{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3257641"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3257641","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"New Perspectives for the EU Accession to the ECHR : the attempt to address the CJEU concerns","abstract":"Η επανέναρξη των διαπραγματεύσεων για την προσχώρηση της ΕΕ στην ΕΣΔΑ τέθηκε στο προσκήνιο το 2020. Γι' αυτόν τον λόγο φαίνεται ότι ήρθε η ώρα να επανεξεταστούν οι ενστάσεις που έθεσε το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη γνωμοδότησή του 2/13 σχετικά με την προσχώρηση της ΕΕ στην ΕΣΔΑ. Για τον συγγραφέα του παρόντος, δεν πρέπει να θεωρηθεί δεδομένο πως θα υπάρξει περαιτέρω ενίσχυση της προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων στην περίπτωση προσχώρησης, καθώς φαίνεται να προκύπτουν πραγματικά διαδικαστικά και ουσιαστικά εμπόδια σε μια μετα-ενταξιακή εποχή, η οποία θα μπορούσε ενδεχομένως να οδηγήσει σε ένα νομικά αβέβαιο δικαστικό σύστημα για το άτομο. Σε αυτό το σημείο, πρέπει να γίνει μια μάλλον ενδελεχής εξέταση των ενστάσεων του ΔΕΕ εν όψει της επανέναρξης των διαπραγματεύσεων και μια νέα προοπτική ένταξης. Η Γνωμοδότηση 2/13 ουσιαστικά αντιπροσωπεύει μια υποχρεωτική λίστα επιθυμιών για ζητήματα που πρέπει να επιλυθούν – εάν μπορούν να επιλυθούν, η επιτροπή διαπραγματεύσεων έχει τελειώσει το έργο της. Η παρούσα εργασία επιχειρεί να επανεξετάσει το ανησυχίες που εγείρονται από το ΔΕΕ και παρέχουν λογικές λύσεις, όπου μπορούν να βρεθούν. Αυτά τα ζητήματα μπορούν να συνοψιστούν σε έξι βασικά σημεία: ο συν-απαντούμενος μηχανισμός και η προηγούμενη συμμετοχή του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το Άρθρο 344 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την αποκλειστικότητα, το Πρωτόκολλο 16 σχετικά με την προαιρετική συμβουλευτική διαδικασία γνωμοδότησης, ο αινιγματικός χαρακτήρας και των δύο άρθρων 53 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ και της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και το πρόβλημα των υψηλότερων προδιαγραφών, το πρόβλημα της αμοιβαίας εμπιστοσύνης και τέλος της δικαιοδοσίας στην Κοινή Εξωτερική Πολιτική Ασφαλείας. Τα ζητήματα αυτά –που ουσιαστικά αποτελούν τα μέχρι τώρα εμπόδια για την ένταξη- και βρίσκονται στο επίκεντρο της Επιτροπής αυτή τη στιγμή ώστε να επιλυθούν, αναλύονται στο δεύτερο μέρος της παρούσας εργασίας. Το πρώτο μέρος θα προσπαθηθεί να δωθεί μια γενική επισκόπηση της συμβουλευτικής δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου και της σημασίας της για το δικαστικό σύστημα – έχοντας έτσι αναβαθμιστεί σε δεσμευτική γνώμη, μη επιτρέποντας οι φορείς να ενεργούν αντίθετα σε περίπτωση που εκδοθεί αρνητική γνώμη. Επιπλέον, θα αναλυθούν οι ιδιαιτερότητες των δύο δικαστικών συστημάτων και τα χαρακτηριστικά που τα καθιστούν μοναδικά, καθώς και η αλληλεπίδρασή τους με την απόφαση Bosphorus να κυριαρχεί στο προσκήνιο. Θα επιχειρηθεί επίσης να απεικονιστεί μια ιστορική/θεσμική εξέλιξη που οδηγεί στην προσπάθεια της προσχώρησης, μνημονεύοντας το άρθρο 6 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Θα αξιολογηθούν οι ένστασεις του Δικαστηρίου από τη σκοπιά του συνταγματικού δικαίου, αυτονομίας του δικαίου της ΕΕ και της απόλυτης αναγκαιότητα διατήρησής της στο επίκεντρο. Θα αναλυθούν οι συνέπειες της απόκτησης (ίσως πάρα πολλών) νομικών μέσων για την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων, δηλαδή του Χάρτη και της ΕΣΔΑ και πώς αυτό μπορεί να είναι αντιπαραγωγικό για την προστασία τους. Το καθεστώς του σχεδίου προσχώρησης Συμφωνία για την προσχώρηση της Ένωσης στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση του 2013 αναλύεται μαζί με τη νομική θέση που θα αποκτήσει η Σύμβαση στην έννομη τάξη της ΕΕ στη μετα-ενταξιακή εποχή. Όλα τα παραπάνω θεωρούνται απαραίτητα για να αποκτήσει ο αναγνώστης μια γενική επισκόπηση των μέχρι τώρα συγκυριών, των εξελίξεων και των αλληλεπιδράσεων των δύο κορυφαίων Ευρωπαικών φορέων για την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων, καθώς κατά τη γνώμη του συγγραφέα του παρόντος, η Ένωση μπορεί να θεωρηθεί ότι εξελίσσεται δυναμικά προς ένα σύστημα προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων μαζί με το να αποτελεί μια συγκεκριμένη έννομη τάξη που διευκολύνει τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς μεταξύ των κρατών μελών της και ενεργεί προληπτικά για να διευκολύνει την κοινή και αρμονική συνεργασία σε πολλούς τομείς, και συγκεκριμένα στην οικονομική και νομισματική Ένωση και στο Χώρο Ελευθερίας, Ασφάλειας και Δικαιοσύνης.","abstract_html":"Η επανέναρξη των διαπραγματεύσεων για την προσχώρηση της ΕΕ στην ΕΣΔΑ τέθηκε στο προσκήνιο το 2020. Γι&#x27; αυτόν τον λόγο φαίνεται ότι ήρθε η ώρα να επανεξεταστούν οι ενστάσεις που έθεσε το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη γνωμοδότησή του 2/13 σχετικά με την προσχώρηση της ΕΕ στην ΕΣΔΑ. Για τον συγγραφέα του παρόντος, δεν πρέπει να θεωρηθεί δεδομένο πως θα υπάρξει περαιτέρω ενίσχυση της προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων στην περίπτωση προσχώρησης, καθώς φαίνεται να προκύπτουν πραγματικά διαδικαστικά και ουσιαστικά εμπόδια σε μια μετα-ενταξιακή εποχή, η οποία θα μπορούσε ενδεχομένως να οδηγήσει σε ένα νομικά αβέβαιο δικαστικό σύστημα για το άτομο. Σε αυτό το σημείο, πρέπει να γίνει μια μάλλον ενδελεχής εξέταση των ενστάσεων του ΔΕΕ εν όψει της επανέναρξης των διαπραγματεύσεων και μια νέα προοπτική ένταξης. Η Γνωμοδότηση 2/13 ουσιαστικά αντιπροσωπεύει μια υποχρεωτική λίστα επιθυμιών για ζητήματα που πρέπει να επιλυθούν – εάν μπορούν να επιλυθούν, η επιτροπή διαπραγματεύσεων έχει τελειώσει το έργο της. Η παρούσα εργασία επιχειρεί να επανεξετάσει το ανησυχίες που εγείρονται από το ΔΕΕ και παρέχουν λογικές λύσεις, όπου μπορούν να βρεθούν. Αυτά τα ζητήματα μπορούν να συνοψιστούν σε έξι βασικά σημεία: ο συν-απαντούμενος μηχανισμός και η προηγούμενη συμμετοχή του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το Άρθρο 344 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την αποκλειστικότητα, το Πρωτόκολλο 16 σχετικά με την προαιρετική συμβουλευτική διαδικασία γνωμοδότησης, ο αινιγματικός χαρακτήρας και των δύο άρθρων 53 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ και της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και το πρόβλημα των υψηλότερων προδιαγραφών, το πρόβλημα της αμοιβαίας εμπιστοσύνης και τέλος της δικαιοδοσίας στην Κοινή Εξωτερική Πολιτική Ασφαλείας. Τα ζητήματα αυτά –που ουσιαστικά αποτελούν τα μέχρι τώρα εμπόδια για την ένταξη- και βρίσκονται στο επίκεντρο της Επιτροπής αυτή τη στιγμή ώστε να επιλυθούν, αναλύονται στο δεύτερο μέρος της παρούσας εργασίας. Το πρώτο μέρος θα προσπαθηθεί να δωθεί μια γενική επισκόπηση της συμβουλευτικής δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου και της σημασίας της για το δικαστικό σύστημα – έχοντας έτσι αναβαθμιστεί σε δεσμευτική γνώμη, μη επιτρέποντας οι φορείς να ενεργούν αντίθετα σε περίπτωση που εκδοθεί αρνητική γνώμη. Επιπλέον, θα αναλυθούν οι ιδιαιτερότητες των δύο δικαστικών συστημάτων και τα χαρακτηριστικά που τα καθιστούν μοναδικά, καθώς και η αλληλεπίδρασή τους με την απόφαση Bosphorus να κυριαρχεί στο προσκήνιο. Θα επιχειρηθεί επίσης να απεικονιστεί μια ιστορική/θεσμική εξέλιξη που οδηγεί στην προσπάθεια της προσχώρησης, μνημονεύοντας το άρθρο 6 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Θα αξιολογηθούν οι ένστασεις του Δικαστηρίου από τη σκοπιά του συνταγματικού δικαίου, αυτονομίας του δικαίου της ΕΕ και της απόλυτης αναγκαιότητα διατήρησής της στο επίκεντρο. Θα αναλυθούν οι συνέπειες της απόκτησης (ίσως πάρα πολλών) νομικών μέσων για την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων, δηλαδή του Χάρτη και της ΕΣΔΑ και πώς αυτό μπορεί να είναι αντιπαραγωγικό για την προστασία τους. Το καθεστώς του σχεδίου προσχώρησης Συμφωνία για την προσχώρηση της Ένωσης στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση του 2013 αναλύεται μαζί με τη νομική θέση που θα αποκτήσει η Σύμβαση στην έννομη τάξη της ΕΕ στη μετα-ενταξιακή εποχή. Όλα τα παραπάνω θεωρούνται απαραίτητα για να αποκτήσει ο αναγνώστης μια γενική επισκόπηση των μέχρι τώρα συγκυριών, των εξελίξεων και των αλληλεπιδράσεων των δύο κορυφαίων Ευρωπαικών φορέων για την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων, καθώς κατά τη γνώμη του συγγραφέα του παρόντος, η Ένωση μπορεί να θεωρηθεί ότι εξελίσσεται δυναμικά προς ένα σύστημα προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων μαζί με το να αποτελεί μια συγκεκριμένη έννομη τάξη που διευκολύνει τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς μεταξύ των κρατών μελών της και ενεργεί προληπτικά για να διευκολύνει την κοινή και αρμονική συνεργασία σε πολλούς τομείς, και συγκεκριμένα στην οικονομική και νομισματική Ένωση και στο Χώρο Ελευθερίας, Ασφάλειας και Δικαιοσύνης.","abstract_has_math":false,"creators":["Γραμματικάκη Φανερωμένη","Grammatikaki Faneromeni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:07Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3257641"],"render_values":[{"text":"uoadl:3257641","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3257641","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3257641","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3257641","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γραμματικάκη Φανερωμένη","Grammatikaki Faneromeni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3257641","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3257641"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η επανέναρξη των διαπραγματεύσεων για την προσχώρηση της ΕΕ στην ΕΣΔΑ τέθηκε στο προσκήνιο το 2020. Γι' αυτόν τον λόγο φαίνεται ότι ήρθε η ώρα να επανεξεταστούν οι ενστάσεις που έθεσε το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη γνωμοδότησή του 2/13 σχετικά με την προσχώρηση της ΕΕ στην ΕΣΔΑ. Για τον συγγραφέα του παρόντος, δεν πρέπει να θεωρηθεί δεδομένο πως θα υπάρξει περαιτέρω ενίσχυση της προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων στην περίπτωση προσχώρησης, καθώς φαίνεται να προκύπτουν πραγματικά διαδικαστικά και ουσιαστικά εμπόδια σε μια μετα-ενταξιακή εποχή, η οποία θα μπορούσε ενδεχομένως να οδηγήσει σε ένα νομικά αβέβαιο δικαστικό σύστημα για το άτομο. Σε αυτό το σημείο, πρέπει να γίνει μια μάλλον ενδελεχής εξέταση των ενστάσεων του ΔΕΕ εν όψει της επανέναρξης των διαπραγματεύσεων και μια νέα προοπτική ένταξης. Η Γνωμοδότηση 2/13 ουσιαστικά αντιπροσωπεύει μια υποχρεωτική λίστα επιθυμιών για ζητήματα που πρέπει να επιλυθούν – εάν μπορούν να επιλυθούν, η επιτροπή διαπραγματεύσεων έχει τελειώσει το έργο της. Η παρούσα εργασία επιχειρεί να επανεξετάσει το ανησυχίες που εγείρονται από το ΔΕΕ και παρέχουν λογικές λύσεις, όπου μπορούν να βρεθούν. Αυτά τα ζητήματα μπορούν να συνοψιστούν σε έξι βασικά σημεία: ο συν-απαντούμενος μηχανισμός και η προηγούμενη συμμετοχή του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το Άρθρο 344 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την αποκλειστικότητα, το Πρωτόκολλο 16 σχετικά με την προαιρετική συμβουλευτική διαδικασία γνωμοδότησης, ο αινιγματικός χαρακτήρας και των δύο άρθρων 53 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ και της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και το πρόβλημα των υψηλότερων προδιαγραφών, το πρόβλημα της αμοιβαίας εμπιστοσύνης και τέλος της δικαιοδοσίας στην Κοινή Εξωτερική Πολιτική Ασφαλείας. Τα ζητήματα αυτά –που ουσιαστικά αποτελούν τα μέχρι τώρα εμπόδια για την ένταξη- και βρίσκονται στο επίκεντρο της Επιτροπής αυτή τη στιγμή ώστε να επιλυθούν, αναλύονται στο δεύτερο μέρος της παρούσας εργασίας. Το πρώτο μέρος θα προσπαθηθεί να δωθεί μια γενική επισκόπηση της συμβουλευτικής δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου και της σημασίας της για το δικαστικό σύστημα – έχοντας έτσι αναβαθμιστεί σε δεσμευτική γνώμη, μη επιτρέποντας οι φορείς να ενεργούν αντίθετα σε περίπτωση που εκδοθεί αρνητική γνώμη. Επιπλέον, θα αναλυθούν οι ιδιαιτερότητες των δύο δικαστικών συστημάτων και τα χαρακτηριστικά που τα καθιστούν μοναδικά, καθώς και η αλληλεπίδρασή τους με την απόφαση Bosphorus να κυριαρχεί στο προσκήνιο. Θα επιχειρηθεί επίσης να απεικονιστεί μια ιστορική/θεσμική εξέλιξη που οδηγεί στην προσπάθεια της προσχώρησης, μνημονεύοντας το άρθρο 6 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Θα αξιολογηθούν οι ένστασεις του Δικαστηρίου από τη σκοπιά του συνταγματικού δικαίου, αυτονομίας του δικαίου της ΕΕ και της απόλυτης αναγκαιότητα διατήρησής της στο επίκεντρο. Θα αναλυθούν οι συνέπειες της απόκτησης (ίσως πάρα πολλών) νομικών μέσων για την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων, δηλαδή του Χάρτη και της ΕΣΔΑ και πώς αυτό μπορεί να είναι αντιπαραγωγικό για την προστασία τους. Το καθεστώς του σχεδίου προσχώρησης Συμφωνία για την προσχώρηση της Ένωσης στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση του 2013 αναλύεται μαζί με τη νομική θέση που θα αποκτήσει η Σύμβαση στην έννομη τάξη της ΕΕ στη μετα-ενταξιακή εποχή. Όλα τα παραπάνω θεωρούνται απαραίτητα για να αποκτήσει ο αναγνώστης μια γενική επισκόπηση των μέχρι τώρα συγκυριών, των εξελίξεων και των αλληλεπιδράσεων των δύο κορυφαίων Ευρωπαικών φορέων για την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων, καθώς κατά τη γνώμη του συγγραφέα του παρόντος, η Ένωση μπορεί να θεωρηθεί ότι εξελίσσεται δυναμικά προς ένα σύστημα προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων μαζί με το να αποτελεί μια συγκεκριμένη έννομη τάξη που διευκολύνει τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς μεταξύ των κρατών μελών της και ενεργεί προληπτικά για να διευκολύνει την κοινή και αρμονική συνεργασία σε πολλούς τομείς, και συγκεκριμένα στην οικονομική και νομισματική Ένωση και στο Χώρο Ελευθερίας, Ασφάλειας και Δικαιοσύνης.","A resumption of negotiations for the EU Accession to the ECHR was brought on the spotlight in 2020. It is for this reason that it seems about time one revisited the concerns raised by the Court of Justice of the European Union in its Opinion 2/13 regarding the accession of the EU to the ECHR. To the author of the present, one must not take for granted that further enhancement of fundamental rights protection will occur in the case of accession, as real procedural and substantive impediments seem to arise in a post-accession era, which could potentially ultimately lead to a somewhat legally uncertain judicial system for the individual. On this note, a rather thorough examination of the CJEU concerns must occur in light of the resumption of negotiations and a new perspective of accession. Opinion 2/13 essentially represents a mandatory wish list for issues to solve – if they can be solvedthe negotiation committee has its work cut out. The present paper attempts to revisit the concerns raised by the CJEU and provide sensible solutions in the case they can be found. These issues can be summed up to six main points: the co-respondent mechanism and the prior involvement of the Court of Justice of the European Union, Article 344 of the Treaty on the Functioning of the European Union, and the exclusivity of the EU adjudication of Member State disputes, Protocol 16 on the optional Advisory opinion procedure, the puzzling nature of both articles 53s of the Charter of Fundamental Rights of the EU and the European Convention of Human Rights and the problem of higher standards, the problem of mutual trust and finally jurisdiction in the Common Foreign Security Policy. 2 Those issues – which essentially constitute the impediments to accession so far- and are being the focus of the Commission at the moment so as to be resolved will be analyzed in the second part of this paper. The first part will attempt to provide a general overview of the advisory jurisdiction of the Court of Justice and its importance to the judicial system – thus having been uplifted to a binding opinion, not allowing for the Institutions to act in case a negative opinion is issued. Furthermore, it shall dig into the particularities of the two judicial systems and analyze the characteristics that make them unique, as well as their interaction with the Bosphorus ruling in the spotlight. It will also attempt to portray a historical/institutional evolution that leads to the attempt of accession, making a remark to article 6 of the Treaty on the European Union. It will evaluate the Court’s objection from a constitutional law perspective putting the autonomy of EU law and the absolute necessity of its preservation in the spotlight while going through the implications of acquiring (maybe too many) legal instruments for the protection of fundamental rights, namely the Charter and the ECHR and how this can lead to being counterproductive for their protection. The status of the Draft Accession Agreement for the Accession of the Union to the European Convention of 2013 will be analyzed along with the legal position the Convention will acquire in the EU legal order in the post-accession era. All of the above are considered necessary for the reader to acquire a general overview of the circumstances so far, the evolutions and the interactions of the two leading European actors in the protection of fundamental rights, as in the opinion of the author of the present, the Union can be seen as evolving dynamically towards a more and more fundamental rights protection system, along with being a particular legal order which accommodates the internal market amongst its Member States and acts proactively to facilitate joint and harmonious cooperation in many fields, namely the Monetary Union and the Area of Freedom, Security, and Justice."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["New Perspectives for the EU Accession to the ECHR : the attempt to address the CJEU concerns"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γραμματικάκη Φανερωμένη","Grammatikaki Faneromeni"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Η επανέναρξη των διαπραγματεύσεων για την προσχώρηση της ΕΕ στην ΕΣΔΑ τέθηκε στο προσκήνιο το 2020. Γι' αυτόν τον λόγο φαίνεται ότι ήρθε η ώρα να επανεξεταστούν οι ενστάσεις που έθεσε το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη γνωμοδότησή του 2/13 σχετικά με την προσχώρηση της ΕΕ στην ΕΣΔΑ. Για τον συγγραφέα του παρόντος, δεν πρέπει να θεωρηθεί δεδομένο πως θα υπάρξει περαιτέρω ενίσχυση της προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων στην περίπτωση προσχώρησης, καθώς φαίνεται να προκύπτουν πραγματικά διαδικαστικά και ουσιαστικά εμπόδια σε μια μετα-ενταξιακή εποχή, η οποία θα μπορούσε ενδεχομένως να οδηγήσει σε ένα νομικά αβέβαιο δικαστικό σύστημα για το άτομο. Σε αυτό το σημείο, πρέπει να γίνει μια μάλλον ενδελεχής εξέταση των ενστάσεων του ΔΕΕ εν όψει της επανέναρξης των διαπραγματεύσεων και μια νέα προοπτική ένταξης. Η Γνωμοδότηση 2/13 ουσιαστικά αντιπροσωπεύει μια υποχρεωτική λίστα επιθυμιών για ζητήματα που πρέπει να επιλυθούν – εάν μπορούν να επιλυθούν, η επιτροπή διαπραγματεύσεων έχει τελειώσει το έργο της. Η παρούσα εργασία επιχειρεί να επανεξετάσει το ανησυχίες που εγείρονται από το ΔΕΕ και παρέχουν λογικές λύσεις, όπου μπορούν να βρεθούν. Αυτά τα ζητήματα μπορούν να συνοψιστούν σε έξι βασικά σημεία: ο συν-απαντούμενος μηχανισμός και η προηγούμενη συμμετοχή του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το Άρθρο 344 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την αποκλειστικότητα, το Πρωτόκολλο 16 σχετικά με την προαιρετική συμβουλευτική διαδικασία γνωμοδότησης, ο αινιγματικός χαρακτήρας και των δύο άρθρων 53 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ και της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και το πρόβλημα των υψηλότερων προδιαγραφών, το πρόβλημα της αμοιβαίας εμπιστοσύνης και τέλος της δικαιοδοσίας στην Κοινή Εξωτερική Πολιτική Ασφαλείας. Τα ζητήματα αυτά –που ουσιαστικά αποτελούν τα μέχρι τώρα εμπόδια για την ένταξη- και βρίσκονται στο επίκεντρο της Επιτροπής αυτή τη στιγμή ώστε να επιλυθούν, αναλύονται στο δεύτερο μέρος της παρούσας εργασίας. Το πρώτο μέρος θα προσπαθηθεί να δωθεί μια γενική επισκόπηση της συμβουλευτικής δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου και της σημασίας της για το δικαστικό σύστημα – έχοντας έτσι αναβαθμιστεί σε δεσμευτική γνώμη, μη επιτρέποντας οι φορείς να ενεργούν αντίθετα σε περίπτωση που εκδοθεί αρνητική γνώμη. Επιπλέον, θα αναλυθούν οι ιδιαιτερότητες των δύο δικαστικών συστημάτων και τα χαρακτηριστικά που τα καθιστούν μοναδικά, καθώς και η αλληλεπίδρασή τους με την απόφαση Bosphorus να κυριαρχεί στο προσκήνιο. Θα επιχειρηθεί επίσης να απεικονιστεί μια ιστορική/θεσμική εξέλιξη που οδηγεί στην προσπάθεια της προσχώρησης, μνημονεύοντας το άρθρο 6 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Θα αξιολογηθούν οι ένστασεις του Δικαστηρίου από τη σκοπιά του συνταγματικού δικαίου, αυτονομίας του δικαίου της ΕΕ και της απόλυτης αναγκαιότητα διατήρησής της στο επίκεντρο. Θα αναλυθούν οι συνέπειες της απόκτησης (ίσως πάρα πολλών) νομικών μέσων για την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων, δηλαδή του Χάρτη και της ΕΣΔΑ και πώς αυτό μπορεί να είναι αντιπαραγωγικό για την προστασία τους. Το καθεστώς του σχεδίου προσχώρησης Συμφωνία για την προσχώρηση της Ένωσης στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση του 2013 αναλύεται μαζί με τη νομική θέση που θα αποκτήσει η Σύμβαση στην έννομη τάξη της ΕΕ στη μετα-ενταξιακή εποχή. Όλα τα παραπάνω θεωρούνται απαραίτητα για να αποκτήσει ο αναγνώστης μια γενική επισκόπηση των μέχρι τώρα συγκυριών, των εξελίξεων και των αλληλεπιδράσεων των δύο κορυφαίων Ευρωπαικών φορέων για την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων, καθώς κατά τη γνώμη του συγγραφέα του παρόντος, η Ένωση μπορεί να θεωρηθεί ότι εξελίσσεται δυναμικά προς ένα σύστημα προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων μαζί με το να αποτελεί μια συγκεκριμένη έννομη τάξη που διευκολύνει τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς μεταξύ των κρατών μελών της και ενεργεί προληπτικά για να διευκολύνει την κοινή και αρμονική συνεργασία σε πολλούς τομείς, και συγκεκριμένα στην οικονομική και νομισματική Ένωση και στο Χώρο Ελευθερίας, Ασφάλειας και Δικαιοσύνης.","A resumption of negotiations for the EU Accession to the ECHR was brought on the spotlight in 2020. It is for this reason that it seems about time one revisited the concerns raised by the Court of Justice of the European Union in its Opinion 2/13 regarding the accession of the EU to the ECHR. To the author of the present, one must not take for granted that further enhancement of fundamental rights protection will occur in the case of accession, as real procedural and substantive impediments seem to arise in a post-accession era, which could potentially ultimately lead to a somewhat legally uncertain judicial system for the individual. On this note, a rather thorough examination of the CJEU concerns must occur in light of the resumption of negotiations and a new perspective of accession. Opinion 2/13 essentially represents a mandatory wish list for issues to solve – if they can be solvedthe negotiation committee has its work cut out. The present paper attempts to revisit the concerns raised by the CJEU and provide sensible solutions in the case they can be found. These issues can be summed up to six main points: the co-respondent mechanism and the prior involvement of the Court of Justice of the European Union, Article 344 of the Treaty on the Functioning of the European Union, and the exclusivity of the EU adjudication of Member State disputes, Protocol 16 on the optional Advisory opinion procedure, the puzzling nature of both articles 53s of the Charter of Fundamental Rights of the EU and the European Convention of Human Rights and the problem of higher standards, the problem of mutual trust and finally jurisdiction in the Common Foreign Security Policy. 2 Those issues – which essentially constitute the impediments to accession so far- and are being the focus of the Commission at the moment so as to be resolved will be analyzed in the second part of this paper. The first part will attempt to provide a general overview of the advisory jurisdiction of the Court of Justice and its importance to the judicial system – thus having been uplifted to a binding opinion, not allowing for the Institutions to act in case a negative opinion is issued. Furthermore, it shall dig into the particularities of the two judicial systems and analyze the characteristics that make them unique, as well as their interaction with the Bosphorus ruling in the spotlight. It will also attempt to portray a historical/institutional evolution that leads to the attempt of accession, making a remark to article 6 of the Treaty on the European Union. It will evaluate the Court’s objection from a constitutional law perspective putting the autonomy of EU law and the absolute necessity of its preservation in the spotlight while going through the implications of acquiring (maybe too many) legal instruments for the protection of fundamental rights, namely the Charter and the ECHR and how this can lead to being counterproductive for their protection. The status of the Draft Accession Agreement for the Accession of the Union to the European Convention of 2013 will be analyzed along with the legal position the Convention will acquire in the EU legal order in the post-accession era. All of the above are considered necessary for the reader to acquire a general overview of the circumstances so far, the evolutions and the interactions of the two leading European actors in the protection of fundamental rights, as in the opinion of the author of the present, the Union can be seen as evolving dynamically towards a more and more fundamental rights protection system, along with being a particular legal order which accommodates the internal market amongst its Member States and acts proactively to facilitate joint and harmonious cooperation in many fields, namely the Monetary Union and the Area of Freedom, Security, and Justice."],"dc:identifier":["uoadl:3257641","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3257641"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["New Perspectives for the EU Accession to the ECHR : the attempt to address the CJEU concerns"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:07Z"}