{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3257750"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3257750","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη κεράμων από σωστική ανασκαφή στο πλαίσιο της επέκτασης του τροχιόδρομου στον Πειραιά","abstract":"Αντικείμενο της παρούσας εργασίας αποτελεί η παρουσίαση και η εξέταση των κεράμων, οι οποίες βρέθηκαν κατά τη διάρκεια σωστικής ανασκαφής επί της οδού Βασιλέως Γεωργίου Α΄ 2 στον Πειραιά την περίοδο 2016-2017, στο πλαίσιο της δυτικής επέκτασης του τραμ. Οι κέραμοι προέρχονται από τρία σύνολα που ανασκάφηκαν εντός τριγωνικού χώρου (Χώρος 1), ο οποίος ανήκε σε μεγαλύτερο κτιριακό συγκρότημα, που καταλάμβανε το ΝΔ τμήμα ενός οικοδομικού τετραγώνου στο ΒΔ τμήμα της πόλης, στα ανατολικά του λιμένα του Κανθάρου. Τα υστερότερα χρονολογικά σύνολα που μελετήθηκαν αποτελούνται από στρώμα με πλήθος θραυσμένων κεράμων, καθώς και πολλά όστρακα χρηστικής και επιτραπέζιας κεραμικής, το οποίο συμβατικά ονομάστηκε «στρώμα καταστροφής», καθώς και έναν λάκκο (Λ1) απόρριψης, ο οποίος αποκαλύφθηκε μετά την αφαίρεση του «στρώματος καταστροφής», και περιείχε πληθώρα θραυσμένων κεράμων, αποτμήματα εμπορικών αμφορέων, καθώς και λεπτή επιτραπέζια και χρηστική κεραμική. Η κεραμική και οι κέραμοι που εντοπίστηκαν χρονολογούνται από τον 3ο αι. έως τον 1ο αι. π.Χ., ενώ μία σειρά από ενδείξεις συνδέουν τις αποθέσεις με τον καθαρισμό της πόλης μετά τη δήωση του Σύλλα το 86 π.Χ. Το πρωϊμότερο σύνολο ανασκάφηκε εντός φρέατος (Φρέαρ 1), στο οποίο ανευρέθηκαν αποτμήματα λεπτής επιτραπέζιας και χρηστικής κεραμικής, η οποία χρονολογεί το περιεχόμενο του πηγαδιού στα τέλη του 5ου αι. π.Χ., θραύσματα αμφορέων, καθώς και αποτμήματα λακωνικών κεράμων, μία εκ των οποίων έφερε σφράγισμα. Τα θραύσματα κεράμων που συλλέχθηκαν και μελετήθηκαν και από τα τρία σύνολα ανέρχονται συνολικά σε 4.397. Στο πλαίσιο της εργασίας καθορίστηκε ένα σύνολο κριτηρίων για την ομαδοποίηση των κεράμων αυτών σε διακριτούς τύπους. Έτσι, οι κέραμοι διαχωρίστηκαν αρχικά με βάση το είδος τους, κορινθιακό ή λακωνικό, και στη συνέχεια ομαδοποιήθηκαν κατά κύριο λόγο με βάση τη διατομή των παρυφών των μακρών πλευρών, την κεραμική ύλη, καθώς και τις διαστάσεις τους. Με βάση αυτά τα κριτήρια προέκυψαν 16 διακριτές ομάδες κεράμων λακωνικού τύπου, οι οποίες προέρχονται από τουλάχιστον 16 διαφορετικές στέγες, καθώς και 9 διακριτές ομάδες κορινθιακών κεράμων, οι οποίες προέρχονται από τουλάχιστον 9 στέγες Με αφετηρία την ομαδοποίηση των κεράμων γίνεται μία προσπάθεια να προσδιοριστεί το είδος των στεγών από τις οποίες πιθανώς προέρχονται οι κέραμοι, καθώς και να διερευνηθεί η δυνατότητα εξαγωγής συμπερασμάτων αναφορικά με το σχήμα και την κλίση των στεγών αυτών. Ιδιαίτερη ενότητα αφιερώθηκε στην ενσφράγιστή κέραμο, η οποία προέρχεται από την υπερκείμενη επίχωση του Φρέατος 1, και φέρει επιγραφή «ΔΗΜΗΤΡΟ[Σ]». Η σφράγιση κεράμων με ονόματα θεοτήτων στη γενική πτώση είναι συνηθισμένη πρακτική, η οποία καταδεικνύει ότι η κέραμος ανήκει σε ιερό της θεότητας που αναγράφεται. Στο πλαίσιο της εργασίας εξετάζεται η υπόθεση η εν λόγω κέραμος να προέρχεται από ιερό αφιερωμένο στη θέα Δήμητρα, όπως το πειραϊκό Θεσμοφόριο, η θέση του οποίου αποκαθίσταται -με βάση φιλολογικές και αρχαιολογικές μαρτυρίες- σε κοντινή απόσταση από τη θέση εύρεσης της κεράμου.","abstract_html":"Αντικείμενο της παρούσας εργασίας αποτελεί η παρουσίαση και η εξέταση των κεράμων, οι οποίες βρέθηκαν κατά τη διάρκεια σωστικής ανασκαφής επί της οδού Βασιλέως Γεωργίου Α΄ 2 στον Πειραιά την περίοδο 2016-2017, στο πλαίσιο της δυτικής επέκτασης του τραμ. Οι κέραμοι προέρχονται από τρία σύνολα που ανασκάφηκαν εντός τριγωνικού χώρου (Χώρος 1), ο οποίος ανήκε σε μεγαλύτερο κτιριακό συγκρότημα, που καταλάμβανε το ΝΔ τμήμα ενός οικοδομικού τετραγώνου στο ΒΔ τμήμα της πόλης, στα ανατολικά του λιμένα του Κανθάρου. Τα υστερότερα χρονολογικά σύνολα που μελετήθηκαν αποτελούνται από στρώμα με πλήθος θραυσμένων κεράμων, καθώς και πολλά όστρακα χρηστικής και επιτραπέζιας κεραμικής, το οποίο συμβατικά ονομάστηκε «στρώμα καταστροφής», καθώς και έναν λάκκο (Λ1) απόρριψης, ο οποίος αποκαλύφθηκε μετά την αφαίρεση του «στρώματος καταστροφής», και περιείχε πληθώρα θραυσμένων κεράμων, αποτμήματα εμπορικών αμφορέων, καθώς και λεπτή επιτραπέζια και χρηστική κεραμική. Η κεραμική και οι κέραμοι που εντοπίστηκαν χρονολογούνται από τον 3ο αι. έως τον 1ο αι. π.Χ., ενώ μία σειρά από ενδείξεις συνδέουν τις αποθέσεις με τον καθαρισμό της πόλης μετά τη δήωση του Σύλλα το 86 π.Χ. Το πρωϊμότερο σύνολο ανασκάφηκε εντός φρέατος (Φρέαρ 1), στο οποίο ανευρέθηκαν αποτμήματα λεπτής επιτραπέζιας και χρηστικής κεραμικής, η οποία χρονολογεί το περιεχόμενο του πηγαδιού στα τέλη του 5ου αι. π.Χ., θραύσματα αμφορέων, καθώς και αποτμήματα λακωνικών κεράμων, μία εκ των οποίων έφερε σφράγισμα. Τα θραύσματα κεράμων που συλλέχθηκαν και μελετήθηκαν και από τα τρία σύνολα ανέρχονται συνολικά σε 4.397. Στο πλαίσιο της εργασίας καθορίστηκε ένα σύνολο κριτηρίων για την ομαδοποίηση των κεράμων αυτών σε διακριτούς τύπους. Έτσι, οι κέραμοι διαχωρίστηκαν αρχικά με βάση το είδος τους, κορινθιακό ή λακωνικό, και στη συνέχεια ομαδοποιήθηκαν κατά κύριο λόγο με βάση τη διατομή των παρυφών των μακρών πλευρών, την κεραμική ύλη, καθώς και τις διαστάσεις τους. Με βάση αυτά τα κριτήρια προέκυψαν 16 διακριτές ομάδες κεράμων λακωνικού τύπου, οι οποίες προέρχονται από τουλάχιστον 16 διαφορετικές στέγες, καθώς και 9 διακριτές ομάδες κορινθιακών κεράμων, οι οποίες προέρχονται από τουλάχιστον 9 στέγες Με αφετηρία την ομαδοποίηση των κεράμων γίνεται μία προσπάθεια να προσδιοριστεί το είδος των στεγών από τις οποίες πιθανώς προέρχονται οι κέραμοι, καθώς και να διερευνηθεί η δυνατότητα εξαγωγής συμπερασμάτων αναφορικά με το σχήμα και την κλίση των στεγών αυτών. Ιδιαίτερη ενότητα αφιερώθηκε στην ενσφράγιστή κέραμο, η οποία προέρχεται από την υπερκείμενη επίχωση του Φρέατος 1, και φέρει επιγραφή «ΔΗΜΗΤΡΟ[Σ]». Η σφράγιση κεράμων με ονόματα θεοτήτων στη γενική πτώση είναι συνηθισμένη πρακτική, η οποία καταδεικνύει ότι η κέραμος ανήκει σε ιερό της θεότητας που αναγράφεται. Στο πλαίσιο της εργασίας εξετάζεται η υπόθεση η εν λόγω κέραμος να προέρχεται από ιερό αφιερωμένο στη θέα Δήμητρα, όπως το πειραϊκό Θεσμοφόριο, η θέση του οποίου αποκαθίσταται -με βάση φιλολογικές και αρχαιολογικές μαρτυρίες- σε κοντινή απόσταση από τη θέση εύρεσης της κεράμου.","abstract_has_math":false,"creators":["Κανέλλου Κωνσταντίνα","Κanellou Konstantina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:07Z","subjects":["Αρχαιολογία","Archaeology"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3257750"],"render_values":[{"text":"uoadl:3257750","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3257750","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3257750","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3257750","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κανέλλου Κωνσταντίνα","Κanellou Konstantina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Αρχαιολογία","Archaeology"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3257750","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3257750"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Αντικείμενο της παρούσας εργασίας αποτελεί η παρουσίαση και η εξέταση των κεράμων, οι οποίες βρέθηκαν κατά τη διάρκεια σωστικής ανασκαφής επί της οδού Βασιλέως Γεωργίου Α΄ 2 στον Πειραιά την περίοδο 2016-2017, στο πλαίσιο της δυτικής επέκτασης του τραμ. Οι κέραμοι προέρχονται από τρία σύνολα που ανασκάφηκαν εντός τριγωνικού χώρου (Χώρος 1), ο οποίος ανήκε σε μεγαλύτερο κτιριακό συγκρότημα, που καταλάμβανε το ΝΔ τμήμα ενός οικοδομικού τετραγώνου στο ΒΔ τμήμα της πόλης, στα ανατολικά του λιμένα του Κανθάρου. Τα υστερότερα χρονολογικά σύνολα που μελετήθηκαν αποτελούνται από στρώμα με πλήθος θραυσμένων κεράμων, καθώς και πολλά όστρακα χρηστικής και επιτραπέζιας κεραμικής, το οποίο συμβατικά ονομάστηκε «στρώμα καταστροφής», καθώς και έναν λάκκο (Λ1) απόρριψης, ο οποίος αποκαλύφθηκε μετά την αφαίρεση του «στρώματος καταστροφής», και περιείχε πληθώρα θραυσμένων κεράμων, αποτμήματα εμπορικών αμφορέων, καθώς και λεπτή επιτραπέζια και χρηστική κεραμική. Η κεραμική και οι κέραμοι που εντοπίστηκαν χρονολογούνται από τον 3ο αι. έως τον 1ο αι. π.Χ., ενώ μία σειρά από ενδείξεις συνδέουν τις αποθέσεις με τον καθαρισμό της πόλης μετά τη δήωση του Σύλλα το 86 π.Χ. Το πρωϊμότερο σύνολο ανασκάφηκε εντός φρέατος (Φρέαρ 1), στο οποίο ανευρέθηκαν αποτμήματα λεπτής επιτραπέζιας και χρηστικής κεραμικής, η οποία χρονολογεί το περιεχόμενο του πηγαδιού στα τέλη του 5ου αι. π.Χ., θραύσματα αμφορέων, καθώς και αποτμήματα λακωνικών κεράμων, μία εκ των οποίων έφερε σφράγισμα. Τα θραύσματα κεράμων που συλλέχθηκαν και μελετήθηκαν και από τα τρία σύνολα ανέρχονται συνολικά σε 4.397. Στο πλαίσιο της εργασίας καθορίστηκε ένα σύνολο κριτηρίων για την ομαδοποίηση των κεράμων αυτών σε διακριτούς τύπους. Έτσι, οι κέραμοι διαχωρίστηκαν αρχικά με βάση το είδος τους, κορινθιακό ή λακωνικό, και στη συνέχεια ομαδοποιήθηκαν κατά κύριο λόγο με βάση τη διατομή των παρυφών των μακρών πλευρών, την κεραμική ύλη, καθώς και τις διαστάσεις τους. Με βάση αυτά τα κριτήρια προέκυψαν 16 διακριτές ομάδες κεράμων λακωνικού τύπου, οι οποίες προέρχονται από τουλάχιστον 16 διαφορετικές στέγες, καθώς και 9 διακριτές ομάδες κορινθιακών κεράμων, οι οποίες προέρχονται από τουλάχιστον 9 στέγες Με αφετηρία την ομαδοποίηση των κεράμων γίνεται μία προσπάθεια να προσδιοριστεί το είδος των στεγών από τις οποίες πιθανώς προέρχονται οι κέραμοι, καθώς και να διερευνηθεί η δυνατότητα εξαγωγής συμπερασμάτων αναφορικά με το σχήμα και την κλίση των στεγών αυτών. Ιδιαίτερη ενότητα αφιερώθηκε στην ενσφράγιστή κέραμο, η οποία προέρχεται από την υπερκείμενη επίχωση του Φρέατος 1, και φέρει επιγραφή «ΔΗΜΗΤΡΟ[Σ]». Η σφράγιση κεράμων με ονόματα θεοτήτων στη γενική πτώση είναι συνηθισμένη πρακτική, η οποία καταδεικνύει ότι η κέραμος ανήκει σε ιερό της θεότητας που αναγράφεται. Στο πλαίσιο της εργασίας εξετάζεται η υπόθεση η εν λόγω κέραμος να προέρχεται από ιερό αφιερωμένο στη θέα Δήμητρα, όπως το πειραϊκό Θεσμοφόριο, η θέση του οποίου αποκαθίσταται -με βάση φιλολογικές και αρχαιολογικές μαρτυρίες- σε κοντινή απόσταση από τη θέση εύρεσης της κεράμου.","The subject of this study is the presentation and examination of the terracotta roof tiles found during a rescue excavation conducted in 2016/2017 on Vasileos Georgiou A Street, 2 in Piraeus, in the context of the western extension of the Tramway. The roof tiles belong to three assemblages excavated within a triangular area (Area 1), which belonged to a larger building complex, occupying the SW part of a building block in the NW part of the city, to the east of the port of Kantharos. The latest chronological assemblages studied consist of a layer of fragmented roof tiles, as well as a multitude of coarse-ware sherds, which has been called conventionally ‘destruction layer’, as well as a disposal pit (L1), which was revealed after the removal of the ‘destruction layer’, and contained an abundance of roof tile, transport amphorae, as well as coarse- and fine-ware sherds. The pottery and tiles found date from the 3rd century BCE until the 1st century BCE, while the available evidence links the deposits to the clearing of the city’s debris after the destruction of Piraeus by Sulla in 86 BCE. The earliest assemblage was excavated in a well (Well 1), in which coarse- and fine-ware sherds were found, dating the contents of the well to the late 5th c. BCE, as well as fragments of transport amphorae and Laconic roof tile sherds, one of which was stamped. The total number of the roof tile sherds collected and studied from all three assemblages is 4,397. During the study, a set of criteria was defined for grouping the roof tiles into distinct types. Thus, the tiles were first separated based on their type, Corinthian or Laconic, and then grouped primarily based on the cross-section of the rims, the clay fabric, as well as their dimensions. Based on these criteria, 16 distinct groups of Laconian roof tiles emerged, which come from at least 16 different roofs, as well as 9 distinct groups of Corinthian roof tiles, which come from at least 9 roofs. Based on the aforementioned grouping, an attempt was made to determine the type of roofs from which the tiles probably originated, as well as to investigate the possibility of drawing conclusions regarding the shape and pitch of these roofs. A special section was dedicated to the stamped Laconian pan tile, which comes from the overlying fill layer of Well 1 and bears the inscription \"ΔΗΜΗΤΡΟ[Σ]\". Stamping roof tiles with names of deities in the genitive case was common practice, indicating that the tiles belong to a shrine of the deity being inscribed. In the context of this study, we examined the hypothesis that the tile in question comes from a sanctuary dedicated to Demeter, such as the Thesmophorion of Piraeus, which was probably located - based on philological and archaeological evidence – in the vicinity of the excavation site."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη κεράμων από σωστική ανασκαφή στο πλαίσιο της επέκτασης του τροχιόδρομου στον Πειραιά"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κανέλλου Κωνσταντίνα","Κanellou Konstantina"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Αντικείμενο της παρούσας εργασίας αποτελεί η παρουσίαση και η εξέταση των κεράμων, οι οποίες βρέθηκαν κατά τη διάρκεια σωστικής ανασκαφής επί της οδού Βασιλέως Γεωργίου Α΄ 2 στον Πειραιά την περίοδο 2016-2017, στο πλαίσιο της δυτικής επέκτασης του τραμ. Οι κέραμοι προέρχονται από τρία σύνολα που ανασκάφηκαν εντός τριγωνικού χώρου (Χώρος 1), ο οποίος ανήκε σε μεγαλύτερο κτιριακό συγκρότημα, που καταλάμβανε το ΝΔ τμήμα ενός οικοδομικού τετραγώνου στο ΒΔ τμήμα της πόλης, στα ανατολικά του λιμένα του Κανθάρου. Τα υστερότερα χρονολογικά σύνολα που μελετήθηκαν αποτελούνται από στρώμα με πλήθος θραυσμένων κεράμων, καθώς και πολλά όστρακα χρηστικής και επιτραπέζιας κεραμικής, το οποίο συμβατικά ονομάστηκε «στρώμα καταστροφής», καθώς και έναν λάκκο (Λ1) απόρριψης, ο οποίος αποκαλύφθηκε μετά την αφαίρεση του «στρώματος καταστροφής», και περιείχε πληθώρα θραυσμένων κεράμων, αποτμήματα εμπορικών αμφορέων, καθώς και λεπτή επιτραπέζια και χρηστική κεραμική. Η κεραμική και οι κέραμοι που εντοπίστηκαν χρονολογούνται από τον 3ο αι. έως τον 1ο αι. π.Χ., ενώ μία σειρά από ενδείξεις συνδέουν τις αποθέσεις με τον καθαρισμό της πόλης μετά τη δήωση του Σύλλα το 86 π.Χ. Το πρωϊμότερο σύνολο ανασκάφηκε εντός φρέατος (Φρέαρ 1), στο οποίο ανευρέθηκαν αποτμήματα λεπτής επιτραπέζιας και χρηστικής κεραμικής, η οποία χρονολογεί το περιεχόμενο του πηγαδιού στα τέλη του 5ου αι. π.Χ., θραύσματα αμφορέων, καθώς και αποτμήματα λακωνικών κεράμων, μία εκ των οποίων έφερε σφράγισμα. Τα θραύσματα κεράμων που συλλέχθηκαν και μελετήθηκαν και από τα τρία σύνολα ανέρχονται συνολικά σε 4.397. Στο πλαίσιο της εργασίας καθορίστηκε ένα σύνολο κριτηρίων για την ομαδοποίηση των κεράμων αυτών σε διακριτούς τύπους. Έτσι, οι κέραμοι διαχωρίστηκαν αρχικά με βάση το είδος τους, κορινθιακό ή λακωνικό, και στη συνέχεια ομαδοποιήθηκαν κατά κύριο λόγο με βάση τη διατομή των παρυφών των μακρών πλευρών, την κεραμική ύλη, καθώς και τις διαστάσεις τους. Με βάση αυτά τα κριτήρια προέκυψαν 16 διακριτές ομάδες κεράμων λακωνικού τύπου, οι οποίες προέρχονται από τουλάχιστον 16 διαφορετικές στέγες, καθώς και 9 διακριτές ομάδες κορινθιακών κεράμων, οι οποίες προέρχονται από τουλάχιστον 9 στέγες Με αφετηρία την ομαδοποίηση των κεράμων γίνεται μία προσπάθεια να προσδιοριστεί το είδος των στεγών από τις οποίες πιθανώς προέρχονται οι κέραμοι, καθώς και να διερευνηθεί η δυνατότητα εξαγωγής συμπερασμάτων αναφορικά με το σχήμα και την κλίση των στεγών αυτών. Ιδιαίτερη ενότητα αφιερώθηκε στην ενσφράγιστή κέραμο, η οποία προέρχεται από την υπερκείμενη επίχωση του Φρέατος 1, και φέρει επιγραφή «ΔΗΜΗΤΡΟ[Σ]». Η σφράγιση κεράμων με ονόματα θεοτήτων στη γενική πτώση είναι συνηθισμένη πρακτική, η οποία καταδεικνύει ότι η κέραμος ανήκει σε ιερό της θεότητας που αναγράφεται. Στο πλαίσιο της εργασίας εξετάζεται η υπόθεση η εν λόγω κέραμος να προέρχεται από ιερό αφιερωμένο στη θέα Δήμητρα, όπως το πειραϊκό Θεσμοφόριο, η θέση του οποίου αποκαθίσταται -με βάση φιλολογικές και αρχαιολογικές μαρτυρίες- σε κοντινή απόσταση από τη θέση εύρεσης της κεράμου.","The subject of this study is the presentation and examination of the terracotta roof tiles found during a rescue excavation conducted in 2016/2017 on Vasileos Georgiou A Street, 2 in Piraeus, in the context of the western extension of the Tramway. The roof tiles belong to three assemblages excavated within a triangular area (Area 1), which belonged to a larger building complex, occupying the SW part of a building block in the NW part of the city, to the east of the port of Kantharos. The latest chronological assemblages studied consist of a layer of fragmented roof tiles, as well as a multitude of coarse-ware sherds, which has been called conventionally ‘destruction layer’, as well as a disposal pit (L1), which was revealed after the removal of the ‘destruction layer’, and contained an abundance of roof tile, transport amphorae, as well as coarse- and fine-ware sherds. The pottery and tiles found date from the 3rd century BCE until the 1st century BCE, while the available evidence links the deposits to the clearing of the city’s debris after the destruction of Piraeus by Sulla in 86 BCE. The earliest assemblage was excavated in a well (Well 1), in which coarse- and fine-ware sherds were found, dating the contents of the well to the late 5th c. BCE, as well as fragments of transport amphorae and Laconic roof tile sherds, one of which was stamped. The total number of the roof tile sherds collected and studied from all three assemblages is 4,397. During the study, a set of criteria was defined for grouping the roof tiles into distinct types. Thus, the tiles were first separated based on their type, Corinthian or Laconic, and then grouped primarily based on the cross-section of the rims, the clay fabric, as well as their dimensions. Based on these criteria, 16 distinct groups of Laconian roof tiles emerged, which come from at least 16 different roofs, as well as 9 distinct groups of Corinthian roof tiles, which come from at least 9 roofs. Based on the aforementioned grouping, an attempt was made to determine the type of roofs from which the tiles probably originated, as well as to investigate the possibility of drawing conclusions regarding the shape and pitch of these roofs. A special section was dedicated to the stamped Laconian pan tile, which comes from the overlying fill layer of Well 1 and bears the inscription \"ΔΗΜΗΤΡΟ[Σ]\". Stamping roof tiles with names of deities in the genitive case was common practice, indicating that the tiles belong to a shrine of the deity being inscribed. In the context of this study, we examined the hypothesis that the tile in question comes from a sanctuary dedicated to Demeter, such as the Thesmophorion of Piraeus, which was probably located - based on philological and archaeological evidence – in the vicinity of the excavation site."],"dc:identifier":["uoadl:3257750","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3257750"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Αρχαιολογία","Archaeology"],"dc:title":["Μελέτη κεράμων από σωστική ανασκαφή στο πλαίσιο της επέκτασης του τροχιόδρομου στον Πειραιά"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:07Z"}