρήτη καταλαμβάνει και αυτή μία πολύ σημαντική γεωτεκτονική θέση, ακριβώς μπροστά από το μέτωπο της υποβύθισης. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα, να έχουν δημιουργηθεί μεγάλα σεισμογόνα ανάστροφα ρήγματα στον υποθαλάσσιο χώρο της ελληνικής τάφρου με διεύθυνση Βορειοδυτικά-Νοτιοανατολικά (Παπαζάχος 2003). Από τους σεισμικούς χάρτες της περιοχής φαίνεται ότι η πλειοψηφία των σεισμών που παρατηρείται εντοπίζεται στον υποθαλάσσιο χώρο και σχετίζεται άμεσα με αυτά τα μεγάλα ρήγματα. Τα ρήγματα αυτά ευθύνονται για μερικούς από τους μεγαλύτερους σεισμούς που έχουν παρατηρηθεί στη χώρα, ενώ είναι και υπεύθυνα για τον μεγαλύτερο σεισμό που έχει παρατηρηθεί στην περιοχή της Μεσογείου με μέγεθος 8.3. Ωστόσο, έχουν παρατηρηθεί και σεισμοί στην ξηρά της Κρήτης που συνδέονται με μεγάλα κανονικά ρήγματα διεύθυνσης Ανατολή-Δύση Ο κατάλογος των ιστορικών σεισμός αποδεικνύει πόσο έντονη και καταστροφικοί μπορεί να είναι οι μεγάλοι αυτοί σεισμοί που συμβαίνουν τακτικά στην περιοχή. Προκειμένου να προστατευτούν οι συγκεκριμένες περιοχές μελέτης χρειάζεται να γίνουν εντατικές σεισμικές και αντισεισμικές μελέτες","Greece is characterized as one of the most active seismic regions of the planet, giving the number of earthquakes observed in the country. The Greek landscape was created and adapted to Europe through the last great serogenetic cycle of the Alpine system. This strong seismicity is observed due to the geotectonic position of the Greek site and is controlled by the movements of the lithospheric plates. More specifically, Greece to the South lies ahead of the front of the subduction of Africa's oceanic cortex under the continental cortex of Eurasia. That is, in the process of the conflict of continents (Papanikolaou 2007). In the East the microplate of Anatolia (part of the plate of Arabia) comes in contact with the microplate of the Aegean and moves counterclockwise to it. Finally, in the west, the microplate of Apulia moves clockwise to the Eurasian plate. All these lithospheric movements constantly shape and evolve the Greek space. Seismological science tried to analyze these movements and interpret seismic activity in the wider region (Papazachus 2003). Papazachos (2001) defines six main seismotectonic zones depending on the seismic and tectonic elements of the area. These are the zone of reverse fault lines along the coasts of Albania and northwestern Greece, the zone of right turn fault lines on the Ionian islands, the zone of reverse fault lines along the Greek trench, the zone of normal fault lines along the Greek mountain range, the zone of normal fault lines East West in the Aegean and the zone of the North Aegean and the Sea of Marmarmara. All these zones were established on the basis of the surface earthquakes observed in these areas. Two of the most interesting and active areas not only in Greece but worldwide are the areas of the Corinthian Gulf and Crete. More specifically, the Corinthian is considered the fastest growing region in Europe and the second in the world, while Crete is also very high on the relevant list (Korinthiakos.info). The Gulf of Corinth is located at the point where the microplate of Anatolia rotates clockwise against the microplate of the Aegean while in the South it is affected by the deterioration of the plaque of Africa under that of the Aegean, thus creating an area of the continental cortex of the Aegean. In the region several large regular address cracks have been observed East West (Papazachus 2003). As you can see from seismological maps, these faults are directly related to the earthquakes that occur in the area. According to the list of historic earthquakes, the Corinthian area has been hit several times by large earthquakes that have destroyed several towns and villages built in the area and many people died as a result. The largest historical earthquake in the area is thought to have been 7 magnitude and it manifested itself in the Aegean region (Papazachos 2003). Crete also occupies a very important geographical position, just in front of the subduction front. As a result, large quismogenic reverse cracks have been created in the underwater area of the Greek trench with direction NorthwestSoutheast (Papazachos 2003). From the seismic maps of the area it appears that the majority of the quakes observed are located in the underwater area and are directly related to these large fault lines. These fault lines account for some of the largest earthquakes observed in the country, and are responsible for the largest earthquake observed in the Mediterranean area with a magnitude of 8.3. However, earthquakes have also been observed on the land of Crete associated with large regular ruptures of the East West direction . The list of historical earthquakes demonstrates how intense and catastrophic these large earthquakes can be that occur regularly in the regio in order to protect these study areas need to be intensive seismic and earthquake studies"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σεισμοτεκτονική μελέτη των περιοχών Κορίνθου και Κρήτης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παυλάκης Σπυρίδων","Pavlakis Spiridon"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["H Ελλάδα χαρακτηρίζεται ως μία από τις πιο ενεργά σεισμικές περιοχές του πλανήτη, δεδομένου του αριθμού των σεισμών που παρατηρούνται στη χώρα. Ο ελληνικός χώρος δημιουργήθηκε και προσαρμόστηκε στην Ευρώπη μέσω του τελευταίου μεγάλου ορογενετικού κύκλου του Αλπικού συστήματος. Η έντονη αυτή σεισμικότητα παρατηρείται εξαιτίας της γεωτεκτονικής θέσης του ελληνικού χώρου και ελέγχεται από τις κινήσεις των λιθοσφαιρκών πλακών. Πιο συγκεκριμένα, η Ελλάδα προς Νότο βρίσκεται μπροστά από το μέτωπο της υποβύθισης του ωκεάνιου φλοιού της Αφρικής κάτω από τον ηπειρωτικό φλοιό της Ευρασίας. Είναι δηλαδή, στη διαδικασία της σύγκρουσης των ηπείρων (Παπανικολάου 2007). Στα Ανατολικά η μικροπλάκα της Ανατολίας (τμήμα της πλάκας της Αραβίας) έρχεται σε επαφή με την μικροπλάκα του Αιγαίου και κινείται αριστερόστροφα προς αυτή. Τέλος, στα δυτικά η μικροπλάκα της Απουλίας κινείται με φορά δεξιόστροφη ως προς την Ευρασιατική πλάκα. Όλες αυτές οι λιθοσφαιρικές κινήσεις διαμορφώνουν και εξελίσσουν συνεχώς τον ελλαδικό χώρο. Η επιστήμη της σεισμολογίας προσπάθησε να αναλύσει αυτές τις κινήσεις και να ερμηνεύσει τη σεισμική δραστηριότητα στην ευρύτερη περιοχή (Παπαζάχος 2003). Ο Παπαζάχος (2001) ορίζει έξι κύριες σεισμοτεκτονικές ζώνες ανάλογα με τα σεισμικά και τεκτονικά στοιχεία της περιοχής. Αυτές είναι, η ζώνη ανάστροφων ρηγμάτων κατά μήκος των ακτών της Αλβανίας και της βορειοδυτικής Ελλάδας, η ζώνη δεξιόστροφων ρηγμάτων στα Ιόνια νησιά, η ζώνη των ανάστροφων ρηγμάτων κατά μήκος της ελληνικής τάφρου, η ζώνη των κανονικών ρηγμάτων κατά μήκος της οροσειράς των Ελληνίδων, η ζώνη των κανονικών ρηγμάτων διεύθυνσης Ανατολή Δύση στο Αιγαίο και η ζώνη του Βορείου Αιγαίου και της θάλασσας του Μαρμαρά. Όλες αυτές οι ζώνες καθορίστηκαν με βάση τους επιφανειακούς σεισμούς που παρατηρήθηκαν στις περιοχές αυτές. Δύο από τις πιο ενδιαφέρον και ενεργές περιοχές όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά παγκοσμίως είναι οι περιοχές του Κορινθιακού Κόλπου και της Κρήτης. Πιο αναλυτικά, ο Κορινθιακός θεωρείται η ταχύτερα εξελισσόμενη περιοχή στην Ευρώπη και η δεύτερη στον κόσμο, ενώ και η Κρήτη συμπεριλαμβάνεται και αυτή πολύ ψηλά στη σχετική λίστα (Korinthiakos.info). Ο κόλπος του Κορινθιακού εντοπίζεται στο σημείο όπου η μικροπλάκα της Ανατολίας περιστρέφεται δεξιόστροφα ως προς αυτή της μικροπλάκας του Αιγαίου, ενώ στα Νότια επηρεάζεται από την υποβίθιση της πλάκας της Αφρικής κάτω από αυτής του Αιγαίου, δημιουργώντας έτσι έκταση του ηπειρωτικού φλοιού του Αιγαίου. Στην περιοχή έχουν παρατηρηθεί πολλά μεγάλα κανονικά ρήγματα διεύθυνσης Ανατολή Δύση (Παπαζάχος 2003). Όπως φαίνεται και μέσα από σεισμολογικούς χάρτες τα ρήγματα αυτά συνδέονται άμεσα με τους σεισμούς που απαντάνε στην περιοχή. Σύμφωνα με τον κατάλογο των ιστορικών σεισμών, η περιοχή του Κορινθιακού έχει πληχθεί αρκετές φορές από μεγάλους σεισμούς οι οποίοι έχουν καταστρέψει αρκετές πόλεις και χωρία που έχουν χτιστεί στην ευρύτερη περιοχή και πολλοί άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους σαν αποτέλεσμα. Ο μεγαλύτερος ιστορικός σεισμός στην περιοχή θεωρείται πως είχε μέγεθος 7 και εκδηλώθηκε στην περιοχή του Αιγίου (Παπαζάχος 2003). Η Κρήτη καταλαμβάνει και αυτή μία πολύ σημαντική γεωτεκτονική θέση, ακριβώς μπροστά από το μέτωπο της υποβύθισης. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα, να έχουν δημιουργηθεί μεγάλα σεισμογόνα ανάστροφα ρήγματα στον υποθαλάσσιο χώρο της ελληνικής τάφρου με διεύθυνση Βορειοδυτικά-Νοτιοανατολικά (Παπαζάχος 2003). Από τους σεισμικούς χάρτες της περιοχής φαίνεται ότι η πλειοψηφία των σεισμών που παρατηρείται εντοπίζεται στον υποθαλάσσιο χώρο και σχετίζεται άμεσα με αυτά τα μεγάλα ρήγματα. Τα ρήγματα αυτά ευθύνονται για μερικούς από τους μεγαλύτερους σεισμούς που έχουν παρατηρηθεί στη χώρα, ενώ είναι και υπεύθυνα για τον μεγαλύτερο σεισμό που έχει παρατηρηθεί στην περιοχή της Μεσογείου με μέγεθος 8.3. Ωστόσο, έχουν παρατηρηθεί και σεισμοί στην ξηρά της Κρήτης που συνδέονται με μεγάλα κανονικά ρήγματα διεύθυνσης Ανατολή-Δύση Ο κατάλογος των ιστορικών σεισμός αποδεικνύει πόσο έντονη και καταστροφικοί μπορεί να είναι οι μεγάλοι αυτοί σεισμοί που συμβαίνουν τακτικά στην περιοχή. Προκειμένου να προστατευτούν οι συγκεκριμένες περιοχές μελέτης χρειάζεται να γίνουν εντατικές σεισμικές και αντισεισμικές μελέτες","Greece is characterized as one of the most active seismic regions of the planet, giving the number of earthquakes observed in the country. The Greek landscape was created and adapted to Europe through the last great serogenetic cycle of the Alpine system. This strong seismicity is observed due to the geotectonic position of the Greek site and is controlled by the movements of the lithospheric plates. More specifically, Greece to the South lies ahead of the front of the subduction of Africa's oceanic cortex under the continental cortex of Eurasia. That is, in the process of the conflict of continents (Papanikolaou 2007). In the East the microplate of Anatolia (part of the plate of Arabia) comes in contact with the microplate of the Aegean and moves counterclockwise to it. Finally, in the west, the microplate of Apulia moves clockwise to the Eurasian plate. All these lithospheric movements constantly shape and evolve the Greek space. Seismological science tried to analyze these movements and interpret seismic activity in the wider region (Papazachus 2003). Papazachos (2001) defines six main seismotectonic zones depending on the seismic and tectonic elements of the area. These are the zone of reverse fault lines along the coasts of Albania and northwestern Greece, the zone of right turn fault lines on the Ionian islands, the zone of reverse fault lines along the Greek trench, the zone of normal fault lines along the Greek mountain range, the zone of normal fault lines East West in the Aegean and the zone of the North Aegean and the Sea of Marmarmara. All these zones were established on the basis of the surface earthquakes observed in these areas. Two of the most interesting and active areas not only in Greece but worldwide are the areas of the Corinthian Gulf and Crete. More specifically, the Corinthian is considered the fastest growing region in Europe and the second in the world, while Crete is also very high on the relevant list (Korinthiakos.info). The Gulf of Corinth is located at the point where the microplate of Anatolia rotates clockwise against the microplate of the Aegean while in the South it is affected by the deterioration of the plaque of Africa under that of the Aegean, thus creating an area of the continental cortex of the Aegean. In the region several large regular address cracks have been observed East West (Papazachus 2003). As you can see from seismological maps, these faults are directly related to the earthquakes that occur in the area. According to the list of historic earthquakes, the Corinthian area has been hit several times by large earthquakes that have destroyed several towns and villages built in the area and many people died as a result. The largest historical earthquake in the area is thought to have been 7 magnitude and it manifested itself in the Aegean region (Papazachos 2003). Crete also occupies a very important geographical position, just in front of the subduction front. As a result, large quismogenic reverse cracks have been created in the underwater area of the Greek trench with direction NorthwestSoutheast (Papazachos 2003). From the seismic maps of the area it appears that the majority of the quakes observed are located in the underwater area and are directly related to these large fault lines. These fault lines account for some of the largest earthquakes observed in the country, and are responsible for the largest earthquake observed in the Mediterranean area with a magnitude of 8.3. However, earthquakes have also been observed on the land of Crete associated with large regular ruptures of the East West direction . The list of historical earthquakes demonstrates how intense and catastrophic these large earthquakes can be that occur regularly in the regio in order to protect these study areas need to be intensive seismic and earthquake studies"],"dc:identifier":["uoadl:3257562","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3257562"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Σεισμοτεκτονική μελέτη των περιοχών Κορίνθου και Κρήτης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:04Z"}